ပြိုကျသွားသော အထပ်
Vol. 71 Ch. 1057
ယန်ကျန့်က ပဉ္စမထပ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ရောက်လာပြီး ဟောင်းနွမ်းသော သစ်သားလှေကားများပေါ်တွင် ပုံမှန်မဟုတ်မှုများမရှိသလို တစ္ဆေကြမ်းအသစ်များလည်း ပေါ်မလာခဲ့ပေ။
စာအမည်းကို ဆုတ်ဖြဲခဲ့သော စုန့်ရန်က စာတိုက်၏ ဆဋ္ဌမထပ်သို့ သွားခဲ့၏။ စာဆုတ်ဖြဲခြင်းကြောင့် ယူဆောင်လာသော အန္တရာယ်က အများအားဖြင့် ကုန်လွန်သွားပြီဖြစ်ပြီး ယခင်ခြိမ်းခြောက်မှုက တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးလာပုံရ၏။
သို့သော်… ဝှက်ထားသော အန္တရာယ်က ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်၏။
စာတိုက်၏ ပထမထပ်မှ ပင်မတံခါးက ကြေမွသွားပြီး စာတိုက်တစ်ခုလုံးက မီးပျက်နေသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ ဒါက စာတိုက်က ထိန်းချုပ်မှုလွတ်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေများအောက်တွင် ဘာမှမဖြစ်ပျက်ခြင်းက အံ့ဩစရာဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"ပဉ္စမထပ်မှာ အရာအားလုံးက ပုံမှန်အတိုင်းပဲ သဘာဝလွန်ရဲ့ တိုက်စားခြင်းကို မခံရဘူး။ သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်တွေက စာအမည်းကို ဆုတ်ဖြဲတဲ့လူကို ပစ်မှတ်ထားပုံရတယ် ပြီးတော့ ဒီမှာဘာအကျိုးဆက်မှမရှိဘူး"
ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးများက ဧရိယာကို စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးကြည့်ရှုသော်လည်း အမှားအယွင်းတစ်ခုမှမတွေ့ခဲ့ပေ။
တစ်ခုတည်းသော မှတ်သားဖွယ်ရာမှာ…
အခန်းနံပါတ် ၅၀၄ ၏ တံခါးက အခုပွင့်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအခန်းက ယခင်က အစ်မဟုန်၏ အခန်းဖြစ်၏။
ပြီးတော့ ရဲကျန့်က နောက်တစ်ကြိမ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူဘယ်ရောက်သွားသည်ကို မည်သူမျှမသိပေ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူအခန်းတစ်ခုခုထဲသို့ ဝင်သွားသည် သို့မဟုတ် အခြားသဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များကို လိုက်လံရှာဖွေနေခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။
"နောက်ဆုံးပဟေဠိအပိုင်းအစက အခန်း ၅၀၁ မှာပဲ"
ယန်ကျန့်က ပထမအခန်းပေါ်သို့ သူ၏အမြင်အာရုံကို ချက်ချင်းစိုက်လိုက်၏။
သူက အခြားမည်သူ့ကိုမျှ သူနှင့်ပူးပေါင်းရန် မစောင့်ဘဲ လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွား၏။
ဒီအခန်း၏ တံခါးက တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားဆဲဖြစ်သော်လည်း တံခါးအက်ကွဲကြောင်းမှ မှိန်ဖျော့သောအလင်းရောင် ထွက်ပေါ်နေ၏။ အလင်းရောင်က မတောက်ပဘဲ မတည်ငြိမ်စွာ လင်းလက်နေပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖယောင်းတိုင် သို့မဟုတ် ရေနံမီးခွက်မှဖြစ်ကာ လျှပ်စစ်မီးမဟုတ်ပေ။
သူသယ်ဆောင်လာသော မပြည့်စုံသည့် အမျိုးသမီးအလောင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ ယန်ကျန့်က တစ်ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်သွားသော်လည်း ၎င်းကိုအတူတကွ ယူဆောင်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။
