ကျွန်မနာမည် ဗန်ရှီယာပါ

တကယ်တော့ ယဲ့ယွီက အလွန်အကျွံပြောနေတာမဟုတ်ပါဘူး။

ဒါပေမယ့် နတ်ဘုံရဲ့ ဗဟိုအပိုင်းက အခြေအနေက တကယ်ကို ရှုပ်ထွေးနေတာပါ။

တာယန်တာအိုဂိုဏ်းဟာ သွက်လက်စွာလှုပ်ရှားတတ်လွန်းပြီး အချိန်တိုအတွင်းမှာပဲ မဟာမိတ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းတွေနဲ့အတူ နတ်မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွေကို တိုက်ခိုက် အရေးယူဆောင်ရွက်ဖို့ စတင်ခဲ့ပါတယ်။

နတ်ဘုရားတွေကို သုတ်သင်ဖို့ ဆောင်ပုဒ်တွေကို တစ်နှစ်ပတ်လုံးကြွေးကျော် အော်ဟစ်ကာ တိုက်ပွဲများစွာဆင်နေခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ဒါက စန်းရှီခန်းမမှ မကောင်းဆိုးဝါးနတ်ဘုရားတွေရဲ့ ခွန်အားကို လုံးဝ လျှော့တွက်လိုက်တာပါပဲ။

နှစ်ဖက်စလုံးဟာ ပိုင်ကျွန်းဘုန်းကြီးကျောင်းလို့ ခေါ်တဲ့ နတ်ဘုရားတံခါးဝရဲ့ အပျက်အစီးတွေမှာ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲခဲ့ကြပါတယ်။

နှစ်ဖက်စလုံးမှာ သေဆုံးဒဏ်ရာရခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားအရေအတွက်ဟာ တစ်ရာကျော်တယ်လို့ ကောလဟာလတွေ ထွက်ပေါ်နေပါတယ်။

ဒါက တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာပါ။

ယဲ့ယွီက ဒီအပေါ်မှာ လုံးဝစိတ်မဝင်စားပါဘူး။

လင်မြောင်ရွဲ့အကြောင်း သတင်းရှာဖွေဖို့ အလုပ်များနေတုန်းပါပဲ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရှုပ်ထွေးတဲ့အခြေအနေမှာ သူဟာ သူ့ဇနီးရဲ့ဘေးကင်းရေးကို တကယ်ပဲ စိုးရိမ်ခဲ့တာပါ။

ဒါပေမယ့် ဗဟိုနတ်ဘုံတစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေပြီးနောက်မှာတောင် လင်မြောင်ရွဲ့ရဲ့ သတင်းအစအနကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပါဘူး။

ဒါက ယဲ့ယွီကို ထူးဆန်းတယ်လို့ ခံစားရစေခဲ့ပါတယ်။

လင်မြောင်ရွဲ့က ဗဟိုနတ်ဘုံမှာ မရှိဘူးလား။

ဒါပေမယ့် တခြားနေရာတစ်ခုခုမှာလား။

ဒါက အနည်းငယ် ဒုက္ခရောက်နိုင်ပါတယ်။

ယဲ့ယွီဟာ မကျေမနပ်ဖြစ်ပြီး သူ့ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ဒီအချိန်မှာပဲ သူဟာ နတ်ဘုရားတစ်ဒါဇင်ကျော်နဲ့ ရင်ဆိုင်တွေ့မိခဲ့ပါတယ်။

သူတို့ဝတ်ထားတဲ့ နတ်ဝတ်ရုံတွေက အနည်းငယ်ပျက်စီးနေပြီး ကြီးမားတဲ့တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့တာ ထင်ရှားပါတယ်။

ယဲ့ယွီက ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို အံ့အားသင့်မနေတော့ပါဘူး။

သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ပါစေ၊ သူတို့ အသေအရှင် တိုက်ခိုက်သည်ဖြစ်စေ သူနဲ့မသက်ဆိုင်ပါဘူး။

