အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်လာခြင်း

ခုံချန်ချန်ကို လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ထိန်းသိမ်းဖို့ အားကိုးရတာက ဟာသတစ်ခုလို ဖြစ်နေမှန်း ကျန်းပေရန် ခံစားမိပေမယ့် စနစ်က သတိပေးချက်တွေ ပေါ်မလာခဲ့ဘူး၊ ဒါက ပြဿနာ သိပ်မကြီးသင့်ဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။

ဒါ့အပြင် သူ သေချာပြန်စဉ်းစားကြည့်တဲ့အခါမှာလည်း တကယ်တမ်းမှာ အန္တရာယ် သိပ်မရှိမှန်း သူ သဘောပေါက်သွားသည်။

တပည့်ညီမလေးခုံက အချိန်တော်တော်များများမှာ ဉာဏ်ကြီးရှင်မလေး တစ်ယောက်လို ပြုမူနေတတ်ပေမယ့် သူမ တကယ် အကျပ်အတည်းနဲ့ ကြုံလာရတဲ့အခါမှာတော့ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုရအောင် အစာငတ်ခံ ဆန္ဒပြဖို့ကို ရွေးချယ်ခဲ့သေးတာပဲ။

ဒါက အရေးကြီးတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ သူမ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာကို ကောင်းကောင်းသိသေးကြောင်း သက်သေပြနေတယ်။

အကျဉ်းထောင်အဆင့်ကနေ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ကူချင်းဟွမ်းက သစ်သားသေတ္တာကို နေရာတကျ ပြန်တွန်းပို့နေတာကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ချင်းစစ်နဲ့ တခြားသူတွေကို အကြောင်းကြားလိုက် သူတို့ကို အသင့်ပြင်ခိုင်းထား ငါတို့ နောက်လ တောင်ထွတ်ပြည်နယ်ကို ပြန်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အကိုကြီး"

ကူချင်းဟွမ်းက လက်နှစ်ဖက်ယှက်၍ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်ကြာပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် တိမ်တွေကို ထိုးဖောက်နေတဲ့ မြင့်မားတဲ့ တောင်ထွတ်တစ်ခုပေါ်ကို ဆင်းသက်လိုက်သည်။

ဒီတောင်ရဲ့ ဝိညာဉ်သွေးကြောက ပထမတန်းစားပဲ မဆိုးဘူး

သူ၏ အိမ်မြှောင်ကို သိမ်းလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်သည် မွှေးကြိုင်သော သံလွင်ရွက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အဆောင်လက်ဖွဲ့ အိတ်တစ်လုံးနှင့် တောင်ပေါ်တွင် ပေါက်သည့် မှိုတစ်မျိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အဆောင်လက်ဖွဲ့ရတနာ ခြောက်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ခြောက်မျက်နှာအနေအထားကို အသုံးပြု၍ သူသည် ခြောက်လွှာကြားနာခြင်းအစီအရင်ကို အလွန်လျင်မြန်စွာ တည်ဆောက်လိုက်သည်။

အစီအရင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် စိမ်းလဲ့နွားမျက်လုံး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ အစီအရင်၏ အဓိကအချက်အချာအဖြစ် မြေကြီးထဲတွင် မြှုပ်နှံလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်လောက်အောင် ခပ်ရေးရေး ဖုန်မှုန့်များသည် သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် စတင်တောက်ပလာသည် ဒါက ကြီးကျယ်သော အစီအရင်ကြီး စတင်လည်ပတ်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း အချက်ပြခြင်း ဖြစ်သည်။

အရာအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် အစီအရင်အတွင်း၌ အမွှေးတိုင်တင်သည့် စားပွဲငယ်လေးတစ်ခုကို ခင်းကျင်းပြီး လေးလေးနက်နက် ဆုတောင်းပတ္ထနာ ပြုတော့သည်။

ပုံမှန် ပူဇော်ပသခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် သူသည် သူ၏ ဆုတောင်းဗေဒင်ကျည်တောက်ထဲမှ တုတ်တစ်ချောင်းကို လှုပ်ခါလိုက်သည် ဗေဒင်စာရွက်လွှာသည် ခပ်ဖျော့ဖျော့ ခရမ်းရောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပနေသည်။

