စာတိုက်၏ အနာဂတ်

ထူးဆန်းသော တံခါးတစ်ချပ် ပွင့်သွား၏။

ဝမ်ယုံက ညအိပ်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားပြီး သွေးများနှင့် ဖုန်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ ညစ်ပတ်နေသော်လည်း သူဘာမှမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ နေပြီး မြေပြင်ပေါ်မှ အလောင်းအားလုံးကို စုဆောင်းကာ တံခါးထဲသို့ ပစ်ချလိုက်၏။

သူက တံခါးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဒါက မသိနိုင်သော သဘာဝလွန်နေရာတစ်ခုနှင့် ဆက်သွယ်ထားပုံရပြီး လက်တွေ့ဘဝတွင် မတည်ရှိဘဲ မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေများကို အကျဉ်းချရန် နေရာတစ်ခုဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ယန်ကျန့်က မကူညီဘဲ သူက သေဆုံးသွားသော လျိုချင်းချင်းကို အာရုံစိုက်နေ၏။

လီယန်က ဘေးတွင် အနားယူထိုင်နေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ထုံကျဉ်နေကာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန် အချိန်အကြာကြီး ယူခဲ့ရ၏။

မကြာမီမှာပင် ပဉ္စမထပ်ခန်းမဆောင်မှ အလောင်းအားလုံးကို ရှင်းလင်းပြီးသွား၏။

"ခေါင်းဆောင် ပဉ္စမထပ် စာပို့သမားတွေက ဒီလောက်ပဲရှိတာလား"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လီယန်က ဝမ်ယုံကို လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် ဆိုလိုက်၏။

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"မဟုတ်ဘူး ဒီလောက်တင်မဟုတ်ဘူး အများကြီးပိုရှိသေးတယ်"

သူက ခိုးယူခဲ့သော မှတ်ဉာဏ်များမှ ပဉ္စမထပ် စာပို့သမားများက ဒီလောက်နှင့်မကန့်သတ်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်အတွင်း ဒီလောက်နည်းပါးစွာ စုဆောင်းမိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အထူးသဖြင့် စာအမည်းပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက် ပဉ္စမထပ်တွင် အခြားစာပို့သမားများ ရှိခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို ဒီနေ့လာတာက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲပေါ့ ပြီးတော့ နောက်တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်လာမယ့် စာပို့သမားတွေ ပိုရှိဦးမှာပေါ့"

လီယန်က ဆို၏။

"ငါတို့နောက်မှ နောက်တစ်ခါ လှုပ်ရှားရဦးမှာလား"

"ဒါက အခေါင်းမာဆုံးအသုတ်ပဲ သူတို့ရဲ့သေဆုံးမှုက အကြီးမားဆုံးခုခံမှု ပျောက်ကွယ်သွားတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ ပြီးတော့ ကျန်ရှိနေတဲ့ စာပို့သမားတွေက ပြန့်ကျဲနေပြီး ဖြေရှင်းရပိုလွယ်ကူလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

ထို့နောက် သူက လီယန်ဆီသို့ တစ်ခုခုပစ်ပေးလိုက်သည်။

ဒါက သံချေးတက်နေသော သံချိတ်တစ်ချောင်းဖြစ်၏။

ဝိညာဉ်ရိတ်သိမ်းသူ ကျောက်ဖုန်းက အသုံးပြုခဲ့သော သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတစ်ခုလည်းဖြစ်ပြီး ဒီပစ္စည်းက အလွန်အစွမ်းထက်ကာ သွေးစွန်းနေသော တူငယ်ထက် အများကြီးပိုအားကောင်း၏။

"မင်းဒါကို အခုကစပြီး သယ်ဆောင်နိုင်တယ် ဒါကမင်းနဲ့ ပိုလိုက်ဖက်တယ်"

လီယန်က မရှက်မကြောက် လက်ခံလိုက်သည်။

"ရုပ်သေးရုပ်က ဒီတစ်ခါ အခြေအနေဆိုးနေပုံရတယ် အရင်က နှစ်ကြိမ်လွင့်စင်သွားခဲ့ပြီး အခုတကယ်ပဲ မျက်လုံးမှိတ်သွားတယ် တော်တော်မယုံနိုင်စရာပဲ"

သူက ထိုအရုပ်အဟောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ အခုဒီထူးဆန်းသည့် ရုပ်သေးရုပ်က အမှန်တကယ်ပင် မျက်လုံးများမှိတ်ထားပြီး မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေ၏။

