စာပို့သမားခေတ်၏ အဆုံးသတ်

မီးလုံးများက တစ်ထပ်ပြီးတစ်ထပ် တဖြည်းဖြည်း လင်းထိန်လာ၏။

စာတိုက်တွင် အပြောင်းအလဲများက မြင်သာထင်ရှားစွာ ဖြစ်ပေါ်နေ၏။ အခုပေါ်လာသော မီးလုံးများက မှိန်ဖျော့သော အဝါရောင်မီးသီးများမဟုတ်တော့ဘဲ ဘယ်နေရာကမှန်းမသိ ပေါ်ပေါက်လာပုံရသော မြင့်မားသည့် တောက်ပမှုရှိသည့် အဖြူရောင်အလင်းတန်းများဖြစ်ပြီး အံ့ဩဖွယ်ခံစားချက်တစ်ခုကို ဖန်တီးနေ၏။

"မီးတွေလင်းလာပြီလား။ မီးလုံးအားလုံး အရင်က ကြေမွသွားတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဧည့်ခန်းဆောင်ထဲမှ လူတိုင်းက အံ့ဩတကြီးဖြင့် အပြောင်းအလဲများကို ပတ်ပတ်လည်ကြည့်ရှုနေကြပြီး အနည်းငယ်မယုံနိုင်စရာဖြစ်နေ၏။

ဒါတင်မကသေးပေ… ညစ်ပတ်စွန်းထင်းနေသော နံရံများက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သန့်ရှင်းသပ်ရပ်လာ၏။ မှိုတက်နေသော ကြမ်းပြင်ကလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တောက်ပသော ကြွေပြားများဖြင့် လျင်မြန်စွာ အစားထိုးခံလိုက်ရ၏။ အထပ်များကို ဆက်သွယ်ထားသော လှေကားမှလွဲ၍ ဓာတ်လှေကားနှစ်စင်းပင် ပေါ်လာ၏။ ဟောင်းနွမ်းသော အပြင်အဆင်က ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခေတ်မီပြုပြင်မွမ်းမံမှုအချို့က ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာပုံရ၏။

ကြီးမားသော ပုံဆောင်ခဲမီးဆိုင်းတစ်ခုက ပဉ္စမထပ်မျက်နှာကြက်မှ တွဲလောင်းကျလာပြီး စတုတ္ထထပ်ပတ်လည်တွင် ဆိုင်းထား၏။

နာရီဝက်အတွင်းမှာပင် တစ္ဆေစာပို့တိုက်က ရုတ်တရက် ခမ်းနားထည်ဝါသွား၏။

"တစ်ယောက်ယောက်က စာတိုက်ရဲ့အပြင်အဆင်ကို ပြောင်းလဲနေတယ်။ စီမံခန့်ခွဲသူ တစ်ယောက်တည်းသာ ဒါကိုအောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်တယ်"

ဝမ်ယုံက ချက်ချင်းဆို၏။

သူစကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အပြောင်းအလဲများကလည်း ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ဆိုဖာများ ဘားတစ်ခုနှင့် မီနီကဖေးတစ်ခုပင် အနီးအနားတွင် ပေါ်လာ၏။

ဒါက တစ်ချိန်က တစ္ဆေစာပို့တိုက်ဖြစ်ခဲ့သည်ကို ဒီလောက်အချိန်တိုအတွင်း စိတ်ကူးကြည့်ရန် ခက်ခဲ၏။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီနေရာသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် လာခဲ့လျှင် သူတို့က ဒါကိုအလွန်အဆင့်မြင့်သော ဟိုတယ် သို့မဟုတ် တိုက်ခန်းတစ်ခုဟု မှားယွင်းစွာ ထင်မှတ်ပေလိမ့်မည်။

"ခေတ်တစ်ခေတ်စီရဲ့ စီမံခန့်ခွဲသူမှာ သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်အပြင်အဆင်ပုံစံရှိတယ်။ ဒါက ခေတ်မီပုံစံပဲ ဒါက တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို လွှဲပြောင်းယူလိုက်တဲ့ စီမံခန့်ခွဲသူက ခေတ်သစ်ကနေ လာတယ်ဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတယ်"

ယန်ကျန့်က မှတ်ချက်ပေး၏။

"ဒါဆို စုန့်ရန်က အောင်မြင်သွားပြီ သူက လွှဲပြောင်းယူခဲ့ပြီး ခေတ်ဟောင်းရဲ့ ခြေရာတွေကို စတင်ဖျက်ဆီးနေပြီ"

"ဒီမှာကျန်ရှိနေတဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေက ဖျက်ဆီးခံနေရတယ်။ သူက စီမံခန့်ခွဲသူရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကိုသုံးပြီး တစ္ဆေတွေကို ဒီနေရာကနေ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်နိုင်မလားဆိုတာတော့ မရှင်းလင်းဘူး"

လူတိုင်းက အပြောင်းအလဲများကြောင့် အံ့အားသင့်နေသော်လည်း ယန်ကျန့်က စီမံခန့်ခွဲသူ၏ အခွင့်အာဏာက ဒီနေရာမှ တစ္ဆေများကို တိုက်ဖျက်ရန် လုံလောက်မှုရှိမရှိကို ပို၍စိုးရိမ်နေ၏။

