လော့ချန်ကို ထွက်လာခိုင်းစမ်း...

“ဟမ်... ဒါက...”

ဆွန်ချွမ်ဝူက ဓားလက်ကိုင်ပေါ်လက်တင်လိုက်သည့်တစ်ခဏ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲများစွာ မျက်နှာအရောင်ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

အသက်ရှူသံနှစ်ခုမျှကြာသွားသည့်နောက် ဆွန်ချွမ်ဝူက ထိုနေရာတွင် ငြိမ်သက်စွာရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှမပြုလုပ်ပေ။ သို့သော် သူ့ထံမှထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဟုန်မှာ တစထက်တစ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

ဓားအိမ်ထဲတွင် ဓားတစ်လက်မဟုတ်ဘဲ ကမ္ဘာကိုမျိုချရန်အလောင်း ကြံစည်နေသည့် ရှေးဟောင်းသားရဲရိုင်းတစ်ကောင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသလို ခံစားရသည်။

“ထပ်စောင့်လို့မဖြစ်တော့ဘူး...”

ယူယွဲ့၏ဦးရေပြားထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုတစ်ခုလှိုင်းထလာသည်။

စိတ်နှလုံးက သူ့ကို ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေပါက အနေအထားမှာ ပိုမိုဆိုးရွားလာလိမ့်မည်ဟု သတိပေးနေသည်။ သူက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အားပြင်းစွာ ခုန်ပေါက်လိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယူယွဲ့သည် သူ၏စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး လက်သီးကိုဆုပ်ထားရင်း သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မီးလျှံလေပြွန်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

“မီးလျှံဝံပုလွေရာချီသတ်ခြင်း...”

“ဟုန်း...”

ယူယွဲ့၏လက်သီးတစ်ချက်ထိုးထွက်သွားသည်နှင့်အတူ နီရဲသောမီးလျှံများက ပြည့်လျှံစွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ပြင်းထန်သောလက်သီးစွမ်းအင်သည် မီးလျှံဝံပုလွေများစွာ စုပေါင်းဖြစ်ပေါ်လာသည့် ရေစီးကြမ်းတစ်ခုနှယ် ပြင်းထန်စွာ ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ အရာအားလုံးကို မီးလောင်ဖျက်ဆီးရန် ကြံစည်နေသည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ရာအင်အားမှာ လူတို့၏အမွှေးအမျှင်များကိုပင် ထောင်မတ်လာစေသည်။

“ချံ...”

ထိုအချိန်တွင် ဆွန်ချွမ်ဝူက နောက်ဆုံးတွင် ဓားကိုဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ဓားအိမ်မှ ထွက်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် သူ၏အရှိန်အဟုန်မှာ တဟုန်းထိုးမြင့်တက်လာသည်။

“လေဟာနယ်တိမ်ခွဲဓားဖြတ်ခြင်း...”

မျက်ဝန်းနှစ်ဖက်က ယူယွဲ့ကို သေချာသော့ခတ်ထားရင်း ဆွန်ချွမ်ဝူက လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဓားရှည်ကို မြှောက်ကိုင်ကာ ဓားတစ်ချက်ဝှေ့ရမ်းဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဒုတိယဓားချက်၊ တတိယဓားချက်တို့ကို ဆက်လက်ထုတ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ပထမဓားချက်တွင် လက်သီးစွမ်းအင်များ ပြိုကွဲထွက်သွားသည်။

ဒုတိယဓားချက်တွင် လက်သီးစွမ်းအင်များ လုံးဝပျက်စီးသွားသည်။

ဓားချက်သုံးချက်မှာ တစ်ပြိုင်နက်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အကြားအခြားမှာ သိသိသာသာမရှိသလောက်ဖြစ်သည်။

လက်သီးစွမ်းအင်များ ပျက်စီးသွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် တတိယဓားချက်က ယူယွဲ့၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖြတ်ဝင်သွားသည်။

ယူယွဲ့၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အကာအကွယ်ချီစွမ်းအင်များမှာ အပိုင်းပိုင်းကွဲထွက်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးစီးကြောင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားရသည်။

ဤအချိန်တွင် အနိုင်အရှုံးကို ခွဲခြားပြီးဖြစ်သည်။

သို့သော် ဆွန်ချွမ်ဝူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သောအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး နောက်ထပ်ဓားချက်တစ်ချက်ကို ထပ်မံထုတ်လိုက်သည်။

“ပြိုကွဲစမ်း...”

