နောက်ဆုံး စုရုံးခြင်း

မိမိကိုယ်ကို အစ်မဟုန်ဟု ခေါ်သော ထိုပုဂ္ဂိုလ်က အခန်းနံပါတ် ၅၀၄ ထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားသည်နှင့်…

စာတိုက်၏ ပဉ္စမထပ်မှ ဧည့်ခန်းဆောင်က နောက်တစ်ကြိမ် တည်ငြိမ်ခြင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။

ယန်ကျန့်က ဒီအစ်မဟုန်ထံမှ သတင်းအချက်အလက်အချို့ကို ရရှိခဲ့ပြီး သူနောက်ထပ်လှမ်းရမည့် ခြေလှမ်းများကို ယေဘုယျအားဖြင့် နားလည်သွား၏။

စာတိုက်ကို လုံးဝဖျက်ဆီးခြင်းက လက်တွေ့မဆန်ပေ။ ကျန်ရှိသော တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာမှာ စာတိုက်ကို ထိန်းချုပ်ရန်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် စာတိုက်၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ရရှိပြီးနောက် ၎င်း၏စည်းမျဉ်းများကို ပြောင်းလဲပြီး စာပို့တာဝန်ကို လုံးဝဖျက်သိမ်းရန်ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေစာပို့တိုက်က ဘာဖြစ်လာမည်ကို သူက မဆုံးဖြတ်ရသေးပေ။ သို့သော် သူက ဒါကိုသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရေးစင်တာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲရန် အစ်မဟုန်၏ အတွေးကို သေချာပေါက် သဘောမတူပေ။

ထိုကဲ့သို့သော ချဉ်းကပ်ပုံက စာပို့ခြင်းနှင့် အခြေခံအားဖြင့် မကွာခြားဘဲ ပို၍ပင် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းကာ အရည်အချင်းမရှိသော လူများကို သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များ ဖြေရှင်းရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခြင်းက သူတို့ကိုသူတို့သေခြင်းဆီ ပို့ဆောင်ရုံသာမက ဖရိုဖရဲဖြစ်စေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

"ဒီပြဿနာကို လောလောဆယ် ဘေးဖယ်ထားလိုက်ကြစို့ အရေးတကြီးတာဝန်က တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာဖို့ပဲ ဒီလူက သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်နိုင်တယ် တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်နိုင်တယ် စာပို့သမားတစ်ယောက်ဖြစ်နိုင်တယ် ဒါမှမဟုတ် စာပို့သမားလုံးဝ မဟုတ်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်က လျှို့ဝှက်စွာ တွေးလိုက်၏။

ထိုလူသာ စာပို့သမားတစ်ယောက်မဟုတ်လျှင် သူက သူတို့ကိုအတင်းအကျပ် စာပို့သမား တစ်ယောက်ဖြစ်အောင် ဆွဲသွင်းနိုင်သည်။

ဒါက ခက်ခဲသော တာဝန်မဟုတ်ပေ။

ဒါဆို မေးခွန်းမှာ သူက ဘယ်လိုလူမျိုးကို တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို ထိန်းချုပ်ခွင့်ပေးသင့်သလဲ။

"အလုံခြုံဆုံးနည်းလမ်းက တခြားတစ်ယောက်ကို မရွေးချယ်ဘဲ ငါကိုယ်တိုင်တစ်ယောက်ယောက်ကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေပြီး သူတို့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်ကို ပြုပြင်မွမ်းမံပြီးနောက် သူတို့ကို တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်စေပြီး ဆက်တိုက်ဆိုသလို စာတိုက်ရဲ့မန်နေဂျာဖြစ်စေပြီး တစ္ဆေပြန်လည်ရှင်သန်မှုအန္တရာယ်ကို ဖယ်ရှားဖို့ စာတိုက်ရဲ့ကျိန်စာကို အသုံးပြုတာပဲ"

ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခုက သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပုံပေါ်လာ၏။

သူ၏တစ္ဆေအရိပ်က မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး သူက ထိုမှတ်ဉာဏ်များထဲမှ မည်သူ့ကိုမဆို ပြန်လည်ရှင်သန်စေရန် ရွေးချယ်နိုင်သည်။