ခြောက်လွှာကြားနာခြင်းအစီအရင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အတွင်း၌ ရှိနေသော မည်သူမဆို၏ အာရုံခြောက်ပါးကို အလွန်အမင်း ချဲ့ထွင်ပေးရန် ဖြစ်သည်။

ကျန်းပေရန် အခု လိုအပ်နေသောအရာမှာ ဆဋ္ဌမအာရုံ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဗေဒင်ဟောခြင်း အရည်အချင်းက အနည်းငယ် မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး ဆုတောင်းဗေဒင်ကျည်တောက် ကဲ့သို့သော အဝါရောင်အဆင့် ရတနာတစ်ခုလည်း ရှိနေသော်ငြား သူ အကယ်၍ တိကျသော လူတစ်ယောက်တည်းကိုသာ သီးသန့် ပစ်မှတ်ထား ရှာဖွေလိုပါက သူ့အနေနှင့် နောက်ထပ် အကူအညီများ လိုအပ်နေသေးသည်။

ယင်နှင့်ယန် ဗေဒင်တုံး နှစ်တုံးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ 'ခလောက်' ကနဲ ကျသွားသည်နှင့် ကျန်းပေရန်သည် ဗေဒင်စာရွက်လွှာကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ဖြည်းညင်းစွာ ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး တုံ့ပြန်ပါ၊ အပေါ်ရုံ၊ အောက်ခါးစည်း။ မိုးကြိုး၊ မီး၊ ရေ၊ လေ လမ်းညွှန်၍ အဖြေပေးပါ"

စကားလုံးများ သူ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်သွားသည့် ခဏမှာပင် အစီအရင်အတွင်းမှ ဖုန်မှုန့်တိုင်းသည် မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပမှုဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ကျန်းပေရန်၏ ဝိညာည်အာရုံ နားလည်နိုင်စွမ်းသည် ဒီရေအလား တိုးတက်လာသည်။

ထို တိုးတက်လာမှုအပေါ် မှီတွယ်ရင်း သူသည် သူရှာဖွေနေသော လူနှင့် သီးသန့်သက်ဆိုင်သည့် စုတ်ချက်တိုင်း၊ ထို ချီစွမ်းအင်ခြေရာခံ အမှတ်အသားပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော အနှစ်သာရ၊ စွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်တို့ကို သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည် ပုံဖော်လိုက်သည်။

"အုံ……."

သူ၏ ဦးနှောက်သည် တုန်ခါသွားပုံရသည်။ ကျန်းပေရန်သည် စကားလုံး တစ်လုံးတည်းကို ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ပြ"

တစ်ခဏချင်းမှာပင် မရေမတွက်နိုင်သော ပုံရိပ်များသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူ ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းလှည့်ပြီး အရှေ့ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

မင်း အဲ့နေရာမှာ ရှိနေတာကိုး

သူသည် ဗေဒင်စာရွက်လွှာကို ကျည်တောက်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး အစီအရင်ကို သိမ်းဆည်းကာ ကြယ်တံခွန်တစ်စင်းအလား ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းရင်း လေထဲသို့ မြင့်မားစွာ ခုန်တက်သွားသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစော ဝိညာဉ်နဂါးဂိုဏ်း၏ အပြစ်ဒဏ်ပေးတိမ်တိုက်ခန်းမ အတွင်းတွင် ခန်းမသခင် တစ်တန်းကြီးသည် ခေါင်းငုံ့ကာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အစီရင်ခံနေကြသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကို အစီရင်ခံပါတယ် ရက္ခသခန်းမ မနေ့က ဘာမှ မတွေ့ရှိခဲ့ပါဘူး"

"ဂိုဏ်းချုပ်ကို အစီရင်ခံပါတယ် လင်းယုန်နက်ခန်းမ မနေ့က ဘာမှ မတွေ့ရှိခဲ့ပါဘူး"

"ဂိုဏ်းချုပ်ကို အစီရင်ခံပါတယ်"

"တော်တော့"

မြင့်မားသော ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ယင်ကျန်းဟုန်သည် သူ၏ လင်းယုန်မျက်လုံးများဖြင့် အောက်မှ လူတိုင်းကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဘေးရှိ ချူကျိဝန် ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ဘက်ကရော တစ်ခုခု ထူးခြားတာ တွေ့သေးလား"