ယူယွဲ့မှာ ရှောင်တိမ်းရန်နည်းလမ်းမရှိတော့ဘဲ အံကိုကြိတ်ကာ အတင်းအကြပ် ခံယူလိုက်ရသည်။

“ဘုန်း...”

ဓားအလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ယူယွဲ့မှာ သွေးတစ်ပွက်အန်ထွက်ကာ စင်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားသည်။ သူ၏ညာလက်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသောဓားရာတစ်ခု ထင်ရှားစွာ ပေါ်ပေါက်နေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်လိုက်ရသည့်အခါ ပဉ္စမအကြီးအကဲက စားပွဲကို ရိုက်ခွဲလိုက်ပြီး ဆွန်ချွမ်ဝူကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒါက သာမန်ဖလှယ်ပြိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုပဲ။ မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက်ရက်ရက်စက်စက် လက်ချလိုက်ရတာလဲ...”

ဆွန်ယင်ယန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

“မုအကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော့သားက သူ့လက်ကို သက်ညှာပြီးသားပါ။ လေဟာနယ်တိမ်ခွဲဓားဖြတ်ခြင်းမှာ ဓားချက်ငါးချက်ပါရှိပြီး သူက စတုတ္ထဓားချက်ထိသာ အသုံးပြုခဲ့တာပါ...”

ဆွန်ချွမ်ဝူက ဓားကိုအိမ်ထဲပြန်ထည့်လိုက်ပြီး စင်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားသော ယူယွဲ့ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ငါလည်း မထင်ထားမိဘူး။ အပြင်စည်းတပည့်ဆယ်ဦးထဲက နံပါတ်ခြောက်နေရာမှာ ရှိတဲ့မင်းက ဒီလောက်အဆင်မပြေဘူးလို့။ ငါမင်းကို ငါအထင်ကြီးလွန်းသွားတာပဲ...”

“မင်း...”

ယူယွဲ့၏နှလုံးထဲတွင် အရှက်တကွဲခံစားမှုများ ပြည့်လျှံလာပြီး မျက်နှာပေါ်ရှိ သွေးကြောများပင် ထောင်ထွက်လာသည်။

သို့သော် သူ၏စွမ်းရည်မှာ ပိုမိုနိမ့်ကျသဖြင့် အံကိုကြိတ်ပြီး အရှုံးကိုသာ လက်ခံလိုက်ရသည်။

“ယူယွဲ့က သိုင်းပညာနဲ့ စွမ်းအားအဆင့်မှာ ရှုံးသွားတာမဟုတ်ဘူး။ သိုင်းနယ်ပယ်မှာ ရှုံးသွားတာပဲ...”

“ဟုတ်တယ်။ ဆွန်ချွမ်ဝူက ဒီလောက်ငယ်ရွယ်နေပြီးမှ ဓားနှလုံးပြည့်စုံမှုအဆင့်ကို ရောက်ရှိထားတာ မထင်မှတ်ထားမိဘူး...”

“ဒီနှစ်ရဲ့ ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲမှာ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းကနေ ထူးချွန်သူတစ်ယောက်ထပ်ထွက်ပေါ်လာပြီထင်တယ်...”

ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲများသည် နက်ရှိုင်းသော မလွှဲမရှောင်သာမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ ထူးချွန်သူများသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဤသို့ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေပါက ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းနှင့် သူတို့၏အကွာအဝေးမှာ ပို၍ပို၍ဝေးကွာလာလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် အကြီးအကဲချန်ရွှမ်က ဆွန်ယင်ယန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ဆွန်ယင်ယန်၊ ပြိုင်ဆိုင်ဖလှယ်မှုပြီးသွားပြီ။ မင်းရဲ့လာရင်းအကြောင်းကို ပြောပြလို့ရပြီ မဟုတ်လား...”

သူသည် ဆွန်ယင်ယန်က ဤပြိုင်ပွဲအတွက်သာ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းသို့ လာရောက်ခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်မထားပေ။

ဆွန်ယင်ယန်က အခြေအနေမှာ သင့်လျော်လာပြီဟု ယူဆပြီး စကားဖွင့်လိုက်သည်။

“မင်းတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှာ လော့ချန်ဆိုတဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ရှိတယ် မဟုတ်လား...”

လော့ချန်။

ဤနာမည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ။

အကြီးအကဲများစွာ၏ မျက်နှာအမူအရာများ ထူးဆန်းသွားသည်။

ဤလူသည် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်မှာ လပေါင်းများစွာသာရှိသေးသော်လည်း အုတ်အော်သောင်းတင်းဖြစ်ရပ်များစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲချန်ရွှမ်က ပြောလိုက်သည်။

“သူက ငါ့ရဲ့တပည့်ရင်းတစ်ယောက်ပဲ...”

ဤစကားကိုကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဆွန်ယင်ယန်၏မျက်ဝန်းထဲတွင် ထူးဆန်းသောအရောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

“မင်းက အသုံးမကျတဲ့သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားလာတဲ့ အသုံးမကျသူတစ်ယောက်ကို တပည့်ရင်းအဖြစ်လက်ခံထားတယ်ပေါ့။ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းက ဒီလောက်ဆိုးရွားလာပြီလား...”

ချန်ရွှမ်၏မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားသည်။

“ဘာကိစ္စမှမရှိရင် မင်းပြန်လိုက်တော့...”

ဆွန်ယင်ယန်က လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ဝက်လလောက်က ငါ့တပည့်ဝူမင် အပြင်မှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရင်း လော့ချန်နဲ့ အနည်းငယ် ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ လော့ချန်က သူ့ရဲ့ဒျန်တန်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်လို့ အခု အသုံးမကျသူတစ်ယောက်ဖြစ်သွားပြီ...”

“ဟင်...”

ဤစကားကိုကြားလိုက်ရသည့်အခါ လူအများက အံ့သြစွာ အသက်ရှူသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လော့ချန်တွင် ဤမျှစွမ်းအားရှိမည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။

ထို့အပြင် သူ့တွင် ဤမျှရဲရင့်မှုရှိလိမ့်မည်ဟုလည်း မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

အကြီးအကဲချန်ရွှမ်က မျက်နှာအမူအရာမပြောင်းလဲဘဲ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် မင်းက အပြစ်တင်ဖို့ လာတာပေါ့လေ။ ငါတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းက မင်းတို့ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းကြောင့် သေဆုံးပြီး ဒဏ်ရာရသွားတဲ့ တပည့်တွေလည်း မနည်းဘူး။ အပြစ်တင်ဖို့ဆိုရင် ဒါမပြီးနိုင်တဲ့ကိစ္စဖြစ်သွားလိမ့်မယ်...”

ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ဂိုဏ်းနှစ်ခုသည် ထင်ရှားပြီး လျှို့ဝှက်စွာ အငြင်းပွားမှုများဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး သေဆုံးဒဏ်ရာရသည့် တပည့်များမှာ ရေတွက်မရနိုင်လောက်အောင်ပင်။ အကယ်၍ အပြစ်တင်ရန်ကြံစည်ပါက မျက်နှာချင်းဆိုင်စစ်ပွဲကြီးတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။

အပြင်စည်းတပည့်တစ်ဦးအတွက် ဤသို့ဖြစ်ပေါ်ရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

ဆွန်ယင်ယန်က အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်သည်။

“လူငယ်တွေဟာ စိတ်အားထက်သန်မှုနဲ့ အငြင်းပွားကြတာပဲ။ သေဆုံးဒဏ်ရာရတာမျိုးက မလွှဲမရှောင်သာပါ။ ဒီတစ်ကြိမ် ငါလာတာက အပြစ်တင်ဖို့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ့တပည့်တချို့က ဒီကိစ္စကို ကြားပြီးနောက် လော့ချန်ဆိုတဲ့သူကို တွေ့ချင်နေကြတာပဲ...”