ယန်ကျန့် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် လီယန်နှင့် ဝမ်ယုံတို့က အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြ၏။

သူတို့ကြားထဲတွင် အနည်းငယ် မသက်မသာဖြစ်နေ၏။

သူတို့က အစောက တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး သူတို့၏အသက်ကို စွန့်စားခဲ့ကာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နသတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ အခုအသင်းဖော်များဖြစ်လာခြင်းက အနည်းငယ်မသက်မသာဖြစ်သော်လည်း အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားသည်နှင့် သူတို့နှစ်ဦးလုံးက သူတို့၏နှလုံးသားထဲတွင် ပဋိပက္ခများရှိခြင်းက မှားယွင်းကြောင်း သိကြ၏။

အရွယ်ရောက်ပြီးသူများအနေဖြင့် သူတို့က အတိတ်ကဖြစ်ရပ်များကို ဘေးဖယ်ထားပြီး နားလည်မှုလွဲမှားမှုများကို ဖြေရှင်းသင့်၏။

"အရင်ကဖြစ်ခဲ့တာတွေအတွက် တောင်းပန်ပါတယ် ငါ့မှာရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ဘူး ဒါကိုစိတ်ထဲမထားဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ဝမ်ယုံက ဆို၏။ သူက အသက်လေးဆယ် သို့မဟုတ် ငါးဆယ်အရွယ်ဖြစ်ပြီး လီယန်ကို ကလေးတစ်ယောက်ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းက မသင့်တော်ပေ။

လီယန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ် ဒါက မတိုက်ခိုက်ရင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မသိဘူးဆိုတဲ့ ကိစ္စပဲ။ မင်းရဲ့အင်အားက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတယ် မင်းဆယ်နှစ်ကျော်က ဒီအဆင့်ကို ရောက်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို စိတ်ကူးကြည့်ရခက်တယ်။ မင်းဌာနချုပ်မှာ မဝင်ခဲ့တာက တကယ်ပဲ ဖြုန်းတီးရာကျတယ်။ မင်းသာအဲဒီတုန်းက ဝင်ခဲ့ရင် မင်းအခုခေါင်းဆောင်ဖြစ်နေလောက်ပြီ"

သူက ထို့နောက် ဌာနချုပ်၏ တည်ရှိမှုကို ရှင်းပြ၏။

ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် သူ၏အမှတ်အသားကို ဖုံးကွယ်ထားသော ပဉ္စမထပ် စာပို့သမားက လွန်ခဲ့သောနှစ်အနည်းငယ်က သဘာဝလွန်ပြန်လည်ရှင်သန်မှုအတွင်း အခြေခံအားဖြင့် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်၏။ ဌာနချုပ်တွင် ဝင်ရောက်ခြင်းက ကျောက်ကျန့်ကော်နှင့် ချောင်ယန်ဟွာတို့ကို ပျော်ရွှင်စွာ အိပ်မက်မက်စေပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်က ဌာနချုပ်က အသစ်တည်ထောင်ခါစဖြစ်ပြီး တစ္ဆေဆရာအရေအတွက်က နည်းပါးရုံသာမက အားနည်းသေး၏။

"လူတိုင်းမှာ သူတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ရည်မှန်းချက်တွေရှိတယ် အတင်းအကျပ်လုပ်လို့မရဘူး။ ငါက ရိုးရှင်းတဲ့ဘဝတစ်ခုပဲ လိုချင်တယ် အဲဒီတစ္ဆေအရာတွေနဲ့ ဖြေရှင်းရတာ ပင်ပန်းနေပြီ"

ဝမ်ယုံက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက ငါအဲဒီတစ္ဆေအရာတွေက လက်တွေ့ဘဝမှာ ပေါ်လာပြီး ထူးဆန်းတဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေ ဖွဲ့စည်းလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။ ငါသာသိခဲ့ရင် ဖြစ်နိုင်တာက ငါဌာနချုပ်မှာ တကယ်ပဲဝင်ခဲ့လောက်တယ်"