ဒါပေမယ့် ဒီနတ်ဘုရားတစ်ဒါဇင်က ယဲ့ယွီရဲ့ ရှေ့မှာ တိုက်ရိုက်ရပ်လိုက်ပါတယ်။

ဒါက ယဲ့ယွီကို အလွန်ရှုပ်ထွေးသွားစေခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ဂရုတစိုက် လေ့လာပြီးနောက်မှာတော့ ဒီနတ်ဘုရားတွေထဲမှာ အရင်က တွေ့ဖူးတဲ့ နတ်ဘုရားသူငယ်ချင်းနှစ်ယောက် တကယ်ပါဝင်နေတယ်ဆိုတာကို သူတွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။

တစ်ယောက်က တာယန်တာအိုရဲ့ အကြီးအကဲ ရှန်တင်းဖြစ်ပြီး မြင့်မားတဲ့သရဖူကို ဝတ်ဆင်ထားပါတယ်။

သူဟာ ဝူဝေမျှော်စင်ကို လာရောက်ပြီး ကျော့လန်ချင်နဲ့ ယဲ့ယွီတို့ကို တာယန်တာအိုကို သွားပြီး နတ်ဘုရားတစ်သောင်းညီလာခံမှာ ပါဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သူပါ။

နောက်တစ်ယောက်ကတော့ တိန့်လဲ့ဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဒွန်ယန်ဖုန်းပါ။

ယဲ့ယွီ မပေါ်လာခဲ့ဘူးဆိုရင် တာယန်တာအိုရဲ့ လေးပါးသင်္ကေတမင်နက်ရောင်နတ်ဝတ်ရုံဟာ သူ့လက်ထဲကို ရောက်သွားမှာပါ။

ပြီးတော့ သူဟာ ခိုင်မာစွာ ထွက်ပေါ်လာမှာပါ။

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ယဲ့ယွီဟာ ဒီလူနှစ်ယောက်အပေါ်မှာ အတော်လေး ကောင်းတဲ့အမြင်ရှိပါတယ်။

သူတို့ကို ခုနက မမှတ်မိခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ ပထမဆုံးအကြိမ်တွေ့ဆုံတုန်းကနဲ့ သူတို့ရဲ့ ပုံစံတွေက အလွန်ကွာခြားနေလို့ပါ။

ရှန်တင်းရဲ့ သင်္ကေတဖြစ်တဲ့ မြင့်မားတဲ့သရဖူက တစ်ဝက်လောက် ကျိုးပဲ့နေပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ အမာရွတ်တစ်ခု ရှိနေပါတယ်။

ဒါက သူ့ရဲ့လှပတဲ့ စိတ်နေသဘောထားကို အများကြီး ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့ပါတယ်။

ဒွန်ယန်ဖုန်းကတော့ ပိုပြီး ရှက်စရာကောင်းပါတယ်။

သူ့ကိုယ်ပေါ်က ကောင်းကင်ပြာရောင် တာအိုဝတ်ရုံဟာ ရုတ်တရက် တောင်းရမ်းသူရဲ့ အဝတ်အစားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါတယ်။

သူ့ဆံပင်တွေက ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး အရမ်းမသပ်မရပ်ဖြစ်နေပုံပေါ်ပါတယ်။

သူတို့က သူတို့ကိုယ်တိုင်ရပ်ပီးမနှုတ်ဆက်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ယဲ့ယွီက သူတို့ကို လုံးဝလျစ်လျူရှုလိုက်မိမှာပါ။

ရှန်တင်းက ရှေ့ကို တက်လာပြီး ဦးညွှတ်ကာ “သူငယ်ချင်းယဲ့၊ ငါတို့ ပြန်ဆုံကြပြီ!” လို့ ပြောပါတယ်။

“ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ ပြန်ဆုံကြပြီ၊ ဒါပေမယ့် မင်းတို့ရဲ့ အဝတ်အစားတွေက နည်းနည်း…”

ယဲ့ယွီက စိုးရိမ်နေဟန်ဆောင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ မအောင်မြင်ခဲ့ပါဘူး။

စကားတစ်ဝက်ပဲ ပြောနိုင်ခဲ့ပါတယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ ဆက်ပြောရင် ရယ်မိမှာကို ကြောက်လို့ပါ။

