မပြည့်စုံသော အတွေးအမြင်
Vol. 70 Ch. 1042
ယန်ကျန့်နှင့် စာပို့သမား ကျိုးကျယ်တို့က ဒီဆီဆေးပန်းချီကားကမ္ဘာထဲမှ စာတိုက်ခန်းမဆောင်ထဲသို့ အတူတကွဝင်ရောက်ခဲ့၏။
ဒီနေရာမှ အပြင်အဆင်က အပြင်ဘက်နှင့် တစ်ထေရာတည်းတူညီသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ပတ်ဝန်းကျင်က လုံးဝကွဲပြားနေပြီး အနည်းငယ်လက်တွေ့မဆန်ဟု ခံစားရစေ၏။ ဘယ်စာတိုက်က အစစ်အမှန်ဖြစ်ပြီး ဘယ်တစ်ခုက အတုအယောင်ဖြစ်သည်ကို ပြောရန်ခက်ခဲ၏။
ခန်းမဆောင်တွင် လူအတော်များများရှိနေ၏။
လူတစ်စုက ခန်းမဆောင်တွင် ပြန့်ကျဲနေပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများက ယန်ကျန့်နှင့် ကျိုးကျယ်ကို ထူးဆန်းစွာ စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။
အချို့က ယန်ကျန့်နှင့် ကျိုးကျယ်ကို ဖယ်ရှားပြီး လွတ်မြောက်မှုကို ရှာဖွေလိုကြ၏။ အချို့က ကြားနေရန် ရွေးချယ်ပြီး ဖြစ်ရပ်များကို သူတို့သဘောအတိုင်း ဖြစ်ပွားစေကာ အချို့ကတော့ ယန်ကျန့်ကိုကူညီရန် ရွေးချယ်ကြသည်။ အချို့အတွက် ဒါက အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်နိုင်ပြီး ကျိန်စာများမှ လွတ်မြောက်ပြီး လွတ်လပ်ခွင့်ရရှိရန် အခွင့်အလမ်းတစ်ခုဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ရွေးချယ်မှုမည်သို့ပင်ဖြစ်စေ…
အိပ်မက်ဆိုး ယန်ရှောင်၏ ပေါ်ပေါက်လာမှုက ဒီမြင်ကွင်းကို လုံးဝနှောင့်ယှက်လိုက်၏။
ယန်ရှောင်က ဆန့်ကျင်နေသမျှ မည်သူကမှ နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ပေါ်လာမည့် အဖြစ်အပျက်များတွင် ကြားဝင်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။
"အဖေနဲ့သားနှစ်ယောက်က တစ်ယောက်က အပြင်ဘက်တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး တစ်ယောက်က ဆီဆေးပန်းချီကားကမ္ဘာထဲကတစ်ခုကို ထိန်းချုပ်တယ်။ အခုသူတို့က အင်အားစုပေါင်းလိုက်ပြီဆိုတော့ ဒီသဘာဝလွန်နေရာတစ်ခုလုံးရဲ့ လားရာကို ဆုံးဖြတ်ဖို့ လုံလောက်တယ်"
ကျန်းရှန်ကွမ်းက ဒီမြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်ရင်း တစ်ခုခုကို မရေမရာ နားလည်သွား၏။
ဒါက သူဆယ်စုနှစ်များစွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့သော အခွင့်အရေးဖြစ်နိုင်ပေသည်။
"ဒီအခြေအနေတွေအောက်မှာ ဘယ်သူ့ကိုမှဒုက္ခပေးခွင့်မပြုဘူး"
သူက သူ၏ရပ်တည်ချက်ကို ချက်ချင်းရှင်းလင်းစွာ ပြသပြီး ရလဒ်တစ်ခုကို မျှော်လင့်နေ၏။
ရလဒ်က ကောင်းသည်ဖြစ်စေ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ အနည်းဆုံးတော့ အဆုံးမရှိငရဲနှင့်တူသော ဒီဘဝက အဆုံးသတ်နိုင်သည်။
အခြားသူများက ကျန်းရှန်ကွမ်းကို ကြည့်လိုက်ကြ၏။ အချို့က သဘောတူညီစွာ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး အချို့က အတွေးထဲတွင် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အချို့က သူတို့၏မျက်နှာများကို ဖုံးကွယ်ပြီး စကားမပြောဘဲ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ်များကို စဉ်းစားနေကြ၏။
"ထိုင်"
ယန်ရှောင်က သူ၏ဘေးမှ သစ်သားခုံတန်းတစ်ခုကို ညွှန်ပြပြီးနောက် အခြားတစ်ခုကို ရှာဖွေထိုင်ချလိုက်၏။
အနီးအနားမှ လူများက ကြည့်ရှုရန် စုရုံးလာကြပြီး စကားပြောဆိုမှုကို နားထောင်လိုကြသည်။ ဒီဆွေးနွေးမှုက သူတို့၏ကံကြမ္မာကို ကြီးစွာသက်ရောက်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ယန်ကျန့်ထိုင်ချပြီးနောက် ကျိုးကျယ်က ထိုင်ခုံမယူဘဲ ဘေးတွင်ရပ်နေပြီး ဒီကိစ္စတွင် ပါဝင်ရန် အရည်အချင်းမရှိဟု ခံစားရကာ စောင့်ကြည့်သူတစ်ယောက်ဖြစ်ရန် ကျေနပ်နေ၏။
