တောင်အလင်းအားငြင်းပယ်ခြင်း၊ အသူရာနတ်ဆိုးတိုက်ခိုက်ရေး

တာအိုအရှင် တောင်အလင်း၏ စကားကိုကြားသောအခါ တာအိုအရှင်ကောင်းကင်ခပ်သိမ်း၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းဒေါသ ၏ အရိပ်အမြွက်ကိုပြသခဲ့သည် ။

တာအိုအရှင်တောင်အလင်းက သူ့အား အရူးတစ်ယောက်ဟု ထင်နေပါသလား?

ဟောက်ရန်ဂိုဏ်း၊မိုးကြိုးချိုင့်ဝှမ်းနှင့် သူတို့ကိုယ်တိုင်အကြား အငြင်းပွားမှုများသည် လူသိများပါသည် ။

ဤသို့ တောင်းဆိုခြင်းအား လက်ခံခြင်းသည် ဤဂိုဏ်းများနှင့် သူ၏ ရပ်တည်မှုကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေရုံသာမက အခြားသူများ၏ အမြင်ကိုလည်း ထိခိုက်စေပါလိမ့်မည် ။

ခဏအကြာတွင် တာအိုအရှင် ကောင်းကင်ခပ်သိမ်းသည် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုချပြီး တာအိုအရှင်တောင်အလင်းအား ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

“ဝမ်းနည်းပါတယ် တာအိုအရှင် တောင်အလင်း။ ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားရဲ့တောင်းဆိုချက်ကို ကျွန်တော်မလိုက်လျောနိုင်မှာကို စိုးရိမ်မိတယ်။

ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့နတ်ဗိမာန်ဂိုဏ်းကနေ တိကျတဲ့အလုပ်တာဝန် တွေကို ရမှာပါ။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားကို အားနာပါတယ်။"

တာအိုအရှင်တောင်အလင်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိအပြုံးသည်အေးစက်သွားသည်။

တာအိုအရှင်ကောင်းကင်ခပ်သိမ်းသည် မဟာယာန တာအိုအရှင်များ အဖြစ် သူ တို့ ၏ အပြန်အလှန် အဆင့်အတန်းကို ထောက်ပံ့ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း ၊ လုံးဝ ငြင်းပယ်မှုက သူ့ကို သတိလွတ်စေပြီး ၊ သူအား ဝါဂွမ်းကို ရိုက်ခဲ့သကဲ့သို့ ခံစားရစေခဲ့သည် ။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ တာအိုအရှင်ကောင်းကင်ခပ်သိမ်း နှင့် သူ့နောက်တွင်ရှိသော နတ်ဗိမာန်ဂိုဏ်း သည် တာအိုအရှင်တောင်အလင်းက ရန်စနိုင်သည့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု မဟုတ်ပါ။

“တကယ်ပဲ၊ ကျုပ်အခု အတော်လေး ရဲတင်းလွန်းနေပုံရတယ်။” တာအိုအရှင်တောင်အလင်းက သူ၏ ရှက်ရွံ့မှုကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည် ။

တာအိုအရှင်ကောင်းကင်ခပ်သိမ်း သည် သူ့အား ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့အား အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည် ။

.....

ခဏအကြာတွင်။

ရွယ်ပင်းနှင့် ယွင်ရီကျန်းတို့ ၏ အစီအစဉ်များအရ ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့သည် နတ်ဗိမာန်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများနှင့်အတူအရှေ့ဘက်ရှိ ရှီရှမဟာချောက်နက်သို့ ဦးတည်ခဲ့သည် ။

ဤနေရာတွင် သူတို့သည် ခန့်မှန်းချေ နှစ်တစ်ရာစောင့်ကြပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး နောက်မှသာ အခြားသူများက သူတို့၏တာဝန်ကိုလွဲပြောင်းယူကြမည်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့်ရှန်းရူယန်တို့သည် ဤအစီအစဉ်ကိုကန့်ကွက်ခြင်းမရှိပါ ။

အထူးသဖြင့် ကျန်းချန်ရွှမ်ပင်ဖြစ်သည်။

သူသည် အသူရနတ်ဆိုးများ ရောက်ရှိလာရန် စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့သည်။ ထို့မှသာ အချိန်မတိုင်ခင် စနစ်မှသတ်မှတ်ထားသော တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

....