ချူကျိဝန်သည် အနားကပ်လာပြီး ယင်ကျန်းဟုန်၏ နားနားကပ်ကာ တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ ဗေဒင်ဆရာ အတော်များများကို ငှားရမ်းပြီးပါပြီ ဒါပေမဲ့ အခုထိတော့ ဘာမှမထူးသေးပါဘူး"

သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက် ချရင်း ယင်ကျန်းဟုန်သည် ခန်းမသခင်များဘက်သို့ လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"သွားကြတော့ ဆက်ရှာကြ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဂိုဏ်းချုပ်"

ခန်းမသခင်များ အားလုံး ဦးညွှတ်ပြီး အစဉ်လိုက် ထွက်သွားကြသည်။

ခွပ်

သူတို့ ထွက်သွားကြသည်နှင့် ယင်ကျန်းဟုန်သည် သူ၏ ဘေးရှိ စားပွဲကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ကာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားစေသည်။

သူ ထို စိတ်မရှည်မှုကို စောစောက မပြဝံ့ခဲ့ပေ သူကိုယ်တိုင်တောင်မှ တုန်လှုပ်နေပါက မတည်ငြိမ်ပြီးသား ဖြစ်နေသော ဤအချိန်ကာလတွင် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများ လုံးလုံးလျားလျား ပြိုလဲသွားကြလိမ့်မည်။

လေပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်ရင်း ယင်ကျန်းဟုန်က ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ နေရာအနှံ့ကို ရက်ပေါင်းများစွာ လှန်လှောရှာဖွေပြီးပြီ၊ ဘာသဲလွန်စမှ မရသေးဘူး ယောင်အာက တောင်ထွတ်ပြည်နယ် အပြင်ဘက်ကို ရောက်နေလောက်ပြီဆိုတဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေကိုလည်း ငါတို့ ထည့်တွက်ရမယ် လူအင်အား နှစ်ဆတိုးလိုက် လန်ပြည်နယ်နဲ့ ယုန်ပြည်နယ်ကိုပါ ရှာခိုင်း"

"နားလည်ပါပြီ"

"ငါ ဒီနေ့ မိုးပြာရောင်အပြစ်ဒဏ်မြို့ကို နောက်တစ်ခေါက် သွားပြီး ကြည့်"

သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ဝမ်လင်၏ အသံက အပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကို အစီရင်ခံစရာ ရှိပါတယ် ကျွန်တော့်ဆီမှာ အရေးကြီး သတင်းတစ်ခု ရှိပါတယ်"

"ဝင်ခဲ့"

ဝမ်လင် ဝင်လာပြီး စားပွဲဖြစ်ခဲ့ဖူးသော သစ်သားအစအနပုံကို လှမ်းကြည့်ကာ တံတွေးကို 'ဂလု' ကနဲ မျိုချလိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် သူ၏ ဝတ်ရုံထဲမှ စာတစ်စောင်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြှောက်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ် တံခါးစောင့်တွေက ဒီစာအိတ်ကို အဝင်ဝမှာ တွေ့ခဲ့တာပါတဲ့ ပြီးတော့ အထဲမှာ သခင်မလေးရဲ့ သတင်း ရှိတယ်လို့ ပြောတဲ့ အသံတစ်သံကိုလည်း ကြားလိုက်ရတယ်လို့ ဆိုပါတယ်"

ယင်ကျန်းဟုန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

အဝေးမှနေ၍ စာအိတ်ပေါ်တွင် ရေးထားသော စကားလုံးငါးလုံးကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ယင် ကိုယ်တိုင် ဖွင့်ဖတ်ရန်

သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။ စာအိတ်သည် သူ၏ လက်ဝါးဆီသို့ ပျံသန်းလာသည်။

စာကို သေချာဖတ်ပြီးနောက် သူ တိတ်တဆိတ် ပြန်ခေါက်လိုက်ပြီး ဝမ်လင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"သတင်းပို့တဲ့သူ ဘယ်မှာလဲ"

