နောက်ဆုံး ၆၀၁

အလောင်းကောင်ကို အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်းက နှစ်ပေါင်းများစွာ အိပ်စက်နေခဲ့သော တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်ကို နိုးထလာမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသော်လည်း အပြောင်းအလဲက တစ္ဆေစာပို့တိုက်တစ်ခုလုံးတွင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။

စာတိုက်က တုန်ခါယိမ်းထိုးလာပြီး အင်အားပြင်းထန်သော မြေငလျင်တစ်ခု ဖြစ်ပွားနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

စာတိုက်က ပြိုကျမသွားသော်လည်း အတွင်းမှ နံရံများက ကွာကျလာပြီး သစ်သားလှေကားများ ပြိုကျကာ ကြမ်းပြင်များ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

မူလက စာတိုက်၏ အလယ်ခန်းမဆောင်ကို အမှောင်ထုတစ်လွှာဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသော်လည်း ထိုအမှောင်ထုက အခုအခါတွင် ပြန့်ကျဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်၊ ရဲကျန့်၊ လီယန်၊ ဝမ်ယုံ၊ ကျိုးကျယ်နှင့် ကျုံးယန်တို့အားလုံးက သူတို့ကိုယ်သူတို့ မျှော်လင့်မထားဘဲ ဟာလာဟင်းလင်းထဲသို့ ခြေချမိပြီး ပြုတ်ကျသွားကြကာ အထပ်တစ်ထပ်ချင်းစီ ပြိုကျသွားပြီး ခဏအတွင်းမှာပင် သူတို့က စာတိုက်၏ ပထမထပ်ဧည့်ခန်းဆောင်သို့ ပြန်လည်ကျရောက်သွားကြ၏။

ဖုန်မှုန့်များ လွင့်ပျံလာပြီး အပျက်အစီးများ ပြန့်ကျဲသွား၏။

ဟောင်းနွမ်းသော ပရိဘောဂများက ဆက်လက်မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ဒီနေ့မှာပင် ကျိုးပဲ့သွားပုံရ၏။

"ဖွဟဲ့ ဘယ်လိုညံ့ဖျင်းတဲ့ အဆောက်အအုံလဲ ဒီအတိုင်းပဲ ပြိုကျသွားတယ်။ ဒီအရာကို ဘယ်သူပဲဆောက်ဆောက် လာဘ်စားထားမှာ သေချာတယ်၊ ဂန္ထဝင် အဆောက်အအုံညံ့ပဲ ဒါက ငါ ရဲကျန့်နဲ့သာတွေ့ရင် ငါသူတို့ကို သေချာပေါက် ဖြေရှင်းပစ်မယ်"

ရဲကျန့်က အပျက်အစီးများပေါ်တွင် ရပ်ရင်း မနေနိုင်ဘဲ တံတွေးထွေးလိုက်၏။

"စာတိုက်ကို ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားတယ် ဒါကြောင့် ဒီအဆောက်အအုံအဟောင်းက သူ့ရဲ့ကန့်သတ်ချက်ကို ရောက်သွားပြီး ပြိုကျသွားတာပဲ။ ဒါက အဲဒီအလောင်းကောင်ကြောင့်ပဲ အလောင်းကောင်က မျက်လုံးဖွင့်ပြီး နိုးထလာတဲ့ လက္ခဏာတွေပြတယ် ပြီးတော့ ဒီလိုပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တယ်"

ဖုန်မှုန့်များက လွင့်ပျံနေ၏။

ယန်ကျန့်က ခိုင်မာစွာ ရပ်နေပြီး သူ၏အနီရောင်ရင့်ရင့် တစ္ဆေမျက်လုံးက ပတ်ပတ်လည်ကို လျင်မြန်စွာ စူးစမ်းကြည့်ရှုလိုက်၏။

လွင့်ပျံနေသော ဖုန်မှုန့်များက ချက်ချင်းပင် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခဏအတွင်းမှာပင် မြေပြင်ပေါ်မှ အပျက်အစီးများက ခြေရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွား၏။

သူက အမှိုက်သရိုက်များကို ရှင်းလင်းရန် တစ္ဆေနယ်မြေကို အသုံးပြုလိုက်၏။

လျင်မြန်စွာ…ပတ်ဝန်းကျင်အမြင်အာရုံက ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာ၏။

လီယန်၊ ဝမ်ယုံ၊ ကျိုးကျယ်နှင့် အခြားသူများက မြေပြင်ပေါ်မှ အလျင်အမြန် ထရပ်လိုက်ကြ၏။