"ဂေါ်ပြားနဲ့ ဘာဖြစ်တာလဲ ဒီရုပ်သေးရုပ်က မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး သက်ရှိလူတွေကို တိုက်ခိုက်ပြီး စိုက်ကြည့်နိုင်တယ် အခုတော့ ဒါက ဂေါ်ပြားတစ်ချောင်းကြောင့် မျက်လုံးမှိတ်ခံထားရတယ်"

ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ဝမ်ယုံကိုင်ဆောင်ထားသော ဂေါ်ပြားကို ကြည့်လိုက်၏။

သူက အလောင်းများကို ရွှေ့ပြောင်းစဉ်က ဂေါ်ပြားကိုသုံးပြီး ဂေါ်ပြားဖြင့် ရွှေ့နေပြီး သူ၏လက်များကို မသုံးပေ။

ဒီဂေါ်ပြားက သဘာဝလွန်ကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိပုံရ၏။

"ဒါက မယုံနိုင်စရာ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ရမယ်"

လီယန်က အသံတိုးတိုးဖြင့် ဆို၏။

"ဒါက ဝမ်ယုံရဲ့လက်ထဲမှာ မနေနိုင်ဘူး သူက အခုထိယုံကြည်လို့မရသေးဘူး ပြီးတော့ သူ့အပေါ်မှာ ဒီလိုပစ္စည်းတစ်ခုရှိနေတာက အရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ သူငါတို့ကို ပြန်လှည့်တိုက်ခိုက်ရင် သေစေနိုင်တယ်"

"ငါသိတယ် ငါသူ့ကိုဒါကို လွှဲပေးခိုင်းမယ်"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ယုံက သူ၏တာဝန်များကို ပြီးဆုံးအောင်လုပ်ပြီး လျှောက်လာ၏။

"အလောင်းအားလုံးကို ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ လျိုချင်းချင်းတစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ် မင်းဘာလုပ်မလို့လဲ လိုအပ်ရင် ငါသူ့ကိုအဲဒီတံခါးထဲကို ပစ်ချပေးလို့ရတယ်"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"မလိုပါဘူး လျိုချင်းချင်းက သေသွားပြီ ဒါပေမဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နောက်တစ်ယောက်ပုန်းနေတယ် ငါသူမရဲ့ပြန်လည်ရှင်သန်မှုကို စောင့်နေတာ ပြီးတော့ မင်းလက်ထဲက ဂေါ်ပြားက အလွန် အန္တရာယ်များတယ် ငါမင်းကိုလောလောဆယ် သုံးခွင့်မပေးနိုင်ဘူး ဒါပေမဲ့ ငါမင်းကို မတရားမဆက်ဆံဘူး ဒါကို အလဲအလှယ်အနေနဲ့ ယူလိုက်"

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် သူက သွေးစွန်းနေသော ဓားမြှောင်ကို ပစ်ထုတ်လိုက်၏။

ဝမ်ယုံ၏ မျက်နှာက အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး သူက သူ၏လက်ထဲမှ ဂေါ်ပြားကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများက ရှုပ်ထွေးနေ၏။ သူပဉ္စမထပ်သို့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပြီး စာသုံးစောင် နီးပါးပို့ဆောင်ကာ စာတိုက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သည့် အကြီးမားဆုံးအကြောင်းရင်းမှာ သူက မကောင်းဆိုးဝါး တစ္ဆေများကို ထိန်းချုပ်သောကြောင့်မဟုတ်ဘဲ သူက ယခင်စာပို့တာဝန်တစ်ခုအတွင်း ဒီဂေါ်ပြားကို စောစီးစွာ ရရှိခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဒီဂေါ်ပြားမရှိဘဲ သူက အကြိမ်များစွာ သေဆုံးသွားလောက်ပြီဖြစ်၏။

"မင်းက သူဌေးပဲ မင်းဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ"

သူက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး နောင်တရခြင်း သို့မဟုတ် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမပြဘဲ သွေးစွန်းနေသော ဓားမြှောင်ကို လက်ခံပြီးနောက် ဂေါ်ပြားကို လွှဲပေးလိုက်၏။

ယန်ကျန့်က ဂေါ်ပြားကို ယူလိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ မင်းယုံကြည်ရတဲ့အခါ ငါမင်းကိုဒါကို ပြန်ပေးမယ် ဒါပေမဲ့ အခုတော့မဟုတ်သေးဘူး"

"ငါ နားလည်ပါတယ် ငါ့မှာ ကန့်ကွက်စရာမရှိဘူး"

