တိုက်ခန်းမှ ထွက်ခွာခြင်း

တစ္ဆေစာပို့တိုက်အဟောင်းက သမိုင်းဖြစ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး စာပို့သမားအားလုံးက ဒီနေ့မှာ လွတ်မြောက်သွားကြပြီဖြစ်၏။ သူတို့စာပို့ဖို့ မလိုအပ်တော့သလို ကျိန်စာသင့်တာမျိုးလည်း မခံရတော့ပေ။

၎င်းနေရာတွင် အသစ်စက်စက် ငါးထပ်တိုက်ခန်း အဆောက်အအုံတစ်ခုက အစားထိုးရပ်တည်နေပြီး ဒီအဆောက်အအုံ၏ ဝင်ပေါက်အပြင်ဘက်တွင်တော့ အရာတစ်ခု ရှိနေသေး၏။ ဒီနေရာက သဘာဝလွန်နေရာတစ်ခုဖြစ်ပေမယ့် ဘာသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မှ ဒီမှာဖြစ်ပွားနေခြင်းမရှိပေ။

သို့သော် ကျန်ရှိနေသေးသော ခြိမ်းခြောက်မှုအချို့ ရှိနေဆဲဖြစ်၏။ ဥပမာအားဖြင့် ပဉ္စမထပ်မှ အမျိုးသမီးအလောင်း၊ အခန်းနံပါတ် ၅၀၂ မှ ပုဂ္ဂိုလ်၊ ပြီးတော့ ဒီနေရာအတွင်း နက်ရှိုင်းစွာ မြှုပ်နှံထားသော မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေ၊ ဒါ့အပြင် တတိယမန်နေဂျာ ကျန်းရှန်ကွမ်းတို့ပင် ဖြစ်၏။

ဒီကျန်ရှိနေတဲ့ ပြဿနာအားလုံးကို တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ ဖြေရှင်းဖို့က မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူတို့ကို အနာဂတ်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြေရှင်းဖို့ပဲ ချန်ထားခဲ့နိုင်၏။

"အခုစာတိုက်ပြဿနာ ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ငါတို့နောက်ဘာဆက်လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"

ဝမ်ယုံက ဒီအခိုက်အတန့်မှာ မေးလိုက်၏။

ဒီအခိုက်အတန့်မှာ ရဲကျန့်က နောက်တစ်ကြိမ် လျှောက်လာပြီး ပုံမှန်မဟုတ်စွာ လေးနက်လျက် ဆို၏။

"ယန်ကျန့်၊ ဒီတစ်ခါ ငါတို့ပြန်တွေ့ကြပြီဆိုတော့ ဒီရှားပါးတဲ့အခွင့်အရေးကို ယူပြီး စကားကောင်းကောင်း ပြောသင့်တယ်လို့ ငါထင်တယ်"

"ဘာအကြောင်းပြောမလို့လဲ"

ယန်ကျန့်က မေးလိုက်၏။

"သဘာဝအတိုင်းပဲ အနာဂတ်အကြောင်းပေါ့"

ရဲကျန့်က ဆို၏။

ယန်ကျန့်က အနည်းငယ်အံ့ဩသွားသည်။

"မင်းက တကယ်ပဲ ဒါကိုစိတ်ဝင်စားတာလား။ မင်းက တာဟိုင်မြို့မှာနေပြီး နေ့တိုင်း manga ဖတ်ဖို့ပဲ သိတယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့အနာဂတ်ဗားရှင်းက ဘာလဲဆိုတာကို ငါကြားချင်ပါတယ်"

"မင်းနဲ့ငါသာ အင်အားစုပေါင်းလိုက်ရင် လောကကြီးက ငြိမ်းချမ်းသွားနိုင်တယ်။ ဌာနချုပ်က အဲဒီခေါင်းဆောင်အနည်းငယ်က ငါတို့ရှေ့မှာ သုံးချီတောင် ခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအခါကျရင် ငါတို့က မြောက်ပိုင်းနဲ့ တောင်ပိုင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး လောကကြီးရဲ့ အဓိကကိစ္စရပ်တွေကို စီမံခန့်ခွဲနိုင်မယ်၊ ဒါက ပျော်စရာကောင်းမှာမဟုတ်ဘူးလား"

ရဲကျန့်က ဆို၏။

"ငါတို့လုပ်မယ်ဆိုရင် အပြင်းထန်ဆုံးဖြစ်ဖို့ ငါတို့လုပ်မယ်"

"..."

