မသိဘူး၊ မကြားချင်ဘူး၊ ကျွန်တော့်ကို မပြောနဲ့

"ယဲ့ဖန် အနိုင်ရ"

ယဲ့မျိုးနွယ်၏ နောက်ဘက်ခြံဝင်းထဲတွင် ယဲ့ရှို့တဲ့က သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းရင်း ရလဒ်ကို ကြေညာလိုက်သည်။

ဒီနေ့သည် ယဲ့မျိုးနွယ်၏ သုံးလတစ်ကြိမ် ကျင်းပမြဲဖြစ်သော မျိုးနွယ်တွင်း ပြိုင်ပွဲနေ့ဖြစ်ပြီး တပည့်များအားလုံး ပါဝင်ဆင်နွှဲကာ အသက်အလိုက် အုပ်စုများ ခွဲခြားထားသည်။

လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်တာကာလအတွင်း ယဲ့ဖန်သည် ယဲ့မျိုးနွယ်ရှိ လူတိုင်းက ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်လိုသောသူ အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်သည့် ပျော့ညံ့သူ တစ်ယောက် အမြဲဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ယဲ့ဖန်သည် လူတိုင်း ကြောက်ရွံ့ရသော သက်ရှိ အာဆူရာတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။

ပွဲပေါင်း ခုနစ်ပွဲ။

နိုင်ပွဲပေါင်း ခုနစ်ပွဲ။

ပွဲတိုင်းကို တိုက်ကွက်တစ်ကွက်တည်းဖြင့် အဆုံးအဖြတ်ပေးခဲ့သည်။

ယဲ့မျိုးနွယ်ရှိ သူ၏ ရွယ်တူများထဲတွင် သူ့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိတော့ပေ။

"ကျွန်တော့်ကို ညှာတာပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

သူ အနိုင်ယူလိုက်သော ပြိုင်ဘက် ယဲ့ကျုံကို ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ယဲ့ဖန်သည် စင်မြင့်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။

ပြိုင်ပွဲ ပြီးဆုံးသောအခါ ယဲ့လင်ထျန်သည် ယဲ့ဖန်အား သူ၏ ဆုတံဆိပ်ဖြစ်သော စတုတ္ထအဆင့် ကောင်းကင်ဘုံရနံ့သင်းပျံ့ဆေးလုံးကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပေးအပ်ရန် ရှေ့ထွက်လာသည်။

မျိုးနွယ်ပြင်ပတွင် လေ့ကျင့်ခြင်း သို့မဟုတ် တာဝန်များ တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသေးသူများအတွက် ထိုကဲ့သို့သော ဆုလာဘ်သည် အလွန် ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။

ဆုပေးအပ်ပြီးနောက် ရှင်းတုံအာသည် ယဲ့ဖန်၏ ဘေးသို့ ချက်ချင်း ပြေးလာပြီး သူမ၏ ဂုဏ်ပြုစကားကို ဆိုလိုက်သည်။

"ယဲ့ဖန်ကိုကို ဒါ တကယ် အံ့ဩဖို့ကောင်းတယ် ရှင့်ပုံစံက အရမ်းမိုက်တာပဲ"

ယဲ့ဖန်က သူမကို ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးပြပြီး ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

နှစ်ယောက်သား လက်ချင်းချိတ်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ယုံ၏ အကြည့်ထဲတွင် ခါးသီးသော နာကြည်းမှုများ ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ ရှေ့တည့်တည့် လျှောက်သွားပြီး ပြဿနာရှာရန် မလုပ်ရဲတော့ပေ။

သေနာကျ အသုံးမကျတဲ့ကောင် ဘာလို့လဲ ဘာလို့

စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲနေရင်း ယဲ့ယုံ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ဒီနေ့ ယဲ့ဖန်သည် တစ်နေကုန် မျိုးနွယ်ထဲတွင် ပိတ်လှောင် လေ့ကျင့်နေသော အထီးကျန်ဆန်သည့် ကောင်လေး မဟုတ်တော့ပေ။

သူသည် အခြား တပည့်များကဲ့သို့ပင် မျိုးနွယ်၏ ပြင်ပ စမ်းသပ်မှု တာဝန်များကို စတင် ယူနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒီနေ့၏ တာဝန်က သူနှင့် တုံအာကို ရေကန်ငယ်လေးတစ်ခု ဘေးရှိ မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့သို့ သွားရန် လိုအပ်သည်။

