အကောင်းနဲ့အဆိုးက တစ်ခုတည်းပါပဲ

ရှမိသားစုမှ အကြီးအကဲနှစ်ဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ထောက်ကူရင်း သိုးလမ်းမမှ နောက်ပြန်မလှည့်ဘဲ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ရှချန်းဟိုင် အိပ်မက်မှ နိုးလာကာ အသက်ကြီးသူ နှစ်ယောက်နောက်ကို အလျင်အမြန် လိုက်သွားခဲ့သည်။

ရှယီးဟန်: "ငါတို့အဆင်ပြေပါတယ်... ချန်းဟိုင် ရွှမ်းမင်ကိုသွားရှာ!"

ရှချန်းဟိုင် အမြန်ထွက်သွားသည်။

မကြာခင်မှာပဲ ရှချန်းဟိုင်၊ ရှယီးဟန်၊ ရှမင်နဲ့ ရှရွှမ်းမင်တို့ စာဖတ်ခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ရှမင် အခက်အခဲဖြင့် ထိုင်ကာ စားပွဲပေါ်တွင် ရှရွှမ်းမင်၏ "ဘိုးဘေးတို့ ထွက်ခွာခြင်း" ဟူသော စာသားကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဖြေရှင်းရခက်တဲ့ ကိစ္စပါပဲ။

အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဤစကားများက အလွန်တောက်ပနေပုံရသည်။

"ဒီလူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ"

ရှယီးဟန်၏ မျက်လုံးများသည် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တောက်ပလာကာ။

"ဒီလိုအဖွဲ့အကြောင်း ငါဘာလို့ အရင်က မကြားဖူးတာလဲ... သူတို့ရဲ့ အင်အားက ငါတို့ဘိုးဘေးတွေထက် မနိမ့်ဘူး!"

"သူတို့က နတ်ဆိုး အသွင်ပြောင်းသွားတဲ့ စန့်ရန်တွေ ဖြစ်ရမယ်..."

ရှမင်က ခဏလောက်စဉ်းစားပြီး ပြောလေသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာလောက်က ရှမိသားစုမှာ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ပေါ်လာခဲ့တယ်လေ... သူ့မှာ ထူးခြားတဲ့ အရည်အချင်းတွေ ရှိပေမယ့် သူရဲ့ကိုယ်လုပ်တော်သားဖြစ်လို့ သူ့ကို အလေးမထားမိခဲ့ဘူး... နောက်ပိုင်းမှာ ရှမိသားစုက ထွက်သွားပြီး စန့်ရန်တွေလို လမ်းလွဲသွားခဲ့တယ် ရှမျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်က သူ့ကို အာဃာတကြီးခဲ့တော့ သူလည်း ကလဲ့စားချေဖို့ပြန်လာပြီး နှစ်ရာကျော်ကြာတဲ့အထိ ဒဏ်ပေးခံခဲ့ရတယ်... ခေါင်းဆောင် ကွယ်လွန်သွားတော့ သူထွက်သွားတဲ့ပုံစံအတိုင်းပဲ အလေးပြုခဲ့ရတယ်... အနှစ်နှစ်ရာလောက်ကြာတော့ ချင်းကျိုးမှာ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို လှမ်းမြင်မိတယ်... မသေနိုင်တဲ့ အမတနတ်ဆိုးတစ်ယောက်လို့ ပြောတယ်... ရာစုနှစ်တွေ ကြာလာတဲ့အခါမှာတော့ ရှမျိုးနွယ်ဝင် တော်တော်များများက သူ့ကို မြင်လိုက်ကြတယ်... ဒါပေမဲ့ လူသား မဟုတ်တော့ဘူး!"

ဤစကားကြောင့် လူတိုင်း အံ့ဩသွားကြသည်။

ရှရွှမ်းမင်: "ချန်ရှီကိုလိုက်ရှာတဲ့ သူတွေ အားလုံးက လှည့်စားလို့ မကောင်းဘူးလို့ ပြောနေတာလား"

ရှမင်: "ဟုတ်တယ်... သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ မြေအောက်ကမ္ဘာရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေကို ငါတို့ တောင်းဆိုနိုင်တယ် ဒါပေမယ့် အခု ငါတို့ ရှမိသားစုရဲ့ စွမ်းအားက အရင်ကထက် ပိုနည်းနေပြီဆိုတော့ နောက်ထပ် ပြဿနာ ထပ်လုပ်ဖို့ အကြံပေးစရာ မရှိဘူး... ချန်ရှီ ပေလိုင်မြို့မှာ ဖိနပ်သွားဝယ်ရင် သူ့ကို လုပ်ခွင့်ပေးလိုက်... ဒီကပ်ဆိုးနတ်ဘုရားကို အမြန်ဆုံး ဖယ်ရှားပြီး မလိုအပ်တဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာတွေကို ရှောင်ရှားကြရအောင်"

အားလုံးက ခေါင်းညိတ်ပြကြသော်လည်း စိတ်ပျက်လက်ပျက် ခံစားချက်က သူတို့အတွင်းစိတ်ထဲတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

မင်းမျိုးမင်းနွယ်လို မိသားစုကြီးထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ရှမိသားစုသည် ဘုရင်ကျန်း လက်ထက်ကတည်းက တန်ခိုးကြီးသော အင်အားစုဖြစ်သည်။ သူတို့ ဘယ်တုန်းက တံခါးမှာ အတားအဆီး ခံလာရင် စကားမပြောရဲတာ ရှိဖူးလို့လဲ။

........