ယန်ကျန့်က သူပေါ့ဆသွားပြီဟု တွေးလိုက်ပြီး ရဲကျန့်က ဘာကောင်းတာမှ ပြောလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ဒီကောင့်ခေါင်းထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အတွေးတွေနဲ့ ပြည့်နေတာပဲ၊ အပြင်းထန်ဆုံး မဖြစ်ရင် စိုးမိုးပြီး ပထမနေရာကို ရယူဖို့ပဲ။

"မင်းတခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာသင့်တယ်။ ဖြစ်နိုင်တာက တခြားသူတွေက မင်းရဲ့ဒီအစီအစဉ်ကို စိတ်ဝင်စားလိမ့်မယ်"

သူက မဆိုင်းမတွပင် ငြင်းပယ်လိုက်၏။

"အရေးမကြီးပါဘူး၊ ခေတ်ရဲ့ ကြီးမားတဲ့လှိုင်းတံပိုးတွေက ငါတို့ကို ရှေ့ဆက်တွန်းပို့လိမ့်မယ်။ လှိုင်းတံပိုးတွေရဲ့ ထိပ်ဆုံးမှာ ရပ်နေတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်အနေနဲ့ ဒါက တောက်ပဖို့ ကံပါလာပြီးသားပဲ"

ရဲကျန့်က ဆက်ပြော၏။

"တော်ပြီ တော်ပြီ၊ ဒီတစ်ခါ မင်းရဲ့အကူအညီအတွက် ငါတကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အရင်တစ်ခါ မင်းငါ့ကိုတင်ခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးက ကျေသွားပြီ။ တခြားဘာမှမရှိတော့ဘူးဆိုရင် မင်းတာဟိုင်မြို့ကို စောစောပြန်သင့်တယ်။ ဖူရှိုးဥယျာဉ်က မင်းရဲ့ပြဿနာတွေ မဖြေရှင်းရသေးမှာကို ငါစိုးရိမ်တယ်"

ယန်ကျန့်က ရဲကျန့်ကို လျင်မြန်စွာ ထွက်သွားစေချင်၏။

သို့သော် ရဲကျန့်က ဒီလိုမတွေးပေ။ EQ မမြင့်ဘဲ သူက ဆိုနေဆဲဖြစ်၏။

"ဖူရှိုးဥယျာဉ်တစ်ခုလောက်တော့ ဒါက ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်ဥယျာဉ် ဖြစ်နေနှင့်ပြီ။ ငါပျင်းတဲ့အခါ အဲဒီကိုလမ်းလျှောက်သွားပြီး မနိုင်မနင်းဖြစ်နေတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတချို့ကို ဖြေရှင်းတယ်၊ ငါ့ကြွက်သားတွေကို ဆန့်ထုတ်တယ်။ တာဟိုင်မြို့မှာ ဖရိုဖရဲဖြစ်စေဖို့လား။ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ဌာနချုပ်မှာ မကြာသေးခင်က ဒုက္ခတချို့ရှိနေတယ်လို့ ငါကြားခဲ့တယ်"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဌာနချုပ်မှာ ဒုက္ခလား။ ငါအဲဒီအကြောင်း ဘာသတင်းမှမကြားမိဘူး"

"ငါ့ရဲ့ထောက်လှမ်းရေးကွန်ရက်က အပြသက်သက်မဟုတ်ဘူး။ ဌာနချုပ်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို ငါအကုန်သိတယ်။ မကြာသေးခင်က အဆင့်မြင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တချို့ မကြာခဏဖြစ်ပွားနေတယ်။ ခေါင်းဆောင်အတော်များများကို မကြာခဏလွန်းစွာ စေလွှတ်ခဲ့ရပြီး ဝန်ထမ်းအင်အားပြတ်လပ်မှုကို ဖြစ်စေကာ နှောင့်ယှက်မှုတချို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေတယ်။ ငါ့အမြင်မှာတော့ ဌာနချုပ်ရဲ့ အကျပ်အတည်းက နီးကပ်လာနေပြီ"

