← Chapters

တစ်ဖက်ပဲထွက်ခွါလို့ရမယ်

Vol. 9 Ch. 126

တစ်ဖက်ပဲထွက်ခွါလို့ရမယ်

Vol. 9 Ch. 126

ကိန်းဂဏန်းအရဆိုလျှင် လီနဲ့ကျောက်မျိုးနွယ်စုများသည် ၎င်းတို့၏ အခြားမဟာမိတ်များနှင့်အတူ ပိုင်မျိုးနွယ်ထက် ငါးဆနီးပါး များပေသည်။

ပိုင်မျိုးနွယ် ပါဝင်သူများသည် ခြိမ်းခြောက်မှုကို တုံ့ပြန်ရန် ပြင်ဆင်နေပြီဖြစ်သည်။

လီ၊ ကျောက်မျိုးနွယ် မိသားစုများနှင့် မည်သို့မျှ အပေးအယူလုပ်ရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။

ထို့အပြင် ကျောက်ချန် ရရှိရန်ကြိုးစားနေသော ကောင်းကင်အဆင့်လက်နက်သည် ပိုင်ကျီဟန်အဖို့ လိမ်လည်ယူထားတာ မဟုတ်ဘဲ မျှမျှတတ ရထားတာပင်

ကျောက်ချန်၏တောင်းဆိုချက်များကို လိုက်လျောသည်ဖြစ်စေ ၊ မလိုက်လျောသည်ဖြစ်စေ ပိုင်ကျီဟန်၏လက်ထဲတွင် လုံးလုံးလျားလျားရှိနေခဲ့သည်။

ပိုင်ကျီဟန်က မျက်တောင်ခတ်လိုက်၏

တခါ

ပြီးတော့ နှစ်ခါ

ထို့နောက်တွင်တော့ လှောင်ပြောင်သော အပြုံးလေးတစ်ခုသည် သူ့နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် ကောက်ကွေးသွားသည်။

"ပြီးပြီလား?"

ပိုင်ကျီဟန်သည် ကျောက်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းမှာ ပြောစရာရှိမယ်ထင်တယ်"

ကျောက်ချန်၏တောင်းဆိုချက်များကို လိုက်လျောရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့ပေ။

"ပိုင်ကျီဟန်၊ ငါတို့ ဝေ့ဝိုက်နေမယ် မထင်နဲ့။ ဒီပစ္စည်းက ကျောက်မျိုးနွယ်ကပိုင်တယ်။ ပြန်ပေး၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းပြန်ပေးဆပ်ရမယ်။"

"ဒါပေမယ့် ငါလည်း အတူတူပါပဲ" ပိုင်ကျီဟန်က တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။ "ထူးဆန်းတယ်မဟုတ်လား၊ ငါအနိုင်ရလုနီးပါးပဲ ။ ငါသေချာပေါက်အနိုင်ရခဲ့တာ”

ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"မင်း ရူးသွပ်နေတာမဟုတ်ရင် အဲဒါကို မေ့မယ် မထင်ဘူး။ ဒါမှမဟုတ်... မင်း ခံစားနေရတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

"မင်း-“

ကျောက်ချန်သည် သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး မျက်နှာကို ဒေါသတကြီး လှည့်လိုက်သည်။ ဒါပေမယ့် သူအမိန့်မချခင်မှာ ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်၏။

လက်ညိုးထိုးရုံသာ

ထို့နောက် ကျောက်ချန်ကို တိုက်ရိုက်ညွှန်ပြသည်။

"ဒါကို ရှင်းလိုက်ရအောင်။ ငါ့ဆီ လာလိုက်။ မင်းတို့အားလုံး”

ပိုင်ကျီဟန်သည် မကြောက်မရွံ့ ကြေငြာလိုက်၏

"ပိုင်ကျီဟန် ၊ မင်းရဲ့မိုက်မဲမှုကိုပဲ အပြစ်တင်လို့ရမယ်”

ကျောက်ချန်သည် တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်ပြင်ထားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လီဖန်းသည် အဖြစ်အပျက်များကို ကြည့်ရင်း ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။

"ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ တိုက်ကြ တိုက်ကြ”

ရုတ်တရက် မိုထျန်းကျီပေါ်လာပြီး တိုက်ပွဲဖြစ်မည့် အလားအလာကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားပျော်ရွှင်နေပုံပေါ်သည်။

