တိုက်ပွဲဝင်အခြေအနေဖြင့် နေ့ရက်တိုင်း

တကယ်လို့ တခြားအရာတွေကို ဘေးဖယ်ထားမယ်ဆိုရင်။

ညီအစ်မစိတ်ဓာတ်နဲ့ သူရဲကောင်းစိတ်ဓာတ်အကြောင်းပဲ ပြောမယ်ဆိုရင် ကျူရန်ချင် ဟာ အကောင်းဆုံးဖြစ်ရမယ်။

ဒါပေမဲ့ ဘယ်နေရာပဲဖြစ်ဖြစ်။

ခွန်အား ကသာ စစ်မှန်တဲ့ ခက်ခဲတဲ့အမှန်တရားပဲ။

မင်း၊ ကျူရန်ချင်က ပိုင်မြောင်လန်အတွက် ညီအမစိတ်ဓာတ်နဲ့ကာကွယ်ပေးချင်တယ်၊ ဟုတ်လား?

ဘာ အကြောင်းပြချက်ရှိတယ် မရှိဘူး ငါ့ကို မပြောပါနဲ့!

လုံးဝအသုံးမဝင်ဘူး!

အမှန်တရားက ငါတို့လက်ထဲမှာ ရှိတယ်!

မျှတတဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခု ယှဉ်ပြိုင်ပါ။ မင်းနိုင်ရင် မင်းမှန်တယ်။ မင်းရှုံးရင် ပါးစပ်ပိတ်ထားလိုက်!

ဒါက ကျူရန်ချင်ရဲ့ စိတ်ကူးနဲ့ အလွန်ကိုက်ညီတယ်လို့ ပြောရမှာပါ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ အကြောင်းပြချက်က အသုံးဝင်တယ်ဆိုရင် ဘာလို့ ငါတို့က နတ်မှော်ပညာကို ကျင့်ကြံဖို့ လိုမှာလဲ?

ဘာလို့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် မကြည့်တာလဲ?

ကျူရန်ချင်က အဆုံးအဖြတ်ပေးပြီး သဘောတူလိုက်တယ်။

ပိုင်ရှီချူဟာ အေးစက်တဲ့ စရိုက်ရှိပေမဲ့ သူဟာ ယဲ့ယွီရဲ့ မိန်းမ ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ ညီအစ်မ ဖြစ်တယ်ဆိုတာကိုလည်း ကောင်းကောင်းသိတယ်။

သဘာဝအတိုင်းပဲ သူ့ကို သတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါကြောင့် သူက သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အတန်းကို ကျူရန်ချင်နဲ့ တူညီတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ နတ်အဆင့်ရဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် အထိ လျှော့ချလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဖြစ်ရင်တောင် ကျူရန်ချင်က အရှုံးသမားပဲ။

ဒါက ကျူရန်ချင်ရဲ့ ခွန်အား မကောင်းဘူးလို့ မဆိုလိုသလို သူ့ရဲ့ ကိုယ်ခံပညာ စွမ်းရည်တွေ မကောင်းဘူးလို့လည်း မဆိုလိုပါဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူဟာ ကောင်းကင်ဘုံကို အခုမှ တက်လာတာဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဟာ နတ်စွမ်းအားအဖြစ် လုံးဝမပြောင်းလဲသေးလို့ပဲ။

သဘာဝအတိုင်းပဲ သူဟာ ပိုင်ရှီချူကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

သူမကို ကောင်းကင်ဘုံမှာ အချိန်အတန်ကြာ တည်ငြိမ်စေပြီး သူ့ရဲ့ နတ်စွမ်းအားကို ကောင်းကောင်း ပြောင်းလဲစေလိုက်ဖို့လိုအပ်နေသေးပါတယ်။

သူဟာ နောင်တစ်ချိန်မှာ ပိုင်ရှီချူကို ရှုံးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ကျူရန်ချင်က ဘယ်သူလဲ?

သူမရဲ့ အဘိဓာန်မှာ "ဆုတ်ခွာခြင်း" ဆိုတဲ့ စကားလုံးမရှိပါဘူး။

ငါ အဲ့ဒီနေ့က ပိုင်ရှီချူကို မနိုင်ဘူးဆိုရင်!

