အနည်းဆုံးတော့ ငါ့မှာ ရှိခဲ့တယ်

"ရပ်လိုက်ပါဉီး ခန..ခန!"

ယဲ့ယွီရဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခိုက်အတန့်မှာပဲ။

ကျိူးလန်ချင် ဟာ လျှပ်စီးပစ်ခံရသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။

သူမ မသိစိတ်ကနေ လက်တွေကို လျှော့ချပြီး မီတာတစ်ဝက်လောက် နောက်ကိုခုန်ဆုတ်လိုက်တယ်။

ယဲ့ယွီဟာ ထဖို့ရုန်းကန်လိုက်ပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေတဲ့ ကျိူးလန်ချင်ကို ကြည့်ကာ အသံကို နိမ့်ကာ မေးလိုက်တယ်– “မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ?”

“ကျွန်မ…”

ကျိူးလန်ချင်ဟာ ခဏတာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားတယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဘယ်လိုရှင်းပြရမှန်း သူမ တကယ်မသိလို့ပါ။

မဟုတ်ဘူး၊ ဘာလို့ ငါရှင်းပြရမှာလဲ?

ငါ ဒီနေ့ ဒီကိုလာဖို့ မေ့နေတာ နီးပါးဖြစ်နေပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ငါလုပ်စရာ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတွေ ရှိတယ်လေ!

ဘယ်လိုလုပ် ငါ နောက်ဆုတ်နိုင်မှာလဲ?

ကျိူးလန်ချင်၊ ကြိုးစားလိုက်ပါ၊ ခုလေးတင် ပြတင်းပေါက်ကနေ အိမ်ထဲကို ဖောက်ဝင်ဖို့ မင်းမှာရှိခဲ့တဲ့ သတ္တိတွေ ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ?

ဟုတ်ပါတယ်။

ကျိူးလန်ချင်ဟာ ပြတင်းပေါက်ကနေ ဖောက်ဝင်လာခဲ့တာပါ။

နတ်ဆိုးအမွှေးတိုင်တစ်ချောင်းရဲ့ အချိန်တစ်ဝက်လောက်အကြာမှာ သူမဟာ ယဲ့ယွီရဲ့ အခန်းတံခါးကို ရောက်လာပြီး ခေါက်ခဲ့ပေမဲ့ ဘယ်သူမှ ပြန်မထူးခဲ့ဘူး။

အဲ့ဒီအပေါ်မှာ အတားအဆီးတစ်ထပ်လည်း ရှိနေတယ်။

ယဲ့ယွီက အနှောင့်အယှက် မခံချင်လို့ ဒီလိုလုပ်ခဲ့တာလို့ ငါထင်တယ်။

ကျိူးလန်ချင်ဟာ မျက်နှာညှိုးငယ်နေပြီး ထွက်သွားချင်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူလှည့်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ ပြန်ရပ်လိုက်တယ်။

စကားပုံတစ်ခုမှာ ပြောထားသလိုပဲ၊ တစ်ကြိမ်ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ အခွင့်အရေးဟာ ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာဘူး။

အခုအချိန်၊ နေရာနဲ့ လူတွေ အဆင်သင့်ရှိနေပြီ၊ ဒီလိုသင့်တော်တဲ့ အခွင့်အရေးကို ဘယ်နေရာမှာ ထပ်ရှာနိုင်မှာလဲ!

ဘာ၊ မင်းမသိဘူးလား?

အချိန်– သူတို့နှစ်ယောက် ဝူဝေ့တာဝါထိကို ပြန်ရောက်ဖို့ နာရီအနည်းငယ်လောက်ပဲ အချိန် ရှိသေးတယ်။

ပထဝီဝင်အခြေအနေ– အဆင်သင့်ရှိနေတဲ့ နတ်သမီးလှေဟာ ကောင်းကောင်းဖုံးကွယ်ထားပြီး အသံလုံလည်း အလွန်ကောင်းတယ်။

လူအရေအတွက်– သူတို့နှစ်ယောက်တည်း အတူရှိနေတာ။

ဒါဟာ တကယ်ကို သင့်တော်တယ်။

ဒီရွာကိုမှ လွဲသွားရင် ဒီစားကောင်းလှတဲ့ဆိုင်လေးကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မတွေ့ရတော့ဘူး!