သူတက်ကြွနေစဉ်ကာလအတွင်း သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များနှင့် တစ္ဆေများက ဇာတ်လမ်းများ ဒဏ္ဍာရီများသာဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ်မပေါ်ပေါက်ခဲ့ပေ။ ရံဖန်ရံခါ ပေါ်ပေါက်လာသည့်အခါ သူတို့က လျင်မြန်စွာ ဖြေရှင်းခံရသောကြောင့် သူက ထိုစဉ်က ဘာမှမှားယွင်းတာ မလုပ်ခဲ့ပေ။

"အခုငါနားလည်ပြီ ဒီအသိုင်းအဝိုင်းထဲကို ခြေချလိုက်တာနဲ့ ထွက်ခွာသွားစရာမရှိတော့ဘူး ရိုးရှင်းတဲ့ဘဝနေထိုင်မှုက မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငါလုပ်နိုင်သမျှအကောင်းဆုံးက ငါ့မိသားစုက ရိုးရှင်းစွာ နေထိုင်နိုင်အောင် ကိုယ်တိုင်ကြိုးစားလုပ်ကိုင်ဖို့ပဲ"

လီယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်းမှန်တယ် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေ ဖြစ်ပွားတဲ့အခါ တစ်ယောက်ယောက်က ထရပ်ပြီး သူတို့ကိုဖြေရှင်းရမယ်။ လူတိုင်းက ရိုးရှင်းတဲ့ဘဝတစ်ခု လိုချင်တာက လက်တွေ့မဆန်ဘူး တစ္ဆေတွေက ကျိုးကြောင်းမဆီလျော်ဘူး သူတို့ပေါ်လာတာနဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က ထရပ်ရမယ်။ ခေါင်းဆောင်နဲ့ငါက အမြဲတမ်းသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ဖြေရှင်းနေခဲ့တာ"

"တစ္ဆေစာပို့တိုက်က သူတို့ထဲက တစ်ခုပဲ ဒါကဒီလောက်ရှုပ်ထွေးပြီး အချိန်နဲ့စွမ်းအင်အများကြီး ကုန်ဆုံးစေမယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး ဆုလာဘ်တွေက အကန့်အသတ်ရှိပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ ဒီတစ်ခါပြီးဆုံးခါနီးနေပြီ"

သူက ဝမ်ယုံနှင့် အရာများစွာကို ဆွေးနွေးပြီး သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်း၏ အသွင်အပြင်အချို့ကို ဖော်ထုတ်ပြကာ သူက အခုအပြင်မှာ ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာကို လျင်မြန်စွာ နားလည်စေရန်ဖြစ်သည်။

ဝမ်ယုံက မြို့ထဲတွင် နေထိုင်သော်လည်း သူ၏အမည်မသိ ဘဝတွင် သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းကို ရှောင်ရှားရင်း လူမှုအဆင့်အတန်းနိမ့်ကျသောကြောင့် သူက အခြေအနေကို အနည်းငယ်သာသိပြီး ၎င်း၏လက်တွေ့ဘဝကို ဆုံးဖြတ်ရန် သတင်းများကိုသာ အားကိုးသည်။

သို့သော် ဒီလိုအမှန်တရားကို နားလည်ခြင်းက အလွန်အပေါ်ယံသာဖြစ်ပြီး သူက အတွင်းလူတစ်ယောက်ဖြစ်သော လီယန်လောက် အများကြီးမသိပေ။

သူပိုနားလည်လေလေ ဝမ်ယုံက ပို၍သံသယဝင်ပြီး စိတ်မအေးဖြစ်လာလေလေဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က လုံခြုံသောအိမ်များ တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး အစားအစာနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက် ထုတ်လုပ်ရေးစခန်းများပင် တည်ထောင်ခဲ့သည်ကို သူကြားသောအခါ ဒါက ထိတ်လန့်စရာကောင်း၏။

ဒါက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်းထက် ပိုပြီး အခြေအနေပြိုလဲမှုအတွက် ပြင်ဆင်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ဇာတ်ကောင်များ၏ လုပ်ရပ်များက အခြေခံအားဖြင့် ညွှန်ပြချက်များဖြစ်သည်။

