သေဆုံးသူများ

ယန်ကျန့်နှင့် ယန်ရှောင်တို့ကြားမှ စကားပြောဆိုမှုအတိုချုပ်အပြီးတွင် စာတိုက်၏ အနာဂတ်လားရာကို ဆုံးဖြတ်ခဲ့၏။

ဆီဆေးပန်းချီကားများထဲတွင် ပိတ်မိနေသော အခြားဝိညာဉ်များကလည်း စာတိုက်မှာ ရှေ့ဆက်သွားရန် ဖြစ်နိုင်ခြေနှစ်ခုသာရှိသည်ကို နားလည်သွားကြ၏။ ၎င်းကိုယန်ကျန့်က ထိန်းချုပ်ပြီး ယန်မိသားစု၏ ကိုယ်ပိုင်ကစားကွင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်ခြင်း သို့မဟုတ် သူတို့က တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို လုံးဝလွှမ်းမိုးပြီး တစ္ဆေပန်းချီကားများကို အသုံးပြု၍ သူတို့ကိုထိန်းချုပ်ကာ ယန်အမည်ရှိ ဒီလူနှစ်ယောက်အတွက် အလုပ်အကျွေးပြုခြင်းဖြစ်သည်။

မည်သည့်ရလဒ်ပင်ဖြစ်စေ သူတို့က လွတ်မြောက်ခြင်းကို မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် တစ်ခုတည်းသော အားသာချက်မှာ သူတို့က တစ္ဆေပန်းချီကားများကို အသုံးပြု၍ စာတိုက်၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ ယာယီလွတ်မြောက်နိုင်ပြီး သူတို့ကိုအပြင်ဘက်ကမ္ဘာနှင့် ဆက်ဆံရန် အခွင့်အရေးအချို့ကို ရရှိစေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ကုန်ကျစရိတ်မှာ သူတို့က ယန်ကျန့်အတွက် အလုပ်လုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။

ဒီဆီဆေးပန်းချီကားများမှ ဝိညာဉ်များက သူတို့၏သက်ရှိဘဝတွင် စာသုံးစောင်ပို့ဆောင်ပြီး စာတိုက်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့သူများဖြစ်ပြီး သူတို့၏ဉာဏ်ပညာနှင့် စွမ်းရည်များက သာမန်လူများထက် အများကြီးသာလွန်၏။ သူတို့လိုလူများက တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အစီအစဉ်များကို လိုက်နာရန် ယေဘုယျအားဖြင့် လက်တွေ့မဆန်ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကြမ်းတမ်းသော လက်တွေ့ဘဝမှာ…ယန်ကျန့်နှင့် ယန်ရှောင်တို့က ဒီဝိညာဉ်များက ရွေးချယ်မှုတစ်ခုပြုလုပ်ရန် လိုအပ်ပြီး ဒီအစီအစဉ်ကို ငြင်းပယ်ခြင်း သို့မဟုတ် သဘောတူခြင်းဖြစ်သည်။

မြင်ကွင်းက သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ခြင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။

ဒီဝိညာဉ်များက စဉ်းစားစပြုလာပြီး သူတို့၏အကြည့်များက သူတို့၏နှလုံးသားထဲတွင် သူတို့၏ရွေးချယ်စရာများကို ချိန်ဆရင်း ရှုပ်ထွေးလာကြ၏။

သူတို့မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိသည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့က လုံးဝပူးပေါင်းပြီး ယန်ကျန့်နှင့် ကျိုးကျယ်ကို ဖယ်ရှားနိုင်ပြီး စာတိုက်ကို ၎င်း၏ ယခင်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေနိုင်သည်။ သို့သော် သူတို့နောက်ထပ်ရင်ဆိုင်ရမည်မှာ အိပ်မက်ဆိုး ယန်ရှောင်၏ စာရင်းရှင်းခြင်းဖြစ်သည်။