ဒါကြောင့် ကျိူးလန်ချင်ဟာ လွယ်လွယ်ကူကူပဲ စိတ်ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး တွေးလိုက်တယ်၊ တံခါးမှာ ဖွဲ့စည်းမှုအတားအဆီး ရှိနေတယ် ဟုတ်လား?

ဒါဆို တံခါးကနေ မသွားဘဲ ပြတင်းပေါက်ကနေ သွားလိုက်ရင်ကော?

တံခါးက ရိုးသားတဲ့သူတစ်ယောက်ကို ရပ်တန့်နိုင်ပေမဲ့ ပြတင်းပေါက်ကတော့ ကြိုးစားတဲ့သူတစ်ယောက်ကို သေချာပေါက် မရပ်တန့်နိုင်ဘူး!

အရာအားလုံးဟာ ကျိူးလန်ချင် စိတ်ကူးခဲ့သလို ဖြစ်သွားတယ်။

ပြတင်းပေါက်မှာ ဘာအတားအဆီးမှ မရှိပါဘူး။

ကျိူးလန်ချင်က အလွယ်တကူ ဖောက်ဝင်သွားတယ်။

ဝင်လိုက်ပြီးနောက်မှာ ယဲ့ယွီ အခန်းထဲမှာ အိပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

ကောင်းပြီ၊ ငါ ဘာလုပ်သင့်လဲ? ငါ့ရဲ့အရမ်းကိုရမက်နှိုးဆွနိုင်တဲ့တိုက်ပွဲဝတ်စုံကို ဝတ်ထားပြီး ငါ့မှာ သတ္တိလည်း ရှိနေပြီ။

သူ့ရဲ့ခံစားချက်တွေကို ဖွင့်ပြောချင်တဲ့သူက အိပ်ပျော်နေခဲ့တယ်။

ဒါဟာ တကယ်ကို… အရမ်းကောင်းတာပဲ!

လာပါ၊ လာပါ!

အခု ဒီကိစ္စ ပြီးသွားပြီဆိုရင် မင်း ဘာပြောစရာ ရှိသေးလဲဆိုတာ ငါတို့ ကြည့်ရအောင်!

မင်း တကယ် မကြိုက်ဘူးလို့ နောက်ဆုံးမှာ ပြောရင်တောင်။

ဒီနတ်သမီးဟာ ဒီစာအုပ်ကိုဖွင့်ဖတ်ကာ အားရပါးရ ပိုင်ဆိုင်မိခဲ့တဲ့အတွက် ဘယ်တော့မှ နောင်တရမှာ မဟုတ်ဘူး၊ အနည်းဆုံးတော့ သူမမှာ တစ်ချိန်က ယဲ့ယွီနဲ့ အချစ်ဇာတ်ကြမ်းစာမျက်နှာများစွာ ရှိခဲ့ဖူးတယ် ဆိုတာကို စားမြုုံပြန်ကာကျေနပ်နေနိုင်တယ်လေ။

ဒါကြောင့် ကျိူးလန်ချင်ဟာ ယဲ့ယွီဆီ ခြေဖျားထောက်ပြီး သွားခဲ့ကာ ရမက်စာမျက်နှာတွေကို ဖွင့်ဖတ်ဖို့အတွက် နှိုးဆွကာပွတ်သပ်တဲ့လက်ဟန်လေးတွေနဲ့ စတင်လုပ်ဆောင်လိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ စလုပ်လုပ်ချင်းမှာပဲ အခက်အခဲတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်လိုက်ရတယ်။

သူမ အရမ်းအာရုံစိုက်နေတဲ့အတွက် ယဲ့ယွီ နိုးလာတာကို သတိမထားမိခဲ့ဘဲ သူ့ရဲ့စွမ်းအားကိုလည်း ကောင်းကောင်းမထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။

သူမ ယဲ့ယွီကို တိုက်ရိုက် လှည့်ကာရင်ဆိုင်ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

ဒါက လုံးဝမှားနေတယ့်အခြေနေမျိုးပဲ။

ဒီလောက်အထိဖြစ်သွားတာက ယဲ့ယွီရဲ့မေးခွန်းက သူမကို နည်းနည်း ရှုပ်ထွေးသွားစေခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူမ မကြာခင်မှာပဲ ပြန်တည်ငြိမ်သွားတယ်။

ကျိူးလန်ချင်ဟာ ယဲ့ယွီရှေ့ တည့်တည့်ကို လျှောက်သွားပြီး အရမ်းအလေးအနက်ပြောလိုက်တယ်– “ကျွန်မ ရှင့်ကို ကြိုက်တယ်၊ ရှင့်ရဲ့ နတ်သမီးအဖော်ဖြစ်ခွင့် ပေးနိုင်မလား?”

