စည်းမျဉ်းများကို ဖျက်ဆီးခြင်း

ယီထျန်းယွမ်သည် ဖန်ဟုန်ဒါး၏ အံ့အားသင့်နေသည့် မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မိမိဘာမျှ မမှားခဲ့သည်ဟု ထင်မိသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် နံရံတစ်ခုသာရှိပြီး ဘေးတွင် လက်နက်အနည်းငယ်သာ ထပ်မံရှိနေသည်။ ၎င်းတို့မှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အရာမှ မတွေ့ရပေ။

ထိုလက်နက်များသည် ဓား၊ ဓားမြှောင်၊ လှံစသည့် လက်နက်အမျိုးအစားအားလုံးနီးပါး ပါဝင်သည်။ ၎င်းတို့သည် အလွန်သာမန်ကာလျှံကာ အဆင့်နိမ့်လှပြီး သာမန်သံအဆင့်သာရှိသည်။

ဤနေရာ၌ သာမန်သံအဆင့်လက်နက်များ ပေါ်ထွက်လာခြင်းသည် အမှန်ပင် အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။

“ဒါက ဘာအခြေအနေလဲ…” ယီထျန်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။

“ဟားဟား… အူကြောင်ကြောင်ကောင်... ဒီလောက်မြန်မြန် ဝင်သွားပြီး လက်နက်တောင် မယူဘူးလား… အခု ဒီနံရံကို ဘယ်လိုဖျက်မလဲ…”

စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် အောင်မြင်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်တို့သည် သူ့ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည်။

သူသည် ယီထျန်းယွမ်သည် ချောမွတ်သော နံရံရှေ့သို့ ရောက်နေပြီး လက်နက်တစ်ခုမှ မယူထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချက်ချင်းပင် အော်ရယ်လိုက်သည်။ ရယ်မောလွန်းသဖြင့် မျက်ရည်များပင် ထွက်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။

“ဒီနံရံကို ဖျက်ဖို့ လက်နက်လိုသေးလား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ထိုဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရင်း မျက်ခုံးတွန့်လိုက်သည်။

“ဒီပဲ့ရွဲ့နေတဲ့ သံချေးတက်လက်နက်တွေနဲ့ နံရံကို ထုရမယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုစည်းမျဉ်းမျိုးလဲ…”

ဖန်ဟုန်ဒါးက ရှင်းပြသည်။

“ယီညီလေး… ဒါက စည်းမျဉ်းပဲ။ ဒီနံရံကို ဖျက်ဖို့ အဲဒီလက်နက်တွေကို သုံးရမယ်။ နံရံကို ဖျက်ဆီးရရုံတင်မကဘူး… လက်နက်ကိုလည်း မပျက်စီးစေရဘူး။ အကယ်၍ လက်နက်ပျက်စီးသွားရင် ရှုံးနိမ့်တယ်လို့ သတ်မှတ်မယ်။ မင်းက အခု လက်နက်တောင် မယူထားဘူး။ ဒီနေရာကို ဝင်လာပြီးနောက် ထွက်သွားတာဟာ ကိုယ့်ဘာသာ ရှုံးနိမ့်ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ…”

ဖန်ဟုန်ဒါး၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ယီထျန်းယွမ်သည် ကိစ္စမည်သို့ဖြစ်သည်ကို နားလည်သွားသည်။ လက်နက်ကို ယူရန် လိုအပ်သည်ကို သူ မသိခဲ့ပေ။ ဝင်ရောက်လာစဉ်က ထိုဆွေးမြေ့နေသော သံချေးတက်လက်နက်များကို သတိပြုမိခဲ့သော်လည်း ဤသို့သော စည်းမျဉ်းရှိလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မိမည်နည်း။ အဓိကကတော့ ပြိုင်ပွဲကွင်းပြင်ပတွင် မည်သည့်စည်းမျဉ်းကိုမှ မဖော်ပြထားခြင်းကြောင့်ပင်။ ဤသည်မှာ လူကို လှည့်စားနေသလိုမဟုတ်လား။