ပိုင်မျိုးနွယ်နဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် နှစ်ဖက်စလုံးသည် သူ့အသွင်အပြင်ကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်နေကြသည်။

သို့သော် ကျောက်ချန်သည် မိုထျန်းကျီ၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကြောင့် စိတ်အပျက်ရဆုံးသူဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်အဆင့် လက်နက်ကို ပြန်လည်ရရှိရန် အခွင့်အလမ်းသည် ပျက်စီးသွားခဲ့ချေသည်။

(ငါမှာ အခွင့်အရေးရတုန်းကို)

သို့တိုင် စိတ်ပျက်စရာကလွဲလို့ တခြားဘာမှ မဖြစ်တော့ပေ

ကောင်းကင်အဆင့် လက်နက်နှင့်ပတ်သက်သော အမှန်တရားကို သူသိအောင် မလုပ်ချင်ပေ။ မိုထျန်းကျီကဲ့သို့ တစ်စုံတစ်ဦး သိရှိသွားပါက ၎င်းကို ထိန်းသိမ်းခြင်းသည် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

"ဟူး ပိုင်ကျီဟန်၊ မင်း ကံကောင်းတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်း ငါတို့နဲ့ ထပ်မတွေ့ဖို့ ဆုတောင်း။ နောက်တစ်ခါ မင်းကို ကယ်ဖို့ ဘယ်သူမှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ကျောက်ချန်သည် လှည့်ထွက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အိုး? ပြီးပြီလား?"

မိုထိန်းကျီသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ပိုင်မျိုးနွယ် အဖွဲ့ဝင်တွေက သူ့ကိုကြည့်နေ၏

မိုထျန်းကျီသည် သူတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့ပုံရပေမဲ့ နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူကို ကျေးဇူးတင်နေမှာ မဟုတ်ပေ

ပိုင်ကျီဟန်ကတော့ ထိုသို့မမြင်ပေ

ယင်းအစား သူမြင်သည်မှာ ဆန့်ကျင်ဘက်သာ။ မိုထျန်းကျီသည် လီနဲ့ကျောက်မျိုးနွယ် အဖွဲ့ဝင်များကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။

သူတို့ကို ရပ်တန့်သွားစေတာကြောင့် မိုထျန်းကျီကို သဘောမကျပေ

မိုထျန်းကျီသည် သူ့လက်များကို ပျင်းရိစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ဖိအားအောက်ရှိ သစ်သားခြောက်များကဲ့သို့ အရိုးများ ကွဲအက်သွားသည်။

"ဟင့်..ပျင်းစရာကြီး။ တိုက်ခိုက်တာတွေကို မြင်ချင်လိုက်တာ”

ကျောက်မျိုးနွယ်နဲ့ ပိုင်မျိုးနွယ် ဂိုဏ်းနှစ်ခုလုံးအပေါ် တိရစ္ဆာန်များကိုကြည့်နေသော သားသတ်သမားတစ်ဦးကဲ့သို့ သူ၏နီရဲသော မျက်လုံးနဲ့ လှည့်ပတ်ကြည့်နေသည်။

မိုထျန်းကျီ၏ မျက်လုံးများသည် ဆိုးသွမ်းသော အပြုံးတစ်ခုနဲ့အတူ သူ့မျက်နှာအနှံ့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"တကယ်တော့... ဒုတိယအတွေးအရဆို”

သူ့အသံက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင်။ သူ့ ချီကို လွှတ်သည့်အခါ ပတ်ဝန်းကျင်က လူတိုင်း သတိထားရသည်။

"မင်းကို ဘယ်သူက အဲ့လို အဝေးကို ထွက်သွားနိုင်တယ် ပြောလဲ”

ကျောက်ချန်သည် ခြေလှမ်းအလယ်တွင် အေးခဲသွားသည်။

မိုထျန်းကျီ၏ အပြုံးသည် ကျယ်လာသည်။

" ငါ ဘယ်သူ့ကိုမှ သွားခွင့်မပေးဘူးလေ"

"မင်းဘာတွေ လာကစားနေတာလဲ မိုထျန်းကျီ"

ကျောက်ချန်သည် တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် နောက်ပြန် လှည့်သွားသည်။