ဝမ်ယုံက ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"မင်းနောက်ဘာစီစဉ်ထားလဲ မင်းစာအမည်းပို့ဆောင်ရေးတာဝန်ကို ပြီးဆုံးအောင်လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားရင် ပဉ္စမထပ်မှာ သေဆုံးမှုတွေအများကြီး ဆက်ရှိနေဦးမှာပဲ ဒီတာဝန်ကို မင်းသိပြီးသားဖြစ်သင့်တယ် အောင်မြင်တဲ့ စာပို့သမားကပဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပြီး တခြားသူတွေက စာတိုက်ကျိန်စာကြောင့် သေဆုံးသွားလိမ့်မယ် အဲဒီတုန်းက ငါတို့စာပို့မှာမဟုတ်ဘူး ငါတို့မလိုချင်လို့မဟုတ်ဘူး ဘယ်သူကမှ အဲဒီလိုလုပ်ရဲလို့ မဟုတ်ဘူး"

သူက ထို့နောက် အတိတ်ကအခြေအနေကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်ပြီး အခုလိုပင်ဖြစ်၏။

စာအမည်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသူမှန်သမျှ ပစ်မှတ်ဖြစ်လာပြီး ထိုစဉ်က ပဉ္စမထပ် စာပို့သမားတစ်ယောက်မှ သူတို့က အခြားသူများပေါင်းစည်းခြင်းကို သေချာပေါက် ကျော်လွှားနိုင်မည်ဟု မကြွေးကြော်ရဲခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် စာအမည်းများကို စာတိုက်ထဲတွင် ချန်ထားခဲ့ရန် အစီအစဉ်ကို ဖွဲ့စည်းခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။

ဒါက လူတိုင်းကို ကျေနပ်စေသော ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုဖြစ်၏။

ဒါက စာတိုက်၏ ကျိန်စာသင့်၍ သေဆုံးခြင်းကို ရှောင်ရှားနိုင်ပြီး စာတိုက်၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့၏။

ထိုအချိန်က ဒီအစီအစဉ်က စံပြဖြစ်ပြီး ဘာမှမဆိုးရွားဘဲ သို့မဟုတ်ပါက ဒါက ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာ ငြိမ်းချမ်းသော ဘဝကို ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

"ငါစာပို့မှာမဟုတ်ဘူး ငါပဉ္စမထပ်ကို လာခဲ့တာက စာတိုက်အတွက် ပို့ဆောင်ဖို့မဟုတ်ဘူး အရင်ကစာပို့တာက အပေါ်ထပ်ကို သွားဖို့ အကူအညီမဲ့ လုပ်ရပ်တစ်ခုမျှသာပဲ"

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာ ဆို၏။

ဝမ်ယုံက တစ်ခုခုသိရှိသွားသည်။

"မပို့ဘူးဆိုရင် ရွေးချယ်စရာတစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်"

"စာကိုဆုတ်ဖြဲလိုက်"

လီယန်က တည်ငြိမ်စွာ ဆို၏။

ယန်ကျန့်က စာအမည်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဒီစာအမည်းကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ရင် ဘာဖြစ်သွားမလဲ"

"ယေဘုယျအားဖြင့် စာတစ်စောင်ကို ဆုတ်ဖြဲတာက မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ဦးတည်သွားစေလိမ့်မယ် မင်းခံနိုင်ရည်ရှိရင် စာတိုက်က ပို့ဆောင်မှုအောင်မြင်တယ်လို့ မှတ်ယူတယ် မဟုတ်ရင် မင်းသေလိမ့်မယ် ပြီးတော့ မင်းအထပ်တွေတက်လာတာနဲ့အမျှ ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်က ပိုခက်ခဲလာတယ် မင်းစာတွေပိုဆုတ်ဖြဲလေလေ တိုက်ခိုက်မှုတွေက ပိုပြင်းထန်လေလေပဲ မင်းအောက်ထပ်တွေမှာ စာတွေဆုတ်ဖြဲခဲ့ဖူးလား"

ဝမ်ယုံက ဆို၏။

"စာနှစ်စောင်ဆုတ်ဖြဲခဲ့တယ်"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

ဝမ်ယုံက တွေးတောနေသည်။

"တစ်ယောက်ယောက်က စာသုံးစောင်ထက်ပိုပြီး မဆုတ်ဖြဲဖို့ တစ်ခါကပြောခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ ဒါက တကယ်တော့ အထင်မှားမှုတစ်ခုပဲ မင်းသာလုံလောက်အောင် အားကောင်းရင် မင်းစာတွေ ဆက်ဆုတ်ဖြဲလို့ရတယ် တကယ်ပဲကန့်သတ်ချက်မရှိဘူး လူအများစုက စတုတ္ထမြောက်စာတစ်စောင်ကို ဆုတ်ဖြဲတဲ့ကုန်ကျစရိတ်ကို မခံနိုင်ရုံပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ငါသံသယရှိတာက စာအမည်းကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ရင် ပဉ္စမထပ်က အရင်အတိုင်းပြန်ဖြစ်သွားပြီး စာပို့သမားတွေက ပုံမှန်ပို့ဆောင်မှုတွေ စတင်လိမ့်မယ် ပြီးတော့ အရာအားလုံးက အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားပြန်ပြီး အဆုံးမရှိတဲ့ ပို့ဆောင်မှုတွေနဲ့အတူ စာပို့သမားတွေက နောက်ဆုံးမှာ သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်"