ဖုန်းရော့ထုံ နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းတို့ စားပွဲ၌ မလှုပ်မယှက် ထိုင်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

နှစ်ယောက်လုံး ပိတ်မိနေသလို ခံစားနေရ၏။ ၎င်းတို့သည် ယခင်က တစ်ကြိမ်သာ ခိုက်ရန်ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး နှစ်ဖက်စလုံး ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိခဲ့သည်။ နှစ်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ၊ တစ်ယောက်စီက အားသာချက် အနည်းငယ်ရှိပေမယ့် ကွာဟမှုကတော့ ကျဉ်းမြောင်းခဲ့ပါသဖြင့် အပြင်းအထန်တိုက်ခိုက်ရင် အောင်ပွဲခံရမှာ မသေချာချေ။

ထိုအချိန်တွင် အနီးနားရှိ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တွင်တော့ နတ်ဆိုးရောင်ဝါများ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှ ပျံ့လွင့်လာသော ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်ကိုပင် နှစ်ယောက်သား ခံစားလိုက်ရ၏။ အနှီအငွေ့အသက်က အပြင်ဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးထွက်လာသည်။

ဤရောင်ဝါသည် နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းမှုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော နတ်ဆိုးနယ်မြေနှင့် ဆင်တူလေသည်။ နတ်ဆိုးနယ်မြေ တစ်ခုသည် အရာအားလုံးကို နတ်ဆိုးလမ်းကြောင်း တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းနိုင်ပြီး အပြည့်အဝ ပြီးမြောက်ရန် အချိန် ရက်တစ်ရာ လိုအပ်သည်။ သို့တိုင် ခဏတာအတွင်း ဤနတ်ဆိုးရောင်ဝါသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ လမ်းကြောင်းများအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိသွားခဲ့သည်။

ဟေးကော်တွင် ထူးခြားသော နတ်ဆိုးတစ်ဝက်၊ တစ္ဆေတစ်ဝက် ခံယူချက်ထက်မြက်သော အာရုံတစ်ခုရှိသည်။ သူသည် ဤရောင်ဝါကို အိမ်မှာလည်း ခံစားဖူးသဖြင့် အဆင်မပြေမှု လုံးဝ မရှိပေ။

သက်ရှိကမ္ဘာတွင် သူသည် အခြားသူများ၏ အသိစိတ်အပေါ် လွှမ်းမိုးနိုင်ဆုံးသော သာမန်ခွေးမျှသာ ဖြစ်သည်။ မရဏကမ္ဘာတွင်သာ သူသည် နတ်ဆိုး သားရဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်၏။ သို့သော် ဤနတ်ဆိုးရောင်ဝါထဲတွင် သူ့စွမ်းရည်ကိုပါ အပြည့်အ၀ ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်ဟု ခံစားမိလေသည်။

သူတင်မက နတ်မြို့တော်မှ လူများကလည်း ထူးခြားမှုတစ်ခုကို သတိပြုမိကြသည်။

၎င်းတို့အတွင်းမှ မငြိမ်မသက်သော မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်များက ရုတ်တရက် မယုံနိုင်လောက်အောင် အသက်ဝင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ယခင်ကဲ့သို့ ဖရိုဖရဲ၊ ရမ်းကားသော မကောင်းမှု ကြီးထွားလာမည့်အစား ယခုအခါ ထူးဆန်းသော စည်းမျဉ်းအချို့ကို လိုက်နာနေသလိုမျိုး စည်းစနစ်ကျကာ နာခံမှုရောင်ဝါမျိုး ဖြစ်လာသည်။

သူတို့သည် ပထမဆုံးအကြိမ် နတ်ဆိုးလမ်းစဥ် လမ်းကြောင်းကို ကျွမ်းကျင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

အရင်တုန်းကတော့ သူတို့ဟာ သူတို့ရဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်တွေကို လုံးလုံးလျားလျား သိမ်းပိုက်ပြီး လူသတ်ဘီလူးတွေအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲမသွားဖို့ ကြိုးပမ်းခဲ့ကြတာ။ ၎င်းတို့သည် ယန်စွမ်းအင်များ နှိုးဆွပြီး နတ်ဆိုး အသွင်ပြောင်းမိမည်ကို စိုးရိမ်၍ သက်ရှိကမ္ဘာဆီ မကြာခဏ မသွားရောက်နိုင်ဘဲ မြေအောက်ကမ္ဘာတွင်သာ နေခဲ့သည်။