ဝမ်လင်သည် ခေါင်းကို ငုံ့ထားသည်။

"တံခါးစောင့် နှစ်ယောက်လုံး ဘယ်သူ့ကိုမှ မမြင်လိုက်ရဘူးလို့ ကျိန်ပြောပါတယ် စာအိတ်က သူတို့ရှေ့ကို ပြုတ်ကျလာပြီး သခင်မလေး မုယောင်အကြောင်း သတင်းရှိတယ်လို့ အသံတစ်သံက ပြောခဲ့တာပါတဲ့ တကယ်ဆို သူတို့ ဒီလောက် သံသယဖြစ်စရာကောင်းတဲ့ အရာကို လက်မခံသင့်ပါဘူး ဒါပေမဲ့ သူတို့ ထင်လိုက်တာက"

"အဲ့ဒါ အရေးမကြီးဘူး"

ယင်ကျန်းဟုန်က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"သူတို့ အသံပဲ ကြားလိုက်ရတာလား"

"ဟုတ်ကဲ့ အသံပဲ ကြားလိုက်ရတာပါ"

"ကောင်းပြီ ငါ နားလည်ပြီ မင်း သွားလို့ရပြီ"

ဂိုဏ်းချုပ်က ဒေါသထွက်သည့် အရိပ်အယောင် မပြသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်လင်သည် ထိုစာထဲတွင် တကယ့် သတင်းအချက်အလက် ပါဝင်ရမည်ဟု သိလိုက်သည်။

သူ သက်ပြင်းချနိုင်သွားပြီး ဦးညွှတ်ကာ ဆုတ်ခွာသွားသည်။

ဝမ်လင် ထွက်သွားသည်နှင့် ယင်ကျန်းဟုန်သည် စာရွက်ကို ချူကျိဝန်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ကြည့်လိုက်ဦး"

ချူကျိဝန်က အမြန် ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။

"စမ်းကြည့်သင့်ပါတယ်"

"ငါလည်း အဲ့လိုပဲ တွေးမိတယ် အဖိုးကြီးငါးကို ခေါ်လိုက် ထားလိုက်တော့ ငါကိုယ်တိုင် သွားမယ်"

အရင်းအမြစ်စုစည်းမြို့၊ ဟုန်အိမ်တော် အတွင်း။

ဟုန်မိသားစုသည် ပုံမှန်အတိုင်း နေ့လယ်စာ စားနေကြသည်။

ဟုန်ယာရွှမ်သည် သူမ၏ ရှေ့မှ အအေးခံထားသော ဂန္ဓမာရွက်သုပ်ကို ထိုးဆွနေရင်း မလုံမလဲ ခံစားချက်တစ်ခုက သူမ၏ နှလုံးသားကို ဆူးစူးလာသည်။

နှစ်ရက်တောင် ပြည့်သွားပြီ လင်ယွီ၏ အကိုကြီးဆိုသူက သူ ဘာတွေ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့လဲ ဆိုတာကို သူမအား လာမပြောသေးပေ။

ထို စောင့်ဆိုင်းနေရခြင်းက သူမကို စိတ်လှုပ်ရှားနေစေသည်။

"သခင်ကြီး သခင်ကြီး"

အိမ်တော်ထိန်း၏ အလန့်တကြား အော်သံသည် ခန်းမအဝင်ဝမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘာလို့ အဲ့လောက် အလန့်တကြား အော်ဟစ်နေရတာလဲ အမူအကျင့် နည်းနည်း ရှိစမ်း"

အဓိကနေရာမှ မိသားစုအကြီးအကဲ ဟုန်ဝေ့ထောင်က ဆူငေါက်လိုက်သည်။

ထို ဆူပူမှုကို လျစ်လျူရှုရင်း အိမ်တော်ထိန်းက အလောတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး အပြင်မှာ တောင်ထွတ်ပြည်နယ်က ဝိညာဉ်နဂါးဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်လို့ ပြောတဲ့ လူတစ်ယောက် ရောက်နေပါတယ် သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါက ကြောက်စရာကြီးပဲ ကျွန်တော်"

"မင်း ယင်ကျန်းဟုန်လို့ ပြောလိုက်တာလား"

ဟုန်ဝေ့ထောင်၏ မျက်နှာ အရောင်ပြောင်းသွားသည်။

"ဟုတ်ပါတယ် ယင်ကျန်းဟုန်ပါပဲ သူ သူ သခင်ကြီးနဲ့ တွေ့စရာရှိတယ်လို့ ပြောပါတယ်"

ထိုစကားကြောင့် တံငါသည်တေးချင်းခန်းမ တစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

