အလွန်အရသာရှိခြင်း

"အဲ့ဒီအခါကျရင် ကျွန်မနဲ့ ခင်ပွန်းက ချီဝူတပ်ကို ရွာတွေမှာ နေရာချထားနိုင်တယ်၊ ဒီလိုဆိုရင် ကျွန်မတို့နဲ့လည်း မဝေးဘူး" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

သဘာဝအတိုင်း ခြံ၁၂ခြံ မလိုအပ်ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချင်းရှီမြို့ရှိ ခြံအားလုံးကို ပေါင်းလိုက်လျှင်ပင် ၁၂ခြံ မပြည့်နိုင်ပေ။

သို့သော် အခြေအနေများကို တင်ပြရာတွင် သဘာဝအတိုင်း မြင့်မားစွာ တင်ပြရမည်ဖြစ်ပြီး အခြားသူများအား ဈေးဆစ်ရန် နေရာချန်ထားပေးရမည် မဟုတ်လား။ ထို့ပြင် သူမသည် ယခုအခါ ချီဝူတပ်ကို ချင်းရှီမြို့တွင် လုံးဝထားရှိလိုသည်။

ယခင်ကမူ ပစ်မှတ်အလွန်ကြီးမားမည်ကို ကြောက်ရွံ့ပြီး ချင်းရှီမြို့ရှိ ခြံများကို ဝယ်ယူရန် ခက်ခဲသောကြောင့် သူမသည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ထောင်ဟွာမြို့နှင့် သာ့ရှီမြို့သို့ နေရာချထားရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုမူ ချင်းရှီမြို့သည် အန်းယန်ဝမ်၏ နယ်မြေဖြစ်လာပြီဖြစ်ရာ သူတို့၏လုပ်ဆောင်မှုမှာ ပိုမိုရဲရင့်နိုင်ပေသည်။ လူ၆၀၀၀ရှိသော ချီဝူတပ်ကို ချင်းရှီမြို့တွင် လုံးဝစုစည်းထားခြင်းမှာလည်း မဖြစ်နိုင်စရာမရှိပေ။

လျန်ယွီ၏နှလုံးသားမှာ တစ်ချက်စူးသွားသည်။

အန်းယန်ဝမ်၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးသည်လည်း နောက်တစ်ကြိမ် တောင့်တင်းသွားသည်။

"ခြံတစ်ခြံကို လူလေးရာ နေရာချထားတယ်၊ ဆယ့်ငါးရွာမှသာ လူခြောက်ထောင်ကို နေရာချထားနိုင်မှာ။ တော်သေးတယ်၊ ကျွန်မရဲ့ ခြံတွေမှာလည်း လယ်စိုက်ဖို့၊ အလုပ်လုပ်ဖို့ လူငှားရမ်းဖို့ လိုအပ်တယ်၊ ချီဝူတပ် ပြန်ရောက်လာရင် ကူညီနိုင်တာပေါ့" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

အန်းယန်ဝမ်နှင့် လျန်ယွီတို့သည် ကြားရသောအခါ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ဟုတ်သည်၊ ဤသည်မှာ ကြိုတင်စီစဉ်ထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်၊ လူများပြန်ရောက်လာလျှင် သူမခြံသို့ တိုက်ရိုက်သွား၍ အလုပ်လုပ်ခိုင်းမယ် ဟုတ်လား။

"လီကတော်အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရမှာဆိုတော့ ဒါ… ဝမ်ရယ်ကို ခြံတွေထုတ်ပေးခိုင်းတာက မသင့်တော်ဘူးမဟုတ်လား" လျန်ယွီသည် မနေနိုင်ဘဲ ရှေ့သို့တိုး၍ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ဝမ်ရယ်ယောက်ဖသည် ငွေများစွာ ထုတ်ပေးပြီးဖြစ်ရာ ယခု ချွေတာနိုင်သမျှ ချွေတာခြင်းက ပိုကောင်းပေသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ငွေထုတ်ပေးသူမှာ သူပင် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကြောင်အသွားပြီး လျန်ယွီအား ကြည့်လိုက်သည်။

"သခင်လေးလျန် ပြောတာမှားနေပြီ"