ရှန်တင်းက သူ့ရဲ့ဆိုးရွားတဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူပဲ ရယ်မောနိုင်ခဲ့ပါတယ်- “ကျွန်တော့်ကို ရှက်စရာဖြစ်အောင် လုပ်မိလို့ တောင်းပန်ပါတယ်၊ သူငယ်ချင်းနတ်ဘုရား။

ကျွန်တော်တို့ နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံပြီးကတည်းက အဖြစ်အပျက်တွေ အများကြီးဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။

စန်းရှီခန်းမမှ မကောင်းဆိုးဝါးနတ်ဘုရားတွေရဲ့ စွမ်းအားက ကျွန်တော်တို့ စိတ်ကူးထားတာထက် အများကြီး ပိုများပါတယ်။

နတ်ဘုရားသူငယ်ချင်းယဲ့ယွီက ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတွေကို တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ ဆန္ဒရှိမလားလို့ သိချင်ပါတယ်။ ခင်ဗျားသာ ပါဝင်လာရင် ကျွန်တော်တို့ ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာမှာပါ။"

“နတ်ဆိုးတွေကိုသုတ်သင်ဖို့ကျနော်တို့နဲ့ ပူးပေါင်းပေးပါလား!

ကျွန်တော့်မှာ ပိုအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိနေပါတယ်။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို မကူညီနိုင်ပါဘူး။"

ယဲ့ယွီက ရှန်တင်းရဲ့ အဆိုပြုချက်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းပယ်ခဲ့ပါတယ်။

ရှန်တင်းက လုံးဝဒေါသမထွက်ခဲ့ပါဘူး၊ အငြင်းပွားဖို့လည်း မကြိုးစားခဲ့ပါဘူး။

သူက တိုးတိုးလေးပဲ “အနှောင့်အယှက်ပေးမိလို့ တောင်းပန်ပါတယ်!” လို့ ပြောပါတယ်။

ပြီးတော့ လုံးဝမနှောင့်နှေးဘဲ လူတိုင်းနဲ့အတူ လှည့်ထွက်သွားခဲ့ပါတယ်။

ဒါက ယဲ့ယွီကို နည်းနည်းအံ့အားသင့်စေခဲ့ပါတယ်။ ဒါက ဒီလောက်တောင် ပွင့်လင်းလွန်းသလား။

တကယ်တော့ ရှန်တင်းရဲ့ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်က ယဲ့ယွီကို တာယန်တာအိုနဲ့ စန်းရှီနန်းတော်ကြားက တိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ဖို့ မဟုတ်ပါဘူး။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီလိုမျိုး အကြီးစားစစ်ပွဲမှာ။

သူတို့က ထိပ်တန်းတိုက်ခိုက်ရေးတပ်ဖွဲ့တွေ မဟုတ်သရွေ့တော့ နတ်ဘုရားတစ်ယောက် (သို့) နှစ်ယောက်လောက်သူတို့ဘက်ပါလာတာက ရလဒ်ကို ဆုံးဖြတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

စကားတွေကို အလဟဿဖြုန်းတီးဖို့ လုံးဝမလိုအပ်ပါဘူး။

ဒါပေမယ့် ရှန်တင်းရဲ့ တကယ့်အကြံကတော့ ယဲ့ယွီဟာ လေးပါးသင်္ကေတမင်နက်ဝါးနတ်ဝတ်ရုံရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖြေရှင်းပြီး ဝတ်ဆင်ထားသလားဆိုတာ သိချင်တာပါ။

ဒါကြောင့် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းရဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ပိုပြီးနီးကပ်စွာ ကြည့်ဖို့ လာခဲ့တာပါ။

နောက်ပိုင်းမှာတော့ ယဲ့ယွီဝတ်ထားတဲ့ နတ်ဝတ်ရုံက လေးပါးသင်္ကေတမင်နက်ဝါးနတ်ဝတ်ရုံမဟုတ်ဘူးဆိုတာ တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။

ဒါက သူ့ကို စိတ်သက်သာရာရစေခဲ့ပါတယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှန်တင်းဟာ လေးပါးသင်္ကေတမင်နက်ဝါးနတ်ဝတ်ရုံကို အချိန်အကြာကြီး တပ်မက်ခဲ့တာပါ။