"တောင်ထွတ်ပြည်နယ်က မိစ္ဆာကောင် ယင်ကျန်းဟုန် ဟုတ်လား"

"အဲ့လို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပေါ်လာမှတော့ ပြဿနာရှာဖို့ လာတာပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"ငါတို့ ဟုန်မျိုးနွယ်က ဝိညာဉ်နဂါးဂိုဏ်းနဲ့ တစ်ခါမှ အဆက်အဆံ မလုပ်ဖူးဘူး မဟုတ်လား"

တူကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သော ဟုန်ယာရွှမ်သည် သွေးမရှိတော့သလို ဖြူဖျော့သွားသည်။

ထို ကပ်ဘေးသည် သူမကိုယ်တိုင် ဖန်တီးလိုက်သော ကပ်ဘေး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူမ၏ ပင်ကိုအသိစိတ်က အကျယ်လောင်ဆုံး အော်ဟစ်နေသည်။

ငါ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ ဒါ ငါ့ကြောင့်ပဲ ငါ စကားအပိုတွေ သွားပြောမိလို့ပဲ ငါ တကယ်ပဲ ငါတို့ကို ဒုက္ခပေးမိပြီ

အပြစ်ရှိစိတ်က သူမအပေါ် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လာသည် သူမ မျိုးနွယ်၏ သစ္စာဖောက်တစ်ယောက် ဖြစ်လာတော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"တော်ကြစမ်း ဘယ်သူမှ မတုန်လှုပ်ကြနဲ့"

ဟုန်ဝေ့ထောင်သည် လက်တစ်ဖက် မြှောက်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိတ်လန့်နေသော်လည်း မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေနှင့် သူ တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ရမည်။

"ရွှယ်ယိ၊ ကန်းရွှန် မင်းတို့နှစ်ယောက် ငါနဲ့အတူ သူ့ကို သွားကြိုရမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

သူ၏ ညီငယ်နှစ်ယောက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ဟုန်ဝေ့ထောင်သည် သူ၏ ညာလက်ရုံး ညီဖြစ်သူ ဟုန်ရွှယ်ယိအား တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။

"လေးမျက်နှာဂိုဏ်းကို သွား အကြောင်းကြား မြန်မြန်လုပ်"

ဟုန်ရွှယ်ယိ၏ မျက်နှာသည် တင်းမာသွားသည် အခြေအနေ၏ လေးနက်မှုကို သဘောပေါက်သွားသဖြင့် သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သိပြီ အစ်ကိုကြီး ဂရုစိုက်"

"စိတ်မပူနဲ့ အဲ့မိစ္ဆာကောင် ဘယ်လောက်ပဲ မောက်မာနေပါစေ ဒါ လန်ပြည်နယ်ရဲ့ နယ်မြေပဲ သွားတော့"

"ဟုတ်ကဲ့"

သူ၏ အစ်ကိုများအား လေးလေးနက်နက် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ဟုန်ရွှယ်ယိသည် လေးမျက်နှာဂိုဏ်းဆီသို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားသည်။

"အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော်"

"အပိုစကားတွေ မပြောနဲ့"

ဟုန်ဝေ့ထောင်သည် ဟုန်ကန်းရွှန်ကို လက်ဝှေ့ယမ်း တိတ်ဆိတ်စေလိုက်ပြီး သူ၏ လက်စကို ခါယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

"လာ ဒီမိစ္ဆာကောင်ကို သွားတွေ့ကြတာပေါ့"

ပင်မတံခါးဝတွင် ဟုန်ဝေ့ထောင်သည် အရောင်နှစ်ရောင်စပ် လိပ်ပြာတစ်ရာပါသည့် ကြက်သွေးရောင် မြှားလက်စွပ်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ယင်ကျန်းဟုန်ကို အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏ နောက်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အရပ်ပုပု အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် မိန်းကလေးတစ်ဦးတို့ ရှိနေသည်။

အစကတည်းက ဟုန်ဝေ့ထောင်သည် လာရောက်သူ၏ အထောက်အထားကို သံသယမဝင်ခဲ့ပေ။ တောင်ထွတ်ပြည်နယ်၏ မိစ္ဆာသခင်ကြီးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး ဟုန်အိမ်တော်တွင် ပြဿနာရှာရဲလောက်အောင် မိုက်မဲတဲ့သူ ဘယ်သူ ရှိမှာလဲ။ ဒါက သေကြောင်းကြံတာပဲ။