သူတို့က ပဉ္စမထပ်မှ ပြုတ်ကျခဲ့သော်လည်း မထိခိုက်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့အားလုံးက သဘာဝလွန်စွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်ထားသော တစ္ဆေဆရာများဖြစ်ကြပြီး သာမန်ပြုတ်ကျမှုတစ်ခုက သူတို့၏အသက်ကို မယူဆောင်သွားနိုင်ပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်းက စာတိုက်အတွင်းမှ အပြင်အဆင်က သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ကြ၏။ ဒါက U-ပုံသဏ္ဌာန် အဆောက်အအုံတစ်ခုဖြစ်ပြီး စုစုပေါင်း အထပ်ငါးထပ်ရှိကာ နံရံများတွင် လှေကားပေါက်များ ပေါ်လာပြီး ထိုလှေကားများက ကွန်ကရစ်ဖွဲ့စည်းပုံဖြစ်ကာ အထပ်အားလုံးကို အပေါ်မှအောက်သို့ ဆက်သွယ်ထား၏။

"နံရံအတွင်းမှာ ဝှက်ထားတဲ့ လှေကားတစ်စင်းလား"

ဝမ်ယုံ၏ မျက်နှာက လင်းလက်သွား၏။

လီယန်က နက်ရှိုင်းသောအသံဖြင့် ဆို၏။

"ငါတို့စတုတ္ထထပ်မှာ ရှိတုန်းက တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတယ် ပြီးတော့ တစ္ဆေပေါ်လာတဲ့အခါ လှေကားတစ်စင်း ပေါ်ပေါက်လာပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။ အခုတော့ လှေကားက ပျောက်ကွယ်သွားတာမဟုတ်ဘဲ အမြဲတမ်းရှိနေခဲ့တယ် နံရံတွေက ဖုံးကွယ်ထားရုံပဲ စာပို့သမားတွေ ရှာဖွေတွေ့ရှိဖို့ မဖြစ်နိုင်အောင် လုပ်ထားတာ"

"ဒါဆို ဒါက စာတိုက်ရဲ့ မူလပုံစံလား။ ပထမထပ်နဲ့ ပဉ္စမထပ်တွေက အပြန်အလှန်ဆက်သွယ်ထားပြီး အလွှာတစ်ခုချင်းစီ ခွဲခြားထားတာမျိုးမရှိဘူး"

ကျိုးကျယ်က မော့ကြည့်ပြီး အနည်းငယ်စစ်ဆေးလိုက်၏။

"အဲဒီလိုသာဆိုရင် ဖြစ်နိုင်တာက အရင်ကစာတိုက်ကို တစ်ယောက်ယောက်က ပြုပြင်မွမ်းမံခဲ့တာပဲ ပြီးတော့ စာပို့သမားတွေ အပေါ်ထပ်တက်ဖို့ စည်းမျဉ်းတွေကို နောက်ပိုင်းမှ သတ်မှတ်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး အစပိုင်းက ရှိခဲ့တာမဟုတ်ဘူး"

လီယန်က ထင်ကြေးပေးလိုက်၏။

ဝမ်ယုံက စဉ်းစားနေ၏။

"မန်နေဂျာတစ်ယောက်တည်းသာ စာတိုက်ကို ပြန်လည်မွမ်းမံပြီး စာပို့ခြင်းအတွက် စည်းမျဉ်းတွေကို ပြန်လည်အဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်ဖို့ အရည်အချင်းရှိလိမ့်မယ်"

"တံခါးခေါက်တစ္ဆေလား။ လော်မျိုးရိုးနာမည်နဲ့ အဲဒီအဖိုးအိုလား"

လီယန်က ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်၏။ ဒီဖြစ်နိုင်ခြေက အလွန်ဖြစ်နိုင်ခြေများ၏။

လော်မျိုးရိုးနာမည်နှင့် ထိုအဖိုးအိုက ဖြစ်နိုင်သည်မှာ မန်နေဂျာအသစ်တစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်ရန် ရည်ရွယ်ရင်း ဒီလိုရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော စာပို့စည်းမျဉ်းကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး သူ့ကိုဆက်ခံရန် ထူးချွန်သော စာပို့သမားတစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်ရန် ရည်မှန်းခဲ့သည်။

"ခဏစောင့်ဦး အဲဒီအလောင်းကရော"

ရုတ်တရက် ကျုံးယန်အမည်ရှိ အမျိုးသမီးက သတိထား၍ မေးလိုက်၏။ ဒါက သူတို့၏အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်းပြန်လည်ညွှန်ပြလိုက်၏။