"အရာတွေက တကယ်ပဲ ဒီလောက်ဆိုးရွားသွားတာလား ဒါပေမဲ့ အပြင်မှာတော့ တည်ငြိမ်နေတုန်းပဲ"

ဝမ်ယုံက မယုံနိုင်စွာ ဆို၏။

အပြင်ဘက်အခြေအနေက လီယန်ပြောသလို အမှန်တကယ်ဖြစ်နေလျှင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တည်ငြိမ်နေနိုင်မည်နည်း။

"ဒါက ခေါင်းဆောင်အသုတ်လိုက် သေဆုံးသွားလို့ပဲ တာချန်းမြို့ကို ဥပမာယူကြည့်ပါ ဒါကသူ့ရဲ့စတုတ္ထမြောက်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး အားလုံးက နှစ်နှစ်အတွင်းမှာပဲ"

လီယန်က ဆို၏။

နှစ်နှစ်အတွင်း ခေါင်းဆောင်လေးယောက်…

သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာတွင် လူဘယ်နှစ်ယောက် သေဆုံးသွားသည်ကို သင်စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။

ဒီအသံကို ကြားပြီးနောက် ဝမ်ယုံက တိတ်ဆိတ်သွား၏။

အခု သူက ယန်ကျန့်၏ လုပ်ရပ်များကို နားလည်စပြုလာပြီး ထိုခေါင်းဆောင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူတို့စာပို့သမားများအနေဖြင့် အပြစ်ပေးရန် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော အကြောင်းပြချက်များ အမှန်တကယ်ရှိ၏။

သူတို့ကိုဘာမှမလုပ်ဘဲ ထားခြင်းက တစ်မျိုးတစ်မည်ဖြစ်သော်လည်း စာပို့တာဝန်ကြောင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေခြင်းက စာပို့သမားများကို အသက်ရှင်ခွင့်မပေးရန် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပေလိမ့်မည်။ ဒီပြဿနာသာထွက်ပေါ်လာလျှင် ဌာနချုပ်က ခေါင်းဆောင်၏ ချဉ်းကပ်ပုံကို သေချာပေါက် သဘောတူလိမ့်မည်ဟု ငါထင်သည်။

ဒါကြောင့် ယန်ကျန့်က စာပို့သမားများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်းက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပြီး ဆင်ခြင်တုံတရားရှိကာ တရားဝင်သည်။

သူတို့၏သေဆုံးမှုများတွင် အမှားမရှိပေ။

"မင်းတို့က အစကတည်းက မှားယွင်းစွာ ရွေးချယ်ခဲ့တာပဲ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် မင်းတို့တကယ်ပဲ ခေါင်းဆောင်ကိုသတ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် စကားထွက်သွားတာနဲ့ ဌာနချုပ်က မင်းတို့အပေါ်မှာ ဆုငွေထုတ်မှာ သေချာတယ် ပြီးတော့ တခြားခေါင်းဆောင်တွေက မင်းတို့ကိုဖြုတ်ချဖို့ သေချာပေါက် ပူးပေါင်းကြလိမ့်မယ် ဒါကြောင့် မင်းတို့ရှေ့က တစ်ခုတည်းသောလမ်းက အမြဲတမ်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုပဲ"

"ငြင်းဆန်ခြင်းက သေဆုံးခြင်းကို ဆိုလိုပြီး အနိုင်ရနိုင်ခြေမရှိဘူး"

လီယန်က ဆို၏။

ဝမ်ယုံက မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ဘာလို့အရင်က မပြောခဲ့တာလဲ မင်းတို့သာပြောခဲ့ရင် လျိုဇီဝမ်နဲ့ တခြားသူတွေက သေချာပေါက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့မှာပဲ"

"ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မလားဆိုတာ ခေါင်းဆောင်က ဆုံးဖြတ်ချက်ချရမှာပဲ ခေါင်းဆောင်က မင်းတို့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ အရည်အချင်းမရှိဘူးလို့ ခံစားရရင် ဒါမှမဟုတ် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ မလိုအပ်ဘူးဆိုရင် မင်းတို့ကိုဖယ်ရှားပစ်တာက လက်ခံနိုင်သေးတယ်"

