← Chapters

မူလကန့်သတ်ချက်ကို ခိုးယူခြင်း၊ ပထမဆုံးကိုးရောင်ခြယ်ကောင်းကင်ကြာပွင့်ကို ရရှိခြင်း

Vol. 47 Ch. 878

မူလကန့်သတ်ချက်ကို ခိုးယူခြင်း၊ ပထမဆုံးကိုးရောင်ခြယ်ကောင်းကင်ကြာပွင့်ကို ရရှိခြင်း

Vol. 47 Ch. 878

လက်ရှိအခြေအနေအရ နောက်ထပ် နှောင့်နှေးမှုများရှိလာပါက မကြာခင်တွင် သူတို့အတွက် လှုပ်ရှားမှုလုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပါ။

ယခုအချိန်တွင် ကျန်းချန်ရွှမ်အပါအဝင် လူတိုင်းသည် ၎င်းတို့ ၏ တွန့်ဆုတ်မှုကို ဘေးဖယ်ထားပြီး သဘာဝဥယျာဉ်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည် ။

သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဥယျာဉ် ၏ ခုခံကာကွယ်မှုများသည် အားနည်းလာသည့် လက္ခဏာများ မပြသသဖြင့် လူတိုင်း ၏ အမူအရာများသည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုဖြင့် မှောင်မိုက်သွားလေသည် ။

ကျန်းချန်ရွှမ်သည်ပင် နှလုံးသားထဲတွင် လေးပင်မှုကိုခံစားလိုက်ရသည်။

ဥယျာဉ်၏ အကာအကွယ်သည် ဤလောက၏ အချို့သော စည်းမျဉ်းများမှမွေးဖွားလာပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင်မပျောက်ကွယ်သွားခင်ထိ ဖျက်ဆီးနိုင်ခြင်းမရှိသည်မှာဖြစ်နိုင်ပါသလား?

ထိုအတွေးက မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အလိုလိုပင် ကျန်းချန်ရွှမ်သည် အစောင့်အရှောက်ဝိညာဉ်ကိုကြည့်ပြီး ၎င်း ၏ ရောင်ဝါ ပိုအားကောင်းလာသည်ကိုသတိပြုမိသည် ။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော မှောင်မိုက်သော အစိမ်းရောင်အခိုးအငွေ့ များသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အစွမ်းထက်လာပြီး လူအများအပြား အထူးသဖြင့် စိတ်မရှည်နိုင်သူများအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိလာနိုင်ကာ သူတို့၏အမူအရာများသည် သိသာစွာ ဒေါသထွက်နေကြပြီဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်က ဥယျာဉ်၏ အတားအဆီးများ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် မပျောက်ကွယ်မီ ဤသို့ဆက်လက်လုပ်နေမည်ဆိုပါက ကျင့်ကြံသူများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး သတ်ဖြတ်ကြတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည် ။

ဤသည် မည်သူမှမဖြစ်စေချင်သည့် ရလဒ်ဖြစ်ပါသည်။

ရွေးချယ်စရာတစ်ခုသာ ကျန်ပုံရလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းကို ရရှိခြင်းသည် သူ့အား အကြွင်းမဲ့ ခုခံကာကွယ်ခြင်းအဆောင်တစ်ခုကို သာမက အစွမ်းထက် သော စောင့်ရှောက်ခြင်းနည်းလမ်း တစ်ခုကိုလည်း ပေးပါလိမ့်မည် ။

ထိုအတွေးဖြင့် ကျန်းချန်ရွှမ်သည် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိတော့ဘဲ လုယူခြင်းအစီအရင်ချပ်ပြားဝိုင်းကို ချက်ချင်း ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ၎င်းကို ဒုတိယအကြိမ်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့လေသည် ။

ကျီ!

ခဏအကြာတွင် လုယူခြင်းအစီအရင်မှ တောက်ပသော အလင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆေးဥယျာဉ်၏ သဘာဝကာကွယ်မှုများသည် ဖယောင်းကဲ့သို့ အရည်ပျော်လာကာ ကျန်းချန်ရွှမ်၏ ချပ်ပြားဝိုင်းထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း စုပ်ယူသွားလေသည် ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဥယျာဉ်တစ်ခုလုံး၏ ကာကွယ်ရေးသည် ခြေရာပင် မကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည် ။

"ဘာ....?"

ဤရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားသော အဖြစ်အပျက်က လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့ပါသည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်သည် သဘာဝဆေးဥယျာဉ်၏ မဖျက်ဆီးနိုင်သောကာကွယ်မှုကို အလျင်အမြန် ဖျက်ဆီးရန် အမှန်တကယ်ဘာလုပ်ခဲ့ပါသနည်း?

"စီနီယာအစ်မ၊ စီနီယာအစ်မ လန် နဲ့ အခြားသူတွေအားလုံး သွားကြရအောင်!"

