ဧကရာဇ်ကတော့ တော်တော်ပါးနပ်တာပဲ

ခြောက်လ ကြာပြီးနောက်

တောင်ထွတ်ပြည်နယ်၊ စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း

ကူချင်းဟွမ်းသည် တောင်နောက်ဘက်ရှိ ခရမ်းရောင်ဝါးခြံဝင်း၏ အဝင်လမ်းကြောင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သူ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ငွေရောင်ခေါင်းလောင်းတစ်စုံကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ခေါင်းလောင်းသံ ကြည်လင်စွာ မြည်ဟည်းစေပြီးနောက် သူသည် ကျန်းပေရန် တည်ဆောက်ထားသော ရှစ်မျက်နှာအာဆူရာအစီအရင်ထဲသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားသည်။

ကျန်းပေရန်က လူလာကြိုဖို့ အကြိမ်တိုင်း ဆင်းလာရတာက အလွန် ဒုက္ခများတယ်လို့ ခံစားမိသော်လည်း ကျူးကျော်သူတွေ ခိုးဝင်လာမှာ စိုးလို့ အစီအရင်ကို ဖြတ်သန်းသွားနိုင်မယ့် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ချန်ထားခဲ့ဖို့လည်း မလိုလားသောကြောင့် သူ၏ ဆုတောင်းဗေဒင် ကျည်တောက်ထဲမှ ဗေဒင်တုတ်များကို အသုံးပြုကာ သူတို့အတွက် ဝိညာဉ်လမ်းညွှန်ခေါင်းလောင်း နှစ်စုံ ပြုလုပ်ပေးထားလိုက်သည်။

ကျန်းပေရန် ပြုပြင်မွမ်းမံပြီးနောက် ခေါင်းလောင်းနှစ်စုံသည် ရှစ်မျက်နှာအာဆူရာအစီအရင်၏ စိတ်ကို ကျူးကျော်ခြင်းမှ တားဆီးနိုင်သည့် စွမ်းရည်ကို ရရှိသွားသည်။

မျက်လုံးမှိတ်ပြီး ခေါင်းလောင်းသံနောက်သို့ လိုက်နေသရွေ့ ကိုင်ဆောင်သူသည် ခရမ်းရောင်ဝါးခြံဝင်းသို့ အလွယ်တကူ ရောက်ရှိနိုင်သည်။

ခြံဝင်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး ကူချင်းဟွမ်းသည် အတွင်းထဲသို့ ဝင်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

မကြာမီပင် ခရမ်းရောင်ဝါးခြံဝင်း၏ အနောက်ဘက်ရှိ တံခါးငယ်လေး ပွင့်လာပြီး ကျန်းပေရန်သည် သူ၏ လည်ပင်းတွင် စိမ်းပြာရောင်အကြေးခွံများဖြင့် မြွေတစ်ကောင်ကို ပတ်လျက် ထွက်လာသည်။

"ကောင်လေး မင်း ငါ့ကို တကယ်ပဲ တွယ်ကပ်နေရတာကို သဘောကျနေတာပဲ ဟုတ်လား"

ကျန်းပေရန်က သူ၏ လျှာကို အဆက်မပြတ် ထုတ်နေသော စိမ်းလဲ့အကြေးခွံမြွေ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အကိုကြီးကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ကူချင်းဟွမ်းက လက်နှစ်ဖက်ယှက်၍ အရိုအသေပြုရင်း လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်သည်။

"ငါ့ကို ပြောစရာ ရှိလို့လား"

ကျန်းပေရန်က ကူချင်းဟွမ်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ကူချင်းဟွမ်း ဝိညာဉ်လမ်းညွှန်ခေါင်းလောင်းကို လှုပ်ခါလိုက်ကတည်းက ကျန်းပေရန်က သူမှန်း သိပြီးသား ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ ဆင့်ခေါ်ထားခြင်း မရှိဘဲ ကူချင်းဟွမ်း သူ့ဘာသာသူ လာခဲ့သည်ဆိုတည်းက အရေးကြီးသည့်အရာတစ်ခုခု အစီရင်ခံစရာ ရှိရမည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

ကူချင်းဟွမ်းက ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဧကရာဇ် နန်းတော်မတက်တာ ငါးရက် ရှိသွားပါပြီ"

"အိုး"

ကျန်းပေရန် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ ကိစ္စကတော့ အဆုံးသတ်ဆီကို ရောက်လာနေပုံပဲ"