ဒါဆို မနက်ဖြန် ထပ်တိုက်မယ်!

မနက်ဖြန်လည်း မနိုင်သေးရင် သဘက်ခါ ဆက်တိုက်မယ်!

နေ့တိုင်း တိုက်ပွဲဝင်တဲ့ အခြေအနေမှာ နေ ပါ၊ ပြီးတော့ တစ်နေ့တော့ အနိုင်ရလိမ့်မယ်။

ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ။

ဒီနေ့က တတိယမြောက်နေ့ပါ။

ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ကျူရန်ချင်ဟာ လွင့်မထွက်ခင် တစ်နာရီလုံးလုံး ပိုင်ရှီချူကို ခုခံနိုင်ခဲ့တယ်။

ဒါက အလွန်ကောင်းတယ်လို့ ယူဆရတယ်။

ကျူရန်ချင်ရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို နားထောင်ပြီးနောက် ယဲ့ယွီဟာ သူ့ခေါင်းထဲမှာ ဆူညံနေသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။

သေစမ်း။

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။

နောက်ဆုံးတော့ ပိုင်မြောင်လန်နဲ့ ပိုင်ရှီချူတို့ တိုက်ခိုက်တာ ရပ်သွားပြီ။

အခု နောက်ထပ် ကျူရန်ချင် တစ်ယောက် ကောင်းကင်ကို တက်လာပြီး သူတို့ ဆက်တိုက်ခိုက်ကြတာကိုဖြေရှင်းရဦးမလား?

ငါတို့ နည်းနည်း ပိုပြီး သိမ်မွေ့တဲ့သူတွေ မရှိနိုင်ဘူးလား?

ဥပမာအားဖြင့် လန်လျန်ယန်၊ စူယောင်း၊ ပူလင်ဖေးနဲ့ တခြားသူတွေလိုပေါ့?

ဒါက ငါ့ကို စိတ်အေးချမ်းမှု လုံးဝမပေးဘူး!

ယဲ့ယွီဟာ သူ့လက်တစ်ဖက်နဲ့ သူ့မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ပြီး ကူကယ်ရာမဲ့ ခံစားလိုက်ရတယ်။

ပြီးတော့ ဒီအချိန်မှာ ပုံရိပ်တစ်ခုက ရုတ်တရက် ပြေးလာခဲ့တယ်။

ဒီလူဟာ ပိုင်ရှီချူ မဟုတ်ဘဲ ပိုင်မြောင်လန် ပါ။

သူမ ယဲ့ယွီကို မြင်ပြီးနောက်မှာ သူက အမြန်ပြောလိုက်တယ်– "ယောကျ်ား၊ ပြန်လာပြီလား?"

ယဲ့ယွီကိုပြန်ဖြေတာကိုတောင်မှ မစောင့်ဘဲ

ပိုင်မြောင်လန်ဟာ ကျူရန်ချင်နဲ့ တိုက်ရိုက် နည်းဗျူဟာတွေ ဆွေးနွေးစတင်လိုက်တယ်။

"ညီမလေး၊ မင်း ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ တိုးတက်မှု အများကြီးရှိခဲ့တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ သိုးထိန်းဘုရားရဲ့ ဒေါသနည်းစနစ်ကို ထုတ်ဖော်တဲ့အချိန်ကို ကောင်းကောင်းမကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့ဘူးလို့ ငါပြောရမယ်။"

"မင်း ပိုပီးအာရုံစိုက်ပြီးတော့ဖန်တီးမှုရှိရှိတိုက်ခိုက်သင့်တယ်။"

"အဲ့ပိုင်ရှီချုဆိုတဲ့ဟာမ မပြင်ဆင်ထားတဲ့ အခွင့်အရေးယူပြီး လုံးဝထင်မထားတဲ့ ထောင့်ကနေ တိုက်ခိုက်ပါ။"

"တကယ်တော့ အားလုံးက နတ်စွမ်းအားမရှိတာ ကြောင့်ပဲ။ ငါသာ ပိုမြင့်တဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နိုင်ရင် ငါ့ရဲ့နတ်စွမ်းအားက ပိုများလိမ့်မယ်။"

"ဒီမိန်းမကို တစ်မိနစ်အတွင်း ငါ ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ အခု ငါ့ရဲ့အဆင့်က မလုံလောက်သေးတဲ့အတွက် ငါ့မှာ နည်းလမ်းအသစ်တွေကို တွေးရဦးမယ်!"

