ကမ္ဘာငါးခု

“ဒီနေရာက တကယ်ကို တောကန္တာလို ဘာအမှတ်အသားမှ မရှိဘဲ လမ်းပြမယ့်အရာတစ်ခုမှ မရှိပါလား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ဤနေရာ၏ အခက်ဆုံးအချက်မှာ လေးဖက်လေးတန်တွင် သဲများသာ ပြည့်နှက်နေပြီး လမ်းညွှန်မည့် အမှတ်အသားတစ်ခုမှ မရှိခြင်းပင်။ သူလိုအပ်သည်မှာ ဤကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာနိုင်ရန်ဖြစ်ပြီး ထိုသို့လုပ်နိုင်လျှင် အောင်မြင်မှုတစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ရရှိပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။

ဆက်လက်ရှေ့သို့ လှမ်းနေစဉ် ရုတ်တရက် ခြေအောက်မှ ဆွဲငင်အားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ့ကို အောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆွဲချသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ခြေထောက်ကို ဖျတ်ခနဲ ရွှေ့လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ခုန်ထွက်သွားသည်။ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ကို ဆွဲငင်ခဲ့သည်မှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ သဲအိုင်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် လူကို အဆက်မပြတ် ဆွဲယူကာ နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝမျိုချပစ်မည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မျိုချခံရလျှင် အန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ရာ မရှိပေ။ သို့သော် ဤစစ်ဆေးမှုတွင် သူ မအောင်မြင်နိုင်တော့ဘဲ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံကြိုးစားလိုပါက နောက်တစ်နှစ်အထိ စောင့်ဆိုင်းရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ရှေ့သို့ အပြေးအလွှား ထွက်ခွာသွားသည်။ ဤနေရာ၌ ပျံသန်းခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း အဆုံးမဲ့ အပြေးအလွှားသွားရောက်ခြင်းကား ပြဿနာမရှိပေ။ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေရင်း ခြေအောက်မှ သဲများက မည်သို့မျိုချရန် ကြိုးစားစေကာမူ သူ့အား မထိခိုက်နိုင်ပေ။ သူ၏ အမြန်နှုန်းသည် အလွန်လျင်မြန်လွန်းသဖြင့် ဤမျိုချသည့် သဲကန္တာရသည် သူ့အား အနည်းငယ်မျှ ထိခိုက်မှု မပြုနိုင်ပေ။

ဆက်လက်ပြီး ရှေ့သို့ ပြေးလွှားနေစဉ် မြေပြင်မှ သဲများစွာ တဟုန်းထိုးထွက်လာပြီး လှံတံများအသွင်ပြောင်းကာ သူ့ဆီ ထိုးဖောက်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် သူ့ကို ဖောက်ထွင်းပြီး ဆန်ခါတစ်ခုလို ပြုလုပ်လိုကြသည်။

သို့သော် သူ့အတွက် ဤအရာများသည် မည်သည့်အခက်အခဲမှ မရှိပေ။ လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့ ပြေးလွှားကာ ဤတိုက်ခိုက်မှုများကို လွယ်ကူစွာ ရှောင်တိမ်းသွားသည်။ သူ၏ အံ့အားသင့်ဖွယ် အမြန်နှုန်းအောက်တွင် ယီထျန်းယွမ်သည် တမင်တကာ အထိမခံလိုလျှင် မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုကိုမဆို လွယ်ကူစွာ ရှောင်တိမ်းနိုင်သည်။

“ရှေ့မှာ ထွက်ပေါက်ဖြစ်မယ်ထင်တယ်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။ ဖန်ဟုန်ဒါးက ထွက်ပေါက်သည် အမြဲပြောင်းလဲနေပြီး ၎င်းကို ရှာဖွေရန်မှာ မိမိ၏ စွမ်းရည်ပေါ်တွင် မူတည်သည်ဟု ဖော်ပြခဲ့ဖူးသည်။ အကယ်၍ ဤမျှလောက် စွမ်းရည်မရှိပါက မျှော်စင်သခင်ဖြစ်လာရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ယီထျန်းယွမ်အတွက်ကား ဤအရာသည် ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ အစပိုင်းမှပင် သူသည် ထွက်ပေါက်ကို တွေ့မြင်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ ကောင်းကင်မျက်လုံးအောက်တွင် မည်သည့်အရာမှ ဖုံးကွယ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

“ရောက်ပြီ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပြေးအလွှား ထွက်ခွာသွားသည်။ ရေလှိုင်းတစ်ခုလို လှုပ်ခတ်သွားပြီးနောက် သူသည် စင်္ကြံတစ်ခုအတွင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ သူရှိနေသည့် နေရာသည် ယခင်က ထိုထူးဆန်းသော စင်္ကြံအတွင်း၌ပင်ဖြစ်ပြီး ရှေ့သို့ မီတာသုံးဆယ်ခန့်သာ ရှိသည်။