ဒီစကားကို ပြောလိုက်တဲ့အခါမှာ။

ကျိူးလန်ချင်ဟာ အရမ်းတည်ငြိမ်နေပုံရတယ်။

တကယ်တော့ ငါ အလွန်စိတ်ပူပန်နေခဲ့တာ။

သူမရဲ့ လက်တွေဟာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီ။

ယဲ့ယွီက ကျိူးလန်ချင်ကို အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေပြီး နောက်ပိုင်းမှာ ထွက်ပြေးချင်ခဲ့တယ်။

“ကျောင်းရှိုးရှူး၊ မင်းရဲ့နှလုံးသားနတ်ဆိုးစွမ်းအားက ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်ပြီး ငါ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေကိုတောင် အတုလုပ်နိုင်တယ်လို့ ငါတစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူး။

ဒါပေမဲ့ မင်းမှာ အားနည်းချက်တွေ အများကြီး ရှိတယ်!”

ဒီစကားတွေက ကျိူးလန်ချင်ရဲ့ မျက်နှာကို လွန်စွာ ထူးဆန်းသွားစေတယ်။

ကျောင်းရှိုးရှူးက ဘာလဲ?

ဘာနှလုံးသားနတ်ဆိုးလဲ?

ယဲ့ယွီက ဘာတွေပြောနေတာလဲ?

သူ အိပ်နေတုန်းမှာ စိတ်ရှုပ်သွားတာများလား?

ဒါကို တွေးပြီး ကျိူးလန်ချင်ဟာ အမြန်ပြောလိုက်တယ်– “ယဲ့ယွီ၊ ရှင့် ဘာတွေပြောနေတာလဲ? ကျွန်မက ကျိူးလန်ချင်ပါရှင့်။”

“ဟန်ဆောင်တာ ရပ်တော့! မင်းက ကျောင်းရှိုးရှူးပဲ။”

ယဲ့ယွီက တစ်လှမ်းရှေ့တိုးလိုက်ပြီး ကျိူးလန်ချင် ဝတ်ထားတဲ့ ပန်းရောင်တောက်ပစွာ လင်းလက်နေတဲ့ ပိုးပန်းရောင်ဝတ်စုံကို လက်ညှိုးထိုးကာ နက်နဲတဲ့အသံနဲ့ ဆက်ပြောလိုက်တယ်၊ “ကျိူးလန်ချင်က အမြဲတမ်း အမည်းရောင် နတ်သမီးဝတ်ရုံတွေပဲ ဝတ်လေ့ရှိတယ်။

သူက ဒီလိုတောက်ပပြီး ပါးလွှာတဲ့ပုံစံကို ဘယ်တော့မှ ရွေးမှာမဟုတ်ဘူး။

ဒါ့အပြင် ငါတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကလည်း ရိုးရိုးသူငယ်ချင်းတွေထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းတဲ့အတွက် သူမက ဘာအကြောင်းပြချက်မှမရှိဘဲ သူ့ရဲ့ခံစားချက်တွေကို ငါ့ကို ဘယ်လိုဖွင့်ပြောနိုင်မှာလဲ?

ရယ်စရာပဲ!”

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ယဲ့ယွီဟာ ကျောင်းရှိုးရှူးရဲ့ နှလုံးသားနတ်ဆိုးနည်းစနစ်က တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တယ်လို့ အခုတွေးနေတယ်။

နှလုံးသားနတ်ဆိုးဘုရားသခင်ရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အရိပ်နဲ့ ကြေမွသွားတဲ့ အိပ်မက်မြင်ကွင်းဟာ တကယ့်အစစ်လိုပါပဲ။

မျှော်လင့်မထားတာက ငါဟာ ဒီနှလုံးသားနတ်ဆိုးရဲ့ ဒုက္ခတွေကနေ မလွတ်မြောက်သေးဘူး။

တကယ့်နတ်သမီးလှေပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ ကျိူးလန်ချင်ကိုတောင် အတုလုပ်ထားတယ်။

ဒါက နည်းနည်းတော့ ကြောက်စရာကောင်းတယ်။

ငါ သတိကြီးကြီးနဲ့ စောင့်ကြည့်လေ့လာတာကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ရင် သူ့ရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲကို ကျသွားနိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ကျောင်းရှိုးရှူးဟာ အိပ်မက်တွေအပြင်က ဇာတ်ကောင်တွေကို ဘယ်လိုအတုလုပ်ခဲ့တာလဲ?