သူက အခန်း၏တံခါးကို ဖွင့်ရန်ကြိုးစားရန် ရှေ့သို့ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်သော်လည်း အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ အခန်းနံပါတ် ၅၀၁ ၏ တံခါးက ဒီနေ့သော့ခတ်မထားဘဲ အလွယ်တကူ ပွင့်သွား၏။ အတွင်းတွင် မှိန်ဖျော့သော အဝါရောင်အလင်းက အမှန်တကယ်ပင် ထွန်းလင်းနေပြီး ရေနံမီးခွက်တစ်လုံးမှ ရင်းနှီးစွာ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။
"နောက်ထပ်ရေနံမီးခွက်တစ်လုံးလား။ စုန့်ရန်က အရင်က ပထမထပ်ဧည့်ခန်းဆောင်မှာ ရေနံမီးခွက်တစ်လုံး ကောက်ယူခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ အဲဒီမီးခွက်ထဲက ရေနံက လောင်ကျွမ်းကုန်သွားပြီ။ အခုအသုံးမဝင်တော့ဘူး။ ပြီးတော့ ဒီမှာလည်း ရေနံမီးခွက်တစ်လုံးရှိနေတယ်… နှစ်ခုကြားထဲမှာ ဆက်စပ်မှုတစ်ခုခု ရှိနိုင်မလား။ ဒါမှမဟုတ် ပထမထပ်က ရေနံမီးခွက်က ဒီကနေလာတာလား"
သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် မေးခွန်းအနည်းငယ်ရှိနေ၏။
သံသယများဖြင့် သူက ခြေလှမ်းလှမ်းဝင်လိုက်၏။
ဒီအခန်း၏ အပြင်အဆင်က အခြားအခန်းများနှင့် တစ်ထေရာတည်းတူညီပြီး ခြွင်းချက်အနေဖြင့် အပြင်အဆင်က အနည်းငယ်ထူးဆန်းနေ၏။ ဧည့်ခန်းဆောင်တွင် ကြီးမားသော စားပွဲတစ်လုံးရှိပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် ဘာမှမရှိဘဲ တစ်လုံးတည်းသော ရေနံမီးခွက်သာရှိ၏။ ရေနံမီးခွက်က မီးထွန်းညှိထားပြီး မှိန်ဖျော့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မီးတောက်ငယ်လေးတစ်ခုက ယိမ်းထိုးနေသည်။
အနီးအနားတွင် အနက်ရောင်အရိပ်အချို့ ထင်ဟပ်နေပြီး အလွန်မသဲမကွဲဖြစ်ကာ အလွန်ထူးဆန်းနေ၏။
ရေနံမီးခွက်မှ မီးခွက်ဆီက ထူးခြားသောအနံ့တစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေပြီး တိရစ္ဆာန်အဆီ တစ်မျိုးမျိုးနှင့်တူသော်လည်း အချိန်အကြာကြီး သိုလှောင်ထားသောကြောင့် အနည်းငယ်ပုပ်သိုးနံ့ရကာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အနည်းငယ်မသက်မသာဖြစ်စေ၏။
"အခန်း ၅၀၁ က လူက ဘယ်မှာလဲ။ ဒါမှမဟုတ် အခန်း ၅၀၁ က တစ္ဆေက ဘယ်မှာလဲ"
ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း အလွန်သတိထားနေ၏။
အိမ်နီးချင်းအခန်း ၅၀၂ မှ လူက ဒီအခန်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိပြီး စာပို့သမားကို အခန်းထဲသို့ လမ်းလွှဲခေါ်ဆောင်ကာ သတ်ဖြတ်လိမ့်မည်ဟု ဆိုခဲ့ပြီး ဒီအခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သော သက်ရှိလူတစ်ယောက်မှ ထွက်မသွားနိုင်ခဲ့ပေ။
သို့သော် ရလဒ်က အနည်းငယ်မမျှော်လင့်ထားစရာဖြစ်နေ၏။
ယန်ကျန့်က မည်သည့်တစ္ဆေမှမမြင်ရသလို မည်သည့်အန္တရာယ်နှင့်မှလည်း မကြုံတွေ့ရပေ။ အမှန်တကယ်တွင် အခန်းက အလွန်ပုံမှန်ဖြစ်ပြီး လှည့်လည်သွားလာနေသော တစ္ဆေများ၏ ခြေရာများမရှိပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အိမ်နီးချင်းအခန်း ၅၀၂ တွင် မကြာခဏထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ပွားနေပြီး သေဆုံးသွားသော စာပို့သမားများစွာ၏ အလောင်းများ စုပုံနေ၏။
"ဒီအခန်းထဲမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိသည်ဖြစ်စေ မရှိသည်ဖြစ်စေ ငါနောက်ဆုံးပဟေဠိအပိုင်းအစကို ရှာဖို့လိုတယ်"
စာတိုက်ကို ထိန်းချုပ်ရန် သူက ဒီနေရာမှ အရာအားလုံးကို နားလည်ရန် လိုအပ်၏။
အစိတ်အပိုင်းငါးခုအဖြစ် ခွဲခြားထားသော အမျိုးသမီးအလောင်းက သူ့ကိုဒီနေရာအကြောင်း ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ နားလည်စေနိုင်ပေလိမ့်မည်။