အနာဂတ်တွင် ဆီဆေးပန်းချီကားအတွင်းမှ ကမ္ဘာက ငြိမ်းချမ်းတော့မည်မဟုတ်ပေ။

စျေးနှုန်းက အလွန်ကြီးမား၏။

"ငါယန်ကျန့်ကို ထောက်ခံဖို့ ရွေးချယ်တယ်"

ရုတ်တရက် အသံတစ်ခုက ပထမဆုံးထွက်ပေါ်လာပြီး ဒါက ကျန်းရှန်ကွမ်းအမည်ရှိ ထိုလူဖြစ်သည်။ သူက ဒီနေရာတွင် အများစုထက်ပိုကြာနေခဲ့ပြီး စာပို့သမားများ၏ မျိုးဆက်ဟောင်းများထဲမှ တစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရ၏။ ဒီနှစ်များတစ်လျှောက်လုံး သူကမေ့လျော့ခြင်း မခံရခြင်းက သူတစ်ချိန်က အတော်အတန်လွှမ်းမိုးမှုရှိခဲ့ကြောင်း ပြသနေသည်။

"ကျန်းရှန်ကွမ်း မင်းဆုံးဖြတ်ပြီးပြီလား"

တစ်စုံတစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။

ကျန်းရှန်ကွမ်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါဒီအဆုံးမရှိတဲ့ တစ်လပြီးတစ်လ နေ့ရက်တွေကို လုံလောက်သွားပြီ။ ငါအပြင်ဘက်ကို မြင်ချင်တယ် တစ္ဆေကြမ်းတွေနဲ့ နောက်တစ်ခါ ရင်ဆိုင်ရရင်တောင် အရေးမကြီးဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ ငါမေ့လျော့ခံရဖို့ နေ့စဉ်စောင့်ဆိုင်းနေမှာမဟုတ်ဘူး။ ဖြစ်နိုင်ရင် ငါအပြင်ဘက်ကလူတွေအတွက် တစ်ခုခု လုပ်ပေးချင်တယ်။ သူပြောတာကို မင်းတို့မကြားဘူးလား။ တစ္ဆေတွေက ပြန်လည်ရှင်သန်နေပြီ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေက မကြာခဏဖြစ်ပွားနေတယ် အပြင်ဘက်ကမ္ဘာက မလုံခြုံတော့ဘူး"

"မင်းတို့ဆီဆေးပန်းချီကားထဲမှာ ဘာလို့ရှိနေသေးလဲဆိုတာကို သေချာစဉ်းစားကြည့်။ အပြင်ဘက်ကလူတွေက ငါတို့ကိုမှတ်မိနေလို့ပဲ။ သူတို့အတွက် ငါနောက်ဆုံးအားစိုက်ထုတ်မှုတစ်ခု ပေးဖို့ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ် ပြီးတော့ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ဆန္ဒတစ်ခုကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်ကောင်းရဲ့"

သူက သူ၏ဘက်ကိုရွေးချယ်ပြီး ယန်ကျန့်နှင့် ယန်ရှောင်ကို ထောက်ခံလိုက်သည်။

ဆယ်စုနှစ်များစွာ မပြောင်းလဲခဲ့သော စာတိုက်၏ ဖွဲ့စည်းပုံက ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု လိုအပ်၏။ မေ့လျော့ခံဝိညာဉ်တစ်ကောင်အဖြစ် ဆက်လက်နေထိုင်ခြင်းက အလွန်ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရာကျပြီး သူက လုပ်စရာတစ်ခုခု အဓိပ္ပာယ်ရှိသောအရာတစ်ခုခု လိုအပ်သည်။

လူများစွာက ဒီအသံကို ကြားပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်နေကြ၏။

အမှန်တကယ်ပင်…

ကျန်းရှန်ကွမ်းက မှန်ကန်ပြီး အပြင်ဘက်တွင် သူတို့ကိုမှတ်မိနေသေးသော လူများရှိနေကာ သူတို့က မေ့လျော့ခြင်းမခံရသေးဘဲ ဒီနှစ်များတစ်လျှောက်လုံး ထောက်ပံ့မှုအားလုံးက မျှော်လင့်ချက် တစ်စွန်းတစ်စအတွက် ဖြစ်၏။