“တော်သေးတာပေါ့... ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်ကျော်လာရတာ မီတာသုံးဆယ်လောက်ပဲ ရှေ့တိုးနိုင်တယ်ပေါ့...” ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဤဒီဇိုင်းသည် အလွန်လိမ္မာပါးနပ်လှပြီး မျှော်စင်သခင်ကို စစ်ဆေးရုံသာမက ပြင်ပမှ အတင်းအကြပ် ဝင်ရောက်လာသူများကိုပါ ဟန့်တားနိုင်သည်။

သူ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အရိပ်တစ်ခု သူ့ဘေးမှ ဖြတ်ပြေးလာသည်။ ၎င်းသည် ဖန်ဟုန်ဒါးပင်ဖြစ်သည်။

ဖန်ဟုန်ဒါးသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ဤနေရာတွင် မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မှင်တက်မိသွားသည်။

“မင်း… ဒီကိုရောက်နေပြီလား…”

သူ၏ အံ့အားသင့်မှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ပေ။ သူသည် ဤနေရာကို အကျွမ်းတဝင်ရှိပြီး အကြိမ်များစွာ ကြိုးစားဖူးသူဖြစ်သည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် ပထမဆုံးအကြိမ်ဝင်ရောက်လာသူဖြစ်ပြီး သူ့ထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“အင်း… အခက်အခဲက သိပ်မကြီးပါဘူး။ နည်းနည်းတော့ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလိုက်သည်။

ဖန်ဟုန်ဒါးသည် သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် “နတ်ဆိုးပဲ...” ဟု တိုးတိုးဆဲရေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် နောက်ဆုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ယီထျန်းယွမ်နှင့် ဖန်ဟုန်ဒါးတို့ ဘေးချင်းကပ်လျက် စကားပြောနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မှင်တက်မိသွားပြီး မကျေမနပ် ဟွှမ်ခနဲ အသံပြုလိုက်ကာ ရှေ့သို့ အပြေးအလွှား ထွက်ခွာသွားသည်။ နောက်ထပ် ကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ဆက်လက်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားသည်။

သို့သော် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်အံ့အားသင့်နေသည်။ ဖန်ဟုန်ဒါးသည် သူ့ထက် ပိုမြန်သည်ကို လက်ခံနိုင်သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်ဆိုသည့် အသစ်ရောက်လာသူသည် သူ့ထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်သည်မှာ မယုံကြည်နိုင်စရာပင်။ သူသည် ဖန်ဟုန်ဒါးထက်ပင် အကြိမ်ပိုများစွာ ကြိုးစားဖူးသူဖြစ်သည်။ ယခုမူ ယီထျန်းယွမ်ထံ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် အလွန်အရှက်ရမိသည်။ ဤအဆင့်တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း အလွန်အမင်း အရှက်ရစရာပင်။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ ဆက်မနေရဲတော့ဘဲ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားရသည်။

“ကောင်းပြီ… ဆက်သွားရအောင်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဖန်ဟုန်ဒါးထံ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက်ပြေးလွှားသွားသည်။ ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ပင်လယ်ရေများသာ ပြည့်နှက်နေသည့် နယ်မြေတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ လေးဖက်လေးတန်တွင် ရေများသာ ကျယ်ပြောစွာ ဖြန့်ကျက်နေသည်။

ဤပတ်ဝန်းကျင်သည် သဲကန္တာရကို ပင်လယ်ရေဖြင့် အစားထိုးထားသလိုပင်။ အဆိုးဆုံးမှာ ပျံသန်းခြင်း မဖြစ်နိုင်ဘဲ တစ်လှမ်းချင်း ရှေ့သို့ ရေကူးသွားရမည်ဖြစ်သည်။ ရေကူးစပြုပြီး မကြာမီမှာပင် အောက်ခြေမှ ထိတ်လန့်ဖွယ် ဆွဲငင်အားတစ်ခု တဟုန်းထိုးထွက်လာပြီး လူကို အောက်သို့ ဆွဲချရန် ကြိုးစားသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ဖြင့် တစ်ချက်ရိုက်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားသည်။ ထို့နောက် ရေထဲတွင် ရေကူးရန်မလိုဘဲ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လှပစွာ လျှောတိုက်လျှောက်လှမ်းရင်း ရှေ့သို့ အပြေးအလွှား ထွက်ခွာသွားသည်။ အမြန်နှုန်း လုံလောက်မှုရှိလျှင် ရေပေါ်တွင် လှမ်းသွားရန် မည်သည့်အခက်အခဲမှ မရှိပေ။