ထို့နောက် သူမသည် အန်းယန်ဝမ်အား ကြည့်လိုက်သည်။

"ဝမ်ရယ်က ဆောင်းတွင်းဝတ်စုံ၊ အိပ်ရာခင်းစတဲ့ နေထိုင်မှုပစ္စည်းတွေနဲ့ စစ်စရိတ်ငွေစ ၂၀၀၀၀ပဲ ပေးဖို့ သဘောတူခဲ့တာ။ ချီဝူတပ်မှာ လူခြောက်ထောင် ရှိသေးတယ်၊ တစ်ယောက်ကို တစ်လမှာ ငွေတစ်စပဲ သုံးစွဲတယ်ဆိုရင်တောင် ခြောက်ထောင်ပေါင်းလိုက်ရင် တစ်လရဲ့ စစ်စရိတ်က အနည်းဆုံး ငွေစ ၆၀၀၀ လိုအပ်တယ်။ ငွေစ ၂၀၀၀၀က သုံးလလောက် ထောက်ပံ့နိုင်ရင် အများဆုံးပဲ။

ကျွန်မတို့လင်မယားနှစ်ယောက်က မျက်နှာပြောင်မတိုက်ဝံ့ဘူး၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် ဝမ်ရယ်ဆီကနေ စစ်စရိတ် ထပ်တောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး" အဓိကမှာ သူမ ထိုအခါ ထပ်တောင်းလျှင်လည်း လူက ပေးမည်မဟုတ်ပေ။

"ဒီလိုဆိုရင် နောက်ပိုင်းစစ်စရိတ်တွေက ကျွန်မတို့လင်မယားနှစ်ယောက် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် တာဝန်ယူရမှာ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ပြောရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အမူအရာသည် နောက်တစ်ကြိမ် ဝမ်းနည်းသွားသည်။

အန်းယန်ဝမ်သည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့ ပြောသည်မှာ မှားယွင်းသောအကျိုးအကြောင်းပြချက်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသော်လည်း ငြင်းဆိုရန် အကြောင်းပြချက်ရှာဖွေရန် ခက်ခဲသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လှည့်ပတ်ပြောဆိုမှုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ချီဝူတပ်သည် နန်ကုန်းမိသားစု၏ ကိုယ်ပိုင်စစ်တပ်သာဖြစ်ပြီး သူက ငွေထုတ်၍ မွေးမြူရန် မလိုအပ်ကြောင်းကိုပင် မေ့လျော့သွားတော့မလို ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လီရှောင်သည် နောင်တွင် ချီဝူတပ်ကို နန်းတော်သို့ အပ်နှံမည်ဟု အဆိုပြုခဲ့သော်လည်း ထိုသည်မှာ နောင်ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်၊ ထိုနေ့မတိုင်မီ မည်သို့ အတည်ပြုနိုင်မည်နည်း။

"ကျွန်မတို့ လျိုမိသားစုက ဘယ်လိုအခြေအနေရှိလဲဆိုတာ သခင်လေးလျန် သိလောက်ပါတယ်" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြောရင်း လျန်ယွီအား သနားစရာကောင်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ချင်းရှီမြို့က သရေစာဆိုင်နှစ်ဆိုင်က ငွေဘယ်လောက်ရှာနိုင်မှာလဲ၊ အိမ်က ဒီမိသားစုကြီးကို ကျွေးမွေးဖို့တောင် ခက်ခဲတယ်၊ ချီဝူတပ်ခြောက်ထောင်ကို ပြောစရာမလိုတော့ဘူး"

လျန်ယွီသည် အလိုအလျောက် ငြင်းဆိုလိုသည်။

သို့သော် စကားမထွက်မီမှာပင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "ငရုတ်သီးထုတ်ကုန်အလုပ်ရုံကတော့ ကောင်းမွန်တဲ့လုပ်ငန်းတစ်ခုပဲ။ သခင်လေးလျန်နဲ့ တတိယသခင်လေးကျိုးတို့ရဲ့ အလေးထားမှုကြောင့်ပဲ အလုပ်ရုံက ဆောက်လုပ်နိုင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါလည်း နောက်နှစ် ရွာက ပထမအသုတ် ငရုတ်သီးတွေ ထွက်လာမှပဲ ဒီဘက်က အလုပ်စနိုင်မှာ။

တွက်ချက်ကြည့်ရင် အနည်းဆုံး လေးလလောက် လိုအပ်သေးတယ်၊ အလုပ်ရုံက ငွေရှာပြီး စစ်စရိတ်ကို ထောက်ပံ့ဖို့ စောင့်နေရင် လူတွေ အငတ်ဘေးနဲ့ သေကုန်လောက်ပြီ" ဤသို့ပြောသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အမူအရာမှာ ပိုမိုဝမ်းနည်းသွားသည်။

