ပျောက်ဆုံးနေသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း

ပဉ္စမထပ်တွင် လွတ်မြောက်သွားသော စာပို့သမားအချို့ ရှိနေသေးပြီး ဝမ်ယုံ၏ ပါးစပ်မှ သူထက်ပို၍ ဝါရင့်သော စာပို့သမားများရှိသည်ကို သိရှိခဲ့ရ၏။

သူကလည်း စာနှစ်စောင်ပို့ဆောင်ခဲ့သော ပဉ္စမထပ် စာပို့သမားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဒါက သူ့ကိုအတော်လေး ဝါရင့်စေပြီးဖြစ်သည်ကို သိရန်အရေးကြီး၏။ သူရည်ညွှန်းသော စာပို့သမားများက သူ့မတိုင်ခင် ပဉ္စမထပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သူများဖြစ်ရမည်။

"မင်းထက်ပိုဝါရင့်တဲ့ စာပို့သမားတွေ ရှိနေသေးလား မရှိတော့ဘူးလားဆိုတာ အရေးမကြီးတော့ဘူး။ အခုငါတို့က စာတိုက်ရဲ့ ပဉ္စမထပ်ကို ထိန်းချုပ်ထားပြီဆိုတော့ သူတို့ပေါ်လာခြင်း ဒါမှမဟုတ် မပေါ်လာခြင်းက အခြေအနေကို မသက်ရောက်တော့ဘူး။ ငါတို့က ဒီအထပ်မှာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်စွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်"

ယန်ကျန့်က ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ယုံကို စိတ်အေးစေခဲ့၏။

အခြားသူများက သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။

သူတို့မှာ အခုလုံလောက်သော လူများရှိပြီး ယန်ကျန့် လီယန် ဝမ်ယုံ ကျိုးကျယ် အစ်ကိုလုံနှင့် ကျုံးယန်တို့နှင့်အတူ ခြောက်ယောက်ပါဝင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စာပို့သမားအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ဖြစ်နေ၏။

စာပို့သမားဟောင်းအချို့ အသက်ရှင်နေသေးပြီး မိမိတို့ကိုယ်ကိုဖော်ထုတ်ရဲလျှင်တောင် သူတို့၏ကံကြမ္မာက လုရှန်းနှင့် ကွာခြားမည်မဟုတ်ဘဲ အသက်ရှင်လျက် မြေပြင်ပေါ်တွင် သံမှိုစွဲခံရပေလိမ့်မည်။

"ဒီလိုသာဆိုရင် ခေါင်းဆောင်ရဲ့ နောက်ခြေလှမ်းက ဘာလဲ"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စာပို့သမား ကျိုးကျယ်က အနည်းငယ် စိတ်မရှည်စွာ မေးလိုက်၏။

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"မလောပါနဲ့ ဒီကိစ္စကို ခဏထားလိုက်ဦး။ ငါအတည်ပြုဖို့လိုအပ်တဲ့ တခြားအရာတစ်ခုရှိသေးတယ်။ ငါပထမထပ်ဧည့်ခန်းဆောင်မှာ တာဝန်ကျနေတဲ့ စုန့်ရန်ကို မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်မြင်ဖူးလားဆိုတာ သိချင်တယ်။ သူပျောက်ဆုံးနေတယ် ပြီးတော့ သူသေသည်ဖြစ်စေ ရှင်သည်ဖြစ်စေ ငါသူ့ကိုရှာချင်တယ်"

"စုန့်ရန်လား။ စုန့်ရန်က ဘယ်သူလဲ ပြီးတော့ ပထမထပ်ဧည့်ခန်းဆောင်မှာ တစ်ယောက်ယောက်တောင်ရှိလို့လား"

ကျိုးကျယ်က အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးနေ၏။

"တောင်းပန်ပါတယ် ကျွန်တော်စာတိုက်ကို ရှားရှားပါးပါးလာတာ ဒါကြောင့် မကြာသေးမီက ဖြစ်ရပ်တွေအကြောင်း တကယ်မသိဘူး"

လီယန်က ဆို၏။

"စုန့်ရန်က တာဟန်မြို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပဲ။ အစပိုင်းမှာ စုန့်ရန်၊ ခေါင်းဆောင်နဲ့ ငါတို့က ဒီနေရာကို ဝင်ရောက်ပြီး တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို ဖြေရှင်းဖို့ ပူးပေါင်းခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ စုန့်ရန်က ပထမထပ် စာပို့သမားအသစ်တွေရဲ့ ဝင်ပေါက်ကို ဖြတ်တောက်ဖို့ ပထမထပ်ဧည့်ခန်းဆောင်မှာ နေဖို့ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။ သူအဲဒီမှာ အချိန်အတော်ကြာ တာဝန်ကျနေခဲ့တယ်။ ဆယ်ရက်ကျော်က ခေါင်းဆောင်နဲ့ ငါပို့ဆောင်ရေးတာဝန်တစ်ခု လက်ခံရတုန်းက ငါတို့သူ့ကိုတွေ့ခဲ့တယ် သူအဲဒီတုန်းက ပထမထပ်မှာ ရှိနေတုန်းပဲ"

"ဒါပေမဲ့ မနေ့က ငါတို့စာတိုက်ကို လာတုန်းက စုန့်ရန်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်"

"အခြေအနေက ဒီလိုကိုး။ ပထမထပ်မှာလည်း တာဝန်ခံတစ်ယောက်ရှိနေတာလား"