လူတိုင်း၏ အကြည့်က ပတ်ပတ်လည်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုပြီး မကြာသေးမီက ပေါင်းစပ်ထားသော အမျိုးသမီးအလောင်းကို ရှာဖွေနေကြသည်။

ရုတ်တရက်…

ယန်ကျန့်နှင့် ရဲကျန့်တို့က ပထမဆုံးခေါင်းမော့ပြီး အပေါ်သို့ ကြည့်လိုက်ကြ၏။ ဒါက ပဉ္စမထပ်၏ တည်နေရာဖြစ်၏။

ပဉ္စမထပ်၏ ဧည့်ခန်းဆောင်က ပြိုကျသွားသော်လည်း အခန်းများပတ်လည်တွင် စင်္ကြံတစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးပြီး ထိုနေရာတွင် ထိုမပြည့်စုံသော စင်္ကြံပေါ်၌ ထူးဆန်းသော အမျိုးသမီး အလောင်းတစ်လောင်း ရပ်နေကာ လုံးဝဖြူဖျော့နေပြီး အနက်ရောင်စာပို့စက္ကူများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားလျက် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေ၏။ သူမ၏မျက်လုံးများက အနည်းငယ်အောက်သို့ငုံ့ထားပြီး အောက်ထပ်များမှ လူအုပ်ကို ကြည့်နေ၏။

"သူမက ငါ့ကိုရန်စနေတာပဲ။ ဘယ်သူကမှ ရဲကျန့်အပေါ်မှာ ရပ်ပြီး ငါ့ကိုစီးမိုးကြည့်ရဲတာမျိုး ဘယ်တုန်းကမှမရှိခဲ့ဘူး။ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ သူမက ငါ့ကိုအလေးအနက်မထားဘူး"

ရဲကျန့်က ဒေါသတကြီးဖြစ်ပြီး ချက်ချင်းပင် အပေါ်သို့တက်ကာ အမျိုးသမီးအလောင်းနှင့် နောက်တစ်ကြိမ် ရင်ဆိုင်ရန် လိုလားနေ၏။

သို့သော် ယန်ကျန့်က သူ့ကိုတားလိုက်၏။

"ဘာလို့ငါ့ကိုတားတာလဲ။ ငါက သူမရဲ့ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ဘူးလို့ မင်းထင်နေတာလား"

ရဲကျန့်က မေးလိုက်၏။

"..."

ယန်ကျန့်က ရဲကျန့်၏ တွေးခေါ်ပုံကို နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေ၏။

"အဲဒီအရာနဲ့ တိုက်ခိုက်စရာမလိုဘူး။ စာတိုက်အတွင်းထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေ အရမ်းများလွန်းတယ်။ ငါစုန့်ရန်ပြန်ပေါ်လာတာကိုပဲ စောင့်ဖို့လိုတယ်။ အဲဒီအချိန်အထိ ပြဿနာနည်းတာက ပိုကောင်းတယ် ပြီးတော့ ဒီအမျိုးသမီးအလောင်းရဲ့ အခြေအနေက ထူးဆန်းပုံရတယ် တစ္ဆေတစ်ကောင်နဲ့မတူဘူး။ မင်းသူ့ကို အလျင်စလိုဖယ်ရှားပြီး မကောင်းတဲ့ရလဒ်တွေကို အစပျိုးလိုက်ရင် ဒါကအခြေအနေအတွက် မကောင်းဘူး"

ယန်ကျန့်က အမျိုးသမီးအလောင်းကို စောင့်ကြည့်ရင်း ဆို၏။

ထိုအချိန်တွင် အခြေအနေက တည်ငြိမ်သွားပုံရပြီး သူက နောက်ထပ်ဒုက္ခများ မလိုလားပေ။

ထို့အပြင် ဧည့်ခန်းဆောင်အတွင်းမှ တစ္ဆေကြမ်းငါးကောင်၏ အရိပ်များက လှည့်လည် သွားလာနေဆဲဖြစ်ပြီး ဒါက သူ၏အာရုံစိုက်မှုကို လိုအပ်၏။

"စိတ်ချပါ ငါက အမည်ခံသက်သက်မဟုတ်ဘူး။ ငါသူ့ကိုခုတ်ဖြတ်ပြီးရင် ပြန်လာခဲ့မယ် ဒါကပြဿနာမဟုတ်ဘူး"