"မင်းစာပို့ဖို့ အစီအစဉ် မရှိဘူးဆိုတော့ ပဉ္စမထပ်မှာ မျှခြေပြန်လည်တည်ဆောက်တာက မင်းရဲ့အကျိုးအတွက် မဟုတ်ဘူး"

အမှန်တကယ်ပင်…

ယန်ကျန့်က စာအမည်းကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်လျှင် စာတိုက်၏ ပဉ္စမထပ်က ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်ကို ပြန်လည်စတင်ပေလိမ့်မည်။

သူက စာအမည်းကို အသုံးပြု၍ စာတိုက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်သော်လည်း လီယန်ကတော့ မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။ စာအမည်းက လူတစ်ယောက်ကိုသာ ကျိန်စာမှ လွတ်မြောက်ခွင့်ပေး၏။

"အခုဒီအခြေအနေက ငါတို့အရင်ကတုန်းကနဲ့ အတိအကျတူညီနေတယ်"

ဝမ်ယုံက ဆို၏။

"ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကသူဌေးပဲ မင်းဘာပဲဆုံးဖြတ်ဆုံးဖြတ် ငါ့မှာကန့်ကွက်စရာမရှိဘူး"

လီယန်ကလည်း ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှမပြောသော်လည်း သူက ကန့်ကွက်စရာမရှိကြောင်း ရှင်းလင်းနေ၏။

ထိုအချိန်တွင် ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ယန်ကျန့်က ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချရမည်။

"မလောပါနဲ့ စာအမည်းက စာတိုက်ကို မစွန့်ခွာသေးဘူး ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်က မစတင်သေးဘူး စဉ်းစားဖို့အချိန်ရှိသေးတယ်"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို မချခင် ငါတစ်ယောက်ယောက်ကိုလည်း တိုင်ပင်ဖို့လိုတယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် သူက လျိုချင်းချင်းကို ကြည့်လိုက်၏။

မဟုတ်ဘူး…

သူမကို လျိုချင်းချင်းဟု နောက်ထပ်မခေါ်နိုင်တော့ဘဲ သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ အမည်မသိ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်၏။

သူမက ပြန်လည်ရှင်သန်နေပြီး လျိုချင်းချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုနေ၏။

ဒါက အလွန်ကောက်ကျစ် စဉ်းလဲသောအရာဖြစ်ပြီး ထိုသမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ အမျိုးသမီးက ဒါကိုဘယ်လိုအောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်ကို အမှန်တကယ် မသိနိုင်ပေ။ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သေဆုံးသွားသည်မှာ အလွန်ကြာမြင့်ပြီဖြစ်သော်လည်း အသက်ပြန်ရှင်လာနိုင်သေး၏။

သို့သော် ယန်ကျန့်၏ ယူဆချက်အရ…ဒီသမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ အမျိုးသမီးက သေချာပေါက် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သော်လည်း သူမ၏မှတ်ဉာဏ်က သဘာဝလွန်နည်းလမ်းများဖြင့် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ထိန်းသိမ်းထားခြင်း ခံခဲ့ရ၏။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ၎င်းက ထိုရိုးရာဝတ်စုံတွင် နေထိုင်သည် သို့မဟုတ် ထိုအနီရောင်ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်များတွင် နေထိုင်သည် သို့မဟုတ် ပဟေဠိအပိုင်းအစအားလုံး ပေါင်းစည်းသွားသည့်အခါ သူမက ပြန်လည်ရှင်သန်လာပေလိမ့်မည်။

ဒီပြန်လည်ရှင်သန်မှုက ရိုးရာအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် စစ်မှန်သော ပြန်လည်ရှင်သန်မှုမဟုတ်ဘဲ အမွေဆက်ခံခြင်းနှင့် ပိုတူ၏။

နောက်ပိုင်းခေတ် တစ္ဆေဆရာများက ဒီမှတ်ဉာဏ်ကို အမွေဆက်ခံသော်လည်း သော့ချက်မှာ မည်သူ့မှတ်ဉာဏ်က အရာအားလုံးကို အဆုံးအဖြတ်ပေးသည်တွင် တည်ရှိနေ၏။