“အခု မင်း အူကြောင်ကြောင်ဖြစ်သွားပြီမဟုတ်လား… တကယ့်အူကြောင်ကြောင်ပဲ... လူသားတွေက ဒီလောက်အထိ မိုက်မဲတာလား… အဲဒီပစ္စည်းတွေက အလှထားဖို့ဆိုရင် ဘာလို့ ထားထားမှာလဲ…”

စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် အော်ရယ်လိုက်သည်။ သူသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ရိုက်နှက်ရန် မဖြစ်နိုင်သဖြင့် သူ့ကို ပြက်ယယ်ပြုကာ စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်ရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်သည်။

“ဒီနံရံကို ဖျက်ဖို့ အဲဒီလက်နက်တွေ လိုမှာလား… လက်သီးနဲ့တောင် မရဘူးလား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး မှင်တက်မိသွားသည်။ ထို့နောက် စိုတယ်နတ်ဆိုးက အော်ရယ်လိုက်သည်။

“မင်း လူမိုက်လား... လက်သီးနဲ့ရမယ်ဆိုရင် အဲဒီလက်နက်တွေကို ဘာလို့ထားပြီး ရွေးချယ်ခိုင်းမှာလဲ… မင်းကို မိုက်မဲတယ်လို့ပြောတာ တကယ်ကို မိုက်မဲတဲ့ကောင်ပဲ…”

“ဘုန်း…”

ယီထျန်းယွမ်သည် လက်သီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ နံရံပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ဧရာမအသံတစ်ခုနှင့်အတူ ထိုနံရံသည် သူ၏ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ဖောက်ထွင်းသွားသည်။ နံရံပြိုကျသွားပြီးနောက် သူ့ရှေ့တွင် ထွက်ပေါက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤအခါ ဖန်ဟုန်ဒါးနှင့် စိုတယ်နတ်ဆိုးတို့ မှင်တက်မိသွားသည်။ လက်သီးဖြင့်ပင် ဖျက်ဆီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူတို့သည် အမြဲတမ်း လက်နက်ဖြင့်သာ နံရံကို ဖျက်ဆီးရမည်ဟု ယူဆထားခဲ့သည်။ ယခုမူ ယီထျန်းယွမ်သည် လက်သီးဖြင့် ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အောင်မြင်သည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်ပါမည်လား။ အောင်မြင်နိုင်မည်ဆိုလျှင် ဘေးတွင်ထားထားသော လက်နက်များသည် မည်သည့်အတွက်နည်း။ သူတို့သည် ယခင်ကတည်းက လက်နက်ဖြင့်သာ နံရံကို ဖျက်ဆီးခဲ့ရပြီး လက်နက်ပျက်စီးသွားပါက ရှုံးနိမ့်သည်ဟု သတ်မှတ်ခံရသည်။ ယခုမူ ယီထျန်းယွမ်သည် လက်နက်မသုံးဘဲ လက်သီးဖြင့် ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ သူတို့အမြင်တွင် ဤသည်မှာ ရှုံးနိမ့်မှုသာဖြစ်ပြီး နံရံကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သည်ပင်ဖြစ်စေ အောင်မြင်သည်ဟု မသတ်မှတ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် ပြန်လည်ပို့ဆောင်ခံရခြင်း မရှိဘဲ ကောင်းကင်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် မီးလျှံပုံစံအမှတ်အသားတစ်ခုကို ရေးထိုးလိုက်သည်။ ၎င်းသည် တစ်စုံတစ်ခုသော အမွေဆက်ခံမှုကို ရရှိလိုက်သလိုပင်။

ယီထျန်းယွမ်သည် စွမ်းအင်တစ်ခု ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် အဓိကအားဖြင့် အမွေဆက်ခံမှု စွမ်းအားတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် မင်နတ်ဘုရားမျှော်စင်နှင့် အနည်းငယ် ဆက်စပ်မှုရှိလာသည်ကို ခံစားရသည်။