"မင်းသိချင်တာမှန်သမျှ မေးလို့ရတယ်။ ငါမင်းကိုမဖြေနိုင်ရင်တောင် ဒီမှာဝါရင့်တွေအများကြီးရှိတယ်။ သူတို့က မင်းကိုကျေနပ်စရာကောင်းတဲ့ တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုပေးနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။ အမှန်တရားကို လက်ဆင့်ကမ်းဖို့လိုတယ် ဖြစ်နိုင်တာက ဒါကငါတို့ရဲ့သေဆုံးပြီးသားဖြစ်တည်မှုရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ"
ယန်ရှောင်၏ လေသံက တည်ငြိမ်ပြီး အလွန်ဆင်ခြင်တုံတရားရှိပုံရ၏။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများက လင်းလက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို မကြည့်ဘဲ တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။
"တစ္ဆေစာပို့တိုက်က အချိန်အကြာကြီးရှိနေပြီ သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှာ တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ခေတ်သစ်မှာ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားတယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ အလယ်မှာဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါစိတ်မဝင်စားဘူး။ ငါသိချင်တာက စာပို့သမားတွေ စာပို့ရခြင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ"
သူ၏မေးခွန်းက အဓိကအချက်ကို တန်းတန်းမတ်မတ်သွားပြီး တစ္ဆေစာပို့တိုက်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်လိုသည်။
ယန်ရှောင်က မဆိုင်းမတွပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေ ပေါ်ပေါက်လာတာကို တစ္ဆေစာပို့တိုက်က အရင်ဆုံးတွေ့ရှိလေ့ရှိတယ် ဒါကြောင့် စာပို့သမားတွေကို စေလွှတ်တာပဲ။ စာပို့သမားတွေက ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေနဲ့ ပထမဆုံးထိတွေ့သူတွေပဲ။ သူတို့ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်က သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ဖြေရှင်းဖို့မဟုတ်ဘဲ စူးစမ်းလေ့လာပြီး အချက်ပြတစ်ခုခုကို ပေးပို့ဖို့ပဲ"
"စူးစမ်းလေ့လာပြီး အချက်ပြတွေပေးပို့တာလား"
ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိလို့လဲ"
"ငါဒီကိစ္စအပေါ်မှာ မတူညီတဲ့ရှုထောင့်တစ်ခုရှိတယ်"
သူတို့ဘေးတွင် ကျန်းရှန်ကွမ်းက စကားပြောထွက်လာ၏။
"သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားပြီးနောက် စာပို့သမားက စာပို့တာဝန်ကို လက်ခံရရှိပြီး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်နေရာသို့ သွားရောက်ကာ သဘာဝလွန်နှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံတယ်။ အဲဒီနောက်မှာ စာပို့သမားအတွက် ရလဒ်နှစ်ခုပဲရှိတယ် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ထဲမှာ သေဆုံးသွားတာ ဒါမှမဟုတ် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တာ။ ဒါက အလုပ်တစ်ခုလိုထင်ရပေမယ့် လူငယ်လေး မင်းက စာပို့သမားတွေက ဒီစာပို့တာဝန်တွေကို သူတို့ရဲ့ဉာဏ်ပညာထက် ပိုတာကြောင့် ပြီးဆုံးအောင်လုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို အသိအမှတ်ပြုသင့်တယ်။ သူတို့က သတ္တိလည်းလိုတယ်"
"သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပြီးတစ်ခုကနေ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေကို ခိုးယူရဲတဲ့သတ္တိပဲ။ စာပို့သမားတွေက ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ စာပို့တာဝန်တွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ဖို့ အဆက်မပြတ်ပိုအားကောင်းလာမှသာ နောက်ဆုံးမှာ စာတိုက်ကနေ ထွက်ခွာနိုင်လိမ့်မယ်"
"ဒါဆို စာပို့တာဝန်က အမှန်တကယ်တော့ စာပို့သမားတွေကို လေ့ကျင့်ဖို့ အသစ်ပေါ်ပေါက်လာတဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို အသုံးပြုနေတာလား"
ယန်ကျန့်က မေးလိုက်၏။
ယန်ရှောင်က ဆို၏။
"ပိုအားကောင်းလာတာက စာပို့သမားတွေရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ပဲ စာတိုက်ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်မဟုတ်ဘူး။ စာတိုက်ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်က သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို စူးစမ်းပြီး သတင်းအချက်အလက်အချို့ကို ပေးပို့ဖို့ပဲ။ ဒါကြောင့် ငါထင်ကြေးပေးတာက စာတိုက်အပြင်ဘက်မှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းတဲ့ သီးသန့်လူတွေရှိတယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီဖြစ်ရပ်တွေက ကြာမြင့်စွာကတည်းက ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားလောက်ပြီ သူတို့ဖြစ်ပွားပြီးနောက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားမှာမဟုတ်ဘူး"
သူ၏အတွေ့အကြုံအရ သူက တစ်ကြိမ်က စာတစ်စောင်ပို့ပြီးနောက် စာပို့နေရာသို့ ပြန်လည်စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် သွားရောက်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာက မည်သည့်သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်မှ ကင်းမဲ့နေပြီး အရာအားလုံးက ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့သောကြောင့် သူက တစ်စုံတစ်ယောက်က သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို အထူးကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့သည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့သည်။
သူတို့ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာကတော့ သူ့အတွက် အရေးမကြီးပေ။
ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်ပြီး စာပို့ခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ယာယီနားလည်သွားကြောင်း ညွှန်ပြနေ၏။ စာတိုက်၏ ရည်မှန်းချက်မှာ စာပို့သမားများက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး သတင်းအချက်အလက်များ ပေးပို့ရန်ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ်ရည်မှန်းချက်တစ်ခုမှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို အသုံးချပြီး စာပို့သမားများကို သဘာဝလွန်စွမ်းအားများ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ လေ့ကျင့်ပေးရန်ဖြစ်သည်။
စာပို့သမားတစ်ဆင့်ချင်းစီက ရွေးချယ်ရေးလုပ်ငန်းစဉ်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။
ပဉ္စမအဆင့် စာပို့သမားတစ်ယောက်က စာသုံးစောင်ပို့ပြီး စာတိုက်မှထွက်ခွာသွားပြီးနောက် စာတိုက်၏ ရွေးချယ်ရေးလုပ်ငန်းစဉ်က အဆုံးသတ်သည်။
သို့သော် ဒါက ရွေးချယ်ရေးတစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် စာတိုက်အထက်တွင် ဒီထိပ်တန်းစာပို့သမားများကို လက်ခံပြီး လေ့ကျင့်ပေးရန် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ရှိရမည်။
