အခန်း (၅၄၃)

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင်။

ယဲ့ယွီဟာ ကျူးရန်ချင် ရဲ့ စကားတွေကို ကြားတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ မျက်ခွံတွေက အရမ်းလှုပ်နေခဲ့တယ်။

ကောင်းကင်ဘုံမှာ လူသားနဲ့တစ္ဆေကြားက မပြီးဆုံးသေးတဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်းတစ်ခု ရှိနေသလို ခံစားရတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလိုအရာမျိုးက တကယ်ပဲ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းတယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ ပြန်ဝင်စားပြီး ကောင်းကင်ဘုံကို တက်ကာ နတ်တစ်ပါးဖြစ်လာခဲ့တယ်၊ မူလက သူ့ပိုင်ဆိုင်တဲ့ အမွေအနှစ်တွေကို ပြန်ယူချင်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ သူရောက်လာတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ အမွေနှစ်တွေက လုယက်ခံထားရတယ်။

ဒါက တကယ်ကို အရမ်းလွန်နေပြီ!

ကျူးရန်ချင်ဟာ ကောင်းချီးခံစားရတဲ့မြေထဲကို တည့်တည့်ဝင်သွားခဲ့တယ်။

ဂရုတစိုက် ရှာဖွေပြီးနောက်မှာတော့ သူ လုံးဝ ပြိုလဲသွားခဲ့တယ်။

"သင်္ချိုင်းတူးသူ"ဟာ တော်တော်လေးစေ့စပ်ပီး ဂရုတစိုက်ရှိတဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ။ သူဟာ သူ ယူသွားနိုင်တဲ့ ဘာပစ္စည်းမှ မကျန်ခဲ့ဘူး။

ငါတို့ အားလပ်ချိန်လက်ဖက်ရည်သောက်ဖို့ ပုံမှန်ထိုင်တဲ့ ခုံတွေတောင် ပျောက်နေခဲ့တယ်။

ဒါက တကယ်ကို သူခိုးတယောက်အနေနဲ့ သန့်ရှင်းရေးသမားပီသလွန်းတယ်။

ဒီလို ကောင်းချီးခံစားရတဲ့နေရာကို အပြောင်သန့်ရှင်းရေးလုပ်သွားကာ ဗလာကျင်းတဲ့အိမ်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တယ်။

ကျူးရန်ချင်ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာက နည်းနည်း တုန်ရီနေခဲ့တယ်။

သူ့နောက်မှာ ရပ်နေတဲ့ ယဲ့ယွီ က သူမဟာ ဒေါသကြောင့် ငိုတော့မယ်လို့ ထင်ခဲ့တယ်။

ဒါနဲ့ သူက ရှေ့တိုးလာပြီး သူမကို နှစ်သိမ့်လိုက်တယ်– "အရမ်းဝမ်းမနည်းပါနဲ့၊ တစ်ခုခု လိုအပ်ရင် ငါ ရှင့်ကို နည်းလမ်းရှာပေးမယ်။"

"ဝမ်းနည်းတာ? ကျွန်မ အခု လုံးဝဝမ်းမနည်းဘူး၊ ကျွန်မ တစ်ယောက်ယောက်ကို သတ်ချင်နေတာ!

သေစမ်း၊ ငါ့အိမ်ကို တကယ်ခိုးသွားတာလား? ငါ ဒီလိုနေရတာ အရမ်းပင်ပန်းနေပြီ! "

ကျူးရန်ချင်ဟာ ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးတွေထဲက ဒေါသက ပေါက်ကွဲထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေတယ်။

ယဲ့ယွီက နည်းနည်းတော့ ကြောင်သွားပြီး နောက်ဘက်ကို တစ်ဝက်လောက် ဆုတ်မိလိုက်တယ်။

ကောင်းပြီ၊ တကယ်တော့ ဒါက မျှော်လင့်ထားရမယ့်အရာပဲ။

ကျူးရန်ချင်ရဲ့ ခိုင်မာတဲ့ စရိုက်နဲ့ဆိုရင် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့စိတ်ထဲ ပထမဆုံးဝင်လာမယ့်အရာက သူ သတ်နိုင်မလားဆိုတာပဲ။

ငိုတာကရော?

တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒီစကားလုံးသုံးလုံးက သူမနဲ့ တကယ်မဆိုင်ဘူး!

ဒါပေမဲ့ ကောင်းချီးခံစားရတဲ့မြေက ဒီလောက်ရှုပ်ပွနေတယ်။

ဒါက ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိဘူး။

အစအနတောင် မကျန်ခဲ့ဘူးဆိုရင် သူခိုးကို ဘယ်လိုရှာမလဲ?

ယဲ့ယွီက ဒီကိစ္စကို ကျူးရန်ချင်နဲ့ ဆွေးနွေးတော့မလို လုပ်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူက ကျူးရန်ချင်ဟာ ကျောက်နံရံကို ရူးသွပ်စွာ ထိုးနှက်စတင်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

ပြီးပြည့်စုံကောင်းမွန်တဲ့ ကျောက်နံရံတစ်ခုဟာ မကြာခင်မှာ အပေါက်တွေနဲ့ ပြည့်နေခဲ့တယ်။

ဒီလိုအခြေအနေက ယဲ့ယွီကို အရမ်းရှုပ်ထွေးသွားစေခဲ့တယ်။

ဒါက တခြားလူတစ်ယောက်အပေါ်မှာရှိနေတဲ့မင်းရဲ့ ဒေါသကို ဖယ်ထုတ်တယ်လို့ ယူဆလား?

လုံးဝမလိုအပ်ပါဘူး!

"ဘုန်း!"

ကြည်လင်တဲ့အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။

ကျူးရန်ချင်ရဲ့ မျက်နှာက ချက်ချင်း ပျော်ရွှင်မှု ပေါ်လာပြီးနောက် သူက သူ့လက်သီးချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အပေါက်ကနေ မင်ရောင်ကျောက်စိမ်းတစ်ဖဲ့ကို ထုတ်ယူလိုက်တယ်။

"ကျွန်မပြောတယ် ဒီအရာက ဒီမှာ ရှိနေရမယ်လို့!"

"ဒါ ဘာလဲ?"

ယဲ့ယွီက စူးစမ်းလိုစိတ်နဲ့ ရှေ့ကို လျှောက်သွားခဲ့တယ်။

ဟင်၊ ဒါက ဘာလို့ မှတ်တမ်းတင်ကျောက်တုံးနဲ့ ဒီလောက်တူနေတာလဲ? ဒါပေမဲ့ မှတ်တမ်းတင်ကျောက်တုံးတွေ အကုန်လုံး အဖြူရောင် မဟုတ်ဘူးလား?

ကျောက်စိမ်းကျောက်တုံးကို သူ့လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားရင်း ကျူးရန်ချင်က ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြောလိုက်တယ်– "ဒါက ကျွန်မ ကောင်းချီးခံစားရတဲ့မြေရဲ့ လှိုဏ်ဂူကို တည်ဆောက်တုန်းက ကျောက်နံရံထဲမှာ အထူးထည့်သွင်းထားတဲ့ မှတ်တမ်းတင်ကျောက်တုံးပဲ!

ဒါက တစ်နေ့မှာ ကျွန်မ ဒီမှာ မရှိတဲ့အခါ တစ်ယောက်ယောက် ခိုးဝင်လာတာကို ကာကွယ်ဖို့ပဲ။

ခုနက ကျွန်မ အရမ်းဒေါသထွက်နေလို့ ဒီအရာရှိနေတာကိုတောင် မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားတယ်။

ဒါပေမဲ့ တိကျတဲ့ တည်နေရာကိုတော့ ကျွန်မ တကယ်မမှတ်မိဘူး။

အဲ့ဒါကြောင့်နံရံကိုထိုးခွဲပြီး တစ်ခုချင်းစီ စမ်းကြည့်ရုံပဲ ရှိတယ်။"

ယဲ့ယွီ မနေနိုင်ဘဲ ရယ်လိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ အပြုံးက မကြာခင်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။

ဒီလိုအရာမျိုးရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ ဒါက တကယ်ပဲ… မကောင်းတဲ့ အကျင့်တစ်ခုပဲ!