ရုတ်တရက် ကျန်းချန်ရွှမ်၏ အသံသည်ရှီရှန်းယောင်၊ လန်ယွဲ့ဟွားနှင့်အခြားသူများ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည် ။

သူသည် ဆေးဥယျာဉ်ထဲသို့ ဝင်နေပြီဖြစ်သည် ။

ဤအရာကိုမြင်သောအခါ ရှီရှန်းယောင်၊ လန်ယွဲ့ဟွားနှင့်အခြားသူများသည် လက်ရှိသို့ပြန်သွားပြီး ကျန်းချန်ရွှမ်နောက် အလျင်အမြန်လိုက်ခဲ့လေသည် ။

ဟိန်းသံများ!

ဆေးဥယျာဉ်၏အကာအကွယ်ပျောက်သွားသည်ကိုမြင်လျှင်၊ အစောင့်အရှောက်ဝိညာဉ်သည် ဒေါသဖြင့် ဟိန်းလိုက်လေသည်။

သို့သော် ၎င်းသည် မလုပ်ရှားနိုင်မီ ၎င်း ၏ အမြင်သည် ယာယီ မှေးမှိန်သွားခဲ့သည် ။

နောက်တစ်ခဏတွင် ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့်သူ၏ အဖွဲ့များသည် အလျင်အမြန်ဖြတ်သန်းသွားကြသည် ။

အစောင့်အရှောက်ဝိညာဉ်သည် ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့်အခြားသူများကိုလိုက်ရှာရန်ကြိုးစားသောအခါ ၎င်းတို့ ၏ အာရုံကို ပြန်လည်ရရှိသွားသော ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း သဘာဝဆေးဥယျာဉ်သို့ လိုက်ဝင်နေကြသည်။

ဝုန်း....! ဝုန်း....! ဝုန်း....!

လျှပ်တပြက်အတွင်း အစောင့်အရှောက်ဝိညာဉ်သည် ၎င်း၏နောက်မှလိုက်ဝင်သည့်သူများအား

တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင်။

ကျန်းချန်ရွှမ်၊ ရှန်းရူယန်နှင့် လန်ယွဲ့ဟွားတို့သည် သဘာဝဆေးဥယျာဉ်၏ အတွင်းထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ခဲ့သည် ။

သဘာဝ ဆေးဥယျာဉ်အတွင်းတွင် မရှာဖွေရသေးသော ဝိညာဉ်အပင်များစွာဖြင့် တောက်ပလျက် ရှိသည်မှာ ငြင်း၍မရပါ ။

အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် အနှစ်တစ်ထောင်ကျော် သက်တမ်းအောက်အပင်တစ်ပင်မျှ မတွေ့ရှိရသေးပေ။

အဆင့် ၇ နှင့် ၈ ရှိ ဆေးပင်များကို နေရာတိုင်းတွင် တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် သူ ၏ အုပ်စုသည် သူတို့ ကြုံတွေ့ရသမျှကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စုဆောင်းခဲ့ကြလေသည် ။

သို့သော် ဤနေရာတွင် သူတို့၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ဤအပင်များ စုဆောင်းရန်သာ မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ ကောင်းစွာ သိရှိခဲ့ကြပါသည် ။

ကျန်းချန်ရွှမ်သည် ရှီရှန်းယောင်ကို လှည့်ကြည့်ပြီးပြောလိုက်သည်။ “စီနီယာအစ်မ ၊ ကိုးရောင်ခြယ်ကောင်းကင်ကြာပွင့်က ဘယ်နေရာမှာ ရှိလဲဆိုတာကို သိလား?”

ကျောက်ထန်းဖန်၏ ဒဏ်ရာများကိုကုသနိုင်စွမ်းရှိသော ကိုးရောင်ခြယ်ကောင်းကင်ကြာပွင့်ကို ရှာဖွေခြင်းသည် သူတို့၏ ထိပ်တန်းဦးစားပေးဖြစ်သည် ။

ရှီရှန်းယောက်က ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောလိုက်သည်။

“ကိုးရောင်ခြယ်ကောင်းကင်ကြာပွင့်က ဘယ်မှာရှိတယ်ဆိုတာ ငါလုံးဝမသေချာဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒီကိုမလာခင်မှာ ငါတို့ရဲ့ ဆရာက ငါ့ကို သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို ခံစားနိုင်မယ့်ပစ္စည်းတစ်ခု ပေးခဲ့တယ်။”

ထိုသို့ဖြင့်၊ ရှီရှန်းယောင်သည် သူမ ၏ ပစ္စည်းများမှ ပေတံပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည့် ဓမ္မအသုံးအဆောင်ကို ထုတ်လုပ်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတွင် အနီရောင် အစက်နှစ်ခုကို ရှိနေလေသည်။

"ဟမ် ဘာလို့ နေရာနှစ်ခုရှိနေရတာလဲ?"