သို့သော် ယခုအချိန်အထိ ယန်ကျန့်ဌာနချုပ်မှ ရရှိခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်များအရ ထိုကဲ့သို့သော အထူးနေရာတစ်ခု၏ တည်ရှိမှုမရှိပေ။
"စာတိုက်မှာ မန်နေဂျာတစ်ယောက်ရှိလား။ စာတိုက်မှာ ဆဋ္ဌမအဆင့်တစ်ခုရှိတယ်လို့ ကြားတယ် ပြီးတော့ ဆဋ္ဌမအဆင့်ကို ရောက်ရှိတာက လူတစ်ယောက်ကို စာတိုက်ကိုစီမံခန့်ခွဲပြီး ထိန်းချုပ်ခွင့်ပေးတယ်"
ယန်ကျန့်က နောက်တစ်ကြိမ် မေးလိုက်၏။
ယန်ရှောင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"စာတိုက်မှာ တကယ်ပဲမန်နေဂျာတစ်ယောက်ရှိတယ်။ ငါသူ့ကိုတွေ့ဖူးတယ်။ သူ့မျိုးရိုးနာမည်က လော်ပဲ ငါတို့က သူ့ကိုအဖိုးကြီးလော်လို့ ခေါ်ကြတယ်။ သူက အရမ်းလျှို့ဝှက် ဆန်းကြယ်တဲ့လူ တစ်ယောက်ပဲ စာပို့သမားတစ်ယောက်ချင်းစီက တတိယစာကို ပို့တဲ့အခါမှပဲ ပေါ်လာပြီး ငါတို့ကိုစာတိုက်ကနေ ထုတ်ခေါ်သွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ စာပို့သမားအသစ်တွေက ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို မသိကြဘူး"
"အခုတော့ ငါထင်တာက အဖိုးကြီးလော်က သေသင့်နေပြီ"
အဖိုးကြီးလော်အကြောင်း ဖော်ပြခြင်းက အပိုင်းအစအားလုံးကို ဆက်စပ်သွားစေ၏။
သူက လော်ယုံ၏ အဘိုးဖြစ်ပြီး စာတိုက်၏ မန်နေဂျာဖြစ်ကာ လွန်ခဲ့သောတစ်နှစ်က ပြုတ်ကျသေဆုံးသွားသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆေးရုံသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့ရာ တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီး တံခါးခေါက်တစ္ဆေဟု အမည်ပေးထားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
"သူတကယ်ပဲ သေဆုံးသွားပြီး အပြင်ဘက်မှာ ကြီးမားတဲ့ဒုက္ခတွေ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တယ်။ သူဘယ်လိုသေသွားတာလဲ။ အသက်ကြီးလို့လား"
ယန်ကျန့်က နောက်တစ်ကြိမ် မေးလိုက်၏။
"မဟုတ်ဘူး သူအသတ်ခံလိုက်ရတာ"
သူစိမ်းတစ်ယောက်က စကားပြောထွက်လာ၏။
ယန်ရှောင်ကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြီး ဆို၏။
"ဟုတ်တယ် သူသေသင့်နေပြီ အသတ်ခံလိုက်ရတာပဲ ငါတို့က သူကတစ်ယောက်ယောက်ကြောင့် အသတ်ခံလိုက်ရတာလား ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကြောင့်လားဆိုတာ မရှင်းလင်းဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခြေအနေကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ပထမတစ်ခုက ပိုဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်"
"သူသာဒီလောက်ရုတ်တရက် သေဆုံးမသွားခဲ့ရင် စာတိုက်က အခုထိထိန်းချုပ်သူမရှိဘဲ နေမှာ မဟုတ်ဘူး"
ယန်ကျန့်က ဆို၏။
"စာတိုက်ရဲ့ ပဉ္စမထပ်မှာ စာအမည်းတစ်စောင်ရှိတယ်။ အဖိုးကြီးလော်က အသက်ရှင်နေပြီး အဲဒီအချိန်က တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို ထိန်းချုပ်ထားခဲ့တယ်။ သူက အဲဒီစာအမည်းကို ရုံးမှာပို့မယ့်အစား ချန်ထားခွင့်ပေးမှာလား"
"အဲဒီစာအမည်းကို ပို့ခြင်း သို့မဟုတ် မပို့ခြင်းက အရေးမကြီးဘူး။ ဒါက စာတိုက်မန်နေဂျာကို ရွေးချယ်ဖို့ စာတစ်စောင်ပဲ။ ပဉ္စမထပ် စာပို့သမားတွေ ပိုများလေလေ နောက်ဆုံးရွေးချယ်ခံရတဲ့ မန်နေဂျာက ပိုအားကောင်းလေလေပဲ။ ရေရှည်တည်ငြိမ်မှုအတွက် အဖိုးကြီးလော်က ဒီလုပ်ရပ်ကို တိတ်တဆိတ် ခွင့်ပြုခဲ့တယ်။ သူက ဘာမှမသင့်တော်ဘူးလို့ မထင်ခဲ့ဘူး ဒါပေမဲ့ ဒီအကြောင်းကြောင့် ပဉ္စမအဆင့်အောက်က စာပို့သမားတွေအတွက် စာပို့ရတာ ပိုခက်ခဲလာတယ်"
ယန်ရှောင်က ရှင်းပြ၏။