ယခုမူ သူတို့သည် နှိုင်းမရသော သက်တောင့်သက်သာ ရှိမှုနှင့် လွတ်လပ်မှုကို ခံစားကာ လေကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ရှုရှိုက်လိုက်ကြသည်။

“ဒါက နတ်ဆိုးရဲ့ လမ်းကြောင်းအမှန်ပဲ”

တာအိုဝါဒီတစ်ယောက်က စိတ်ခံစားမှုများနဲ့ ရုတ်တရတ် ထအော်လိုက်သည်။ တခြားသူများကလည်း လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲရှိ ချန်ရှီကိုကြည့်ကာ သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရတော့ပေ။

စစ်မှန်သော နတ်ဆိုးကျင့်စဥ်က ၎င်းတို့၏ လျှို့ဝှက်အန္တရာယ်များကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်သည်။ ဒါကြောင့် သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေပါ့မလဲ။

ထိုစဥ် ဖုန်းရော့ထုံက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့နောက်ကွယ်ရှိ ကောင်းကင်ယံမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ ချန်ရှီ၏ နတ်ဆိုးနယ်မြေကို ဖျက်ဆီးရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤနတ်ဆိုး နယ်မြေ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကိုလည်း သူ ခံစားသိရှိခဲ့သည်။ ချန်ရှီ၏ တာအိုနတ်ဆိုးကျင့်စဥ်သည် ထူးထူးခြားခြား အရေးကြီးကြောင်း သူသိပါသည်။ ထို့ကြောင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် စိတ်မ၀င်စားတော့ဘဲ ချန်ရှီ၏ တာအိုနတ်ဆိုးနယ်မြေကို ဖျက်ဆီးပြီး သတ်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ့နောက်ကွယ်မှ ကောင်းကင်အလင်းရောင် ထွက်ပေါ်လာသည့်အခိုက်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကလည်း ရယ်မောလိုက်၏။ လက်ဖက်ရည် စားပွဲက လေထဲသို့ ပျံတက်သွားသည်။ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ဘေးမှာ ထိုင်နေတုန်း လူနှစ်ယောက်နဲ့ ခွေးကလည်း ကောင်းကင်ကို ပျံတက်သွားကြသည်။

ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် ဖုန်းရော့ထုံ၏ နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်မည့် လက်ချောင်းစွမ်းအင်အား ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖုန်းရော့ထုံ၏ ဘယ်လက်မှ လက်နှစ်ချောင်းကလည်း ကောင်းကင်ယံ အလင်းတန်းများနှင့်အတူ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ လည်ချောင်းအတွင်း တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

သူတို့အားလုံးသည် ဤခဏတာ အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အချင်းချင်း ကရုဏာမဲ့စွာ လုပ်ကြံခဲ့ကြသည်။ ဖုန်းရော့ထုံသည် ချန်ရှီကိုသတ်ရန် ရည်ရွယ်ပြီး ပထမဦးစွာ လုပ်ကြံခဲ့ရသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းက သူ့အား စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ လုပ်ကြံခဲ့ပေမယ့် ချန်ရှီကို ကယ်တင်ရန် လက်ဖက်ရည် စားပွဲကို ရွှေ့လိုက်ပြီး ထိုအခွင့်အရေးကို အနည်းငယ်မျှ ဖြုန်းတီးလိုက်သည်။

လူနှစ်ယောက်က တစ်ပြိုင်နက်တည်း နီးပါး တိုက်ခိုက်ပြီး တပြိုင်နက်ပင် ဒဏ်ရာရသွားကြသည်။

သို့သော် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် ချန်ရှီ၏ နတ်ဆိုးနယ်မြေ အတွင်း၌ ရှိနေသောကြောင့် ၎င်းမှ အကျိုးကျေးဇူးတချို့ ရရှိခဲ့ပြီး သူ့အတွင်းမှ မကောင်းသော စွမ်းအင်များကို ဖြန့်ဝေကာ အခွင့်ကောင်းတစ်ခု ရသွားခဲ့သည်။ တစ်ချက်ထိုးလိုက်ရုံနဲ့ သူ့လက်ချောင်းတွေက ဖုန်းရော့ထုံရဲ့ နံရိုးတစ်ချောင်းကို ကျိုးသွားစေခဲ့၏။ လက်ချောင်းတွေရဲ့ တွန်းအားက သူ့နှလုံးသားထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လု နီးပါးပင်။

