တိုက်မည်ဆိုလျှင် တိုက်ပြမည်

“မင်းနဲ့ လော့ချန်က ရန်ငြိုးရှိတာလား…”

ချန်ရွှမ်က ဆွန်ယင်ယန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မျက်ခုံးများကို တွန့်ကွေးလိုက်သည်။

ဂိုဏ်းနှစ်ခုမှ တပည့်များ ယှဉ်ပြိုင်ရာတွင် သေဆုံးဒဏ်ရာရမှုများ ရှိတတ်သော်လည်း သိုင်းပညာလေ့ကျင့်မှုသည် သဘာဝအရ ရက်စက်သည်။ ယှဉ်ပြိုင်မှုရှိမှသာ တိုးတက်နိုင်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဂိုဏ်းနှစ်ခုသည် အလျှင်အမြန်သဘောတူညီမှုရယူထားပြီး တပည့်များအကြား ရန်ငြိုးများကို တပည့်များကိုယ်တိုင်သာ ဖြေရှင်းကြရန် သဘောတူထားသည်။

သို့မဟုတ်လျှင် ငယ်ရွယ်သူများကို တိုက်ခိုက်ပြီး အကြီးအကဲများက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လာပါက ဂိုဏ်းနှစ်ခုသည် အချိန်မီ စစ်ပွဲတစ်ခုဖြစ်ပွားနေပြီဖြစ်လိမ့်မည်။

ဤအကြိမ်တွင် ဆွန်ယင်ယန်ကိုယ်တိုင်ထွက်လာခြင်းသည် စည်းမျဉ်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ယူယွဲ့သည် ဆွန်ချွမ်ဝူထံမှ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး ပဉ္စမအကြီးအကဲမှာ ဒေါသအမျက်ထွက်နေသည့်အချိန်ဖြစ်သည်။ သူက ဆွန်ယင်ယန်ကို ဒေါသတကြီးစိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဆွန်မျိုးရိုးကောင်… မင်းက အကြွေးတွက်ချင်တယ်ဆိုလည်း ကောင်းကောင်းတွက်ကြတာပေါ့။ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးလတုန်းက ယွမ်အကြီးအကဲရဲ့ တပည့်လေးယောက်မြောက်ကို မင်းတို့လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေက သတ်လိုက်တာပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လတုန်းကလည်း ချင်အကြီးအကဲရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ကို မင်းတို့လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေက မျက်လုံးနှစ်ဖက်လုံးကို ထိုးဖောက်ပြီး မျက်မမြင်ဖြစ်အောင်လုပ်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ရှေးဟောင်းအကြီးအကဲရဲ့ တပည့်ရင်းဖြစ်တဲ့ ဖေ့မျောကို မင်းတို့လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေက ဦးနှောက်ပျက်စီးပြီး လူမသိသူမသိဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့သေးတယ်…”

“မင်းက တပည့်တစ်ယောက်ကို ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရလို့တင် ဒီကိုလာပြီး ရန်ဖြစ်ချင်နေတာလား… ငါတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းကို လွယ်လွယ်နဲ့ အနိုင်ကျင့်လို့ရမယ်များ ထင်နေတာလား…”

“ဘမ်း…”

စိတ်လှုပ်ရှားလာသည့်အဆုံး ပဉ္စမအကြီးအကဲက လက်ဖဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ သူ့ရှေ့ရှိ အပြာရောင်ကျောက်သားစားပွဲသည် ချက်ချင်းပင် အစိတ်အပိုင်းလေးပိုင်းကွဲထွက်သွားသည်။

ဆွန်ယင်ယန်က ပဉ္စမအကြီးအကဲ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို စိတ်ထဲထည့်မထားဘဲ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ငါပြောပြီးသားပဲ… ငါက ရန်ဖြစ်ဖို့ လာတာမဟုတ်ဘူး… တပည့်တချို့ကို ခေါ်လာပြီး ကမ္ဘာလောကကြီးကို မြင်စေချင်ရုံပဲ… တပည့်တွေချင်း ပိုမိုလေ့ကျင့်ဖို့ဆိုရင်လည်း သူတို့ရဲ့ တိုးတက်မှုအတွက် အကျိုးရှိတယ်လေ… ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းက တိုက်ခိုက်မှုကို ကြောက်နေတယ်ဆိုရင်တော့ ငါလည်း ဘာမှပြောစရာမရှိတော့ဘူး…”

သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော ပြုံးသံတစ်ခုပေါ်လာသည်။

“မင်း…”

ပဉ္စမအကြီးအကဲသည် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် မျက်လုံးများပင် မီးခိုးတလူလူထွက်လုမတတ်ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် ဆွန်ယင်ယန်က “တိုက်ခိုက်မှုကို ကြောက်ရွံ့သည်” ဟူသော ခေါင်းစဉ်တပ်ပေးလိုက်သဖြင့် သူ၏ စကားများသည် လည်ချောင်းထဲတွင် ပိတ်ဆို့သွားသလို ဖြစ်သွားသည်။

ယခုအချိန်တွင် ပြန်လည်ငြင်းဆိုလိုက်လျှင် တိုက်ခိုက်မှုကို ကြောက်ရွံ့သည်ဟူသော စွပ်စွဲချက်ကို အမှန်တကယ်ထောက်ခံလိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

“ဟမ်း… တိုက်မယ်ဆိုလည်း တိုက်ပြမယ်…”

ပဉ္စမအကြီးအကဲက မျက်လုံးများကို ပြူးကြည့်လိုက်ရင်း ဒေါသတကြီးအော်ပြောသည်။

“ငါတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေက ရွှံ့စေးကိုနယ်ထားတဲ့ အရုပ်တွေမဟုတ်ဘူး… မင်းတို့ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေကို အောက်ပိုင်းပေါက်ပြဲသွားအောင် ရိုက်နှက်ပြီးရင် မင်းမှာ ဘာပြောစရာရှိသေးလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်…”

သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသမီးလျှံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

“မျှော်လင့်စောင့်စားနေမယ်…”

ဆွန်ယင်ယန်က မျက်နှာထားမပြောင်းလဲဘဲ အေးစက်စွာ ပြန်ပြောသည်။

သူခေါ်လာသည့် တပည့်များသည် ဂရုတစိုက်ရွေးချယ်ထားသော ထူးချွန်သူများဖြစ်သည်။

ယွမ်လန်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များကို ကြည့်လိုက်ရင်း အဆင့်အတန်းမညီမျှသည့် ရောထွေးနေသူများသာဖြစ်ပြီး စိုးရိမ်စရာမလိုဟု ဆွန်ယင်ယန်က တွေးလိုက်သည်။

ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာကို လှမ်းကြည့်ရင်း ဆွန်ယင်ယန်မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သောအလင်းတန်းတစ်ခုပေါ်လာသည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ်တွေးလိုက်သည်။

“မင်းက တကယ့်အသုံးမကျသူဖြစ်ဖြစ် အတုအယောင်ဖြစ်ဖြစ် ဒီနေ့မှာ မင်းကို တကယ့်အသုံးမကျသူဖြစ်အောင် ငါလုပ်ပြမယ်…”

ဆွန်ယင်ယန်၏ တပည့်များထဲတွင် ဝူမင်သည် အရည်အချင်းသာမန်သာရှိပြီး သူ့ကို ဖျက်ဆီးခံရသည်လည်း ဤကဲ့သို့ ကြီးကြီးမားမား လှုပ်ရှားရန်ထိုက်တန်မည်မဟုတ်ပေ။

ဆွန်ယင်ယန်ကိုယ်တိုင် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းသို့ ရောက်လာခြင်းသည် လော့ချန်ကို ရည်ရွယ်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်က သူသည် လူတစ်ဦးအား ကတိပေးခဲ့ဖူးသည်။ လော့မိသားစုမှ မည်သူမျှ ယွမ်လန်နယ်မြေအုပ်စုမှ ထွက်ခွာခွင့်မရှိဟု ကတိပြုခဲ့ဖူးသည်။

ဤအရာသည် မည်သည့်အမှားအယွင်းမှ မဖြစ်ပေါ်စေရပေ။

လော့ချန်သည် အသုံးမကျသည့်သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားခဲ့သည်ဟု သိရှိပြီးနောက် ဆွန်ယင်ယန်သည် သူ့ကို စိတ်ထဲမထည့်တော့ဘဲ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။

အသုံးမကျသူတစ်ယောက်သည် တစ်သက်လုံး ယွမ်လန်နယ်မြေအုပ်စုမှ ထွက်ခွာနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