တစ္ဆေစာပို့တိုက် စတင်တည်ထောင်စဉ်က အတွင်းတွင် တစ္ဆေများ သေချာပေါက် မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် စာပို့သမားများ၏ ပို့ဆောင်ရေးမစ်ရှင်များ စတင်လာသည်နှင့် အမျိုးမျိုးသော သဘာဝလွန် ဖြစ်စဉ်များကြောင့် စာတိုက်က တစ္ဆေများ၏ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းကို သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ခံခဲ့ရပြီး တစ္ဆေများကို ထိန်းချုပ်သူအချို့ပင် စာတိုက်ထဲတွင် သေဆုံးသွားကာ မရေမတွက်နိုင်သော သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကို ဖွဲ့စည်းသွား၏။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ… စာတိုက်ထဲမှ ဝှက်ထားသော အန္တရာယ်များက များပြားလာ၏။

ယန်ကျန့်က အတော်လေး အနည်းငယ်ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး စတုတ္ထထပ်မှ တစ္ဆေ၊ ပဉ္စမထပ်မှ အခန်း ၅၀၄၊ အခန်း ၅၀၂ နှင့် စာတိုက်ထဲတွင် လှည့်လည်သွားလာနေသော တံခါးဖွင့်တစ္ဆေတို့ အပါအဝင်ဖြစ်၏။

စီမံခန့်ခွဲသူမရှိဘဲ ဒီတစ္ဆေများကို မရှင်းလင်းနိုင်ဘဲ စာတိုက်ကို တဖြည်းဖြည်း ပို၍အန္တရာယ်များစေ၏။

အခု စုန့်ရန်က လွှဲပြောင်းယူခဲ့ပြီ။ သူက အရာတွေမှန်ကန်သော လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်ရန် သေချာစေရမည်။ တစ်ခုတည်းသော စိုးရိမ်မှုမှာ သူက ဒါကိုပြီးမြောက်အောင်လုပ်ဆောင်ရန် စွမ်းဆောင်ရည်ရှိမရှိဆိုတာပင် ဖြစ်၏။

တစ်နာရီမပြည့်ခင်မှာပင်… မူလတစ္ဆေစာပို့တိုက်က ပျောက်ကွယ်သွား၏။ နေရာက အတူတူပင် ကျန်ရှိနေသော်လည်း ဒါက အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေသော ငါးထပ်ပါ ဇိမ်ခံတိုက်ခန်း တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အထပ်တစ်ထပ်စီမှ အခန်းများက ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်၏။

အထပ်တစ်ထပ်လျှင် အခန်းခုနစ်ခန်း စုစုပေါင်း သုံးဆယ့်ငါးခန်းက မပြောင်းလဲဟု ထင်ရသော်လည်း တံခါးအားလုံးက အသစ်ပြန်ဖြစ်သွားပြီး ကျွီကျွီမြည်နေသော သစ်သားတံခါးများမဟုတ်တော့ဘဲ ခေတ်မီပုံစံတံခါးများဖြစ်နေ၏။

ပဉ္စမထပ်နံရံများပေါ်မှ ဆီဆေးပန်းချီကားများက ကျန်ရှိနေပြီး ဒါတွေကလည်း ဖယ်ရှားမရနိုင်ဘဲ နံရံများပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားဆဲဖြစ်၏။

သို့သော် သူတို့၏နေရာများက ပြောင်းလဲသွား၏။ ပန်းချီကားများက ပဉ္စမထပ်နံရံများမှ အဆက်မပြတ်ပြုတ်ကျလာပြီးနောက် ပထမထပ်ဧည့်ခန်းဆောင်တွင် ချိတ်ဆွဲကာ ပုံတူများက ပန်းချီပြခန်းငယ်လေးတစ်ခုကဲ့သို့ ပေါ်ပေါက်လာ၏။

ယန်ကျန့်က သတိပြုမိလိုက်၏။ အချို့ပန်းချီကားများက နေရာပြောင်းရွှေ့သည့် ဖြစ်စဉ်အတွင်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တစ်နေရာရာတွင် ယူဆောင်သွားပြီး ဝှက်ထားပုံရ၏။

ထိုပျောက်ဆုံးနေသော ပန်းချီကားများက အလွန်ထူးဆန်းပြီး အန္တရာယ်များ၏။ သူတို့၏ရွေးချယ်မှုနှင့် ဖယ်ရှားမှုက စာတိုက်အတွင်းမှ ဝှက်ထားသော အန္တရာယ်များစွာကို ပြေလျော့စေခဲ့ပြီး ဒါက ကောင်းသောအရာတစ်ခုဖြစ်၏။

"ဓာတ်လှေကားတွေက အလုပ်လုပ်တယ်"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ယုံက ဓာတ်လှေကားများထဲမှ တစ်ခုသို့ ချဉ်းကပ်ပြီး ၎င်းကိုလည်ပတ်ရန် ကြိုးစားရာ ဒါက အမှန်တကယ်ပွင့်လာပြီး ပုံမှန်အတိုင်း လည်ပတ်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

"ပဉ္စမထပ်က အလောင်းက ရှိနေတုန်းပဲ"