ရုတ်တရက် ယဲ့ယွီဟာ မှတ်တမ်းတင်ကျောက်တုံးကို သူနဲ့အတူ သယ်သွားပြီး သူ့ရဲ့ သေဆုံးပြီးနောက် ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကိုတောင် မှတ်တမ်းတင်ခဲ့တဲ့ ခွေးကောင်တစ်ကောင်ကို သတိရလိုက်တယ်။

ဟွန်း!

လွန်လွန်းတယ်!

ခင်ဗျား သဘောကျသလို ကစားပါ၊ သဘောကျသလို ပျော်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ နေရာအချို့မှာတော့ ဓာတ်ပုံမရိုက်ပါနဲ့!

အာ၊ ဒါက မမှန်ဘူး။

မှတ်တမ်းတင်ကျောက်တုံးတွေ အကုန်လုံး အဖြူရောင် မဟုတ်ဘူးလား?

ဒါက ဘာလို့ မင်ရောင်ဖြစ်နေတာလဲ?

စူးစမ်းလိုစိတ်ကြောင့် ယဲ့ယွီဟာ သူ့စိတ်ထဲမှာရှိတာကို မေးလိုက်တယ်။

ကျူးရန်ချင်က မှတ်တမ်းတင်ကျောက်တုံးကို အဆုံးအဖြတ်ပေးပြီး မြှောက်လိုက်ကာ အလေးအနက်ပြောလိုက်တယ်– "ဒါက ရှန်ပေါင်နန်းဆောင် က ထုတ်လုပ်ထားတဲ့ စူပါ-ကြာရှည်ခံ မှတ်တမ်းတင်ကျောက်တုံးပဲ။ ဒါက နှစ်တစ်သောင်းကြာအောင် မှတ်တမ်းတင်နိုင်တယ်လို့ ဆိုတယ်။"

"ရှန်ပေါင်နန်းဆောင် က အရမ်းအစွမ်းထက်တယ်!"

ယဲ့ယွီရဲ့ မျက်နှာက ရုတ်တရက် အနက်ရောင်လိုင်းတွေနဲ့ ပြည့်သွားခဲ့တယ်။

ဝိုး၊ ဒီကြော်ငြာက လူတွေကို တကယ်ပဲ အမှတ်မထင် ဖမ်းမိလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ယဲ့ယွီက ကျူးရန်ချင်ရဲ့ နောက်ဆုံးစကားတွေဟာ ကြော်ငြာမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သိလိုက်ရတယ်။

အဲဒီအစား ဒါဟာ မှတ်တမ်းတင်ကျောက်တုံးကို အသက်ဝင်စေတဲ့ ဝေါဟာရတစ်ခုပဲ။

ဒီဒီဇိုင်းလေးက တကယ်ကို လှပတယ်လို့ ပြောရမှာပါ။

ဒါပေမဲ့ အံ့သြစရာကောင်းတာက။

ဒီမှတ်တမ်းတင်ကျောက်တုံးက အချိန်ကို အလိုအလျောက် ထိန်းချုပ်နိုင်သေးတယ်။

အချိန်ကာလ ဘယ်အချိန်က မှတ်တမ်းတင်မှုတွေကိုမဆို ကြည့်ရှုနိုင်တယ်!

ဒါက နည်းနည်းတော့ လွန်လွန်းတယ်၊ ပြီးတော့ ရှန်ပေါင်နန်းဆောင် ရဲ့ နန်းတော်သခင်ဟာလည်း သူ့လိုပဲ အချိန်ခရီးသွားတစ်ယောက်လားဆိုတာကို ယဲ့ယွီ အရမ်းသံသယဖြစ်ခဲ့တယ်။

မကြာခင်မှာပဲ။

ကျူးရန်ချင်ရဲ့ လုပ်ဆောင်မှုအောက်မှာ။

ကြည်လင်တဲ့ပုံ ပေါ်လာခဲ့တယ်။

အစတုန်းက အဲ့ဒီမှာ ဘယ်သူမှ မရှိခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကြည်လင်တဲ့အသံတစ်ခုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနိုင်ခဲ့တယ်။