လီယန်က ဆို၏။

"ဒါ့အပြင် မင်းတို့က ငါတို့ကိုဖြုတ်ချဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားခဲ့တာ မင်းတို့က စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့မှာလား မင်းတို့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရဲရင်တောင် ခေါင်းဆောင်နဲ့ငါက မရဲဘူး"

"စည်းမျဉ်းတွေကို ပြောဆိုတာမဟုတ်ဘဲ တိုက်ခိုက်ပြီး ရယူရတာပဲ"

"မင်းမှန်တယ် အရင်က ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ အခွင့်အရေးမရှိခဲ့ဘူး ယန်ကျန့်က အခွင့်အရေးပေးခဲ့တာ အမှန်ပဲ သူတို့က ဒါကိုတန်ဖိုးမထားခဲ့တာ"

ဝမ်ယုံက သက်ပြင်းချလိုက်၏။

နှစ်ယောက်သား စကားစမြည်ပြောနေစဉ်မှာပင် သူတို့က နားလည်မှုလွဲမှားမှုများကို ဖြေရှင်းပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မှုအချို့ကို ဖယ်ရှားလိုက်ကြ၏။

ဝမ်ယုံက ယန်ကျန့်၏ အမှတ်အသားကို သိရှိသွားပြီး မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် အခွင့်အရေးရရှိခြင်းက ဘယ်လောက်အရေးကြီးသည်ကို သိရှိသွားသည်။ သူနှင့်အတူသေဆုံးရလျှင်တောင် ဒါက ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော သေဆုံးမှုဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဌာနချုပ်က ဒါကိုချီးကျူးပြီး နာမည်ကောင်းချန်ထားခဲ့ကာ နောက်ပိုင်းတွင် မိသားစုအတွက် အချို့သော စောင့်ရှောက်မှုကို သေချာစေပေလိမ့်မည်။

ကျွီ

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်…

ပဉ္စမထပ်မှ သစ်သားတံခါးက ရုတ်တရက် နောက်တစ်ကြိမ်ပွင့်လာပြီး နောက်စာပို့သမားတစ်ယောက် ထွက်လာ၏။ သူတို့က အနည်းငယ်နောက်ကျပြီး အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တစ်ခုကို လွဲချော်သွားသော်လည်း ဒါက ပဉ္စမထပ်မှ အခြားစာပို့သမားများ အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေ၏။

ယခင်လှိုင်းက လုံးဝမသေဆုံးခဲ့ပေ။

အသက်သုံးဆယ်အရွယ် လူတစ်ယောက်ပေါ်လာပြီး ကျောပိုးအိတ်တစ်လုံးကို သယ်ဆောင်ကာ တောင်တက်ဖိနပ်များ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပြင်ဆင်ထားကာ အနည်းငယ်သတိထားနေသော အမူအရာရှိ၏။

"ပဉ္စမထပ်က ပို့ဆောင်ရေးမစ်ရှင်က နောက်တစ်ခါ စတင်ပြီလား အားလုံးပဲမင်္ဂလာပါ ကျွန်တော့်နာမည်က ကျိုးကျယ်ပါ ကျွန်တော်လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်အနည်းငယ်က စတုတ္ထထပ်ကနေ တက်လာခဲ့တာ ပြီးတော့ ဒါက ကျွန်တော်ပဉ္စမထပ်မှာ ပို့ဆောင်ရေးမစ်ရှင်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် စောင့်ဆိုင်းခြင်းပါ"

သူက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း လူသစ်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့သောနှစ်အနည်းငယ်ကဖြစ်သော်လည်း စာအမည်း၏ တည်ရှိမှုကို မသိရှိဘဲ အမှောင်ထဲတွင် ထားခံထားရသည်။