ယန်ကျန့်က မြင်လိုက်ရ၏။ အမျိုးသမီးအလောင်းက ထိုနေရာတွင် မလှုပ်မယှက် ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်၏။ ထင်ရှားသည်မှာ စီမံခန့်ခွဲသူ၏ အခွင့်အာဏာက ထိုအမျိုးသမီးအလောင်းကို မသက်ရောက်နိုင်ပေ။ ဒီအလောင်းက ယခင်ခေတ်စာတိုက်၏ အကြွင်းအကျန်တစ်ခုဖြစ်ပုံရ၏။

"တစ္ဆေငါးကောင်ရဲ့ အရိပ်တွေကရော"

ယန်ကျန့်က ချက်ချင်းပင် ရဲကျန့်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

ရဲကျန့်က မလှုပ်ရှားဘဲ ပင်မတံခါးဆီသို့ ကြည့်ရင်း ထိုနေရာတွင် ရပ်နေ၏။

အရင်ကတံခါးက ကျိုးပဲ့နေသော်လည်း အခုတော့ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး လည်ပတ်နေသော ဖန်တံခါးတစ်ခုဖြစ်လာ၏။ တစ္ဆေငါးကောင်၏ အရိပ်များက တဖြည်းဖြည်း နောက်ဆုတ်သွားပြီး အသစ်တားမြစ်ထားသော ဝိညာဉ်ဇုန်တစ်ခုအဖြစ် မြင်တွေ့ရ၏။ သူတို့က အပြင်သို့ မောင်းထုတ်ခံနေရသော်လည်း ယန်ကျန့်၏ လှံက သူတို့ကို စိုက်ထား၏။

ကျန်ရှိသော အရိပ်ကို မဖယ်ရှားနိုင်ပေ။ အပြန်အလှန်ဆွဲငင်မှုဖြင့် တစ္ဆေအရိပ်ငါးခုက တံခါးတွင် ရပ်နေပြီး မတိုးသာမဆုတ်သာအခြေအနေတွင် ပိတ်မိနေ၏။

ဒီအချက်ကို သိရှိသွားသောအခါ ယန်ကျန့်က လျှောက်သွားပြီး လှံကိုဆွဲထုတ်လိုက်၏။ ချက်ချင်းပင်… လည်ပတ်နေသော တံခါးက အကြိမ်အနည်းငယ် လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်သွားပြီး တစ္ဆေအရိပ်ငါးခုက စာတိုက်မှ ထွက်ခွာသွားကာ ထို့နောက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ရဲကျန့်က ရှားရှားပါးပါး လိုက်မသွားဘဲ အနည်းငယ်မလိုလားစွာဖြင့် ညင်သာစွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။ သူက တစ္ဆေအရိပ်ငါးခု၏ အားနည်းချက်များကို မတွေ့ရှိရသေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"အပြင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက် လမ်းတစ်ခုရှိတယ်ထင်တယ်"

ရုတ်တရက် ကျုံးယန် အမည်ရှိ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်ရင်း အပြင်ဘက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်၏။

အပြင်ဘက်မှ အမှောင်ထုက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စာတိုက်လမ်းကြောင်းက ပျောက်ကွယ်သွားကာ တိတ်ဆိတ်သော လမ်းတစ်ခုဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရ၏။ အနီးအနားတွင် မြင့်မားသော အဆောက်အအုံများ ဆိုင်များရှိပြီး ထင်ရှားစွာပင် စည်ကားသော လမ်းတစ်ခုဖြစ်၏။

"ဒါ တာဟန်မြို့ပဲ"

ယန်ကျန့်က လှမ်းကြည့်ပြီး ချက်ချင်းမှတ်မိလိုက်၏။

"စာတိုက်ရဲ့တည်နေရာက မူလက တာဟန်မြို့မှာပဲ အခုစုန့်ရန်က စည်းမျဉ်းတွေကို ပြောင်းလဲလိုက်ပုံရတယ် စာတိုက်ကလူတွေကို တာဟန်မြို့ကို တိုက်ရိုက်ပြန်ခွင့်ပေးလိုက်တယ် ဒါက စာပို့သမားရဲ့ကျိန်စာက ပျက်ပြယ်သွားပြီဆိုတာကို ဆိုလိုသင့်တယ် မင်းတို့သံသယရှိရင် လျှောက်ထွက်ကြည့်လို့ရတယ်"

"ငါစမ်းကြည့်မယ်"

ကျိုးကျယ်က စပ်စုစွာ ဆိုပြီး စာတိုက်တံခါးမှ အစပြု၍ လျှောက်ထွက်လိုက်၏။

သို့သော် သူစာတိုက်မှ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် သူအေးခဲသွား၏။ လမ်းမပေါ်တွင် ရပ်ရင်း သူက တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို လုံးဝစွန့်ခွာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ နောက်ပြန်ကြည့်လိုက်လျှင် စွန့်ပစ်ထားသော တစ်ဝက်တစ်ပျက်ဆောက်လုပ်ထားသည့် အဆောက်အအုံတစ်ခုသာ ကျန်ရှိပြီး တစ္ဆေစာပို့တိုက်၏ ခြေရာမကျန်တော့ပေ။

သို့သော် စာတိုက်အတွင်းမှ လူများက ကျိုးကျယ်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို မြင်နိုင်၏။

"စာပို့သမားရဲ့ ကျိန်စာက ဒီအတိုင်းပဲ ပြီးဆုံးသွားတာလား"

