← Chapters

ရေတံခွန်ဂိတ်နယ်မြေသို့ပြန်ခြင်း၊ အဆင့် ၉ အဆောင်

Vol. 47 Ch. 883

ရေတံခွန်ဂိတ်နယ်မြေသို့ပြန်ခြင်း၊ အဆင့် ၉ အဆောင်

Vol. 47 Ch. 883

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လန်ယွဲ့ဟွား နှင့် အခြားသူများသည် သူတို့နားမလည်နိုင်အောင်ပင် တုန်လှုပ်သွားကြသည် ။

အမှန်ပင်။

အကယ်၍ ထိုမဟာယာနတာအိုအရှင်များသည် အမှန်တကယ်ပင် အပြင်သို့ထွက်သွားလျှင် ထိုလောကသည် ပြိုကျသွားမည်ဖြစ်ကာ သူတို့ကြုံတွေ့ရမည့် တုံ့ပြန်မှုက အလွန် ကြီးမားပါလိမ့်မည်။

အခြားအရာများကို မပြောခင်တွင် မသေမျိုးနယ်မြေများသို့ တက်လှမ်းခြင်းသည် ၎င်းတို့အတွက် လက်လှမ်းမမီနိုင်သော အိပ်မက်တစ်ခု ဖြစ်လာပါလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် သူတို့ ဂိုဏ်းများ ၏ ကံကြမ္မာသည် ထိခိုက်ခံစားရဖွယ်ရှိပြီး သူတို့သည်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းတွင် လမ်းလွဲနိုင်သော အန္တရာယ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်ချေရှိပြီး ဂိုဏ်းများ သည်းခံနိုင်လောက်သော ရေခဲတောင် ၏ အစွန်အဖျားကဲ့သို့ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည့် စုပေါင်းကြမ္မာနှင့် တုံ့ပြန်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်ပါသည် ။

ထို့ကြောင့်။

လုံးဝမလိုအပ်လျှင် စစ်ပွဲကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကန့်သတ်ထားမည်မှာအသေအချာပင် ဖြစ်သည်။

အမှန်ပင်။

ပဋိပက္ခများ ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် နှစ်ဖက်စလုံးသည် အခြားတစ်ဘက်အား ကျော်လွှားနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ မဟာဗျူဟာများ ကုန်ဆုံးသွားသောကြောင့် အပစ်အခတ်ရပ်စဲရေး နီးကပ်လာပုံရပါသည် ။

နောက်ဆုံးတွင် ဆေးဥယျာဉ်ပတ်ပတ်လည်ရှိ ဧရိယာသည် ယာယီ နယ်နိမိတ်စည်းမျဉ်းတစ်ခု ဖြစ်လာပြီး ဤလောကကို ၎င်းတို့အကြား ပိုင်းခြားပေးပါသည် ။

သို့သော် ဤအပစ်အခတ်ရပ်စဲရေးသည် ယာယီသာဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းသိကြသည် ။

အာဏာ ၏ ဟန်ချက်ညီမှုသည် တစ်ချိန်တွင် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ခဲ့လျှင် ဤကနဦးသဘောတူညီချက်ကို လိုက်နာခြင်းကို အဆုံးသတ်နိုင်ဖွယ်ရှိပါသည် ။

ဝှစ်.... ဝှစ်.... ဝှစ်....

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရွှေရောင်တိုကင်များသည် မဟာယနတာအိုအရှင်များ၏ လက်မှ ရုတ်တရက်ပျံသန်းလာပြီး ဂိုဏ်းပေါင်းစုံနှင့် မိသားစုများမှ ခေါင်းဆောင်များ၏ လက်ထဲသို့ ဆင်းသက်လာသည် ။

ဤ တိုကင် များသည် တာအိုအရှင်၏ အမိန့် တစ် ခု ဖြစ်ကာ ရေတံခွန်ဂိတ်နယ်မြေမှ အမြင့်ဆုံးအမိန့်ကို ကိုယ်စားပြုပါသည် ။

တာအိုအရှင် အမိန့်တစ်ခု ထုတ်ပြန်ခြင်းက ရေတံခွန်ဂိတ်နယ်မြေတွင် သိသာထင်ရှားသော အဖြစ်အပျက်များ ဖြစ်ပေါ်နေကြောင်း ညွှန်ပြခြင်းဖြစ်ကာ သတ်မှတ်ထားသော အစည်းအဝေးသို့ ဂိုဏ်း အသီးသီး နှင့် မိသားစုတိုင်း ကိုယ်စားလှယ်များ စေလွှတ် ရန် လိုအပ်ပါသည် ။