"ကျမက နတ်သမီးလေး လယ်အာပါရှင့် ၊ နတ်ဘုရားသခင်မက တိုက်ပွဲတခုမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခဲ့တယ်လို့ ကြားသိရလို့ အရမ်းစိုးရိမ်ပြီး နတ်သမီးကိုသတင်းမေးကာ ခွင့်တောင်းဖို့ လာခဲ့တာပါ။"

ခဏအကြာမှာ အဲ့ဒီအသံက နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်ခေါ်ခဲ့တယ်။

ဘာအဖြေမှ မရပြီးနောက်။

တံခါးနောက်က နတ်မော်ကွန်းဖွဲ့စည်းပုံက အောင်မြင်စွာ ဖွင့်လာခဲ့တယ်။

သွယ်လျတဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခုက ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝင်လာခဲ့တယ်။

သူမ အဆင်ပြေပုံရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နည်းနည်းတော့ ကြောက်ရွံ့နေပုံရပြီး ဘေးပတ်ပတ်လည်ကို သတိထားပြီး ကြည့်နေခဲ့တယ်။

အဓိကခန်းမထဲက မှော်ဓားတွေ၊ မှော်ဝတ်ရုံတွေနဲ့ တခြားပစ္စည်းတွေကို တွေ့ရှိပြီးနောက်မှာ။

လယ်အာလို့ခေါ်တဲ့ နတ်သမီးက ချက်ချင်းပဲ အော်ရယ်လိုက်တယ်။

နောက်ပိုင်းမှာ သူဟာ ကောင်းချီးခံစားရတဲ့မြေလှိုဏ်ဂူထဲက အရာအားလုံးကို ရှင်းထုတ်ပြီး သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲကို အကုန်ထည့်လိုက်တယ်။

ယူပြီး ပြေးသွားခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ မကြာခင်မှာ ပြန်လှည့်လာခဲ့တယ်။

လယ်အာက ပထမဆုံး အဲ့ဒီနေရာကို အရမ်းရှုပ်ပွစေခဲ့ပြီးတော့ အပြင်ဘက်က ဖွဲ့စည်းပုံကို တမင်ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်။

ဒါက အပြင်ဘက်ကနေ အကြမ်းဖက်ဖွင့်ခံရပြီး ရမ်းသမ်းလုယက်ခံရတဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တယ်။

ဒီအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက်မှာ လယ်အာက အဲ့ဒါကို ထပ်ပြီး ဂရုတစိုက်စစ်ဆေးခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ နောက်ဆုံးမှာ အဲ့ဒီနေရာကနေ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ထွက်ခွာသွားခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီက အချိန်ဇယားကို ကြည့်လိုက်တယ်။

ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းရာနဲ့ချီက ဖြစ်ခဲ့တာ။

နောက်ပိုင်းမှာ ကောင်းချီးခံစားရတဲ့မြေလှိုဏ်ဂူကို နတ်မော်ကွန်းဖွဲ့စည်းပုံနဲ့ မကာကွယ်ထားတဲ့အတွက် လှိုဏ်ဂူတံခါးကို ဖွင့်လိုက်တယ်။

ဒါကြောင့် နတ်ဂိုဏ်းအများအပြားဟာ ဒီကို လာရောက်ကာခိုးယူဖို့ကြိုးစားခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဘာမှမရှိတော့တာကို တွေ့လိုက်တဲ့အခါမှာတော့။

သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာနဲ့ ပြန်ထွက်သွားခဲ့တယ်။

မှတ်တမ်းတင်ကျောက်တုံးပေါ်က ပုံရိပ်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ကျူးရန်ချင်ဟာ သူ့သွားတွေကို ကျိတ်ပြီး ပြောလိုက်တယ်– "ကျူလေ၊ နင်က နင့် သေတွင်းကိုနင်ရှာနေတာပဲ!"

ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး။

ယဲ့ယွီ "ကျူလေ" ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ကြားတဲ့အခါတိုင်း သူ အမြဲတမ်း ရင်းနှီးတယ်လို့ ခံစားရတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဘယ်မှာ ကြားဖူးလဲဆိုတာကိုတော့ မှတ်မိပုံမပေါ်ဘူး။

ဒါကြောင့် ဘာမဆိုပဲ သူက ညင်သာစွာ မေးလိုက်တယ်– "အချစ်က ဒီမိန်းမကို သိတယ် မဟုတ်လား? ဒါ့အပြင် သူမဟာ မင်းရဲ့ ကောင်းချီးခံစားရတဲ့မြေလှိုဏ်ဂူရဲ့ ကာကွယ်ရေးနတ်မော်ကွန်းဖွဲ့စည်းပုံကို အောင်မြင်စွာ ဖွင့်နိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတော့ သူမဟာ အချစ်နဲ့ အလွန်ရင်းနှီးရမယ် မဟုတ်လား?"

ကျူးရန်ချင်က ဘာကိုမှ မဖုံးကွယ်ခဲ့ဘဲ ကျူလေ အကြောင်း သတင်းကို ပြောပြလိုက်တယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီက။

ကျူးရန်ချင်ဟာ ကောင်းကင်ဘုံမှာ နတ်တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီးသား။

လမ်းလျှောက်နေတုန်းမှာ သူက နတ်သားရဲတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ခံရတဲ့ ကျူလေကို မတော်တဆ တွေ့ရှိခဲ့တယ်။

အဲ့ဒီအချိန်မှာ သူမဟာ ဒဏ်ရာတွေနဲ့ ပြည့်နေခဲ့တယ်။

ရှင့် လျစ်လျူရှုလိုက်ရင် မကြာခင် နတ်သားရဲရဲ့ ပါးစပ်ထဲမှာ သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်။

ကျူးရန်ချင်က သူမကို သနားပြီး ကယ်တင်ခဲ့တယ်။

ကျူလေ ဟာလည်း အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ။ သူဟာ ကျူးရန်ချင်ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး သူ့အသက်ကို ကယ်တင်ပေးတာကို ဘယ်တော့မှ ပြန်ပေးဆပ်လို့ မရဘူးလို့ အားနည်းစွာ ပြောခဲ့တယ်။

သူမဟာ နတ်သမီးကို သူ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ကျွန်တစ်ယောက် ဒါမှမဟုတ် အိမ်ဖော်တစ်ယောက်လို အစေခံဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။

ကျူးရန်ချင်က မူလက သဘောမတူခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ကျူလေက အလွန်ဇွဲရှိခဲ့တယ်။ သူဟာ သူ့ရဲ့ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆက်ပြီး ထိန်းထားပြီး ကျူးရန်ချင်ရဲ့ နောက်ကနေ တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ခဲ့တယ်။

ဒါက သူမရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်က အရမ်းမာကျောနေပုံရတယ်။

ဒါကြောင့် ကျူးရန်ချင်ဟာ သူ့ရဲ့နှလုံးသားကို နူးညံ့သွားစေပြီး သူမကို အိမ်ဖော်အဖြစ် လက်ခံလိုက်တယ်။

နောက်ပိုင်းမှာ ကျူးရန်ချင်က ကျူလေ ကို ဘာလို့ သူ့နောက်ကို ဒီလောက်လိုက်ချင်ရတာလဲလို့ မေးခဲ့တယ်။

ကျူလေက ကောင်းကင်ဘုံမှာ အားကြီးတဲ့သူက အားနည်းတဲ့သူကို ဖျက်ဆီးတယ်၊ ပြီးတော့ ခွန်အားမရှိတဲ့သူတွေဟာ အနိုင်ကျင့်ခံရဖို့ပဲ ကံပါလာတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။

သူမဟာ ကောင်းကင်ဘုံကိုရောက်တာကြာနေပြီဖြစ်ပေမဲ့လည်း လျစ်လျူရှုတဲ့ နတ်သမီးတွေ အများကြီးကို တွေ့ခဲ့ရတယ်။

ကျူးရန်ချင် တစ်ယောက်တည်းသာ သူ့ကို အကူအညီပေးခဲ့တယ်။

သူမရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ ကျူးရန်ချင်ဟာ ကျေးဇူးရှင်ရော ညီအစ်မတစ်ယောက်ရော ဖြစ်ပြီး သူမရဲ့ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အစေခံဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။

ဒီနည်းနဲ့ ရှင့် မိသားစုရဲ့နွေးထွေးမှုကိုလည်း ခံစားနိုင်တယ်။