ယန်ကျန့်က ရေချိုးခန်းကို အရင်ဆုံးစစ်ဆေးရန် သွားလိုက်၏။
ရေချိုးခန်းက ဖုန်အလွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ အသုံးမပြုခဲ့သကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ အနည်းငယ်ညစ်ပတ်သော်လည်း ပျက်စီးမှု သို့မဟုတ် သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များ၏ လက္ခဏာများမရှိပေ။
ထို့နောက် သူက အခန်းထဲမှ တစ်ခုတည်းသော အိပ်ခန်းသို့ သွားလိုက်၏။ တံခါးက ပိတ်ထားသော်လည်း သော့ခတ်မထားပေ။
ဖွင့်လိုက်သောအခါ ၎င်းကလည်း လင်းထိန်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ကုတင်ဘေးစားပွဲပေါ်တွင် ယန်ကျန့်က နောက်ထပ်ရေနံမီးခွက်တစ်လုံးကို တွေ့လိုက်ရပြီး အပြင်ဘက်မှ စားပွဲပေါ်မှ တစ်လုံးနှင့် တစ်ထေရာတည်းတူညီကာ မည်သည့်ကွာခြားမှုမှမရှိဘဲ အလောင်းဆီဟု ထင်ရသောအရာကို လောင်ကျွမ်းနေဆဲဖြစ်ပြီး ပုပ်သိုးနံ့ကို ပေးစွမ်းနေ၏။
ကုတင်ဘေးစားပွဲ၏ ဘေးတွင်…ယန်ကျန့်က အဝါရောင်အရည်ဖြင့် ပြည့်နေသော ဖန်ပုလင်းတစ်လုံးကို တွေ့ရှိလိုက်ရပြီး အတွင်းတွင် ဖြူဖျော့သော သေဆုံးနေသည့် လူ၏ခြေထောက် တစ်ဖက်ကို စိမ်ထားကာ ဖော်မယ်လင်ရည်ထဲမှ နမူနာတစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ သို့သော် ဒါက ခြေထောက်တစ်ဖက်တည်းမဟုတ်ဘဲ နှစ်ဖက်ဖြစ်၏။
သို့သော် အလောင်းက နှစ်ပေါင်းများစွာ စိမ်ထားခံရသော်လည်း ပုပ်သိုးခြင်းလက္ခဏာများမရှိပေ။ ယင်းအစား ဒါက အတော်လေး လတ်ဆတ်နေပြီး အတွင်းထဲသို့ ခုမှထည့်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။
"ပထမထပ်ကနေ ယူခဲ့တဲ့ သေဆုံးနေတဲ့လူရဲ့ဦးခေါင်း၊ ဆီဆေးပန်းချီကားက လက်မောင်း၊ ဧည့်ခန်းဆောင်က ခန္ဓာကိုယ်၊ ပြီးတော့ အခန်း ၅၀၁ က ခြေထောက်တွေ။ အလောင်းက အပိုင်းငါးပိုင်းအဖြစ် ခွဲခြားထားတာမဟုတ်ဘူး လေးပိုင်းပဲ ခေါင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်၊ လက်မောင်း၊ ခြေထောက်"
"ဒါပေမဲ့ လက်မောင်းတစ်ဖက်ပဲရှိတယ်။ ငါတစ်ခုခုလွဲချော်သွားခဲ့တာလား"
ယန်ကျန့်က ပြန်အမှတ်ရလိုက်၏။ အမှန်တကယ်ပင် ဖန်ပုလင်းတွင် သေဆုံးနေသော လက်မောင်းတစ်ဖက်သာ ပါဝင်ပြီး နှစ်ဖက်မဟုတ်ပေ။
"ဖြစ်နိုင်တာက အလောင်းကိုယ်တိုင်က မပြည့်စုံခဲ့တာပဲ ပြီးတော့ အဲဒီလက်မောင်းက ဘယ်တုန်းကမှမရှိခဲ့ဘူး"
ယန်ကျန့်က ထင်ကြေးပေးလိုက်၏။
ပထမထပ်ဧည့်ခန်းဆောင်တွင် မြှုပ်နှံထားသော အလောင်းမှလွဲ၍ အလောင်းကိုယ်တိုင်က ပဟေဠိတစ်ခုကဲ့သို့ ပျောက်ဆုံးနေသော အစိတ်အပိုင်းများ ရှိနိုင်၏။ အပိုင်းအစတစ်ခုမရှိဘဲ ပဟေဠိကို ပြီးပြည့်စုံအောင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြီးဆုံးနိုင်မည်နည်း။
"ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားတော့"
ယန်ကျန့်က ဖန်ပုလင်းကို ယူပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် နောက်ဆုတ်စပြုလာ၏။
သူက တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် မကြုံတွေ့ခဲ့ရပေ။
အခန်းထဲသို့ ဘေးကင်းစွာ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ဘေးကင်းစွာ ထွက်ခွာခဲ့၏။
"အခန်း ၅၀၁ မှာ ဘာတစ္ဆေမှလုံးဝမရှိဘူး ဒါက ဗလာအခန်းတစ်ခုပဲ ရေနံမီးခွက်နှစ်လုံးပဲရှိတယ် ဒါဆို တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်တဲ့ရှင်းပြချက်က အဲဒီအခန်းက တစ္ဆေက စာတိုက်ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားတာ ဒါမှမဟုတ် အခန်း ၅၀၂ က လူက လိမ်နေတာပဲ သတင်းအချက်အလက်တချို့ကို တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားတာ"
ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းလဲသွားပြီး အခန်းနံပါတ် ၅၀၂ ကို ကြည့်လိုက်၏။ အခန်း၏တံခါးက မရှိတော့ဘဲ သူ၏ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံထားရ၏။ အတွင်းက အမှောင်မည်းနေပြီး ထူးဆန်းသောအသံအချို့ မှိန်ဖျော့စွာ ထွက်ပေါ်လာကာ သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များကို ညွှန်ပြနေပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်ရန် တွန့်ဆုတ်စေ၏။
"ခေါင်းဆောင် ပဟေဠိအပိုင်းအစကို တွေ့ခဲ့လား"
လီယန်နှင့် အခြားသူများက ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရောက်ရှိလာကြပြီး ယန်ကျန့်က အခန်းထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့် ကြုံကြိုက်သွား၏။
ယန်ကျန့်က ဆို၏။
"အဲဒီဖန်ပုလင်းတွေကို ထုတ်လိုက်"
"အရင်ဖန်ပုလင်းက အခန်းထဲမှာပဲ"
လီယန်က သူတို့အရင်က နေခဲ့သော အခန်းနံပါတ် ၅၀၇ သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်သွား၏။
ကျိုးကျယ်ကလည်း သူတို့ဆီဆေးပန်းချီကားမှ ရရှိခဲ့သော ဖန်ပုလင်းကို သူ၏ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်၏။ အတွင်းတွင် ဖြူဖျော့သော လက်မောင်းတစ်ဖက်ရှိ၏။
"အရာအားလုံးရှိနေတုန်းပဲ ဘာမှမပျောက်ဆုံးသွားဘူး"
လီယန်က အခန်းထဲမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်လာပြီး ဖန်ပုလင်းတစ်လုံးကိုလည်း ကိုင်ဆောင်ထားကာ ၎င်းအတွင်းတွင် လူ့ဦးခေါင်းတစ်ခု ပါဝင်၏။ ဒါက ဆံပင်တိုအမျိုးသမီးတစ်ယောက်၏ ဦးခေါင်းဖြစ်ပြီး မျက်လုံးများပွင့်နေကာ ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး သူမနိုးထလာနှင့်ပြီကဲ့သို့။
ယန်ကျန့်က သူသယ်ဆောင်လာသော အလောင်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ချလိုက်ပြီးနောက် ဖန်ပုလင်းကို ရိုက်ခွဲရန် ကြိုးစားရာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် မာကျောနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။ ၎င်းကိုအလွယ်တကူ မခွဲနိုင်ပေ။ သူက နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းကိုရိုက်ခွဲရန် သဘာဝလွန်ဖိအားသုံးစွဲရန် တစ္ဆေလက်ကို အသုံးပြုခဲ့ရ၏။
ဖန်ပုလင်းကွဲသွားသည်နှင့် အဝါရောင်အရည်များက ယိုဖိတ်ထွက်လာပြီး လေထဲတွင် ထူးဆန်းသောအနံ့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကာ ပျို့အန်ချင်စိတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေ၏။
သူက ကျန်ဖန်ပုလင်းနှစ်လုံးကို တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး ခွဲလိုက်၏။ လက်မောင်းတစ်ဖက်နှင့် အမျိုးသမီး၏ ဦးခေါင်းကို ထုတ်ယူလိုက်၏။
"လက်မောင်းတစ်ဖက် ပျောက်နေတုန်းပဲ"
ဝမ်ယုံက ဆို၏။
"ငါတို့ပဟေဠိအပိုင်းအစအားလုံးကို မတွေ့သေးဘူးထင်တယ်"
အခြားသူများက ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်ကြ၏။ အမှန်တကယ်ပင် အပိုင်းအစလေးခုရှိသော်လည်း ပဉ္စမတစ်ခုက ပျောက်ဆုံးနေ၏။
"ဖြစ်နိုင်တာက ပဉ္စမပဟေဠိအပိုင်းအစဆိုတာ ဘယ်တုန်းကမှမရှိခဲ့ဘူး ဒါမှမဟုတ် ရှိနိုင်တယ် ငါဒါအားလုံးကို မရှာတွေ့သေးရုံပဲ ဒါပေမဲ့ အရေးမကြီးဘူး။ အဓိကအစိတ်အပိုင်းတွေကို ပြန်လည်ရယူပြီးပြီ ငါရလဒ်ကို မြင်ချင်တယ်"