ဝမ်ယုံက စုန့်ရန်အမည်ရှိ ထိုလူဘာလုပ်နေသည်ကို နားလည်ရင်း တွေးတောနေ၏။

ဒီစုန့်ရန်က ပထမထပ် စာပို့သမားအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပြီး လူသစ်များ၏ ထောက်ပံ့မှုကို ဖြတ်တောက်ရန် ရည်ရွယ်ဖွယ်ရှိ၏။ ဒီနည်းလမ်းဖြင့် တစ္ဆေစာပို့တိုက်၏ လည်ပတ်မှုက ရပ်တန့်သွားပေလိမ့်မည်။

ဒါက ကောင်းသောနည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း အလွန်ခက်ခဲသည်။ ပထမထပ်မှ ပဉ္စမထပ်အထိ စာပို့သမားများကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှင်းလင်းရန် လိုအပ်သေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဒီအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ဝမ်ယုံက ယန်ကျန့်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်၏။

ယန်ကျန့်၏ ယခင်က စာပို့သမားများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းတွင် ထိုကဲ့သို့သော ရှုထောင့်တစ်ခုရှိခဲ့သည်မှာ ထင်ရှား၏။

ဒါက အမှန်တကယ်ပင် နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို အမှန်တကယ် အကူအညီမဲ့ဖြစ်နေလျှင် စာပို့သမားအားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်ခြင်းက ဖြစ်နိုင်ခြေရှိ၏။

မည်သူမျှစာမပို့ဘဲနှင့် တစ္ဆေစာပို့တိုက်၏ ကျိန်စာက မပျံ့နှံ့ဘဲ ထိုနေရာက သဘာဝအတိုင်း ထာဝရ ချိတ်ပိတ်ထားပေလိမ့်မည်။

"ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ငါစာတိုက်ကို အချိန်အကြာကြီး မလာဖြစ်တော့ဘူး ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမသိဘူး ပြီးတော့ စုန့်ရန်ရဲ့တည်ရှိမှုကိုတောင် မသိခဲ့ဘူး တောင်းပန်ပါတယ်"

ထိပ်ပြောင်အဖိုးအို အစ်ကိုလုံက ခေါင်းခါရင်း ဆို၏။

ထိုအချိန်တွင် ကျုံးယန်အမည်ရှိ အသက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးက ဆို၏။

"ကျွန်မ လွန်ခဲ့တဲ့သုံးရက်က စာတိုက်ကို လာလည်ခဲ့ပြီး စုန့်ရန်ကို တွေ့ခဲ့တယ်။ အဲဒီတုန်းက ငါတို့ကြားထဲမှာ ပဋိပက္ခသေးသေးလေးတစ်ခုရှိခဲ့တယ် ရန်ဖြစ်လုနီးပါးပဲ ဒါပေမဲ့ ဒါက ရက်ပေါင်းများစွာကပဲ။ အခုစုန့်ရန်ပျောက်ဆုံးနေတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်မမှာ ဘာဒေတာ သို့မဟုတ် သတင်းအချက်အလက်မှမရှိဘူး"

ယန်ကျန့်က သူမကိုချက်ချင်းကြည့်လိုက်သည်။

"သုံးရက်ကျော်ကလား"

ကျုံးယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် သုံးရက်ကျော်က စုန့်ရန်က ပထမထပ်က ကောင်တာကြီးနောက်မှာ ထိုင်နေခဲ့တယ် အတော်အတန်ကြာနေပုံရတယ်"

"ပေးစရာသဲလွန်စတစ်ခုခုရှိလား"

ယန်ကျန့်က ဆက်လက်မေးလိုက်၏။

"ကျွန်မစဉ်းစားပါရစေ"

ကျုံးယန်က သုံးရက်ကျော်က ဖြစ်ရပ်များကို မှတ်မိရန် ကြိုးစားရင်း ပြန်လည်အမှတ်ရနေ၏။

အမှန်တကယ်တွင် သူမက စုန့်ရန်နှင့် များများစားစား အဆက်အသွယ်မရှိခဲ့ဘဲ ပထမထပ်တွင် ခဏတာတွေ့ဆုံခြင်းမျှသာဖြစ်သည်။ အဖြစ်အပျက်များစွာမရှိဘဲ သူမမှတ်သားနိုင်သည့် သဲလွန်စများက အကန့်အသတ်ရှိ၏။ သို့သော် ပဉ္စမထပ်မှ စာပို့သမားတစ်ယောက်အနေဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြည့်လေ့လာခြင်းက မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုဖြစ်၏။

ကျုံးယန်က ပျမ်းမျှအသက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း သူမက သူမ၏စိတ်ထဲတွင် မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်ဖန်တီးနေ၏။

အရေးမကြီးသော အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ဖယ်ရှားပြီး သူမက မှတ်သားထိုက်သော အရာများကို အာရုံစိုက်ရန် ကြိုးစားနေ၏။

"စုန့်ရန်က အဲဒီကောင်တာမှာ ထိုင်နေခဲ့တယ် သူ့အပေါ်မှာ မီးမထွန်းရသေးတဲ့ ရေနံမီးခွက်တစ်လုံးရှိတယ်"

ကျုံးယန်က ဆို၏။

"သူနေမကောင်းပုံရတယ် တုတ်ကောက်တစ်ချောင်းကိုင်ထားတယ် လက်ထဲမှာ သေနတ်တစ်လက်ရှိတယ် အထူးပြုလုပ်ထားတာ"