"ပြီးတော့ အလုပ်ရုံရဲ့ အမြတ်အစွန်းကလည်း အဲ့ဒီလောက်မမြင့်ဘူး၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် ဘယ်လောက်ရှာနိုင်မလဲဆိုတာ မပြောနိုင်သေးဘူး"

လျန်ယွီသည် အောင့်အီးထားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် စကားစရန် ကြံရွယ်သည်။

သို့သော် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူ့ရှေ့မှ ထပ်မံ၍ ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ဆိုရင် အဲ့ခြောက်ထောင်ကျော်ကို ထပ်မွေးမြူရမှာကို စဉ်းစားမိလို့ ကျွန်မ ဦးနှောက်ခြောက်အောင် ငွေရှာတဲ့နည်းလမ်းတွေကို ကြံဆနေတာ။ ဒါပေမဲ့ ကြံဆလိုက်၊ ကြံဆလိုက်နဲ့ အားလုံးက ငရုတ်သီးပေါ်မှာပဲ အားထုတ်ရမှာကို တွေ့ရှိလိုက်ရတယ်၊ စီစဉ်ထားတဲ့လုပ်ငန်းတွေအားလုံးက နောက်နှစ်မှပဲ ဖြစ်မှာ…"

ဤစကားမှာမူ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

ငရုတ်သီးထုတ်ကုန်အလုပ်ရုံဖြစ်စေ၊ "ကျင့်ခွိုက်" ဆိုင်ခွဲသရေစာဆိုင်ဖြစ်စေ၊ လောလောဆယ် ဖွင့်လှစ်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။

ဟုတ်ပါတယ်၊ လုပ်ငန်းတွဲဖက်လုပ်ကိုင်ခ ကောက်ခံသည့်ကိစ္စမှလွဲ၍ပေါ့။

အန်းယန်ဝမ်သည် နားထောင်ရင်း လျန်ယွီ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်နေသည့်ပုံစံကို မြင်သောအခါ အကူအညီမဲ့သောစိတ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သခင်မလေးလင်းသည် အလွန်အကျွံ သနားစရာကောင်းဟန်ဆောင်နေသော်လည်း အများစုမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

ထားလိုက်ပါတော့။

"ခြံတစ်ခြံကို လူလေးရာပဲ နေရာချထားတာက လူနည်းလွန်းတယ်၊ လူတစ်ရာလောက် ထပ်တိုးလိုက်ပါ၊ ဒီလိုဆိုရင် ခြောက်ထောင်ကို ဆယ့်နှစ်ရွာပဲ လိုတော့မှာ။ မင်းလက်ထဲမှာ သုံးခြံ ရှိနှင့်နေပြီ၊ ကျန်တဲ့ကိုးခြံကို ငါ ခွင့်ပြုတယ်" ဟု အန်းယန်ဝမ်သည် ပြောလိုက်သည်။

လျန်ယွီ၏ အမူအရာသည် ပြောင်းလဲသွား၏။

"ဝမ်ရယ်…" ဟု သူသည် အန်းယန်ဝမ်အား အလိုအလျောက် ခေါ်လိုက်သည်။

အန်းယန်ဝမ်သည် လျန်ယွီအား လက်ထောင်ပြပြီး လျန်ယွီ၏စကားကို တားဆီးလိုက်သည်။

"ဒီလိုပဲ သတ်မှတ်လိုက်တယ်၊ ညီလေးယွီ၊ ဒီကိစ္စကို မင်းကိုပဲ အပ်တယ်"

လျန်ယွီသည် ငိုချင်စိတ်ပင် ပေါက်လာသည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဝမ်ရယ်" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အန်းယန်ဝမ်အား အလျင်အမြန် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

လီရှောင်သည်လည်း အန်းယန်ဝမ်အား အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

လင်မယားနှစ်ယောက်စလုံး သူ့ဝမ်ရယ်ယောက်ဖနှင့် ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောဆိုနေသည့်ပုံစံကို ကြည့်ရင်း လျန်ယွီသည် ရင်ဘတ်ထဲတွင် နာကျင်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"အချိန်မစောတော့ဘူး၊ ဝမ်ရယ်လည်း ဗိုက်ဆာလောက်ပြီ၊ ဒီမှာပဲ ထမင်းစားသွားပါ" ခဏအကြာတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နောက်ဆုံးတော့ ပြောလာခဲ့လေသည်။