"ငါသိပြီ အဲဒီအဖိုးကြီးလော်က တော်တော်လောဘကြီးတာပဲ အရည်အချင်းရှိတဲ့ မန်နေဂျာ တစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်ဖို့ ဆယ်နှစ်ကျော်စောင့်ဆိုင်းခဲ့ပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာ အသတ်ခံလိုက်ရတယ်။ သူ့ကိုဘယ်သူသတ်သွားလဲဆိုတာ မင်းတို့သိလား"
ယန်ကျန့်က တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။
"မရှင်းလင်းဘူး ဘယ်သူမှမသိဘူး။ သူက စာတိုက်ရဲ့ ဆဋ္ဌမထပ်မှာ သေဆုံးသွားတာ မန်နေဂျာတစ်ယောက်တည်းသာ ဝင်ရောက်နိုင်တဲ့အထပ်ပဲ"
ယန်ရှောင်က ဆို၏။
"မင်းသိချင်ရင် မင်းကိုယ်တိုင်ဆဋ္ဌမထပ်ကို သွားကြည့်ပါ ဒါပေမဲ့ ငါထင်တာတော့ ဒါက အဓိပ္ပာယ်သိပ်မရှိဘူး"
"မန်နေဂျာတွေက သူတို့သေဆုံးရမယ့်နေ့ကို မလွဲမသွေ ကြုံတွေ့ရမှာပဲ တစ်ယောက်ယောက်ကြောင့် သေဆုံးသည်ဖြစ်စေ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကြောင့်ဖြစ်စေ သေဆုံးခြင်းက သေဆုံးခြင်းပဲ။ သူရဲ့သေဆုံးမှုက အချက်တစ်ချက်ကိုပဲ သက်သေပြတယ် သူက ခေတ်မမီတော့ဘူး ပြီးတော့ သူ့ကိုအစားထိုးပြီး တစ္ဆေစာပို့တိုက်အပေါ် ထိန်းချုပ်မှုကို ပြန်လည်ရယူဖို့ ပိုထူးချွန်တဲ့ တစ်ယောက်ယောက်လိုအပ်တယ်"
ယန်ရှောင်က ဆို၏။
"ဒါကြောင့် မင်းဒီကိစ္စတွေကို ဂရုစိုက်စရာမလိုဘူး။ မင်းဂရုစိုက်သင့်တာက တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမလဲ ပြီးတော့ ငါတို့ကိုဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတာပဲ"
သူက အခြားလူများကို လှမ်းကြည့်ရင်း ပြီးဆုံးလိုက်သည်။
အမှန်တကယ်ပင်…ယန်ရှောင်က မှန်ကန်ပြီး ယန်ကျန့်ကိုယ်တိုင်က တံခါးခေါက်တစ္ဆေကို သေဆုံးခြင်းမပြုမီ မည်သူသတ်ခဲ့သည်ကို ရုန်းကန်နေရခြင်းက အဓိပ္ပာယ်မဲ့၏။ သူ၏လက်ရှိရည်မှန်းချက်မှာ တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို ဖြေရှင်းရန်ဖြစ်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်…လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများက ယန်ကျန့်အပေါ်တွင် အာရုံစိုက်နေကြ၏။
ယခင်မေးခွန်းများက အငယ်တန်းအချို့၏ စုံစမ်းမေးမြန်းမှုများထက် မပိုဘဲ သူတို့အတွက် အရေးမပါပေ။ စာတိုက်၏ တည်ရှိမှုနှင့် လားရာက သူတို့တကယ်ဂရုစိုက်သောအရာဖြစ်သည်။
"တစ္ဆေစာပို့တိုက်နဲ့ပတ်သက်ပြီး ငါဒါကိုကျိန်စာတွေ ဆက်လက်ပို့ဆောင်ပြီး စာပို့သမားတွေကို စာပို့ခိုင်းတာကို မလိုလားဘူး။ မင်းတို့ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ မေးစရာမလိုဘူး စာပို့တာက အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားပြီ။ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေက အပြင်ဘက်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုများလာပြီး ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်ပြီး ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် သိရှိလာတဲ့အဆင့်ကို နီးပါးရောက်နေပြီ။ စာပို့သမားတွေ ပိုများခြင်း သို့မဟုတ် နည်းပါးခြင်းက အရေးမကြီးတော့ဘူး"
ယန်ကျန့်က ဆို၏။
"ဒါကြောင့် အခုကစပြီး စာတိုက်မှာ စာပို့သမားတွေ နောက်ထပ်မရှိတော့ဘူး ကျိန်စာသင့်တဲ့လူတွေလည်း ရှိတော့မှာမဟုတ်ဘူး"
"ဒါဆို မင်းက စာတိုက်ကို စည်းပိတ်ပြီး ဒီနေရာကို လောကကြီးထဲကနေ ထာဝရပျောက်ကွယ်သွားစေဖို့ စီစဉ်နေတာလား"