"ဒီသဲလွန်စတွေက အရေးမကြီးဘူး"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"တခြားဘာရှိသေးလဲ"

ကျုံးယန်က ဆက်လက်စဉ်းစားပြီးနောက် ဆို၏။

"အဲဒီအပြင် သံသယဖြစ်ဖွယ်ဘာမှမရှိဘူးထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မအပေါ်ထပ်ကို တက်သွားတုန်းက သူ့ကိုနောက်ပြန် လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။ စုန့်ရန်ရဲ့ ခြေဖဝါးအောက်မှာ ဆီဆေးပန်းချီကား တစ်ချပ်ရှိတယ်"

ဆီဆေးပန်းချီကားတစ်ချပ်။

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းလဲသွား၏။

"ဘယ်လိုဆီဆေးပန်းချီကားမျိုးလဲ"

"ဒီကဟာတွေနဲ့ ဆင်တူတယ် ဒါပေမဲ့ ကျွန်မဒါကိုရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါက တစ်နည်းနည်းနဲ့ အထူးပစ္စည်း ဖြစ်တယ်ထင်တယ် ကျွန်မကိုမရေမရာ အထင်အမြင်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့တယ်"

ကျုံးယန်က ဆို၏။

"စာတိုက်မှာ ဆီဆေးပန်းချီကားတွေရှိတာက အတော်လေး ပုံမှန်ပဲ ပဉ္စမထပ်မှာဖြစ်ဖြစ် ပထမထပ်ဧည့်ခန်းဆောင်မှာဖြစ်ဖြစ်။ ဒီအရာတွေရဲ့ အတိအကျမူလရင်းမြစ်ကို မသိရသေးဘူး။ ငါ သိတာက အခါအားလျော်စွာ အသစ်နဲ့ မမြင်ဖူးတဲ့ ပန်းချီကားအနည်းငယ် ပေါ်လာတယ်ဆိုတာပဲ"

ဝမ်ယုံက အသံထွက်ပြောလိုက်၏။

"ပထမထပ်မှာ ကြည့်ကြရအောင်"

ယန်ကျန့်က တိုက်ရိုက်ဆို၏။

ယခင်က အလျင်စလိုအပေါ်ထပ်တက်စဉ်က သူက ပထမထပ်၏ အခြေအနေကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။ အခုတော့ အောက်ထပ်ကို သေချာပြန်ကြည့်ရမည့်အချိန် ရောက်ပြီဖြစ်သည်။

စာတိုက်၏ ပဉ္စမထပ်ခန်းမဆောင်နှင့် ပထမထပ်ဧည့်ခန်းဆောင်က အတော်လေး အထူးနေရာများဖြစ်သည်။

ဒီနေရာနှစ်ခုတည်းသာ ဆီဆေးပန်းချီကားများရှိပြီး အခြားအထပ်များတွင်မူ မရှိပေ။

ယန်ကျန့်က ချက်ချင်းလှုပ်ရှားလိုက်၏။ သူက တံခါးကိုတွန်းဖွင့်ပြီး ထွက်သွားကာ ဟောင်းနွမ်းသော သစ်သားလှေကားများကို လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်သွားသည်။

စာအမည်းက သူ့အပေါ်တွင် ရှိသော်လည်း သူက စာတိုက်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို မစွန့်ခွာသမျှ ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်က စတင်မည်မဟုတ်သောကြောင့် လောလောဆယ် စိုးရိမ်စရာမဟုတ်ပေ။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အခြားသူများကလည်း လိုက်ပါသွားကြ၏။

နောက်ဆုံးတော့ ယန်ကျန့်က ဒီနေရာမှ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်များကို လေးစားခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

အုပ်စုက မကြာမီ စာတိုက်၏ ပဉ္စမထပ်မှ ပထမထပ်သို့ ပြန်ရောက်လာကြ၏။

စာတိုက်၏ ပထမထပ်တွင် ပြောင်းလဲမှုများများစားစားမရှိဘဲ ယခင်ကအတိုင်းပင် စီစဉ်ထားပြီး ခေါင်းပေါ်မှ အလင်းရောင်က မှိန်ဖျော့ပြီး အဝါရောင်သန်းနေဆဲဖြစ်ကာ အပြင်ဘက်တွင် ရောင်စုံနီယွန်မီးများက လင်းလက်နေပြီး ခေတ်မမီသော ပုံစံတစ်မျိုးကို ဖော်ကျူးနေသည်။

ယန်ကျန့်က စုန့်ရန်အရင်က ရှိခဲ့သော ကောင်တာသို့ ရောက်လာပြီး သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးများက နေရာတိုင်းကို စူးစမ်းကြည့်ရှုကာ အထူးသဖြင့် နံရံပေါ်မှ ပန်းချီကားများကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

ပန်းချီကားများက အမျိုးမျိုးသော ပုံတူများကို ပုံဖော်ထားပြီး ယောက်ျား မိန်းမ အသက်ကြီးသူ ကလေးများအားလုံးကို တူညီသော အမှောင်မိုက်ပြီး ထူးဆန်းသည့် ပုံစံဖြင့် ရေးဆွဲထားကာ တစ်ဦးတည်း၏ လက်ရာဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနိုင်သည်။