"ဒါက မင်းနဲ့မဆိုင်ပါဘူး။"

"အို၊ သိပ်ဆိုင်ပ” မိုထျန်းကျီသည် ထပ်၍ အကြောဆန့်လိုက်ရာ သူ့အဆစ်များ သိသိသာသာ ကွဲအက်သွားသည်။

"ငါပျင်းနေတာ။ ပြီးတော့ မင်းပေါ်လာတယ်။ မင်းကို တော်တော်စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်ထင်တာ ဒါပေမယ့် မင်းငါ့ကိုစိတ်ပျက်အောင် ဒီအတိုင်း ထားခဲ့တယ်။"

သူသည် ပိုင်ကျီဟန်ဆီသို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့က စပြီး တိုက်ခိုက်တော့မှာလေ ။ ဘာလို့ ဂိမ်း ဆက်မဆော့တာလဲ။"

သူသည် ကျောက်ချန်ဆီသို့ ရှည်လျားသော လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"မင်းဘက်”

ထို့နောက် သူက ပိုင်ကျီဟန်ကို လှည့်ပြီး ထောက်ပြသည်။

"မင်းရော”

ထို့နောက် ဖျော်ဖြေပွဲ၏ နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ကြေညာမည့် အခမ်းအနားမှူးတစ်ဦးကဲ့သို့ လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်သည်။

"တစ်အုပ်စုပဲ ထွက်သွားလို့ရမယ်”

နောက်ကနေ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် နားစွင့်နေသည်။

"မင်းနေရူးတာပဲ”

လီမျိုးနွယ်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ပြောလိုက်သည် ။

"ငါတို့ဘယ်သူလဲဆိုတာတောင် မင်းသိလား"

နောက်တစ်ယောက်က အော်လေ၏

မိုထျန်းကျီက ကြောက်စရာကောင်းသည့်တိုင် အရေအတွက် များတာကြောင့် သူ့တစ်ယောက်တည်း ကြောက်နေမှာ မဟုတ်ပေ။

မိုထျန်းကျီက ရယ်လိုက်သည်။

"အိုး”

သူ့မျက်လုံးထဲတွင် နတ်ဆိုး အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ " တစ်ဖက်ပဲ ထွက်သွားလို့ရမယ်”

သူ့နှုတ်ခမ်းကို နမ်းလိုက်သည်။ သူ့အမူအရာသည် သွေးရဲရဲတောက်နေသည်။

" ငါ အရမ်းပျော်ချင်နေတယ်”

"ငါတို့ မင်း ဖြစ်စေချင်သလို လုပ်မယ် ထင်လား”

ကျောက်ချန်သည် ဖျတ်ခနဲ မျက်နှာပျက်သွားသည်။

"ဘာလို့ မဖြစ်ရမလဲ။ အဲဒါက ပျော်စရာ ကောင်းတယ်။" မိုထျန်းကျီက ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ လုပ်စရာရှိလို့ တိုက်တာ မင်းတို့လုပ်ချင်လို့မဟုတ်ဘူး။"

သူ သိသည့် အချက်ကို သက်သေပြချင်သလိုပဲ မျက်တောင်မခတ်ပဲ ကြည့်နေလိုက်၏

ထို့နောက်

အော်ဟစ်သံက လေထဲ တိုးဝင်သွားချေ၏

လီမျိုးနွယ်မှ တပည့်တစ်ဦးသည် နောက်သို့ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ ရင်ဘတ်ရှိ အပေါက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

သူ့နှလုံးသားက သေသွားချေပြီ။

လဲကျကာ အသက်မဲ့သွားပြီး ဒဏ်ရာမှ သွေးများ ဖျန်းခနဲ တောက်လောင်နေပုံက မီးတောင်ချော်ရည်လိုပင်

တစ်စက္ကန့်အကြာတွင် မိုထျန်းကျီသည် ထိုလူရပ်နေသည့်နေရာ၌ ပြန်ပေါ်လာပြီး သူ့လက်ချောင်းများကို နမ်းလိုက်ကာ နှုတ်ခမ်းတွင် ကြက်သွေးရောင် ရွှဲနစ်နေလေသည်။

"အမ်..နွေးနေတုန်း”