ကျန်းရှန်ကွမ်းက သူ့ကိုစိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်…အကြည့်များစွာက ပြောင်းလဲသွားနှင့်ပြီဖြစ်ပြီး ယန်ကျန့်သာစာတိုက်ကို တံဆိပ်ခတ်ပိတ်ရန် ရွေးချယ်လျှင် ဒါက သူတို့က စာတိုက်အတွင်းမှ နောက်ဆုံးပျောက်ဆုံးနေသော ဝိညာဉ်အသုတ်ဖြစ်လာပြီး ထာဝရ ဒီမှာ ချန်ထားခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် မေ့လျော့ပြီး တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဟု ဆိုလို၏။
သူတို့အတွက် ဒါက ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုတစ်မျိုးဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
မည်သူကမှ ဒီအဖြစ်ကို မြင်လိုမည်မဟုတ်ပေ။
ယန်ကျန့်သာခေါင်းညိတ်လိုက်လျှင် သူက ဒီနေရာမှ လူတိုင်း၏ ရန်သူဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
"အားလုံးပဲ တည်ငြိမ်ကြပါ"
ယန်ရှောင်က သတိပေးချက်တစ်ခု ထုတ်ပြန်လိုက်၏။
သတိပေးချက်က ထိရောက်၏။
အကြည့်အတော်များများက ရုပ်သိမ်းသွားပြီး ဝှက်ထားကာ ယန်ရှောင်၏ ရန်လိုမှုကို မနှိုးဆော်လိုပေ။
ယန်ကျန့်ကလည်း သူ၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက ဒီလူများ၏ အာရုံကြောများနှင့် တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားသည်ကို နားလည်သောကြောင့် သူက စကားပြောထွက်လိုက်သည်။
"စာတိုက်က မန်နေဂျာတစ်ယောက်လိုတယ်။ ငါဒါကိုစွန့်ပစ်လိုက်ရင် ဒါကဆောင်ကြဉ်းလာနိုင်တဲ့ အန္တရာယ်က မန်နေဂျာတစ်ယောက်ရှိတာထက် ပိုကြီးမားလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် ငါစာတိုက်ကို လုံးဝ စည်းပိတ်လို့မရဘူး ခက်ခဲစွာအောင်မြင်နိုင်ရင်တောင် ဒါက ရေရှည်ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုမဟုတ်ဘူး"
"မန်နေဂျာတစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်ပြီး စာတိုက်စည်းမျဉ်းတွေကို ပြောင်းလဲကာ စာပို့တာဝန်ကို ဖျက်သိမ်းလိုက်မယ် ဒါငါ့ရဲ့အတွေးပဲ"
"ဒါဆို မင်းက အသစ်စက်စက်စာတိုက်တစ်ခုကို ဖန်တီးချင်တာပေါ့"
ယန်ရှောင်က ယန်ကျန့်၏ အတွေးကို နားလည်သွား၏။
"အရမ်းကောင်းတဲ့ အယူအဆတစ်ခုပဲ မျိုးဆက်သစ်နဲ့ လိုက်ဖက်တယ်။ စာတိုက်က တကယ်ပဲ အရမ်းခေတ်မမီတော့ဘူး ပြောင်းလဲမှုက မရှိမဖြစ်လိုအပ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းစာတိုက်ကို ဘယ်လိုပြောင်းလဲဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"
ယန်ကျန့်က ဆို၏။
"ဒါက စာတိုက်က ဘယ်လောက်တန်ဖိုးရှိသလဲဆိုတာပေါ်မှာ မူတည်တယ်။ ငါ့အတွက် တန်ဖိုးသိပ်မရှိဘူးဆိုရင် ငါဒါကိုပုဂ္ဂလိကပိုင်လုပ်ပြီး လုပ်ငန်းဆောင်တာ အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်မယ်"
"တော်တော်ရည်မှန်းချက်ကြီးတာပဲ တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို မင်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်အိမ် နောက်ဖေးအဖြစ် ပြောင်းလဲချင်တာလား"
ကျန်းရှန်ကွမ်းက မှတ်ချက်ပေး၏။
ယန်ရှောင်ကတော့ စဉ်းစားနေပြီး ခဏတာစဉ်းစားပြီးနောက် ဆို၏။
"စာတိုက်ရဲ့တန်ဖိုးက အချက်နှစ်ချက်မှာ တည်ရှိတယ်။ တစ်ခုက စာပို့သမား ပြီးတော့ ဒုတိယတစ်ခုက စာတိုက်အတွင်းမှာ အကျဉ်းချထားတဲ့ တစ္ဆေကြမ်းတွေပဲ။ တစ္ဆေကြမ်းတွေရဲ့တန်ဖိုးက သေချာပေါက် အကန့်အသတ်ရှိတယ် လုံးဝထိန်းချုပ်ဖို့မဖြစ်နိုင်ဘူး။ စာတိုက်ထဲက စာပို့သမားအရေအတွက်ကလည်း အခုများများစားစား မရှိတော့ဘူး အနာဂတ်မှာ လျော့နည်းသွားရုံပဲရှိမယ်။ အကြီးမားဆုံး တန်ဖိုးအကြောင်း ပြောရရင် ဖြစ်နိုင်တာက ဒါက ငါတို့ပဲ သေဆုံးပြီးသားတစ္ဆေတွေပေါ့"