သူက ကောင်တာပတ်လည်ကိုလည်း စစ်ဆေးပြီး အခြားပြုတ်ကျနေသော ပန်းချီကားများမတွေ့ခဲ့ပေ။

"ပထမထပ်က ပန်းချီကားအားလုံး ဒီမှာပဲ။ စုန့်ရန်ရဲ့ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းက ပန်းချီကားတွေနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်ဆိုရင် ဘယ်ပန်းချီကားဖြစ်နိုင်မလဲဆိုတာ မင်းမှတ်မိနိုင်မလား"

ယန်ကျန့်က ကျုံးယန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်၏။

သူမက လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်က စုန့်ရန်နှင့် အဆက်အသွယ်ရှိခဲ့သော တစ်ဦးတည်းသော စာပို့သမားဖြစ်သောကြောင့် သူမ၏သတင်းအချက်အလက်က အရေးကြီး၏။

ကျုံးယန်ကလည်း နံရံပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ပန်းချီကားများကို စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီး သူမလွန်ခဲ့သောသုံးရက်က မြင်ခဲ့သော ပန်းချီကားနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို ထိုးပြလိုက်သည်။

"ကျွန်မမှန်မှန်ကန်ကန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်ဆိုရင် ကျွန်မသုံးရက်ကျော်က မြင်ခဲ့တဲ့ ပန်းချီကားက အဲဒါဖြစ်သင့်တယ်"

သူမ၏လက်ညှိုးလားရာအတိုင်း ယန်ကျန့်က ပန်းချီကားကို မြင်လိုက်ရ၏။

ပန်းချီကားက အသက်ခြောက်ဆယ်ခန့်ရှိသော အဖိုးအိုတစ်ယောက်ကို ပုံဖော်ထားပြီး ကုလားထိုင်တစ်လုံးတွင် ဘေးတိုက်ထိုင်ကာ ရှေ့သို့ကြည့်နေသည်။ သူ၏နောက်တွင် နံရံတစ်ခုရှိပြီး နံရံပေါ်တွင် ပြတင်းပေါက်တစ်ခုရှိသော်လည်း ဒါက မှောင်မည်းနေပြီး အပြင်ဘက်ကို မြင်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။

ပုံစံက အတော်လေး ဖိနှိပ်နေပြီး ဒါကိုအကြာကြီးကြည့်ခြင်းက ပြင်းထန်သော စိတ်မအေးချမ်းမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"အဲဒီပန်းချီကားကို ချွတ်ချလိုက်"

ယန်ကျန့်က ၎င်းကိုလှမ်းကြည့်ပြီး ချက်ချင်းဆို၏။

"ငါလုပ်မယ်"

ကျိုးကျယ်အမည်ရှိ စာပို့သမားက တာဝန်အတွက် စေတနာအလျောက် လုပ်ဆောင်လိုက်၏။

သူက လျှောက်သွားပြီး အနီးအနားမှ ကောင်တာပေါ်သို့ တက်ကာ ခြေဖျားထောက်ရင်း နံရံပေါ်မှ ပန်းချီကားကို ဆွဲချလိုက်သည်။

သို့သော် ပန်းချီကားက နံရံထဲတွင် မြှုပ်နှံထားပုံရပြီး မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေ၏။

"ပန်းချီကားမှာ တစ်ခုခုမှားနေတယ်"

ကျိုးကျယ်က ချက်ချင်းဆို၏။

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးများက စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီး သက်ရောက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဖိနှိပ်ခြင်းမခံရဘဲ ယခင်က တစ္ဆေပန်းချီကားများနှင့် ရင်ဆိုင်ရစဉ်က ခံစားချက်နှင့်မတူပေ။ သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူက ပန်းချီကားထဲမှ ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ထိုင်နေသော အဖိုးအိုက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး ဒီလားရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပုံရသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

"ပန်းချီကားထဲက လူက လှုပ်သွားတယ်"

"ဟုတ်တယ် သူခုမှမျက်တောင်ခတ်ပြီး ခေါင်းအနည်းငယ်လှည့်လိုက်ပုံရတယ် ဒါပေမဲ့ ပြီးတော့ ရပ်သွားတယ်"

စာပို့သမားများအားလုံးက အာရုံစိုက်စောင့်ကြည့်သူများဖြစ်ပြီး ဒီအသေးစိတ်အချက်ကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။

"ပဉ္စမထပ်က ပန်းချီကားတွေနဲ့ သိပ်ကွာခြားမှုမရှိဘူး"

ဝမ်ယုံက စဉ်းစားနေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒါကိုချွတ်မရတာက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး တစ်ယောက်ယောက်က ဒါကိုနှောင့်ယှက်နေတာမဟုတ်ရင်ပေါ့"

"ပန်းချီကားထဲက လူက ပြဿနာရှိတယ် ဒါကအဲဒီလူနဲ့ ပတ်သက်နေသင့်တယ်"

အစ်ကိုလုံ၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ်ရွေ့လျားသွားပြီး ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

သူ၏စကားများကို အတည်ပြုသကဲ့သို့ ပန်းချီကားထဲမှ လူက ရုတ်တရက် ထရပ်ပြီး ရှေ့သို့မျက်နှာမူလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်…နံရံပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ပုံတူက လျော့ရဲသွားပြီး ပြုတ်ကျသွား၏။