လွန်ခဲ့သော ခြောက်လအတွင်း ကူချင်းဟွမ်း စုဆောင်းလာသော သတင်းအချက်အလက်များကြောင့် ကျန်းပေရန်သည် လူတွေ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေကြသလဲ ဆိုတာကို အခြေခံအားဖြင့် ပုံဖော်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအရာကို သူ နားလည်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စကားလုံး နှစ်လုံး ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။

"တော်တော် စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသားပဲ"

ဧကရာဇ်အာဏာ ကျဆင်းခြင်း နေရာမျိုးကတော့ သာမန်ကမ္ဘာတွေမှာသာမက စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာတွေမှာပါ ဖြစ်လေ့ရှိသည်။

ရှန့်တိုင်းပြည်၏ လက်ရှိဧကရာဇ် နာမည်မှာ တိန့်ဘို ဖြစ်သည်။

မူလက သူ အိမ်ရှေ့စံသာ ဖြစ်နေသင့်သေးသော်လည်း သူ၏ ဖခင်၊ ယခင် ဧကရာဇ်သည် အသက်တိုသောကြောင့် ထီးနန်းပေါ်တွင် တစ်နှစ်သာ စံမြန်းပြီးနောက် ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းပေရန်က ဧကရာဇ်အိုကြီး သဘာဝအတိုင်း သေဆုံးသွားသည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။

ဧကရာဇ်အိုကြီး သေဆုံးသွားသဖြင့် ထုံးစံအတိုင်း အိမ်ရှေ့စံက ဆက်ခံရသည်။

ကျန်းပေရန် ရရှိထားသော သတင်းအချက်အလက်များအရ တိန့်ဘိုသည် တစ်ညတွင် သူ၏ အဆောင်တော်၌ လူများစွာ ပါဝင်သော တက်ကြွလှုပ်ရှားမှုများဖြင့် အလုပ်များနေစဉ် မိန်းမစိုးတစ်ဦး ရုတ်တရက် ပြေးဝင်လာပြီး သူ၏ ဖခင် ကွယ်လွန်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ထီးနန်းတက်ပွဲ အခမ်းအနားအတွက် သပ်ရပ်အောင် ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် တိန့်ဘိုသည် ပြင်ဆင်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ ပွဲချင်းပြီး အတင်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဧကရာဇ်အိုကြီးက နန်းတွင်းနှင့် သိုင်းလောက နှစ်ခုလုံးတွင် ဩဇာအာဏာ အနည်းငယ် ရှိနေသေးသည် ဆိုလျှင် တိန့်ဘိုကတော့ အရုပ်သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ဘယ်သူမှ အလေးမထားကြပေ။

ဒါပေမဲ့ လူတိုင်း အံ့ဩသွားရသည်မှာ အိမ်ရှေ့စံဘဝက ပျော်စရာအတိတ်တွေထဲမှာသာ နေ့ရက်တိုင်း နစ်မျောနေခဲ့သော တိန့်ဘိုသည် ထီးနန်းပေါ် ထိုင်လိုက်သည်နှင့် "အကြီးကြီးတွေ" လုပ်ချင်စိတ် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာဂိုဏ်းများနှင့် ဖြောင့်မတ်ဂိုဏ်းများ နှစ်ဖက်စလုံးက နန်းတွင်းကို သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အကျိုးစီးပွားအတွက် အသုံးချလိုကြသည်ကို သူ သဘောပေါက်သွားသဖြင့် မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေသော အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများထံမှ အမြတ်ထုတ်ရင်း ကောင်းကင်အောက်တွင် အကြီးမားဆုံး "ပွဲစား" ဖြစ်လာရန် သူ စဉ်းစားလိုက်သည်။

ထိုအင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများက နန်းတွင်းထံမှ ဘာလိုချင်ကြသနည်း။ တစ်ခုတည်းသော အရာသာ ဖြစ်ပြီး ထိပ်ဆုံး နေရာ ရရှိရန် ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံရန် အကောင်းဆုံး မြေနေရာများကို မပိုင်ဆိုင်လိုသော ဂိုဏ်းဂဏ သို့မဟုတ် မိစ္ဆာဂိုဏ်း ရှိဦးမည်လား။ အထူးသဖြင့် ထိုအချိန်က ကွမ်းရှီအန်းရော ယင်ကျန်းဟုန်ပါ အနက်ရောင်ဧကရာဇ် အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးပေ။

အလားတူ အဆင့်ရှိသော ဂိုဏ်းများသည် လှုပ်ရှားရန် ပို၍ပင် စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။

ထိုအချက်ကို သဘောပေါက်သွားသော တိန့်ဘိုသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အအောင်မြင်ဆုံး "ပွဲစား" ဖြစ်လာရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသူပီပီ သူ၏ နန်းတွင်းဗျူဟာများကို စတင် အသုံးချတော့သည်။