ယန်ကျန့်ကဲ့သို့ပင် သူက တစ္ဆေအရိပ်မှ ပြန်လည်ရှင်သန်လာခဲ့ပြီး သူ၏မှတ်ဉာဏ်က အရာအားလုံးကို အဆုံးအဖြတ်ပေးခဲ့သောကြောင့် သူက ယန်ကျန့်ဖြစ်၏။ သို့သော် လျိုချင်းချင်းက ကျရှုံးခဲ့ပြီး သူမက ဒီသမ္မတနိုင်ငံခေတ် အမျိုးသမီး၏ မှတ်ဉာဏ်ကို မလွှမ်းမိုးနိုင်ဘဲ ယင်းအစား အစားထိုးခံလိုက်ရ၏။

သို့သော် ရလဒ်မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သဘာဝလွန်ပဟေဠိ ပြီးဆုံးသည့်အခါ ဒီသမ္မတနိုင်ငံခေတ် အမျိုးသမီးက ပြန်လာပေလိမ့်မည်။

ဒါက မငြင်းနိုင်သော အချက်တစ်ချက်ဖြစ်၏။

လျိုချင်းချင်းက ဒီသမ္မတနိုင်ငံခေတ် အမျိုးသမီး၏ မှတ်ဉာဏ်အပေါ် စိုးမိုးသော အနေအထားကို ဖိနှိပ်ပြီး ယူဆောင်နိုင်လျှင်တောင် သူမ၏ဆက်ခံသူ သို့မဟုတ် ထိုနောက်မှ တစ်ယောက်က တစ်မျိုးတစ်မည်သော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ဂရုတစိုက်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဒါက အတော်လေး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၏။

"မင်း မနိုးထချင်တာလား ဒါမှမဟုတ် မနိုးထနိုင်တာလား"

ယန်ကျန့်က လျိုချင်းချင်း၏ အလောင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။

"ငါနောက်ထပ်စောင့်ဆိုင်းဖို့ စိတ်ရှည်သည်းခံမှုမရှိတော့ဘူး"

သူမက သူ၏စကားများကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့…

လျိုချင်းချင်း၏ အေးစက်ပြီး အသက်မဲ့သော ခန္ဓာကိုယ်က ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူမ၏မျက်လုံးများက ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လာ၏။ သို့သော် သူမ၏မျက်နှာအမူအရာက ဒီအခိုက်အတန့်တွင် လုံးဝပြောင်းလဲသွားပြီး လျိုချင်းချင်း၏ အေးစက်ပြီး မာနကြီးသော အမူအရာနှင့်မတူဘဲ ယင်းအစား အပြုံးအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဆွဲဆောင်မှုတစ်စွန်းတစ်စ ရှိနေပြီး သူမက ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလှမယ်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

"ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးကနေ ခွဲခွာပြီး ရက်ပေါင်းများစွာအကြာမှာ ငါတို့ဒီလောက်မြန်မြန် နောက်တစ်ခါတွေ့ကြမယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး"

သူမက စကားပြောလိုက်ပြီး သူမ၏အသံကလည်း ပြောင်းလဲသွားကာ လုံးဝမရင်းနှီးပေ။

"ပစ္စုပ္ပန်ကလူကို အစားထိုးပြီး အတိတ်ကနေ ပြန်လည်ရှင်သန်လာရတာ မလွယ်ကူသင့်ဘူး ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် မင်း ငါ့ကိုကျေးဇူးတင်သင့်တယ် ငါ့ရဲ့သဘောတူညီချက်မရှိဘဲ မင်း ဒီလောက်လွယ်လွယ်ကူကူ ပြန်မလာနိုင်ခဲ့ဘူး"

ယန်ကျန့်က မေးလိုက်၏။

သူမက ဆက်ပြော၏။

"မဟုတ်ဘူး နင်မှားနေပြီ ငါပြန်လည်ရှင်သန်လာခဲ့တာမဟုတ်ဘူး ငါက သဘာဝလွန်ကနေ မွေးဖွားလာတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ပဲ သူမလည်း မဟုတ်ဘူး လျိုချင်းချင်းလည်းမဟုတ်ဘူး နင်ငါ့စကားတွေကို နားလည်ချင်မှနားလည်လိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ အရေးမကြီးဘူး နင်ငါ့ကို သမ္မတနိုင်ငံခေတ်က ပြန်လည်ရှင်သန်လာတဲ့လူတစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်လို့ရတယ် ဒါပေမဲ့ ငါ့ကိုလျိုချင်းချင်းလို့ နောက်ထပ်မခေါ်နဲ့တော့ နင်ငါ့ကိုအစ်မဟုန်လို့ ခေါ်လို့ရတယ်"

