ကမ္ဘာ့ပြိုင်ဘက်ကင်း လိပ်အသက်ရှူခြင်းနည်းပညာ။ ချီစွမ်းအင်ကို သံချပ်ကာအဖြစ် စုစည်းခြင်း။ (၆)

ပုံးများကို အဆင့်ဆင့်ထပ်သလိုမျိုး ပိုမြင့်လေလေ ပိုခက်ခဲလေလေပင်။ တစ်နှစ်တာ ကျင့်ကြံမှုအတွက် တစ်နှစ်တာခွန်အားကို ပေါင်းထည့်တာလောက် မရိုးရှင်းပါ။

ထို့ကြောင့် ဤကာလအတွင်း စူးချန်ခုန်းသည် လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာ တိုးတက်မှုကို မြှင့်တင်ရန် ကျင့်ကြံမှုပတ်ဝန်းကျင်ကို ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

မီးစွမ်းအား ကျင့်ကြံသော သိုင်းပညာရှင်များများသည် ပူပြင်းသော ရာသီဥတုတွင် ပိုမိုလျင်မြန်စွာ တိုးတက်ပြီး အအေးစွမ်းအားများကို ကျင့်ကြံသူများသည် အေးမြသော အေးခဲသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လေ့ကျင့်သည့်အခါ ထိရောက်မှုနှစ်ဆရှိသည့်နှယ် ပတ်ဝန်းကျင်၏ အရေးပါမှုက ထင်ရှားပါသည်။

သူ၏ လိပ်အသက်ရှူနည်းသည် ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ရေအောက်တွင် လေ့ကျင့်နိုင်မလားဟု တွေးမိသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ဖိအားအသစ်များကို အသုံးချရန် ပတ်ဝန်းကျင်ပြောင်းလဲခြင်းကို အသုံးချခြင်းဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို နှစ်ဆပိုမိုထိရောက်စေရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

၎င်းက ဝူချင်းရှီတွင် ယခင်က သူလေ့ကျင့်ခဲ့သည့် သဘောတရားနှင့် တူညီပါသည်။ အကယ်၍ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပုံမှန်လေ့ကျင့်ရေးနည်းလမ်းများနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်ပြီး အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ရုန်းကန်နေရပါက လေ့ကျင့်ရေး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပြောင်းလဲခြင်းဖြင့် ၎င်းအား ကျင့်သားရမနေစေရန် တွန်းအားပေးနိုင်သည်။

ဤရေအောက်မှ ရေဝဲများအကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်ကူးနှင့်ပင် သွေးဆောင်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ပြီး ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းသားများကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

“ကျင့်ကြံဖို့ ရေဝဲထဲကို ချက်ချင်း ဝင်လို့မရဘူး… ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် အရင်လုပ်ရမယ်” ဟု သူက ဆိုသည်။

အလွန်ရှုပ်ထွေးနေသော ပင်လယ်ရေလှိုင်းကို အဝေးကကြည့်ရင်း စူးချန်ခုန်းသည် အလျင်စလို မ၀င်ရောက်ဘဲ ကျင့်သားရရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်။

ထိုအတွေးဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် ရေမျက်နှာပြင်ဆီသို့ ပြန်ကူးခတ်သွားသည်။

"ဆရာစူး!"

စူးချန်ခုန်း ပင်လယ်ထဲက ထွက်လာတာကိုမြင်တော့ ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းသားနှစ်ယောက် စိတ်သက်သာရာရပြီး သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက်တွင် စူးချန်ခုန်းက သံသစ်သားလှေပေါ်တွင်ထိုင်နေသော သိုင်းပညာရှင်နှစ်ဦးအား "ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် အရင်ပြန်နှင့်ပါ။ ကျွန်တော်ဒီမှာ လုပ်စရာရှိလို့။ မှောင်စပျိုးတဲ့အချိန်မှ ပြန်လာခဲ့ပါ။ အထူးသဖြင့် အသားများများယူလာခဲ့!"

“ဒါက…” ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းသားနှစ်ယောက်သည် စူးချန်ခုန်း၏အစီအစဉ်ကို နားမလည်ဘဲ အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုကကြသည်။ သို့သော် သူ့ထံမှ တောင်းဆိုမှုတိုင်းကို လိုက်လျောရန် စစ်ခုန်းဟွမ်၏ ညွှန်ကြားချက်ကို သတိရကာ တလေးတစား ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့!"

ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းသားနှစ်ဦးသည် သူတို့၏ အခြေစိုက်စခန်းသို့ လှေလှော်ကာ ပြန်လာကြပြီး စူးချန်ခုန်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ သူ့အဆုတ်ကို အောက်ဆီဂျင်ဖြည့်ပြီး ပင်လယ်ထဲသို့ ပြန်မဆင်းမီ မျက်လုံးမှိတ်လျက် အသက်ရှုအောင့်ကာ လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာကို စတင် ကျင့်ကြံခဲ့သည်။

သာမန် သိုင်းခံပညာရှင်များအတွက် ရေအောက် တွင် ကျင့်ကြံဖို့ အတွေးက စိတ်ကူးပင်မယဉ်နိုင် စရာပင်။

ပင်လယ်သည် ကုန်းမြေမဟုတ်သည့်အပြင် ခံနိုင်ရည်ရှိသော ကိုယ်အင်္ဂါများပါရှိသည့် အပြင်းထန်ဆုံးသော သူရဲကောင်းများပင်လျှင် ပင်လယ်၏ ကြီးမားသော ဖိအားအောက်တွင် အကြာကြီး အသက်မအောင့်နိုင်ပေ။ အကယ်၍ သူတို့သည် ရေအောက်၌ ကျင့်ကြံရန် ကြိုးပမ်းပါက သူတို့၏ စွမ်းအင်များ အပြည့်အဝ မလည်ပတ်နိုင်ဘဲ လေကို ရှူထုတ်ခြင်းမပြုမီ ကျင့်စဉ်ကို စွန့်လွှတ်ကာ ရေပြင်ပေါ်သို့ပြန်လာကြမည်သာ။

သို့ပေမယ့် စူးချန်ခုန်းကတော့ လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာကို လေ့ကျင့်နေ၏။

လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာ၏ အဓိကအင်္ဂါရပ်မှာ အသက်အောင့်ခြင်းကို အကြာကြီး ထိန်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ လိပ်တစ်ကောင်၏ ကြီးမားသော စွမ်းရည်မှာ ၎င်း၏အသက်ရှုခြင်းကို ထိန်းထားနိုင်ပြီး ရေအောက်တွင် တစ်နာရီ သို့မဟုတ် နှစ်နာရီကြာ ငုတ်နေနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

ပင်လယ်ထဲတွင် လိပ်အသက်ရှူနည်းကို ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် အမွှေးတိုင်အနည်းငယ်သာ သို့မဟုတ် နာရီဝက်တိုင်း လေထုကို ပြန်လည်ထိတွေ့ရန်သာ လိုအပ်သည်။ ၎င်းသည် ဖြစ်နိုင်သော နည်းလမ်းတစ်ခုပင်။

အနက်တစ်ကီလိုမီတာတွင် စူးချန်ခုန်းသည် ပိုးလိုးပက်လက်နှင့် မျက်လုံးများကို တင်းတင်းမှိတ်လျက် လိပ်အသက်ရှူနည်းကို ကျင့်ကြံရင်း သူ့ကိုယ်သူ နှစ်မြှုပ်ထားခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့ ရေများနေသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တရားထိုင်ရန် ကုန်းမြေထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုခက်ခဲသော်လည်း ရေနေပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ကြိုးစားခြင်းဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် တစ်နာရီကျော်ကြာပြီးနောက် စစ်မှန်သော တရားထိုင်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့သည်။

ဟစ်။

စူးချန်ခုန်းသည် အချိန်အတော်ကြာ ငိုက်မျဉ်းနေသော လိပ်တစ်ကောင်နှယ် ငြိမ်သက်နေသည့် ရေထဲတွင် မလှုပ်မယှက် လွင့်မျောနေ၏။

အနီးကပ်ကြည့်လိုက်ရင် သူ့နားနဲ့ နှာခေါင်းနားတစ်ဝိုက်မှာ ပူဖောင်းတွေ ကွက်တိကွက်ကျား ထွက်လာပြီး သူ့အဆုတ်ထဲက စွန့်ပစ်လေတွေ ထွက်လာသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် လိပ်အသက်ရှူနည်း စစ်မှန်သော ချီစွမ်းအင်သည် သူ၏သွေးပြန်ကြောများမှတစ်ဆင့် စတင်ပျံ့နှံ့လာသည်။

" စွမ်းအင်လည်ပတ်ဖို့က အဆပေါင်းများစွာ ကုန်းမြေပေါ်ထက်စာရင် ပိုခက်တယ်... ဒါပေမယ့် ဒီကျင့်ကြံမှုရဲ့ ထိရောက်မှုက အရင်ကထက် ဆယ်ဆ ပိုကောင်းတယ်!"