ရဲကျန့်က အလွန်မာနကြီးစွာ ဆို၏။

ယန်ကျန့်က တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွား၏။ သူက အမှန်တကယ်ပင် မကြာသေးမီက ဌာနချုပ်မှ လှုပ်ရှားမှုများကို အများကြီးအာရုံမစိုက်ခဲ့ဘဲ ဌာနချုပ်က ယခင်က ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးချင်းစီက အချိန်တိုအတွင်း A-အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည်ဟု အမိန့်ထုတ်ထားသည်ကိုသာ သိ၏။ အခြေအနေဘယ်လိုတိုးတက်နေလဲဆိုတာကို သူရှင်းရှင်းလင်းလင်းမသိဘဲ နောက်မှ လျိုရှောင်ယွိကို မေးရန် စီစဉ်ထား၏။

သို့သော် လျိုရှောင်ယွိ၏ အဆင့်က အလွန်နိမ့်ကျပြီး အကန့်အသတ်ရှိသော အခွင့်အာဏာနှင့်အတူ ဆက်သွယ်ရေးတာဝန်ခံတစ်ဦးမျှသာဖြစ်ကာ အများကြီးမသိပေ။ ရဲကျန့်၏ မိမိကိုယ်ကိုချီးကျူးသော ထောက်လှမ်းရေးကွန်ရက်ထက် နည်းနိုင်ခြေများ၏။

"အရာတွေမဖြစ်လာမချင်း ငါအများကြီးထင်ကြေးမပေးတော့ဘူး"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"ငါက အမည်ခံခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ပဲ တာချန်းမြို့အတွက် တာဝန်ရှိတယ် တခြားဘာမှငါ့အတွက် အရေးမကြီးဘူး"

ဌာနချုပ်မှာ ဘယ်လိုအကျပ်အတည်းရှိနိုင်မလဲဆိုတာကို သူက မမေးခဲ့ပေ။ သူ့အပေါ်မကျရောက်သော ပြဿနာက ပြဿနာမဟုတ်ပေ။

"တာချန်းမြို့မှာ နေမလို့လား။ ဒါဆို မင်းရဲ့ထိပ်တန်းတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက အလဟဿဖြစ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား ယန်ဝူဒီ"

ရဲကျန့်က သူ့ကိုကြည့်လိုက်၏။

"..."

ယန်ကျန့်က ရဲကျန့်နှင့် စကားပြောရခြင်းက အမြဲတမ်းထူးဆန်းစွာ စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

"အဲဒီတစ္ဆေအရာက ငါ့ကိုစောင့်ကြည့်နေတုန်းပဲ"

ရဲကျန့်က ရုတ်တရက် ဆိုပြီးနောက် ပဉ္စမထပ်စင်္ကြံမှ အမျိုးသမီးအလောင်းကို မော့ကြည့်လိုက်၏။

ဖြူဖျော့ပြီး အေးစက်နေသော အမျိုးသမီးအလောင်းက ထိုနေရာတွင် တစ်ချိန်လုံး မလှုပ်မယှက် ရပ်နေ၏။ အကယ်၍သာ ရှိနေသူများ၏ ရဲရင့်မှုသာမရှိခဲ့လျှင် အခြားမည်သူမဆို ထိုကဲ့သို့သော အလောင်းတစ်လောင်း၏ အကြာကြီးစိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံရပါက ဒီနေရာမှ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ထွက်ပြေးသွားလောက်ပြီဖြစ်၏။

"ငါမထွက်ခွာခင် ဒီတစ္ဆေအရာကို တကယ်ပဲသတ်ဖြတ်ချင်တယ်"