ဆွန်ယင်ယန်၏စကားသံမဆုံးခင်မှာပင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးက သူ၏နောက်မှ ခုန်ထွက်လာပြီး လက်သီးကိုဆုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းအပြင်စည်းတပည့် စုချင်းပါ။ လော့ချန်နဲ့ ဖလှယ်ပြိုင်ဆိုင်ချင်ပါတယ်...”

ချန်ရွှမ်၏မျက်ခုံးများ အနည်းငယ်တွန့်သွားပြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

“လော့ချန်က ဂိုဏ်းထဲမှာ မရှိဘူး...”

သူသည် ဆွန်ယင်ယန်မှာ စိတ်ထားကျဉ်းမြောင်းပြီး အငြိုးထားတတ်သူဖြစ်ကြောင်း ယခင်ကတည်းက ကြားသိထားပြီးဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လော့ချန်အတွက် တမင်သက်သက်လာရောက်ခြင်းဖြစ်သည့်အတွက် ရိုးသားမှုမရှိသည်မှာ သေချာသည်။

ဤစကားကိုကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဆွန်ယင်ယန်က ပြန်မဖြေဘဲ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူငယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ရှူး...”

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူငယ်က ခြေလှမ်းတစ်ခုကို ခိုင်မာစွာ နင်းလိုက်ပြီး တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်များကို အကြည့်ဖြင့် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရင်း တိုက်လိုစိတ်ပြင်းပြစွာ ပြောလိုက်သည်။

“လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းက စုချင်းပါ။ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးအဆင့် ရှိပါတယ်။ တူညီတဲ့အဆင့်ရှိသူတိုင်း လာပြီး ဖလှယ်ပြိုင်ဆိုင်လို့ရတယ်...”

ချန်ရွှမ်၏မျက်ခုံးများ တစ်ဖန်တွန့်သွားသည်။

“ဆွန်ယင်ယန်၊ ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ...”

ဆွန်ယင်ယန်က ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒါက ငါ့ရဲ့အဓိပ္ပာယ်မဟုတ်ဘူး။ သူက မင်းတို့ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်တွေနဲ့ ဖလှယ်ပြိုင်ဆိုင်ချင်တဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုကြောင့်ပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်...”

စကားသံမဆုံးခင်မှာပင် တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်ရှိ စုချင်းက မည်သူမျှမတုံ့ပြန်သည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး မာန်ဖီကာ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဘာလဲ၊ ဘယ်သူမှ မတိုက်ရဲဘူးလား။ ဟမ်၊ ဒီလောက်ကြီးကျယ်တဲ့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေက သတ္တိမရှိတဲ့ ကြွက်တွေချည်းပဲလား။ တကယ်ကို ရယ်စရာပဲ...”

ဤစကားထွက်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် လူအုပ်တစ်ခုလုံး ဆူညံသွားသည်။

ယခုတင်က ဆွန်ချွမ်ဝူက ယူယွဲ့ကို အရှက်ရစေခဲ့ခြင်းကပင် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်များကို ဒေါသထွက်စေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

စုချင်း၏ဤစကားများမှာ မီးပေါ်ဆီလောင်းသလိုပင်ဖြစ်သည်။

ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ အပြင်စည်းတပည့်များသည် မျက်နှာများနီမြန်းလာပြီး ဒေါသတကြီးဖြစ်နေကြသည်။

ရုတ်တရက် လူအုပ်ထဲမှ အေးစက်သောအော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဟေ့ကောင်... မင်းက ဘာကောင်လဲ။ ဒီနေရာမှာ ဒီလောက်မာန်တက်ရဲတယ်ပေါ့။ ငါ ချန်ယွဲ့က မင်းနဲ့ တိုက်မယ်...”