ရွာသားများ၏ အဆိုအရ အနီးအနားတွင် ရေစခန်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် တပ်စွဲထားသော ဓားပြများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရွာများကို ဝင်ရောက်စီးနင်းနေပြီး မိသားစုများစွာကို ပျက်စီးစေခဲ့သည်။

"တုံအာ ငါတို့ မြစ်ကွန်ရက်စံအိမ်မှာ အရင်ဆုံး သွားမေးကြည့်ကြရအောင် ငါကြားတာတော့ သူတို့ အဲ့ဒီ ရေဓားပြတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်တာကို ခံခဲ့ရတယ်တဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့ ညီမ ယဲ့ဖန်ကိုကို ပြောသလို နားထောင်ပါ့မယ်"

"ငါကြားတာ မြစ်ကွန်ရက်စံအိမ်ရဲ့ စံအိမ်သခင်က အနက်ရောင်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်တဲ့ ဓားပြတွေက သူ့လိုလူမျိုးကို ပစ်မှတ်ထားတယ်ဆိုတော့ သူတို့ သာမန်လူမိုက်တွေတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး ဒီတစ်ခေါက်"

ယဲ့ဖန် စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အမွေးအမှင်များအားလုံး ထောင်ထလာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

သားရဲကြမ်းကြီးတစ်ကောင်က သူ၏ သားကောင်ကို စိုက်ကြည့်နေသကဲ့သို့ အေးစက်သော ခံစားမှုတစ်ခုက သူ၏ နှလုံးသားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"တုံအာ ပုန်းလိုက် မြန်မြန်"

သူ တုံအာ၏ လက်ကို ဆွဲပြီး အနီးအနားရှိ တောအုပ်ထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည် သူမကို ဆွဲမရွှေ့နိုင်ပေ။

"တုံအာ"

ယဲ့ဖန် အံ့ဩစွာ ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။

"အားကြီးတဲ့ အရှိန်အဝါ အများကြီးက ငါတို့ဆီကို ပေါ်တင်ကြီး ချဉ်းကပ်လာနေတယ် မင်းလည်း ခံစားမိတယ် မဟုတ်လား"

တုံအာသည် သူမ၏ လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပြီး ခေါင်းမော့ကာ အော်လိုက်သည်။

"ယဲ့ဖန်ကိုကို ပြေးတော့"

သူမ တစ်ခုခု သိနေပုံရသည်ကို သဘောပေါက်သွားသဖြင့် ယဲ့ဖန်က အမြန် မေးလိုက်သည်။

"တုံအာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

"ဆက်မမေးနဲ့တော့ ထွက်သွားလိုက်ပါ ယဲ့ဖန်ကိုကို ကျေးဇူးပြုပြီး"

တုံအာက ပြောရင်း သူ့ကို ခပ်ပြင်းပြင်း တွန်းလိုက်သည်။

သို့သော် ယဲ့ဖန်က သူမကို ဘယ်လိုလုပ် စွန့်ပစ်နိုင်မှာလဲ။ သူ သူမ၏ လက်ကို ထပ်မံ ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ စကားပြောမည် အပြုမှာပင် သရဲတစ္ဆေကဲ့သို့ လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်ငါးခုက သူတို့ ပတ်ပတ်လည်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။

"သခင်မလေးတုံအာ နောက်ဆုံးတော့ ရှာတွေ့သွားပြီ"

အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်က သူ၏ ခေါင်းစွပ်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး တုံအာ၏ ရှေ့တွင် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ကာ ဆက်ပြောသည်။

"လက်အောက်ငယ်သား ယုန်ယွမ်ကျိုး အနက်ရောင်အမွေးအတောင်တပ်မတော်ရဲ့ ဒုတိယစစ်သူကြီးပါ မျိုးနွယ်အကြီးအကဲရဲ့ အမိန့်အရ သခင်မလေးကို အိမ်ပြန်ခေါ်ဆောင်ဖို့ လာခဲ့တာပါ"

လုံးဝ အငိုက်မိနေဆဲဖြစ်သော ယဲ့ဖန်သည် တုံအာကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"တုံအာ ဒါ ဒါတွေအားလုံးက ဘာတွေလဲ"

"ညီမ တောင်းပန်ပါတယ် ယဲ့ဖန်ကိုကို ညီမ အဖေ့ရဲ့ ဆန္ဒတွေကို ဆန့်ကျင်လို့ မရဘူး ညီမ ပြန်ရတော့မယ်"