သူက သူ၏ခါးမှ ဓားကို မထိန်းနိုင်ဘဲ တို့ထိလိုက်ပြီး လှုပ်ရှားရန် စိတ်အားထက်သန်နေ၏။ သို့သော် သူက ယန်ကျန့်ကို ဒီတစ္ဆေအရာကို မထိခိုက်စေရန် ကတိပေးခဲ့သောကြောင့် သူက ထိုစိတ်ဆန္ဒကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့၏။

စုန့်ရန်က ခြေထောက်မသန်စွမ်းသော်လည်း လျှောက်လာ၏။

"အဲဒီအမျိုးသမီးအလောင်းက စာတိုက်ရဲ့ ဒုတိယမန်နေဂျာ သေချာပေါက်ဖြစ်တယ် ဒါကြောင့် ဒါက စာတိုက်ကို မစွန့်ခွာနိုင်ဘူး ဒါကြောင့် အပြင်ဘက်မှာ အန္တရာယ်မပေးနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီအမျိုးသမီးအလောင်းရဲ့ အခြေအနေက အရမ်းထူးဆန်းတယ် တစ္ဆေတစ်ကောင်လိုရော သက်ရှိလူတစ်ယောက်လိုရော မဟုတ်ဘူး။ ငါ့မှာအချိန်ရှိတဲ့အခါ ငါဒါကိုဖြည်းဖြည်းချင်း လေ့လာပြီး ဒီကအခြေအနေအားလုံးကို သေချာနားလည်အောင်လုပ်မယ်"

ယန်ကျန့်က ပြော၏။

"အခန်း ၅၀၂ က အခြေအနေကိုလည်း စစ်ဆေးကြည့်ဦး"

"ငါဒီမှာ အချိန်အကြာကြီးနေပြီး အခြေအနေအားလုံးကို နားလည်အောင်လုပ်မယ် ပြီးတော့ တိုးတက်မှုရှိတာနဲ့ ငါမင်းကို အကြောင်းကြားမယ် ခေါင်းဆောင်ယန်"

စုန့်ရန်က ဖြေလိုက်၏။

"ဒါကောင်းတာပေါ့"

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ကျန်ရှိသော ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန် စုန့်ရန်ကို ချန်ထားခဲ့ခြင်းက အတော်လေး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်၏။ သူက မန်နေဂျာဖြစ်ပြီး ဒီနေရာမှ သဘာဝလွန် ခြိမ်းခြောက်မှုအားလုံးကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် အချိန်နှင့် စွမ်းရည်ရှိသောကြောင့် သူက ပတ်ပတ်လည်တွင် ကြန့်ကြာနေရန် မလိုအပ်ပေ။

သူ့မှာတက်ရောက်ရန် ပိုအရေးကြီးသော ကိစ္စများရှိပြီး ထိုအရာမှာ တစ္ဆေပန်းချီကားကို အခုငရဲတိုက်ခန်းဟု ခေါ်ဆိုရမည့် တစ္ဆေစာပို့တိုက်သို့ ပြန်လည်ယူဆောင်လာရန် နည်းလမ်းရှာဖွေခြင်းဖြစ်၏။

"ဒီအမျိုးသမီးအလောင်းက ရွှေ့လို့မရဘူးဆိုတော့ ငါဒီမှာနေတာက အဓိပ္ပာယ်မဲ့တယ်ထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါမကျေနပ်သေးဘူး အဝတ်အစားတွေအများကြီးဝတ်ထားတဲ့ တစ္ဆေက ထွက်ပြေးသွားတယ် ဘယ်ရောက်သွားလဲ ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ။ မင်းသတင်းတစ်ခုခုရရင် ငါ့ကိုချက်ချင်း အကြောင်းကြားပါ ဘယ်အချိန်မဆို ပြီးတော့ နေရာကိုပြောပါ။ ငါ ရဲကျန့်က အဲဒီတစ္ဆေအရာရဲ့ခေါင်းကို ယူဖို့ ပထမဆုံးရောက်လာမှာ သေချာတယ်"

ရဲကျန့်က အစ်မဟုန်၏ တည်ရှိမှုအပေါ် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ ညင်သာစွာ နှာမှုတ်လိုက်၏။