“စိတ်မကောင်းပါဘူး… ဒီလက်နက်တွေက တကယ်ပဲ အလှထားဖို့သက်သက်ပဲ။ မင်းတို့က ဒီလက်နက်တွေနဲ့ နံရံကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာက အောင်မြင်မှုလို့ သတ်မှတ်နိုင်ပေမယ့် ဒါက မင်းတို့က စည်းမျဉ်းတွေကို အလွန်အမင်း လိုက်နာနေတာကို သက်သေပြရုံသက်သက်ပဲ။ စည်းမျဉ်းတွေကို မဖျက်ဆီးတတ်တဲ့သူမျိုးက မျှော်စင်သခင်ဖြစ်လာဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး…”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူတို့ကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။

“ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်က အူကြောင်ကြောင်ကောင်တွေပဲ… မင်းဘယ်လိုထင်လဲ…”

ဤစကားတစ်ခွန်းက စိုတယ်နတ်ဆိုး၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားစေသည်။ သူ၏ မျက်နှာမည်းမှောင်နေသဖြင့် အမူအရာကို သိသာစွာ မမြင်ရသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် အလွန်အရှက်ရမိသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် အောင်မြင်ရုံသာမက သူတို့ ယခင်က တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော ထူးခြားသည့် အသိအမှတ်ပြုမှုတစ်ခုကိုပါ ရရှိခဲ့သည်။

“ဒီလိုကိစ္စမျိုးလည်း ရှိသေးတယ်ပေါ့…”

ဖန်ဟုန်ဒါး မှင်တက်မိသွားသည်။ ယခင်က ဤသို့သော အခြေအနေကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ဘဲ ယခုမှ အမှန်တကယ် မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

မင်နတ်ဘုရားဘုရင်သည် ဤစစ်ဆေးမှုများကို ဖန်တီးခဲ့ရာတွင် အချို့သောအရာများသည် တိကျမှုကို စမ်းသပ်ရန်မဟုတ်ဘဲ စည်းမျဉ်းများကို အလွန်အမင်း လိုက်နာသည့်သူများကို စမ်းသပ်ရန်ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ် ထူးချွန်သော မျှော်စင်သခင်တစ်ဦးသည် စည်းမျဉ်းများကို အလွန်အမင်း လိုက်နာသူဖြစ်မလာရ။ ထို့ပြင် မင်နတ်ဘုရားဘုရင်က ချန်ထားခဲ့သော စည်းမျဉ်းများသည် ထိုအချိန်က သူ၏ အတွေးအခေါ်များသာဖြစ်ပြီး ပိုမိုပြည့်စုံအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေများရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ပိုမိုပြည့်စုံစေရန်နှင့် ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ရှိသူတစ်ဦးကို မျှော်စင်သခင်အဖြစ် လိုအပ်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ဤသို့သော လူကိုလှည့်စားသည့် စမ်းသပ်မှုကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဘာကြောင့် သာမန်သံဖြင့် နံရံကို ထုရန်လိုမည်နည်း။ လက်သီးဖြင့်သာ လုံလောက်သည်မဟုတ်လား။ အခြားလက်နက်များကို မလိုအပ်ပေ။ သို့မဟုတ် မိမိပိုင်ဆိုင်သော လက်နက်ဖြင့် ထုချလျှင်ပင် အောင်မြင်သည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် ယီထျန်းယွမ်၏ စကားကြောင့် မည်သို့ပြန်ပြောရမည်ကို မသိတော့ဘဲ အလွန်အမင်း အရှက်ရမိသည်။ သူသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြက်ယယ်ပြုခဲ့သော်လည်း ယခုမူ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် လက်ဝါးရိုက်ချခံလိုက်ရသလိုပင်။ ထိုလက်နက်များသည် အမှန်ပင် အလှထားရန်သက်သက်ဖြစ်သည်။

အမှန်တော့ ယီထျန်းယွမ်သည် မတော်တဆဖြင့် ဤအရာကို လုပ်မိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် နံရံကို အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်လေ့လာနေရင်း အခြားအခြေအနေများကို လျစ်လျူရှုမိခဲ့သည်။