သူမ၏ ပြတ်သားသော ထွက်ခွာသွားပုံကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ဖန်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် တင်းကျပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"တုံအာ"

သူ ဒီမိန်းကလေးကို ကာကွယ်ဖို့ သူ့အသက်ကို ပေးဆပ်မယ်လို့ မကြာသေးခင်ကမှ ကျိန်ဆိုခဲ့သည် မဟုတ်လား ဒီလို သူစိမ်းတွေက သူမကို ခေါ်သွားတာကို သူ ဘယ်လိုလုပ် ရပ်ကြည့်နေနိုင်မှာလဲ။

သို့သော် သူ သူမကို ဆွဲကိုင်ရန် လက်လှမ်းလိုက်စဉ်မှာပင် ပုံသဏ္ဌာန်မရှိသော အတွင်းအား လှိုင်းတစ်ခုက သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်ပြီး မီတာပေါင်းများစွာ လွင့်စင်သွားစေသည်။

အရမ်း အားကြီးတာပဲ

သူ၏ အစွမ်းနှင့် စောစောက အရှိန်အဝါကြားတွင် ကြီးမားသော ကွာခြားမှု ရှိသည်ကို သူ အာရုံခံမိခဲ့သော်လည်း ဤလူက ကြွက်သားတစ်ချက်တောင် မလှုပ်ရှားဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အတွင်းအားအားလုံးကို ထို တစ်ချက်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် ကြေမွသွားစေခဲ့သည် အကွာအဟက အရမ်း ကြီးမားလွန်းသည်။

ယဲ့ဖန် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေစဉ် ယုန်ယွမ်ကျိုးက သူ့ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ယဲ့မျိုးနွယ်ရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ သခင်ငယ်လေး ယဲ့ဖန် ဆိုတာပဲ ဖြစ်ရမယ် သခင်မလေးက မင်းလို တန်ဖိုးမရှိတဲ့ ပိုးကောင်တစ်ကောင်အတွက် အိမ်ပြန်ဖို့ နှောင့်နှေးနေခဲ့တာလား"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူ၏ လက်ထဲတွင် စိမ်းပြာရောင် အတွင်းအားများကို စုစည်းလိုက်သည် ထိုပြင်းထန်မှုက အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ထိုအရာနှင့် အနည်းငယ်မျှ ပွတ်တိုက်မိရုံမျှဖြင့် သေချာပေါက် သေဆုံးနိုင်သည်ဟု ယဲ့ဖန် ယုံကြည်သည်။

"ရပ်"

တုံအာက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ယဲ့ဖန်၏ ရှေ့တွင် အကာအကွယ်ပေးရင်း သူမ၏ လက်များကို ဖြန့်ကားထားလိုက်သည်။

"ယုန်ယွမ်ကျိုး ရှင့်အနေနဲ့ သူ့ကို နာကျင်အောင် လုပ်ရဲတယ်ဆိုရင် ကျွန်မ ရှင့်နဲ့အတူ ပြန်လိုက်မယ်လို့ မမျှော်လင့်နဲ့တော့"

ယုန်ယွမ်ကျိုးသည် အတွင်းအားများကို ပျောက်ကွယ်သွားစေပြီး ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်မလေး ကျွန်တော့်ရဲ့ မဆင်မခြင် ပြုမူမှုကို ခွင့်လွှတ်ပါ"

ထို့နောက် သူ၏ ခေါင်းကို ပြန်မော့ကာ ယဲ့ဖန်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါက တချို့ နိမ့်ကျတဲ့ ပိုးကောင်တွေကို သတိပေးချင်ရုံလေးပါ မင်းတို့နဲ့ ပေါင်းသင်းဖို့ အရည်အချင်း မရှိတဲ့ မိန်းမတွေ ရှိတယ် မဟုတ်ဘူး မျက်လုံးနဲ့ ကြည့်ဖို့တောင် အရည်အချင်း မရှိဘူး"

ယဲ့ဖန် ပြန်လည် ချေပခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

တည်ငြိမ်စွာ ရှေ့တိုးလာရင်း သူ တုံအာကို ပြောလိုက်သည်။

"ငါ တောင်းပန်ပါတယ် ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး ဒါပေမဲ့ ငါ သိတာတစ်ခုက အခုချိန်မှာ ငါ မင်းကို မကာကွယ်ပေးနိုင်သေးဘူး ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့ မင်းကို ထောက်ပံ့ပေးထားတဲ့ မိသားစုက ဘယ်လောက်ပဲ တန်ခိုးကြီးပါစေ တစ်နေ့နေ့မှာ သူတို့ရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ငါ ရအောင် ယူမယ်"