ပိတ်ဆို့ထားသော လမ်းပေါ်တွင် ရပ်ရင်း ကျိုးကျယ်က အနက်ရောင်စာပို့စက္ကူကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူလိုက်၏။ ၎င်းကိုထုတ်ယူသည်နှင့် အနက်ရောင်စာပို့စက္ကူက သဘာဝလွန် စွမ်းအားထောက်ပံ့မှု အချို့ ဆုံးရှုံးသွားပြီး ချက်ချင်းကြေမွကာ ရာသီဥတုဒဏ်ခံလိုက်ရပြီး လေထဲတွင် လွင့်ပါသွားသော စက္ကူစုတ်တစ်စမျှသာ ကျန်တော့၏။

သူက ထိတ်လန့်ဝမ်းသာသွား၏။ စွန့်ပစ်ထားသော အဆောက်အအုံကို ထပ်ခါတလဲလဲ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်ရင်း သူဘယ်လိုပဲစောင့်ကြည့်သည်ဖြစ်စေ ဒါက ယိုယွင်းနေသော အဆောက်အအုံတစ်ခုသာဖြစ်နိုင်ပြီး တစ္ဆေစာပို့တိုက်မဟုတ်တော့ပေ။

ထို့အပြင်… သူပြန်မသွားနိုင်တော့ပေ။ သူ၏စာပို့သမားအဖြစ် အမှတ်အသားက ဖယ်ရှားခံလိုက်ရပြီး တစ္ဆေစာပို့တိုက်နှင့် လုံးဝအဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်သွား၏။

"စာပို့သမားတွေရဲ့ ခေတ်က ပြီးဆုံးသွားပြီ"

ယန်ကျန့်က သူ၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ဆိုလိုက်၏။ သူက ကျိုးကျယ်ကို ဂရုမစိုက်သလို သူ့ကိုဒီနေရာသို့ ပြန်လာစေချင်စိတ်လည်းမရှိပေ။

ဝမ်ယုံ ကျုံးယန် ကျန်ရှိနေသော စာပို့သမားနှစ်ယောက်က ကမ္ဘာတစ်ခုခြားသွားသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး အနည်းငယ်မှင်တက်သွားကာ လက်ခံရန် ခက်ခဲနေပုံရ၏။

သူတို့ကိုဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် တစ္ဆေစာပို့တိုက်က ဒီနေ့မှာ တကယ်ပဲပြီးဆုံးသွားပြီလား။

သူတို့က စာပို့သမားများမဟုတ်တော့ဘဲ ကျိန်စာများမှ လွတ်မြောက်ကာ အတင်းအကျပ် ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်များမှ လွတ်မြောက်ပြီး လွတ်လပ်ခွင့်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိကာ ကျန်အရာအားလုံးက သူတို့နှင့် မသက်ဆိုင်တော့ပေ။

"တကယ်ပဲ ပြီးသွားပြီ အနာဂတ်မှာ စာပို့သမားတွေမရှိတော့ဘူး"

ဝမ်ယုံက ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို မီးညှိပြီး အငွေ့ကိုပြင်းပြင်းရှူသွင်းကာ သက်သာရာရစွာဖြင့် ဆို၏။

ကျုံးယန်က သတိထား၍ မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မဒီနေရာကနေ အခုထွက်သွားလို့ရမလား။ ကျွန်မက စာပို့သမားတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူးဆိုတော့ ဒီမှာနေတာက အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ဘူးထင်တယ်"

"သွားပါ ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေက မင်းနဲ့မသက်ဆိုင်တော့ဘူး"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။ သူက ဒီပဉ္စမထပ် စာပို့သမားများနှင့် တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကိစ္စများကို ဖြေရှင်းရန်သာ ပူးပေါင်းခဲ့၏။ အခုပြီးဆုံးသွားပြီဆိုတော့ သူက သူတို့နှင့်ဆက်လက်ပတ်သက်ရန် မလိုအပ်ဟု မြင်ပြီး ကျိုးကျယ်ရော ကျုံးယန်ပါ ထိပ်တန်းအဆင့် တစ္ဆေဆရာများဟု မသတ်မှတ်ဘဲ ခေါ်ယူရန် မလုံလောက်ပေ။

သို့သော် ဝမ်ယုံမှာ ကြီးမားသော စွမ်းရည်ရှိပြီး သူ၏အဖွဲ့တွင် ဝင်ရောက်ရန် ထိုက်တန်၏။

ကျုံးယန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို လှမ်းကြည့်ကာ အတိုချုပ်နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် တစ္ဆေစာပို့တိုက်မှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွား၏။

အပြင်သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းသည်နှင့် သူမက အပြင်ဘက်မှ ကျိုးကျယ်နှင့် ကြုံတွေ့၏။

"ယန်ကျန့်က စာပို့သမားတွေရဲ့ ခေတ်က ပြီးဆုံးသွားပြီ ပြီးတော့ ပဉ္စမထပ်က ငါတို့စာပို့သမားအားလုံး အခုလွတ်လပ်သွားပြီလို့ ပြောတယ်"

ကျုံးယန်က ဆို၏။

ကျိုးကျယ်က သူမကို ကြည့်ပြီး ဆို၏။

"အရင်က ရွေးချယ်မှုက တကယ်ပဲမမှားခဲ့ဘူးထင်တယ်။ အဲဒီယန်ကျန့်က အထင်ကြီးစရာပဲ တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့တယ်။ အဲဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ငါလည်း ထွက်သွားသင့်ပြီ။ မင်းကရော"