ကျိုးကျယ်၏ မျက်နှာက လေးနက်သွားပြီး သူက ၎င်းကိုလျင်မြန်စွာ ချွတ်ချကာ ကောင်တာပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ်နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို စုန့်ရန်ရဲ့ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းက ဒီပန်းချီကားနဲ့ သက်ဆိုင်နေတာလား"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး သူက ရှေ့သို့ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

ကျုံးယန်က ဆို၏။

"ကျွန်မသိတာက စုန့်ရန်က သုံးရက်ကျော်က ဒီပန်းချီကားကို အမှန်တကယ် လေ့လာနေခဲ့တာပဲ ဒါပေမဲ့ ဒါကသူ့ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းနဲ့ သက်ဆိုင်မလားဆိုတာတော့ ကျွန်မမသေချာဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ သုံးရက်ကျော်သွားပြီ ဘာမဆိုဖြစ်နိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်က စကားမပြောဘဲ သူ၏တစ္ဆေလက်ကို ဆန့်တန်းပြီး ဆေးသုတ်မျက်နှာပြင်ကို ထိတွေ့လိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏တစ္ဆေလက်က ရေထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသကဲ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ နစ်မြုပ်သွားပုံရ၏။

ပန်းချီကားထဲမှ အဖိုးအိုက နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားစပြုလာပြီး ယန်ကျန့်၏ လက်က သူ့ကိုထိတော့မည်အလား နောက်ဆုတ်သွားကာ ပန်းချီကားထဲမှ အဖိုးအိုပုံရိပ်ကို နောက်ဆုတ်ရန် အတင်းအကျပ်ဖိအားပေးနေသည်။

မကြာမီ အဖိုးအိုက ပန်းချီကားထဲမှ နံရံနောက်သို့ နောက်ဆုတ်သွား၏။

လူတိုင်းက ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏မျက်နှာအမူအရာများက အထူးပင် လေးနက်နေ၏။

ပန်းချီကားထဲမှ အဖိုးအိုက တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များပြီး ယန်ကျန့်က ပန်းချီကားထဲသို့ လက်လှမ်းနိုင်လျှင် စုန့်ရန်ကလည်း ဖြစ်နိုင်ခြေရှိပြီး ဒါက စုန့်ရန်က ပန်းချီကားထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သည်ဟု ညွှန်ပြနေသည်။

"သတိထား"

ရုတ်တရက် ဝမ်ယုံက သတိပေးချက်တစ်ခု ထုတ်ပြန်လိုက်၏။

ရုတ်တရက် ဆီဆေးပန်းချီကားထဲမှ အဖိုးအို၏ မျက်နှာက ပြောင်းလဲသွား၏။ ဒါက တည်ငြိမ်ခြင်းမရှိတော့ဘဲ သူက သူ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ်ငုံ့လိုက်၏။ အနက်ရောင်အရိပ်တစ်လွှာက သူ့ကိုလွှမ်းခြုံသွားပြီး သူ၏မျက်နှာအသွင်အပြင်များက အနည်းငယ်မသဲမကွဲဖြစ်သွားကာ ချက်ချင်းပင် ထူးဆန်းကာ ကောက်ကျစ်သွားပြီး ဝှက်ထားသော တစ္ဆေကြမ်းက သူ၏စစ်မှန်သော မျက်နှာကို ဖော်ထုတ်ပြလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

နောက်တစ်ခဏတွင်…

ယန်ကျန့်က ယိမ်းယိုင်သွားပြီး သူ၏တစ္ဆေလက်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖမ်းဆုပ်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏တစ္ဆေလက်ကလည်း အခြားတစ်ဖက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်၏။

တစ္ဆေလက်က တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်ကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူက မဆိုင်းမတွနောက်ဆုတ်ပြီး ဆီဆေးပန်းချီကားထဲမှ အရာကို ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်၏ ခြေဖဝါးအောက်မှ တစ္ဆေအရိပ်က အံ့ဩဖွယ်အင်အားဖြင့် ယိမ်းထိုးသွားပြီး တစ္ဆေလက်၏ ဖိနှိပ်မှုစွမ်းအားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ရာ သူက မူလကနောက်ဆုတ်နေသော ဆီဆေးပန်းချီကားထဲမှ အဖိုးအိုကို ပန်းချီကားနှင့် နီးကပ်စွာ ဆွဲထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဇာတ်ကောင်က ဧရိယာပိုမိုများပြားစွာ သိမ်းပိုက်လာပြီး အဖိုးအိုက အတင်းအကျပ် ဆွဲထုတ်ခံနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်လေသည်။

"ဒါကဖြစ်နိုင်လို့လား"

အခြားသူများက မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သူတို့၏မျက်ခွံများကို မလှုပ်ရှားဘဲ မနေနိုင်ပေ။ တစ္ဆေကြမ်းက ဆီဆေးပန်းချီကားထဲမှ အသက်ရှင်လျက် ဆွဲထုတ်ခံရတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ယခင်က ပဉ္စမထပ်တွင် ယန်ကျန့်က ဒုက္ခရောက်ခဲ့ပြီး လက်တစ်ဖက်ဆုံးရှုံးခဲ့သောကြောင့် သူက ဒီတစ်ခါနောက်တစ်ကြိမ် ဒုက္ခမရောက်တော့ပေ။

အတွေ့အကြုံရှိသည်နှင့် ပြင်ဆင်မှုရှိလာသောကြောင့် ဒီတစ်ခါ သူက တစ္ဆေလက်ကို အသုံးပြုခဲ့၏။