ရဲကျန့်က ကြေညာလိုက်၏။

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သူမအပေါ်မှာ အချိန်ဖြုန်းမယ့်အစား ဧည့်ခန်းဆောင်အတွင်းက တစ္ဆေတွေကို အရင်ဆုံး ဘာလို့မဖြေရှင်းတာလဲ။ ငါပြောတာနားထောင် ပဉ္စမထပ်က အမျိုးသမီးအလောင်းကို လောလောဆယ်ထားလိုက်"

သူက ဒီအမျိုးသမီးအလောင်းနှင့်အတူ လျှို့ဝှက်ချက်များရှိသည်ဟု ယုံကြည်ပြီး ရဲကျန့်က ဒါကိုဖျက်ဆီးမည်ကို မလိုလားပေ။

"ကောင်းပြီ မင်းရဲ့တောင်းဆိုမှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး ရဲကျန့်က ယာယီအားဖြင့် သူ့ကိုလွှတ်ထားလိုက်မယ်"

ရဲကျန့်က အမျိုးသမီးအလောင်းကို မကျေမနပ်ဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး မကျေနပ်မှုကို ဖော်ပြလိုက်၏။

သို့သော် ယန်ကျန့်၏ စကားများက ထင်ရှားစွာ အလေးချိန်ရှိပြီး ရဲကျန့်က ထို့နောက် ဧည့်ခန်းဆောင်အတွင်းမှ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေအရိပ်များသို့ သူ၏အာရုံကို လှည့်လိုက်၏။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ယန်ကျန့်က အနည်းငယ်စိတ်အေးသွား၏။ သူက ရဲကျန့်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ပရမ်းပတာဖြစ်စေမည်ကို အမှန်တကယ် စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ အခုတော့ ရဲကျန့်က ပို၍လိုက်လျောညီထွေဖြစ်ပြီး သူ၏ဆန္ဒများကို မဆင်မခြင် မလိုက်နာဘဲ နေပုံရ၏။

"အဲဒီဖြစ်တည်မှုကို ယာယီလျစ်လျူရှုထားလိုက် ဆက်စောင့်နေပါ။ စုန့်ရန်မသေသေးရင် သူပြန်လာသင့်တယ် ပြီးတော့ စာအမည်းတွေကို ဆုတ်ဖြဲရာကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတိုက်ခိုက်မှုက ကုန်လွန်သွားပြီ။ ဒါက မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေမရှိဘဲ ရှေ့ဆက်ဘေးကင်းမှုတစ်ရပ်ကို ဆိုလိုတယ်"

ယန်ကျန့်က လီယန် ဝမ်ယုံနှင့် အခြားသူများကို အကြံပေးလိုက်၏။

"မဖြေရှင်းရသေးတဲ့ တစ္ဆေတွေကရော"

ဝမ်ယုံက မေးလိုက်၏။ သူက ဧည့်ခန်းဆောင်အတွင်း လှည့်လည်သွားလာနေသော တစ္ဆေအရိပ်လေးခုကို ဆိုလို၏။

"သူတို့ရဲ့သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကို သိနေတာနဲ့ လောလောဆယ် ဘာပြဿနာမှရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် အဲဒီတစ္ဆေဖြစ်တည်မှုတွေကို ဖြေရှင်းဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ရဲကျန့်တစ်ယောက်တည်းပဲ ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုကို စဉ်းစားနိုင်လိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်၏။

လူတိုင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရဲကျန့်က အတော်လေး စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ထိုတစ္ဆေအရိပ်များကို စတင်လေ့လာနေ၏။

ရဲကျန့်က သူ၏ထူးခြားဆန်းပြားမှုရှိသော်လည်း သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များအတွင်း လိုအပ်သော ဉာဏ်ပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ကြမ်းတမ်းသော အင်အားကိုသာ အားမကိုးပေ။

"အရိပ်တွေက စိတ်အာရုံခြောက်ခြားမှုသက်သက်ပဲ ရင်းမြစ်က သော့ချက်ပဲ။ နောက်ထပ် ပဟေဠိဖြေရှင်းရမယ့် ကစားပွဲတစ်ခုလား။ ရဲကျန့်က ဒါကိုသေချာပေါက် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်တယ်"