ယန်ကျန့်က စကားဆုံးပြီး အလောင်းကို စတင်စုစည်းလိုက်၏။
အေးစက်သော ခြေထောက်များက ပျော့ပျောင်းပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်ကာ ဖြတ်တောက်ထားသော အစွန်းများက ပြီးပြည့်စုံစွာ ကိုက်ညီနေပြီး ၎င်းတို့ကိုချွန်ထက်သော ကိရိယာတစ်ခုခုဖြင့် ဖြတ်တောက်ခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
ယန်ကျန့်သိသမျှထဲတွင် ဒီလိုလုပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော ကိရိယာမှာ ထင်းခုတ်ဓားဖြစ်၏။
မဟုတ်ဘူး ပုဆိန်တစ်လက်လည်း ရှိသေး၏။
သို့သော် ထိုပုဆိန်က ဆီဆေးပန်းချီကား၏ ကမ္ဘာထဲတွင် တည်ရှိနေ၏။ အပြင်ဘက်မှ စစ်မှန်သော ပုဆိန်ကို မည်သူကိုင်ဆောင်ထားသည် သို့မဟုတ် ဒါက တစ္ဆေကြမ်း၏ လက်ထဲတွင် ရှိမရှိကို မည်သူမျှ မသိပေ။
ခြေထောက်များကို တွဲဆက်ပြီးနောက် အဆစ်မှ ဒဏ်ရာက လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်စပြုလာ၏။ အလောင်းက ကြီးထွားလာပြီး ပျောက်ကင်းကာ အံ့ဩဖွယ်မယုံနိုင်စရာဖြစ်စေသည်ဟု ခံစားရ၏။
"ဒါက ပြဿနာတွေဖြစ်စေမလား။ အလောင်းတွေကို တမင်တကာ ပြန့်ကျဲထားပုံရတယ် ပြီးတော့ ပထမထပ်မှာ မြှုပ်နှံထားတဲ့ အလောင်းက ရှာဖွေတွေ့ရှိမခံချင်ဘူးဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ညွှန်ပြနေတယ်။ အလောင်းကို အခုပြန်လည်အသက်သွင်းတာက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အကျိုးဆက်တစ်ခုခုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တယ်"
ကျိုးကျယ်က ယန်ကျန့်ကို ကြည့်ရင်း အချို့သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်၏။
"ဒါကိုဒီအတိုင်းထားလိုက်တာက အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုဖြစ်နိုင်တယ်"
ကျုံးယန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆို၏။
လီယန်နှင့် ဝမ်ယုံတို့က တိတ်ဆိတ်နေကြ၏။ သူတို့က ဒီချဉ်းကပ်ပုံက မှားယွင်းသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း စူးစမ်းလိုစိတ်က သူတို့၏နှလုံးသားများထဲတွင် မလွဲမသွေ ကြန့်ကြာနေ၏။
ယန်ကျန့်က ဆို၏။
"ဒီဖန်ပုလင်းရဲ့ သက်တမ်းက အများဆုံး ဆယ်နှစ်ကျော်လောက်ပဲရှိတယ်။ ဒါက စာတိုက်နဲ့အတူ တည်ထောင်ခဲ့တဲ့အထိ မရောက်သေးဘူး။ ဒါက တင်းကျပ်စွာ ပြောရရင် ဒီအလောင်းက စာတိုက်ကိုယ်တိုင်နဲ့ သိပ်ပတ်သက်မှုမရှိဘူးဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က အလောင်းကို ခုတ်ပိုင်းပြီး ဒီမှာထားခဲ့ရုံပဲ"
"ငါစပ်စုတာက ဘာလို့အလောင်းက စာတိုက်မှာ ကျန်ရှိနေရပြီး ယူဆောင်မသွားတာလဲ။ သူမသာသက်ရှိဘဝမှာ ရန်သူတစ်ယောက်နဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီး အသတ်ခံခဲ့ရရင် အလောင်းက ယုတ္တိနည်းအရ ဖျက်ဆီးခံရမှာ ဒါမှမဟုတ် ခွဲခြားပြီး အကျဉ်းချခံရမှာ ကြာလှပြီ။ ဒါက တစ်နေရာတည်းမှာ ချန်ထားခံရမှာမဟုတ်ဘူး"
"မင်းထင်တာ ဒီအလောင်းက စာတိုက်မှာ ကျန်ရှိနေရမယ့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုရှိနေလို့လား"
ဝမ်ယုံက ရုတ်တရက် တစ်ခုခုသိရှိသွား၏။
ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ကြည့်နေပြီး ဆို၏။
"လွန်ခဲ့တဲ့ဆယ်နှစ်က အဲဒီစာအမည်းစတင်ခဲ့တဲ့ အချိန်အတိအကျပဲ။ ဒီနောက်ကွယ်က အရာတွေက မရိုးရှင်းနိုင်ဘူး ဒါပေမဲ့ ဒီအလောင်းက အဲဒီစာအမည်းထက် သေချာပေါက် စောတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက အဲဒီဖြစ်ရပ်ရဲ့ အစဖြစ်နိုင်ခြေအရမ်းများတယ်"