ဖုန်းရော့ထုံ၏ လက်နှစ်ချောင်းမှ ကောင်းကင်အလင်းသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ လည်ချောင်းကို ထိုးဖောက်သွားသည်။ တကယ်တမ်း သူ့ဦးခေါင်းကို ဖြတ်သွားသင့်သော်လည်း ယင်းအစား သူ့လည်ပင်းတွင် ကွက်လပ်ဒဏ်ရာတစ်ခုသာ လှီးဖြတ်ပစ်လိုက်နိုင်သည်။

ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ လည်ပင်းပေါ်ရှိ အသားသည် လျင်မြန်စွာ ဖြုန်းတီးကာ ပေါင်းချုပ်ကာ တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖြစ်သွားသည်။ သူက ပြုံးပြီး။

"တာအိုဖုန်း.... ဒီအချိန်က မင်းအတွက်တော့ မကောင်းဘူး!"

ဖုန်းရော့ထုံ တစ်စက္ကန့်မျှ မတွေးတော့ဘဲ လေထဲသို့ ထိုးဖောက်ထွက်ပြေးသွားသော ကောင်းကင် အလင်းတန်းတစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် ချန်ရှီ၏ တာအိုနယ်မြေ စွမ်းအားအနည်းငယ်ကိုသာ ချေးယူထားသော်လည်း၊ ခါတိုင်းထက် အနည်းငယ် ပိုအားကောင်းလာသော်လည်း ဤသေးငယ်သော ကွာခြားချက်ကတင် တိုက်ပွဲ၏ရလဒ်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးရန် လုံလောက်လေသည်။

သူ့ဒဏ်ရာက ပိုပြင်းထန်တဲ့အတွက် ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားရခြင်းပင်။

ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောကာ မီးစိမ်းပြနေသည့် အစင်းကြောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ နောက်သို့ အနီးကပ် လိုက်လာသည်။ သူ့အသံက အဝေးကနေတောင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ထွက်လာသည်။

"တာအိုဖုန်း မပြေးနဲ့... ငါ မင်းကို နောက်ဘဝမှာ လာတွေ့မယ်!"

သူ့မှာ ရှားရှားပါးပါး အားသာချက်တစ်ခု ရှိတာကြောင့် ဒီအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားရမည်။ ရန်သူ ဖုန်းရော့ထုံက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေ့တော့ အပြတ်ရှင်းရမည်။ လူနှစ်ယောက် ထွက်သွားပြီး နောက်တစ်ယောက်က ကောင်းကင်ယံမှာ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

လေထဲတွင် ကျန်နေခဲ့သည်မှာ လက်ဖက်ရည် စားပွဲ၊ ကုလားထိုင်သုံးလုံးနှင့် စားပွဲပေါ်တွင် ထိုင်နေသည့် ဟေးကော်တို့ ဖြစ်သည်။ ဟေးကော် သူ့အတွက်သူ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် လောင်းချလိုက်ပြီး သောက်ရန် မြှောက်လိုက်သော်လည်း သူ့ခြေသည်းများက တုန်ခါကာ သူ့နှုတ်ခမ်းကို ထိဖို့တောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။

ဗုန်း!

အဝေးမှ ကောင်းကင်ကြီး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး မသေနိုင်သော နတ်ဆိုး အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဖုန်းရော့ထုံ နဲ့ သူ့ကို လိုက်ဖမ်းနေတဲ့ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းပဲ ဖြစ်ရမည်။ ဤတိုက်ပွဲသည် အမတနှစ်ဦးကြားက အသက်နှင့်သေခြင်း တိုက်ပွဲဖြစ်လို့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသည်။

ဟေးကော် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို သူ့နှုတ်ခမ်းဝဆီ ယူလာရင်း တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်နေသည့်ကြားက နောက်ဆုံး တစ်ငုံသောက်ချလိုက်လေသည်။ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်နှင့် ခွေးကလေး လဲကျသွားကြသည်။ အောက်ဘက် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲတွင်မူ ချန်ရှီ၏ တာအိုနယ်မြေက ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး ၎င်း၏လက်လှမ်းမီမှုက ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသည်။

ယခုအချိန်တွင် ပေလိုင်မြို့ရှိ နတ်မြို့တော်က လူများသည် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်အသွင်ပြောင်းခြင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ခံစားခဲ့ရရုံသာမက သိုးလမ်းမပေါ်ရှိ ကုန်သည်များနှင့် ဈေးဝယ်သူများ၊ ရောင်းရန်စောင့်ဆိုင်းနေသော သရဲတစ္ဆေများပင်လျှင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားကြောင့် လွှမ်းမိုးမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။

ယင်စွမ်းအင်နှင့် နတ်ဆိုးတို့၏ ငြီးငွေ့မှုကြောင့် ပျင်းရိငြီးငွေ့နေသော လူအချို့ ရုတ်တရက် လန်းဆန်းသွားကာ ၎င်းတို့၏ နာကျင်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပုံရသည်။