ဒါက အလွန်ရှုပ်ထွေးတယ်။

ပြီးတော့ ဒီအချိန်မှာ စနစ်ရဲ့အသံက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတယ်။

[ဒီအိပ်မက် ပြီးဆုံးပြီ။]

[မိုလင်ရဲ့အသက်က ၃၂ နှစ်။]

[ဒီအိပ်မက်အပေါ် မှတ်ချက်– ပြီးပြည့်စုံတယ်-]

[အိပ်မက်ဆုလာဘ် နှစ်ခုကို ကျပန်းရရှိခဲ့တယ်!]

[၁။ အသက် ၃၂ နှစ်မှာ နတ်ဆိုးဘုရင်အဆင့်ရဲ့ အစပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်ရှိခဲ့တယ်။]

(အိမ်ရှင်ဟာ လက်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံမှာရှိနေတာကို တွေ့ရှိထားပါတယ်၊ သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဟာ ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားအဆင့်ရဲ့ အစပိုင်းအဆင့်နဲ့ အလိုအလျောက် အတူတူဖြစ်သွားပါပြီ။)

[၂။ အဆင့မြင့်ဝင်ခွင့်များကို ရရှိခဲ့တယ်။]

[ကံကောင်းခြင်းနှင့်အတူ (အစိမ်းရောင်) – ကောင်းကင်ဘုံက ကောင်းချီးပေးထားတဲ့သူတွေအတွက်၊ မင်း ဘာပဲလုပ်လုပ် ဘယ်ကိုပဲသွားသွား အဆုံးမရှိတဲ့ အံ့အားသင့်စရာလေးတွေနဲ့ တွေ့ကြုံရပါလိမ့်မယ်။ ကံမကောင်းခြင်းဆိုတာ မင်းနဲ့ လုံးဝမသက်ဆိုင်ဘူး!]

[အကယ်၍ အိပ်မက်အကဲဖြတ်မှုက အလွန်ကောင်းမွန်ခြင်း+ သို့မဟုတ် အထက်ကို ရောက်ရှိခဲ့သောကြောင့်ခုလာဘ်အနေနဲ့ ကျပန်းအရာနှစ်ခု ပေါ်လာလိမ့်မယ်!]

[၁။ မှတ်တမ်းတင်ကျောက်တုံးတစ်ခု!]

[၂။ ကျားခေါင်းရုပ် အရုပ်ဖိနပ်တစ်ရံ!]

[ခေါင်းစဉ်အသစ်– အစွမ်းထက်ဆုံး ကိုယ်ခန္ဓာ (ရွှေရောင်)]

[အသက် ၃၂ နှစ်အရွယ်ရဲ့ အစွန်းရောက်နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ဟာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပျက်စီးမှု ၉၀% ကျော်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး ကိုယ်လက်ဗလာနဲ့တောင် နတ်ဆိုးမှော်လက်နက်တွေကို ဆွဲဖြဲနိုင်ပါတယ်။]

[ဒီလို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာမျိုးကို မြင်ရတဲ့ ဘယ်သူမဆို အစွမ်းထက်တယ်လို့ ပြောပါလိမ့်မယ်!]

[လူငယ်လေး၊ မင်းက တကယ်ကို သန်မာပြီး ရင်ဆိုင်ဖို့အတော်လေးခက်ခဲတဲ့သူပဲ!]