“ရှူး...”

စကားသံမဆုံးခင်မှာပင် အပြာရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုက တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လာသည်။

ဤလူသည်လည်း လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးအဆင့်ရှိသူဖြစ်သည်။

စုချင်းက တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ပြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ “နောက်တစ်ယောက်လဲလိုက်တာ ကောင်းမယ်ထင်တယ်။ မင်းက မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

“မာန်တက်လွန်းတယ်။ ငါ့ရဲ့ခရမ်းရောင်ဓားသုံးချက်ကို ခံကြည့်စမ်း...”

ချန်ယွဲ့မှာ ဒေါသတကြီးဖြစ်သွားပြီး လက်ထဲတွင် ဓားရှည်တစ်လက်ပေါ်လာကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဓားကိုဆုပ်ကိုင်ပြီး စုချင်းကို လျှပ်တစ်ပြက်အရှိန်ဖြင့် ဓားသုံးချက်ဆက်တိုက်ဖြတ်လိုက်သည်။

စုချင်း၏လက်နက်မှာ လှံရှည်တစ်ချောင်းဖြစ်ပြီး ရောက်လာသောဓားအလင်းတန်းများကို လုံးဝရှောင်မတိမ်းဘဲ လက်ထဲရှိ လှံရှည်ကို နဂါးတစ်ကောင်နှယ် ဖြတ်ထိုးလိုက်သည်။

“ချံ... ချံ... ချံ...”

မီးပွားများ လှစ်ခနဲထွက်ပေါ်လာပြီး လှံတစ်ချက်ထိုးထွက်လိုက်ရုံဖြင့် ချန်ယွဲ့၏တိုက်ခိုက်မှုမှာ ချက်ချင်းပြိုကွဲသွားပြီး ကာကွယ်ရန်နေရာလွတ်ကြီးပေါ်လာကာ လှံတစ်ချက်ဖြင့် ဘယ်ဖက်ပုခုံးကို ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရသည်။

“ဘုန်း...”

သွေးအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်ယွဲ့မှာ တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်မှ လွင့်ထွက်သွားသည်။

“ဘာလဲ...”

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်များမှာ ထိတ်လန့်အံ့သြသွားကြသည်။

လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးအဆင့်ရှိသူတစ်ဦးဖြစ်သည့် ချန်ယွဲ့မှာ တစ်ချက်ပင်မခံနိုင်ခဲ့ပေ။

အကြီးအကဲချန်ရွှမ်ကတော့ အရိပ်အမြွက်တစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်သည်။

ဤစုချင်းသည် လေ့ကျင့်ထားသည့် သိုင်းကျင့်စဉ်များမှာ သာမန်မဟုတ်သည့်အပြင် သိုင်းနယ်ပယ်မှာလည်း အံ့သြဖွယ်ရာ လှံနှလုံးအလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသည်။ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားအရ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိသူများပင် သူ့ရှေ့တွင် အနိုင်ရရန်ခက်ခဲလိမ့်မည်။

တစ်ဖက်သူသည် အမှန်ပင် ပြင်ဆင်ပြီးမှ လာရောက်ခြင်းဖြစ်သည်။

“ဆွန်ယင်ယန်၊ မင်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ... မင်း လူကြီးလူကောင်းတစ်‌ယောက်ဆိုရင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောစမ်း...” အကြီးအကဲချန်ရွှမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဆွန်ယင်ယန်က ယခုအခါ ဖုံးကွယ်ထားရန်မလိုအပ်တော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။

“လော့ချန်ကို ထုတ်ပေးလိုက်... ကျန်တာကို ညှိနှိုင်းလို့ရတယ်...”