ရှန်းသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တွန့်လိမ်ကောက်ကွေးပြီး သူ့အရေပြားအောက်ရှိ တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့သွားကာ သူ့ပုံစံက တရွေ့ရွေ့ တိုးလာသည်။ မကြာမီတွင် သူသည် ကြီးမားသော ဦးခေါင်း၊ သေးငယ်သော တင်ပါး၊ တောင်ကုန်းငယ်လို ဖုန်းရှီး အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လုံးလုံးလျားလျား ထိုင်နေပြီး ဘာဖြစ်သွားမှန်း လုံးဝ မသိလိုက်။

သူက အသွင်ကူးပြောင်းမှုတစ်ခု ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ဖုန်းရှီးပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ရှင်းကျိုး၌ ကပ်ဆိုးကြီးတစ်ခု ကျရောက်ခဲ့ပြီး နေနှင့်လသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ငြိမ်းသွားခဲ့သည်။ နတ်ဆိုးတွေ ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လာပြီး ကမ္ဘာကြီး ပျက်ယွင်းသွားရာ ရှန်းလူမျိုးများနှင့် ဤတိုက်ကြီး၏ ထူးခြားဆန်းပြားသော သားရဲများက ရှင်သန်နိုင်ရန် တဖြည်းဖြည်း အသွင်ပြောင်းလာခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချန်ရှီ၏ နတ်ဆိုးနယ်မြေက ပွင့်လာပြီး ၎င်းတို့အား အသန့်ရှင်းဆုံး စွမ်းအင်များဖြင့် အုပ်ထားသည်။ သူတို့အတွင်းက မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို လမ်းကြောင်းပြောင်းပြီး သူတို့ရဲ့ မူလပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြ၏။

ထိုနတ်ဆိုး တာအိုနယ်မြေက ကျယ်သထက်ကျယ်လာပြီး သိုးလမ်းမမှ ဖြာထွက်ကာ ပေလိုင်မြို့ကို တဖြည်းဖြည်း လွှမ်းခြုံသွားသဖြင့် ရှမိသားစုဝင်များပင်လျှင် ၎င်း၏အရိပ်ထဲတွင် ဖမ်းမိသွားခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်းနီးပါးသည် ၎င်းတို့ကိုယ်တွင်းရှိ အပြောင်းအလဲများကို သတိပြုမိကြသည်။ သတ္တဝါများ၊ ကျင့်ကြံသူများ၊ တစ္ဆေများအားလုံး အတူတူပင်။

ရှအိမ်တော် စာဖတ်ခန်းထဲက ရှမင်သည် သူ့လက်များကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် စိုက်ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းများ တဆတ်ဆတ် တုန်လျက်။

"ရှဟိုင် ငါ့ရင်ထဲက မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်တွေ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပြီ..."

တစ်ဖက်တွင်မူ ရှယီးဟန်သည် သူ၏ အသွင်ကူးပြောင်းမှု အတိုင်းအတာကို စစ်ဆေးရန် သူ၏ နတ်ဝိညာဥ်ကို ဆင့်ခေါ်နေသည်။ ကျင့်ကြံသူတိုင်းသည် ကျင့်ကြံနေသမျှ ကာလပတ်လုံး အသွင်ကူးပြောင်းမှုကို ခံရလိမ့်မည်။ ဒါဟာ ဒီလောကရဲ့ နိယာမဖြစ်ပြီး ရှောင်လွှဲလို့ မရချေ။

ကျင့်ကြံခြင်း၏ ပထမအဆင့်မှ စ၍ ချီ သန့်စင်သောအခါ မကောင်းသော အသွင်ပြောင်းမျိုးစေ့များကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ စိုက်ပျိုးမိပြီး တိတ်တဆိတ် အမြစ်စွဲကာ အညှောက်ပေါက်သွားပါသည်။

နတ်သန္ဓေသားအဆင့်သို့ ရောက်သောအခါ ကောင်းကင်ထက်မှ နတ်ဘုရားသည် နတ်သန္ဓေသားလောင်းကို တစ်ဦးအပေါ် ပေးဆောင်ကာ မကောင်းသော စွမ်းအင်များကို ဖိနှိပ်ပေးပြီး ၎င်း၏ နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းကို အလွန်နှေးကွေးစေသည်။

သို့သော် နယ်ပယ်များ တိုးမြင့်လာပြီး ကျင့်ကြံမှု နက်ရှိုင်းလာသည်နှင့်အမျှ ပေါင်းစပ်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ရုပ်ခန္ဓာနှင့် ပြင်ပလောကအကြား ဆက်သွယ်မှုက ပွင့်လာလိမ့်မည်။ ထိုအခါ မကောင်းသော အသွင်ကူးပြောင်းမှုကို ဖြစ်ပေါ်လာစေနိုင်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ၎င်းက ခန္ဓာပေါင်းစည်းနယ်ပယ် မတိုင်မီ နတ်ဆင်းသက်နယ်ပယ်နှင့် နတ်သန့်စင်နယ်ပယ် အဆင့်သာ ရှိသေးသည်။