မူလက လင်းရှောင်ယွဲ့အား လှေကားထစ်စိုက်ခင်းကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ မေးမြန်းရန် ကြံရွယ်ခဲ့သော်လည်း ထမင်းစားရန် ကြားသောအခါ အန်းယန်ဝမ်သည် သူ နေ့လည်စာတွင် စားခဲ့သော မာလာချွမ့်နှင့် အသားပေါင်းတို့ကို သတိရပြီး ဗိုက်ဆာလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဘေးမှ စိတ်မချမ်းမြေ့ဖြစ်နေသော လျန်ယွီသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်းပင် စိတ်အားတက်ကြွလာသည်။

"ကောင်းပြီ" သူ၏မယားညီအစ်ကိုအား တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် အန်းယန်ဝမ်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား အဖြေပေးလိုက်သည်။

ထိုအခါမှ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အန်းယန်ဝမ်အား နှုတ်ဆက်ပြီး မီးဖိုချောင်သို့ သွားခဲ့သည်။

.......

မကြာမီ၊ ဟင်းများ ရောက်ရှိလာသည်။

အန်းယန်ဝမ်၊ လျန်ယွီ၊ လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် လီရှောင်တို့သည် စားပွဲတစ်လုံးတွင် ထိုင်ကြသည်။ ကြီးကြပ်သူလျန်သည် တံခါးဝမှ အစောင့်နှစ်ယောက်နှင့်အတူ အခြားစားပွဲတစ်လုံးတွင် ထိုင်သည်။

ဟင်းလျာများမှာ စုံလင်လှသည်၊ အားလုံးသည် တူများကို စတင်ကိုင်ဆောင်ပြီးနောက် ရပ်တန့်မရဖြစ်သွားကြသည်။

ကြီးကြပ်သူလျန်သည် ဝက်ပေါင်ခြောက်ကို မြည်းစမ်းကြည့်ရာ အရသာမှာ အလွန်ကောင်းမွန်သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူသည် ဝက်အူချောင်းကို မြည်းစမ်းကြည့်ရာ ချက်ချင်းပင် စွဲလမ်းသွားကာ မရပ်မနားစားနေတော့သည်။

စားပွဲအတူထိုင်သော အစောင့်နှစ်ယောက်သည် အခြေအနေကို မြင်သောအခါ ဝက်အူချောင်းဘက်သို့ တူများကို အတူတကွ လှမ်းလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် မကြာမီ နှစ်ယောက်စလုံး၏ မျက်လုံးများမှာ မှေးမှိတ်သွားကြသည်။

ဒါက… ဘယ်လို အရသာမျိုးလဲ။

သူတို့သည် ဝမ်ရယ်၏ ကိုယ်ရံတော်များဖြစ်ကြပြီး ဝမ်ရယ်နှင့်အတူ မည်သို့သော တောင်တန်းပင်လယ်မှ အစားအစာများကို မမြည်းစမ်းခဲ့ဖူးတာရှိလို့လဲ။ သို့သော် ယနေ့ညနေ၏ ဤထမင်းပွဲကို လုံးဝ အရှုံးပေးလိုက်သည်။

တကယ်ကို အရမ်းအရသာရှိသည်။

အသားဟင်း၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဟင်း အားလုံး အရသာရှိသည်။

အထူးသဖြင့် အသားပေါင်း၊ ဝက်ပေါင်ခြောက်နှင့် ဝက်အူချောင်း။ အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။

ကြီးကြပ်သူလျန်သည် နှစ်ယောက်စလုံး ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးနေသော တစ္ဆေများကဲ့သို့ ပန်းကန်ထဲမှ ဝက်အူချောင်းများကို အဆက်မပြတ် စားနေသည်ကို မြင်သောအခါ တားဆီးရန် စကားစလိုသည်။ သို့သော် နှစ်ယောက်စလုံး၏ အဆင့်အတန်းကို စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် လက်လျှော့လိုက်သည်။

သူသည် နှစ်ယောက်စလုံးနှင့်အတူ စားသောက်သည့်အရှိန်ကို မြှင့်တင်ပြီး ဝက်အူချောင်းအနည်းငယ် ပိုညှပ်စားနိုင်ရန် ကြိုးစားရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

သခင်မလေးလင်းသည် ဟင်းလျာအသစ်များ ထပ်မံပြုလုပ်ခဲ့ပြန်သည်။ အခွင့်အရေးရှာ၍ သူမထံမှ အနည်းငယ် တောင်းဆိုရပေမည်။ တကယ်ကို အရမ်းအရသာရှိသည်၊ သူတို့ ရူယီစားသောက်ဆိုင်တွင် တည်ခင်းလျှင် အလွန်ရောင်းကောင်းပေလိမ့်မည်။

........