တစ်ချိန်တည်းတွင်။

နဂါးအမောက် တောင်မှထွက်ခွာပြီးနောက် တာအိုအရှင်တောင်အလင်း၏ အမူအရာသည် သိသိသာသာမှောင်မိုက်လာသည် ။

အရှေ့ဘက်၌ ရှိသော ရှီရှမဟာချောက်နက်ဆီသို့လှည့်ကြည့်ကာ သူသည် ခါးသီးစွာ တွေးလိုက်သည်။

"နှစ်တစ်ရာ... မင်းတို့သည်းခံနိုင်မလားဆိုတာ ငါသိချင်တယ်။

မင်းတို့ခံနိုင်ရင်တောင် မင်းတို့နတ်ဗိမာန်ဂိုဏ်းရဲ့ပိုင်နက်က ထွက်သွားတာနဲ့၊ ဟမ့်၊ ငါမင်းတို့ကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့။"

သေချာပါသည်။ ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့သည် တာအိုအရှင်တောင်အလင်း၏အတွေးကို ထိုအချိန်က မသိခဲ့ကြပါ။

သူတို့သည် ကောင်းပိုင်ယွဲ့ ဦးဆောင်သော နတ်ဗိမာန်ဂိုဏ်းမှကျင့်ကြံသူအများအပြားနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့သည် ။

နတ်ဗိမာန်ဂိုဏ်းမှ တာအိုဖွဲ့စည်ခြင်းကျင့်ကြံသူများသည် ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့ အကြောင်းကြားခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည် သာမှန်တာအိုဖွဲ့စည်းခြင်းကျင့်ကြံသူများ မဟုတ်ကြောင်း သိခဲ့ကြသည် ။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အပြန်အလှန်လေးစားမှုဖြင့် ဆက်ဆံခဲ့ကြသည် ။

.....

ထိုကဲ့သို့ပင်။

ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်က မျက်စိတမှိတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားသည်။

ထိုနှစ်များအတွင်း ၎င်းတို့၏ ဒေသသည် အတော်လေး တည်ငြိမ်နေခဲ့သည် ။

သို့သော် အခြားဒေသများတွင် အသူရာနတ်ဆိုးများကို ဆန့်ကျင်၍ ဒါဇင်နှင့်ချီသော တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း သိရှိရလေသည် ။

ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းချန်ရွှမ်၊ ရှန်းရူယန်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် အခြားသူများဖြစ်စေ သူတို့အားလုံးသည် သတိထားနေကြပါသည်။

အဆုံး၌ သူတို့အားလုံးသည် အသူရာနတ်ဆိုးများနှင့် တွေ့ရလျှင် ဂရုမစိုက်ဘဲနေရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိကြပါသည်။

တစ်ကောင်ချင်းစီ၌ မတူညီသော အရည်အချင်းများ ရှိကြပါသည်။

၎င်းသည် အလွန်ထူးဆန်းသည့် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

အချိန်ခဏလောက်ဂရုမစိုက်ခဲ့ခြင်းသည် သေစေနိုင်ပြီး ထိုနတ်ဆိုးများကြောင့် များစွာသော စောင့်ကြပ်သူများကျဆုံးခဲ့ရပြီးဖြစ်ကာ သူတို့၏ပိုင်နက်ကို ကျဆုံးသွားစေနိုင်ပါသည်။

...

ထိုအချိန်တွင်။

ကျန်းချန်ရွှမ်၊ ရှန်းရူယန်၊ ကောင်းပိုင်ယွဲ့ နှင့်အခြားသူများသည် စစ်ဆေးခြင်းလုပ်ငန်းကို ဆွေးနွေးနေကြသည် ။

ရုတ်တရက် ကောင်းကင်သည် မှောင်မိုက်လာပြီး လူတိုင်းရဲ့ အမူအရာများကို တင်းကျပ်လာစေခဲ့သည်။

အခြေအနေ၏ လေးနက်မှုကို သဘောပေါက်လိုက်သည်နှင့် သူတို့၏ရှုပ်ထွေးမှုများက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါသည်။

သူတို့သည် ယာယီတဲမှ ထွက်လာသောအခါ မူလတဲတွင် ရှိနေသေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည် ။

ဟုတ်ပါသည်။

၎င်းတို့သည် တူညီသော တဲတစ်ခုမှ အခြားတဲတစ်ခုသို့ သွားခဲ့ကြပုံရကာ အသေးစိတ်အလုံးစုံသည် အတိအကျတူညီသော်လည်း မျက်မှောက်တွင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော မျက်နှာများ မရှိကြပေ။

ကောင်းပိုင်ယွဲ့နှင့် အခြားနတ်ဗိမာန်ဂိုဏ်း၏ကျင့်ကြံသူများသည် အသူရာနတ်ဆိုးများ၏လုပ်ရပ် ဖြစ်နိုင်ကြောင်း နားလည်သွားသဖြင့် အမူအရာများ မဲမှောင်သွားကြသည်။

သူတို့သည် စိတ်ကူးယဉ်နေရာတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသောနေရာတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ပုံရပြီး ၎င်းတို့ကို အတွင်းမှာ ခိုင်ခိုင်မာမာ ပိတ်မိစေခဲ့ပါသည်။