ဤအဆင့်နှစ်ဆင့်သည် နတ်သန္ဓေသားအား ကောင်းကင်ထက်မှ နတ်ဘုရားထံ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေပြီး နတ်ဘုရား တန်ခိုးကို အသုံးချကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ မဟာတာအိုကို နားလည်နိုင်စေရန်နှင့် ဆိုးယုတ်သော အသွင်ပြောင်းမှုကို တစ်ဖန် နှိမ်နင်းနိုင်စေပါသည်။

သို့ရာတွင် ကျင့်ကြံသူသည် မဟာယာနအဆင့်သို့ ရောက်သောအခါ နတ်သန္ဓေသားနှင့်ပင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စုဆောင်းမိသော မကောင်းသော စွမ်းအင်များကို နှိမ်နင်းရန် ခက်ခဲလာသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ဤအဆင့်တွင် ကျင့်ကြံသူ၏ သက်တမ်းသည် အနှစ်တစ်ရာသာ ကန့်သတ်ထားပြီး မဟာယာနအဆင့်ထက် ကျော်လွန်သည့် အဆင့်များ မရှိသဖြင့် သဘာဝအတိုင်း သေဆုံးကာ ငြိမ်းချမ်းသွားပြီ။

သို့သော်လည်း ရှမိသားစု၏ ဘိုးဘေးများသည် သူ့သက်တမ်းကို ရှည်ကြာစေရန် အဂ္ဂိရတ်ဆေးများကို မကြာခဏ မှီခိုအားထားရကာ အနှစ်နှစ်ရာ သို့မဟုတ် သုံးရာအထိ အသက်ရှင်နေထိုင်နိုင်ခဲ့သည်။ ယင်းကြောင့်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းခြင်း၏ ပိုမိုထင်ရှားသော လက္ခဏာများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

ဒီပြောင်းလဲမှုက သူတို့ကို အမြဲတစေ နှိပ်စက်နေကာ ယခုမူကား ထိုညှဉ်းဆဲခြင်းက ငြိမ်းသွားပါပြီ။

ချန်ရှီသည် ၎င်းတို့အား နောက်ထပ် ဖြစ်နိုင်ချေတစ်ခုကို ပြသခဲ့သည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ မကောင်းသော စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူကာ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်၏ ကျင့်ကြံမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ပြသခဲ့သည်။

ဤလမ်းသည် နတ်ဆိုးလမ်းစဥ်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကို နတ်ဆိုးလမ်းကြောင်းမှ ထိန်းချုပ်၍ မကောင်းမှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲမည် မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား ၎င်းသည် နတ်ဝိညာဉ် လေ့ကျင့်မှုပုံစံတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

လက်ဖက်ရည်ဆိုင် အပြင်ဘက်က တောက်ချန်ကျစ်သည် နတ်မြို့တော်မှ လူအုပ်ကြားထဲတွင် ရပ်နေသည်။ သူသည် ရှမိသားစုမှ အသက်ကြီးသူနှစ်ဦးကို ဒဏ်ရာရရှိစေခဲ့သော သုံးယောက်ထဲ ပါဝင်ခဲ့၏။

ထိုအခိုက်တွင် တောက်ချန်ကျစ် သူ့လက်များကို ငုံ့ကြည့်နေပြီး သူ့အတွင်းမှ တဟုန်ထိုးထွက်နေသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ၊ နတ်ဆိုးလမ်းကြောင်းများက ရွှင်မြူးစွာ စီးဆင်းမှုကို အာရုံခံနေသည်။ ၎င်းသည် ချန်ရှီ၏ ယင်ယန် အသွင်ပြောင်းခြင်းသို့ သူဝင်ရောက်ခဲ့သည့် နောက်ဆုံးအကြိမ်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ချန်ရှီ၏ တာအိုနယ်မြေထဲ နောက်ဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်သောအခါတွင် သူ့ထဲက မကောင်းသော စွမ်းအင်များ လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ဆုံးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဖြောင့်မတ်သော ချီစွမ်းအင်ကို မွေးမြူသည့် ချီလေ့ကျင့်သူလို ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ခံစားချက်က အံ့သြစရာ ကောင်းလောက်အောင်ကို မျက်ရည်ကျစေခဲ့၏။

ယခု သူသည် နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်သို့ အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ၎င်းကို လေ့ကျင့်ကာ စစ်မှန်သော နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာကြောင်း ခံစားခဲ့ရသည်။ နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းသည် အဆုံးမဟုတ်သော အဓိပ္ပာယ်တစ်ခုမျှသာဖြစ်ရာ ဒီပြောင်းလဲမှုက သူ့ကို ပြောမပြတတ်အောင် တုန်လှုပ်စေခဲ့လေသည်။

