သူ့ကို ဖျက်ဆီးပေးမယ်၊ ငွေတစ်ဘီလျံကျော်...

ရောက်လာသူမှာ အသက် ၁၅၊ ၁၆ နှစ်ခန့်ရှိပြီး ပိုးသားဝတ်ရုံဖြင့် ကျောက်စိမ်းရုပ်ထုကဲ့သို့ ချောမောလှပသည်။ ခါးတွင် တန်ဖိုးကြီးကျောက်မျက်များဖြင့် အလှဆင်ထားသော အပြာရောင်ရတနာဓားတစ်လက်ကို သိုင်းထားသည်။ သူ၏အမူအရာသည် ကျက်သရေရှိပြီး မျက်လုံးများဖွင့်ပိတ်လှုပ်ရှားလိုက်သည့်အခါ မာန်ထောင်လွှားသော ချီစွမ်းအင်တစ်ခုကို ဖြန့်ကျက်လျက် သူ့တည်ရှိမှုကို လျစ်လျူရှုရန် မဖြစ်နိုင်စေပေ။

ဤသူမှာ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းတပည့်ဆယ်ဦးထဲတွင် ထိပ်ဆုံးမှ ချီဂူးယွမ်ဖြစ်ပြီး မင်းသားတန်း၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးလည်းဖြစ်သည်။

“ဆရာကြီးချီ…”

လူအုပ်က တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရိုကျိုးစွာ နှုတ်ဆက်ကြသည်။

ချီဂူးယွမ်သည် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းတပည့်ထိပ်ဆုံးခေါင်းဆောင်သာမက တာယွဲ့မင်းဆက်၏ အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင်၏ ဝမ်းကွဲညီငယ်ဖြစ်သည်။ သူ၏အဆင့်အတန်းသည် မြင့်မားလှပြီး မင်းသားတန်းအတွင်း၌ပင် ထင်ရှားသော အနေအထားတစ်ခုရှိသည်။

ချီဂူးယွမ်သည် မျက်နှာအမူအရာမဲ့စွာ ယန်ချီဆီသို့ မျက်လုံးမြှောက်ကြည့်ကာ ထပ်မံမေးလိုက်သည်။

“တကယ်လို့ လော့ချန်က ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ရင် မင်းမှာ အနိုင်ရဖို့ ဘယ်လောက်ယုံကြည်မှုရှိလဲ…”

ချီဂူးယွမ်နှင့်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ယန်ချီသည် ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မသန့်ရှင်းသောလေကို တစ်ချက်ရှူထုတ်ပြီး ယုံကြည်စိတ်ချစွာ ဖြေလိုက်သည်။

“ငါက ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်ကို တက်ဖို့ တစ်လှမ်းပဲလိုတော့တယ်… သူက ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ရင်တောင် ငါမှာ အနိုင်ရဖို့ အနည်းဆုံး ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းယုံကြည်မှုရှိတယ်…”

ဖီးနစ်မျက်လုံးပုံစံရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက မျက်ခုံးတွန့်လျက် ပြောလိုက်သည်။

“လော့ချန်က ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းမယ်ဟုတ်လား… ဒီလောက်မြန်မြန်ဆန်ဆန်တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ… ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဆိုတာ သိုင်းပညာရဲ့ ပထမဆုံးအခက်အခဲဖြစ်ပြီး သူက အသုံးမကျတဲ့သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားထားတာလေ… ဒီလိုလွယ်လွယ်ကူကူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဆင့်တက်နိုင်မှာလဲ…”

ချီဂူးယွမ်က သူမကို မထီမဲ့မြင်စွာ တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“သူက အသုံးမကျတဲ့သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားထားတာ မှန်ပေမယ့် တာယွဲ့မင်းဆက်မှာ နှစ်တစ်ရာအတွင်း ဘယ်သူမှ မအောင်မြင်ခဲ့တဲ့ ရွှေခန္ဓာအဆင့်ကို ကျင့်ကြံအောင်မြင်ခဲ့တာလည်း အမှန်ပဲ…”

သူ၏စကားကြောင့် ဖီးနစ်မျက်လုံးပုံစံရှိသော အမျိုးသမီးသည် ချက်ချင်းပင် ဘာပြန်ပြောရမည်မသိဖြစ်သွားသည်။