ယင်ကျန်းဟုန်က သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အရှိန်အဝါများ ထုတ်လွှတ်မနေသည်ကို တွေ့ရသောအခါ ဟုန်ဝေ့ထောင်သည် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသော်လည်း အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

သူ ခြေလှမ်းကို အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုး ဟုန်ဝေ့ထောင် ပါ ဂိုဏ်းချုပ်ယင် ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ခြံဝင်းကို ဘာကိစ္စနဲ့ ဂုဏ်ပြု ကြွရောက်လာတာလဲ ဆိုတာ မေးလို့ ရမလား"

ယင်ကျန်းဟုန်က သူ့ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ အပိုစကားတွေ ပြောမနေတော့ဘူး တစ်ခုပဲ မေးမယ် ငါ့ဂိုဏ်းသားတွေ နေရာမှာ အကျဉ်းချခံထားရလား"

လျိုမင်ယွမ် သေနာကျ သူက သူတို့ သူ့နေရာကို အရင်ဆုံး စစ်ဆေးလိမ့်မယ်လို့ အကြိမ်ကြိမ် ကျိန်တွယ် ပြောခဲ့ပြီး အဲ့အပေါ် မူတည်ပြီး သူ လိုက်လျောညီထွေ လုပ်ဆောင်မယ်လို့ ပြောခဲ့တာလေ

ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ယင်ကျန်းဟုန်က ငါ့အိမ်ကို အရင် ရောက်လာရတာလဲ

ဟုန်ဝေ့ထောင်သည် လျိုမင်ယွမ်ကို ဝိညာဉ်နဂါးဂိုဏ်း၏ ဓားစာခံများ နေရာတွင် ဝှက်ထားခွင့်ပြုရန် သဘောတူခဲ့ခြင်းမှာ လောဘကြောင့် သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

မှန်သည် ဟုန်မျိုးနွယ်က လေးမျက်နှာဂိုဏ်းကို မှီခိုနေရသော်လည်း မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်အဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေလာပြီးနောက် တောင်ကလည်းမြင့်၊ ဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း အဝေးကြီးမှာ ဆိုတော့ ကိုယ်ပိုင် တွက်ချက်မှုလေးတွေ မရှိဘဲ နေရခက်သည်။

လျိုမင်ယွမ်၏ နားချမှုက ထိုတွက်ချက်မှုများကို ပေါက်ကွဲထွက်စေခဲ့သည်။

ဟုန်ဝေ့ထောင်သည် လေးမျက်နှာဂိုဏ်း၏ ခိုင်းဖတ်တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး တစ်နေ့နေ့မှာ သူတို့ စိတ်ရှိသလို သူ့ကို စွန့်ပစ်သွားနိုင်ကြောင်း မင်ယွမ်က တတွတ်တွတ် ပြောခဲ့သည်။

လူတစ်ယောက်က ကိုယ့်အတွက် အရန်အစီအစဉ်တွေ ကိုယ်တိုင် လုပ်ထားရမှာပဲ မဟုတ်လား။

ထို့ကြောင့် လေးမျက်နှာဂိုဏ်းသို့ လစဉ် ဆန်၊ ငွေကြေးနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း ပစ္စည်းများ ဆက်သရန် သွားတိုင်း ဟုန်ဝေ့ထောင်သည် အပေါ်ကနေ ဝေစုတစ်ချို့ကို စတင် ဖယ်ထုတ်ခဲ့ပြီး လျိုမင်ယွမ်၏ လမ်းကြောင်းများမှတဆင့် ရောင်းချကာ အမြတ်ကို ခုနစ်ဆ သုံးဆ ခွဲဝေယူခဲ့သည်။

ထိုသို့ လုပ်နေစဉ်တွင် သူ သူ့ကိုယ်သူ နှစ်သိမ့်ခဲ့သည်။

ငါ လေးမျက်နှာဂိုဏ်းအတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျွန်ခံခဲ့ရတာ ဒါက ငါနဲ့ ထိုက်တန်တာပဲ

ထိုအခြေအနေက ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ ဆက်ဖြစ်ခဲ့ပြီး မကြာသေးမီက လျိုမင်ယွမ်က ဝိညာဉ်နဂါးဂိုဏ်း၏ ဓားစာခံများကို နေရာတွင် ဝှက်ထားခွင့် တောင်းခဲ့သည်။