ဝမ်းနည်းစရာကတော့ အပေါ်က အတားအဆီးကို မဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့လို့ လွဲချော်ခဲ့ရပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ယဲ့ယွီက လေးပါးသင်္ကေတမင်နက်ဝါးနတ်ဝတ်ရုံပေါ်က ကန့်သတ်ချက်ကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ရှန်တင်းဟာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း စကားပြောရုံနဲ့ ရပ်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒီနတ်ဘုရားတွေ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်မှာတော့၊

ယဲ့ယွီက မြောက်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။

ဗဟိုနတ်ဘုံမှာ လင်မြောင်ရွဲ့ကို မတွေ့နိုင်တာကြောင့် သူ ဆက်လက်ရှာဖွေဖို့ တခြားနေရာကို ပြောင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ဒီအချိန်မှာပဲ။

ရုတ်တရက် နောက်ကွယ်ကနေ သိမ်မွေ့တဲ့အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

“ရှန်ရှန်း၊ ရှင် ဘာကိုကြည့်နေတာလဲ”

ယဲ့ယွီက နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံနဲ့ နတ်သမီးတစ်ယောက်ဟာ မလှမ်းမကမ်းမှာ ရပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

သူမရဲ့မျက်နှာပေါ်မှာ အပြုံးတစ်ခုရှိပါတယ်။

ယဲ့ယွီက နောက်တစ်ယောက်ကို ဂရုတစိုက်ကြည့်ပြီးနောက် သူဟာ အရမ်းစိမ်းနေတယ်လို့ ခံစားခဲ့ရပါတယ်။

ဒါကြောင့် သူက သိချင်စိတ်နဲ့ “ဒီနတ်ဘုရားသူငယ်ချင်း၊ ငါတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိသင့်တယ် မဟုတ်လား” လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။

“ရှင်က ကျွန်မကို မသိနိုင်ပေမယ့် ကျွန်မကတော့ ရှင့်ကို သိပါတယ်။

နတ်ဘုရားသူငယ်ချင်းယဲ့ယွီ၊ ရှင် ယူန်ပင်နတ်နန်းတော်မှာ လုပ်ခဲ့တာတွေက တကယ်ပဲ မြေကြီးတုန်လှုပ်စေတာပဲ!

လူတွေကို နည်းနည်းကြောက်စေတယ်!"

နတ်သမီးရဲ့ မျက်နှာက ပျော်ရွှင်စရာတွေ အပြည့်ရှိနေပါတယ်။

ဒီစကားတွေကို ကြားပြီးနောက် ယဲ့ယွီရဲ့ မျက်နှာအမူအရာဟာ တဖြည်းဖြည်း အေးစက်လာပါတယ်။

“ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ”

နတ်သမီးက သူမရဲ့ အစိမ်းရောင်ကျောက်စိမ်းလက်ညှိုးကို မြှောက်ပြီး သူမကိုယ်သူမ ညွှန်ပြကာ တိုးတိုးလေးပြောလိုက်ပါတယ်- “ရှင်က ကျွန်မကို မေးနေတာလား။

ကျွန်မနာမည် ဗန်ရှီယာပါ၊ ကျွန်မဟာ နတ်သမီး ကျူးလေရဲ့ အထက်လူကြီးပါ!"

ယဲ့ယွီက သူ့မျက်လုံးတွေကို အနည်းငယ်ကျဉ်းလိုက်ပါတယ်။

ယူန်ပင်နတ်နန်းတော်ရဲ့ နတ်တံခါးဝရဲ့ သခင်အနေနဲ့ ကျူးလေရဲ့ အထက်လူကြီးဟာ ယူန်ပင်နတ်နန်းတော်မဟုတ်ဘဲ စန်းရှီနန်းတော် ဖြစ်နေတာ သဘာဝပါပဲ။

တာယန်တာအိုက လူတွေထွက်သွားတာနဲ့ စန်းရှီနန်းတော်က လူတွေ ရောက်လာမယ်လို့ တကယ်မမျှော်လင့်မိခဲ့ပါဘူး။