သုံးနှစ်အတွင်းမှာပင် ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံ မရှိသော "သာမန်လူ" တစ်ဦး ဖြစ်လင့်ကစား သူသည် ရည်မှန်းချက်ကြီးသော ဂိုဏ်းချုပ်များနှင့် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် တစ်စုကို အောင်မြင်စွာ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် နောက်ထပ် ခုနစ်နှစ်ကျော်ကြာအောင် သူ၏ အစီအစဉ်များကို အရိပ်ထဲတွင် ချမှတ်ခဲ့သည်။

သူ အခြေခံအုတ်မြစ်များကို မည်သို့ ချမှတ်ခဲ့သည်ကို ကျန်းပေရန် အတိအကျ မသိသော်လည်း ဖြစ်ပွားခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များစွာမှ တော်တော်များများကို သူ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

ကျန်းပေရန် တွေးမိသည်မှာ တိန့်ဘိုသည် မူလက ဖြောင့်မတ်ဂိုဏ်းနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းများကို အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်စေပြီး သူတို့၏ အင်အားကို ကုန်ခမ်းစေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ပုံရသည်။

ဥပမာအားဖြင့် အဝါရောင်ဂိုဏ်း ပေါ်ပေါက်လာခြင်းသည် သူ၏ လှည့်ကွက်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နန်းတွင်းတပ်ဖွဲ့ အချို့ကို လျှို့ဝှက် မွေးမြူခဲ့သည်။

နှစ်ဖက်စလုံး အချင်းချင်း အားနည်းသွားသည်နှင့် သူ၏ နန်းတွင်းတပ်ဖွဲ့များသည် သဘာဝအတိုင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဝေစုတစ်စုကို တောင်းဆိုနိုင်လောက်အောင် အင်အားကြီးမားလာမည် ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲ အများအပြားက ဧကရာဇ်၏ စကားကို အဘယ်ကြောင့် နားထောင်ရန် ဆန္ဒရှိကြသနည်း။ ထိုအရာကတော့ ထိုလူ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းရည်ကြောင့် ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ကံဆိုးစွာဖြင့် အစီအစဉ်များသည် အပြောင်းအလဲများကို ဘယ်တော့မှ အမီ မလိုက်နိုင်ခဲ့ပေ။

တိန့်ဘို အရာအားလုံးကို သေသေချာချာ စီစဉ်ထားပြီးချိန်မှာပင် မမျှော်လင့်ထားသော အရာတစ်ခုက သူ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အစီအမံကို ရိုက်ချိုးလိုက်သည်

ကွမ်းရှီအန်းက အနက်ရောင်ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ တိုးတက်သွားသည်။

ရည်မှန်းချက်ကြီးသော ဂိုဏ်းများနှင့် ဂိုဏ်းဂဏများက သူတို့ကိုယ်သူတို့ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။

သူတို့ ယုံကြည်ကြသည်မှာ ကွမ်းရှီအန်း၏ တိုးတက်မှုသည် သူက အကောင်းဆုံး ကျင့်ကြံမြေများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအခြေအနေကြောင့် သူတို့ တိန့်ဘို၏ နှစ်တစ်ရာ အစီအစဉ်ကို စိတ်မဝင်စားကြတော့ပေ။

သူတို့ ချက်ချင်း အရေးယူ လှုပ်ရှားလိုကြသည်။ ကွမ်းရှီအန်းကို သူ၏ မြင့်မားသော နေရာမှ အလျင်အမြန် ဆွဲချနိုင်မည့် အရာတစ်ခုခု ဖြစ်သည်။

ရိုးရှင်းပြီး တိုက်ရိုက်ကျသည်။

အကယ်၍ တိန့်ဘို ထိုကဲ့သို့သော အစီအစဉ်တစ်ခု မပေးနိုင်ပါက သူတို့ သူ့ကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်မည် ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ကြိမ် အကျပ်အတည်း ကြုံတွေ့ရပြန်သောအခါ တိန့်ဘိုတွင် နည်းဗျူဟာ ပြောင်းရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ဖြည်းဖြည်းနှင့် မှန်မှန်မှ ကမောက်ကမ အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူ အောင်ပွဲခံခြင်းသို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ကျန်းပေရန် ခန့်မှန်းရသည်မှာ တိန့်ဘို၏ မူလအစီအစဉ်တွင် လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်း ဖြစ်စဉ်က ဖြောင့်မတ်ဂိုဏ်းနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းစခန်းများကြား နောက်ဆုံး သပ်တစ်ချောင်းကို ရိုက်သွင်းလိုက်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် လိုက်နာရမည့် အဆင့်များတွင် သူသည် ထိပ်သီး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ဦးဖြစ်သော ကွမ်းရှီအန်းနှင့် ယင်ကျန်းဟုန်တို့ကြား ပဋိပက္ခတစ်ခု ဖြစ်ပွားရန် လှုံ့ဆော်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ပုံရသည်။