ထိုသို့သော အန္တရာယ်က ဟုန်ဝေ့ထောင်ကို စိတ်ထဲမှ ငြင်းဆန်စေခဲ့သော်လည်း လျိုက တကယ် "တောင်းဆို" နေခြင်း မဟုတ်မှန်း သူ သိသည်။ အကယ်၍ လျိုက သူ၏ အလွဲသုံးစားလုပ်မှုများကို လေးမျက်နှာဂိုဏ်းထံ ဖွင့်ချလိုက်ပါက ဟုန်မျိုးနွယ်သည် မျိုးပြုတ် သုတ်သင်ခံရပေလိမ့်မည်။

ဟုန်ဝေ့ထောင်၏ မျက်နှာရောင် ပြောင်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ယင်ကျန်းဟုန်သည် "ငါ ထင်သားပဲ" ဆိုသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါ့တပည့်တွေ တကယ် နေရာမှာ ရှိနေတာပေါ့"

"ဂိုဏ်းချုပ်ယင် ဒါ နားလည်မှု လွဲတာပါ ကျွန်တော်မျိုး ရှင်းပြခွင့်ပေးပါ ကျွန်တော်မျိုးက"

"တော်ပြီ ရှင်းပြဖို့ မလိုဘူး ငါ အခြေအနေကို နားလည်တယ် သူတို့ဆီ ငါ့ကို ခေါ်သွား"

"ဟုတ်ကဲ့ ဒီလမ်းကပါ"

ဘာမှ တွန့်ဆုတ်မနေတော့ပေ ကိုယ်မှားမှန်း သိသဖြင့် ဟုန်ဝေ့ထောင်သည် အနက်ရောင်ဧကရာဇ်အဆင့် တန်ခိုးရှင်တစ်ယောက်နှင့် ထိပ်တိုက် မတွေ့ရဲတော့ပေ။

သူ ယင်ကျန်းဟုန်ကို အကျဉ်းထောင်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ခေါ်သွားသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်"

"ဂိုဏ်းချုပ် ရောက်လာပြီ"

"ဂိုဏ်းချုပ်"

သူတို့၏ အကျဉ်းခန်းများထဲတွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသော ဝိညာဉ်နဂါးဂိုဏ်း တပည့်များက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်ကြသည်။

အစီအရင်က သူတို့၏ အသံများကို တိုးညှင်းစေသော်လည်း သူတို့၏ စိတ်ခံစားချက်များကို ဖွင့်ထုတ်ခြင်းမှ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

ခုံချန်ချန်ကမူ "ဂိုဏ်းချုပ် ကျွန်မကို ကယ်ပါ" ဟု အော်နေရင်း စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်နေသည်။

အကိုကြီး တော်လိုက်တာ

သူမ ကျန်းပေရန်၏ နောက်ဆုံး မှာကြားစကားများကို တိတ်တဆိတ် ပြန်လည် သုံးသပ်လိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို တွေ့ခဲ့တဲ့အကြောင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောနဲ့ မင်း လုပ်နိုင်မလား"

"ဟုတ် လုပ်နိုင်ပါတယ် သူတို့ ကျွန်မကို သတ်ပစ်မယ် ဆိုရင်တောင် မပြောဘူး"

"ကောင်းပြီ ငါ မင်းကို ယုံတယ်"

အကိုကြီးက ငါ့ကို ယုံကြည်လို့ ငါ့ကို သတ်ပစ်မယ် ဆိုရင်တောင် ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ငါ ကာကွယ်ရမယ်

ယင်ကျန်းဟုန်သည် အကျဉ်းခန်းများကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။

အကျဉ်းသား တစ်ဦးချင်းစီတွင် တစ်ယောက်ခန်း ရှိပြီး လေထဲတွင် မကောင်းသော အနံ့အသက်များ မရှိပေ။

ဂိုဏ်းချုပ်က ဒေါသတကြီး ဖြစ်မနေသည်ကို တွေ့သောအခါ ဟုန်ဝေ့ထောင်သည် အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယင် ကျွန်တော်မျိုးက အကျပ်ကိုင်ခံရလို့သာ သဘောတူခဲ့ရတာပါ ခင်ဗျားရဲ့ တပည့်တွေကို အစားအသောက် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပေးထားပါတယ် ကျွန်တော်မျိုး ဘာစားလဲ သူတို့လည်း အဲ့ဒါ စားရပါတယ် နည်းနည်းလေးတောင် မညှဉ်းပန်းခဲ့ပါဘူး"