"ဥပမာအားဖြင့် ပိုင်ရှီချူမှာ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှု အတွေ့အကြုံ မလုံလောက်ဘူး၊ ပြီးတော့ သူ မှော်ပညာကို ထုတ်ဖော်တိုင်းမှာ ခဏတာ အချိန်ယူရတဲ့ကွာဟချက်ရှိလိမ့်မယ်။"

"ဒါက ငါတို့ အလေးအနက် စဉ်းစားသင့်တဲ့အရာဖြစ်ပြီး ဒါကို ထိုးဖောက်တဲ့နေရာအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ရမယ်။”

သူတို့နှစ်ယောက် နည်းဗျူဟာတွေကို အလေးအနက် လေ့လာနေတာကို ကြည့်ပြီး။

ယဲ့ယွီဟာ အဲ့ဒီနေရာမှာပဲ ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားတယ်။

ပြီးနောက် သူဟာ ပိုင်မြောင်လန်နဲ့ ကျူရန်ချင်ရဲ့ နဖူးပေါ်ကို လက်တစ်ဖက်စီ တင်ပြီး သူတို့ကို ခွဲလိုက်တယ်။

"မင်းတို့ ဘာလုပ်နေတာလဲ? နေ့တိုင်း မင်းတို့ရဲ့ အလုပ်ကိုပဲ အာရုံစိုက်လို့ မရဘူးလား?

ကောင်းကောင်း ကျင့်ကြံလို့ မရဘူးလား?

နေ့တိုင်း မင်းတို့ရဲ့ ညီအစ်မတွေကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတာ တွေးနေတာ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းလား?

အထူးသဖြင့် မင်း၊ ပိုင်မြောင်လန်၊ တခြားသူတွေကို စိတ်အေးချမ်းခွင့် မပေးနိုင်ဘူးလား?"

ဒီစကားကိုကြားတော့။

ပိုင်မြောင်လန်ဟာ ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်ပြီး အလေးအနက်ပြောလိုက်တယ်– "ယောကျ်ား၊ ကျွန်မ လုံလောက်စွာ နားထောင်ပါတယ်။"

"ရှင်က ကျွန်မကို ပိုင်ရှီချူနဲ့ မတိုက်ခိုက်ဖို့ ပြောခဲ့တယ်။"

"ကျွန်မ အခု တကယ်ကို လက်မလှုပ်ရှားတော့ဘူး။"

"နောက်တော့ ကျွန်မ ပါးစပ်ကို သုံးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ အနိုင်မရသေးဘူး။"

"အခု ညီမလေး ကျူရန်ချင်က ကျွန်မရဲ့ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ၊ ပြီးတော့ ကျွန်မက သူ့ကို စိတ်ခံစားမှုတန်ဖိုးလေး နည်းနည်း ပေးနေတာပါ။"

"ကျွန်မ တခြား ဘာမှမလုပ်ခဲ့ပါဘူး!"

ကျူရန်ချင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်တယ်– "ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်မက ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ချင်ရုံသက်သက်ပါ၊ ပြီးတော့ ကျွန်မ စိတ်ငြိမ်သွားတဲ့အထိ စောင့်ပါ့မယ်။"

"ကျွန်မ ပိုင်ရှီချူနဲ့ ထပ်ပြီး မတိုက်ခိုက်တော့ဘူး!"

"ကျွန်မ ဒါကို အာမခံနိုင်ပါတယ်!"

ယဲ့ယွီဟာ အသက်ရှူလိုက်မိတယ်။

သူတို့က နတ်သမီးနဲ့ နတ်ဆိုးမဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ၊ ဒါဆို သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် တစ်ဖက်တည်းကို ရောက်သွားတာလဲ?

ရန်သူရန်ဘက်တွေအဖြစ် တကယ်မုန်းတီးတာမျိုးမရှိတော့ဘူးလား?