ယန်ကျန့်က ဆောင်ကြဉ်းလာသော မျှော်လင့်ချက်က အကန့်အသတ်ရှိသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ဒါက ကွဲပြားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဒီဝိညာဉ်များအတွက် ဒါက နှစ်ပေါင်းများစွာအကြာမှ ရှားပါးသော အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်သည်။

သူတို့သာဒီအခွင့်အရေးကို လွဲချော်သွားလျှင် နောက်စာပို့သမားက စာတိုက်၏ ပဉ္စမထပ်သို့ ဝင်ရောက်ပြီး ဆီဆေးပန်းချီကားများထဲသို့ စွန့်စားဝင်ရောက်မည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

"မင်းပြောတာ အရမ်းကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ် ငါဒီလိုမေ့လျော့ခံရတာကို မကျေနပ်ဘူး။ ငါဘာပဲလုပ်လုပ် အနည်းဆုံးတော့ ငါ့ရဲ့တည်ရှိမှုကို သိစေချင်တယ်။ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ဖြေရှင်းလို့ရတယ်ဆိုရင် ဒါက သဘာဝအတိုင်း အကောင်းဆုံးရလဒ်ပဲ ပြင်ပကမ္ဘာကို ပံ့ပိုးပေးပြီး အတိတ်ကအမှားတွေကို ပြင်ဆင်ဖို့"

အချို့က သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

"ငါ့ကိုပါထည့်လိုက် ဆီဆေးပန်းချီကားထဲမှာ ဒီလောက်အကြာကြီး အတူတူနေပြီးမှ ငါတို့လှုပ်ရှားမယ်ဆိုရင် အတူတူလှုပ်ရှားကြစို့"

ဒီဝိညာဉ်များက ယန်ကျန့်နှင့် ယန်ရှောင်ကို ထောက်ခံရန် ဆန္ဒရှိကြောင်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဖော်ပြစပြုလာကြ၏။

သို့သော် ဒါအားလုံးမှာ ကြိုတင်သတ်မှတ်ချက်တစ်ခုရှိပြီး သူတို့က ယန်ကျန့်ကိုထောက်ခံရန် သဘောတူသည်မှာ သူက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ဖြေရှင်းရန် သူတို့၏အကူအညီကို လိုအပ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဒီလိုသာမဟုတ်ခဲ့လျှင် ဝိညာဉ်အများစုက သဘောတူမည်မဟုတ်ပေ။

ပြင်ပကမ္ဘာသို့ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးပြီး အချို့သော ဆွေမျိုးများနှင့် မျိုးဆက်ငယ်များကို သွယ်ဝိုက်၍ ကာကွယ်ပေးခြင်းက မြင့်မြတ်သော စံပြတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဒီအကြောင်းရင်းက အရည်အချင်းရှိပြီး ဉာဏ်ပညာရှိသော လူများကို နားချရန် လုံလောက်သော်လည်း ယန်ကျန့်အတွက်သာ အလုပ်လုပ်ရန်ဆိုလျှင် သူတို့က ဘယ်တော့မှသဘောတူမည်မဟုတ်ပေ။

ယန်ကျန့်အတွက် အလုပ်လုပ်ခြင်းက အရင်ကစာတိုက်၏ ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ခံရခြင်းနှင့် ဘယ်လိုကွာခြားမည်နည်း။

ဒါက နာမည်ပြောင်းလဲခြင်းမျှသာဖြစ်သည်။

သူတို့က ဒီအကြောင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းသိသောကြောင့် ယန်ကျန့်၏ ဘက်တွင် ရပ်တည်နေသော ဝိညာဉ်တိုင်းက ဒီအကြောင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်ကလည်း မိမိကိုယ်ကိုဖော်ပြလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ တာချန်းမြို့ရဲ့ တာဝန်ခံတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါအမြဲတမ်းသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေခဲ့တာ စကားလုံးတွေက မယုံကြည်နိုင်ပေမယ့် မင်းတို့အနာဂတ်မှာ တွေ့ရလိမ့်မယ်"

