ကံဆိုးခြင်း

မျှော်စင်သခင်၏ အမှတ်အသား အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိလိုပါက အဆင့်ပေါင်းများစွာ အောင်မြင်ရန် လိုအပ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် အချိန် တစ်ဆယ့်ငါးမိနစ်အကြာတွင် အားလုံး အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ထိုအချိန်အတွင်း မိမိကိုယ်ကို ပုံရိပ်များကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အနိုင်ယူရမည်ဖြစ်သည်။

ဤအကြိမ်အရေအတွက်သည် လေးကျော့ဖြစ်နိုင်သလို ငါးကျော့လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းကို ရရှိခဲ့သည်။ ဖန်ဟုန်ဒါးသည် နှစ်ကျော့သာ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းသည် မဆိုးသည့် ရလဒ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်ကို ပုံရိပ်လေးခုကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းသည် ခက်ခဲမှုမနည်းပေ။

စိုတယ်နတ်ဆိုးတွင် အမှတ်အသားမတွေ့ရသည်မှာ သူ၏ ပုံရိပ်လေးခုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင်လည်း ခက်ခဲမှုရှိကြောင်း သက်သေပြသည်။ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူဖြစ်သည့်တိုင် ဤပုံရိပ်များကို မင်နတ်ဘုရားဘုရင်သုံးဦးဖန်တီးထားသည့် အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားလက်နက်က အတုယူနိုင်စွမ်းရှိသည်။

သို့သော် စိုတယ်နတ်ဆိုး၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် သိပ်မြင့်မားမနေသဖြင့် အတုယူနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ၏ အဆင့်သည် အလွန်မြင့်မားနေပါက မင်နတ်ဘုရားမျှော်စင်သည် ထိုသို့သော ပုံရိပ်များကို ဖန်တီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထိုအခါ အဆင့်ကို တိုက်ရိုက်ဖြတ်ကျော်ခွင့်ပြုမည်ဖြစ်သည်၊ သို့မဟုတ် အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို အတုယူထုတ်လုပ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် သူ၏ ပုံရိပ်များကို အနိုင်မယူနိုင်ခဲ့ပေ။ သို့မဟုတ် နှစ်ကျော့သို့မဟုတ် သုံးကျော့သာ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး စကားမပြောပေ။ စကားပြောလျှင် မိမိကိုယ်ကို အရှက်ရစေရုံသာဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့သုံးဦးသည် ဤအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ ဆက်လှမ်းသွားသည်။ လှိုဏ်ခန်းတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည့်အခါ ပတ်ဝန်းကျင်သည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ယုံမင်မီးလျှံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေပြီး လာရောက်သည့် ကျင့်ကြံသူများကို ခြိမ်းခြောက်နေသည့်အလား ဖြစ်နေ၏။

“ဒီနေရာမှာ မတော်တဆ ပြုတ်ကျမသွားဖို့ သတိထားပါ… မဟုတ်ရင် ဒီ ယုံမင်မီးလျှံတွေထဲ ပြုတ်ကျပြီး မီးလောင်ခံရလိမ့်မယ်။ အဲဒီခံစားချက်က သိပ်မကောင်းဘူး…”

ဖန်ဟုန်ဒါးသည် ဘေးမှ သတိပေးလိုက်သည်။

ဤစိုးရိမ်မှုသည် အနည်းငယ်မလိုအပ်သည်ဟု ထင်ရသည်။ လှိုဏ်ခန်းလမ်းကြောင်းသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းလှသဖြင့် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ပြုတ်ကျရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။ တစ်စုံတစ်ဦးက သူတို့ကို တမင်တကာ တွန်းထုတ်မည်မဟုတ်လျှင် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ပြုတ်ကျရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ဒီလောက်ကြီးတဲ့ လမ်းကြောင်းမှာ ပြုတ်ကျတယ်ဆိုရင် အဲဒီလူက ဘယ်လောက်တောင် တုံးအနေမှာလဲ…”

စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် ဘေးမှ မနေနိုင်ဘဲ စကားထဲ ဝင်ပြောလိုက်သည်။ ဖန်ဟုန်ဒါး၏ စကားသည် အလွန်အသုံးမကျသည်ဟု သူထင်မြင်မိသည်။

ဖန်ဟုန်ဒါးသည် မျက်ခုံးတွန့်သွားသော်လည်း ဘာမှ ပြန်မပြောပေ။ သူ့အတွက် ပြောစရာမရှိသဖြင့် စကားများလျှင် ပါးစပ်ညောင်းယုံသာဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားသည်။ ထို့နောက် သူသည် ဆိုင်ထဲမှ ကံဆိုးဆေးလုံးတစ်လုံးကို အလျင်စလို ဝယ်ယူလိုက်ပြီး လက်ချောင်းများဖြင့် ညင်သာစွာ လှည့်လိုက်သည်။

“ရွှီး...”

အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ၎င်းဆေးလုံးသည် စိုတယ်နတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် တစ်စုံတစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်ကို ခံစားမိပြီး အလိုလိုသိစိတ်ဖြင့် ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်နှာအမူအရာ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် မည်သည့်အရာမှ မလုပ်ခဲ့သည့်အလား ပြုမူနေသည်။

သူသည် သံသယဖြင့် ယီထျန်းယွမ်ကို အပေါ်အောက် ကြည့်လိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တိုက်ခိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အကယ်၍ စည်းမျဉ်းများကို ဖျက်ဆီးပြီး တိုက်ခိုက်ပါက ပြစ်ဒဏ်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး ဤနေရာမှ နှင်ထုတ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

သူသည် ခေါင်းလှည့်ပြန်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ယီထျန်းယွမ်သည် နတ်ဆိုးဆန်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြလိုက်သည်။

“ကံဆိုးဆေးလုံး… စတင်အသက်ဝင်စေ...”

“ကံဆိုးဆေးလုံး၏ အာနိသင် စတင်အသက်ဝင်ပြီး၊ ငါးမိနစ်ကြာရှည်ခံသည်…”

ထို့နောက် စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် လမ်းလျှောက်နေရင်း ရုတ်တရက် ယုံမင်မီးလျှံတစ်ခုသည် ဘေးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခြေထောက်ကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ခြေထောက်ပေါ်တွင် ရေခဲအထပ်ထပ်ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မီးလျှံသည် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် တက်လာသည်။ စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး စွမ်းအင်ကို အလျင်စလို လည်ပတ်ကာ ထိုရေခဲများကို ပြင်းထန်စွာ ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

ရေခဲများကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် သူသည် ဘေးသို့ အလျင်စလို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ သို့သော် ဘေးသို့ ရှောင်ထွက်လိုက်စဉ်မှာပင် ခြေအောက်တွင် ရုတ်တရက် ချော်သွားပြီး လမ်းကြောင်းအပြင်ဘက်သို့ လှိမ့်ထွက်သွားသည်။ ဤနေရာတွင် ပျံသန်းခွင့်မရှိသဖြင့် လှိမ့်ထွက်သွားသည့် အရှိန်မှာ အလွန်လျင်မြန်လှသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လမ်းကြောင်းဘေးရှိ ယုံမင်မီးလျှံပုံထဲသို့ တိုက်ရိုက်ပြုတ်ကျသွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ဖန်ဟုန်ဒါးသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်စွာ ကြည့်နေမိသည်။ သူသည် ဤလမ်းကြောင်းကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းခဲ့သော်လည်း ဤသို့သော အခြေအနေကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပေ။ ယုံမင်မီးလျှံများသည် တကယ်လို့ လူကို တိုက်ခိုက်နိုင်သလား။ ဤအချက်ကို သူ မည်သို့မျှ မသိခဲ့ပေ။ ယုံမင်မီးလျှံများသည် အများအားဖြင့် စွမ်းအင်သိုလှောင်ရန်အတွက်သာ ရှိပြီး မင်နတ်ဘုရားမျှော်စင်ကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် အသုံးပြုသည်။

ထို့ကြောင့် လူကို တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် အာနိသင်မရှိပေ။ သို့သော် စိုတယ်နတ်ဆိုးထံသို့ ရောက်သည့်အခါ မည်သို့လျှင် တိုက်ခိုက်လာရသနည်း။ အဓိကကတော့ စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် မည်သို့လျှင် မီးလျှံထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားရသနည်း။

ဖန်ဟုန်ဒါးသည် သေချာကြည့်လိုက်သည့်အခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် ယုံမင်မီးလျှံများကြောင့် ရေခဲအလွှာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် စိုတယ်နတ်ဆိုးအား မီးလျှံများက ရစ်ပတ်ချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် ရုန်းကန်ထွက်လာစဉ် ခြေအောက်ရှိ အခြေအနေကို လျစ်လျူရှုခဲ့သဖြင့် ချော်လဲကာ လွင့်ထွက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။

စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် မီးလျှံထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားပြီးနောက် ယုံမင်မီးလျှံများက သူ့အား ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းစေသည်။ ၎င်းတို့သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရေခဲအလွှာထူထူဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ သူ့ကို ဤနေရာတွင် လုံးလုံးလျားလျား အေးခဲစေရန် ကြိုးပမ်းနေသည်။

သို့သော် စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် သာမန်ကျင့်ကြံသူမဟုတ်ပေ။ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူဖြစ်သဖြင့် ဤနေရာတွင် အေးခဲသေဆုံးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် တစ်လှမ်းချင်း ပြန်လှမ်းလာပြီး လမ်းကြောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ တက်လှမ်းလာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ရေခဲများကြောင့် ထိခိုက်ပျက်စီးနေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ သနားစရာပင်ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အဆင့်ရှိသူဖြစ်သည့်တိုင် ယုံမင်မီးလျှံများက ပြင်းထန်စွာ အေးခဲစေပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်တွင် ထိခိုက်ပျက်စီးမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

“အင်း… တစ်ယောက်ယောက်က ပြောခဲ့တာမဟုတ်လား… ဒီနေရာမှာ ပြုတ်ကျဖို့ဆိုတာ အူကြောင်ကြောင်လူမျိုးပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာ။ ဒါဆိုရင် မင်းက အူကြောင်ကြောင်လူမျိုးပေါ့…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဒီ နိမ့်ကျတဲ့ လူသားလေး… မင်း ဘာပြောနေတာလဲ...”

စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် ထရပ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသည်။

“ဘာမှမဟုတ်ဘူး… မင်းကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့တဲ့စကားကို မေ့သွားတာလား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လှမ်းသွားသည်။ ဖန်ဟုန်ဒါးသည် လိုက်ပါသွားပြီး မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ရှိနေသည်။ သို့သော် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ကျေနပ်မိပြီး စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် ဤမီးလျှံထဲတွင် ပိတ်မိပြီး သေဆုံးသွားလျှင် ပိုမိုကောင်းမွန်မည်ဟု တွေးမိသည်။

သို့သော် အရာအားလုံးသည် ထိုသို့ ရိုးရှင်းစွာ အဆုံးသတ်မသွားပေ။ စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် ထပ်မံပြီး ပြုတ်ကျသွားသည်။ ဆက်လက်ပြီး အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြုတ်ကျခဲ့သည်။ ငါးမိနစ်အတွင်း သူသည် ထက်ဝက်ခန့် အနာတရဖြစ်သွားသည်။

“ဒီ စိုတယ်နတ်ဆိုးက ဘာဖြစ်နေတာလဲ… ဘာလို့ ထပ်ခါထပ်ခါ ပြုတ်ကျနေရတာလဲ… ငါတို့ကတော့ ဘာမှမဖြစ်ဘူး…”

ဖန်ဟုန်ဒါးသည် သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ကံမကောင်းတာက ဒီလိုပဲ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ကံတရားဆိုတာလည်း စွမ်းအားတစ်မျိုးပဲ။ သူ့မှာ အဲဒီစွမ်းအားမရှိတာ ထင်ရှားတယ်…”

ဖန်ဟုန်ဒါးသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဤစကားကို လုံးဝသဘောတူသည်။ စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် ဤသို့ ပြုတ်ကျလျက်ရှိသဖြင့် ကံတရားကို မယုံကြည်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် စိုတယ်နတ်ဆိုးကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လှမ်းသွားသည်။ လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးကို ဘေးကင်းစွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင် ကျောက်စာတိုင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းပေါ်တွင် “ငါ့နှလုံး” ဟူသော စာလုံးနှစ်လုံးကို ရေးထိုးထားသည်။

“ငါ့နှလုံး…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ကျောက်စာတိုင်ကို အပေါ်အောက် ကြည့်ရင်း သံသယဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ဒီအဆင့်က ဉာဏ်ရည်ကို စမ်းသပ်တာလား…”

“ဟုတ်တယ်...”

ဖန်ဟုန်ဒါးသည် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောသည်။ “ဒီနေရာက ဉာဏ်ရည်ကို စမ်းသပ်တာပဲ။ ဒီကျောက်စာတိုင်ထဲက အရာတွေကို နားလည်သဘောပေါက်မှသာ ဒီအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်မယ်…”

ဉာဏ်ရည်စမ်းသပ်မှု အဆင့်သည် အများအားဖြင့် စမ်းသပ်မှုများထဲတွင် ပါဝင်လေ့ရှိသည်။ ရှေ့ဆက်သူများသည် အမွေဆက်ခံသူကို ရွေးချယ်ရာတွင် အချက်အနည်းငယ်ကိုသာ အလေးထားကြသည်။ ဤအချက်များသည် အကြောင်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြောင်းလဲသော်လည်း အဓိကအကျဆုံးမှာ တူညီလှသည်။

အမွေဆက်ခံသူကို ရွေးချယ်ရာတွင် ထူးချွန်သော အရည်အချင်း၊ ထက်မြက်သော ဉာဏ်ရည်နှင့် ခိုင်မာသော စိတ်နှလုံးကျင့်စဉ်တို့ လိုအပ်သည်။ အကယ်၍ အလွန်အားနည်းသူကို ရွေးချယ်ပါက အမွေအနှစ်အတွက် အကျိုးမဖြစ်ထွန်းနိုင်ပေ။

၎င်းတို့သည် ထိုင်ပြီး ကျင့်ကြံကာ ဉာဏ်ရည်စမ်းသပ်မှုကို စတင်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်တွင် စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် ယခုမှသာ ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏ ပုံစံမှာ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်း သူသည် အနာတရဖြစ်သွားသည့်အလား ခံစားရသည်။

ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သူသည် ချက်ချင်း ကျင့်ကြံကာ ဉာဏ်ရည်စမ်းသပ်မှုသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ကျောက်စာတိုင်နှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း နားလည်သဘောပေါက်မှု အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အခန်း (၈၂၉) ပြီးပါပြီ။