သို့သော် အောင်မြင်မှုနီးကပ်လာသည်နှင့်…ဆီဆေးပန်းချီကားထဲမှ အဖိုးအိုက ရုတ်တရက် နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားလိုက်၏။ သူက လက်တစ်ဖက်ကို ပန်းချီကားထဲမှ ထုတ်လိုက်ပြီး သူပြန်ဆွဲလိုက်သောအခါ ၎င်းက ကျေးလက်ဒေသတွင် ထင်းခုတ်ရန် အသုံးပြုပုံရသော ပုဆိန်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထား၏။ ပုဆိန်က အနီရောင်ဖြစ်ပြီး လက်ကိုင်က အနက်ရောင်ဖြစ်ကာ အရောင်ပြတ်သားစွာ ကွာခြားနေပြီး ထူးကဲစွာ ထင်ရှားနေသည်။

"ခေါင်းဆောင် သူခင်ဗျားလက်ကို ခုတ်ဖြတ်ချင်နေတယ်"

လီယန်က အလျင်အမြန်ဆို၏။

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာက ညိုမှိုင်းသွား၏။

"သူတိုက်ခိုက်ချင်ရင် ငါသူနဲ့အဆုံးထိ အဖော်ပြုမယ်"

သူက လက်လှမ်းပြီး သူ၏လှံရှည်ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် အတင်းအကျပ် စိုက်လိုက်ကာ ထို့နောက် ၎င်းကိုလွှတ်ချပြီး သဘာဝလွန်လက်နက်ကို စွန့်ပစ်လိုက်ကာ ဆွဲခြင်းကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဆီဆေးပန်းချီကားကို ဖိကပ်လိုက်သည်။

သူဆီဆေးပန်းချီကားနှင့် နီးကပ်သွားသည်နှင့်…

ယန်ကျန့်၏ တစ်ကိုယ်လုံးက ၎င်းထဲသို့ လျင်မြန်စွာ နစ်မြုပ်သွားပြီး သူက ပန်းချီကားထဲသို့ ဝင်ရောက်တော့မည့် ပုံပေါ်သည်။

"အရမ်းမဆင်မခြင်နိုင်တာပဲ"

ကျိုးကျယ်အမည်ရှိ စာပို့သမားက တိုးတိုးလေးရေရွတ်လိုက်သည်။

"ပဉ္စမထပ် စာပို့သမားတစ်ယောက်မှ ဆီဆေးပန်းချီကားထဲကို မဝင်ရဲဘူး သူဘယ်လိုလုပ်ပြီး… တစ်ကြိမ်အတွင်းထဲရောက်သွားရင် လမ်းပျောက်ပြီး ထွက်လမ်းမရှာနိုင်ဘဲ နောက်ဆုံးမှာ အသက်ရှင်လျက် အတွင်းထဲမှာ ပိတ်မိသွားတယ်လို့ ပြောကြတယ်"

သို့သော် ဒါအားလုံးကို ပြောရန် နောက်ကျသွားပြီ။

ယန်ကျန့်က ဆီဆေးပန်းချီကားထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားနှင့်ပြီဖြစ်ပြီး အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ သူ၏ပုံရိပ်က ပန်းချီကားအတွင်းတွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"အတွင်းထဲကို ဘာလက်နက်မှမယူသွားဘူးလား သူက လက်နက်တွေက ပန်းချီကားထဲကို မဝင်နိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

ဝမ်ယုံက တိုးတိုးလေးဆို၏။

လီယန်က ဆို၏။

"အခုအဲဒါကို မေ့လိုက်တော့ အရေးအကြီးဆုံးက ပန်းချီကားထဲက အဖိုးအိုရဲ့အန္တရာယ်အဆင့်ကို ဆုံးဖြတ်ဖို့ပဲ ငါတို့သူ့ကိုကူညီဖို့ လိုအပ်မလား လိုအပ်ရင် ငါတို့လည်း ပန်းချီကားအတွင်းထဲကို သွားကြမယ်"

အခြားသူများက မြေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော လှံရှည်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပန်းချီကားထဲမှ ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်ကြ၏။

"အရင်ဆုံးစောင့်ကြည့်ပြီး ဘယ်အချိန်မဆို လှုပ်ရှားဖို့ အသင့်ပြင်ထားကြရအောင်"

ဝမ်ယုံက ဆို၏။

အခုအချိန်တွင် လူတိုင်းက အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့၏ အစိတ်အပိုင်းများဖြစ်သောကြောင့် သူတို့က သဘာဝအတိုင်း စည်းလုံးညီညွတ်ရမည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်…ဆီဆေးပန်းချီကားအတွင်းမှ အခြေအနေက နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွား၏။ ပန်းချီကားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသော ယန်ကျန့်က အဖိုးအိုနှင့် ရင်ဆိုင်စပြုလာပြီး မူလက ပုဆိန်မြှောက်ပြီး ခုတ်ချရန် ရည်ရွယ်နေသော အဖိုးအိုကို ယန်ကျန့်နောက်မှ ရပ်နေသော အရပ်မြင့်မားသော အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခုက လက်မောင်းကို ရုတ်တရက် ဖမ်းဆုပ်လိုက်၏။