သူက ကြွားဝါနေခြင်းမဟုတ်ပေ။

သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ကတည်းက သူက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ဖြေရှင်းနေခဲ့ပြီး ကိုယ်ရေးကိုယ်တာပဋိပက္ခများ ယှက်နွယ်နေသော်လည်း အနှစ်သာရက မပြောင်းလဲပေ။

သို့မဟုတ်ပါက ယန်ကျန့်က ဘာကြောင့်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာခဲ့မည်နည်း။

"အရာတွေက မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်သွားတယ်"

ယန်ရှောင်က အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းတို့ကရော မင်းတို့ယန်ကျန့်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး လှုပ်ရှားမှုလုပ်ချင်လား သူသာမသေရင် မင်းတို့မေ့လျော့ခြင်း မခံရနိုင်ဘူး လွတ်မြောက်ခြင်းက မဖြစ်နိုင်ဘူး ဒါကြောင့် မင်းတို့မှာ ရွေးချယ်စရာမရှိဘူး"

ကျန်ဝိညာဉ်များက တိတ်ဆိတ်နေကြ၏။

ယန်ရှောင်၏ စကားများက တိကျ၏။

ယန်ကျန့်သာမသေလျှင် သူတို့က လွတ်မြောက်ခြင်းကို မအောင်မြင်နိုင်ပေ။ ယန်ကျန့်က သူတို့ကိုသတိပြုမိပြီး မှတ်မိသောကြောင့် သူတို့၏မေ့လျော့ခံရမည့် အစီအစဉ်က ကျရှုံးနှင့်နေပြီဖြစ်သည်။

"ငါပူးပေါင်းဖို့ ရွေးချယ်တယ် ကမ္ဘာသစ်ကို ကြည့်ရုံပဲ"

ဝိညာဉ်တစ်ကောင်က လက်လျှော့လိုက်ပြီး သူ၏လက်လျှော့မှုကို ဖော်ပြလိုက်၏။

သို့သော် သူက အလွန်အသက်ကြီးပြီး ဒီနေရာတွင် အနည်းဆုံး နှစ်ငါးဆယ်ကြာ ပိတ်မိနေခဲ့သည်။ သူပျောက်ကွယ်မသွားသေးသော်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းနှင့် မဝေးတော့ပေ။ သူက မျိုးဆက်သုံးဆက်အထိ ရှင်သန်ခဲ့ပြီး အပြင်ဘက်တွင် သူ့ကိုသိသောသူများက သေချာပေါက် အသက်ကြီးနေပြီ။

မကြာမီ ဝိညာဉ်အနည်းငယ်က သူတို့၏ရပ်တည်ချက်ကို ပြောင်းလဲလိုက်ကြ၏။

နောက်ဆုံးတွင် ပန်းပွင့်စကတ်ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်စည်းထားသော လူငယ်အမျိုးသမီးနှင့် ဝိညာဉ်အိုအနည်းငယ်သာ ကျန်တော့၏။

သူတို့က လုံလောက်စွာ အသက်ရှင်ခဲ့ပြီး သေခြင်းကိုမကြောက်ဘဲ အခုအလျှော့ပေးရန် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရွေးချယ်နိုင်မည်နည်း။

"မင်းတို့လူတွေ ဘာအောင်မြင်နိုင်မလဲဆိုတာကို ငါကြည့်ချင်တယ် တစ်ခုတည်းသော ဖော်ပြချက်ကြောင့် ငါသေခြင်းတရားကိုတောင် ဆန္ဒမရှိနိုင်တော့ဘူး အနာဂတ်မှာ မင်းတို့နောင်တမရဖို့ မျှော်လင့်တယ်"