တစ်ချိန်တည်းတွင် အခြားစားပွဲ၌။

အန်းယန်ဝမ်နှင့် လျန်ယွီတို့သည်လည်း ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်နေကြသည်။ မူလက လင်မယားနှစ်ယောက်နှင့် စကားပြောဆိုရန် ကြံရွယ်ခဲ့သော်လည်း အရသာရှိသောအစားအစာများရှေ့တွင် နှစ်ယောက်စလုံးသည် စကားပြောဆိုလိုစိတ် လုံးဝမရှိတော့ပေ။

ပန်းကန်ထဲမှ ဝက်အူချောင်းများမှာ အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်ကို မြင်သောအခါ အန်းယန်ဝမ်သည် တူများကို ထပ်မံလှမ်းလိုက်သည်။

လျန်ယွီသည် အောင့်အီးထားပြီး တူများကို ဆက်လက်လှမ်းဝံ့ခြင်းမရှိတော့ပေ။

တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးလာသော ဝက်အူချောင်းများကို ကြည့်ရင်း သူသည် နောက်ဆုံးတွင် မနေနိုင်ဘဲ လင်းရှောင်ယွဲ့အား စကားစလိုက်သည်။

"ဒီအူချောင်းက အရသာ တကယ်ကောင်းတယ်၊ မီးဖိုချောင်ကို ထပ်လုပ်ခိုင်းလို့ရမလား"

အန်းယန်ဝမ်သည် ကြားသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့အား လိုက်ပါကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"ငါလည်း တောင်တန်းပင်လယ်က အစားအစာတွေ အများကြီး မြည်းစမ်းဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအူချောင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးတာပဲ" ဟု ပြောရင်း သူသည် ဝက်အူချောင်းတစ်တုံးကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

သူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ဝါးရင်း ဝက်အူချောင်း၏ အရသာကို ခံစားနေသည်။

"ချိုပြီး စပ်တယ်၊ ပါးစပ်ထဲမှာ အနံ့စွဲကျန်တယ်၊ တစ်တုံးစားပြီးရင် နောက်တစ်တုံးကို ချက်ချင်းစားချင်စိတ် ပေါက်စေတယ်။ ဒီအသားက… မြည်းကြည့်ရတာတော့… ဝက်သားနဲ့ တူတယ်" ဟု ရုတ်တရက် အန်းယန်ဝမ်သည် ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားထွက်လာသောအခါ အားလုံးသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အန်းယန်ဝမ်၏ မေးမြန်းသောအကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဝမ်ရယ်က တကယ်ကို အတွေ့အကြုံများတယ်၊ ဒီအူချောင်းအလယ်က အသားက တကယ်ပဲ ဝက်သားပါ"

အားလုံးသည် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ပန်းကန်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော ဝက်အူချောင်းအနည်းငယ်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဤအရာသည် အဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန်ရှိပြီး ဝက်၏ မည်သည့်အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်ကို မမြင်နိုင်ပေ။

အန်းယန်ဝမ်သည် သူ၏ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်သည်ကို ကြားသောအခါ သူ၏မျက်လုံးများတွင် အပြုံးအရိပ်အယောင်နှစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဝက်သားက ဒီလိုဟင်းလျာမျိုး လုပ်လို့ရမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ မင်း ပြောပြပါဦး၊ မင်းရဲ့ ဒီဝက်အူချောင်းက ဝက်ရဲ့ ဘယ်အစိတ်အပိုင်းက အသားနဲ့ လုပ်ထားတာလဲ၊ ဒီဟင်းလျာက ဘယ်လိုလုပ်ထားတာလဲ" သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

အန်းယန်ဝမ်၏ ဤစကားထွက်လာသောအခါ လူအများအပြားသည် ဝက်အူချောင်းပြုလုပ်နည်းကို နားထောင်ရန် နားစွင့်လိုက်ကြသည်။