ပုဆိန်က မခုတ်ချနိုင်သော်လည်း အဖိုးအိုက နောက်ဆုတ်သွား၏။

သူက ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေပုံရ၏။

မဟုတ်ဘူး…

တစ်ခုခုမှားနေ၏။

ပန်းချီကားအတွင်းမှ ယန်ကျန့်၏ ပုံရိပ်ကလည်း ထိန်းချုပ်မရဘဲ လှုပ်ရှားနေပြီး ဒီအဖိုးအိုက သူ့ကိုမသိနိုင်သော နေရာတစ်ခုသို့ ဆွဲခေါ်သွားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

"သူပန်းချီကားထဲဝင်ပြီးနောက် အားနည်းသွားတယ်"

ကျိုးကျယ်က ခဏတာစောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ဆို၏။

"ဝင်ပြီး ကြည့်ကြရအောင်"

ဝမ်ယုံက ဆိုပြီးနောက် နောက်ထပ်စကားမဆိုဘဲ ရှေ့သို့ရွေ့လျားကာ ဆီဆေးပန်းချီကားကို ဖိကပ်လိုက်ပြီး သူ၏ပုံရိပ်က တဖြည်းဖြည်း ၎င်းထဲသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားသည်။

ကျုံးယန် အစ်ကိုလုံနှင့် ကျိုးကျယ်တို့က ခဏတာ မှင်တက်သွားကြ၏။

သူတို့တကယ်ပဲ ဒီလောက်သတ္တိရှိကြတာလား။

လုံးဝမကြောက်ဘူးလား။

သူတို့မသိသောအရာမှာ အပြင်ဘက်မှ လက်ရှိအခြေအနေနှင့် ယန်ကျန့်၏ အမှတ်အသားကို နားလည်ပြီးနောက် ဝမ်ယုံက သူဘာလုပ်သင့်သည်ကို သိရှိသွားခြင်းဖြစ်သည်။

ဒါက သတ္တိမဟုတ်ပေ။

ဒါက စည်းလုံးသော ရှေ့တန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး စည်းလုံးညီညွတ်မှုနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို လိုအပ်သည်။

အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ တစ်စုံတစ်ယောက်က တက်ကြွစွာ မထွက်ရပ်လျှင် နောက်ဆုံးရလဒ်က ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လီယန်က မလှုပ်မယှက် ကျန်ရှိနေပြီး မမျှော်လင့်ထားသော ဖြစ်ရပ်များကို ကာကွယ်ရန် အပြင်ဘက်တွင် နေရန်လိုအပ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ပူးပေါင်းခဲ့သော အခြားစာပို့သမားများက ထိုမျှယုံကြည်စိတ်ချရခြင်းမရှိသောကြောင့် သူက သတိထားရန် လိုအပ်ပြီး အပြင်ဘက်တွင် ချန်ထားခဲ့သော သဘာဝလွန်လက်နက်ကိုလည်း စောင့်ကြည့်ရန် လိုအပ်ကာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းကိုခိုးယူခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်ဖြစ်သည်။

ဆီဆေးပန်းချီကားအတွင်း…ယန်ကျန့်က အတော်လေး ကျဉ်းမြောင်းသော အခန်းတစ်ခန်းထဲတွင် ရှိနေပြီး ပတ်ပတ်လည်တွင် နံရံများရှိကာ နံရံတစ်ချပ်ပေါ်တွင် ပြတင်းပေါက်တစ်ခုရှိသော်လည်း အခြားနံရံတွင် ပန်းချီကားတစ်ချပ်ရှိ၏။

ပန်းချီကားထဲမှ မြင်ကွင်းက အမှန်တကယ်တွင် စာတိုက်အတွင်းမှ မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဆီဆေးပန်းချီကားအတွင်းမှ လူများက သူတို့ကိုကြည့်နေကြပြီး သူတို့ကလည်း ဆီဆေးပန်းချီကား အတွင်းမှ လူများကို ကြည့်နေကြသည်။

ဒါက အနည်းငယ်ထူးဆန်းပုံရ၏။

သို့သော် ယန်ကျန့်၏ အာရုံစိုက်မှုက အခုအဲဒီပေါ်မှာမဟုတ်ဘဲ အဖိုးအိုအပေါ်တွင် အာရုံစိုက်နေသည်။ ထိုသူက အမှန်တကယ်တွင် အလွန်မအိုသော်လည်း အလွန်ထူးဆန်းပြီး အေးစက်သည့် ခံစားချက်ကို ပေးကာ သူကအနည်းငယ် မမှန်ကန်သကဲ့သို့ အတိတ်က တစ္ဆေပန်းချီကားတစ်ချပ်နှင့် ကြုံတွေ့ရသည်ကို အမှတ်ရစေသည်။

ဒီအဖိုးအိုက တစ္ဆေပန်းချီကားကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းခြင်းမရှိချေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်…နှစ်ယောက်သားက ရင်ဆိုင်နေကြပြီး ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေအရိပ်နှင့် တစ္ဆေလက်က အဖိုးအိုကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ သူ့ကိုထိန်းချုပ်ပြီး ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း ဖိနှိပ်မှုက မအောင်မြင်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေပြီး အဖိုးအိုက လှုပ်ရှားနိုင်သေးသည်။

ဒီအဖိုးအိုက ယန်ကျန့်ကို အခန်းထဲမှ အနက်ရောင်တံခါးတစ်ခုဆီသို့ ဆွဲခေါ်သွား၏။

သူ၏အင်အားက ကြီးမားလှပြီး ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိအောင် ပြုလုပ်နေသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်က သူ၏လက်ကိုင်ကို မလွှတ်နိုင်ပေ။ အဖိုးအိုက သူ၏လက်ထဲတွင် ပုဆိန်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်းရိုက်ခတ်လျှင် ဘာဖြစ်လာမည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

