ငါ့စိတ်သည် သစ္စာတရားဖြစ်သည်

စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် ရောက်ရောက်ချင်း ငုတ်ခနဲထိုင်ကာ ကျင့်ကြံလိုက်သည်။ ယီထျန်းယွမ်တို့၏ စကားများကို နားထောင်ရန် ပျင်းရိသည်သာမက ဒဏ်ရာများကို ပြန်လည်သက်သာရန်လည်း ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံရင်း ဒဏ်ရာပြန်လည်ကုစားခြင်းသည် တရားဓမ္မအာရုံစူးစိုက်မှုနှင့် မဆန့်ကျင်ပေ။ သူတို့အားလုံး ဤနေရာသို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရောက်ဖူးကြပြီး ဖြစ်ရာ မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။

“ဒီနေရာမှာ ကျင့်ကြံရင် အနည်းဆုံး အပြာဖျော့ဖျော့အလင်းတန်းထွက်လာမှ တရားဝင်အောင်မြင်တယ်လို့ သတ်မှတ်တယ်... ဒီထက်နိမ့်ရင်တော့ မအောင်မြင်ဘူး။ အချိန်ကလည်း ကန့်သတ်ထားတယ်။ ဘေးမှာ မီးတောက်တွေ ရှိတယ် မဟုတ်လား... အဲ့ဒီမီးတောက်တွေ ငြိမ်းသွားရင် အချိန်ကုန်ပြီလို့ ဆိုလိုတယ်...”

“အရင်အတွေ့အကြုံတွေအရ ဒီအချိန်က အများဆုံး သုံးရက်ပဲ ကြာတယ်... သုံးရက်ကျော်သွားပြီး ဘာမှ တုံ့ပြန်မှုမရှိရင် ထွက်ခွာရမယ်။ မင်းက အခုမှ ရောက်လာတော့ ငါတို့လို အရင်ရောက်ဖူးတဲ့သူတွေထက် အနည်းငယ်မျှ အားနည်းနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါယုံတယ်၊ မင်းအတွက် ပြဿနာ မဖြစ်လောက်ဘူး...”

ဖန်ဟုန်ဒါးက ယီထျန်းယွမ်၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ အားပေးစကား ပြောလိုက်သည်။ ဤနေရာ၏ ခက်ခဲမှုသည် မရိုးရှင်းပေ။ အထူးသဖြင့် ကျောက်စာတိုင်၏ အလင်းရောင်ကို နှိုးဆွရာတွင် သူတို့အားလုံး ရောက်ဖူးပြီး မည်သို့ကျင့်ကြံရမည်ကို သိထားကြသည်။

ထင်မထားဘဲ စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် ထိုင်ချလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ကျောက်စာတိုင်မှ တုံ့ပြန်မှုရှိလာသည်။ အပြာဖျော့ဖျော့အလင်းတန်းက ထွက်ပေါ်လာပြီး သူသည် ဤနေရာသို့ တစ်ကြိမ်ထက်ပို၍ ရောက်ဖူးကြောင်း ထင်ရှားသည်။

စိုတယ်နတ်ဆိုးက ဤမျှလွယ်ကူစွာ ကျင့်ကြံနိုင်သည်ကို ဖန်ဟုန်ဒါးက မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန်စိတ်ဆိုးမိသည်။ ဤကျောက်စာတိုင်သည် သူတို့၏ အဖိုးတန်အမွေဖြစ်သော်လည်း စိုတယ်နတ်ဆိုးက ကျင့်ကြံနေသည်ကို မြင်ရသည်မှာ မည်သို့လျှင် ဒေါသမထွက်နိုင်ပါမည်နည်း။

“ဒီလိုမျက်လုံးတွေနဲ့ ငါ့ကို မကြည့်နဲ့... ဒီလောက်လေးကို ကျင့်ကြံဖို့ဆိုတာ လွယ်လွယ်ကူကူပဲ... ငါတို့နေရာမှာဆိုရင် ဒီလိုကျင့်ကြံမှုတွေက အမှိုက်ပုံတွေလိုပဲ။ ငါတို့ဆီက သိုင်းကျမ်းတစ်ကျမ်းကို ကောက်ယူလိုက်ရင်တောင် ဒီထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်တယ်... မင်းတို့အတွက် ရတနာလိုဖြစ်နေတဲ့အရာတွေက ငါတို့အတွက်တော့ အမှိုက်ပုံတွေပဲ...”