အရင်က သူ့မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိပေမယ့် အခုက ရွေးစရာနှစ်ခု ရှိလာပြီ။

သူသည် နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်အတိုင်း ဆက်သွားနိုင်ပြီး ဤလမ်းကြောင်းသည် မသေနိုင်သော အမတလမ်းဆီသို့ ဦးတည်သွားနိုင်မလား စမ်းသပ်နိုင်သည်။ သို့တည်းမဟုတ် သူသည် ဖြောင့်မတ်သောလမ်းသို့ ပြန်၍ ထိုက်ဟွာချင်းယန် နန်းတော်၏ မဟာဆရာကြီး ဖြစ်လာနိုင်သည်။

"ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းမှာ တကယ် ယုတ်ညံ့တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေတာလား?"

ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း ပြန်လာလျှင် နတ်ဧကရာဇ်ကို ခေါ်ဆောင်သွားမလား၊ ဤလမ်းနှစ်သွယ်ကို ရင်ဆိုင်ရလျှင် မည်သည့်လမ်းကို ရွေးရမည်နည်း။

ထိုအချိန်တွင် ကွန်ဖြူးရှပ်ဧကရာဇ်၏ သားတော်အသွင် စုန့်ယိက သူ့ထံချဉ်းကပ်လာသည်။ စုန့်ယိက နက်နဲသော စိတ်ခံစားမှုဖြင့် ဆိုလိုက်၏။

“ဒီနေ့ကစပြီး နတ်မြို့တော်နဲ့ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းက မတည်ရှိနေသင့်တော့ဘူး”

တောက်ချန်ကျစ်၏ နှလုံးသားက အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး စုန့်ယိအကြည့်နှင့် သူ့ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ပြီးပြည့်စုံသော ထပ်တူမှုဖြင့် တစ်ဖက်သား၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားကြသည်။

စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းသည် စကြဝဠာ၏ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားများ၏ ရှေးရိုးအစဉ်အလာကို ထောက်ထားရန် မွေးဖွားလာကြသည်။ နတ်မြို့တော်သည် ကမ္ဘာကြီးကို မကောင်းမှုဖြင့် ဖောက်ပြန်စေရန် မွေးဖွားလာခဲ့သည်။

ချန်ရှီကတော့ သူ၏ နတ်ဆိုးလမ်းစဥ် ကျွမ်းကျင်မှုကို ယင်ယန် အသွင်ပြောင်းခြင်း နားလည်မှုဖြင့် ဖြည့်သွင်းခဲ့ပြီး ဖြောင့်မတ်သော နတ်ဆိုးလမ်းစဥ်များကို သေခြင်းရှင်ခြင်း ရုန်းကန်ခြင်းထက် ရွေးချယ်မှုဖြစ်စေသည်။ နတ်မြို့တော်နှင့် စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းတို့က တည်ရှိနေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

“ဒါပေမယ့် အာဏာရလာတဲ့အခါ ယဇ်ပရောဟိတ်မင်းရော စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းရော နတ်မြို့တော်ကို ပြိုပျက်သွားအောင် လုပ်ဖို့ ခွင့်မပြုလောက်ဘူး”

အနီးနားရှိ ဘုန်းကြီးတစ်ပါးက ဆိုလိုက်သည်။

ဤဘုန်းကြီးသည် ဗုဒ္ဓဘာသာ၊ တာအိုနှင့် ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းများ၏ အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်သည်။ သူနှင့် အခြားသူများနှင့်အတူ ရှမိသားစုမှ အသက်ကြီးသူနှစ်ဦး ဒဏ်ရာရရှိစေခဲ့သည်။ သူ၏ ဓမ္မအမည်မှာ ဟွေ့ခုန်း ဖြစ်ပြီး သူသည် ဗောဓိဓမ္မဘုံကျောင်း၏ ဆယ့်ခုနစ်ခုမြောက် ဗောဓိဆရာဖြစ်သည်။

"နတ်ဧကရာဇ်ချန်က ဒီနည်းနှစ်ခုကို သရုပ်ပြနေသမျှ နတ်မြို့တော်က မလွဲမသွေ ကွဲသွားလိမ့်မယ်!"