ရဲကျန့်က တစ္ဆေအရိပ်များကို အာရုံစိုက်ရင်း စဉ်းစားနေ၏။

ထိုအချိန်တွင်…စာတိုက်၏ အခြားအစိတ်အပိုင်းတစ်ခု၌…

ဒါက ရှားရှားပါးပါး ခြေချလေ့ရှိသော လှေကားတစ်စင်းဖြစ်ပြီး ထိုနေရာတွင် စုန့်ရန်က လက်ရှိတွင် တစ်ယောက်တည်း ခြေထောက်မသန်စွမ်းသော်လည်း အပေါ်သို့တက်နေ၏။ အရိပ်ထုနှင့်တူသော ထူးဆန်းသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုက ရှေ့မှ တိတ်ဆိတ်စွာ လမ်းညွှန်နေပြီး သူ့ကိုလိုက်ပါရန် တိုက်တွန်းနေပုံရ၏။

စုန့်ရန်က အမှန်တကယ်ပင် ထိုသို့ပြုလုပ်ခဲ့၏။

လှေကားများက ရှည်လျားပြီး အဆုံးမရှိဟု ထင်ရကာ အမှောင်ထုက လမ်းကိုလွှမ်းခြုံထားပြီး လေထုက အလွန်အမင်း ဖိနှိပ်နေကာ ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး သူ၏နှေးကွေးပြီး လေးလံသော ခြေလှမ်းများ၏ ပဲ့တင်သံဖြင့်သာ ကျိုးပဲ့နေ၏။

ကျဉ်းမြောင်းပြီး မှိန်ဖျော့ကာ တင်းမာနေသော လှေကားက တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အာရုံကြောများကို အလွယ်တကူ တင်းမာစေ၏။ သို့သော် စုန့်ရန်က တည်ငြိမ်ပြီး တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိပေ။ ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ စာတိုက်ထဲမှာ ထိတ်လန့်စရာဖြစ်ရပ်တွေ အများကြီးကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အထီးကျန်ညတွေ ရှိခဲ့ရာ ဒါက ဘာမှမပြောပလောက်ပေ။

ထာဝရလမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့…

လှေကားက အဆုံးသို့ရောက်ရှိသွားပြီး အခန်းတစ်ခန်းရှိနေ၏။

တံခါး၏ ဘေးနှစ်ဖက်စလုံးတွင် မှိန်ဖျော့သော နံရံမီးအိမ်များက လင်းလက်နေပြီး တံခါးပေါ်တွင် ကြေးဝါအခန်းနံပါတ်ပြားတစ်ချပ် ချိတ်ဆွဲထားကာ နံပါတ်မှာ ၆၀၁ ဖြစ်၏။

၆၀၁

စုန့်ရန်၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွား၏။

"တကယ်ပဲ စာတိုက်ရဲ့ ဆဋ္ဌမထပ်က ရှိနေတာပဲ ပြီးတော့ ဒါက ပဉ္စမထပ်နဲ့ မဆက်သွယ်ဘဲ တစ်ယောက်တည်း သီးခြားရပ်တည်နေတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့နေရာတစ်ခုလိုပဲ"

သူ၏အကြည့် ပြန်ရောက်လာသောအခါ…

ကျွီ

အခန်းနံပါတ် ၆၀၁ ၏ တံခါးက ရုတ်တရက် ပွင့်သွား၏။ နံရံမီးအိမ်က အနည်းငယ်လင်းလက်သွားပြီး ထူးဆန်းသော အဖိုးအို၏ ပုံရိပ်က ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွား၏။

ထိုပုံရိပ်က သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်တစ်ခုခုလိုဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော တစ္ဆေမဟုတ်ဘဲ သီးခြားလူများကို ဒီနေရာသို့ လမ်းညွှန်ရုံသက်သက်ဖြစ်၏။

"ဒါက ငါ့ကိုအဲဒီအခန်းထဲကို ဖိတ်ခေါ်နေတာပဲ"

စုန့်ရန်က တိတ်တဆိတ်တွေးလိုက်ပြီး သူ၏အခြေအနေက တိုးတက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရကာ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်များ၏ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော ပြန်လည်ရှင်သန်ထကြွမှုမရှိတော့ပေ။ သူ၏ခြေထောက်မသန်စွမ်းမှုအခြေအနေက အလွန်မပြင်းထန်ဘဲ ယခင်ကထက် ပို၍သွက်လက်စွာ လျှောက်လှမ်းနိုင်၏။

"အပြင်ဘက်မှာ ငါပြန်လာတာကို စောင့်နေရင်း မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ကြံ့ကြံ့ခံနေရတဲ့ လူတွေအများကြီးရှိသေးတယ် ငါအချိန်မဖြုန်းတီးနိုင်ဘူး"

စုန့်ရန်က မဆိုင်းမတွဘဲ ထိုအခန်းထဲသို့ ချက်ချင်းခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်၏။