စူးချန်ခုန်းသည် ပျော်ရွှင်မှု အရှိန်အဟုန်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာ ချီစွမ်းအင်လည်း၏ လှည့်ပတ်မှုသည် ခရု၏ အရှိန်ဖြင့် ဖိနှိပ်ခံရသကဲ့သို့ အလွန်ခက်ခဲသည်။ သို့သော် ယင်းနှင့် သက်ဆိုင်သော လည်ပတ်မှုတစ်ခုစီသည် ၎င်းနှင့်အတူ ဆယ်ဆပိုမိုတိုးတက်ကောင်းမွန်လာစေသည်။

စူးချန်ခုန်း ထင်ထားတာ မှန်နေပါသည်။ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်သည် အမှန်တကယ်ပင် ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည် ။

ရေနက်ပိုင်းတွင် လိပ်အသက်ရှူနည်းကို လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် စူးချန်ခုန်း၏ လိပ်အသက်ရှူနည်း ချီစွမ်းအားသည် ပြင်ပရေဖိအားမှ ဖိအားနှင့် အပူချိန်ကို အဆက်မပြတ်ဖြစ်စေသည်။ ချီစွမ်းအင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သဘာဝအတိုင်း ခုခံနိုင်ပြီး အညစ်အကြေးများနှင့် ပြည့်နေသော သံတုံးတစ်တုံးနှင့် ဆင်တူကာ သန့်စင်လာစေရန် အဆက်မပြတ် သန့်စင်ပေးလေ၏။

စူးချန်ခုန်း၏ လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာသည် ရပ်တန့်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် အံ့ဖွယ်ကောင်းသည်ဟုသာ ဖော်ပြနိုင်သည့် အမြန်နှုန်းသည် တစ်ဖန် ပြန်လည် တိုးတက်လာသည်။

"ဆ…ဆရာကြီးစူး ဘယ်မှာလဲ"

ညနေစောင်းတော့ သံသစ်သားလှေနှစ်စင်းက အပြင်ဘက်မှာ ပေါ်လာပြီး လှေတစ်စီး၌ အသားမျိုးစုံ တင်ဆောင်လေ၏။ ဧရာမှဝေလငါးဂိုဏ်းမှ တပည့်နှစ်ယောက်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေကြသည်။ အမွှေးတိုင်တစ်ချောင်း သို့မဟုတ် နှစ်ချောင်းနှင့် ညီမျှသော အချိန်ကာလတစ်ခုကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းကို ရှာမတွေ့သဖြင့် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေရသည်။

"ဗွမ်း!"

မကြာခင်မှာပဲ ဧရာမလိပ်ကြီးတစ်ကောင်က မျက်နှာပြင်ပေါ် တက်လာသည့်နှယ် လှိုင်းလုံးကြီးတွေက တစ်ကိုက်လောက် မြင့်တက်လာပြီး သံသစ်သားလှေနှစ်စင်းကို လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် လူတစ်ယောက် မျက်နှာပြင်ပေါ် ပေါ်လာပြီး ထိုလူက သမုဒ္ဒရာကြမ်းပြင်မှာ လေ့ကျင့်နေတဲ့ စူးချန်ခုန်းပင်ဖြစ်သည်။

"တော်တော်အထင်ကြီးစရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားပဲ... ဆရာစူးက လီလေ့ကို သတ်ပစ်ခဲ့တယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်နေပေမယ့် သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာအတိမ်အနက်က ကောလာဟလတွေထက်တောင် ပိုကြီးနိုင်သေးတယ်!"

ဧရာမှဝေလငါးဂိုဏ်းသားနှစ်ဦးသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် တိတ်တဆိတ် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ကြသည်။

သို့သော် သူတို့သည် စစ်ခုန်းမိသားစု၏ သစ္စာရှိတပည့်များဖြစ်ပြီး စစ်ခုန်းဟွမ်အား သစ္စာခံကြသဖြင့် ဤဖြစ်ရပ်နှင့်ပတ်သက်သည့် သတင်းများကို လိုက်ဖြန့်နေမည် မဟုတ်ပေ။

“ဂလု!”

စူးချန်ခုန်းသည် လှေပေါ်တက်ကာ စိုစွတ်နေသော အဝတ်အစားများကို ချွတ်လျက် ချီအားတိုးဆေးများပါရှိသော အလုံပိတ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူကာ သုံးလုံးမျိုချပြီးနောက် သင်္ဘောပေါ်ရှိ များပြားလှသော အသားများကို ကြည့်ကာ သူ့ပါးစပ်မှ သားရေကျလာသကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ဗိုက်ထဲက ဆာလောင်မှုကြောင့် ကြက်ခြေထောက်ကို ကိုင်ပြီး မြိန်ရေရှက်ရေ စားပါတော့သည်။