"ဆီဆေးပန်းချီကားထဲမှာ တကယ်က ဘာလဲ လူတစ်ယောက်လား ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေတစ်ကောင်လား"

ဒီအတွေးက သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာ၏။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မတိုးသာမဆုတ်သာအခြေအနေက ကျိုးပျက်သွား၏။

ဝမ်ယုံကလည်း စာတိုက်မှ စိမ့်ဝင်လာပြီး ဆီဆေးပန်းချီကားအတွင်းမှ ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

"ငါမင်းကို ကူညီမယ်"

ဝမ်ယုံက အခြေအနေကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ပြီး ချက်ချင်းရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်။

"သူ့လက်ထဲက ပုဆိန်ကို လုယူ"

ယန်ကျန့်က ချက်ချင်းအမိန့်ပေးလိုက်၏။

ဝမ်ယုံက ချက်ချင်းလက်လှမ်းပြီး ပုဆိန်ကိုဖမ်းဆုပ်လိုက်ရာ အလောင်းတစ်လောင်းနှင့် ရုန်းကန်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အနက်ရောင်မျက်နှာနှင့် ကောက်ကျစ်သောအမူအရာရှိသော အဖိုးအိုက ရုတ်တရက် သူ၏လက်မောင်းကို လိမ်လိုက်ပြီး ခဏတာ တစ္ဆေအရိပ်၏ ဆုပ်ကိုင်မှုမှ လွတ်မြောက်ကာ သူ့ကိုလွှဲယမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်…တစ္ဆေပုံရိပ်တစ်ခုက ဝမ်ယုံရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး သူ၏ရှေ့တွင် တောင်ကဲ့သို့ ရပ်တည်ကာ ပုဆိန်၏ ထိုးနှက်ချက်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

သို့သော် ကြီးမားသော ဖြတ်ရာတစ်ခုက တစ္ဆေ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စုတ်ပြဲသွားပြီး မပျောက်ကင်းနိုင်ပေ။

"ရိုက်ရဲတယ်ပေါ့"

ယန်ကျန့်က ဒီအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏တစ္ဆေအရိပ်က တစ္ဆေလက်နှင့် ပူးပေါင်းပြီး အဖိုးအို၏ အခြားလက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

တစ္ဆေလက်၏ ဖိနှိပ်မှုနှင့် တစ္ဆေအရိပ်၏ ဖြုတ်ချမှုပေါင်းစပ်မှုဖြင့် အဖိုးအို၏ လက်မောင်းက တုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ ဖြုတ်ချခံလိုက်ရပြီး ခြေလက်တစ်ခုကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

အဖိုးအိုက ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ စကားတစ်ခွန်းမှမဆိုဘဲ လှည့်ပြေးသွားပြီး ထိုအနက်ရောင်တံခါးကို လျင်မြန်စွာ တွန်းဖွင့်ပြီး လျင်မြန်စွာ အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

"မလိုက်နဲ့"

ယန်ကျန့်က သတိပေးလိုက်၏။

ဝမ်ယုံက လိုက်မသွားဘဲ စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်မှာ သူ၏တစ္ဆေပင်လျှင် ထိုပုဆိန်ကြောင့် ခွဲခြမ်းခံလိုက်ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူသာမဆင်မခြင် လိုက်သွားလျှင် တန်ပြန်သတ်ဖြတ်ခြင်းခံရနိုင်သည်။

"ပုဆိန်ကိုင်ထားတဲ့လက်ကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ရင် ကောင်းမှာပဲ"

သူက နောင်တရစွာ မှတ်ချက်ပေး၏။

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"ဒီအဖိုးကြီးက လှည့်စားတယ် သူက ငါ့ကိုထောင်ချောက်ထဲကို ဆွဲဆောင်ဖို့ လက်လျှော့ထားခဲ့တာ မင်းပေါ်လာတော့ သူက မင်းကိုတိုက်ခိုက်ဖို့ ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘူး မဟုတ်ရင် အဲဒီပုဆိန်လွှဲချက်က ငါ့အတွက် ရည်ရွယ်ခဲ့တာပဲ ဒါပေမဲ့ ငါလည်း လက်လျှော့မထားဘဲ သူ့ကိုသတိထားနေခဲ့တယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် သူက သူ၏နဖူးကို တို့ထိလိုက်၏။

တစ္ဆေမျက်လုံးက အသုံးပြုနိုင်၏။

ထို့နောက် သူက ဆက်ပြော၏။

"အဖိုးအိုက ဒီလိုကြံစည်နိုင်တာက သူက တစ္ဆေတစ်ကောင်မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတယ်"

"ဒါပေမဲ့ သူက လူသားလည်းမဟုတ်ဘူး"

သူ၏လက်ထဲမှ လက်မောင်းကို ကြည့်ရင်း ဒါက အသားမဟုတ်ဘဲ သစ်သား သို့မဟုတ် ဆေးသုတ်ထားပုံရပြီး အသက်ဓာတ်ကင်းမဲ့ကာ အသက်မရှိဘဲ အလွန်ထူးဆန်းသည်ဟုသာ ခံစားရ၏။