အခန်းက အလွန်မှောင်မိုက်ပြီး အလွန်အမင်း မှောင်မိုက်နေ၏။

အလွန်မှောင်မိုက်သောကြောင့် ဒါက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သူတို့မျက်စိကွယ်သွားပြီလားဟု သံသယဝင်စေ၏။

သို့သော် မကြာမီ ထူးဆန်းသော ရေနံမီးခွက်တစ်လုံးက လင်းလက်လာပြီး ထူးဆန်းသောအနံ့တစ်ခုက လေထဲတွင် ပြည့်နှက်သွား၏။ မီးခွက်ဆီက ပုပ်သိုးနံ့ကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်ကို မသက်မသာဖြစ်စေ၏။

"ငါပထမထပ်မှာ ရရှိခဲ့တဲ့ ရေနံမီးခွက်နဲ့ တစ်ထေရာတည်းတူညီတယ်"

စုန့်ရန်က အလင်းရောင်၏ ရင်းမြစ်ဆီသို့ ရွေ့လျားသွား၏။ မကြာမီ သူက ရေနံမီးခွက်ချထားသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

ထိုနေရာတွင် ရှေးဟောင်းစာရေးစားပွဲတစ်လုံးရှိပြီး အချိန်အကြာကြီး အသုံးပြုခြင်းကြောင့် ချောမွေ့ပြောင်လက်နေကာ အချိန်အတော်ကြာ အသုံးပြုခဲ့သကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

စာရေးစားပွဲပေါ်တွင် အနက်ရောင်စာအုပ်ငယ်လေးတစ်အုပ် လဲလျောင်းနေပြီး ၎င်းဘေးတွင် လက်ရေးလှစုတ်တံတစ်ချောင်းနှင့် မှင်တုံးတစ်တုံးရှိ၏။

စုန့်ရန်၏ အကြည့်က အနက်ရောင်စာအုပ်ငယ်လေးပေါ်တွင် ကြာရှည်စွာ ရပ်တန့်နေ၏။ သူက ၎င်းဘေးမှ စုတ်တံနှင့် မှင်တုံးကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်မှာ ၎င်းတို့က သာမန်အရာဝတ္ထုများဖြစ်ပြီး သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများမဟုတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အနက်ရောင်စာအုပ်ငယ်လေးသာ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အငွေ့အသက်ကို သယ်ဆောင်ထား၏။

အနက်ရောင်စက္ကူက အနည်းငယ်ရင်းနှီးနေပုံရ၏။

"ဒါက စာပို့စက္ကူပဲ"

စုန့်ရန်က ၎င်းကိုမြင်သည်နှင့် အရွယ်အစားနှင့် ပုံစံကို ချက်ချင်းသိရှိသွား၏။

သို့သော် သူပိုမိုမစောင့်ကြည့်နိုင်မီမှာပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်မြင်ကွင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ညှိုးနွမ်းနေသော အဖိုးအိုလက်တစ်ဖက်က စားပွဲ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ အမှောင်ထု၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ ရုတ်တရက် ဆန့်တန်းလာပြီး အနက်ရောင်စာအုပ်ငယ်လေးမှ စာမျက်နှာတစ်ရွက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ညင်သာစွာ လှန်လိုက်၏။

ပထမစာမျက်နှာပေါ်တွင် လှပသော နာမည်တစ်ခုကို လက်ရေးလှစုတ်တံဖြင့် ရေးသားထား၏။

လော်ဝမ်ဆုန်

စုန့်ရန်၏ တစ်ကိုယ်လုံးက တင်းမာသွားပြီး သူ၏လက်က အလိုအလျောက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ သူ၏တုတ်ကောက်က သူ၏ဘေးတွင် မရှိတော့သည်ကို သိရှိသွားပြီး သူ၏မျက်နှာက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ညိုမှိုင်းသွား၏။

"လော်ဝမ်ဆုန်လား မျိုးရိုးနာမည် လော်လား ခေါင်းဆောင်ယန်က တံခါးခေါက်တစ္ဆေက မသေဆုံးခင်က မျိုးရိုးနာမည် လော်လို့ ဖော်ပြခဲ့တယ်ထင်တယ်။ သူ့နာမည်အပြည့်အစုံကတော့ ခြေရာခံလို့မရဘူး အဲဒီခေတ်မှာ မှတ်ပုံတင်ကတ်တွေ မှတ်တမ်းတွေမရှိခဲ့ဘူး နာမည်တွေက နှုတ်အားဖြင့်ပဲ လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့တာ ဒါဆို လော်စုန်းဝမ်က အဲဒီလော်ရဲ့ နာမည်အရင်းလား"