တိုက်ပွဲတစ်ဝက်တစ်ပျက်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လျှောက်ထွက်သွားနိုင်မှာလဲ။ သူက သာလွန်မှုကို ဆုံးဖြတ်ရန်နှင့် အသေ သတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက် နှစ်မျိုးလုံးကို လိုလား၏။

"အစ်မဟုန်ကို မောင်းထုတ်လိုက်တာက ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုပဲ။ သူ့ရဲ့တည်ရှိမှုက တော်တော်ထူးခြားတယ်။ မင်းသာသူ့ကို မမောင်းထုတ်ခဲ့ရင် သူဘာအထူးသက်ရောက်မှုတွေ ဖြစ်စေခဲ့မလဲ ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

ရဲကျန့်၏ ဒီတစ်ကြိမ်အကြီးမားဆုံးအကူအညီမှာ အစ်မဟုန်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဖြေရှင်းခြင်းဖြစ်၏။ သို့မဟုတ်ပါက အစ်မဟုန် ပြန်ပေါ်လာခြင်းနှင့်အတူ စာအမည်းကို ဆုတ်ဖြဲခြင်းက သူ့ကိုအခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲစေပေလိမ့်မည်။

ရဲကျန့်၏ မျက်လုံးများက လှည့်လာပြီး ဆို၏။

"ဒီနေ့ငါတို့အားနေတာနဲ့ အာရှမှာ ဘယ်သူက တကယ်ပဲ နံပါတ်တစ်လဲဆိုတာကို ကြည့်ဖို့ နောက်တစ်ခါ ယှဉ်ပြိုင်ကြည့်ရင် ဘယ်လိုလဲ"

ယန်ကျန့်ရှေ့တွင် သူက ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိသေးဘဲ သူဆုံးရှုံးခဲ့သောအရာကို ပြန်လည်ရယူရန် နောက်တစ်ကြိမ် စိန်ခေါ်လိုနေ၏။

"မင်းငါနဲ့ တိုက်ခိုက်ချင်တာလား"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"ပုံမှန်အတိုင်းပဲ ရဲကျန့်ရဲ့ အနိုင်ကျင့်၍မရနိုင်တဲ့ စိတ်ဓာတ်က ရှိနေတုန်းပဲ အခက်အခဲတွေကနေတစ်ဆင့် ပိုကြမ်းတမ်းစွာ ထကြွပြီး ထိပ်ဆုံးကို ရည်မှန်းဖို့ လိုအပ်တယ်"

ရဲကျန့်က ဆိုပြီး ပို၍ရှုပ်ထွေးစေသော စကားများကို ပြောလိုက်၏။

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"ငါမင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ စိတ်မဝင်စားဘူး ဒါပေမဲ့ တော်တော်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်ကို ငါအကြံပြုနိုင်တယ် ငါတောင်အနိုင်ရမယ်လို့ အာမ မခံနိုင်တဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ပေါ့"

"အိုး ဒီလိုအရာတစ်ခုရှိလို့လား"

ရဲကျန့်၏ စိတ်ဝင်စားမှုက ချက်ချင်းမြင့်တက်လာပြီး အတော်လေး စိုးရိမ်သွားသည်။

"ငါ့ကိုပြော ဘယ်သူလဲ ငါသူတို့ကို ချက်ချင်းသွားစိန်ခေါ်မယ်"

"တာတုန်းမြို့ရဲ့ တာဝန်ခံ ဝမ်ချာလင်ပဲ"

ယန်ကျန့်က မျက်နှာအမူအရာမပြဘဲ ဝမ်ချာလင်ကို ရဲကျန့်ထံသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရောင်းချလိုက်၏။

"အဲဒီဝမ်ချာလင်က တော်တော်ထူးခြားတယ် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အနည်းဆုံး တစ္ဆေလေးကောင်ရှိတယ်"