"ဒီလောက်တရားဝင်ဖြစ်စရာမလိုပါဘူး ဝမ်ယုံ သွားပြီး သူ့ကိုအခြေအနေကို ရှင်းပြလိုက် ပြီးတော့ သူငါတို့နဲ့ပူးပေါင်းဖို့ ဆန္ဒရှိမလားဆိုတာ ကြည့်လိုက်"

ယန်ကျန့်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး စိတ်မဝင်စားဘဲ ဝမ်ယုံကို နားချသူအဖြစ် သရုပ်ဆောင်ခိုင်းလိုက်သည်။

ဒီကျိုးကျယ်က ပူးပေါင်းရန် သဘောမတူလျှင် ယန်ကျန့်က သူ့ကိုသူ့သေခြင်းဆီသို့ ဖိတ်ခေါ်ရပေလိမ့်မည်။

ငြင်းပယ်ရန် နေရာမရှိပေ။

ဝမ်ယုံက ခေါင်းညိတ်ပြီး လျှောက်သွားကာ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ဒီကျိုးကျယ်ကို အခြေအနေကို ရှင်းပြကာ သူ့ကိုပြောလိုက်သည်။

"ဒီကအခြေအနေက ယေဘုယျအားဖြင့် ဒီအတိုင်းပဲ ငါတို့တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို ဖြေရှင်းပြီး စာပို့သမားရဲ့ကံကြမ္မာကို အဆုံးသတ်ဖို့ အတူတကွလုပ်ဆောင်ဖို့လိုတယ် မင်းငါတို့နဲ့ပူးပေါင်းဖို့ ဆန္ဒရှိလား ဒါက သေချာပေါက် အန္တရာယ်များတယ် ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်ထက် ပိုများနိုင်တယ် ဒါကြောင့် စဉ်းစားလိုက်ပါ"

ကျိုးကျယ်အမည်ရှိ ဒီလူက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး လက်ရှိအခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ နားလည်သွားကာ ထို့နောက် ဒီပဉ္စမထပ်မှ "ဝါရင့်များ" ကို ကြည့်ပြီး သတိထား၍ ဆို၏။

"ဒီလှုပ်ရှားမှုက ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုပဲ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ကျွန်တော်ဒီတစ်ခါသေဆုံးဖို့ ပြင်ဆင်ထားခဲ့တာ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော်စာတိုက်ရဲ့ ပဉ္စမထပ်မှာ စာတစ်စောင်ကို အောင်မြင်စွာ ပို့ဆောင်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်မှုမရှိဘူး မင်းတို့ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချခဲ့တာက စာပို့တာက မှားယွင်းတယ်ဆိုတာကို ပြသနေတယ် မဟုတ်ရင် မင်းတို့အရာတွေကို ပိုခက်ခဲအောင်လုပ်ဖို့ ဒီလိုအရာမျိုးလုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ကျွန်တော့်ကိုထည့်လိုက်ပါ ကျွန်တော်ပူးပေါင်းမယ်"

သူက ထင်ရှားစွာ ခေါင်းမာသူတစ်ယောက်မဟုတ်ဘဲ ကြားနေဘက်သို့ ယိမ်းယိုင်နေ၏။ ထို့ကြောင့် ယန်ကျန့်က သူ့ကိုခေါ်ယူရန် လွယ်ကူသည်။

နောက်ဆုံးတော့ ယန်ကျန့်လုပ်နေသောအရာက သူတို့၏အကျိုးစီးပွားအတွက်ဖြစ်ပြီး ဒီမှာရှိတဲ့လူတိုင်းက စာတိုက်မှ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်လိုကြသည်။

"အရမ်းကောင်းတယ် ဒါဆို မင်းယန်ကျန့်နဲ့ တွေ့သင့်တယ် သူကငါတို့ခေါင်းဆောင်ပဲ ငါတို့မှာစည်းမျဉ်းတွေအများကြီးမရှိဘူး အရာအားလုံးက ခေါင်းဆောင်ကို နာခံတယ် သူဘာပဲပြောပြော အဲဒီအတိုင်းပဲ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဝမ်ယုံက သူ၏အနည်းငယ်တွန့်ဆုတ်နေသည်ကို တွေ့ပြီး ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"မကျေနပ်မှုတွေမရှိပါနဲ့ သူ့ရဲ့စွမ်းရည်က လူတိုင်းကိုယုံကြည်စေလောက်အောင် အားကောင်းတယ် ပြီးတော့ မင်းနောက်ပိုင်းမှာ နားလည်သွားလိမ့်မယ်"