သူသည် ညည်းညူရင်း မျက်လုံးတွေက သားရဲတစ်ကောင်လို တောက်ပနေ၏

"ဘာလဲကွာ”

ကျောက်မျိုးနွယ်မှ တပည့်အများအပြားသည် ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

မိုထျန်းကျီသည် သူတို့ထက် ပိုသန်မာပြီး ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းပုံအဆင့်ကို ရောက်နေပြီဆိုတာ အားလုံးသိကြသည့်တိုင် သူတို့ ခွန်အားကွာခြားမှုက ထိုအထိ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစရာ ဖြစ်လာမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။

မိုထျန်းကျီသည် သူတို့ဘက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အသက်ကို နှုတ်မဆက်မီ ၎င်းတို့အနေနဲ့ အပြင်းထန်ဆုံး တုံ့ပြန်မှုပင် မပြုနိုင်ခဲ့ပေ။

မိုထျန်းကျီသည် သူတို့ကို ပြုံးပြပြီး စူးစမ်းလိုသော သားရဲတစ်ကောင်လို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ နှေးလွန်းတယ်။ ဒါကြောင့် ငါ မြန်မြန်ကူညီခဲ့တာ”

သူသည် လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို မြှောက်လိုက်ပြီး လည်ချောင်းအနှံ့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆွဲလိုက်၏။

"ဒါက စည်းကမ်းပဲ။ အဖွဲ့ခွဲတစ်ခုပဲ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားရမှာ။"

သူ၏အကြည့်များသည် ပိုင်မျိုးနွယ်နဲ့ လီ၊ ကျောက် မျိုးနွယ်ဘက်ခြမ်းနှစ်ခုလုံးကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။

"မင်းအခု ငါ့လက်နဲ့သေမလား ဒါမှမဟုတ် ရှင်သန်ဖို့အတွက် အချင်းချင်းသတ်မလား ။ ဒါက မင်းတို့ရဲ့ရွေးချယ်မှုပဲ”

သူသည် ဆန့်တန်းလိုက်ကာ အရိုးတွေ ကွဲအက်သွားပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏

"ဖူးး. စပြီးသတ်မလား ဒါမှမဟုတ် ၁၀ စက္ကန့်ကြာရင် နောက်တစ်ယောက်ထပ်သတ်ခံ

မလား။"

ခဏလောက်တော့ မည်သူမှ မလှုပ်ရဲကြပေ။မည်သူမှ အသက်ရှူမဝပေ။

"မိုထျန်းကျီကို တိုက်ခိုက်တာထက် ပိုင်မျိုးနွယ်ကို တိုက်ခိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က သူတို့ကို တိုက်မယ်”

"ဟုတ်တယ် ငါတို့ အစကတည်းက စီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်း လုပ်ကြရအောင်။"

သူတို့အားလုံး မိုထျန်းကျီတောင်းဆိုသည့်အရာကို လိုက်နာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းတို့ မူလအစီအစဉ်အတိုင်း ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသားဖြစ်တာကြောင့် မကြောက်သလို ဟန်ဆောင်ကာနေ၏

တကယ်တော့ မိုထျန်းကျီ မည်မျှအစွမ်းထက်သည်ကို မြင်ပြီးတော့ တစ်ယောက်တည်းဆိုတောင် သူ့ကို တိုက်ခိုက်ချင်မှာ မဟုတ်ပေ။

"ကျောက်ချန် ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ"

လီဖန်း မေးပေမယ့် သူ့ရည်ရွယ်ချက်က ရှင်း၏ သူသည် ပိုင်ကျီဟန်နှင့် ပိုင်မျိုးနွယ်ကို တိုက်ခိုက်ချင်သည်။

ကျောက်ချန်အဖို့ မည်သည့်ရွေးချယ်မှု ပိုကောင်းသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိပေ။

မိုထျန်းကျီသည် သူ့စကားကို တည်ရင်တော့ အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဒါပေမယ့် အာမခံချက်မရှိပေ။

အကယ်၍ မိုထျန်းကျီသာ ကောင်းကင်အဆင့် လက်နက်ကို ပြန်လည်ရရှိရန် ဟူသော ၎င်းတို့၏ ရည်မှန်းချက်ကို သိရှိပါက ၎င်းတို့အား လွှတ်ထားမည်မဟုတ်ပေ။