ထိုအချိန်တွင် ထိုဦးတည်ချက်က ရေတံခွန်ဂိတ်နယ်မြေအတွင်း ကိစ္စမဟုတ်ဘဲ ဤလောကသစ်၏ အကြောင်းပင်ဖြစ်ပါသည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့ ရှိသော ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းနှင့် မိုးကြိုးချိုင့်ဝှမ်းနှစ်ခုစလုံးသည် ထိုကဲ့သို့သောအမိန့်ကို လက်ခံရရှိခဲ့သည် ။

ထိုညွှန်ကြားချက်သည် တိုက်ရိုက်ပင်ဖြစ်ကာ သူတို့အား နတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ဤလောက၌ အခြေတည်ထားသည့် နဂါးအမောက်တောင်ဟုခေါ်သည့်နေရာတွင် သုံးနှစ်အတွင်း စုစည်းကြရန်ဖြစ်သည်။

ချင်ရှန်းဝူနှင့် ယွင်ရီကျန်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ၎င်းတို့ ၏ အင်အားအများစုကို ယခုအခါ ဤလောကသစ်အတွက် သုံးရန် လိုအပ်ကြောင်း နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ကြသည် ။

အသူရာနတ်ဆိုးများတည်ရှိနေမှုကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ရေတံခွန်ဂိတ်မှ ကျင့်ကြံသူများသည် ဤ သတ္တဝါများကို ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ ကြီးထွားရန် ခွင့်ပြုခဲ့ကြသည် ။

သူတို့၏ တည်ရှိမှုကို တားဆီးရန် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော နည်းလမ်းအားလုံးကို ရှာဖွေရမည့်အချက်မှာ တာအိုအရှင်အမိန့် ၏ နောက်ကွယ်မှ အဓိကရည်မှန်းချက်ဖြစ်နိုင်သည် ။

တစ်လအကြာတွင်၊

ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့်အဖွဲ့သည် ချင်ရှန်းဝူကိုလိုက်နာပြီး ရေတံခွန်ဂိတ်နယ်မြေ သို့ယာယီပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည် ။

သူတို့ရောက်ရှိချိန်တွင် ချင်ရှန်းဝူသည် သူ ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ခရမ်းရောင်တောက်ပသော အဆောင်တစ်ခုကို ချက်ချင်းဆင့်ခေါ်လိုက်သည် ။

၎င်းထုတ်လွှင့်ခဲ့သော ရောင်ဝါသည် ကျယ်ပြန့်ပြီး ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့်အခြားသူများအား မတည်ငြိမ်သော အင်အားကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည် ။

"အဲ့ဒါက.. အဆင့် ၉ အဆောင်ပဲ။"

သူတို့၏ ဆရာသည် ရုတ်တရက်အားကြီးသော အဆောင်ကို အဘယ်ကြောင့်ယူဆောင်လာသည်ကို သိချင်စိတ်ဖြင့် လူတိုင်းအံ့သြသွားကြသည် ။

၎င်းသည် သူတို့ ဟောက်ရန်ဂိတ်သို့ပြန်ရောက်မှသာ ချင်ရှန်ဝူသည် အဆောင်ကို အဝေးသို့ သိုလှောင်ထားလိုက်သည် ။

"ဆရာ အခုအဆောင်က ဘာဖြစ်တာလဲ ။"

ရှီရှန်းယောင်သည် သူမ ၏ သိလိုစိတ်ကိုမထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲမေးလိုက်သည် ။

ချင်ရှန်းဝူက ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ဒီအဆောင်က ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့အခြေခံအုတ်မြစ်တွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ အဆင့် ၉ အဆောင်ဖြစ်တယ်။

ငါဘာလို့ ဒါကိုထုတ်လာရတာလဲဆိုတော့..."

သူပြောနေစဉ်တွင် သူ၏အမူအရာက လေးနက်လာသည်။

"ချင်ခုန်းခန်းမထဲက အခြား မဟာယာနတာအိုအရှင်ကို မင်းမမေ့သေးဘူးမလား ။"

ထိုသတိပေးချက်နှင့်အတူ ကျန်းချန်ရွှမ်၊ ရှန်းရူယန်နှင့် ရှီရှန်းယောင်တို့သည် ပတ်သက်မှုကို ချက်ချင်းနားလည်သွားခဲ့သည် ။

အမှန်ပင်။

လောကသစ်တွင် ၎င်းတို့ကြောင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမှုများစွာ ရရှိခဲ့သော်လည်း ချင်ရှန်ဝူက ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများ မပြုလုပ်ခဲ့ပါက အခြားအဖွဲ့သည် သူတို့ပြန်လာသည့်အခါ သူတို့အပေါ် ကောင်းစွာ ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်နိုင်သည် ။

မဟာယာနတာအိုအရှင်၏စွမ်းအားသည် ရှိနေသောလူများ မည်သူမှ သည်းခံနိုင်သည့် အရာမဟုတ်ပါ။

တော်ပါသေးသည်။

ချင်ရှန်ဝူသည် မိုးကြိုးချိုင့်ဝှမ်းမှ ယွင်ရီကျန်းနှင့်အတူ ဤပြဿနာကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းပြီး ၎င်းနှင့်အညီ ပြင်ဆင်ခဲ့သည် ။