ရှီရှန်းယောင်က အစပိုင်း၌ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် သူမက တုံ့ပြန်ခဲ့ပြီး အံ့အားသင့်စွာ ပြောခဲ့လေသည်။

"ဒီဥယျာဉ်ထဲမှာ ကိုးရောင်ခြယ်ကောင်းကင်ကြာပွင့်နှစ်ခုရှိတယ်"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းချန်ရွှမ်သည်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုခံစားလိုက်ရသည် ။

သို့သော် သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုသည် အမှတ်အသားနှစ်ခုရှိသော နေရာများကို အနီးကပ်စစ်ဆေး ပြီးနောက် အနည်းငယ် လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။

၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုသည် ၎င်းတို့ ၏ လက်ရှိနေရာနှင့် အတော်လေး ဝေးကွာနေခဲ့သည် ။

“ငါတို့နဲ့ နီးစပ်တဲ့တစ်ခုဆီ အရင်ဆုံးသွားသင့်တယ်” ဟု ရှီရှန်းယောင်က ကအနည်းငယ်တုန်လှုပ်စွာ အကြံပြုခဲ့သည် ။

ကျန်းချန်ရွှမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည် ။

“အဲ့လိုလုပ်စရာမလိုပါဘူး။

စီနီယာအစ်မ ၊ အစ်မနဲ့ စီနီယာအစ်မ လန်တို့က နီးစပ်တဲ့နေရာကို အရင်ဦးဆုံးသွားလိုက်ပါ၊ ကျွန်တော်က ဝေးတဲ့တစ်ခုကို ဦးတည်သွားပါမယ်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုးရောင်ခြယ်ကောင်းကင်ကြာပွင့်ဟာ ထူးထူးခြားခြား ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးအဆင့်ကိုး ဆေးအပင်တစ်မျိုးဖြစ်တယ်။

ဒါနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆရာနဲ့ အခြားသူတွေက မဟာယာနအဆင့်ကို ချောချောမွေ့မွေ့ ရှေ့ဆက်နိုင်လောက်တယ် ။

ဒါကြောင့်။

ကိုးရောင်ခြယ်ကောင်းကင်ကြာပွင့် နောက်တစ်ခုကို ကျွန်တော်တို့လုံးဝ လက်လွတ်ခံလို့မဖြစ်ဘူး။”

ရှီရှန်းယောင်၊ လန်ယွဲ့ဟွားနှင့်အခြားသူများက သူ၏စကားကိုကြားလျှင် သဘောတူခဲ့သည် ။

“ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီနေရာက အခြေအနေဘယ်လိုလဲဆိုတာ ငါတို့မသေချာဘူး။ ဂျူနီယာမောင်လေး၊ မင်းအရမ်းဂရုစိုက်ရမယ်။"

ကျန်းချန်ရွှမ်က ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် ။

"စိတ်မပူပါနဲ့ အစ်မ။ ကျွန်တော် သတိထားပါ့မယ်။

နှောင့်နှေးဖို့ အချိန်မရှိဘူး၊ ကျွန်တော်အခုပဲ ချက်ချင်းအဲဒီကိုသွားမယ် ။"

ထိုသို့ဖြင့် ကျန်းချန်ရွှမ်သည် အချိန်မဖြုန်းခဲ့ပါ။ သူသည် ရှီရှန်းယောင်၊ လန်ယွဲ့ဟွားနှင့် အခြားသူများအား နှုတ်ဆက်ပြီးနောက်သူသည် ဒုတိယ ကိုးရောင်ခြယ်ကောင်းကင်ကြာပွင့်၏ တည်နေရာသို့လျင်မြန်စွာပျံသန်းခဲ့သည် ။

သိပ်မကြာခင်တွင်

ကျန်းချန်ရွှမ်သည် သူ၏ ခရီးစဉ်ကို ဆက်လက်သွားနေစဉ် ရှီရှန်းယောင်နှင့် အခြားသူများထံမှ ရုတ်တရက် စာတစ်စောင်ကို လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည် ကြာပွင့်ကို အောင်မြင်စွာရရှိခဲ့ကြောင်း အသိပေးခဲ့ပြီး သတိထားရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည် ။

အကယ်၍ ၎င်းတွင် ကိုးရောင်ခြယ်ကောင်းကင်ကြာပွင့်တစ်ခုရှိခြင်းသည် ရည်မှန်းချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးပြီးသား ဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်သည် သူမ၏ သတင်းစကားကိုအသိအမှတ်ပြုပါသည် ။

သို့သော်သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ဒုတိယ ကိုးရောင်ခြယ်ကောင်းကင်ကြာပွင့်ကိုရယူရန် လိုအပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ထိုတင်မက ထိုဒေသတွင်ရှိနိုင်သော မသေမျိုးအဆင့်ရှိ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကိုလည်း လွယ်လွယ်ကူကူ မဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့ပါ။

ဝှစ်.... ဝှစ်.... ဝှစ်....

အချိန်တစ်ချို့ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်၏ ပုံရိပ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ကျယ်ပြန့်သောဆေးပင်များရှိရာနေရာသို့ ဆင်းသက်ခဲ့လေသည်။

All Chapters