နှစ်ဦးလုံးက အနက်ရောင်ဧကရာဇ်များ ဖြစ်လာခါစသာ ရှိသေးသည်။

သူတို့နှစ်ဦးကြား ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုသည် နှစ်ဖက်စလုံး ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရရှိသွားခြင်းဖြင့် အလွယ်တကူ အဆုံးသတ်သွားနိုင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုစီရှိ "သစ္စာဖောက်များ" က သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုကို ပြုလုပ်ကြလိမ့်မည် ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးလုံးကို တစ်ကြိမ်တည်း ဖယ်ရှားပစ်လိုက်နိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

ထိုအစီအစဉ်သာ အောင်မြင်ခဲ့ပါက တောင်ထွတ်ပြည်နယ်သည် ခေါင်းဆောင်မဲ့ ကမောက်ကမ အခြေအနေသို့ ကျရောက်သွားလိမ့်မည် သို့မဟုတ် ပိုတိတိကျကျ ပြောရလျှင် ကွမ်းရှီအန်းနှင့် ယင်ကျန်းဟုန်တို့၏ ဦးဆောင်မှုအောက်ရှိ ဂိုဏ်းဂဏများသည် လမ်းပျောက်သွားကြလိမ့်မည်။

သို့သော် သစ္စာဖောက် အဖွဲ့အစည်းများကရော… သူတို့တွင် "ခေါင်းဆောင်" အသစ် တစ်ဦး ရှိသည် တိန့်ဘို ဖြစ်သည်။

သတိကြီးစွာ စီစဉ်မှုဖြင့် ထိုသစ္စာဖောက် အဖွဲ့အစည်းများသည် တန်ခိုးကြီး ဂိုဏ်းတစ်ခုချင်းစီက တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရမီမှာပင် ပစ်မှတ်ထားကာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာနိုင်သည်။

စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းသည်လည်း သူတို့ထဲတွင် ပါဝင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းအစီအစဉ် ပျက်စီးသွားသည်။

ပိုဆိုးသည်မှာ ထိုအဖြစ်က အကြီးအကဲကြီး နှစ်ယောက်လုံးကို သတိထားသွားစေသည်။

ကျန်းပေရန် တွေးမိသည်မှာ တိန့်ဘိုသည် ထိုအချိန်က အလွန် ကြောက်လန့်နေခဲ့ပြီး အိပ်မပျော်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့ရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် မုယောင်ကို ပြန်ပေးဆွဲရန် ကြိုးပမ်းမှု ပေါ်လာသည်။

ဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံးမှာ တိန့်ဘို၏ လှုပ်ရှားမှုများထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်သော်လည်း နောက်တစ်ကြိမ် ကျန်းပေရန်ကြောင့် ပျက်စီးသွားပြန်သည်။

ယခု တိန့်ဘိုသည် လမ်းဆုံးတစ်ခုတွင် ပိတ်မိနေပြီး ကံကြမ္မာက နောက်ဆုံး ရိုက်ချက်ကို ပေးရန်သာ စောင့်ဆိုင်းနေရတော့သည်။

"ဟူး ကံဆိုးတာပဲ"

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ကျန်းပေရန် ထိုဧကရာဇ်ကို အတော်လေး လေးစားမိသည်။

သူ့မှာ ရွှေပန်းကန်လုံးတစ်လုံးကလွဲပြီး ဘာမှမရှိဘဲ စတင်ခဲ့ရသော်လည်း အဖြစ်အပျက်များကို အခြေအနေထိ တွန်းပို့နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုလူ တော်တော် ပါးနပ်သည်။

ဒါပေမဲ့ သူ အမှားတစ်ကွက် လှုပ်ရှားမိသည် သူ တောင်ထွတ်ပြည်နယ်ကို ရှုပ်အောင် ကြိုးစားခဲ့ပြီး သူ့ခြံနောက်ဘက်မှာ အေးအေးဆေးဆေး စိုက်ပျိုးမွေးမြူနေချင်တဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ကို သွားဆွမိခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခု တိန့်ဘို လုံးဝ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ကျန်းပေရန်က ကူချင်းဟွမ်းကို ပြောလိုက်သည်။