"အဲ့ဒီ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရဖို့က အနက်ရောင်ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်လာဖို့ လိုအပ်တယ်ဆိုရင် ငါ တစ်ပါး ဖြစ်အောင် လုပ်မယ် အဲ့ဒါ မလုံလောက်သေးဘူးဆိုရင် ငါ အနက်ရောင်သခင်ကြီးတစ်ပါး ဖြစ်အောင် လုပ်မယ် အဲ့ဒါတောင်မှ မလုံလောက်သေးဘူးဆိုရင် ငါ အနက်ရောင်ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်အောင် လုပ်မယ်"

"ငါ့ကို ယုံကြည်ပါ ငါ မင်းကို ငါ့ဘေးကို ပြန်ခေါ်လာခဲ့မယ်"

"ယဲ့ဖန်ကိုကို ရှင့်ဟာ တကယ့် လူအ လေးပဲ"

"ဟမ့် ရယ်စရာကောင်းတဲ့ ကြွားဝါမှုပဲ"

ယုန်ယွမ်ကျိုးက လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

"မင်းလို အသိပညာမရှိတဲ့ ပိုးကောင်တွေပဲ ဒီလို ရယ်စရာကောင်းတဲ့ စကားမျိုးတွေ ပြောရဲကြတာ"

သို့သော် ယဲ့ဖန်နှင့် တုံအာတို့က သူ့ကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။

သူတို့ နှစ်ဦးသား တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပြုံးပြလိုက်ကြသည်။

တုံအာသည် ယဲ့ဖန်၏ လက်ကို တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ယဲ့ဖန်ကိုကို ညီမ ရှင့်ကို ယုံကြည်တယ် ရှင် ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ် ညီမ ရှင့်ကို စောင့်နေမယ်"

"စိတ်ချပါ ငါ ကတိ ဘယ်တော့မှ မဖျက်ဘူး"

ယဲ့ဖန်က ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အင်း တုံအာ ရှင့်ကို ယုံကြည်တယ်"

သူမ သူ၏ လက်ကို ခေတ္တမျှ တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်ထားပြီးနောက် ပြတ်သားစွာ လှည့်ထွက်သွားကာ ယုန်ယွမ်ကျိုးက ဘယ်ကမှန်းမသိ ဆင့်ခေါ်လိုက်သော ပျံသန်းရွေ့လျားယာဉ်တစ်စီးပေါ်သို့ တက်သွားသည်။

မထွက်ခွာမီ ယုန်ယွမ်ကျိုးသည် ယဲ့ဖန်ထံသို့ လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပစ်ကျွေးလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ မတွေ့ရတော့တာ အကောင်းဆုံးပဲ ပိုးကောင်"

ထို့နောက် အခြားသူများနှင့်အတူ သူ ကောင်းကင်ယံသို့ တက်သွားပြီး ယဲ့ဖန်၏ အမြင်အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တုံအာ ငါ့ကို စောင့်နေပါ

ယဲ့ဖန်သည် ကောင်းကင်ယံကို စိုက်ကြည့်ရင်း လက်သီးဆုပ်ထားသည်။

တုံအာ၏ ထွက်ခွာသွားခြင်းသည် ယဲ့ဖန်၏ ကြီးထွားလိုသော ဆန္ဒတွင် ပိုမိုအားကောင်းသော မီးတောက်တစ်ခုကို ညှိထွန်းပေးလိုက်သည်။

သူ သူမကို အကြာကြီး မစောင့်စေချင်ခဲ့ပေ။

သူ အလျင်အမြန် ပိုမို အားကောင်းလာချင်သည်။

ဝမ်းနည်းစရာပဲ အင်မော်တယ်နဲ့ အဲ့ဆရာသုံးယောက်က အရင်းအမြစ်စုစည်းမြို့ကနေ ထွက်သွားနှင့်ပြီ

ငါသာ သူတို့ကို အကူအညီ တောင်းနိုင်ခဲ့ရင်

မဟုတ်ဘူး ငါ အမြဲတမ်း အင်မော်တယ်ကိုပဲ အားကိုးနေမယ်ဆိုရင် ငါ ကိုယ်တိုင် အားကောင်းလာနေတယ်လို့ ဘယ်လို ပြောနိုင်မှာလဲ သူ ငါ့ကို ဘဝသစ်တစ်ခု ပေးခဲ့ပြီးပြီ ဒီကစပြီး ငါ့လမ်းကို ငါ ကိုယ်တိုင် ဖောက်ရမယ်