သူစကားပြောနေစဉ်မှာပင် အလောင်း၏ လက်မောင်းများက ပေါင်းစပ်ပြီးသွား၏။ သို့သော် ဒါက လက်မောင်းတစ်ဖက် ပျောက်ဆုံးနေဆဲဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီး၏ ဦးခေါင်းကို မတင်ရသေးပေ။
"သတိထား"
ဝမ်ယုံက သတိပေးလိုက်၏။
ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်ပြီး လူတိုင်းကိုသတိထားရန် ညွှန်ပြကာ ထို့နောက် သေဆုံးနေသည့် လူ၏ဦးခေါင်းကို ယူဆောင်လာပြီး ၎င်း၏မျက်လုံးများက ကျယ်ပြန့်စွာ ဖွင့်ထားကာ သေဆုံးရန် မလိုလားသကဲ့သို့ အလောင်း၏ လည်ပင်းပေါ်တွင် တင်လိုက်၏။
အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်မှုက ချောမွေ့စွာ အပြစ်အနာအဆာကင်းမဲ့၏။ ထို့အပြင် အလောင်းက လျင်မြန်သော နှုန်းဖြင့် ကြီးထွားစပြုလာပြီး ဒဏ်ရာ၏ နောက်ဆုံးအနည်းငယ်ကို ပျောက်ကင်းစေလိုက်၏။
သူတို့ရှေ့တွင် လက်မောင်းတစ်ဖက်ပျောက်ဆုံးနေသော ဖြူဖျော့သည့် အမျိုးသမီး အလောင်းတစ်လောင်း လဲလျောင်းနေ၏။ အလောင်းက လုံးဝအဝတ်အစားမပါဘဲ မဟုတ်ပေ။ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အနက်ရောင် စာပို့စက္ကူများ ကပ်နေ၏။ ထိုစာရွက်များကို အလောင်းက အဝတ်အစားများကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း ၎င်းတို့က အထူးအရာဖြစ်ပြီး ကျိန်စာတစ်မျိုးမျိုးကို သယ်ဆောင်ထား၏။
ရဲကျန့်က ယန်ကျန့်ကို ယခင်က သတိပေးခဲ့သောကြောင့် သူက အလောင်းပေါ်မှ ပစ္စည်းများကို ဝင်မစွက်ဖက်ဘဲ ရှောင်ကြဉ်လိုက်၏။
"မျက်လုံးတွေ မှိတ်သွားပြီ"
ယခင်က ဖွင့်ထားသော အလောင်းပေါ်မှ မျက်လုံးများက ဖြည်းညင်းစွာ ပိတ်သွားပြီး သူမ၏နာကြည်းမှုက ထုတ်ဖော်ပြီးသွားသကဲ့သို့ သူမကိုငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူခွင့်ပေးလိုက်သည်ကို လူတိုင်းမြင်လိုက်ရ၏။
သို့သော် ဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိပေ။ အလောင်းက ဒီလောက်နှစ်များစွာ စိမ်ထားပြီးနောက် မပုပ်သိုးခဲ့ပေ။ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခုခုက ၎င်းကိုထိန်းသိမ်းထားရမည်။ ဒါက သေချာပေါက် သာမန်အလောင်းမဟုတ်ဘဲ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ် သို့မဟုတ် တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်၏။
သို့သော် သူတို့၏အတိတ်က အတွေ့အကြုံများက သူတို့ကိုပြောပြသည်မှာ…
ဒါက တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများ၏။
တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ပင်လျှင် ထိုအခြေအနေတွင် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် အသက်ရှင်ပြီးနောက် နိုးထလာနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
အချိန်က တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း နိုးထလာသည့် အရိပ်အယောင်မရှိပေ။
ဘုန်း
ထိုအချိန်တွင် နောက်မှအသံကျယ်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်စေ၏။ အခန်းနံပါတ် ၅၀၅ ၏ တံခါးက ဖွင့်ခြင်းခံလိုက်ရ၏။
"ဖူး ဘယ်လောက် ညစ်ပတ်တဲ့အရာလဲ ဒီလောက်ကျိန်စာသင့်နေတာ။ ငါ ရဲ က တော်တော် အားကောင်းလို့ ကံကောင်းတာပဲ။ တခြားဘယ်သူမဆို သေချာပေါက်သေပြီ"