ဤအခြေအနေအောက်တွင် သူသည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရေကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး ဤကမ္ဘာကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သည်။ ထွက်လာပြီးနောက် ယခင်ကဲ့သို့ပင် မီတာသုံးဆယ်ခန့်သာ ရှေ့သို့ တိုးနိုင်ခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ နောက်ထပ်ကမ္ဘာတစ်ခုသို့ တစ်ချက်တည်း ခုန်ဝင်သွားသည်။ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်မှာ နေရာအနှံ့တွင် ထက်ရှသော ဓားသွားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး တစ်ချောင်းချင်းစီမှာ အေးစိမ့်သော ဓားရောင်ထွက်နေသည်။

ဝင်ရောက်လာပြီး မကြာမီမှာပင် ဓားသွားများစွာသည် အရှိန်ဖြင့် ထိုးဖောက်လာပြီး သူ့ကို ဆန်ခါတစ်ခုလို ပြုလုပ်လိုကြသည်။

“အရင်က မြေနဲ့ ရေကမ္ဘာဖြစ်ပြီး အခုကတော့ သတ္တုကမ္ဘာလား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းသွားသည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှုများကို လွယ်ကူစွာ ရှောင်ဖယ်နိုင်ခဲ့သည်။ သေချာစွာ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဤပတ်ဝန်းကျင်သည် နားလည်ရန် မခက်ခဲပေ။ ၎င်းတို့သည် သတ္တု၊ သစ်သား၊ ရေ၊ မီး၊ မြေ ဟူသော ဒြပ်ငါးပါးအလိုက် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ဖန်ဟုန်ဒါးက ကမ္ဘာငါးခုအကြောင်း ပြောခဲ့ဖူးသည်။

ယခုတွင် ထိုအတိုင်းပင်ဖြစ်ပြီး ဒြပ်ငါးပါးကမ္ဘာများအလိုက် ရှေ့သို့ ဆက်လက်သွားရမည်ဖြစ်သည်။ မတူညီသော ဒြပ်စွမ်းအားများဖြင့် တိုက်ခိုက်လာပြီး ဤပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်တိမ်းနိုင်မလားဆိုသည်ကို စမ်းသပ်ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအရာများသည် ယီထျန်းယွမ်အတွက် သိပ်မခက်ခဲပေ။ အံ့အားသင့်ဖွယ် အမြန်နှုန်းဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးလွှားရုံဖြင့် ကျန်ရှိသော အခက်အခဲများ မရှိတော့ပေ။

ထို့နောက် သူသည် ဤကမ္ဘာကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် နောက်ထပ်ကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် မီးကမ္ဘာဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သစ်သားကမ္ဘာမှ ထွက်လာပြီးနောက် မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်မှာ ကျယ်ပြောလှသော ခန်းမကြီးဖြစ်သည်။ ဤတွင် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်မှာ ချောမွတ်လှသော ဧရာမနံရံတစ်ခုဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အခြားထွက်ပေါက်တစ်ခုမှ မရှိသလို နောက်ကျောဘက်ရှိ ဝင်ပေါက်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ ထွက်လာပြီးနောက် နောက်ကျောဘက်ရှိ စင်္ကြံသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ၎င်း၏နေရာတွင် ထူထဲသော နံရံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ဒါက ဘာကစားနည်းများလဲ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ရှေ့သို့ လှမ်းသွားသည်။ ဖန်ဟုန်ဒါးက ဤနေရာ၏ အခြေအနေကို မရှင်းပြခဲ့ဘဲ ကမ္ဘာငါးခု၏ အခြေအနေကိုသာ ဖော်ပြခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ကမ္ဘာငါးခုကို မဖြတ်ကျော်နိုင်ပါက နောက်ပိုင်းအကြောင်းကို ပြောဆိုရန် အသုံးမဝင်ပေ။

သူသည် ထိုနံရံအနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားစဉ် ရုတ်တရက် လေးဖက်လေးတန်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းကာ ဤနေရာကို လုံးဝပိတ်ဆို့ထားသည်။ ၎င်းသည် ပြင်ပတွင် စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုနှင့် ဆင်တူပြီး အကာအရံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်မှာ ထိပ်တိုက်တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုအတွက် ပြင်ဆင်ထားသလိုပင်။

“မင်း… ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဝင်လာတာလဲ…”

ဖန်ဟုန်ဒါးသည် ပထမအဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ထွက်လာချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်ကို ဤနေရာတွင် မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မှင်တက်မိသွားသည်။

“ငါ ဝင်လို့မရဘူးလား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်ခုံးတွန့်လိုက်သည်။ ဤနေရာကို စစ်ဆေးရန် ကြိုးစားရင်း တစ်စုံတစ်ခုကို လွဲချော်သွားသလို ခံစားရသည်။

အခန်း (၈၂၆) ပြီးပါပြီ။