အရမ်းများတယ်၊ အရမ်းများတယ်!

ယဲ့ယွီဟာ သူတို့ရဲ့ ဒေါသကို ဖြေဖျောက်တာကို ရပ်တန့်ဖို့ အဆုံးအဖြတ်ပေးပြီး ပြင်ဆင်လိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ ဘာမှမပြောခင်မှာ။

သူ့ဘေးကနေ အေးစက်တဲ့အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတယ်။

"ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ချင်တာ ဟုတ်လား? နင်တို့အရှုံးသမားနှစ်ယောက်ကများ ရီရတယ်တော့..?

ဒါကိုကြားတာနဲ့ ကျူရန်ချင်နဲ့ ပိုင်မြောင်လန်ဟာ အဲ့ဒီနေရာမှာပဲ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့တယ်။

သူ ပြေးလာပြီး ပိုင်ရှီချူကို ဝိုင်းပီး တိုက်ခိုက်ချင်ခဲ့တယ်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါက ပိုင်ရှီချူ ပါ။

လက်ရှိအချိန်မှာ သူမတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ တည်ငြိမ်စပြုနေတဲ့ စိတ်အခြေနေကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးကာ ဒေါသမုန်တိုင်းတိုက်နိုင်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူပါ။

ယဲ့ယွီဟာ ကျူရန်ချင်ကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ ထပ်ပြီး ဖမ်းထားလိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ ပိုင်မြောင်လန် ရှေ့ကို တိုးဖို့ စိတ်အားထက်သန်မှုကို သူ့မျက်လုံးတွေနဲ့ တားလိုက်တယ်။

ပြီးနောက် သူက အသံနိမ့်နိမ့်နဲ့ ပြောလိုက်တယ်– "မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူ သတ္တိရှိလို့ လုပ်ဆောင်ရဲလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရအောင်။"

"မင်းတို့ အရင်က ဘယ်လိုပဲ ရှုပ်ရှက်ခတ်ခဲ့ပါစေ ငါ ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခု၊ ငါ ပြန်လာပြီ။"

"နောင်မှာ ပြဿနာ မရှာကြနဲ့တော့။"

"ပြီးတော့ မင်း၊ ပိုင်ရှီချူ၊ နောင်မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ မပြောနဲ့တော့!"

ယဲ့ယွီဟာ ငြိမ်းချမ်းရေးဖန်တီးသူ ဖြစ်ချင်တယ်ဆိုတာ သံသယမရှိပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ပိုင်မြောင်လန်နဲ့ ကျူရန်ချင်တို့ကတော့ သူတို့ရဲ့ အလွန်အမင်း မကျေနပ်ချက်ကို ဖော်ပြနေတုန်းပဲ။

လူတိုင်းက ကြိုးစားဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေကြတယ်။

သူတို့ရဲ့ စိတ်အလိုလိုက်မှုထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို ယှဉ်ရင် ပိုင်ရှီချူရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က အမြဲတမ်းတစ်လှမ်းသာနေခဲ့တယ်။

ဒီလောကမှာ စမတ်ကျတဲ့လူတွေ ရှိတယ်လို့ ပြောရမှာပါ။

ဥပမာအားဖြင့် ပိုင်ရှီချူပေါ့။

ငါ့ယောက်ျားက ပြဿနာ မရှာတော့ဖို့ ပြောခဲ့တဲ့အတွက် ငါ ပြဿနာ မရှာတော့ဘူး။

သူတို့ စကားများတာတောင် မလုပ်တော့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ ငါ ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ အရှုံးပေးမယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။

တိုက်ပွဲတစ်ခုရဲ့ အနိုင်ရသူအနေနဲ့ ပိုင်ရှီချူဟာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှေ့ကို လျှောက်သွားပြီး ကျူရန်ချင်နဲ့ ပိုင်မြောင်လန်ရှေ့ကို ရောက်လာခဲ့တယ်၊ သုံးပုံတစ်ပုံ လှောင်ပြောင်ခြင်း၊ သုံးပုံတစ်ပုံ မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း၊ နဲ့ လေးပုံတစ်ပုံလျစ်လျူရှုခြင်းတို့နဲ့ ပြည့်နေတဲ့ အပြုံးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်တယ်။

သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲက မထီမဲ့မြင်ပြုမှုနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ။

ဒီအပြုံးရဲ့ ဒေါသကို လှုံဆော်နိုင်စွမ်းက တကယ့်ကိုနတ်ဘုရားမှော်ပညာတွေထက်တောင်သာတယ်။

တစ်ခဏချင်းမှာ ကျူရန်ချင်နဲ့ ပိုင်မြောင်လန်တို့ဟာ သူတို့ရဲ့ သည်းခံနိုင်စွမ်းကို ထပ်ပြီး ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်။

ဒါက အရမ်းဒေါသထွက်စရာကောင်းတယ်။

ယဲ့ယွီဟာ ထိန်းမနိုင်တော့ဘူး။

မိသားစုစည်းမျဉ်းတွေ ကို နောက်ဆုံးမှာ အသုံးချခဲ့မှ ကျူရန်ချင်နဲ့ ပိုင်မြောင်လန်ကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး နောက်တော့ သူတို့ရဲ့ အမှားတွေကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ဖို့ သူတို့ရဲ့အခန်းတွေဆီကို ပြန်ပို့လိုက်တယ်။

မနက်ဖြန် မွန်းတည့်ချိန် မတိုင်ခင် အပြင်မထွက်ရဘူး။

ဒီအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက်မှာ။

ပိုင်ရှီချူဟာ ရုတ်တရက် ရှေ့ကို တိုးလာပြီး ယဲ့ယွီရဲ့ လက်မောင်းကို ဆွဲလိုက်တယ်။

နောက်တစ်ကြိမ် အနိုင်ရသူရဲ့ အပြုံးကို ပြသလိုက်တယ်။

"ယောကျ်ား၊ ရှင်အကုန်လုံး မြင်ခဲ့တယ်နော်။ သူတို့ အရမ်းလွန်တယ်။ ကျွန်မက အပြစ်ကင်းပါတယ်။"

ယဲ့ယွီဟာ မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်တယ်– "မင်းက အပြစ်ကင်းတယ်လား? နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင် သူတို့က ပိုပြီး အပြစ်ကင်းတယ် မဟုတ်ဘူးလား?

မင်း သူတို့ရဲ့ ဒေါသကို တမင်တကာ လှုံ့ဆော်နေတာ ငါ မသိဘူးလို့ မထင်နဲ့!"

"အာ၊ ကျွန်မရဲ့ယောကျ်ားက အားလုံးကို မြင်သွားပြီ!

ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ မလုပ်ရင် ငါတို့နှစ်ယောက်တည်း အတူရှိဖို့ ဘယ်လိုအချိန်ရနိုင်မှာလဲ?"

ပိုင်ရှီချူဟာ ယဲ့ယွီရဲ့ လက်မောင်းကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားတယ်။

သူမရဲ့မျက်နှာပေါ်မှာ ပျော်ရွှင်တဲ့အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။

ငါ့ယောက်ျားနဲ့ အတူရှိနေသရွေ့ ကျန်တာတွေက ဘာအရေးပါလဲ? ငါ လှည့်ဖြားခံရတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ဘူး။

ကျူရန်ချင်ကတော့ မတော်တဆ ပါလာတာပဲ။

ကောင်းပြီ၊ ငါ ဘယ်လိုပြောရမလဲ?

ဒါက သူ့ရဲ့ ကံမကောင်းမှုပဲလို့ပဲ ငါပြောနိုင်တယ်!

ယဲ့ယွီဟာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် စကားမပြောတော့ဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ပိုပြီးတော့ အမျိုးသမီးတွေ တက်လာလိမ့်မယ် ဆိုတာကို သူ ကောင်းကောင်းသိတယ်။

တစ်ယောက်တည်းနေခြင်း ဟာ ဇိမ်ခံပစ္စည်းတစ်ခုလိုကို ဖြစ်လာတယ်။ မိန်းမဆိုတာကလဲ လိုတာထက်ပိုရလာရင် ညဉ်းငွေ့စရာပဲလေ။ (အေးပါဟယ်..)