"ထုံးစံအတိုင်းပဲ ငါလာခဲ့တဲ့နေရာကို ပြန်သွားမှာပေါ့"

ကျုံးယန်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ဘေးကင်းစွာ ခရီးသွားပါ"

ကျိုးကျယ်က များများစားစားမမေးဘဲ သူမကိုနှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွား၏။

သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက စာပို့သမား၏ ကျိန်စာကြောင့် ရှင်သန်ရန်အတွက်သာ စုရုံးခဲ့ကြပြီး များများစားစား အပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှုမရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် သူတို့က သဘာဝအတိုင်း သူတို့၏လမ်းများကို ခွဲခွာသွားကြ၏။

စာပို့သမားနှစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် စာတိုက်၏ ပထမထပ်ဧည့်ခန်းဆောင်က အများကြီးပို၍ ဗလာဖြစ်သွားပုံရ၏။

ယန်ကျန့် လီယန် ဝမ်ယုံနှင့် ရဲကျန့်တို့သာ ကျန်ရစ်တော့၏။ သေဆုံးသွားသော အစ်ကိုလုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ၎င်းကိုမန်နေဂျာဖြစ်သူ စုန့်ရန်က ယူဆောင်သွားသည်လားဆိုတာ မရှင်းလင်းပေ။

တစ်နာရီခွဲခန့်အကြာတွင်…

အနီးအနားမှ ဓာတ်လှေကားလည်ပတ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး စုန့်ရန်ပျောက်ကွယ်သွားသော နေရာတွင် ဓာတ်လှေကားတံခါးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာ၏။

ဓာတ်လှေကားက တီခနဲမြည်ပြီး ပွင့်လာ၏။ စုန့်ရန်က ခြေထောက်မသန်စွမ်းသော်လည်း ထွက်လာပြီး ဟောင်းနွမ်းသော သံဂေါ်ပြားတစ်လက်ကို အမှီပြုကာ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် တောင့်တင်းသော အပြုံးတစ်ခုရှိပြီး အနည်းငယ်ထူးဆန်းနေပုံရသော်လည်း သူက စိတ်ခံစားမှုကောင်းနေသည်မှာ ထင်ရှား၏။

"ယန်ကျန့် တစ္ဆေစာပို့တိုက်ရဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကို မင်းဘယ်လိုတွေ့လဲ။ ငါဒါက အရင်ကအရမ်းဟောင်းနွမ်းပြီး ထူးဆန်းတယ်လို့ ခံစားရတယ် ဒါကြောင့် သူ့ပုံစံကို ပြောင်းလဲလိုက်တာ"

စုန့်ရန်က ဆို၏။

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မဆိုးပါဘူး။ မင်းအဲဒီတစ္ဆေတွေကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့လဲ"

စုန့်ရန်က သူ၏ဂေါ်ပြားဖြင့် မြေပြင်ကို တို့ထိပြီး ဆို၏။

"အားလုံးကို စာတိုက်အောက်မှာ မြှုပ်နှံထားတယ်။ စာတိုက်က မပျက်စီးသမျှ အဲဒီတစ္ဆေတွေက ပေါ်ထွက်လာမှာမဟုတ်ဘူး။ စာတိုက်က တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်းမှာရှိနေပြီး တစ္ဆေတွေကို အနက်ရှိုင်းဆုံးအလွှာမှာ ထိထိရောက်ရောက် ပိတ်မိစေလို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက တစ္ဆေကြမ်းတချို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာနိုင်ခြေကို မဖယ်ထုတ်နိုင်ဘူး ဒါကြောင့် ငါသတိထားနေဦးမှာပဲ"

ပျောက်ကွယ်သွားသော တစ္ဆေများက အမှန်တကယ်မသေဆုံးဘဲ စုန့်ရန်က တစ္ဆေစာပို့တိုက်၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို အသုံးပြု၍ ဖိနှိပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များက ဘယ်တော့မှ မိုက်မဲမှုကင်းမဲ့ခြင်းမရှိသော်လည်း ဒီရလဒ်က အကောင်းဆုံးဖြစ်နှင့်နေပြီ။ နောက်ဆုံးတော့ တစ္ဆေများကို မသတ်နိုင်ဘဲ ၎င်းတို့ကိုယာယီစီမံခန့်ခွဲခြင်းက အတော်လေး ကောင်းမွန်၏။

"ဒါကောင်းတာပေါ့။ တစ္ဆေကြမ်းတွေ နောက်တစ်ခါ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာရင် ငါတတ်နိုင်သလောက် ကူညီမယ်။ ဒါက ဒုက္ခအများကြီးမဖြစ်စေဘူးလို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

စုန့်ရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်းပြောခဲ့သလိုပဲ ငါဒီမှာတစ်သက်လုံး ပိတ်မိနေပြီ ပြီးတော့ တာဟန်မြို့ထဲကို ဒီတံခါးကနေ ခြေတစ်လှမ်းမလှမ်းနိုင်ဘူး။ ငါတာဟန်မြို့ရဲ့ ဝင်ပေါက်မှာ လသွားလာနေတဲ့ လူတွေကိုပဲ ကြည့်နိုင်တယ် ဒါကြောင့် ငါတစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို ဝင်ဖို့လမ်းကြောင်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်တယ်။ ဒီကိုလာဖို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က တာဟန်မြို့ရဲ့ ဝင်ပေါက်ကို ရောက်ရှိရမယ် ပြီးတော့ ငါ့ကြောင့် ဆွဲသွင်းခံရမယ်"

