ဒုတိယ စမ်းသပ်ချက်
Vol. 9 Ch. 133
နောက်တစ်ဆင့် ဝင်သွားတာနဲ့ အခြားကမ္ဘာတစ်ခုပေါ်ကို ရောက်သွားသလိုပင်
အဖြူရောင် တစ်ပြင်လုံး ဖြစ်နေသည့် ပထမထပ်နဲ့မတူတာက စာအုပ်အစုလိုက် လေထဲမှာ လွင့်မျောနေကြတာပင်
“ဒါတွေက ကိုယ်ခံပညာတွေလား?”
ပိုင်ကျီဟန်သည် စာအုပ်တွေကို လှည့်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
အခန်းတစ်ခုလုံးမှာ သူတစ်ယောက်တည်းပဲရှိတာကြောင့် တိတ်ဆိတ်နေ၏
ဒါပေမဲ့
ဘုန်း
အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လေဟာနယ်ကို ထိုးဖောက်လာပြီး ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် ရုပ်ပုံပေါ်လာသွားသည်။
ထိုဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ပုံစံက မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေပြီး အဝတ်တွေတောင် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသည်။သူမရဲ့မျက်နှာပေါ်က ခံစားချက်ကတော့
အနံ့ဆိုးရှိသောအရာတစ်ခုကို အရသာမရှိဘဲ စားမိသလိုမျိုးသာ
“မင်း…” ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်က အသံကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ကြိုးစားနေပုံပင် ။“ရောက်လာပြီပေါ့။”
ပိုင်ကျီဟန်သည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ချေ၏
“ငါ့ကိုမြင်ရတာ မပျော်သလိုပဲ”
“… နင်ဘာပြောနေတာတောင် ငါ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ နင်က ငါ့အမွေအနှစ်ကို လိုချင်နေသူမဟုတ်သလိုပဲ။”
ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်အသံက စူးစမ်းသလိုပင်
“ဘာလဲ။ ငါ အနိုင်ရသွားပြီလား?”
ပိုင်ကျီဟန်က စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။
သူအနိုင်ရဖို့ နည်းမရှိသေးပေ။
အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်သည် ဧကရာဇ်မင်း၏ အမွေကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ရယူခြင်းကဲ့သို့ တစ်စုံတစ်ရာကို ယူဆောင်လာခြင်းကြောင့် စိတ်တိုနေပေမည်။
သူမ၏မျက်နှာပေါ်ရှိအကြည့်အရ ပိုင်ကျီဟန် သည် သူမ၏သတိပေးချက်ပြီးနောက် နောက်တစ်ကြိမ်စမ်းသပ်ချက်သို့
သွားရလိမ့်မည်ဟု ထင်ထင်ရှားရှားသိခဲ့သည်။
“မဟုတ်ဘူး”
အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်သည် တမ်းဖြေလိုက်၏
“ဒါဆို ဘာလို့ မေးနေသေးလဲ။”
ပိုင်ကျီဟန်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“…”
တိတ်ဆိတ်နေပြီး အနည်းငယ်အကြာမှာပဲ အကြွင်းအကျန် ဝိညာဉ်သည် နောက်တစ်ခါ ပြောလိုက်သည်။
“နင် ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှုကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီ။”
သူမဆက်ပြောလေသည်။
“ဒုတိယ စမ်းသပ်မှု စတင်မယ်။”
“ဒီနေရာက ကိုယ်ခံပညာပဲ့တင်ခန်းမ ။ ဒီစာလိပ်တွေထဲမှာ ငါလူငယ်ဘဝက လေ့ကျင့်ခဲ့တဲ့ ကိုယ်ခံပညာအစုံရှိတယ်။ ကောင်းကင်အဆင့်နဲ့ အဲ့အဆင့်အောက်တွေ အများကြီး။”
“ဒါက နင်အတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခုရော စမ်းသပ်မှုတစ်ခုရောပဲ။
နင် စာလိပ်တစ်ခုကိုပဲ ရွေးနိုင်မယ်။ပြီးရင် ကိုယ်ခံပညာကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လေ့လာပါ။ အခြေခံ အဆင့်ထိ ရောက်နိုင်ရင် နောက်စမ်းသပ်မှုဆီ သွားနိုင်ပြီ”