“ဒီနေရာရဲ့ မျှော်စင်သခင်ဖြစ်ဖို့မဟုတ်ရင် ငါတို့က ဒီအမှိုက်တွေကို ကျင့်ကြံမယ်ထင်လား... မင်းတို့ ငါတို့တွေ မင်းတို့ရဲ့ သိုင်းကျမ်းတွေကို ကျင့်စဉ်လုပ်တာ မြင်ဖူးလား... အစကတည်းက ငါတို့က မင်းတို့ရဲ့ သိုင်းကျမ်းတွေကို လုံးဝကျင့်စဉ်မလုပ်ဘူး။ ဘာမှဆွဲဆောင်မှုမရှိဘူး...”

စိုတယ်နတ်ဆိုးက မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရင်း စကားပြောကာ သရော်လိုက်သည်။ သို့သော် စကားပြောရင်း စိတ်ခွဲထွက်နေသော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအကျိုးသက်ရောက်မှုသည် လျော့မသွားပေ။ အပြာဖျော့ဖျော့အလင်းတန်းသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာပြီး စောစောစီးစီး အောင်မြင်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ၏ စကားများသည် မမှန်ကန်သည့်စကားများ မဟုတ်ပေ။ ဤနေရာ၏ သိုင်းကျမ်းများကို အမှန်တကယ် မထီမဲ့မြင်ပြုသည်။ ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ကို သတ်ဖြတ်စဉ်က ရရှိခဲ့သော သိုင်းကျမ်းများသည် အမှန်ပင် မဆိုးရွားပေ။ အနည်းဆုံး အဆင့်မြင့်ကောင်းကင်အဆင့်သိုင်းကျမ်းများဖြစ်ပြီး အတော်လေး အံ့ဩဖွယ်ရာ အဆင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတစ်ခုမှားယွင်းပြောဆိုခဲ့သည်။ ဤနေရာ၏ သိုင်းကျမ်းများကို မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူတို့သည် ဤသိုင်းကျမ်းများကို ကျင့်စဉ်မလုပ်နိုင်ပေ။ သူတို့၏ မူလသဘာဝသည် ကွဲပြားနေပြီး အကယ်၍ ကျင့်စဉ်လုပ်ခဲ့ပါက ခန္ဓာကိုယ်ပေါက်ကွဲသွားနိုင်သည်။

“ဟုတ်လား... ဒါဆိုလည်း မင်းက ဒီနေရာရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရဖို့ မထိုက်တန်ဘူးပေါ့...” ယီထျန်းယွမ်က ဘေးမှ ပြန်လှန်ပြောဆိုလိုက်သည်။ “အစွမ်းရှိရင် ဒီအဆင့်ရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရယူပြစမ်းပါဦး... အသုံးမကျတဲ့ စကားတွေ မပြောနဲ့... ဘယ်လောက်အမှိုက်ဖြစ်နေပါစေ၊ မင်းက အသိအမှတ်ပြုမှုကို မရခဲ့ဘူး... ဒါက မင်းက အမှိုက်ကိုတောင် နားမလည်နိုင်ဘူးဆိုတာ သက်သေပြတာပဲ... အမှိုက်ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ငါ့ကို ပြောရဲသေးတယ်ပေါ့...”

ယီထျန်းယွမ်က သူ၏ နဖူးပေါ်ရှိ မီးလျှံအမှတ်အသားကို ညွှန်ပြလိုက်ရင်း ပြန်လှန်ပြောဆိုလိုက်သည်။

စိုတယ်နတ်ဆိုးမျက်နှာသည် တစ်ချက်မှောင်မိုက်သွားသည်။ သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို ဖိနှိပ်လိုက်ရန် ကြံရွယ်ခဲ့သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်က အမှန်တရားကို ထုတ်ပြောလိုက်သည်။ ကျင့်ကြံမှု အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ မအောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ သူသည် ယခုထိ အောင်မြင်မှုမရရှိခဲ့ပေ။ မည်သည့် ကြီးကျယ်သောစကားများကို ပြောနိုင်ပါမည်နည်း။

“ဒီနေရာမှာ မီးလျှံအမှတ်အသားဆိုတာ လုံးဝမရှိဘူးလို့ ပြောလို့ရတယ်... မင်းက အတွေးလွန်နေတာပဲ...” စိုတယ်နတ်ဆိုးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါက အကုန်လုံးကို နားလည်ပြီးသား... ဒါတောင် မရဘူး... ဒါက ဒီနေရာမှာ မီးလျှံအမှတ်အသားဆိုတာ လုံးဝမရှိဘူးဆိုတာ သက်သေပြတာပဲ...”