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယဲ့ဖန်သည် အန္တရာယ်နှင့် အခွင့်အလမ်း နှစ်မျိုးလုံးဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော နေရာများတွင် မိမိကိုယ်ကို သွေးတိုးစမ်းရန် အပြင်ထွက် စွန့်စားဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

ထိုစဉ် ကျန်းပေရန်သည် စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်နေသည်မှာ လဝက်ခန့် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ယဲ့ဖန်နှင့် မုယောင်တို့၏ ကိစ္စရပ်များကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် စနစ်သည် နောက်တစ်ကြိမ် "စွမ်းအင်ချွေတာရေးစနစ်" ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြန်သည်။ ခန်းမသခင် ကျန်းဟယ်ချင်းက သူ့ကို လာရှာသည်ဖြစ်စေ၊ စောင့်ရှောက်သူယွီက လာရှာသည်ဖြစ်စေ၊ ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင် လာရှာသည်ဖြစ်စေ ဖြစ်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းတိုင်းဖြင့် ငြင်းဆန်ရန်မှာ အလွယ်ကူဆုံးသော ရွေးချယ်မှုများ ဖြစ်နေသည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းပေရန်သည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ရင်း ပျော်ရွှင်စွာ အနားယူနေလိုက်သည်။

ဒါမှ တကယ့် ဘဝကောင်းပဲ တကယ်ကိုပဲ

ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရှာခဲ့ရခြင်းမှာ တောင်ထွတ်ပြည်နယ်တွင် ကမောက်ကမ အခြေအနေများ နောက်ဆုံးတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မုယောင် ပါဝင်ပတ်သက်သော ပြန်ပေးဆွဲမှု ဖြစ်စဉ်သည် ဖြောင့်မတ်ဂိုဏ်းနှင့် မြေအောက်လောကကြားတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တည်ဆောက်ထားခဲ့သော "အကြီးအကျယ် ရှင်းလင်းမှု" ကို စောစီးစွာ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

မျှော်လင့်ထားသည်ထက် စောစီးစွာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သော်လည်း အခြေခံအုတ်မြစ်များကို ချထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ အနက်ရောင်ဘိုးဘေးအဆင့် တန်ခိုးရှင်ကြီး နှစ်ယောက် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပါဝင် ပတ်သက်နေသဖြင့် တောင်ထွတ်ပြည်နယ်ရှိ ကမောက်ကမ အခြေအနေများသည် အနည်းဆုံးတော့ "စနစ်တကျ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေသည်"။

သို့သော် စနစ်တကျ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေသည်ဖြစ်စေ၊ လုံးဝ မင်းမဲ့စရိုက်ဆန်နေသည်ဖြစ်စေ ကျန်းပေရန် ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

မီးတောက်များ စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းဆီသို့ မပျံ့နှံ့လာသရွေ့ သူ သစ်ခွရေစင်အဆောင်တွင် ရှီဖုန်းလန်နှင့် "လောင်းကစား" လုပ်ရင်း ပျော်ရွှင်စွာ နေနိုင်သည်။

"အနက်ရောင်ဧကရာဇ် နှစ်ယောက် တိုက်ပွဲရဲ့ နောက်ဆက်တွဲဒဏ်ရာကြောင့် ဒဏ်ရာရသွားတယ် ပြန်လည် နာလန်ထူဖို့ သုံးပွဲ တရားထိုင်ပါ"

သူမ၏ အဖြစ်အပျက်ကတ်ကို ဖတ်ရင်း ရှီဖုန်းလန်က နှုတ်ခမ်းစူလိုက်သည်။

"အနက်ရောင်ဧကရာဇ် နှစ်ယောက်တည်း ဟုတ်လား ဒါ ဘာမှ မဟုတ်ဘူး ငါ့မီးဖီးနစ်က ဒါကို လက်မခံနိုင်ဘူး"

သူမ၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်မှုများကို ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်သော ကျန်းပေရန်က အံစာတုံးများကို ရှောင်လေးထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက် မင်းအလှည့်"

"ဒါပေမဲ့ ငါ တကယ် လက်မခံနိုင်ဘူး"