"ကိစ္စတွေ အေးချမ်းသွားပြီဆိုတော့ ငါ့အတွက် အစီရင်ခံစာ အပြည့်အစုံ ပြုစုပေး။ ဘယ်မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေနဲ့ ဂိုဏ်းဂဏတွေက ရှင်းလင်းမှုထဲမှာ ရှင်းလင်းခံလိုက်ရတယ်၊ ဘယ်အဖွဲ့အစည်းသစ်တွေ ထွက်ပေါ်လာတယ် အားလုံး အသေးစိတ် စာရင်းပြုစု"

"ဟုတ်ကဲ့"

ကူချင်းဟွမ်းက ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

နောက်ထပ် ဧကရာဇ် ဘယ်သူ ဖြစ်လာနိုင်မလဲ ဆိုတာကိုတော့ ကျန်းပေရန် ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

ကူချင်းဟွမ်း ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် သူ၏ ချစ်စရာ သတ္တဝါလေးများနှင့် ကစားရန် ခြံဝင်းထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။

နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ကျန်းပေရန်သည် သစ်ခွရေစင်အဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ရှီဖုန်းလန်က ပုံမှန်နေ့တွေနှင့်မတူဘဲ အနည်းငယ် ကွဲပြားနေသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူမသည် လေထဲတွင် လွင့်နေသော အဖြူရောင် ပိုးပိတ်ပါး ဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သန့်စင်ကာ ကြည်လင်သော အငွေ့အသက်ကို ပေးနေသည်။

သူမ၏ ပခုံးများပေါ်တွင် ခရမ်းရောင်ဖျော့ဖျော့ ပိုးပဝါတစ်ထည်ကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

လေပြေတိုက်ခတ်သောအခါ သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံ နတ်သမီးတစ်ပါး ကမ္ဘာမြေသို့ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ လှပတင့်တယ်နေသည်။

ပဝါစသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ထိကပ်သွားသောအခါ ပိုးပိတ်ပါးနှင့် ဖဲကြိုးများသည် သူမ၏ နူးညံ့ပြီး လှပသော ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားကို ပေါ်လွင်စေရန် ကပ်ငြိနေသည်။

ကျန်းပေရန် ရှီဖုန်းလန်ဆီမှ ရင့်ကျက်သော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအရာသည် ကျက်သရေရှိမှု၊ ရဲရင့်မှုနှင့် ချိုမြိန်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည် အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော သဘာဝကျသည့် တည်ငြိမ်မှုနှင့် စိတ်ဓာတ်တို့ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ ကျန်းပေရန် ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် ထို ကျက်သရေရှိမှုနှင့် ရဲရင့်မှုများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ့ဆီသို့ ခုန်ဆွခုန်ဆွ လျှောက်လှမ်းလာရင်း လုံးဝ ချိုမြိန်သော အမူအရာသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ပေရန်လေး"

"ရပ်"

ကျန်းပေရန်က ဝင်လာသော ရှီဖုန်းလန်ကို တားဆီးရန် လက်တစ်ဖက် ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

သူမသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က ခေတ္တရပ်ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သကဲ့သို့ နေရာမှာပင် တောင့်ခဲသွားသည်။

"ဒီလောက် လှလှပပ ဝတ်စားထားတာ ဘယ်သွားမလို့လဲ"

ကျန်းပေရန်က မေးလိုက်သည်။

"ဟီးဟီး"

ရှီဖုန်းလန်က ရယ်ကျဲကျဲလုပ်ရင်း သူမ၏ ဂါဝန်အနားစကို ကိုင်ကာ တစ်ပတ်လှည့်ပြလိုက်သည်။

"လှလား"

"အင်း လှတယ်"

ထိုအချိန်တွင် ယွီမန်ဝင်းက ခန်းမဆောင်ထဲမှ ထွက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်း တစ်ယောက်ယောက်ကို ချီးကျူးတာ ကြားရခဲသားပဲ"

ကျန်းပေရန်က သူမကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး အရိုအသေပြုလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ စောင့်ရှောက်သူယွီလည်း တောက်ပလင်းလက်နေပြီး"

သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ယွီမန်ဝင်းက သူမ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့ မင်း ငါ့ကို ချီးကျူးစကားတွေ ပစ်ကျွေးနေတာနဲ့ ငါ တကယ် အသားမကျနိုင်ဘူး မင်းရဲ့ ပုံမှန်အတိုင်းပဲ နေပါ"

"ကောင်းပါပြီ"