ဒါဆို သက်သေပြလိုက် .. သူမ မီးခိုးလို ပျောက်သွားခဲ့ချေသည်။
ပိုင်ကျီဟန် မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။
"အို၊ ဒီနေ့ တစ်ယောက်ယောက်က ရူးနေတာလား။"
ထို့နောက် သူသည် လေထဲတွင် လွင့်နေသော စာလိပ်များဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ရာနှင့်ချီ—မကပေ ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိ၏ ကိုယ်ခံပညာနည်းစနစ်များက သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပျံဝဲနေသည်။
မသေမျိုး ဧကရာဇ် ဖေးလိန်သည် ကိုယ်ခံပညာ မည်မျှ နားလည်ထားသည်ကို ပြသရန်သာ ဖြစ်သည်။
ငယ်ငယ်က သင်ယူခဲ့သည့်အရာတွေချည်းသာ
(ငယ်ငယ်က ဘယ်အရွယ်လဲ။)
ပိုင်ကျီဟန်က စူးစူးရဲရဲ တွေးလိုက်မိသည်။
ထာဝရအသက်ရှင်နိုင်သူတစ်ဦးအတွက် အနှစ်တစ်ထောင်ပင်လျှင် "လူငယ်" ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
အနည်းဆုံးတော့ ငယ်ငယ်တုန်းကဆိုတာသူတို့ ငယ်ရွယ်သလို ဆယ့်နှစ်နှစ်လောက်ဟု မဆိုလိုဘူးဆိုတာ သေချာပေသည်။
ဤနေရာရှိ ကိုယ်ခံပညာကျမ်း အရေအတွက်အရ အကဲဖြတ်ရလျှင်
ငယ်ငယ်တုန်းကဆိုတာ အနည်းဆုံး အသက်
တစ်ရာကျော်ပေမည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပိုင်ကျီဟန်သည် လမ်းလျှောက်ရင်း သကြားလုံးဆိုင်ကို ရွေးနေသည့်ကလေးကဲ့သို့ သူ့ရွေးချယ်ခွင့်တွေကို လိုက်ကြည့်နေ၏
[ကြက်သွေးရောင်မိုးကြိုးလက်ဝါး - အထူးအဆင့်]
[ကောင်းကင်ဘုံနဂါးအရိုးတိုက်ခတ်မှု - ကောင်းကင်အဆင့်]
[ဟင်းလင်ပြင် ခြေလှမ်း - မြေကမ္ဘာအဆင့်]
[ဆီနှင်းခဲပျံ ဓါး - မြေကမ္ဘာအဆင့်]
[အဆုံးမဲ့ပင်လယ်လှံ – အထူးအဆင့်]
[ထာဝရစီးဆင်းနေသော ရေဓား - ကောင်းကင်အဆင့်]
သူနောက်ဆုံးမှာ ရပ်လိုက်၏။
"ဓားနည်းစနစ် ဟင်”
သူက မေးစေ့ကို ပုတ်လိုက်၏
နည်းစနစ်တစ်ခုကို မြန်မြန်နားလည်ချင်လျှင် ဓားနည်းစနစ်ကို ရွေးရမည်ပင်
သူ့တွင် ဓားရည်ရွယ်ချက်အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိပြီး ဒါက အခြေခံအားဖြင့် ဒီလိုမျိုးအတွက် အဆင်ပြေ၏
ဒါပေမယ့် သူက ထုတ်ဖော်ပြဖို့ မဟုတ်ပေ
သူသည် အသုံးဝင်သော အရာတစ်ခု လိုအပ်ပြီး ကောင်းကင်အဆင့် ခုခံနည်းစနစ်သည် သူ၏ လက်ရှိ အားနည်းချက်ကို ပြည့်စုံစွာ ဖုံးအုပ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
"ငါ့မှာ အရိပ်ကိုးခုနည်းစနစ်ရှိပြီးသားပါ။ ကောင်းကင်အဆင့် ခံစစ်နည်းစနစ်နဲ့ဆို ငါ့မှာ ဘာချို့ယွင်းချက်မှ မရှိနိုင်ဘူး။"
သူ့လက်ဖဝါးကို စာလိပ်ပေါ်မှာ တင်လိုက်၏။
ထာဝရစီးဆင်းနေသော ရေဓားသည် စကားလုံးအဖြစ် မဟုတ်ဘဲ အလင်းရောင်ဖြင့် လုပ်ထားသော ပုံရိပ်အဖြစ် သူ၏မျက်လုံးများရှေ့တွင် ပေါ်လာကာ မြစ်များကဲ့သို့ ဓားသွားများ၊ လွင့်မျောနေသော သစ်ရွက်ခြောက်များနဲ့အတူ ရိုက်ခတ်မှုတစ်ခုစီသည် နောက်ဆုံးထက် ပို၍ လှပနေသည်။
တည်ငြိမ်သော အမျိုးသမီးအသံက သူ့စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်ကာ လမ်းပြဆပးနေသည်။
"တောင်ပေါ်စမ်းရေကဲ့သို့ စီးဆင်းသည်။ ရိုက်ခတ်မိသောအခါ ကွေးသွားသည် ၊ ဆွဲသောအခါ ရိုက်ခတ်သည်။ ရေသည် မတိုက်ခိုက်ဘဲ ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး ကြာရှည်နေသည်။"
ကျင့်ကြံင်သူအများစုအတွက် ထိုစကားများသည် ဘာကိုပြောမှန်း မသိနိုင်ပေ
ဒါပေမယ့် ပိုင်ကျီဟန်ကတော့ ?