ရဲကျန့်၏ အသံက ထွက်ပေါ်လာပြီး သူက မာနကြီးစွာ ထွက်လာကာ ကျိုးပဲ့နေသော ဓာတ်ပြားစက်တစ်လုံးကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လက်တစ်ဖက်၏ လက်မောင်းမှ လက်ချောင်းများက အပ်တစ်ချောင်းအဖြစ် ဆောင်ရွက်နေကာ အဆက်မပြတ်ထူးဆန်းသော တေးဂီတသံစဉ်တစ်ခုကို ဖွင့်နေ၏။
ကြားဖြတ်မှုများက ဓာတ်ပြား၏ ပြင်းထန်သော ပျက်စီးမှုကြောင့်ဖြစ်ပြီး တမင်တကာ နှောင့်ယှက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
"နောက်ဆုံးပဟေဠိအပိုင်းအစလား"
ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။ သူက မှားယွင်းစွာ ခန့်မှန်းခဲ့ပြီး အလောင်းက မပြည့်စုံခြင်းမဟုတ်ဘဲ နောက်ဆုံးပဟေဠိအပိုင်းအစကို ရှာမတွေ့ခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။
ရှာမတွေ့ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ လက်မောင်းက အချိန်အကြာကြီး ယူဆောင်သွားခံခဲ့ရပြီး ဖန်ပုလင်းထဲတွင် မသိုလှောင်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
"မင်းတို့က ဝေဒနာရှင်တွေပဲ တကယ်ပဲ အမျိုးသမီးအလောင်းတစ်လောင်းကို လေ့လာဖို့ စုရုံးနေကြတယ်။ ရဲကျန့် ဖြစ်တဲ့ ငါက အဲဒီလိုအရသာမျိုးမရှိဘူး"
ရဲကျန့်က မှတ်ချက်ပေးပြီး သူ၏မျက်လုံးများက ကျယ်ပြန့်သွားကာ ထူးဆန်းသော အစွဲအလမ်းတစ်ခုခု သူ၏အပေါ် ကူးစက်လာမည်ကို ရှောင်ရှားရန် အုပ်စုမှ အလျင်အမြန်အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွား၏။
"ခုနက အခန်းထဲမှာ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲ"
ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။
"အစ်မဟုန်ရော သူ့ကိုတွေ့ခဲ့လား"
"အစ်မဟုန်လား။ မင်းဆိုလိုတာ အဲဒီအနီရောင်ရိုးရာဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ တစ္ဆေအရာလား"
ရဲကျန့်က ဆို၏။
"ဟုတ်တယ် ငါသူ့ကိုတွေ့ခဲ့တယ် ငါတို့အရင်က လှေကားထစ်မှာ တော်တော်လေး တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ် ပြီးတော့ သူက လှည့်စားပြီး ထွက်ပြေးသွားတယ်။ အခန်းထဲမှာ ဘာမှမရှိဘူး ဒီတစ္ဆေအရာက သီချင်းဖွင့်နေတာပဲရှိတယ် ဒါကိုငါဖျက်ဆီးခဲ့တယ်"
"မင်းတကယ်ပဲ အစ်မဟုန်နဲ့ တိုက်ခိုက်ပြီး သူ့ကိုမောင်းထုတ်ခဲ့တာလား"
ယန်ကျန့်က မသေချာဘဲ မယုံနိုင်ဖြစ်နေ၏။
ရဲကျန့်က တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ။ သူက အစ်မဟုန်နှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်ခဲ့ပုံရ၏။
"ငါသူ့ကိုမသတ်နိုင်ခဲ့တာ နှမြောစရာပဲ ဒါပေမဲ့ စိတ်ချပါ နောက်တစ်ခါ ငါသူ့ကိုတွေ့ရင် ရဲကျန့် ဖြစ်တဲ့ ငါက သေချာပေါက် စာရင်းရှင်းပြီး ဆုံးဖြတ်လိမ့်မယ်"
ရဲကျန့်က နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး အနည်းငယ်ရှက်ရွံ့နေ၏။
"မင်းသူ့ကို ဖြုတ်ချနိုင်ရင် ငါ့မှာကန့်ကွက်စရာမရှိဘူး"
ယန်ကျန့်က ဒီနေ့ချောချောမွေ့မွေ့ တိုးတက်မှုက အစ်မဟုန် ရပ်တန့်ခံလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးလိုက်၏။ သို့မဟုတ်ပါက သူမက သေချာပေါက် ပါဝင်ပတ်သက်ပေလိမ့်မည်။
"မင်းတို့ကစားနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က လက်မောင်းတစ်ဖက် ပျောက်နေပုံပဲ။ ကံကောင်းစွာနဲ့ ငါဒါကို အခန်းထဲမှာ အစောကတွေ့ခဲ့တယ်။ ဒီမှာ ဒါကိုက်ညီမလား ကြည့်လိုက်ဦး"
ရဲကျန့်က ဆိုပြီးနောက် ဓာတ်ပြားစက်မှ လက်မောင်းကို အတင်းအကျပ်ဖယ်ရှားပြီး ပစ်ပေးလိုက်၏။
၎င်းကိုဖမ်းယူရင်း ယန်ကျန့်က ဆို၏။
"မင်းလည်း ဒီခန္ဓာကိုယ်ကို တော်တော်စိတ်ဝင်စားပုံပဲ"