ကျန်းပေရန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ ရှီဖုန်းလန်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ ဘယ်သွားမလို့လဲ"

ကျန်းပေရန်သည် သစ်ခွရေစင်အဆောင်သို့ နေ့တိုင်းနီးပါး လာလည်လေ့ရှိပြီး ရှီဖုန်းလန် အပြင်ထွက်သည်ကို တွေ့ရခဲသောကြောင့် သူ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် စူးစမ်းမိခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ဝတ်ရုံကို အနည်းငယ် ပြင်ဆင်လိုက်ရင်း ရှီဖုန်းလန်က ပြန်ဖြေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်က ငါ့ကို လာခဲ့ဖို့ ပြောတယ် ဆွေးနွေးစရာ ရှိတယ်တဲ့ ငါက ဒီအတိုင်းပဲ သွားမလို့ စီစဉ်ထားတာ ဒါပေမဲ့ မန်ဝင်းက ငါ့ကို ပိုပြီး ကျကျနန ဝတ်စားသင့်တယ်လို့ ပြောတယ်"

ဂိုဏ်းချုပ်လား

ကူချင်းဟွမ်း ပေးပို့လိုက်သော သတင်းအချက်အလက်ကို တွေးကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် ခန့်မှန်းရသည်မှာ လူယင်လုံသည်လည်း အခြေအနေကို အနံ့ရသွားပြီ ဖြစ်ရမည်။

သူ ခံစားမိနေသည်မှာ တောင်ထွတ်ပြည်နယ်ရှိ တကယ့် ကမောက်ကမ အခြေအနေများက အခုမှ စတင်ရုံသာ ရှိသေးပြီး ထို့ကြောင့် သူက သူတို့၏ "လျှို့ဝှက် အကာအကွယ်ပေးသူ" ဖြစ်သော ရှီဖုန်းလန်ကို ဆင့်ခေါ်ကာ သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ တန်ခိုးကြီး အင်အားစုထံမှ အထောက်အပံ့ ရရှိရန် မျှော်လင့်နေပုံရသည်။

ထိုအင်အားစုအကြောင်း ပြောရလျှင် လွန်ခဲ့သော ခြောက်လအတွင်း ကျန်းပေရန်သည် ရှီဖုန်းလန်နှင့် ဆက်စပ်နေသော ရွေးချယ်စရာ အသစ်များစွာကို ပေါ်ပေါက်စေခဲ့သည်။

အခက်အခဲ အဆင့်သည် အနက်ရောင်အဆင့်၊ အဆင့်နိမ့်သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

အခြေအနေများသာ ဆက်သွားနေပါက သူ ထိုအထဲမှ အလကား အရည်အချင်းအမှတ်တစ်ခုပင် ရရှိနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

အဘယ်ကြောင့် အခက်အခဲ ကျဆင်းနေရသနည်း။ ကျန်းပေရန် ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိသည် သူ ပိုအားကောင်းလာလေ ရှီဖုန်းလန်၏ နောက်ခံ အမှန်တကယ် ဘာလဲဆိုတာ သူ သိရှိသွားသည့်အခါ ကြီးမားသော ရှုပ်ထွေးမှုများထဲ ဆွဲသွင်းခံရမည့် အန္တရာယ်က ပိုနည်းလာလေ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူ အားနည်းပြီး မကြားသင့်သော အရာတစ်ခုခုကို ကြားမိသွားပါက သူမ၏ စူပါဂိုဏ်းမှ စိတ်ထားကျဉ်းမြောင်းသော အထက်တန်းလွှာ တစ်ဦးဦးက သူ့ကို ပိုးကောင်တစ်ကောင်လို နင်းခြေပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်နိုင်သည်။

ဟုတ်ပါတယ် ဒီအချက်က အခုထိ သီအိုရီတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

တိကျသေချာသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

"ပေရန်လေး မင်း ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ပါလား"

ရှီဖုန်းလန်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်က ခန်းမသခင်ကို ဆင့်ခေါ်တာ ကျွန်တော်က အဲ့ဒီမှာ ဘာလုပ်ရမှာလဲ မနောက်ပါနဲ့"

"ငါ့ရဲ့ ဗျူဟာမှူးအဖြစ် လိုက်ခဲ့ ငါ ခံစားနေရတာ ဂိုဏ်းချုပ်က ငါ့ကို ရုတ်တရက် ခေါ်တာက ဘာ ကောင်းတဲ့ကိစ္စအတွက်မှ မဖြစ်နိုင်ဘူး သူ ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