ရှီဖုန်းလန်က ခါးထောက်ရင်း မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့မှာ ကံကောင်းကြယ်မင်း ကောင်းချီးပေးတာ သုံးရက်ပဲ ကျန်တော့တယ် ငါသာ အနက်ရောင်ရေကန် ဧရိယာကို ရောက်နိုင်ရင် ငါ့မီးဖီးနစ်က နောက်ထပ် တစ်ဆင့် တက်နိုင်မယ်ဆိုတာ သေချာတယ် ပေရန်လေး ငါ့ကို ရွှေ့ခွင့်ပေးပါလား ဟင်"

သူမ ကျန်းပေရန်၏ လက်မောင်းကို တွယ်ကပ်ရင်း ချွဲနွဲ့လိုက်သည်။

သူ၏ လက်မောင်းပေါ်မှ ကြီးမားလှသော ဖိအားကို ခံစားရင်း ကျန်းပေရန်သည် တည်ငြိမ်စွာ ဆွဲခွာလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"တစ် ကိုယ်ထိလက်ရောက် မထိနဲ့ နှစ် နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီး ကလေးကလား လုပ်ရင် ဒီည အသား မစားရဘူး"

"အဲ ငါတို့ ဒီည အသား စားရမှာလား ဘာအသားလဲ ဘာအသားလဲ"

ရှီဖုန်းလန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"တုန်းဖိုဝက်သား"

"တုန်းဖို ဒါ ဘာကြီးလဲ ဒါ အရသာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ တစ်မျိုးမျိုးလား"

"အရေးမကြီးဘူး သိထားဖို့ လိုတာ တစ်ခုက ဒါ အရမ်း အရသာရှိတယ်"

နှစ်ယောက်သား ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောနေကြစဉ် တံခါးသည် ရုတ်တရက် 'ဒုန်း' ကနဲ ပွင့်သွားသည်။

သူမ၏ ကင်းလှည့်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ယွီမန်ဝင်း ဝင်လာသည်။

"နင်တို့နှစ်ယောက် အပြင်မှာ လောကကြီးတစ်ခုလုံး မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေတာကို နင်တို့ကတော့ ဒီထဲမှာ တစ်နေကုန် လောင်းကစား လုပ်နေတုန်းပဲ နင်တို့ နည်းနည်းလေးတောင် ရှက်စိတ် မရှိဘူးလား"

ကျန်းပေရန်သည် ရှောင်လေး ကမ်းပေးသော အံစာတုံးများကို ယူလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်တော်က စာရင်းဝင်ထားတဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ပါ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာရင်တောင် တန်ခိုးကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တွေကပဲ ထိန်းထားရမှာ ကျွန်တော်က ဒီမှာ ထောက်ပံ့ရေး အတွက်ပဲ ရှိတာ ဒီည တုန်းဖိုဝက်သား စားရမယ် စောင့်ရှောက်သူယွီ ကြိုက်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့နဲ့ လာပူးပေါင်းဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်"

"စာရင်းဝင်ထားတဲ့ တပည့် ဟုတ်လား ငါကြားတာ ဂိုဏ်းချုပ်က ဟိုတစ်နေ့က မင်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဆင့်ခေါ်တယ်ဆို ဘယ်လို စာရင်းဝင်ထားတဲ့ တပည့်မျိုးက အဲ့လို ဆက်ဆံခံရလို့လဲ"

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဆက်ဆံခံရတာ ဖြစ်မှာလဲ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ သတင်းဆိုးကြီးလိုပဲ"

ကျန်းပေရန်က ပြောရင်း အံစာတုံးများကို လှိမ့်လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်က ဆင့်ခေါ်တာက သေချာပေါက် ကောင်းတဲ့ ကိစ္စပဲ ဒါက ဂိုဏ်းချုပ်က မင်းကို တန်ဖိုးထားတယ်လို့ ဆိုလိုတာ ပြီးတော့ မင်း အဲ့ဒီကနေ အကျိုးအမြတ် အများကြီး ရလိမ့်မယ်"

"စောင့်ရှောက်သူယွီ ကျွန်တော့်ကို ကောင်းကောင်း သိပါတယ် ကျွန်တော်က အဲ့ဒါတွေကို ဂရုစိုက်မယ်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား"

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သစ်ခွရေစင်အဆောင်သည် ကျန်းပေရန်၏ ဒုတိယအိမ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ အပြန်အလှန် ဆက်ဆံပြီးနောက် သူ ယွီမန်ဝင်းနှင့် ရှီဖုန်းလန်တို့ထံ သူ၏ အစွမ်းအစ အားလုံးကို အပြည့်အဝ မပြသခဲ့သော်လည်း သူ သူတို့ကို ဝူချင်းစစ်နှင့် အခြားသူများကဲ့သို့ပင် ဆက်ဆံနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ သူတို့နှင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း၊ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် စကားပြောသည်။