အစ်မဟုန်

သို့သော် သူမ၏အသက်အရွယ်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် အဖွားဟုန်ဟု ခေါ်ဆိုလျှင်ပင် ကောင်းပေလိမ့်မည်။

"နာမည်တွေက အရေးမကြီးဘူး တံဆိပ်တွေပဲ ငါလျိုချင်းချင်းသေသွားပြီဆိုတာ သေချာတယ် မင်းပြန်လည်ရှင်သန်လာတာက အလုပ်ဖြစ်တယ်"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"ဒီနေရာက မင်း အတွက် မရင်းနှီးသင့်ဘူး"

"တစ္ဆေစာပို့တိုက် ဟုတ်တယ်မလား ဒီနေရာက ပုံမှန်အတိုင်း ရင်းနှီးပါတယ်"

အစ်မဟုန်က လမ်းလျှောက်စပြုလာပြီး သူမ၏ခြေလှမ်းများက ကျော့ရှင်းကာ လျိုချင်းချင်းထက်ပို၍ပင်ဖြစ်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများက နံရံပေါ်မှ ဆီဆေးပန်းချီကားများကို လှမ်းကြည့်နေ၏။

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"ငါ မင်းရဲ့ပြန်လည်ရှင်သန်မှုကို ခွင့်ပြုခဲ့တာက မင်းကနေတစ်ဆင့် တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုရှာဖွေဖို့ မျှော်လင့်လို့ပဲ"

"နင်ဒါကိုမဖြေရှင်းနိုင်ဘူး တစ္ဆေစာပို့တိုက် တစ္ဆေစာပို့တိုက် ဒါကိုယ်တိုင်က ထောင်ချောက်တစ်ခုပဲ ထောင်ချောက်အတွင်းကလူတွေက ဒါကိုဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြေရှင်းနိုင်မှာလဲ"

အစ်မဟုန်က ခဏရပ်ပြီး လှည့်လာကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါနင့်ကိုတစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို ထိန်းချုပ်ခိုင်းနိုင်တယ် ဒါကိုကျန်းမာတဲ့ပုံစံနဲ့ လည်ပတ်စေနိုင်တယ် နင်သာဆန္ဒရှိသမျှ စာတိုက်က စာပို့တာရပ်ပြီး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ဖြေရှင်းနိုင်တယ် နောက်ဆုံးတော့ စာတိုက်က အရမ်းအိုမင်းနေပြီ ခေတ်နဲ့အမီမလိုက်နိုင်တော့ဘူး နောက်တစ်ခါ ဆိုင်းဘုတ်ကို သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရေးစင်တာလို့ ပြောင်းလိုက်"

"စာပို့တာဝန်ကို သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေ ဖြေရှင်းဖို့ ပြောင်းလိုက်တာလား"

ယန်ကျန့်၏ မျက်ခွံက လှုပ်သွားသည်။

"ဒါလုပ်လို့ရလို့လား"

"အောင်မြင်ဖို့မခက်ခဲဘူး စည်းမျဉ်းတွေက ပြောင်းလဲနိုင်တယ် ပြီးတော့ စာတိုက်ကို ထိန်းချုပ်တဲ့လူက ဒီစည်းမျဉ်းတွေကို ပြောင်းလဲနိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ စာတိုက်ကို ထိန်းချုပ်တဲ့တစ်ယောက်က ဒါကိုဘယ်တော့မှ မစွန့်ခွာနိုင်ဘူး အခန်း ၅၀၂ က အဲဒီလူလိုပဲ ဒီလိုသာဆိုရင် နင်ဆန္ဒရှိလား"

အစ်မဟုန်က ဆို၏။

ယန်ကျန့်က ချက်ချင်းငြင်းပယ်လိုက်သည်။

"ငါဒီမှာထာဝရမနေနိုင်ဘူး အပြင်မှာပိုအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေရှိတယ်"

"ဒါဆို တစ္ဆေစာပို့တိုက်မှာ နေဖို့ဆန္ဒရှိတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာပြီး ငါနဲ့လာဆွေးနွေး"

အစ်မဟုန်က ဆို၏။

"ငါစာတိုက်မှာ ခဏနေမယ် ဒါပေမဲ့ အကြာကြီးတော့မဟုတ်ဘူး ဒီအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ထား"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမက အခန်းတစ်ခန်းဆီသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လျှောက်သွား၏။