မထင်မှတ်ထားဘဲ လပိုင်းအကြာတွင် လော့ချန်သည် ဝူမင်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်ဟူသော သတင်းကို သူရရှိခဲ့သည်။

အသုံးမကျသည့်သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားသူတစ်ဦးသည် ဤမျှတိုတောင်းသောအချိန်အတွင်း လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်ရှိသည့် သိုင်းသမားတစ်ဦးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်တဲ့လား…။

ဤအချက်က ဆွန်ယင်ယန်၏ စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသောနိမိတ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

သူ၏အမြင်တွင် သတင်းစကားများသည် မမှန်ကန်နိုင်ပေ။

လော့ချန်နိုးကြားခဲ့သည့်အရာသည် အသုံးမကျသည့်သိုင်းဝိညာဉ်မဟုတ်ပေ။

သို့မဟုတ်လျှင် လော့ချန်တွင် အကြီးစားနောက်ခံတစ်ခုရှိနေပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို လျှို့ဝှက်စွာ ထောက်ပံ့နေခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

မည်သည့်အရာဖြစ်စေကာမူ သူ့နောက်ကွယ်ရှိလူများက မြင်လိုစိတ်မရှိသည့်အရာပင်ဖြစ်သည်။

ယနေ့တွင် သူသည် ဤမသက်မသာဖြစ်မှုကို အစပိုင်းတွင်ပင် ဖြတ်တောက်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

“ကောင်းပြီ… မျှော်လင့်စောင့်စားနေမယ်ဆိုလည်း စောင့်ကြည့်လိုက်ပါ…”

ပဉ္စမအကြီးအကဲသည် ဆွန်ယင်ယန်၏ စိန်ခေါ်မှုကြောင့် စိတ်ထဲတွင် မီးလောင်နေသည့်ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ရုတ်တရက်ထရပ်လိုက်ရင်း အနီးတစ်ဝိုက်ကို အကြည့်လှည့်ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

“ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတပည့်တွေ နားထောင်ကြစမ်း…”

“စင်ပေါ်တက်ပြီး ယှဉ်ပြိုင်အနိုင်ရတဲ့သူတိုင်း တစ်ပွဲအနိုင်ရတိုင်း ချီစွမ်းအင်ဆေးလုံး သုံးရာဆုချမယ်…”

“ဝေါ…”

ဤစကားထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သိုင်းပညာကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားသည်။

ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုမီးလျှံများထွက်ပေါ်လာကာ လက်သီးများကို ပွတ်သပ်ပြီး အဆင်သင့်ဖြစ်နေကြသည်။

ချီစွမ်းအင်ဆေးလုံး သုံးရာဆိုသည်မှာ ငွေသိန်းသုံးဆယ်နှင့် ညီမျှသည်။

ဒါဟာ ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့်မြင့်ဆုံးအလုပ်တစ်ခုကို ပြီးမြောက်အောင်လုပ်ခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။

ယခုအခါ တစ်ပွဲတည်းဖြင့် ထိုဆုကို ရယူနိုင်ပြီး ထင်ရှားကျော်ကြားမှုနှင့် နာမည်ကြီးခွင့်ပါရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးပင်ဖြစ်သည်။

“ငါတက်မယ်…”

ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်တစ်ဦးက ကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်လိုက်ပြီး စင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားသည်။

ဤသူသည်လည်း လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိသူဖြစ်ပြီး မျက်နှာသည် မည်းမှောင်နေကာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နွားသငယ်တစ်ကောင်လို သန်မာထွားကျိုင်းပြီး ချန်ယွဲ့ထက် အရှိန်အဝါပိုပြီး သာလွန်နေသည်။

“ကျန်းဆရာကြီး အားပေးပါဦး…”

တစ်ဦးတစ်ယောက်သော တပည့်တစ်ဦးက စင်ပေါ်တက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ အော်ဟစ်အားပေးကြသည်။

လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်ဖြစ်သူ စုလန်က ထိုထွားကျိုင်းသည့်လူငယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်း မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“မင်းလို အင်အားနဲ့တော့ ငါ့ကို အနိုင်ယူပြီး ဆုလာဘ်ရမယ်လို့ ထင်နေတာလား… တကယ်ကို အိပ်မက်မက်နေတာပဲ…”

“ချန်ယွဲ့တစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူလိုက်ရလို့ မိုးနဲ့မြေကို မသိတော့ဘူးလား… ရေတွင်းထဲက ဖားတစ်ကောင်သာသာပဲ…”