"ဟူး ငါက မင်း ပြီးခဲ့တဲ့လက နောက်ဆုံးတော့ ထင်ပေါ်လာတော့မယ်လို့ ထင်နေတာ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်း ငါတို့ ခန်းမသခင်နားမှာ တစ်နေကုန် ကပ်နေပြီး အရေးမပါတဲ့ အလုပ်တွေ ပြန်လုပ်နေပြန်ပြီ"

ရှီဖုန်းလန်သည် ထိုကဲ့သို့သော ထေ့ငေါ့မှုများကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယွီမန်ဝင်း၏ စကားများသည် သူမကို နည်းနည်းလေးမှ စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေခဲ့ပေ။

တကယ်တော့ သူမ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မန်ဝင်း မြန်မြန်လုပ် မင်းရဲ့ ဓားနတ်သမီးကို ထုတ်ခဲ့ ပြီးတော့ ငါတို့နဲ့ လာကစား ငါတို့ ဒီတစ်ခါ မင်းကို နိဗ္ဗာန်ဝင်ဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ကြိမ် ပိုပေးမယ် ဒါမှ မင်း မြန်မြန် မရှုံးမှာ"

ဟိုတစ်နေ့က ကျန်းပေရန် မရှိခိုက် ယွီမန်ဝင်းသည် ရှီဖုန်းလန်၏ မရပ်မနား ပူဆာမှုအောက်တွင် နောက်ဆုံး၌ လက်မြှောက် အရှုံးပေးခဲ့ပြီး ပွဲအနည်းငယ် ဝင်ကစားခဲ့သည်။

ဒါက သူမ၏ စကားစစ်ထိုးသော နေရာကို စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကျန်းပေရန် ယူဆောင်လာသော အရာများက တကယ် လောင်းကစား ပစ္စည်းများ ဟုတ်သည်ဖြစ်စေ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ ရှီဖုန်းလန်က တကယ် ဂရုမစိုက်မှန်း သူမ သိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည် သူမ အခု ပျော်စရာကို လိုက်ရှာနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဘယ်သူမှ သူမနှင့် အတူ မကစားပါက သူမ စိတ်ဖောက်ပြန်သွားပြီး တကယ့် ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

သိုင်းလောကထဲ လှည့်လည်ခြင်း ပွဲအနည်းငယ် ကစားပြီးနောက် ယွီမန်ဝင်း စွဲလမ်းသွားသည်။

သူမ အခု ရှီဖုန်းလန်နှင့် ညနေတိုင်း ကစားသည်။

ကျန်းပေရန် ပြန်ရောက်လာပြီး ထိုအကြောင်း သိသောအခါ သူ ယွီမန်ဝင်းအတွက် အထူး "ဓားနတ်သမီး" အရုပ်လေးတစ်ခုကို ထွင်းထုပေးခဲ့သည်။ သူမ၏ သီးသန့် အမှတ်အသား ဖြစ်သည်။

"ဒီလို ကလေးဆန်တဲ့ အရုပ်လေးတွေကို နင်တို့နှစ်ယောက်ပဲ ကြိုက်မှာ" ဟု သူမ ပြောခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူမ ထိုအရာကို အလွန် တန်ဖိုးထားသည်။

သူမ ထိုအရာကို နေ့တိုင်း သူမအနားတွင် ဆောင်ထားပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ထုတ်ယူ၍ ကြည့်တတ်သည်။

ရှီဖုန်းလန်၏ ကမ်းလှမ်းမှုက ဆွဲဆောင်မှု ရှိသော်လည်း ယွီမန်ဝင်းသည် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်ပြီး ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။

"ငါက နင်တို့နှစ်ယောက်လို အားနေတယ် ထင်နေလား ငါ ဒီနေ့ တောင်ပေါ် ကင်းလှည့်ရမှာ မကြာခင် သွားရတော့မယ်"

"အာ"

ရှီဖုန်းလန် စိတ်ပျက်စွာ နှုတ်ခမ်းစူလိုက်သည်။

ကျန်းပေရန်က သိုင်းလောကထဲ လှည့်လည်ခြင်းကို အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်ကတည်းက ကစားသမား လေးယောက်သည် သုံးယောက်ထက် ဂိမ်းကစားပုံကို ပိုမို ပျော်စရာကောင်းစေသည်။