ချီဂူးယွမ်က ဆက်ပြောသည်။

“လော့ချန်နဲ့ ကျန်ရှင်းလီတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲမှာ ကျန်ရှင်းလီဟာ ခန္ဓာကိုယ်သန်မာမှုကြောင့်သာမက ရှုံးနိမ့်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး… အဲဒီတိုက်ပွဲမှာ ရှိနေတဲ့ အကြီးအကဲတစ်ဦးက ငါ့ကို ပြောပြတာက လော့ချန်ရဲ့ ချီစွမ်းအင်ဟာ အတုအယောင်တွေကို ဖယ်ရှားပြီး စစ်မှန်တဲ့အဆင့်ကို ရောက်နေပြီတဲ့… အဲဒီစွမ်းအင်ရဲ့ အရည်အသွေးက အလွန်မြင့်မားလို့ သူက ဓားတစ်ချက်နဲ့ ကျန်ရှင်းလီကို ချက်ချင်းအနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တာ…”

“ဒါကြောင့်ပေါ့…”

“ဒါဆို သူက ရမ်ချင်ကိုလည်း အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တာ မထူးဆန်းတော့ဘူးပဲ…”

လူအုပ်က ရုတ်တရက် နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီး အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

လော့ချန်သည် အပြင်စည်းသို့ ရောက်လာသည်မှာ သိပ်မကြာခင်အချိန်မှာပင် သူ၏ခြေတစ်ဖက်သည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဆင့်မြင့်သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားထားသည့် မျိုးဆက်တူထူးချွန်သူများပင် ဤမျှလျင်မြန်စွာ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သဖြင့် မယုံကြည်နိုင်ဖွယ် အံ့သြဖွယ်ဖြစ်နေသည်။

ချီဂူးယွမ်က ဆက်ပြောသည်။

“သူက သုံးရက်အတွင်း ဆုံးဖြတ်တိုက်ပွဲကို စောစီးစွာ ဆင်နွှဲဖို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လုပ်လိုက်တာဆိုတော့ သူ့မှာ တစ်ခုခုကို အားကိုးထားတာ ရှိမှာပဲ… ဒီသုံးရက်အတွင်း ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ကို အပြည့်အဝ တက်လှမ်းဖို့ ကြံစည်နေတာဖြစ်ရမယ်…”

ယန်ချီက ရယ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဆရာကြီးချီ… ဒါကို စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး… ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဆိုတာ ပြောလိုက်ရုံနဲ့ တက်လှမ်းလို့ရတာမျိုး မဟုတ်ဘူးလေ… ဒါ့အပြင် သူက တကယ်လို့ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ရင်တောင် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး… ငါ့ဘက်က သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်ပါတယ်…”

ခန္ဓာကိုယ်မြင့်မားသော ရမ်ရှောင်ကွမ်က မကျေမနပ်ဟစ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့အထင်တော့ ဒီလောက်ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်နေစရာမလိုဘူး… ဒီသုံးရက်အတွင်း အခွင့်အရေးရှာပြီး သူ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရင် ပြဿနာအားလုံး ပြီးသွားမှာပဲ… ဒီလောက်နှစ်တွေကြာလာတာ ဘယ်သူကမှ ငါတို့မင်းသားတန်းနဲ့ ဆန့်ကျင်ရဲတာ မရှိခဲ့ဘူး…”

ရမ်ချင်သည် လော့ချန်ကြောင့် ဤမျှပုံစံပျက်သွားရသဖြင့် ရမ်ရှောင်ကွမ်သည် လော့ချန်ကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုစိတ်ပင် ပေါက်ဖွားလာသည်။

“သူ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်ပေါ့…”

ချီဂူးယွမ်က အေးစက်စွာ တစ်ချက်ရယ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဘယ်သူက သွားမှာလဲ… မင်းသွားမှာလား… ယွမ်မန်လီက ပြောတဲ့ စကားတွေကို အလကားလို့ မင်းထင်တယ်ဆိုရင် သွားပြီး စမ်းကြည့်လိုက်ပေါ့…”