ကွန်ဖြူးရှပ်ဧကရာဇ်၏ သားတော် စုန့်ယိက ပြတ်ပြတ်သားသား ကြေငြာလိုက်သည်။

တောက်ချန်ကျစ် : "ဒါကြောင့် နတ်ဧကရာဇ်ချန်ကို သတ်လိုက်တာ အကောင်းဆုံး အဖြေပဲ"

ဟွေ့ခုန်း: "စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းကလည်း ဒီလိုပဲ ထင်လိမ့်မယ်"

သုံးယောက်သား တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်ပင် ဆွေးနွေးနေကြသည်။ တောက်ချန်ကျစ် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ပြောလာ၏။

"ငါ့နှလုံးသားထဲမှာ ဖြောင့်မှန်တဲ့ လမ်းကြောင်းရှိတယ် ဒီလိုကိစ္စမျိုးက ဖြစ်လာမဟုတ်ဘူး"

ဟွေ့ခုန်းကလည်း ပြုံးပြီး။

"ငါလည်း ဒီလိုပါပဲ"

နှစ်ယောက်သား ကွန်ဖြူးရှပ်ဧကရာဇ်၏ သားတော် စုန့်ယိကို ကြည့်ကြသည်။ စုန့်ယိက တုံ့ဆိုင်းသွားကာ ပြန်ဖြေ၏။

"ငါက ကောင်းကင်မိန်းမပျိုနောက်ကို လိုက်နေတာ"

သုံးယောက်သား တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပြုံးပြသည်။ နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်သည် သူတို့အတွင်း၌ လည်ပတ်နေသော်လည်း ဖြောင့်မတ်သောလမ်းကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

"နတ်ဧကရာဇ်ချန်းက ဒီနည်းနှစ်ခုနဲ့ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းကို ဖြိုချပြီး အမတပညာရှိလို သရုပ်ပြမယ့် မြင်ကွင်းကို ကျွန်တော် တကယ်မြင်ချင်မိပါတယ်...."

တောက်ချန်ကျစ်က သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို သပ်လိုက်သည်။

"ဒီအကောင်တွေက ငါတို့ကို အမဲလိုက်နေတာ ကြာလှပြီ!"

ဟွေ့ခုန်း: "တာအိုမိတ်ဆွေ... မင်း အစွဲအလမ်းကြီးသွားပြီ မင်းက နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး နတ်ဆိုးရဲ့ သိမ်းပိုက်တာကို ခံလိုက်ရပြီ"

တောက်ချန်ကျစ် ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောကာ : "ဆရာတော်ကြီးက နတ်ဆိုးမြတ်စွာဘုရား ဖြစ်သွားရင် ဘယ်လိုဖြစ်မလဲ ဆိုတာ ကြည့်ချင်ပါတယ်... ဘယ်လောက်တောင် ရိုးစင်းတဲ့ သူဖြစ်မလဲ ဗောဓိဓမ္မကွင်းရဲ့ အဆက်ဆက်သော နတ်ဘုရားတွေက နတ်ဆိုးတွေကို တွန်းလှန်ပြီး တရားဓမ္မကို ခုခံမှာလား"

ဟွေ့ခုန်းသည် သူ့စကားကြောင့် အတော်လေး သွေးဆောင်ခံခဲ့ရသော်လည်း ၎င်းကို အမှန်တကယ် မယုံကြည်ပေ။ သူ့စိတ်ကို နတ်ဆိုးလမ်းကြောင်းက လွှမ်းမိုးထားကြောင်း သိလိုက်ရပြီး သူ့တာအိုနှလုံးသားက တည်ငြိမ်လာသည်။

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တွင် ချန်ရှီသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လျက် ထိုရှစ်နှစ်တာ၏ နောက်ထပ်အမှတ်တရများကို ဖွင့်ထုတ်လိုက်သည်။

သူ့မှတ်ဥာဏ်ထဲမှာတော့ တာအိုနယ်မြေကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းဟာ အဲဒီအထဲမှာ ရပ်နေကာ သူ့လက်ကို ဗြောင်ကျကျ စိုက်ကြည့်နေ၏။

“ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း... လူတွေအများကြီး ကျနော့်ကို ရှာဖွေပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာမှာ အနှောင့်အယှက်တွေ လုပ်နေတယ်လို့ ကြားသိလိုက်ရပါတယ်..."

ချန်ရှီ မေးလိုက်သည်။

ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် သူ့အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် နူးညံ့သောအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"စိတ်ချပါ အရှင်မင်းကြီး... ကျနော် စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ အမိန့်ထုတ်ထားပါတယ်... စိတ်ပျက်ဖွယ်ကုန်းစောင်းက ကောင်းကင်လမ်းလျှောက်သူက အရှင့်ကို ရှာဖွေနေပါတယ် သူကအရှင့်ကို အပြီးတိုင်ရှင်းပစ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ။ ဒါပေမယ့် စိတ်ချပါ အရှင်မင်းကြီး... အရှင့်အတွက် ကန့်သတ်ချက်တွေ အများကြီး ချထားပြီးပါပြီ... အရှင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ခေါ်ရင်တောင် အရှင့်ရဲ့ နေရာကို ထုတ်ဖော်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"ကောင်းတာပေါ့ ကောင်းတယ်..."

ချန်ရှီ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။