အကောင်းဆုံးအခြေအနေအရ သူသည် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းကို ယူပြီး ထွက်ခွါသွားလိမ့်မည်—သို့သော် ဒါက ကျောက်ချန် ရှောင်ရှားလိုသည့်အရာဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ပိုင်မျိုးနွယ်သည်လည်း အလားတူ အခြေအနေ သို့မဟုတ် အဆိုးဆုံးဖြစ်နိုင်သည်။

"ပိုင်ကျီဟန် ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ"

ပိုင်မင်က မေးသည်။

ထွက်ပြေးခြင်းသည် ပညာရှိရွေးချယ်မှုဖြစ်သင့်သော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံး ဘေးကင်းစွာ ထွက်ပြေးနိုင်မည်ဟု အာမခံချက်မရှိပေ။

ယခုတော့ မိုထျန်းကျီသည် စကားများအရ တစ်ဖက်ဖက်မှ လုံးလုံးလျားလျား ချေမှုန်းခြင်းမခံရမချင်း ကျေနပ်သွားမည့်ပုံ မပေါ်ပေ

မိုထျန်းကျီကို တိုက်ဖို့လား။

ရွေးချယ်စရာတစ်ခုဖြစ်သည့်တိုင် လီအဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်၏ အသက်ကို အလွယ်တကူယူသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် မိုထျန်းကျီအား တိုက်ခိုက်လျှင် လီကျောက် အဖွဲ့သည်လည်း တိုက်ခိုက်နိုင်မည်ဆိုတာကို သူတို့သိထားကြသည်။

"ခဏလေး”

ပိုင်ကျီဟန်သည် ငြိမ်ငြိမ်လေးနေလိုက်၏

"ဆယ်စက္ကန့် ပြည့်တော့မယ်။ မဆုံးဖြတ်ရသေးဘူးလား၊ ဒါဆို ပိုင်မျိုးနွယ် အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ဆီ သွားကြရအောင်။"

ပိုင်မင်ကို ပစ်မှတ်ထားပြီး မိုထျန်းကျီက ပြောလိုက်သည်။

ပိုင်မင်ကတော့ မိုထျန်းကျီ သူ့အပေါ် လှုပ်ရှားနေတာတောင် သတိမထားမိပေ

ပိုင်မင်သည် သူ့မျက်လုံးရှေ့တွင် ဓားတစ်ချောင်းကို ရုတ်တရက်တွေ့လိုက်ရသောအခါမှ အန္တရာယ်ကို ရိပ်မိသွားသည်။

သို့သော်လည်း မိုထျန်းကျီသည် ဓားမထိုးမီ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ တမင်တကာ တားတာထက် သူ့လက်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖမ်းထားသလိုမျိုးပင်

ပိုင်မင်ကိုသတ်ရန် လှုပ်ရှားနေစဉ် ပိုင်ကျီဟန်သည် မိုထျန်းကျီအား ဝေဟင်မှဖမ်းမိခဲ့သည်။

"မင်း”

မိုထျန်းကျီသည် သူ့အား တစ်စုံတစ်ယောက် တားနိုင်သည်ကို မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင်

ထို့အပြင် ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပုံမပေါ်ဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အမူအရာဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ငါ့ရှေ့မှာ လူတစ်ယောက်ကို သတ်ချင်တာလား။"

ပိုင်ကျီဟန်က ပြောလေ၏

ထို့နောက် မိုထျန်းကျီအား အင်အားအပြည့်ဖြင့် ဆွဲထုတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ဘုန်း

မိုထျန်းကျီ အသိစိတ်ဝင်လာတော့ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေရသည်။

(ဘာ-ဘယ်လို?)

ပိုင်ကျီဟန်၏ ချုပ်နှောင်မှုကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့်

မြေပြင်ပေါ် ပစ်ချခံခဲ့ရသည် ။

သူသည် လျင်မြန်စွာ ရပ်ကာ ပိုင်ကျီဟန်ကို စူးစူးရဲရဲ ကြည့်လိုက်သည်။

ဤနေရာတွင် လူတစ်ယောက်က သူ့ကို အမှန်တကယ် တားဆီးနိုင်မည်ဟု မည်သူထင်မည်နည်း။

All Chapters