“ငါ အရင်သွားလိုက်မယ်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် လှည့်ထွက်ကာ ထွက်ပေါက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် နံရံသည် ပြန်လည်ပြုပြင်မလာဘဲ ယခင်ကဲ့သို့ မူလအတိုင်း ပြန်လည်ပေါ်ထွက်မလာပေ။ ၎င်းသည် ဖျက်ဆီးခံရသည့် အနေအထားအတိုင်းပင် ကျန်ရှိနေသည်။

ဖန်ဟုန်ဒါးသည် မတွေးတောဘဲ အလျင်အမြန် လိုက်သွားသည်။ စိုတယ်နတ်ဆိုးလည်း ထိုနည်းတူပင် လိုက်သွားသည်။

မကြာမီမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ယီထျန်းယွမ်ကို လိုက်မီလာသည်။ ဤနေရာ၌ စစ်ဆေးမှုတစ်ခုမှ မလိုအပ်သဖြင့် လွယ်ကူစွာ လိုက်မီလာနိုင်ခဲ့သည်။

“ယီညီလေး… ဒီလိုနည်းနဲ့တောင် မင်းတွေးမိတယ်ဆိုတာ တကယ်ကို အံ့သြစရာပဲ…”

ဖန်ဟုန်ဒါးသည် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး… ကံကောင်းရုံပါ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်… ကံကောင်းရုံလေးပါပဲ... မတော်တဆ ဖြစ်သွားတာပဲ။ နောက်မှာလည်း ဒီကံကောင်းမှုကို ဆက်ထိန်းထားနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်…”

စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် ပြက်ယယ်ပြုကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ ငါ့ကို တွေ့လိုက်ရင်တော့ ဘယ်လိုကံမျိုးပဲဖြစ်ဖြစ် အလကားပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ ဖန်ဟုန်ဒါးနှင့်အတူ ဆက်လက်ရှေ့သို့ လှမ်းသွားသည်။

စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် ဘေးတွင် စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်နေသည်။ ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ အရေးမထားသည်ကို မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ စိတ်ထဲတွင် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ယခုအခါတွင် အခြားနည်းလမ်းမရှိပေ။ အကယ်၍ ရိုက်နှက်ခွင့်ရှိခဲ့ပါက ယခုပင် ဤနေရာ၌ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားချင်နေပြီဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ရှည်လျားသော စင်္ကြံကို ဖြတ်ကျော်လာပြီးနောက် မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်မှာ ကြေးမုံပြင်တစ်ချပ်ဖြစ်သည်။ သူတို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် ကြေးမုံပြင်ထဲတွင် ၎င်းတို့၏ ပုံရိပ်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ရသည်။ ဤနယ်မြေတစ်ခုလုံးသည် ကြေးမုံပြင်တစ်ချပ်သာဖြစ်သည်။

“ဒီအဆင့်က ဘာများဖြစ်မလဲ… ဘယ်သူက ပိုချောမလဲဆိုပြီး ယှဉ်ပြိုင်ရမလား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် စိုတယ်နတ်ဆိုးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မင်း သေချာပေါက် ရှုံးမှာပဲ… ဒီလောက်ဆိုးရွားတဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ကတော့ လုံးဝရှုံးပြီပဲ... သနားပါတယ်...”

“မင်းရဲ့ အဆင့်မရှိတဲ့ စကားတွေကို ရပ်လိုက်စမ်း...”

စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် ဒေါသထွက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “မင်းတို့ လူသားတွေကမှ အဆင့်မရှိတာ... ဒီလိုစကံစက်တဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ အမှိုက်ထက်တောင် နိမ့်ကျတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို ပြက်ယယ်ပြုလိုက်သည့်အခါ သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ခုန်ပေါက်ထွက်လာသည်။ သူသည် တင့်တယ်သော နတ်ဆိုးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ယခုမူ ရုပ်ဆိုးသည်ဟု ပြောခံရသည်။

အခန်း (၈၂၇) ပြီးပါပြီ။