ထိုသူများသည် အရှေ့ပိုင်းရှိချောက်နက်အားစောင့်ကြပ်နေသည့် အဓိကအင်အားစုဟု ပြောနိုင်ပါသည်။

အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ဤနေရာတွင် အချိန်အကြာကြီး ပိတ်မိနေခဲ့ပါက အခြားသော ကျင့်ကြံသူများမှာ အန္တရာယ်ရှိနိုင်ဖွယ်ရှိပါသည် ။

ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် ထိုစိတ်ကူးယဉ်နေရာမှ လွတ်မြောက်ခဲ့လျှင်ပင် သူတို့သည် ပိုပြီး အန္တရာယ်များသည့် အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ရနိုင်ဖွယ် ရှိပါသည်။

ထို့ကြောင့် မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရှိနေသောလူများသည် ရန်သူ၏ ဦးဆောင်မှုကို ခွင့်မပြုနိုင်ပါ။

ထိုပိတ်မိခြင်းကို စတင်၍ ချိုးဖောက်နိုင်ရန် လိုအပ်ပါသည်။

ကျီ!

ထိုအချိန်တွင်။

စွန်းလုံရှန်းအမည်ရှိ နတ်ဗိမာန်ဂိုဏ်းမှ တာအိုဖွဲ့စည်းခြင်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် အလံတစ်ခု ထုတ်ခဲ့ပေသည် ။

သူ ၏ ဓမ္မစွမ်းအားကို အလံထဲသို့ ထည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းသည် အဖြူရောင် အလင်းစက်ဝန်းများကို စတင်ထုတ်လွှတ်ခဲ့သည် ။

သိသာထင်ရှားစွာပင် ၎င်းတို့ ပိတ်မိနေသော စိတ်ကူးယဉ်နေရာသည် မျက်နှာပြင်၌ အက်ကွဲရာများ စတင်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကြီးမားသောဖိအား၏အောက်တွင် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ပြိုကွဲရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေကြောင်း ပြသနေသည်။

“ဒီစိတ်ကူးယဉ်နေရာကို ကျွန်တော်ရဲ့ ပင်လယ်အစီအရင်အလံတစ်ခုတည်းနဲ့ ထိုးဖောက်လို့မရဘူး။ အဲဒါက လိုအပ်နေသေးတယ်။” စွန်းလုံရှန်းက သူ၏အမူအရာမဲမှောင်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

သူ ၏ စကားကိုကြားသောအခါ ကျန်းချန်ရွှမ်နှင့် ရှန်းရူယန်တို့သည်အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည် ။

ထို့နောက် ရှန်းရူယန်က သူမ၏ တံတောင်ဆစ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပုတ်လိုက်သည်။

ဂလောင်....

နောက်တစ်ခဏတွင် သူမ၏ လျှပ်စီးငါးပါးမသေမျိုးရန်နှိမ်ဓားသည် သူမ၏ နဖူးပေါ်မှ ပျံတက်လာခဲ့သည် ။

ဂျုန်း...

မိုးကြိုးပစ်သံသည် အထက် ကောင်းကင်တွင် ဆူညံနေပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ် ရောင်ဝါတစ်ခုက မတည်ငြိမ်သေးသော စိတ်ကူးယဉ်နေရာအား မြင်သာသည်ထိ အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။

ထိုအရာကိုမြင်လျှင် သူတို့အားပိတ်ထားသည့်စိတ်ကူးယဉ်နေရာအား ဖျက်စီးနိုင်ရန် အနည်းငယ် အားထုတ်မှုသာလိုအပ်တော့သည်ကို သိလိုက်ရသောအခါလူတိုင်း၏မျက်နှာ၌ ပျော်ရွင်မှုများ ပေါ်လာခဲ့သည်။

စွန်းလုံရှန်းနှင့် ရှန်းရူယန်တို့သည်သူတို့ ၏ ရတနာများပေါ်တွင်တစ်ပြိုင်တည်းစွမ်းအားအပြည့်အ၀ အသုံးပြုခဲ့သည်။

ဂျုန်း...

ထိုအချိန်တွင် နေရာလပ်သည် မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ဘဲ အပိုင်းအစများက စတင်ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည် ။

ရှန်းရူယန်သည် သူ၏လျှပ်စီးငါးပါးမသေမျိုးရန်နှိမ်ဓားကို နောက်ဆုံး တွန်းအားပေးလိုက်ပြီးနောက်၊

ဝုန်း....!

နောက်ဆုံး၌ သူတို့အားလုံး၏ဘေးမှအရာအားလုံးသည် ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီး အစစ်အမှန်လောက၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို တွေ့ခဲ့ကြရလေသည်။