ထိုအခန်းမှာ ငါးရာလေး ဖြစ်၏။

ညဘက်တွင် ထိုအခန်းမှ ထူးဆန်းသော အော်ပရာသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်စုံတစ်ယောက် အော်ပရာဖျော်ဖြေနေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

ပဉ္စမထပ် စာပို့သမားပေါ်တွင် လူတိုင်းသိသည်မှာ ထိုအခန်းထဲတွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိပြီး ၎င်းက ကြမ်းတမ်း၏။ ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းက သေခြင်းတရားကို ဖိတ်ခေါ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အစ်မဟုန်က ဒါကိုလုံးဝမရှောင်ရှားဘဲ တံခါးဖွင့်ပြီး ဝင်သွား၏။

ယန်ကျန့်က လှမ်းကြည့်သော်လည်း သူမကိုပို၍မသတိပေးပေ။

လျိုချင်းချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြု၍ ပြန်လည်ရှင်သန်လာသော ဒီသမ္မတနိုင်ငံခေတ် အမျိုးသမီးက သေချာပေါက် ရိုးရှင်းသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ အခန်းထဲမှ တစ္ဆေက သူမကိုအလွယ်တကူ မသတ်နိုင်ပေ။

"တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး စာပို့စည်းမျဉ်းတွေကို ပြောင်းလဲလိုက်"

ဝမ်ယုံ၏ မျက်နှာက ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အံ့ဩမှုများဖြင့် ပြည့်နေ၏။

ထိုကဲ့သို့သော အရာတစ်ခုကို သူအရင်က မစိတ်ကူးရဲခဲ့ပေ။ သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ဒါက တကယ်ပဲလုပ်နိုင်သည်။

သို့သော် စျေးနှုန်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို တစ္ဆေစာပို့တိုက်တွင် ထာဝရ ချန်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဒါဆို ဘယ်သူနေမှာလဲ။

ဝမ်ယုံက လီယန်ကို ကြည့်လိုက်၏။ ယန်ကျန့်သာဆန္ဒမရှိလျှင် ဒါက သူတို့နှစ်ယောက်ကြားထဲတွင်သာ ဖြစ်၏။

"ဟုတ်တယ် စာတိုက်ရဲ့ထိန်းချုပ်သူဖြစ်လာတာက တစ်ယောက်ယောက်ကို ပုံမှန်မဟုတ်သူ တစ်ဦးဖြစ်စေတယ် ပြီးတော့ တစ္ဆေရဲ့ပြန်လည်ရှင်သန်မှုကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ဘူး အဲဒီစာအမည်း အတွက်တော့ ဒါကိုယာယီစာတိုက်ထဲမှာ ထားလိုက်တာ ပိုကောင်းတယ် ဒါကအခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ ဒါကမင်းကို ထိန်းချုပ်သူဖြစ်လာဖို့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ရွေးချယ်ခွင့်ပေးတယ် အဲဒီလူက ပဉ္စမထပ် စာပို့သမားမဟုတ်ရင်တောင်"

ရုတ်တရက် အစ်မဟုန်က အခန်းနံပါတ် ၅၀၄ သို့ မဝင်ရောက်မီ ဒီစကားကို ဆိုလိုက်၏။

ထို့နောက် တံခါးက ဘုန်းခနဲ ပိတ်သွား၏။

ခန်းမဆောင်က နောက်တစ်ကြိမ် တိတ်ဆိတ်သွား၏။

ခဏအကြာတွင် လီယန်က အသံတိုးတိုးဖြင့် စကားပြောလိုက်သည်။

"စာတိုက်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ လူတစ်ယောက်ရွေးချယ်ပြီး စာပို့တာဝန်ကို သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေ ဖြေရှင်းဖို့အဖြစ် ပြောင်းလဲတာက ကောင်းတယ်ထင်ရတယ် ဒါပေမဲ့ သူ့စကားက ယုံကြည်ရလို့လား ထောင်ချောက်တွေရှိခဲ့ရင် ဒါက ဘေးအန္တရာယ်ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

"ဒါ့အပြင် ဒီပြန်လည်ရှင်သန်လာတဲ့ သမ္မတနိုင်ငံခေတ် တစ္ဆေအမျိုးသမီးက သူ့ကိုယ်ပိုင် အစီအစဉ်တွေ မရှိဘူးဆိုတာကို အာမ မခံနိုင်ဘူး"