ဖန်ဟုန်ဒါးက ဘာမှ ပြန်မပြောပေ။ ဤနေရာတွင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားခဲ့ပြီး၊ ကျောက်စာတိုင်ကိုပင် အလင်းရောင်ထွန်းလင်းအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် အသိအမှတ်ပြုမှုကို မရရှိခဲ့ပေ။

ကျောက်စာတိုင်တစ်ခုလုံးသည် အလင်းထွန်းလင်းနေသလို ဖြစ်နေသော်လည်း အသိအမှတ်ပြုမှုကို မရရှိခဲ့ပေ။

“ဟုတ်လား... ငါကတော့ ဒီလိုမထင်ဘူး...” ယီထျန်းယွမ်က ကျင့်ကြံရန် ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူ၏ နဖူးပေါ်ရှိ မီးလျှံအမှတ်အသားသည် တလှုပ်လှုပ်ဖြစ်နေပြီး မီးလျှံအမှတ်အသားများ ပိုမိုရယူလိုသည့် ခံစားချက်ကို ပေးနေသည်။

ရှေ့ရှိ ဤကျောက်စာတိုင်သည် သူ့အား ထိုခံစားချက်ကို ပေးနိုင်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤကျောက်စာတိုင်အတွင်း၌ မီးလျှံအမှတ်အသားရှိသည်မှာ သေချာသည်။

သူထိုင်ချလိုက်သည့်အချိန်တွင် ချက်ချင်းပင် ရှေ့ရှိ ကျောက်စာတိုင်မှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဘုန်း”

အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ကျောက်စာတိုင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါလာပြီး အပြာရောင်အလင်းတန်းသည် ကျောက်စာတိုင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးလိုက်သည်။

ထိုင်ချလိုက်ရုံမျှဖြင့် ဤမျှသော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရရှိသွားသည်လား။

ဖန်ဟုန်ဒါးနှင့် စိုတယ်နတ်ဆိုးတို့ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် ပထမဆုံးအကြိမ်လာရောက်သည်မှာ သေချာသလား။ ထိုင်ချလိုက်ရုံမျှဖြင့် ဤမျှသော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို မည်သို့ရရှိသွားနိုင်မည်နည်း။

ဤသည်မှာ ပြီးဆုံးခြင်းမရှိသေးပေ။ အလင်းတန်းထွက်ပေါ်လာသည့် ကျောက်စာတိုင်သည် တဖြည်းဖြည်း အပြာရောင်မှ နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ခရမ်းရောင်သို့ပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤသည်မှာ ယခင်က တစ်ကြိမ်မျှ မပေါ်ပေါက်ဖူးသော အရောင်ဖြစ်သည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

ထိုအချိန်တွင် ရှေးဟောင်းမင်နတ်ဘုရားမျှော်စင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါလာသည်။ အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် ဤတုန်ခါမှုကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး အားလုံး ခေါင်းမော့ကာ ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် ဘာမှမရှိသော်လည်း တုန်ခါမှုသည် အထက်မှ လှိုင်းထလာသည်ကို ခံစားမိကြသည်။

ဤတုန်ခါမှုများနှင့်အတူ လူတိုင်းသည် ကောင်းကင်ပြောင်းလဲတော့မည်ဟု ခံစားရသည်။ သူတို့သည် ဤမျှသော တုန်ခါမှုကို တစ်ကြိမ်မျှ မခံစားဖူးပေ။ အားလုံးသည် လက်ထဲရှိ လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး ပြိုင်ပွဲများပင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ဤအခြေအနေသည် ယခင်က တစ်ကြိမ်မျှ မဖြစ်ပွားဖူးပေ။ ဘာဖြစ်နေသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။