ထွားကျိုင်းသည့်လူငယ်က လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ရင်း အေးစက်စွာပြုံးလိုက်သည်။

“ဟွမ်း…”

စုလန်က လှံတံကို တစ်ချက်လှုပ်လိုက်ရင်း မာန်တက်ကြွစွာ ပြောလိုက်သည်။ “သုံးကွက်အတွင်း မင်းကို ဒီစင်ပေါ်က လှိမ့်ထုတ်မပို့နိုင်ရင် ငါရှုံးတယ်လို့ မှတ်လိုက်စမ်းပါ…”

“အပြောကြီးတဲ့ကောင်… အောက်ကိုဆင်းသွားစမ်း… ကျောက်မီးလက်သီး…”

ထွားကျိုင်းသည့်လူငယ်သည် ဒေါသတကြီးဖြစ်သွားပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရင်း ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ အင်အားများကို လက်သီးတစ်ချက်ထဲသို့ စုစည်းကာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားအောင် ထိုးထုတ်လိုက်သည်။

ဤလက်သီးတစ်ချက်သည် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော အင်အားကို ပြသနေပြီး လေထုထဲတွင်ပင် ဖုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲသံများထွက်ပေါ်လာသည်။

ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များအားလုံး အသက်ရှူမှုကို ထိန်းထားရင်း စုလန်သည် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် လွင့်ထွက်သွားမည့် မြင်ကွင်းကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။

သို့သော် ဆန္ဒနှင့်မကိုက်ညီခဲ့ပေ။

စုလန်က လှံတံ၏အဆုံးကို တစ်ချက်လှုပ်လိုက်ရင်း လှံသည် မြွေတစ်ကောင်လို သွက်လက်စွာပင် ထွားကျိုင်းသည့်လူငယ်၏ လက်သီးကို ရှောင်တိမ်းသွားပြီး ရုတ်တရက် ဖြောင့်တန်းလိုက်သည်။

“ဘုန်း…”

ထွားကျိုင်းသည့်လူငယ်သည် တုန်ခါမှုကြောင့် ဟန်ချက်ပျက်သွားပြီး ခြေလှမ်းများမမှန်ကန်တော့ဘဲ မျက်နှာအရောင်ပြောင်းလဲသွားကာ ချက်ချင်းနောက်ဆုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။

“လိမ့်ထွက်သွားစမ်း…”

စုလန်က လှံတံကို တစ်ဖက်သို့ လှည့်ပတ်ရိုက်ချလိုက်ရာ ထွားကျိုင်းသည့်လူငယ်သည် စင်ပေါ်မှ လွင့်ထွက်သွားသည်။

“တစ်ချက်တောင် မခံနိုင်ဘူးလား…”

စုလန်က မထီမဲ့မြင်ပြုကာ အေးစက်စွာပြုံးလိုက်သည်။

“ကောင်စုတ်လေး… အရမ်းကြွမနေနဲ့… ငါ ဟူးကျို့က မင်းကို အနိုင်ယူပြမယ်…”

ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ငါးရှိသည့် တပည့်တစ်ဦးက စင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လာသည်။

သို့သော် နှစ်ကွက်သာကြာပြီးနောက် ဤသူသည် စုလန်၏ လှံတစ်ချက်ဖြင့် လွင့်ထွက်သွားရသည်။

ဤအချိန်တွင် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များ၏ မျက်နှာများသည် မည်းမှောင်သွားကြသည်။

သုံးပွဲဆက်လက်ယှဉ်ပြိုင်မှုတွင် တစ်ဖက်သတ်အနိုင်ရမှုများသာဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

“တကယ်ကို အသုံးမကျတဲ့ လူအုပ်ကြီးပဲ…”

စင်မြင့်ပေါ်တွင် ယန်ချီက ဒေါသတကြီးဖြစ်နေပြီး စုလန်ကို ကိုယ်တိုင်တက်ပြီး သင်ခန်းစာပေးချင်လှသည်။

သို့သော် သူသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ရှိသိုင်းသမားဖြစ်သဖြင့် တက်ပြီး အနိုင်ယူလျှင်တောင်မှ အကြီးအကဲအနေဖြင့် အငယ်ကို အနိုင်ကျင့်သည်ဟု စွပ်စွဲခံရမည်ဖြစ်သည်။