ယင်ကျန်းဟုန်က သူ့ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက် မြှောက်ကာ လက်သီးဆုပ်လိုက်သည်။

အကျဉ်းခန်းတံခါးတိုင်းသည် မမြင်ရသော တူတစ်လက်ဖြင့် ထုနှက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကြေမွသွားသည်။

ထို ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟုန်ဝေ့ထောင်သည် ပို၍ပင် ခေါင်းငုံ့သွားသည်။

သော့များ ကျိုးပဲ့သွားသဖြင့် တပည့်များအားလုံး အပြင်သို့ ထွက်လာကြပြီး ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

"ကျွန်တော်တို့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးတဲ့အတွက် ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်"

သူတို့ထဲမှ ဘယ်သူကမှ ဂိုဏ်းချုပ် ကိုယ်တိုင် လာလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ကြပေ။

သူတို့ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ခုံချန်ချန်၏ မျက်လုံးများကမူ ယင်ကျန်းဟုန်၏ နောက်မှ အရပ်ပုပု အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် မိန်းကလေးထံတွင် စူးစိုက်နေသည်။

အစ်မကြီး ဒါ အစ်မကြီးပဲ အကိုကြီးက တကယ် အံ့ဩဖို့ကောင်းတယ် သူ အစ်မကြီးကိုလည်း ကယ်ခဲ့တာပဲ အကိုကြီး ချီးကျူးပါတယ်

ဒူးထောက်နေသော တပည့်များကို ကြည့်ရင်း ယင်ကျန်းဟုန်က မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ နေရာမှာ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ကြလား"

အကိုကြီး၏ ညွှန်ကြားချက်များကို သတိရရင်း ခုံချန်ချန်သည် ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကို အစီရင်ခံပါတယ် သူတို့ ကျွန်မတို့ကို ပိတ်လှောင်ထားတာက မုန်းဖို့ကောင်းတာ မှန်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ သူတို့ ကျွန်မတို့ကို သိပ်ပြီး ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း မဆက်ဆံခဲ့ကြပါဘူး ပြီးတော့ ပေါက်စီတွေက တကယ်ကို တော်တော်လေး ကောင်းပါတယ်"

"ခွီး"

ယင်ကျန်းဟုန်၏ နောက်တွင် ရပ်နေသော မုယောင်သည် မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။

သူမ ရယ်သံကို အမြန် ပြန်ထိန်းလိုက်သည် အဖေကြီးက ရှေ့မှာ ရှိနေသည် မဟုတ်လား ဒါပေမဲ့ သူမ တပည့်ညီမလေးကို နောက်မှ ဆူဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ခုံချန်ချန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အခြားတပည့်များ၏ ဒေါသများ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။

လှောင်ပိတ်ခံထားရခြင်းက ဆိုးရွားသော်လည်း နေ့တိုင်း အစားအစာ လာပို့သော ကောင်လေးနှစ်ယောက်သည် သူတို့ကို တကယ်ပင် ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံခဲ့သည်။

ဟုန်ဝေ့ထောင်သည် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

ဒီလိုနေ့မျိုး ရောက်လာနိုင်မှန်း သူ ကြိုတွေးထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ သားနှစ်ယောက်ကို အစားအစာ ပို့ဆောင်သည့်အခါ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ဆက်ဆံရန် အကြိမ်ကြိမ် ပြောခဲ့သည်။

ကျိန်ဆဲခံရလျှင်တောင် သူတို့ မြိုသိပ်ထားရမည်။

ထိုအရာသည် သူ့ကိုယ်သူနဲ့ ဟုန်မိသားစုအတွက် သူ ချန်ထားခဲ့တဲ့ လွတ်လမ်းပဲ။

အလုပ်ဖြစ်သည်ဖြစ်စေ မဖြစ်သည်ဖြစ်စေ သူ အဲ့ဒါကို လုပ်ထားခဲ့ရမည်။

အခု အခြေအနေအရတော့ အဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်က မှန်ကန်ခဲ့သည်။