တစ်နှစ်လုံး အများပြည်သူရှေ့ တစ်ခါမှ ထွက်စရာမလိုဘဲ အိမ်မှာ စား၊ သောက်၊ အလေလိုက် နေလို့ရတဲ့ ခန်းမသခင်တစ်ယောက်

သူမက အနိုင်ကျင့်ခံရမှာကို စိုးရိမ်နေတုန်း ဟုတ်လား

ကျန်းပေရန် တွေးနိုင်သည်မှာ ထို လူယင်လုံက သူမ၏ အထောက်အထားကို သေချာပေါက် သိထားရမည် ဖြစ်သည်။

သူမကို အနိုင်ကျင့်ရဲဖို့ဆိုလျှင် သူ့မှာ အသက်ဘယ်နှချောင်းများ အပိုပါနေလို့လဲ။

ထိုသို့ ဆိုသော်လည်း ကျန်းပေရန်သည် ရှီဖုန်းလန်နှင့် စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းကြားမှ ဆက်ဆံရေးက သာမန် မျက်နှာသာပေးမှု တစ်ခုမျှသာ မဟုတ်ကြောင်း စတင် မြင်လာခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူမသာ ဂိုဏ်း၏ အစောင့်အရှောက် နတ်ဘုရားမ အမှန်တကယ် ဖြစ်ခဲ့ပါက ကျန်းပေရန်သည် တောင်ထွတ်ပြည်နယ်၏ ကမောက်ကမ အခြေအနေများကို ဖြေရှင်းရန် လက်တစ်ချောင်းပင် လှုပ်ရှားရန် လိုအပ်မည် မဟုတ်ပေ။

သစ္စာဖောက် အဖွဲ့အစည်းများက စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းအပေါ် ကျရောက်လာလျှင်တောင်မှ ရှီဖုန်းလန်၏ နောက်ကွယ်မှ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းက သူမကို ကာကွယ်ပေးလိမ့်မည်။

ဒါဆို ဘယ်သူက ဂရုစိုက်မလဲ။

သို့သော် ကျန်းပေရန် ရှင်းလင်းရေးတွေ လုပ်နေရသေးသည် ဆိုတည်းက အဓိပ္ပာယ် တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းသာ တိုက်ခိုက်ခံရပါက အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းက အများဆုံး ရှီဖုန်းလန်ကို လာခေါ်ရုံသာ ရှိမည်။ ဂိုဏ်းကို ကယ်တင်ဖို့ လက်တစ်ချောင်းတောင် လှုပ်ရှားပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။

တကယ် နှိမ့်ချစရာပဲ

ထိုအခြေအနေအရ လူယင်လုံက ရှီဖုန်းလန်ကို အခု ခေါ်လိုက်ခြင်းက သူ သူမကို သူမ၏ နောက်ခံများနှင့် မိတ်ဆက်ပေးစေလိုခြင်း ဖြစ်နိုင်သည် ထိုအင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းနှင့် စကားတစ်ခွန်း ပြောခွင့်ရရန် ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ထိုအရာက ကျန်းပေရန်၏ အရေး ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။

သူ ကူညီနိုင်သည့်တိုင် ဝင်ပါရန် အကြောင်းမရှိပေ။

"ဒါဆို မင်း ငါနဲ့ မလိုက်ဘူးဆိုရင် အနည်းဆုံးတော့ ငါ ပြန်လာတဲ့အခါ စားဖို့ အရသာရှိတာ တစ်ခုခု လုပ်ထားပေး"

ကျန်းပေရန် ရယ်လိုက်သည်။

ရှီဖုန်းလန်သည် သူမ တစ်ခုခု မတောင်းဆိုခင် အမြဲတမ်း အခင်းအကျင်းတစ်ခု ပြင်ဆင်ရသည်။ သကြားလုံး တောင်းနေသော ကလေးတစ်ယောက်လိုပင် ဖြစ်၏။

"ဘာစားချင်လဲ"

"ဘဲကင်"

ရှီဖုန်းလန်က လက်မြှောက်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ငါ အခု သွားကင်လိုက်မယ် ဂိုဏ်းချုပ်ဆီ အမြန် သွားတာ ပိုကောင်းမယ်"

"ဟေး"

သူမ ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်ပြီး တံခါးအပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

"ခန်းမသခင် ကျွန်မ ပြောထားတယ်လေ အမူအကျင့် သတိထားပါ မပြေးနဲ့"

ယွီမန်ဝင်းက သူမ၏ နောက်မှ လိုက်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

နှစ်ယောက်သား ထွက်သွားသည်နှင့် ကျန်းပေရန်သည် အနီးအနားတွင် တိတ်တဆိတ် ရယ်မောနေသော ရှောင်လေးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"လာ ဘဲကင် သွားလုပ်ကြရအောင်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ရှောင်လေးက ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