သူက ပြုံးလိုက်၏။
နည်းစနစ်ကို အပြည့်အ၀ ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်နှင့် သူ့ဓား၏ ရည်ရွယ်ချက်တွင် ငွေရောင်ကြိုးများ တဖျတ်ဖျတ် ခုန်နေသည်။
ပုံသဏ္ဍာန်တိုင်း၊ ခြေလှမ်းတိုင်း၊ ဓားလှည့်မှုတိုင်း—သူမြင်လိုက်သည့်အခိုက်တွင် သူ၏ဓားရည်ရွယ်ချက်သည် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
သူနားလည်ချေသည်။
ဒါဟာ ရိုင်းစိုင်းသော အင်အားနဲ့ မသက်ဆိုင်ပေ
ကာကွယ်ရေးနဲ့ ပတ်သက်တာလည်း မဟုတ်ချေ
မထိတွေ့နိုင်သော အရာသာ
ထာဝရစီးဆင်းနေသော ရေဓား - အခြေခံစည်းမျဉ်း
ထိပ်တိုက်တွေ့မည့်အစား လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုစီသည် ရန်သူ၏ စွမ်းအားကို ပြသပေးသည်။
ဓါးတစ်ချောင်းကျလာသောအခါ ရေသည် ဝေ့ဝဲလာကာ ရိုက်ခတ်မှုကို လျှောခနဲဖြစ်သွားစေသည်။
ဖိအား ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ နည်းစနစ်သည် မြေပြင်ကို ရိုက်ခတ်ပြီး အရာခပ်သိမ်းကို စုပ်ယူနေသော ရေပိုက်ကြီးကဲ့သို့ အန္တရာယ် နှစ်ဆ ပြန်ရောက်လာသည်။
ညွှန်ပြသည်။လွင့်စင်သည်။ စီးဆင်းသည် ။
အမာခံမဏ္ဍိုင်သုံးခု။
ပိုင်ကျီဟန်သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားသည်။
သူ့ခါးမှာရှိသော ထာဝရဝိညာဉ်ဓားသည် သူ့ဘာသာသူ လွင့်ထွက်လာပြီး မြေပြင်ထက်တွင် ပျံဝဲကာ ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ပတ်နေသည်။
သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ့စိတ်ထဲ စွဲနေသော လှုပ်ရှားမှုတွေကို အတုယူကာ လေထဲ၌ လမ်းပြခဲ့သည်။
မျဉ်းစောင်းတစ်ခုစီသည် လှိုင်းဂယက်ကို ဖန်တီးသည်။
လှိုင်းလုံးများသည် နောက်သို့ စီးဆင်းသွားသည်။
ခဏလေးအတွင်းမှာပင် လေစီးကြောင်းလေးများသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝိုင်းရံလာသည်။
နူးညံ့ပေမယ့် သေစေနိုင်၏
အောက်ခြေမှာ ခိုနေသော သားရဲနဲ့
ငြိမ်သက်နေသည့် ရေကန်မျက်နှာပြင်လိုပင်
မိနစ်သုံးဆယ်အတွင်း—လေက ပိုပြင်းလာသည်။
လေးဆယ့်ငါးမိနစ်—သူသည် ၎င်း၏တိုက်ခိုက်မှုများကို အကွက်တစ်ကွင်းအဖြစ် ပုံဖော်ကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြောင်းလဲပြီး ၎င်းကို နောက်အပြောင်းအရွေ့သို့ ပို့ဆောင်နေသည်။
တစ်နာရီကြာသောအခါ ရေစီးကြောင်းတစ်ခုသည် သူ့ဓားကို ပတ်၍ ဓားချီဖြင့်တောက်လောင်နေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လေဟာနယ် အက်ကွဲသွားသည်။
ဘုန်း!
အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်သည် ပြန်ရောက်လာပြီး ချီပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ဝတ်ရုံများ လင်းထွက်နေ၏
သူမ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေချေ၏
ပါးစပ်နည်းနည်း ဟလာ၏
မျက်ခုံး ပင့်သွား၏
"မင်း…"
သူမ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။
"မင်း... အခြေခံအဆင့်ကို ရောက်နေပြီလား။ ကောင်းကင်အဆင့် နည်းစနစ်တစ်ခုကိုလေ ? တစ်နာရီမပြည့်သေးဘူး?"
ပိုင်ကျီဟန် သမ်းလိုက်သည်။
“အမ်…အဲဒါက မခက်ပါဘူး” ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်၏
"ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို ခံစားရတယ်။ အဲဒါကို အောင်မြင်ပြီလား"
အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်က မေး၏
ပိုင်ကျီဟန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"ငါ့ကိုပြပါ”
သူမတောင်းဆိုခဲ့သည်။
ပိုင်ကျီဟန်က သိပ်ပြီး မစဉ်းစားပေ။
သူသည် ၎င်း၏ ဓားရည်ရွယ်ချက် အလယ်အလတ်အဆင့်ဖြင့်
ထာဝရစီးဆင်းနေသော ရေဓားနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုကာ ၎င်းကို ပို၍ပင် ကြမ်းတမ်းစေသည်
"မင်းယုံပြီလား?"
သူ့အင်္ကျီလက်က ဖုန်မှုန့်တွေကို ခါရင်း မေး၏။
"ဓားရည်ရွယ်ချက် အလယ်အလတ်အဆင့်လား”
အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်သည် ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ ငါငယ်ငယ်တုန်းကတောင် အရည်အချင်း မပြည့်မီခဲ့ဘူး”ဟု စစ်မှန်သော မယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ပြောလိုက်သည်။
ရေတွေက စိုသည်ဟု ပြောနေသော လူတစ်ယောက်လို ပြုံးလိုက်၏
“နားလည်ပါတယ်”သူ ပြန်ဖြေ၏ "လူတိုင်းက ငါလို မဖြစ်နိုင်ဘူး။"
အကြွင်းအကျန် ဝိညာဉ်- "…"
သူမသည် ဒေါသတမထွက်မိအောင် ထိန်းရင်း ထိုနေရာတွင် ပျံဝဲနေသည်။
သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူမ အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး နှေးကွေးသော အပြုံးသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် တွန့်ကွေးသွားသည်။
"ကောင်းတယ်။ အရမ်းကောင်းတယ်။ နောက်ဆုံး စမ်းသပ်မှုအတွက် အရည်အချင်းပြည့်မီပြီ”
သူ့နောက်က နေရာလွတ်တွေ တုန်လှုပ်သွား၏
"အိုး နောက်ဆုံးစမ်းသပ်မှုလား။ အဲဒါက မြန်လိုက်တာ။"
ပိုင်ကျီဟန်က ပြောလေ၏
သာမာန်အားဖြင့် ဤအရာအားလုံးသည် ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာသင့်သည်။
ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှုပင် နာရီပေါင်းများစွာ ကြာသင့်သည်။ ဒုတိယကတော့ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တွေအတွက်တောင် အနည်းဆုံး တစ်ရက်နှစ်ရက် ကြာ၏
ဒါပေမယ့် သူ့ကို မည်သူက ခန့်မှန်းနိုင်မည်နည်း
ဓားရည်ရွယ်ချက် အလယ်အလတ်အဆင့်ဖြင့် ဓားနည်းစနစ်များကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းသည် အသက်ရှူခြင်းထက် ပိုမိုလွယ်ကူသည်။
အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်က ဘာမှ မပြောတော့ပေ။
သူ့မောက်မာမှုအပေါ် သူမ မှတ်ချက်မပေးတော့ပေ။
အမှန်တော့ မာနကြီးလျှင် နောက်ဆုံးစမ်းသပ်မှု၌ ကျရှုံးမှာ သေချာ၏
အဖြူရောင်အခန်းသည် ပြိုကွဲသွားကာ အကွေ့အကောက် များသော လှေကားထစ်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လွင်လာသည်။
တတိယ စမ်းသပ်မှုမှ စောင့်ကြိုနေပါသည်။
ပိုင်ကျီဟန်ကတော့?
ပျင်းရိသော အပြုံးဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ၊ အချိန်မဖြုန်းနဲ့တော့။"
ထို့နောက် သူသည် ရှေ့သို့ တိုးသွားသည်။ ၎င်းက လုံးဝ သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှသည်။