"နောက်တစ်နည်းရှိသေးတယ် တစ္ဆေနယ်မြေကနေတစ်ဆင့် တိုက်ရိုက်ကျူးကျော်ဝင်ရောက်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ခြွင်းချက်တစ်ခုလို့ ငါယုံကြည်တယ် ထည့်သွင်းစဉ်းစားစရာမလိုဘူး"

"ဒါကြောင့် ဒီမှာနောက်ထပ် သူစိမ်းတွေသေဆုံးတော့မှာမဟုတ်ဘူး"

ဒီအချိန်တွင် သူ၏မျက်လုံးများက လင်းလက်သွားပြီး ယခင်က ပထမထပ်တွင် သူသတ်ဖြတ်ခဲ့သော အပြစ်မဲ့လူသစ်များကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်၏။ သူက ဒါကိုလုပ်ခဲ့သည့်အတွက် နောင်တမရပေ။ အချို့သော စတေးမှုများနှင့် သေဆုံးမှုများက လိုအပ်၏။

"အဲဒီအမျိုးသမီးအလောင်းက ရှိနေတုန်းပဲ မင်းဘယ်လိုထင်လဲ"

ယန်ကျန့်က စုန့်ရန်ကို ကြည့်ရင်း အပေါ်မှ ပဉ္စမထပ်ကို ညွှန်ပြလိုက်၏။ အမျိုးသမီးအလောင်းက ထိုနေရာတွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေဆဲဖြစ်၏။

စုန့်ရန်က စဉ်းစားနေ၏။

"ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ငါအဲဒီအမျိုးသမီးအလောင်းကို မလွှမ်းမိုးနိုင်ဘူး။ ဒါကငါ့ရဲ့စီရင်ပိုင်ခွင့်အပြင်ဘက်မှာပဲ ပြီးတော့ ငါဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး သီအိုရီတစ်ခုရှိတယ်"

"ဘယ်လိုသီအိုရီမျိုးလဲ"

ယန်ကျန့်က မေးလိုက်၏။

စုန့်ရန်က ဆို၏။

"ငါအရင်က စာတိုက်ရဲ့ ဆဋ္ဌမထပ်ကို သွားခဲ့တယ်။ အဲဒီမှာ အခန်းတစ်ခန်းပဲရှိတယ် ပြီးတော့ အဲဒီအခန်းထဲက စားပွဲပေါ်မှာ အတိတ်က စီမံခန့်ခွဲသူတွေကို စာရင်းပြုစုထားတဲ့ အနက်ရောင်မှတ်စုစာအုပ်ငယ်လေးတစ်အုပ် လဲလျောင်းနေတယ်။ အခြေခံအားဖြင့် ပထမစာမျက်နှာမှာ လော်ဝမ်ဆုန်ဆိုတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ဖော်ပြထားတယ် သူက မင်းပြောခဲ့တဲ့ တံခါးခေါက်တစ္ဆေလို့ ငါယူဆတယ်"

"လော်ယုံရဲ့အဘိုး လော်ဝမ်ဆုန်လား"

ယန်ကျန့်က စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါက မှန်နိုင်ခြေများတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက အဲဒီအနက်ရောင်မှတ်စုစာအုပ်ရဲ့ ဒုတိယစာမျက်နှာပေါ်မှာပဲ ဒုတိယနာမည်တစ်ခုရှိနေတယ်"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာက ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွား၏။

"မင်းဆိုလိုတာက ဒီတစ္ဆေစာပို့တိုက်မှာ ဒုတိယစီမံခန့်ခွဲသူတစ်ယောက်ရှိတယ် လော်ဝမ်ဆုန်နောက်မှာ စာရင်းသွင်းထားတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ပေါ့"

"အတိအကျပဲ။ ဒုတိယစီမံခန့်ခွဲသူရဲ့ နာမည်က ထျန်းရှောင်ယွဲ့ အမျိုးသမီးနာမည်တစ်ခုပဲ ငါသံသယရှိတာက"

စုန့်ရန်က ရှင်းပြ၏။ သူဆိုလိုသည်မှာ ပဉ္စမထပ်မှ အမျိုးသမီးအလောင်းက တစ္ဆေစာပို့တိုက်၏ ဒုတိယစီမံခန့်ခွဲသူ ထျန်းရှောင်ယွဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေအလွန်များသည်။

လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် စီမံခန့်ခွဲသူများအဖြစ်သာ စုန့်ရန်၏ စီမံခန့်ခွဲရေးအခွင့်အာဏာများက ထိုအမျိုးသမီးအလောင်း အပေါ်တွင် အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိခြင်းဖြစ်၏။