ဒီအသံကို ကြားသောအခါ ကျိုးကျယ်က သူ၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ယာယီဖိနှိပ်ပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ ခေါင်းဆောင် အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော့်ကိုစောင့်ရှောက်ပေးပါ"

"အမိန့်တွေကို နာခံရင် အရာအားလုံးအဆင်ပြေလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"နာခံရမှာလား"

ကျိုးကျယ်က ခေါင်းဆောင်၏ စရိုက်ကို ယေဘုယျအားဖြင့် နားလည်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြဿနာမရှိကြောင်း ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် စာပို့သမားများစွာက ပဉ္စမထပ်သို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာကြ၏။

အသက်သုံးဆယ်အရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်သော ကျုံးယန်က ပျမ်းမျှအသွင်အပြင်နှင့် ပရော်ဖက်ရှင်နယ်အပြုံးတစ်ခုရှိပြီး သူမကဲ့သို့သောလူတစ်ယောက်က ပဉ္စမထပ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်ကို ယုံကြည်ရန်ခက်ခဲသည်။

အသက်ခြောက်ဆယ်အရွယ် ထိပ်ပြောင်အဖိုးအိုတစ်ယောက်က သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အမာရွတ်များစွာရှိပြီး အရင်က မြေအောက်လောကမှာ နေခဲ့သူတစ်ယောက်နှင့်တူကာ အစ်ကိုလုံဟု အမည်ပြောင်တွင်သည်။ ဝမ်ယုံက သူ့ကိုမေးရာ အဖိုးအိုက သူစာတိုက်သို့ အသက်ငါးဆယ်တွင် ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ယခင်က သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်ကာ သဘာဝလွန်တွင် မပါဝင်ခဲ့ဟု ဆိုသည်။

အသက်လေးဆယ်ကျော်အရွယ် စာပို့သမားတစ်ယောက်က စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အနည်းငယ်မတည်ငြိမ်ပုံရပြီး မဖော်ရွေကာ အဖွဲ့တွင် ဝင်ရောက်ရန် ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

"ငါဒီကိုစာပို့ဖို့ အသက်ရှင်ဖို့လာတာ မင်းတို့နဲ့အတူ ရူးသွပ်ဖို့မဟုတ်ဘူး ငါပူးပေါင်းဖို့ ငြင်းဆန်တယ်"

လုရှန်းအမည်ရှိ ဒီစာပို့သမားက စာတိုက်၏ ပဉ္စမထပ်သို့ လွန်ခဲ့သောငါးနှစ်က ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး စာအမည်းကြောင့် သူက အချိန်အကြာကြီး ပို့ဆောင်ရေးမစ်ရှင်တွင် မပါဝင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် လုရှန်းက သူ၏ငြင်းဆန်မှုကို ပြောလိုက်သည်နှင့် နောက်တစ်ခဏတွင် အက်ကွဲနေသော လှံတစ်ချောင်းက လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းလာပြီး သူ၏ဦးခေါင်းကို ထိုးဖောက်ကာ သူ့ကိုသေစေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်က ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တစ်ကြိမ်တုန်ခါပြီးနောက် အသက်ပျောက်သွား၏။

ဒီမြင်ကွင်းက အခြားသူများ၏ နှလုံးသားများကို ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်လှုပ်စေသည်။

"အလောင်းကို ဖြေရှင်းလိုက်"

ယန်ကျန့်က ဒါက အသေးအဖွဲကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့ အေးစက်စွာ ဆို၏။

"ပဉ္စမထပ် စာပို့သမားတစ်ယောက်ကို ဒီလိုပဲသတ်ပစ်လိုက်တာလား ပြီးတော့ ခုခံဖို့ အခွင့်အရေး မရှိဘဲလား ဒါဆို ငါတို့အတွက် ဝင်ရောက်မလား ဒါမှမဟုတ် သေမလားပဲလား"