ယန်ချီဘေးတွင်ထိုင်နေသည့် ပိုးသားဝတ်ရုံဝတ်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ယန်ဆရာကြီး… ကျွန်တော် သူ့ကို တိုက်မယ်…”

ယန်ချီက မျက်ခုံးတွန့်ကာ ပြောသည်။ “ချန်းလင်… ဒီကောင်ရဲ့ သိုင်းပညာအဆင့်က လှံနှလုံးအလယ်အဆင့်ရောက်နေပြီ… မင်းက သူ့ပြိုင်ဘက်မဖြစ်နိုင်ဘူး…”

မျက်နှာဖြူဖျော့ဖြူဖျော့ရှိသည့် ချန်းလင်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ယန်ဆရာကြီး… သူ့ကို သင်အရမ်းမြင့်မားအောင် တန်ဖိုးထားလွန်းနေပြီ… လှံနှလုံးအလယ်အဆင့်ဆိုတာ ဘာများထူးခြားလဲ… အနိုင်အရှုံးက သိုင်းပညာအဆင့်တစ်ခုတည်းကို ကြည့်တာမဟုတ်ဘူး… ကျွန်တော်က ကြယ်ခုနစ်ပွင့်သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားပြီး လေ့ကျင့်ထားတဲ့ ကျင့်စဉ်ကလည်း အဆင့်လေးရှိတဲ့ ကျင့်စဉ်ပဲ… သူ့ကို အနိုင်ယူဖို့ဆိုတာ လွယ်လွယ်ကူကူပဲ…”

ယန်ချီက ခေါင်းညိတ်ပြီး မှာကြားလိုက်သည်။ “သတိထားပါ… သူ့ရဲ့ လှံအကွက်တွေက ပြောင်းလဲမှုများတယ်… မင်းလည်း နည်းနည်းလောက် သတိထားလိုက်ပါ…”

“စိတ်ချပါ… ကျွန်တော်ရှေ့မှာ သူက ဘာလှိုင်းမှ မထလှုပ်နိုင်ပါဘူး…”

ချန်းလင်က စကားတစ်ခွန်းထားခဲ့ပြီး လူအုပ်ကြီး၏ အကြည့်များအကြား စင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားကာ ခါးတွင်ဆွဲထားသည့် ဓားရှည်ကို ထုတ်လိုက်သည်။

စုလန်က မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ပြောသည်။

“သေဖို့လာတဲ့ နောက်တစ်ယောက်ပေါ့… မင်းကရော သုံးကွက်ထိ ခံနိုင်မလား မသိဘူးနော်…”

ချန်းလင်က မျက်နှာအနည်းငယ်အေးစက်သွားပြီး အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ စွမ်းအားက မဆိုးဘူး… ဒါပေမဲ့ ငါ့ပြိုင်ဘက်တော့ မဟုတ်ဘူး… မင်းကိုယ်တိုင် လှိမ့်ဆင်းသွားမှာလား… ဒါမှမဟုတ် ငါက မင်းကို လှိမ့်ထုတ်ပို့ပေးရမလား…”

“ကျွီ…”

စကားပြောနေရင်း ချန်းလင်ထံမှ အံ့ဩဖွယ်အရှိန်အဝါတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏နောက်ကျောတွင် သွားစွယ်ထက်ပြီး ပါးစပ်ကျယ်သည့် ဧရာမသားရဲတစ်ကောင်၏ပုံရိပ်ပေါ်ထွက်လာကာ ကြယ်ခုနစ်ပွင့်သည် တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းနေသည်။

“အို့… ကြယ်ခုနစ်ပွင့်သိုင်းဝိညာဉ်လား…”

စုလန်က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ပင့်တင်လိုက်ရင်း အကြည့်များထဲတွင် စပ်စုသောအရိပ်အယောင်များပေါ်လာသည်။ “အရမ်းသန်တာလား…”

“ဟွမ်း…”

စကားသံထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် စုလန်၏ နောက်ကျောတွင် မှုန်ဝါးဝါးအလင်းတန်းများထွက်ပေါ်လာပြီး လှံတံတစ်ချောင်းသည် လေထုထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာကာ ထိုအထဲတွင် ကြယ်ရှစ်ပွင့်သည် တဟုန်ထိုးစီးဆင်းလျက် နေ့အလယ်ခင်းတွင် နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ ကြည်လင်ဖြူစင်စွာ ထွန်းလင်းနေသည်။