ယန်ကျန့်က တိတ်ဆိတ်နေ၏။

လီယန်၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက မှန်ကန်သောကြောင့်ဖြစ်၏။ ဒီအစ်မဟုန်ဟု မိမိကိုယ်ကိုပြောသောသူက နက်နဲလှပြီး သတင်းအချက်အလက် မချန်ထားဘဲ သူမ၏အမှတ်အသားက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှု တစ်ခုဖြစ်ကာ သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ လူများနှင့် ဆက်စပ်နေသည်ဟုသာ သိရသည်။

"သင့်တော်တဲ့ကိုယ်စားလှယ်လောင်း မတွေ့ရှိရင် ငါစာတိုက်မှာ နေနိုင်တယ်"

ရုတ်တရက် ဝမ်ယုံက ဆို၏။

"ငါမင်းငါ့ကိုမယုံကြည်ဘူးဆိုတာ သိတယ် ဒါပေမဲ့ ဒါကစာပို့သမားရဲ့ ကံကြမ္မာကို အဆုံးသတ်နိုင်ရင် ငါငြင်းဆန်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါကအဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး"

ယန်ကျန့်က ခဏတာစဉ်းစားပြီး အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ပထမ ဒုတိယနဲ့ စတုတ္ထထပ် စာပို့သမားတွေအားလုံး သေသွားပြီ တတိယထပ်က အနည်းငယ်ပဲ ကျန်တော့တယ် အခု စာပို့တာဝန်ကို သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေ ဖြေရှင်းဖို့အဖြစ် ပြောင်းလဲရင်တောင် အဓိပ္ပာယ်သိပ် မရှိတော့ဘူး စာပို့သမားအသစ်တွေက သာမန်လူတွေပဲ မင်းက သာမန်လူတွေကို လက်ရှိ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းစေချင်တာလား ဒါက သူတို့ကိုသူတို့သေခြင်းဆီ ပို့ဆောင်ရုံပဲ"

"ဒါ့အပြင် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ဖြေရှင်းရတာက စာပို့တာထက် ပိုခက်ခဲတယ် စာတိုက်မှာ လူမရှိတာကို မပြောနဲ့ ဝန်ထမ်းအပြည့်ရှိရင်တောင် သူတို့အားလုံးနောက်ဆုံးမှာ သေဆုံးသွားလိမ့်မယ် ဒီနေရာက မျှော်လင့်ချက်လုံးဝမရှိတဲ့ သေခြင်းထောင်ချောက်တစ်ခုပဲ"

"ဒါဆို အစ်မဟုန်ရဲ့စကားတွေကို မယုံကြည်နိုင်ဘူးလား"

ဝမ်ယုံက ဆို၏။

ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မင်းယုံကြည်လို့ရတယ် ဒါပေမဲ့ အပြည့်အဝတော့ မဟုတ်ဘူး ငါတစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ လိုတယ် ဒါပေမဲ့ ဒါကိုဘယ်လိုသုံးမလဲဆိုတာက ငါ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်သင့်တယ် ဒီအစ်မဟုန်အပေါ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"သူမက ဆန့်ကျင်ရင်ရော"

ဝမ်ယုံက မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကိုတစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"သူမက အတိတ်က ပြန်လည်ရှင်သန်လာတဲ့ တစ္ဆေသဏ္ဌာန်တစ်ကောင်ပဲ ငါတို့နောက်တစ်ခါ တိုက်ခိုက်ကြမယ် သူမသေဆုံးတာ ဒါမှမဟုတ် ငါသေဆုံးတာပဲ"

ဝမ်ယုံက သူ၏ကျောရိုးတစ်လျှောက် ချမ်းစိမ့်စိမ့်ဖြစ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူက သူတကယ်ပဲ မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှုပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

ဒီယန်ကျန့်က တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို အဆုံးသတ်ရန် အမှန်တကယ် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပြီး ဒါအတွက် သူ၏အသက်ကို စွန့်စားရန် ဆန္ဒရှိကာ ပြောရုံသက်သက်မဟုတ်ပေ။

ဒါက ဒီလိုပဲဖြစ်သင့်၏။ ဒီနည်းလမ်းဖြင့် သူက ကျရှုံးမှု အဟောင်းများကို ထပ်မကျူးလွန်တော့ပေ။ သူသာလုံလောက်အောင် အားကောင်းပြီး စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားလျှင် သူက တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို သူ၏လက်ထဲတွင် အမှန်တကယ် ပတ်ရစ်နိုင်ပြီး ဒီနေရာတွင် နောက်ထပ်အပြစ်မဲ့အသက်များ မဆုံးရှုံးစေရန် သေချာစေနိုင်သည်။

နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာ…

အရင်က ဒီလိုလူတစ်ယောက်သာ ရှိခဲ့လျှင် ကြေကွဲဖွယ်ဖြစ်ရပ်များစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။