“အခုငါတို့ဂိုဏ်းထဲပြန်ရောက်ပြီဆိုတော့ စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ဘူး ။

ချင်ခုန်းခန်းမက တာအိုရှင်တောင်အလင်းက မဟာယာနအဆင့်မှာရှိပေမဲ့ သူရဲ့အောင်မြင်မှုက ပြည့်စုံမှုမရှိဘဲ အပြစ်အနာရှိတယ်။

မင်းတို့သူ့ကို သေချာပေါက်ရန်မစဘူးဆိုရင် သူက အလောတကြီး လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး။"

အကြောင်းအရာအချို့ကို ဆွေးနွေးပြီးနောက် ချင်ရှန်ဝူသည် သွားတော့မည့်အချိန်တွင် ကျန်းချန်ရွှမ်က ရပ်တန့်စေလိုက်လေသည် ။

"ဘာဖြစ်တာလဲ ချန်ရွှမ်? တခြားတစ်ခုခုများ ရှိသေးလား ။"

ကျန်းချန်ရွှမ် က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့ပိုင်ဆိုင်မှုထဲက ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ထုတ်ကာ ချင်ရှန်းဝူကို ပေးလိုက်သည် ။

“ဆရာ ကျွန်တော်လောကသစ်ကို စူးစမ်းရင်း ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းအချို့ပါ ။ ဒါတွေဟာ မဟာယာနနယ်ပယ်ကို ထိုးဖောက်တဲ့အခါ အထောက်အကူဖြစ်နိုင်ပါတယ်။"

"ဟင်?"

ကျန်းချန်ရွှမ်၏ စကားကိုကြားသောအခါ ချင်ရှန်းဝူသည်အံ့အားသင့်သွားသည် ။

သူ ၏ လက်ရှိကျင့်ကြံရေးအဆင့်နှင့် နယ်ပယ်အခြေအနေအရ သူ့ကိုကူညီနိုင်သည့်အရာများစွာ မရှိပါ ။

သိချင်စိတ်ဖြင့် သူသည် ကျန်းချန်ရွှမ်ထံမှ ကျောက်စိမ်းပုလင်းကိုလက်ခံပြီးညင်သာစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

ပုလင်းအတွင်းရှိ လှည့်နေသော ခရမ်းရောင်ချီကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ အေးဆေး တည်ငြိမ်သော အပြုအမူသည် ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည် ။

"အဲ့ဒါက.."

"ကျွတ်!"

မသိစိတ်မှ ချင်ရှန်ဝူသည် ပြင်းထန်စွာ အသက်ရူလိုက်လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် ကျောက်စိမ်းပုလင်း၏အကြောင်းကို သတိပြုလိုက်မိသည်။

၎င်းသည် လောကသစ်ရှိ မူလခရမ်းရောင်ချီပင်ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် အခြေခံစည်းမျဉ်းများ အမြောက်အမြား ပါရှိသော လောက၏ မွေးဖွားခြင်းအစဦးတွင်သာ ထင်ရှားလာနိုင်သော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည် ။

မသေမျိုးလမ်းကြောင်းဆီသို့ ဦးတည်လျှောက်လှမ်းနေသည့် မည်သည့်ကျင့်ကြံသူအတွက်မဆို မြတ်နိုးဖွယ်ရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်။

သူ ၏ တပည့်သည် ထိုကဲ့သို့သော ရတနာကို ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့သည်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်သည် ။

အမှန်တကယ်ပင် ကံကြမ္မာ၏အလှည့်အပြောင်းဖြစ်သည်။

ခဏအကြာတွင်။

ချင်ရှန်းဝူသည် သူ့နှလုံးသားထဲမှ ထိတ်လန့်မှုကို ငြိမ်သက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည် ။

သူသည်ကျန်းချန်ရွှမ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ကျေနပ်မှုအပြုံးတစ်ခု သူ့မျက်နှာတွင် ပေါ်လာသည် ။

“ချန်ရွှမ် မင်းငါ့ကိုပေးထားတဲ့ ဒီလက်ဆောင်က ငါ့အတွက် အရမ်းအရေးကြီးတယ် ။

ဒါနဲ့ဆိုရင် နှစ်တစ်ရာပဲဖြစ်ဖြစ် ၊ ဆယ်နှစ်ပဲဖြစ်ဖြစ် ငါဟာ ဒဏ္ဍာရီလာ မဟာယာနအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ ကြိုးစားနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ် ။

ဒါ့ကြောင့် ငါပွဲမကျင်းပတော့ဘူး။

ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ထိုသို့ပြောရင်းနှင့် သူက ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို သေသေချာချာ သိုလှောင်ထားလိုက်သည်။

All Chapters