"ငါတို့က ဆီဆေးပန်းချီကားကနေ ဘယ်တော့မှမလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး ငါတို့မှာတန်ဖိုးမရှိဘူး"
ကျစ်ဆံမြီးကြီးနှစ်ခုနှင့် အမျိုးသမီးက ဆို၏။
ယန်ရှောင်က အေးစက်သော်လည်း အနည်းငယ်မာနကြီးစွာ ဆို၏။
"ဆီဆေးပန်းချီကားကနေ ထွက်ခွာစရာမလိုပါဘူး။ ငါတို့အဲဒီပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ဆီဆေးပန်းချီကားကို ပြန်ရယူနိုင်ရင် ငါတို့အပြင်ဘက်ကို ဆီဆေးပန်းချီကားရဲ့ ကမ္ဘာအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တယ်"
"တစ္ဆေပန်းချီကားလား"
ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာက တင်းမာသွားပြီး ယန်ရှောင်၏ စကားများနောက်ကွယ်မှ ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်းနားလည်သွား၏။
တစ္ဆေပန်းချီကားကို ပြန်လည်ရယူပြီး ၎င်း၏လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ လက်တွေ့ဘဝကို တိုက်စားကာ အပြင်ဘက်ကို ဆီဆေးပန်းချီကားတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်လျှင် သူတို့က သဘာဝအတိုင်း အများကြီးပိုကျယ်ပြန့်သော လှုပ်ရှားမှုအကွာအဝေးရှိပေလိမ့်မည်။ ပြန်လည်မရှင်သန်လျှင်တောင် သူတို့က တစ္ဆေပန်းချီကား၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ လက်တွေ့ဘဝကို နှောင့်ယှက်ပြီး အပြစ်ပေးခြင်းမရှိဘဲ လှုပ်ရှားနိုင်သည်။
ဆီဆေးပန်းချီကားအတွင်းတွင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာသော ဝိညာဉ်တစ်စုက မတားဆီးနိုင်ပေ။
ဒီအချက်ကို သိရှိသွားသောအခါ ယန်ကျန့်က သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။
ဒီနေရာတွင် လူအုပ်ကြီးတစ်စုရှိပြီး အားလုံးက တစ္ဆေစာပို့တိုက်က ဆယ်စုနှစ်များစွာ စုဆောင်းခဲ့သူများဖြစ်ပြီး စာသုံးစောင်ပို့ဆောင်ခဲ့သော ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကာ တစ်ကြိမ် တစ္ဆေပန်းချီကား၏ ကမ္ဘာနှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်လျှင် ဒီလူများက အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုကို ပါဝင်နိုင်သည်။
အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးအရာမှာ…သူတို့က ၎င်းအတွင်းမှ တစ္ဆေပန်းချီကား၏ သဘာဝလွန် စွမ်းအားအချို့ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထား၏။
တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကိုအမှတ်ရနေသမျှ သူတို့က မသေနိုင်ပေ။
ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူဝိညာဉ်တစ်စုက တစ္ဆေကြမ်းများ၏ လက္ခဏာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သတ်ဖြတ်၍မရနိုင်ဘဲ သူတို့၏သက်ရှိဘဝမှ သဘာဝလွန်စွမ်းအားများလည်း ရှိနေသည်။ သူတို့ကို သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အသုံးချခဲ့လျှင် ယန်ကျန့်က သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ် အများစုကို ဖယ်ရှားပစ်မည်ဟု ယုံကြည်၏။
သာမန်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များက ယန်ရှောင်နှင့် ကျန်းရှန်ကွမ်းကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သူများကို မရပ်တန့်နိုင်ပေ။
S-အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များအတွက်မူ သူတို့ကိုမကိုင်တွယ်နိုင်လျှင်တောင် အရေးသိပ်မကြီးပေ။ အပြင်ဘက်တွင် ထိုကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်အရေအတွက်က အလွန်နည်းပါးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