ကျိုးကျယ်က စိတ်ထဲတွင် အေးစက်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

အခြားသူများကလည်း ချွေးစေးများဖြင့် ထူးဆန်းစွာ ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားနေကြသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူတို့က မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှုပြုလုပ်ခဲ့ပြီး သို့မဟုတ်ပါက သူတို့က ထိုလူကဲ့သို့ တူညီသော ကံကြမ္မာနှင့် ကြုံတွေ့ရပြီး ချက်ချင်းဖယ်ရှားခံလိုက်ရပေလိမ့်မည်။

"ငါအခုစိတ်ရှည်သည်းခံမှု ကုန်ဆုံးလာပြီ အနာဂတ်မှာ ဒီဖြစ်စဉ်အတိုင်း လိုက်နာကြရအောင် နောက်တစ်နာရီလောက်စောင့်ပြီး နောက်ထပ်စာပို့သမားတွေ လာမလားဆိုတာ ကြည့်ကြမယ် မဟုတ်ရင် ငါနောက်တစ်ဆင့်ကို ဆက်သွားမယ်"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

နောက်လှုပ်ရှားမှုလား။

အသံအရ စာတိုက်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုခု ရှိမည်ဟု ထင်ရသည်။

ကျိုးကျယ်နှင့် ကျုံးယန်နှင့် အစ်ကိုလုံဟုခေါ်သော ထိပ်ပြောင်အဖိုးအိုနှစ်ဦးလုံးက ယန်ကျန့်အမည်ရှိ ဒီခေါင်းဆောင်က စာပို့ရန် နောက်ထပ်ရည်ရွယ်ချက်မရှိတော့ဘဲ အခြားသူများကိုလည်း ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် ငြင်းဆန်သည်ကို နားလည်ကြသည်။

ဒါက စာပို့သမားအားလုံးကို စုစည်းပြီး စာတိုက်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့လား။

သို့သော် သူတို့ဘယ်လိုတိုက်ခိုက်ကြမည်နည်း။

ဒါက မေးခွန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

အခုအချိန်တွင် မည်သူကမှ နောက်ထပ်မေးရန် မရဲဝံ့ပေ။ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ ခန္ဓာကိုယ်က ဒီခေါင်းဆောင်က မည်သူ့၏အသက် သို့မဟုတ် သေခြင်းကိုမဆို ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ရှိသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသနေသည်။ ပဉ္စမထပ်သို့ ရောက်နိုင်သော လုရှန်းအမည်ရှိ စာပို့သမားက အလွယ်တကူ ဖယ်ရှားခံရခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဒီလောက်ရိုးရှင်းပြီး ချောချောမွေ့မွေ့ သေဆုံးသွားခြင်းက တစ်ခုတည်းသောအရာကိုသာ ဆိုလိုသည်။

ယန်ကျန့်၏ အင်အားက သူတို့ထက် အများကြီးကျော်လွန်ပြီး သိသိသာသာပင် အင်အားကြီးသည်။

အချိန်က တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွား၏။

ပဉ္စမထပ်သို့ လာရောက်သူအရေအတွက်က လျော့နည်းသွား၏။

လုရှန်းသေဆုံးပြီးနောက် နာရီဝက်ကြာသည်အထိ စာပို့သမားတစ်ယောက်မှ စာတိုက်သို့ မရောက်ရှိခဲ့ပေ။ ပဉ္စမထပ် စာပို့သမားအားလုံးက ရှိနှင့်နေပြီကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

"ပဉ္စမထပ်ကလူတွေအားလုံး ဒီမှာရှိနေပြီလား"

လီယန်က ဝမ်ယုံကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ယုံက ချက်ချင်းတုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး သေချာပေါက်မဟုတ်ဘူး အနည်းဆုံးတော့ ငါ့လွှမ်းမိုးမှုအရ အဓိကပုဂ္ဂိုလ်အနည်းငယ် ပေါ်မလာသေးဘူး သူတို့က ငါ့ထက်ပိုကြာကြာ စာပို့သမားဖြစ်ခဲ့ကြတယ်"