"မဟုတ်မမှန်တွေ မဟုတ်ဘူး ငါ့ကိုအသရေမဖျက်နဲ့"
ရဲကျန့်က လျင်မြန်စွာ ခုခံကာကွယ်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွား၏။
"ငါသိချင်တာက ဒါက ဘယ်လိုတစ္ဆေအရာမျိုးလဲ ငါ ရဲကျန့် ကို အကြိမ်များစွာ သတ်နိုင်ခဲ့တာ။ ဖြစ်နိုင်ရင် ငါမင်းတို့အားလုံးရဲ့ရှေ့မှာ ဒါနဲ့နောက်တစ်ခါ တိုက်ခိုက်ပြီး ရဲကျန့် က ဒီတစ္ဆေအရာကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလဲဆိုတာကို ပြချင်တယ်"
ရဲကျန့်က မျက်နှာပျက်မခံပဲ ထူးဆန်းသော အလောင်းကို ဆက်လက်စိန်ခေါ်ချင်နေ၏။
ယန်ကျန့်က တိတ်ဆိတ်စွာ နေပြီး နောက်ဆုံးလက်မောင်းကို အလောင်းပေါ်တွင် ပေါင်းစပ်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။
မကြာမီ…ဒဏ်ရာများက ပျောက်ကင်းနေပြီး ပြည့်စုံသော အလောင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာ၏။
ပဟေဠိအပိုင်းအစအားလုံး စုစည်းမိသွားပြီ။
ယခင်စာပို့သမားများထဲမှ မည်သူမျှ ဒါကိုမအောင်မြင်ခဲ့ဖူးပေ။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင်…အမျိုးသမီးအလောင်းက ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး တစ္ဆေစာပို့တိုက် တစ်ခုလုံးက တုန်ခါစပြုလာကာ မြေငလျင်တစ်ခု ဖြစ်ပွားနေသကဲ့သို့ အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံး ပြိုကျတော့မည့်အလား ထင်ရစေ၏။
ဒါက စိတ်အာရုံခြောက်ခြားမှုမဟုတ်ပေ။ ဒါက အမှန်တကယ် မြေငလျင်ဖြစ်၏။
ယန်ကျန့်က သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးများဖြင့် ပဉ္စမထပ်တံခါးအပြင်ဘက်မှ သစ်သားလှေကားက မခံနိုင်တော့ဘဲ ပြိုကျသွားနှင့်ပြီဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ အက်ကွဲကြောင်းများက မြေပြင်ပေါ်တွင်ပင် ပေါ်လာပြီး ထူထပ်သော ကွန်ယက်တစ်ခုအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွား၏။
"စာတိုက်က ပြိုကျတော့မှာလား"
အခြားစာပို့သမားများက မသေချာဘဲ ထိတ်လန့်နေကြ၏။ ဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိပေ။ တစ္ဆေစာပို့တိုက်က သဘာဝလွန်နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြိုကျနိုင်မည်နည်း။
"မဟုတ်ဘူး စာတိုက်က ပြိုကျနေတာမဟုတ်ဘူး တစ်ခုခုပေါ်ထွက်လာနေတာ"
ယန်ကျန့်က နံရံများကွာကျပြီး မြေပြင်ကွဲအက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ အရာအားလုံးက ပြိုကျလုနီးပါးဖြစ်နေပုံရသော်လည်း လက်တွေ့တွင် မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား ဒီလှုပ်ရှားမှုက စာတိုက်တွင် အချို့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပြောင်းလဲမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေ၏။
ဒီပြောင်းလဲမှုများက အတွင်းမှအပြင်သို့ ဖြစ်ပွားနေ၏။
စာတိုက်၏ စစ်မှန်သော သဘာဝက မိမိကိုယ်ကိုဖော်ထုတ်ပြတော့မည့်အလား ဖြစ်လေ၏။
သို့သော် သူအများကြီးစောင့်ကြည့်ရန် အချိန်မရမီမှာပင်…
ရုတ်တရက်…
မြေပြင်က ကွဲထွက်သွားပြီး အမှန်တကယ် ပြိုကျသွားကာ သူတို့က စာတိုက်၏ စတုတ္ထထပ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကြ၏။ သို့သော် ထို့နောက် စတုတ္ထထပ်ကလည်း ပြိုကျသွားပြီး သူတို့ကိုတတိယထပ်သို့ ပြုတ်ကျစေ၏။
တတိယထပ်ကလည်း ပြိုကျသွား၏။
အထပ်များက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျောက်ကွယ်နေသည်။