အထူးသဖြင့် ဘေးစားပွဲမှ ကြီးကြပ်သူလျန်မှာ ပိုမိုအာရုံစိုက်နေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလိုက်သည်။

"အလျင်မလိုပါနဲ့၊ ကျွန်မ မီးဖိုချောင်ကို အရင်သွားပြီး သူတို့ကို ဝက်အူချောင်းထပ်လုပ်ခိုင်းလိုက်မယ်၊ ခဏနေရင် ပြန်လာပြီး ဝမ်ရယ်ကို ဝက်အူချောင်းပြုလုပ်နည်းကို ပြောပြမယ်" ဟု ပြောရင်း သူမသည် ထရပ်လိုက်သည်။

အန်းယန်ဝမ်သည် စားပွဲပေါ်မှ ပန်းကန်ထဲတွင် ဝက်အူချောင်းနှစ်တုံးသာ ကျန်တော့သည်ကို မြင်သောအခါ "အင်း" ဟုဆိုလိုက်သည်။

ထိုအခါမှ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အားလုံးကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

......

အခါးရည်တစ်ခွက်စာအချိန်ခန့် ကြာပြီးနောက်မှ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏နောက်တွင် ဝက်အူချောင်းပန်းကန်နှစ်ချပ်စီ ကိုင်ဆောင်ထားသော ကျောက်ရှန်းရှန်းနှင့် မာရှီတို့ လိုက်ပါလာကြသည်။

ဝက်အူချောင်းပန်းကန်လေးချပ်၊ စားပွဲတစ်လုံးလျှင် နှစ်ချပ်စီ တည်ခင်းလိုက်သည်။

"ဒီလောက်မြန်တာလား" ဟု ဝက်အူချောင်းပန်းကန်ကြီးနှစ်ချပ် စားပွဲပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ လျန်ယွီသည် အနည်းငယ် မယုံနိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။

ဤဝက်အူချောင်းသည် ချက်ပြုတ်ရန် အလွန်လွယ်ကူနေတာလား။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးရင်း စားပွဲဘေးသို့ ပြန်လည်ထိုင်လိုက်သည်။

"ဒီအရာက ချက်ပြုတ်ရလွယ်တယ်၊ ပြုတ်ပြီးနောက် လှီးဖြတ်လိုက်ရုံနဲ့ စားသုံးနိုင်တယ်။ မီးဖိုချောင်က အရင်ကတည်းက ပြုတ်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ အားလုံးရဲ့ အကြိုက်ကို မသိလို့ များများလှီးပြီး စားပွဲပေါ် မတင်ရဲခဲ့တာ"

ပြောရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စားပွဲပေါ်မှ ဝက်အူချောင်းပန်းကန်နှစ်ချပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဝက်အူချောင်းလုပ်တုန်းက ကျွန်မက အချိုနဲ့ အငန်ဆိုပြီး အရသာနှစ်မျိုး လုပ်ခဲ့တယ်၊ အရင်က မီးဖိုချောင်က အချိုကိုပဲ လှီးပြီး ပို့ခဲ့တာ၊ ဒီတစ်ခေါက် အငန်ကိုလည်း သူတို့ကို ပန်းကန်နှစ်ချပ် လှီးခိုင်းလိုက်တယ်၊ ဝမ်ရယ်နဲ့ သခင်လေးလျန် မြည်းစမ်းကြည့်လို့ရတယ်"

အန်းယန်ဝမ်သည် ကြားသောအခါ စိတ်ဝင်စားလာသည်။

သူသည် တူများကို အသားအရောင် ပိုမိုနက်သော ဝက်အူချောင်းပန်းကန်ဘက်သို့ လှမ်းလိုက်သည်။

လျန်ယွီသည်လည်း အားမနာဘဲ အငန်အရသာရှိသော ဝက်အူချောင်းတစ်တုံးကို ညှပ်လိုက်သည်။

"မဆိုးဘူး" မြည်းစမ်းပြီးနောက် အန်းယန်ဝမ်သည် မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။ အငန်အရသာလည်း ကောင်းမွန်သော်လည်း သူသည် ယခင်က အချိုအရသာရှိသော ဝက်အူချောင်းကို ပိုမိုနှစ်သက်သည်။ ပြောပြီးနောက် အန်းယန်ဝမ်သည် တူများကို အချိုအရသာရှိသော ပန်းကန်ဘက်သို့ ထပ်မံလှမ်းလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အခြေအနေကို မြင်သောအခါ ပြုံးလိုက်သည်။