ဤအခြေအနေကို ဖြစ်ပေါ်စေသူမှာ ယီထျန်းယွမ်ဖြစ်ကြောင်း မည်သူမျှ မသိကြပေ။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကြောင့် ကျောက်စာတိုင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါလာပြီး ရှေးဟောင်းမင်နတ်ဘုရားမျှော်စင်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

ဖန်ဟုန်ဒါးနှင့် စိုတယ်နတ်ဆိုးတို့၏ ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအားများသည် ယီထျန်းယွမ်၏ စွမ်းအားဖြင့် လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရပြီး ယီထျန်းယွမ်၏ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရသည်။ အလင်းတန်းသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီးနောက် ယီထျန်းယွမ်က မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

“ဘုန်း”

အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို လေထဲသို့ ပင့်တင်လိုက်သည်။ သူက လေထဲတွင် လွင့်မျောနေရင်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့စိတ်သည် သစ္စာဖြစ်သည်...”

“ငါ့စိတ်သည် သစ္စာဖြစ်သည်” ဟူသော စာလုံးလေးလုံးသည် လေထဲတွင် တစ်ပတ်လှည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျောက်စာတိုင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ စွဲထင်သွားသည်။ ယခင်က “ငါ့စိတ်” ဟူသော စာလုံးနှစ်လုံးအောက်တွင် “သစ္စာ” ဟူသော စာလုံးနှစ်လုံး ထပ်မံထွင်းထုသွားသည်။

ဖန်ဟုန်ဒါးနှင့် စိုတယ်နတ်ဆိုးတို့သည် မျက်လုံးပြူးကာ ကြည့်နေမိသည်။ စာလုံးများကို ကျောက်စာတိုင်ပေါ်တွင် စွဲထင်နိုင်သည်တဲ့လား။ ဤသည်မှာ ဘာကိစ္စဖြစ်သနည်း။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် လေထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာသည်။ ထိုအခါ ကောင်းကင်မှ အလင်းတန်းတစ်ခု ဆင်းသက်လာပြီး သူ၏ နဖူးပေါ်ရှိ မီးလျှံအမှတ်အသားကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစေသည်။ ပိုမိုသော စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့်ခံစားချက်ကို ပေးလာသည်။

“ဟူး...”

ယီထျန်းယွမ်က သက်ပြင်းတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ဤနေရာသို့ ရောက်လာသည့်အခါ မည်သည့်အရာကို လုပ်ဆောင်ရမည်ကို သူသိထားသည်။ သူတို့ကို ကျင့်ကြံစေခြင်းသည် မမှားပေ။ သို့သော် ထိုထက်ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ဤအချည်းနှီးသော နေရာကို ဖြည့်စွမ်းရန် စွမ်းအားတစ်ခုခု လိုအပ်သည်။

သူ့တွင် အမှန်တရားကို မြတ်နိုးသော ခိုင်မာသည့် သစ္စာစိတ်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုသစ္စာစိတ်ကို အသုံးပြုကာ အချည်းနှီးသောနေရာကို ဖြည့်စွမ်းလိုက်ပြီး စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

သူတို့သည် “ငါ့စိတ်” ဟူသော စာလုံးနှစ်လုံးကိုသာ ကျင့်ကြံနေခဲ့ကြပြီး မည်သည့်အရာကို ဖြည့်စွမ်းရမည်ကို တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ကြပေ။ ဤသို့သာ ဆက်လုပ်နေလျှင် အောင်မြင်လိမ့်မည်ဟု ထင်နေသည်လား။ ဤသည်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

“အခုနက ဘယ်သူက ဒီနေရာမှာ မီးလျှံအမှတ်အသားမရှိဘူးလို့ ပြောတာလဲ... ဘယ်သူက ဒီနေရာက အမှိုက်လို့ ပြောတာလဲ...”

ယီထျန်းယွမ်က စိုတယ်နတ်ဆိုးကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒီလိုစကားမျိုးပြောတဲ့သူက အခုဆို အမှိုက်ထက်တောင် နိမ့်ကျတယ်လို့ ခံစားရမှာပဲ မဟုတ်ဘူးလား...”

ဤနေရာ၏ အရာများကို အမှိုက်ဟု ပြောဆိုခြင်းသည် ယီထျန်းယွမ် အနေဖြင့် မည်သို့လျှင် သည်းခံနိုင်ပါမည်နည်း။

အခန်း (၈၃၀) ပြီးပါပြီ။