လူငယ်အမျိုးသမီးက ယန်ကျန့်ကို နာကြည်းမှုအကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

သူမက လှုပ်ရှားရန်မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။

သူမလှုပ်ရှားလျှင်တောင် အောင်မြင်နိုင်ခြေမရှိဘဲ ဒီအခြေအနေကို ဖြစ်ပေါ်ခွင့်ပေးရုံသာ တတ်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် သူမက ဒီစကားကို ပြောပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားပြီး စာတိုက်၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာသို့ ဦးတည်သွားကာ အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားသည်။

"စိတ်ချပါ အခွင့်အရေးရှိရင် ငါမင်းကိုလွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးမယ်"

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

သေခြင်းတရားကို ရှာဖွေနေသော ဒီဝိညာဉ်များက မလိုအပ်ပေ။ သူက သူတို့ကိုတစ္ဆေစာပို့တိုက်ထဲတွင် မထိန်းသိမ်းထားချင်ဘဲ သူတို့က ဖယ်ရှားရန် လိုအပ်သော မသေချာမရေရာသည့် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"အခုချိန်ထိ ငါတို့ဝိညာဉ်တွေကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို ဘယ်သူမှမရှာဖွေတွေ့ရှိသေးဘူး ဖြစ်နိုင်တာက လျှို့ဝှက်ချက်က အဲဒီတစ္ဆေပန်းချီကားထဲမှာပဲရှိတယ် ဒါမှမဟုတ် ဒီဆီဆေးပန်းချီကားတွေကို ဘာကဖန်တီးခဲ့လဲဆိုတာကို နားလည်ဖို့ လိုအပ်နိုင်တယ် နည်းလမ်းကိုရှာဖွေဖို့"

ထွက်ခွာသွားသော ဝိညာဉ်တစ်ကောင်က ယန်ကျန့်ကို သတိပေးရန် နောက်ပြန်လှည့်လိုက်၏။

သူတို့က သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်ပျက်စီးခြင်းကို ဆန္ဒရှိသော်လည်း သူတို့က ဒါကိုမအောင်မြင်နိုင်ပေ။

မကြာမီ…ထိုဝိညာဉ်အားလုံးက တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားကြ၏။

ခန်းမဆောင်မှ လူအရေအတွက်က အနည်းငယ်လျော့နည်းသွားသော်လည်း ကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်များက များပြားနေပြီး ယန်ကျန့်လောင်းကြေးထပ်ရန် တန်ဖိုးရှိသော အရေအတွက်တစ်ခုဖြစ်၏။

"စာတိုက်ကနေ ထွက်ခွာပြီးနောက် ငါတစ္ဆေပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို ပြန်လည်ရယူဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ် ရင်းမြစ်မဟုတ်ပေမယ့် ငါ့အစီအစဉ်က ဖြစ်နိုင်သင့်တယ် ဒါပေမဲ့ အဲဒီမတိုင်ခင်မှာ ငါစာတိုက်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို လိုအပ်တယ် ငါ့စိတ်ထဲမှာ တစ်ယောက်ယောက်ရှိတယ် သူ့နာမည်က စုန့်ရန် စာတိုက်မှာ ပျောက်ဆုံးသွားတယ်လို့ သံသယရှိရတယ် ငါသံသယရှိတာက သူဆီဆေးပန်းချီကားထဲကို ဝင်သွားတယ် ဒါပေမဲ့ ငါသူ့ကိုမကြုံတွေ့ခဲ့ဘူး မင်းတို့ငါ့ကိုသူ့ကိုရှာဖွေရာမှာ ကူညီပေးနိုင်မလား"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

သူက ဒီခရီးစဉ်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ စုန့်ရန်ကို ရှာဖွေရန်ဖြစ်ကြောင်း မမေ့သေးပေ။