ရမ်ရှောင်ကွမ်သည် မျက်ဆံများ ကျုံ့သွားပြီး တံတွေးတစ်ချက်ကို အောင့်သက်သက်မျိုချလိုက်ကာ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ယွမ်မန်လီသည် အကြီးအကဲများကိုပင် အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ရဲသူဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူက လော့ချန်ကို လက်စွမ်းပြလိုက်လျှင် ယွမ်မန်လီသိသွားခဲ့ပါက မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို သူစိတ်ကူးပင် မယဉ်ကြည့်ရဲပေ။

“ကောင်းပြီ… အသုံးမကျတဲ့ သူတစ်ယောက်ကို ဘာမှ အကွက်ဆင်ကြံစည်နေစရာမလိုဘူး… တရားမျှတစွာ သူ့ကို တိုက်ရိုက်သတ်ပစ်လိုက်ရင် ပြီးတာပဲ… မဟုတ်ရင် လူတွေက ငါတို့မင်းသားတန်းက အသုံးမကျတဲ့သူတစ်ယောက်ကိုတောင် မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူးလို့ ပြောကြလိမ့်မယ်…”

ချီဂူးယွမ်က ထပ်မံပြောပြီး ထရပ်လိုက်ကာ ယန်ချီထံ လှည့်ပြောသည်။

“ဒီတိုက်ပွဲမှာ အနိုင်ရဖို့သာ လုပ်ရမယ်… ရှုံးလို့မဖြစ်ဘူး… ဆယ်ပုံဆယ်ယုံကြည်မှုရှိရမယ်… ငါနဲ့အတူ အခုချက်ချင်း အတွင်းစည်းကို သွားမယ်…”

“ကျင်းမင်ဆရာကြီးက အကုန်စီစဉ်ထားပြီးပြီ… ဒီသုံးရက်အတွင်း မင်းရဲ့ အသက်ဝိညာဉ်အလင်းကို ထွန်းညှိပြီး ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်ကို တက်လှမ်းအောင် ကူညီပေးမယ်… ဒီလိုဆိုရင် လော့ချန်က ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းရင်တောင် မင်းဟာ ဘယ်လိုပုံစံနဲ့မှ ရှုံးမှာမဟုတ်ဘူး…”

“ဆရာကြီးချီကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်…”

ယန်ချီ အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။

သူသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်လခန့်ကတည်းက အဆင့်တက်လှမ်းရန် ပိတ်ဆို့အဆင့်သို့ ရောက်နှင့်ပြီဖြစ်ပြီး တံခါးဝသို့ မရောက်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဤမျှအံ့သြဖွယ်ရာ အခွင့်အရေးရလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

“ဟမ်... လော့ချန်… မင်းကိုပဲ ကျေးဇူးတင်ရမယ်… သုံးရက်ကြာရင် မင်းက ငါ့ရှေ့မှာ ဘယ်လိုလှိုင်းတွေဖြစ်အောင် လှုပ်နိုင်မလဲ ကြည့်ရမယ်…”

ယန်ချီက လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ စိတ်ထဲတွင် မာန်ထောင်လွှားစွာ အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။

*

လော့ချန်သည် ကူးလင်ဖန်နှင့် ခဏအကြာ စကားပြောပြီးနောက် ချန်လင်းယုနှင့်အတူ နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာစဉ် လော့ချန်က ပြောလိုက်သည်။

“ဆရာတူအစ်မကြီး… ကူးလင်ဖန်တို့ရဲ့ ချင်းရွှမ်တောင်ထိပ်မှာ နေရာချထားရေးကိစ္စကို မင်းကို ကူညီစီစဉ်ပေးဖို့ အကူအညီတောင်းရမယ်…”

“စိတ်မပူပါနဲ့... မင်းက စိတ်အာရုံထဲမှာ ကျင့်ကြံတာကိုပဲ အာရုံစိုက်ထား… တခြားကိစ္စတွေကို ငါက မင်းအတွက် စီစဉ်ပေးမယ်…”

ချန်လင်းယုက မျက်လုံးများကို တစ်ချက်မှိတ်ပြီး ပြုံးလျက်ပြောသည်။

“မမေ့နဲ့နော်… ငါက မင်းအပေါ်မှာ အလောင်းအစားကြီးကြီးမားမား ထည့်ထားတာ… ငါ့ကို အရင်းအနှီးအကုန်လုံး ရှုံးသွားအောင် မလုပ်နဲ့လေ…”