"ဒါပေမဲ့ နာမည်က အရေးမကြီးဘူး ဒါက ကုတ်နံပါတ်တစ်ခုပဲ"

သူက သူ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးများလှည့်ပတ်နေရင်း ညှိုးနွမ်းနေသော လက်ကို စိုက်ကြည့်နေ၏။

မကြာမီမှာပင်… ညှိုးနွမ်းနေသော လက်က ဒုတိယစာမျက်နှာကို ဖွင့်လိုက်၏။ ဒုတိယစာမျက်နှာတွင်လည်း နာမည်တစ်ခုရှိပြီး မင်ခြစ်ဘောပင်ဖြင့် ရေးသားထားကာ လက်ရေးက သိမ်မွေ့၏။

"ထျန်းရှောင်ယွဲ့"

ထင်ရှားသည်မှာ ဒါက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၏ နာမည်ဖြစ်သည်။

"မဟုတ်ဘူး ဒါမမှန်ဘူး"

စုန့်ရန်၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွား၏။

"ဒီစာအုပ်ငယ်လေးက မန်နေဂျာတွေရဲ့ နာမည်တွေကို မှတ်တမ်းတင်ထားသင့်တယ် လော်ဝမ်ဆုန်ရဲ့ နာမည်က ပထမစာမျက်နှာပေါ်မှာ ရှိနေတာက သူက ပထမဆုံးမန်နေဂျာဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေတယ် ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ပြန်လည်ရှင်သန်မှုကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ တံခါးခေါက်တစ္ဆေရဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်က လွန်ခဲ့တဲ့တစ်နှစ်ကမှ ဖြစ်ပွားခဲ့တာ"

"ဒီကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုအရ ဒုတိယမန်နေဂျာတစ်ယောက် မရှိသင့်ဘူး"

သို့သော် အနက်ရောင်စာအုပ်ငယ်လေးထဲမှ နာမည်များက အမှန်တကယ်တည်ရှိနေပြီး ထျန်းရှောင်ယွဲ့က လှပစွာ ရေးသားထား၏။ ဒါက စာတိုက်မှာ ဒုတိယမန်နေဂျာတစ်ယောက်ရှိခဲ့ကြောင်း ဆိုလို၏။

သို့သော် အမှောင်ထဲမှ ညှိုးနွမ်းနေသော လက်က မရပ်တန့်ဘဲ တတိယစာမျက်နှာကို လှန်လိုက်၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စုန့်ရန်၏ ဦးရေပြားကို ထုံကျဉ်သွားစေသည်မှာ နောက်ထပ်နာမည်တစ်ခု ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုနာမည်မှာ ကျန်းရှန်ကွမ်း ဖြစ်၏။

စုန့်ရန်က ဒီနာမည်ကို မမှတ်မိသော်လည်း ယန်ကျန့်ကတော့ မှတ်မိ၏။ ကျန်းရှန်ကွမ်း၏ ပုံတူတစ်ချပ်က စာတိုက်အတွင်းတွင် ချန်ထားခဲ့ပြီး သူက ပဉ္စမထပ်၏ စာပို့သမားဖြစ်ကာ စာသုံးစောင်ကို အောင်မြင်စွာ ပို့ဆောင်ပြီး စာတိုက်၏ တည်ရှိမှုမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။

ကျန်းရှန်ကွမ်း၏ နာမည်က ဒီနေရာတွင် ပေါ်လာမည်ဟု မည်သူမျှမမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သူကလည်း မန်နေဂျာတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့နိုင်သလား။

စုန့်ရန်က အများကြီးမစဉ်းစားဘဲ စာအုပ်ငယ်လေးထဲမှ နာမည်များကိုသာ မှတ်သားထားပြီး နောက်မှယန်ကျန့်နှင့် ဆွေးနွေးရန်ဖြစ်သည်။

အမှောင်ထုထဲမှ ဆန့်တန်းထွက်လာသော ညှိုးနွမ်းနေသည့် လက်က ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စတုတ္ထစာမျက်နှာကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်၏။

အနက်ရောင်စာအုပ်ငယ်လေး၏ စတုတ္ထစာမျက်နှာက ဗလာဖြစ်နေပြီး နာမည်မရေးထိုးထားဘဲ စုန့်ရန်ကို ဖြည့်စွက်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေပုံရ၏။