"ဒီည တုန်းဖိုဝက်သားကို စောင့်ရှောက်သူယွီအတွက် တစ်ပွဲ ချန်ထားပေးရမလား"

ကျန်းပေရန်က မေးလိုက်သည်။

"ဒီ တုန်းဖို ဆိုတာ ဘာကြီးလဲ"

ယွီမန်ဝင်းက စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"အရေးမကြီးပါဘူး ဒါ အရသာရှိတယ် ဆိုတာပဲ သိထားလိုက်ပါ"

"ဒါဆို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ဘူးဆိုရင် ငါ့အတွက် တစ်ပွဲ ချန်ထားပေးပါ"

ကျန်းပေရန်၏ ချက်ပြုတ်မှု ရှေ့တွင် ယွီမန်ဝင်းပင် သူမ၏ တည်ငြိမ်သော ဟန်ပန်ကို မထိန်းထားနိုင်ခဲ့ပေ။

ဒါက အရမ်း အရသာရှိလွန်းသည်။

ပြီးတော့ ပိုအရေးကြီးတာက ဒီအစားအစာကို ကျန်းပေရန်နဲ့ ဒီနေရာမှာပဲ ရှာတွေ့နိုင်သည် ဒုတိယ နေရာ မရှိပေ။

ထိုင်ချပြီး လက်ဖက်ရည် အနည်းငယ် သောက်ပြီးနောက် ယွီမန်ဝင်းသည် ပေသီးငယ်လေးဖြင့် တွက်ချက်နေသော ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ကြက်သွေးရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှာ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲ ဆိုတာ ကြားပြီးပြီလား"

သူမ၏ စကားများ ကျဆင်းသွားသည်နှင့် ရွေးချယ်စရာ သုံးခု ပေါ်လာသည်။

[ရွေးချယ်မှု ၁ ကြက်သွေးရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း ဘာဖြစ်ခဲ့လဲ မေးပါ။ ဆုလာဘ် နောင်တမဲ့အတွင်းဝန် (အနက်ရောင်အဆင့် အဆင့်မြင့်)]

[ရွေးချယ်မှု ၂ စကားလမ်းကြောင်း လွှဲရန် ကြိုးစားပါ။ ဆုလာဘ် ပန်းထိုးတိမ်တိုက်မြင့်မြတ်ကျမ်းလိပ် (အဝါရောင်အဆင့် အဆင့်မြင့်)]

[ရွေးချယ်မှု ၃ "မသိဘူး။ မကြားချင်ဘူး။ ကျွန်တော့်ကို မပြောနဲ့။" ဆုလာဘ် ကျပန်း အခြေခံစွမ်းရည်အမှတ် အပေါင်းတစ်]

ဘာမှ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ကျန်းပေရန်သည် ရွေးချယ်မှု သုံးကို ရွေးလိုက်သည်။

မျက်ရည်စမ်းစမ်း ဖြစ်နေသော ရှီဖုန်းလန်ထံမှ သူ ရရှိထားသော ရွှေရောင် ငွေစက္ကူ နှစ်ရွက်ကို ယူလိုက်ရင်း သူ ပြန်ဖြေသည်။

"မသိဘူး။ မကြားချင်ဘူး။ ကျွန်တော့်ကို မပြောနဲ့"

[ရွေးချယ်မှု တာဝန် ပြီးမြောက်ပါပြီ။ ဆုလာဘ် ပန်းချီပညာ အပေါင်းတစ်]

ယွီမန်ဝင်း သက်ပြင်းချပြီး အကူအညီမဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မင်းနဲ့ စကားပြောရတာ အမြဲတမ်း အချိန်ဖြုန်းတာပဲ ငါ ကင်းလှည့်ဖို့ ထွက်တော့မယ်"

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ရင်ချိုးယန်ကို သတိရသွားသော ရှီဖုန်းလန်က ရုတ်တရက် အော်လိုက်သည်။

"ကြက်သွေးရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှာ ဘာဖြစ်"

သူမ မေးခွန်း မဆုံးခင်မှာပင် ကျန်းပေရန် ထထွက်သွားသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရသည်။

လန့်သွားသော ရှီဖုန်းလန်သည် ကျန်းပေရန်၏ လက်မောင်းကို အမြန် ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

"အိုက်ယား ငါ မမေးတော့ဘူး မမေးတော့ဘူး မသွားပါနဲ့"