"သူမသာ ဒုတိယစီမံခန့်ခွဲသူဖြစ်ခဲ့ရင် ဘာလို့သူမခုတ်ပိုင်းခံရပြီး သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ္ဆေစာပို့တိုက်အတွင်းက ပုလင်းတစ်လုံးထဲမှာ ထားခဲ့ရတာလဲ။ သူမက စာပို့သမားတွေရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတာလား။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်စာပို့သမားက ဒီလိုစွမ်းဆောင်ရည်မျိုးရှိနိုင်မှာလဲ။ ဒါမှမဟုတ် လော်ဝမ်ဆုန်က အဲဒီအချိန်မှာ မသေဆုံးသေးဘဲ နှစ်ယောက်ကြားမှာ ပဋိပက္ခတွေ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တာလား။ အတွေးအခေါ်ကွဲပြားမှုတွေက ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တာလား"

ယန်ကျန့်က ဖြစ်နိုင်ခြေများစွာကို တစ်ခဏအတွင်း စဉ်းစားလိုက်သော်လည်း ၎င်းတို့က အနည်းငယ်လက်တွေ့မဆန်ဟု တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

ထိုအချိန်တွင် စုန့်ရန်က ချုပ်တည်းထားသော အသံဖြင့် ဆို၏။

"ယန်ကျန့် ပိုအရေးကြီးတာက ဒါက ထျန်းရှောင်ယွဲ့အကြောင်းမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ တတိယစီမံခန့်ခွဲသူတစ်ယောက်ရှိခဲ့တယ် ပြီးတော့ ငါ့နာမည်က စာရင်းထဲမှာ စတုတ္ထမြောက်ပဲ"

"အင်း"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်သွား၏။

တတိယစီမံခန့်ခွဲသူ

စုန့်ရန်က ဆက်ပြော၏။

"တတိယစီမံခန့်ခွဲသူက ကျန်းရှန်ကွမ်းလို့ အမည်ရတယ် ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ်သဲလွန်စမရှိဘဲ နာမည်တစ်ခုပဲရှိတယ်။ ယုတ္တိနည်းအရ ဒီကျန်းရှန်ကွမ်းက လက်ရှိစာတိုက်စီမံခန့်ခွဲသူ ဖြစ်သင့်တယ် လော်ဝမ်ဆုန်က စာတိုက်အပြင်ဘက်မှာ သေဆုံးသွားပြီး တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင် နိုးထလာကာ ထျန်းရှောင်ယွဲ့က ခုတ်ပိုင်းခံရပြီး အတွင်းထဲမှာ မြှုပ်နှံခံထားရတာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင်ပေါ့။ ကျန်းရှန်ကွမ်းက စာတိုက်ကို လွှဲပြောင်းယူဖို့ အသင့်တော်ဆုံးပဲ"

ကျန်းရှန်ကွမ်း

နာမည်ကို ကြားသောအခါ ယန်ကျန့်၏ အကြည့်က စူးရှသွား၏။ သူက ပထမထပ်နံရံတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဆီဆေးပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို အလိုအလျောက်နီးပါး ကြည့်လိုက်မိ၏။ သို့သော် လျင်မြန်စွာပင် ယန်ကျန့်က ထိုကဲ့သို့သော အလိုအလျောက်အပြုအမူကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာက လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်သွား၏။

"ငါကျန်းရှန်ကွမ်းကို သိတယ် သူက စာတိုက်ကနေ ထွက်ခွာသွားတဲ့ စာပို့သမားတစ်ယောက်ပဲ။ သူ့ရဲ့ဆီဆေးပန်းချီကားတစ်ချပ်က နံရံပေါ်မှာ ရှိနေတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကို လျှို့ဝှက်ထားသင့်တယ် ဒါကိုမပေါက်ကြားစေနဲ့ ငါဒါကိုနောက်မှ ဆက်ပြီးစုံစမ်းစစ်ဆေးမယ်"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

စုန့်ရန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါဒါကိုမင်းကို လွှဲထားလိုက်မယ် ငါစာတိုက်အတွင်းက ပြဿနာတွေကို ကူညီနိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ အပြင်ဘက်ကိစ္စတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ငါအစွမ်းမရှိဘူး"

ယန်ကျန့်က တိတ်ဆိတ်နေပြီး နက်ရှိုင်းစွာ တွေးတောနေ၏။ ကျန်းရှန်ကွမ်းက သူ၏ပုံတူချန်ထားခဲ့ပြီး စာတိုက်စီမံခန့်ခွဲသူဖြစ်လာရန် ဘယ်လိုစီမံခဲ့တာလဲ။ ပုံတူတစ်ချပ်ချန်ထားခဲ့ခြင်းက စာတိုက်မှ မိမိကိုယ်တိုင်ထွက်ခွာသွားသည်ဟု ဆိုလို၏။ စီမံခန့်ခွဲသူတစ်ယောက်ဖြစ်လာခြင်းက ပုံတူတစ်ချပ် ချန်ထားခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။

"ပန်းချီကားအတွင်းက ကျန်းရှန်ကွမ်းက သူစီမံခန့်ခွဲသူဖြစ်လာတယ်ဆိုတာကို မသိဘူးထင်တယ်။ သူ့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်က သူစာတိုက်ကနေ ထွက်ခွာသွားတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ပိတ်မိနေနိုင်တယ်။ ဒါဆို ပန်းချီကားထဲက ကျန်းရှန်ကွမ်းက ပဉ္စမထပ် စာပို့သမားရဲ့ အမှတ်အသားကိုပဲ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး စီမံခန့်ခွဲသူတစ်ယောက်ရဲ့ အမှတ်အသားကို မဟုတ်ဘူး… မဟုတ်ဘူး၊ ဒါကိုအောင်မြင်နိုင်တဲ့ နောက်ထပ်နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသေးတယ်"

ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခုက ယန်ကျန့်ကို ထိုးနှက်လိုက်၏။

အကယ်၍ စာပို့သမားတစ်ယောက်က တစ္ဆေစာပို့တိုက်မှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ပြန်လာပြီး စာထပ်ပို့လျှင် ဒုတိယပို့ဆောင်မှုကို ပြီးဆုံးအောင်လုပ်ပြီးနောက် သူတို့စီမံခန့်ခွဲသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်မလား။

ကျန်းရှန်ကွမ်းက တစ်ကြိမ်အောင်မြင်ခဲ့သောကြောင့် သူက ဒုတိယအကြိမ် အောင်မြင်နိုင်သည်။

"ဒါဆို ကျန်းရှန်ကွမ်းက စာတိုက်ကို နှစ်ကြိမ်ဝင်ခဲ့နိုင်ခြေအများဆုံးပဲ။ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ပန်းချီကားဗားရှင်းက ပထမပို့ဆောင်ရေးတာဝန်ကို ပြီးဆုံးအောင်လုပ်ပြီးနောက် ပြုလုပ်ခဲ့တာပဲ။ ဒါက ရှင်းပြဖို့ တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းပဲ။ ဒီလိုသာဆိုရင် နည်းပညာပိုင်းအရ စစ်မှန်တဲ့ ကျန်းရှန်ကွမ်းက စာတိုက်အတွင်းမှာ နေထိုင်နေသင့်သေးပြီး စုန့်ရန်ဖော်ပြခဲ့သလို စီမံခန့်ခွဲသူတစ်ယောက်အဖြစ် ဆောင်ရွက်နေသင့်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ စာတိုက်အတွင်းမှာ ဒီလူရဲ့ ခြေရာမရှိဘူး"

ဒီအတွေးက ပိုမိုရှေ့ဆက်သွားလေလေ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုက ပိုနက်ရှိုင်းလာလေလေဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က ချက်ချင်းခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဒီကိစ္စကို လောလောဆယ် ဘေးဖယ်ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ တတိယစီမံခန့်ခွဲသူ ကျန်းရှန်ကွမ်းနှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စများက စောင့်ဆိုင်းရမည်။

"စကားမစပ် အခုတစ္ဆေစာပို့တိုက်က စာပို့တာဝန်တွေကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီ ပြီးတော့ စာပို့သမားအသစ်တွေ ပူးပေါင်းမလာတော့ဘူးဆိုတော့ ဒီနေရာကို တစ္ဆေစာပို့တိုက်လို့ ခေါ်တာက မသင့်တော်တော့ဘူး။ ယန်ကျန့် မင်းဒါကိုနာမည်အသစ်တစ်ခု ပေးချင်လား။ အနာဂတ်မှာ ဒီတည်နေရာအတွက် ဘာကသင့်တော်မလဲဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး"

စုန့်ရန်က ရုတ်တရက် ဆို၏။

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ စာတိုက်က အခုသမိုင်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သွားပြီ ပြီးတော့ နာမည်အသစ်တစ်ခုနဲ့ အစအသစ်တစ်ခု ရှိသင့်တယ်"

"နာမည်ပေးမလို့လား။ မင်းငါ့ကိုမေးရင် မင်းလူမှန်ကို မေးတာပဲ"

ရဲကျန့်က ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချဉ်းကပ်လာ၏။

"ငါမင်းကိုမမေးဘူး"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ရဲကျန့်က မကြားဟန်ဆောင်ပြီး ဆက်ပြော၏။

"ဒီနေရာက ဒီလောကကြီးထဲက ပြိုင်ဘက်ကင်းပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ပွဲကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ်။ ဒါကိုနတ်ဘုရားသတ်ကွင်းလို့ ခေါ်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ။ ငါတို့ရဲ့ဒဏ္ဍာရီက ဒီလောကကြီးထဲမှာ ဆက်လက် ရှင်သန်နေလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ငါတို့ဝင်ပေါက်မှာ အထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်တစ်ခု တည်ထောင်မယ် ပြီးတော့ ငါအနာဂတ်မျိုးဆက်တွေရဲ့ လေးစားကြည်ညိုမှုအတွက် ဒါကိုကမ္ပည်းထိုးမယ်"

…

လီယန်နှင့် ဝမ်ယုံတို့က ရဲကျန့်ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်ကြ၏။

"ငါငြင်းတယ်"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"ဒါက သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ငါတို့ရဲ့အမွေအနှစ်ကို အသရေပျက်စေလိမ့်မယ်"

"ဒီနေရာက သဘာဝလွန်နဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်အရာတွေ အရမ်းများလွန်းတယ် ငရဲနဲ့တူတယ်။ ဒါ့အပြင် သူ့ရဲ့အပြင်အဆင်က တိုက်ခန်းတစ်ခုနဲ့ တော်တော်တူတယ်။ ဒါကိုငရဲတိုက်ခန်းလို့ ခေါ်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ"

ငရဲတိုက်ခန်း…

တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို အစားထိုးမည့် နာမည်အသစ်တစ်ခုက အစအသစ်တစ်ခုကို ညွှန်ပြနေ၏။