[နောက်တစ်ကြိမ် မင်းရဲ့ ပိုပြီး အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို မျှော်လင့်နေပါတယ်။]

စနစ်ရဲ့အသံ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အခါ။

နတ်သမီးစွမ်းအင်တစ်ခုဟာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာတယ်။

ဒီတစ်ကြိမ် စနစ်က တော်တော်လေး ရက်ရောတယ်လို့ ပြောရမှာပါ။

အိပ်မက်ထဲက ကျင့်ကြံမှုတွေအားလုံးကို သူ့ကိုယ်သူ ပေးလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဆုလာဘ်အနေနဲ့ရရှိတဲ့ ဝင်ခွင့်တွေကလဲ ကံကောင်းခြင်းကိုပေးစွမ်းနိုင်တဲ့ အဆင့်မြင့်တဲ့တခု ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

ဘုရင်တိုက်ပွဲတစ်ရာပဲဖြစ်ဖြစ် အထွတ်အထိပ်နတ်ဆိုးကိုယ်ခန္ဓာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူတို့နှစ်ခုလုံးဟာ တစ်သန်းမှာ တစ်ခုပဲ ရှိတဲ့အရာတွေပါ။

ဒါပေမဲ့ ဒီကံကောင်းခြင်းအဖော်ဆိုတာက တကယ်ကို မယုံကြည်နိုင်စရာပဲ။

ဒါ့အပြင် မှတ်တမ်းတင်ကျောက်တုံးနဲ့ ကျားခေါင်းရုပ် အရုပ်ဖိနပ်တွေက ဘာတွေလဲ?

ဒါက မှတ်ချက်ပေးဖို့ ခက်ခဲတယ်!

ငါကိုယ်တိုင်ကတော့ မှတ်တမ်းတင်ကျောက်တုံးကို မမြင်ဖူးသေးဘူး။

ဒါပေမဲ့ အရမ်းချစ်စရာကောင်းတဲ့ ကျားခေါင်းရုပ် အရုပ်ဖိနပ်တစ်ရံက ယဲ့ယွီရဲ့ လက်ထဲမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတယ်။

ဒါက သူ့ကို အရမ်းရှုပ်ထွေးသွားစေတယ်။

ဒါ ဘယ်သူ့ဖိနပ်တွေလဲ? ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူးထင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ လက်ရာကတော့ ကောင်းနေတုန်းပဲ။

အာ၊ ခဏလေး၊ စနစ်ရဲ့အသံတွေ၊ ပေါင်းပြီး ပေါ်လာတဲ့အရာတွေ။

ဒါတွေအားလုံးက တကယ်ဖြစ်ပုံရတယ်။

ဒါက နှလုံးသားနတ်ဆိုးရဲ့ နည်းလမ်းမဟုတ်ဘူး။

ဒါဆို ငါ့ရှေ့ကလူကလည်း အစစ်ပဲလား?

ယဲ့ယွီဟာ ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ယုံကြည်လို့မရတဲ့အကြည့်နဲ့ ကျိူးလန်ချင်ကို ကြည့်လိုက်တယ်၊ သူ့မျက်လုံးတွေဟာ ထိတ်လန့်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ။

တချို့လူတွေရဲ့ အိပ်မက်တွေက မပြီးဆုံးသေးဘူး။

နတ်ဆိုးလောကက လွတ်မြောက်ခြင်းပြည်နယ်မှာရှိတဲ့ ကျူထျန်းဖန်ရဲ့ မြင့်မားတဲ့မျှော်စင်အတွင်းမှာ။

ပေချူရှာဟာ သူ့မျက်လုံးတွေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် မှိတ်ထားပြီး အလွန်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တစ်ခုခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသလို ထိတ်လန့်နေပုံရတယ်။

အိပ်မက်ထဲမှာ!

ပေချူရှာဟာ လွတ်မြောက်ခြင်းပြည်နယ် နတ်ဆိုးနန်းတော်ကို ထပ်မံရောက်ရှိတဲ့အခါမှာ အဲ့ဒီနေရာက အပျက်အစီးတွေဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

သူမ ပတ်ပတ်လည်ကို ထိတ်လန့်စွာကြည့်ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ယဲ့ယွီရဲ့ မီးခိုးရောင်-အဖြူရောင် ခန္ဓာကိုယ်ကို နေရာတစ်ခုမှာ တွေ့လိုက်ရတယ်။

[ဒီအချိန်မှာ ယဲ့ယွီက ရပ်နေတုန်းပဲ၊ လက်သီးထိုးတဲ့ဟန်ကို ထိန်းသိမ်းထားတုန်းပဲ။]

[ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်တော့။]

[ပေချူရှာဟာ ရေခဲလိုအေးတဲ့ လိုဏ်ဂူတစ်ခုထဲကို ကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရတယ်!]