"စုန့်ရန်လား ခြေထောက်မသန်စွမ်းတဲ့တစ်ယောက်လား ငါသူ့ကိုအဝေးကနေ မြင်ဖူးတယ် သူတကယ်ပဲ ဒီကိုဝင်ခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ လမ်းမှားကို လျှောက်သွားတယ် တစ္ဆေကြမ်းတွေရှိတဲ့နေရာဆီကို ဦးတည်သွားတယ် သူ့ကိုဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာကတော့ မသိရသေးဘူး"

ကျန်းရှန်ကွမ်းက မှတ်ချက်ပေး၏။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ထပ်ပြော၏။

"ဆီဆေးပန်းချီကားတွေရဲ့ ကမ္ဘာထဲမှာ ငါတို့ဝိညာဉ်တွေအပြင် ဒီမှာသိုလှောင်ထားတဲ့ စာတိုက်က တစ္ဆေကြမ်းတွေလည်း ရှိသေးတယ် ငါတို့တောင်မှ အဲဒီနေရာတွေကို ဝင်မစွက်ဖက်ချင်ဘူး ကံမကောင်းစွာနဲ့ ကြုံတွေ့မိရင် မင်းတစ္ဆေတစ်ကောင်နဲ့ ထာဝရနှောင်ဖွဲ့ခံရပြီး လွတ်မြောက်ရခက်ခဲကာ သေခြင်းထက်ဆိုးတဲ့ ဘဝတစ်ခုနဲ့ နေရလိမ့်မယ်"

စာတိုက်အတွင်းမှ သဘာဝလွန်လုပ်ရပ်များအပေါ် မှီခိုနေသော်လည်း သူတို့က သေဆုံးရန် အန္တရာယ်မရှိသော်လည်း တစ္ဆေတိုက်ခိုက်မှုများကို ခံရနိုင်သေးသည်။

တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရခြင်းက အဆုံးမရှိသော ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုကို ဦးတည်သွားသည်မှာ သင်ကမသေဆုံးဘဲ တစ္ဆေကလည်းမသေဆုံးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မည်သူကမှ တစ္ဆေကြမ်းများကို မချဉ်းကပ်လိုပေ။

"ငါစုန့်ရန်ကို ရှာရမယ် သူသေသွားရင်တောင် ငါသူ့အလောင်းကို မြင်ချင်တယ်"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

ကျန်းရှန်ကွမ်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါမင်းကို လမ်းညွှန်ပေးနိုင်တယ်"

"သူက စာတိုက်ကို စီမံခန့်ခွဲနိုင်တဲ့ အလားအလာရှိတယ်လို့ မင်းယုံကြည်ရင် ငါမင်းနဲ့အတူ ခရီးစဉ်အတွက် အဖော်ပြုမယ်"

ယန်ရှောင်က စကားပြောထွက်လာ၏။

"ဘာလို့အတူတူမရွှေ့တာလဲ ဒါမှငါတို့တစ္ဆေကြမ်းတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရမှာကို မစိုးရိမ်ရတော့မှာပေါ့"

တစ်စုံတစ်ယောက်က လူတိုင်းကို စည်းရုံးရန် အကြံပြုလိုက်၏။

ဒီနည်းလမ်းဖြင့် မည်သည့်အခြေအနေကိုမဆို ဖြေရှင်းနိုင်သည်။

"မလိုပါဘူး ငါတို့အနည်းငယ်လောက်ဆို လုံလောက်တယ် ကျန်တဲ့သူတွေက ဒီမှာနေလို့ရတယ် ဒီနေရာကလည်း ကြီးကြပ်မှုလိုအပ်တယ်"

ကျန်းရှန်ကွမ်းက ထိုအကြံပြုချက်ကို ပယ်ချလိုက်၏။

ယန်ကျန့်က ထရပ်ပြီး ဆို၏။

"အချိန်မဖြုန်းတီးနဲ့ လှုပ်ရှားကြစို့"

သူက ကြန့်ကြာခြင်းကို မကြိုက်ဘဲ ချက်ချင်းထွက်ခွာရန် ဆန္ဒရှိသည်။