သို့သော် ရှီဖုန်းလန်သည် ကျန်းပေရန် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် အများကြီး ပိုကြာအောင် ထွက်သွားခဲ့သည်။

ဘဲကင်က အေးတော့မည့် အခြေအနေ ရောက်နေပြီ သူမ ပြန်မလာသေးပေ။

"သူတို့ ညီလာခံကြီး တစ်ခုခုများ ကျင်းပနေတာလား"

ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ရေရွတ်ရင်း ကျန်းပေရန်သည် သူ၏ ဘေးတွင် ဗိုက်ဆာလောင်စွာဖြင့် တဂွီဂွီမြည်နေသော ဗိုက်ကို ဖိထားသည့် ရှောင်လေးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"စားနှင့်လိုက်တော့ သူတို့ ပြန်လာရင် နောက်တစ်ကောင် ထပ်ကင်ပေးလိုက်မယ်"

ကြွပ်ရွနေသော ရွှေရောင် အသားရေက ရှောင်လေးကို သွားရည်ကျစေသော်လည်း သူမ ခိုင်မာစွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ခန်းမသခင်နဲ့ တခြားသူတွေကို စောင့်လိုက်ရအောင် ညီမ မဆာပါဘူး"

"ကောင်းပြီလေ"

သို့သော် ကျန်းပေရန် စကားဆုံးသည်နှင့် ရှေ့တံခါးမကြီးက 'ကျွီ' ကနဲ ပွင့်လာပြီး အားနည်းသော အသံတစ်ခု လွင့်ပျံလာသည်။

"ပေရန်လေး"

ကျန်းပေရန် အပြင်သို့ ထွက်ကြည့်လိုက်ရာ စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံရသော ရှီဖုန်းလန် ခွေခွေလေး ဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ သူမ၏ ဘေးရှိ ယွီမန်ဝင်းဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး အစည်းအဝေးက ရှည်လွန်းသွားပြီး ခန်းမသခင် မောသွားတာ"

"မောတာ ဆိုတာက ညင်ညင်သာသာ ပြောတာ ငါ ဘဝမှာ အဲ့လောက် အကြာကြီး မတ်မတ် ထိုင်ခဲ့ရတာ တစ်ခါမှ မရှိဘူး ငါ လုံးဝ ပင်ပန်းနေပြီ"

ရှီဖုန်းလန် ညည်းညူလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို ကုန်းပိုး"

"ဘဲကင် အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီ မီးဖိုချောင်ထဲမှာ"

"ဘဲကင်"

ရှီဖုန်းလန် ချက်ချင်း မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

သူမ ထွက်သွားသည်နှင့် ယွီမန်ဝင်းက စကားစလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ကောင်စီ အစည်းအဝေးမှာ"

သို့သော် သူမ၏ စကား တစ်ဝက်တစ်ပျက်မှာပင် ကျန်းပေရန်၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရွေးချယ်စရာ တစ်စုံ ပေါ်လာသည်။

[ရွေးချယ်မှု ၁ ဆက်လက် နားထောင်ပါ။ ပြီးမြောက်ခြင်းဆု အပြာရောင်ကြယ်တာရာ လျှို့ဝှက်သိုင်း (အနက်ရောင်အဆင့် အလယ်အလတ်)]

[ရွေးချယ်မှု ၂ ယွီမာန်ဝင်းကို ဖြတ်ပြောပါ။ ပြီးမြောက်ခြင်းဆု ကျပန်း အခြေခံစွမ်းရည်အမှတ် အပေါင်းတစ်]

ဘာမှ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ကျန်းပေရန်သည် ရွေးချယ်မှု နှစ်ကို ရွေးလိုက်သည်။

သူ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"အိမ်ပြန်ရောက်ရင် အလုပ်အကြောင်း မပြောကြေးနော် စားကြရအောင် စားကြရအောင်"

[တာဝန် ပြီးမြောက်ပါပြီ။ ဆုလာဘ် အဆိပ်ကူပညာ အပေါင်းတစ်]

"အိမ်ပြန်ရောက်ရင် အလုပ်အကြောင်း မပြောကြေးနော်"

ထိုစကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယွီမန်ဝင်း၏ နှလုံးသား မမျှော်လင့်ဘဲ တုန်ခါသွားသည်။

အမြဲတမ်း ထူးထူးဆန်းဆန်း စကားတွေ ပြောနေတာပဲ

သူမ တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်ကို မျက်စောင်းငယ်လေး တစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်။