"အဲဒီတစ္ဆေပန်းချီကားက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ် အပြင်ဘက်မှာ လူတွေအများကြီး ဒါကြောင့်သေဆုံးသွားတယ် ဒါကိုပြန်လည်ရယူဖို့ အရမ်းခက်ခဲတယ်"
ယန်ကျန့်က ဆို၏။
တစ္ဆေပန်းချီကားကို ပြန်လည်ရယူရန် သူတို့က ဆင်းသက်လာသော ပန်းချီကားမဟုတ်ဘဲ ရင်းမြစ်ပန်းချီကားကို သေချာပေါက် ပြန်လည်ရယူရမည်။
သို့သော် တစ္ဆေပန်းချီကား၏ စစ်မှန်သော ရင်းမြစ်ကို အဖိုးကြီးချင်က ဖိန်အန်းမျှော်စင်တွင် ချိတ်ပိတ်ထားနှင့်ပြီဖြစ်ပြီး လီကျွင်းထိန်းချုပ်ထားသော တစ်ချပ်ပင်လျှင် ဆင်းသက်လာသော တစ္ဆေပန်းချီကားတစ်ချပ်မျှသာဖြစ်သည်။
လီကျွင်းကသာ ပါးနပ်ပြီး ဆင်းသက်လာသော တစ္ဆေပန်းချီကားကို အသုံးပြု၍ စစ်မှန်သော တစ္ဆေပန်းချီကားနှင့် ဆက်သွယ်ကာ စစ်မှန်သော တစ္ဆေပန်းချီကား၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားကို သွယ်ဝိုက်၍ အသုံးပြုခဲ့သည်။
"အန္တရာယ်နဲ့ အမြတ်က အချိုးကျတယ်"
ယန်ရှောင်က ဆို၏။
"စွမ်းရည်ကြီးမားလာတာနဲ့ ကြီးမားတဲ့အရာတွေလုပ်ဖို့ တာဝန်ရှိလာတယ် တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး ထိပ်တန်းဝိညာဉ်တစ်စုကို ပိုင်ဆိုင်တာက ကြီးမားတဲ့စျေးနှုန်းတစ်ခု ပေးချေဖို့လိုအပ်တယ် ဒါက လွယ်လွယ်ကူကူလုပ်လို့ရတဲ့အရာမဟုတ်ဘူး"
ယန်ကျန့်က အချိန်အကြာကြီး စဉ်းစားပြီးမှ ဆို၏။
"ငါတစ္ဆေပန်းချီကားကို ပြန်မယူလာနိုင်ဘူး"
သူက သူ၏ကန့်သတ်ချက်များကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝန်ခံလိုက်၏။
"ဒါက တော်တော်နှမြောစရာပဲ"
ယန်ရှောင်က အနည်းငယ်နောင်တရမှုကို ပြသလိုက်၏။
သို့သော် ယန်ကျန့်က ထို့နောက် ဆို၏။
"ဒါပေမဲ့ ငါတစ္ဆေပန်းချီကားရဲ့ ဆင်းသက်လာတဲ့တစ်ခုကို ယူဆောင်လာနိုင်တယ် ဆင်းသက်လာတဲ့ တစ္ဆေပန်းချီကားကနေတစ်ဆင့် ငါတို့စစ်မှန်တဲ့ တစ္ဆေပန်းချီကားရဲ့ ကမ္ဘာနဲ့ ဆက်သွယ်နိုင်သေးတယ်"
"ဒါကအသုံးမဝင်ဘူး တစ္ဆေပန်းချီကားကပဲ လက်တွေ့ဘဝကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး ငါတို့ကိုလက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ သွယ်ဝိုက်ပြီး ပေါ်ပေါက်ခွင့်ပေးတယ် တစ္ဆေပန်းချီကားကို မထိန်းချုပ်နိုင်တာက ငါတို့ဒီဝိညာဉ်တွေက တန်ဖိုးမရှိဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ"
ကျန်းရှန်ကွမ်းက ခေါင်းခါလိုက်၏။
သူ၏အချက်ကလည်း မှန်ကန်၏။
တစ္ဆေပန်းချီကား၏ လက္ခဏာမှာ လက်တွေ့ကမ္ဘာကို ပန်းချီကားထဲသို့ ယူဆောင်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ဒီကြားခံမရှိဘဲ သူတို့က အမှန်တကယ်ပင် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားပေလိမ့်မည်။
"စံပြအခြေအနေက သဘာဝအတိုင်း အဲဒီလိုပဲ ဒါပေမဲ့ တစ်ဆင့်လျှော့ချတာက မအောင်မြင်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး မပြည့်စုံတဲ့နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်ရင်တောင် ဒါမှာသူ့ရဲ့မပြည့်စုံတဲ့ အသုံးဝင်မှုတွေရှိတယ် ငါ့မှာအတွေးတစ်ခုရှိတယ် မေးခွန်းက မင်းတို့ငါနဲ့အတူရပ်တည်ပြီး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ဖြေရှင်းရာမှာ ငါ့ကိုကူညီဖို့ ဆန္ဒရှိလား ဒါမှမဟုတ် မင်းတို့လွတ်မြောက်မှုနဲ့ လုံးဝပျက်စီးခြင်းကို ရှာဖွေဖို့ ရှိနေတုန်းပဲလား"
ယန်ကျန့်က လူတိုင်းကို မေးလိုက်၏။
ထင်ရှားသည်မှာ ဒီမေးခွန်းတင်ပြလိုက်သည်နှင့် ဒီဝိညာဉ်များက အခုရွေးချယ်မှုတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရ၏။