"ဘယ်သူမဆို ဒီကိုရောက်နိုင်ပြီး သူတို့နာမည်ကို ချန်ထားခဲ့ရင် မန်နေဂျာဖြစ်လာမှာလား"

စုန့်ရန်က သူအလေ့အကျင့်အတိုင်း သယ်ဆောင်လာသော ဘောပင်တစ်ချောင်းကို သူ၏အပေါ်အင်္ကျီအိတ်ကပ်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်ပြီး မဆိုင်းမတွဘဲ ကိုင်းညွှတ်ကာ ၎င်းပေါ်တွင် သူ၏နာမည်ကို လျင်မြန်စွာ လက်မှတ်ရေးထိုးလိုက်၏။

စတုတ္ထမန်နေဂျာ- စုန့်ရန်။

နာမည်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးပြီးသည်နှင့် ရုတ်တရက်…မရေမတွက်နိုင်သော တောက်ပသည့် မီးတောက်များက အမှောင်ခန်းထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း ထွန်းလင်းလာကာ ၎င်းတို့က အခန်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ရှုပ်ထွေးစွာ ချထားသော ရေနံမီးခွက်များဖြစ်ပြီး မူလက မှိန်ဖျော့နေသော အခန်း ၆၀၁ ကို ထွန်းလင်းတောက်ပစေ၏။

အမှောင်ထုဆုတ်ခွာသွားသည်နှင့်…စုန့်ရန်က ရှေ့သို့စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်ရာ ညှိုးနွမ်းနေသော လက်တစ်ခါက ပေါ်ထွက်လာခဲ့သော စားပွဲရှေ့မှ နေရာတွင် အခုဘာခြေရာမှမရှိဘဲ ထူးဆန်းပြီး အနက်ရောင်ဝတ်ရုံရှည်တစ်ထည် ချိတ်ဆွဲထားသော ကုတ်အင်္ကျီတင်တိုင်တစ်ခုသာ ရှိနေသည်ကို သိရှိသွား၏။

ဒီအခန်းက လေမရှိပေ။ သို့သော် ကုတ်အင်္ကျီတင်တိုင်ပေါ်မှ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံရှည်က တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းကိုခုမှတို့ထိလိုက်သကဲ့သို့ ရှင်းပြမရနိုင်ဘဲ အကြိမ်အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွား၏။

စုန့်ရန်က ၎င်းကိုသတိထား၍ စောင့်ကြည့်ပြီး သူ၏မျက်နှာထားက စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ သူက အနက်ရောင်ဝတ်ရုံက သာမန်မဟုတ်ဘဲ ယခင်သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များက ၎င်း၏လက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း သေချာနေ၏။

သို့သော် အခုက ဒီအကြောင်းကို နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားရမည့်အချိန်မဟုတ်ဘဲ သူက ဒီနေရာမှ အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ သေချာစေပြီး စာတိုက်၏ စည်းမျဉ်းများကို ပြောင်းလဲကာ စာတိုက်အတွင်းမှ သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်၏။

စုန့်ရန်က မရေမတွက်နိုင်သော ရေနံမီးခွက်အလင်းများ၏ အကူအညီဖြင့် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်၏။ ရုတ်တရက် သူက ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရပြီး ပြီးဆုံးမနေသေးသော ပန်းချီကားတစ်ချပ်၏ ဘေးတွင် အရောင်အမျိုးမျိုးရှိသော ဆေးများရှိကာ အနုပညာလက်ရာက ကြီးမားပြီး ထူးဆန်းကာ အဆောက်အအုံအဟောင်းတစ်ခုကို ပုံဖော်ထား၏။

တစ္ဆေစာပို့တိုက်…

ပန်းချီကားထဲမှ စာတိုက်က ရိုးရှင်းပြီး ရှေ့ပြေးပုံစံတစ်ခုမျှသာဖြစ်၏။

"ငါအခုနားလည်ပြီထင်တယ်"

စုန့်ရန်က အတွေးနက်စွာဖြင့် တွေးတောလိုက်၏။ ဆိုလိုရင်းက ရှင်းလင်းနေ၏။

တစ္ဆေစာပို့တိုက်က မပြီးဆုံးသေးသော ပန်းချီကားတစ်ချပ်ဖြစ်ပြီး မန်နေဂျာတစ်ယောက်ချင်းစီက သူတို့၏ဦးစားပေးမှုအလိုက် သူတို့လိုချင်သော စာတိုက်ကို ဆေးခြယ်ခဲ့ကြသည်။