ဒီရန်လိုတဲ့ဂိုဏ်းနှစ်ခု ဘာလို့ စောစောစီးစီး မတွေ့ဆုံကြတာလဲ။

ဒါပေမယ့် အခု ဒါကိုပြောနေလို့ ဘာမှအကျိုးမရှိပါဘူး။

ယဲ့ယွီက သူ့လက်ချောင်းတွေကို ညင်သာစွာ လိမ်ပြီး ဟန်းဆိုင်းကိုလျို့ဝှက်ထုတ်ဖော်ကာ ဘယ်အချိန်မဆို အရေးယူဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပါပြီ။

သူက တိုးတိုးလေးမေးလိုက်ပါတယ်- “အော်၊ ဒါဆို ခင်ဗျားက ဒီကို ခင်ဗျားရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား ကျူးလေအတွက် လက်စားချေဖို့ လာတာလား၊ ဟုတ်လား”

“မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်မ ဒီလိုအစီအစဉ်မရှိပါဘူး။

ကျွန်မက အဲ့ဒီရှုံးနိမ့်သူ ကျူးလေကို အကြာကြီးအမြင်ကတ်နေပြီးသူ့လုပ်ရပ်တွေကို အထင်သေးခဲ့တာပါ။

အဲ့ဒီလူရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အရှက်ရစရာ ကိစ္စတွေပဲ ရှိတယ်။

ရှင်က သူမကို မသတ်ခဲ့ရင်တောင် ကျွန်မ စိတ်မကောင်းတဲ့အခါ သူ့ခေါင်းကို ဆွဲဖြုတ်ပစ်မိမှာပါ။"

ဗန်ရှီယာက သူမရဲ့လက်တွေကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဝှေ့ယမ်းပြီးနောက် ယဲ့ယွီကို စိတ်ဝင်စားစွာကြည့်ကာ ဆက်လက်ပြောခဲ့ပါတယ်- “အခု၊ ကျွန်မစိတ်ဝင်စားတဲ့သူက ရှင်ပါ!"

ယဲ့ယွီက သူ့မျက်ခုံးတွေကို အနည်းငယ်မြှင့်လိုက်ပြီး နည်းနည်းရှုပ်ထွေးနေပါတယ်။

ဒါပေမယ့် သူ မပြောခဲ့ပါဘူး။

အစားထိုးအနေနဲ့ သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝိညာဉ်အသိဉာဏ်နဲ့ ရှာဖွေပြီး တခြားနတ်ဘုရားတွေ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ လျှိုးဝှက်နေရာယူထားလားဆိုတာ ကြည့်ခဲ့ပါတယ်။

ဘယ်သူ့ကိုမှ မယုံနိုင်ပါဘူး။

ဒီဗန်ရှီယာက အချိန်ဆွဲနေတာလားဆိုတာ ဘုရားသခင်ပဲ သိမှာပါ။

“ရပြီ၊ ဆက်မရှာပါနဲ့တော့၊ ဒီမှာ ကျွန်မတစ်ယောက်ပဲ ရှိပါတယ်၊ ကျွန်မက ရှင်နဲ့ အလေးအနက် စကားပြောနေတာပါ။

ရှင်လည်း အလေးအနက်ထားလို့ မရဘူးလား"

ဗန်ရှီယာက ယဲ့ယွီကို စိတ်ကောက်နေတဲ့ဆယ်ကျော်သက်ကောင်မလေးဟန်နဲ့ ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

ဒီအကြည့်က အရမ်း မိန်းကလေးဆန်ပါတယ်။

လူတွေကို ကောလိပ်ကိုပြန်ရောက်ပြီး ပထမဆုံးအချစ်ကို ရင်ဆိုင်ရသလို ခံစားရစေပါတယ်။

ယဲ့ယွီက မတုန်မလှုပ်ဘဲ သိမ်မွေ့စွာပြောလိုက်ပါတယ်- “ခင်ဗျား ပြောစရာရှိတာ တိုက်ရိုက်ပြောပါ။ ဒီလိုမျက်နှာအမူအရာတွေ အများကြီး မလုပ်ပါနဲ့၊ အသုံးမဝင်ပါဘူး!”