“အင်း… သေချာပေါက်ပေါ့…”

လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ဒါဆို ငါအရင်သွားပြီ…”

တောင်ခြေသို့ ရောက်သည့်အခါ ချန်လင်းယုက နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

လော့ချန်သည် ရမ်ချင်တို့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်လိုက်သဖြင့် ဤမျှကြီးမားသော ဆူညံမှုဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ဤကိစ္စကို ဖြေရှင်းရန် သူမကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်နေသည်။

လော့ချန်သည် ချန်လင်းယု၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်လျက် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။

ကူးလင်ဖန်တို့၏ ပြဿနာများ ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီဖြစ်သဖြင့် လာမည့်သုံးရက်အတွင်း သူသည် အရာအားလုံးကို လွှတ်ထားပြီး ထုံရွှမ်နယ်ပယ်သို့ အပြည့်အဝတက်လှမ်းရန် အာရုံစိုက်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။

သူသည် ချီစွမ်းအင်အိမ်တော်ကို ဖွင့်ထားပြီးဖြစ်ပြီး စွမ်းအင်လေပြွန်ကိုလည်း ဖွဲ့စည်းထားပြီးဖြစ်သဖြင့် အဆင့်ပိတ်ဆို့မှုကို စိုးရိမ်ရန်မလိုပေ။

စိုးရိမ်ရမည့်တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ ပြင်ဆင်ထားသော ဝိညာဉ်ဆေးနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများ လုံလောက်မှုရှိမရှိပင်ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် သူ၏ပိုင်ဆိုင်မှုများကို တိတ်တဆိတ် တွက်ချက်နေသည်။

ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်စဉ်က သူ့ထံတွင် ငွေရှစ်သိန်းကိုးသောင်းခန့်ရှိခဲ့ပြီး ဂိုဏ်းတာဝန်များကို ပြီးမြောက်အောင်လုပ်ဆောင်ရင်း ဆုကြေးအဖြစ် ငွေနှစ်သိန်းငါးသောင်းရရှိခဲ့သဖြင့် စုစုပေါင်း ငွေတစ်ဘီလျံတစ်သိန်းကျော်ဖြစ်လာသည်။

ရွှေခန္ဓာအဆင့်ကို ကျင့်ကြံရာတွင် ငွေသုံးသိန်းကျော်သုံးစွဲခဲ့ရပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ပဉ္စမအကြီးအကဲနှင့် ဆရာချန်ရွမ်ထံမှ ဆုကြေးအဖြစ် ငွေသုံးသိန်းရရှိခဲ့သဖြင့် နှစ်ခုသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထပ်တူကျသွားသည်။

ဆရာတူအစ်မကြီး ချန်လင်းယု၏ ချီစွမ်းအင်ဆေးလုံး ခုနစ်ထောင်ကို ထည့်တွက်လိုက်လျှင် လော့ချန်ထံတွင် စုစုပေါင်း ငွေတစ်ဘီလျံရှစ်သိန်းကျော်ရှိပြီဖြစ်သည်။

တစ်ဘီလျံရှစ်သိန်းတိတိ…

ဤသည်မှာ အပြင်စည်းတပည့်အများစုအတွက် စိတ်ကူးယဉ်ပင် မကူးယဉ်နိုင်သော ဧရာမစည်းစိမ်ဖြစ်သည်။

သို့သော် လော့ချန်၏စိတ်ထဲတွင်မူ အနည်းငယ်မျှပင် တင်းတိမ်မှုမရှိခဲ့ပေ။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့်ကို တံခါးသုံးပေါက်ဖွင့်အဆင့်ဟုလည်း ခေါ်ဆိုကြပြီး ၎င်းတို့မှာ ဒျန်တန်မြေအိမ်တော်၊ အသက်ဝိညာဉ်တံခါး၊ နှင့် မိုးကောင်းကင်စွမ်းအင်တံခါးတို့ဖြစ်သည်။