အန်းယန်ဝမ်၏ အကြိုက်ကို သိရှိသွားသည်။

လျန်ယွီမှာမူ အငန်အရသာရှိသော ဝက်အူချောင်းကို ပိုမိုအရသာရှိသည်ဟု ထင်မြင်ပြီး အငန်အရသာရှိသော ဝက်အူချောင်းဘက်သို့ ဒုတိယအကြိမ် တူများကို လျင်မြန်စွာ လှမ်းလိုက်သည်။

"ဒီထဲက အသားက ဝက်သားဖြစ်လောက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အပြင်က အရေခွံကိုတော့ ငါ လုံးဝ မမြင်နိုင်ဘူး" အန်းယန်ဝမ်သည် တတိယတစ်တုံးကို ညှပ်ပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပါးစပ်ထဲသို့ မထည့်ဘဲ လေ့လာကြည့်လိုက်သည်။

အားလုံးသည် ကြားသောအခါ သူတို့၏ရှေ့မှ စားပွဲပေါ်မှ ဝက်အူချောင်း၏ အရေခွံကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်း အနည်းငယ် စပ်စုနေကြသည်။

"သခင်မလေးလင်း လျှို့ဝှက်မထားနဲ့တော့၊ ဒီဝက်အူချောင်းက ဘယ်လိုလုပ်ထားတာလဲဆိုတာ ပြောပြပါဦး" လျန်ယွီသည် စပ်စုစွာဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ကြည့်လိုက်သည်။

အန်းယန်ဝမ်သည်လည်း ကြည့်လိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် နောက်တစ်ကြိမ် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါက ရှင်တို့ ကျွန်မကို ပြောခိုင်းတာနော်" သူမ၏မျက်နှာတွင် ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

လျန်ယွီ၏ စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသောလက္ခဏာတစ်ခု ခံစားလိုက်ရသော်လည်း လင်းရှောင်ယွဲ့ကို မတားဆီးပေ။

"ဒီဝက်အူချောင်းအလယ်က အသားကတော့ ဝမ်ရယ်ပြောသလိုပဲ ဝက်အသားပါ"

အန်းယန်ဝမ်သည် ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူဟန် ပါဝင်နေသည်။

"ဒီအရေခွံနဲ့ပတ်သက်ရင်တော့…"

လျန်ယွီသည် ချက်ချင်းပင် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ကြည့်လိုက်ပြီး မည်သို့မည်ပုံ မသိဘဲ အနည်းငယ် တင်းမာသွားသည်။

အခြားစားပွဲမှ ကြီးကြပ်သူလျန်တို့သည်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီအရေခွံက… တကယ်တော့ ဝက်အူသိမ်ပါ"

အားလုံး ကြောင်အသွားကြသည်။ ထို့နောက် လျန်ယွီ၏ မျက်နှာသည် အရင်ဆုံး ပြောင်းလဲသွားသည်။

အန်းယန်ဝမ်သည်လည်း မကြာမီ တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားပြီး သူ၏တူပေါ်တွင် ညှပ်ထားသော ဝက်အူချောင်းကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဝက်အူချောင်းကို သူ၏ပန်းကန်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

သူ နေ့လည်စာတွင် စားခဲ့သော ထိုမာလာချွမ့်များမှာ အများစုမှာ ဝက်ကလီစာများဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခု ဤဝက်အူချောင်းသည်လည်း ဝက်ကလီစာကို အသုံးပြုထားပြီး ဝက်အူကို အသုံးပြုထားသည်။

ဤဝက်ကလီစာမှာ အမှန်တကယ်ပင် အရသာကောင်းမွန်တာလား သို့မဟုတ် သခင်မလေးလင်းသည် ဝက်ကလီစာကို အထူးနှစ်သက်တာလား။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ သန့်ရှင်းသောမျက်နှာကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အန်းယန်ဝမ်သည် မိမိ စဉ်းစားမှားသွားသည်ဟု ထင်မြင်လိုက်သည်။