တံခါးသုံးခုလုံးဖွင့်လှစ်နိုင်လျှင် စစ်မှန်သောစွမ်းအင်ကို ရရှိပြီး ကျင့်ကြံမှု၏ စစ်မှန်သောလမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ခြေလှမ်းစတင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ပထမအဆင့်ဖြစ်သော ဒျန်တန်မြေအိမ်တော်တွင် လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးသည် ပြည့်လျှံသော ချီစွမ်းအင်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ခံနိုင်ရည်အဆင့်သို့ ရောက်အောင်လုပ်ရပြီး ထို့နောက် ချီစွမ်းအင်ကို အောက်သို့ နစ်မြှုပ်ကာ ချီစွမ်းအင်အိမ်တော်ကို ဖွင့်လှစ်ပြီး ဒျန်တန်စွမ်းအင်ပင်လယ်ကို ဖန်တီးရမည်ဖြစ်သည်။

သာမန်လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်ရှိ သိုင်းသမားများအတွက် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန် မင်ကျင့်ဆေးလုံးနှစ်လုံးသုံးလုံးနှင့် ချီစွမ်းအင်ဆေးလုံးရာဂဏန်းသာ ပြင်ဆင်ရန်လိုအပ်ပြီး စုစုပေါင်းတန်ဖိုးမှာ ငွေတစ်သိန်းနှစ်သိန်းခန့်သာဖြစ်သည်။

သို့သော် လော့ချန်အတွက်မူ ထိုမျှနှင့် မလုံလောက်နိုင်ပေ။

သူသည် ရွှေခန္ဓာအဆင့်ကို ကျင့်ကြံအောင်မြင်ထားပြီး စစ်မှန်သောနဂါးကျင့်စဉ်အဆင့်ခုနစ်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သန်မာမှုသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ပထမအဆင့် အထွတ်အထိပ်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးနှင့် ယှဉ်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပင် သာလွန်နိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် သူခံနိုင်ရည်ရှိသော ချီစွမ်းအင်ပမာဏသည် စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်လောက်အောင် များပြားပြီး သာမန်လူသာမန်ဘဝဖြတ်ကျော်အဆင့်အထွတ်အထိပ်ရှိ သိုင်းသမားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“တစ်ဘီလျံရှစ်သိန်းဆိုတာ ချီစွမ်းအင်ဆေးလုံး တစ်သောင်းရှစ်ထောင်လောက်ပဲ… ဒါဆိုရင် လုံလောက်မှာပါလေ…”

လော့ချန်သည် တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်နေသည်။

ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် အကောင်းဆုံးကြိုးစားရုံသာ လုပ်ဆောင်နိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီးနောက် လော့ချန်သည် အပြင်စည်းခန်းမကြီးသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

အပြင်စည်းခန်းမကြီး၏ ဆေးလုံးပြတိုက်တွင် ဝိညာဉ်ဆေးနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများ ဝယ်ယူရန် လာရောက်သည့် အပြင်စည်းတပည့်များသည် လူသွားလူလာဖြင့် စည်ကားလျက်ရှိသည်။

“ဟယ်… အဲဒါ လော့ချန်ပဲ…”

“တကယ်သူပဲ… သုံးရက်ကြာရင် သိုင်းပညာကွင်းပြင်မှာ ဆရာကြီးယန်ချီနဲ့ သေချင်းရှင်ချင်းတိုက်ပွဲလုပ်ရမှာကိုတောင် ဒီမှာ အေးအေးလူလူ လာနေသေးတယ်ပေါ့…”

“ဆေးလုံးတွေ ဝယ်ဖို့လာတာဖြစ်မယ်… ဒါပေမယ့် သုံးရက်ပဲ ကျန်တော့တာ… ဘယ်လိုဝိညာဉ်ဆေးလုံးမျိုးသောက်သောက် အလကားပဲ… အလဟဿဖြစ်မှာပဲ…”

သုံးရက်အကြာတွင် ဆုံးဖြတ်တိုက်ပွဲဖြစ်မည့်သတင်းသည် လူသိများနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ လော့ချန်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အနီးအနားရှိ အပြင်စည်းတပည့်များသည် တီးတိုးပြောဆိုကာ အချို့က သနားစဖွယ်အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ကြပြီး အများစုကမူ ပြုံးစိစိဖြင့် ပြက်ရယ်ပြုကြသည်။