အခြားစားပွဲတွင် အစောင့်နှစ်ယောက်၏ မျက်နှာမှာလည်း အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကြီးကြပ်သူလျန်သည် နှစ်ယောက်အား တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် မထီမဲ့မြင်ဖြင့် တီးတိုးပြောလိုက်သည်။ "ဝက်ကလီစာကို မထီမဲ့မြင်မလုပ်နဲ့၊ ခင်ဗျားတို့က သခင်မလေးလင်းလုပ်တဲ့ အူပေါင်းကို မမြည်းစမ်းဖူးလို့ပဲ၊ အဲ့ဒါကမှ တကယ့် လူ့လောကက အကောင်းဆုံးအရသာပဲ"

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သခင်မလေးလင်းသည် တမင်တကာဟုတ်ဟုတ် မဟုတ်ဟုတ် ယနေ့ညနေတွင် အူပေါင်းကို မတည်ခင်းခဲ့ပေ။

တကယ်ကို တမင်တကာ မတည်ခင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝက်အူမကြီးမှာ မစင်ထည့်သည့်နေရာဖြစ်သည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အန်းယန်ဝမ် လက်မခံနိုင်မည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် မီးဖိုချောင်အား အူပေါင်းမလှီးခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အန်းယန်ဝမ်၏ နားမှာ စူးရှသည်၊ သူသည် ကြီးကြပ်သူလျန်၏ စကားကို ကြားလိုက်သည်။

"အူပေါင်းက ဘာလဲ" ဟု သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား မေးလိုက်သည်။

လူ့လောကက အကောင်းဆုံးအရသာ ဟုတ်လား။ ဝက်အူချောင်းထက် ပိုအရသာရှိသေးတာလား။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်နှာသည် တောင့်တင်းသွား၏။

လျန်ယွီလည်း မိမိဘက်သို့ ကြည့်လာသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ဆိုးသွမ်းစိတ် ပေါ်လာသည်။

"အဟမ်း၊ ဝက်အူမကြီးပေါင်းတာပါ" ဟု သူမသည် ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

လျန်ယွီသည် ချက်ချင်းပင် ပျို့အန်ချင်စိတ် ပေါက်လာပြီး မျက်နှာကို လွှဲဖယ်လိုက်သည်။

"ဝက်အူမကြီးလည်း စားလို့ရသလား" အန်းယန်ဝမ်မှာမူ ပုံမှန်မဟုတ်သောအမူအရာ မပြဘဲ လင်းရှောင်ယွဲ့အား မေးလိုက်သည်။

"စားလို့ရတာပေါ့၊ အသားပေါင်းလုပ်လို့ရုံတင်မကဘူး၊ ချက်ရင်လည်း အရသာကောင်းတယ်" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလိုက်သည်။

"မီးဖိုချောင်မှာ အဆင်သင့်ရှိလား" အန်းယန်ဝမ်သည် ချက်ချင်း မေးလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် စပ်စုဟန်များ ပေါ်လာသည်။

လျန်ယွီသည် အန်းယန်ဝမ်အား အလျင်အမြန် ကြည့်ပြီး သူ့ဝမ်ရယ်ယောက်ဖကို မျက်ရိပ်ဖြင့် တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် အန်းယန်ဝမ်သည် လုံးဝ လျစ်လျူရှုပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ကြည့်နေသည်။

"မရှိတော့ဘူး"

လျန်ယွီ သက်ပြင်းချမည်ကြံရွယ်စဉ်မှာပင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ အူပေါင်းနဲ့ အူနီချက်ကို မီးဖိုချောင်က အရင်ကတည်းက လုပ်ထားပြီးပြီ"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "တောတောင်ဒေသဆိုတော့ သုံးတဲ့ပစ္စည်းတွေက ကြမ်းတမ်းတယ်၊ အဆင့်အတန်းမမီလို့ အရင်က ဧည့်သည်တော်ကြီးတွေကို ဧည့်ခံဖို့ မထုတ်ရဲခဲ့ဘူး"

"အစားအသောက်မှာ ဘာအဆင့်အတန်းခွဲခြားစရာရှိလဲ၊ အမြန်သွားပြီး မီးဖိုချောင်ကို ပို့ခိုင်းလိုက်၊ ငါ ဘယ်လို လူ့လောကရဲ့အကောင်းဆုံး အရသာမျိုးလဲဆိုတာ မြည်းစမ်းကြည့်ချင်တယ်" မီးဖိုချောင်တွင် အသင့်ရှိသည်ဟု ကြားသောအခါ အန်းယန်ဝမ်သည် အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။