ရဲကျန့်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ အဲဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ငါဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ ငါဝမ်ချာလင်ကို အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်မယ်။ ငါတို့ရဲ့ယှဉ်ပြိုင်မှုကို နောက်မှစောင့်လို့ရတယ် ငါအခု အကောင်းဆုံးအခြေအနေမှာ မဟုတ်ဘူး ပြီးတော့ ငါအစွမ်းကုန်မပေးဘူးဆိုရင် ဒါက မင်းအတွက် တရားမျှတမှာမဟုတ်ဘူး"

"ဒီနေ့အစား နောက်တစ်နေ့ပေါ့"

"အရမ်းကောင်းပြီ ငါတာတုန်းမြို့ကို သွားပြီး အခုပဲကြည့်လိုက်မယ်"

သူက လှုပ်ရှားမှုရှိသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ချက်ချင်းဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ကာ အချိန်မဖြုန်းဘဲ ချက်ချင်းလှည့်ထွက်သွား၏။

ယန်ကျန့်က သူ့ကိုမတားဆီးဘဲ ရဲကျန့်က လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားရန် အတွင်းစိတ်ဖြင့် မျှော်လင့်နေပြီး သူနောက်မှတိုက်ခိုက်ချင်လျှင် အသင့်ဖြစ်ရန်ဖြစ်သည်။

ရဲကျန့် လျှောက်ထွက်သွားပြီး အပြင်ဘက်လမ်းပေါ်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း သူနောက်ဆုံးတွင် သက်သာရာရသွား၏။

"စုန့်ရန် ဒီကကိစ္စတွေကို လောလောဆယ် မင်းကိုပဲ လွှဲထားခဲ့လိုက်မယ်။ စကားမစပ် ပဉ္စမထပ် စာပို့သမားတစ်ယောက်အကြောင်း သတင်းအချက်အလက်တချို့ စုံစမ်းကြည့်ပါဦး သဲလွန်စတစ်ခုခု ရှိမလားလို့။ အဲဒီစာပို့သမားက ဌာနချုပ်က ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ပဲ ခေါင်းဆောင်ငွေရောင်လို့ ခေါ်တယ် ပို့ဆောင်ရေးမစ်ရှင်တစ်ခုမှာ ပျောက်ဆုံးနေတယ်လို့ သံသယရှိရတယ်"

ယန်ကျန့်က ဒီကိစ္စကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်၏။

"ငါလုပ်လိုက်ပါ့မယ်"

စုန့်ရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"သတင်းအချက်အလက်က အကောင်းဆုံးပဲ ဒါပေမဲ့ သတင်းအချက်အလက် မရှိတာကလည်း အဆင်ပြေပါတယ်။ စာပို့သမားရဲ့ ကျိန်စာက မရှိတော့ဘူး သူတို့သာအသက်ရှင်နေသေးရင် သူတို့လည်း စာတိုက်ကနေ ထွက်ခွာသွားလောက်ပြီ"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"ငါဒီမှာအကန့်အသတ်မရှိ နေနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး ငါထွက်ခွာပြီး တာချန်းမြို့ကို ပြန်ရမယ်။ ငါ့ကိုဖြေရှင်းဖို့ စောင့်နေတဲ့ ကိစ္စတွေရှိတယ်"

"ကောင်းပြီ ငါလည်း ဒီမှာချက်ချင်း စတင်စုံစမ်းစစ်ဆေးလိုက်မယ်"

စုန့်ရန်က ဆို၏။ သူက မန်နေဂျာဖြစ်လာသော်လည်း လူသစ်ဖြစ်နေသဖြင့် ဒီနေရာအကြောင်း များများစားစားက သူ့အတွက် မရှင်းလင်းသေးပေ။ မန်နေဂျာတစ်ယောက်၏ ခွင့်ပြုချက်များ၏ အတိုင်းအတာကိုလည်း မသိရသေးဘဲ စူးစမ်းလေ့လာရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်နေ၏။

အတိုချုပ်စကားပြောဆိုပြီးနောက် အချိန်ကိုစစ်ဆေးကြည့်ရာ နေ့လည်ခင်းသို့ ရောက်နှင့်နေပြီဖြစ်သည်။

"ငါတို့အခုထွက်သွားတော့မယ်"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

လီယန်နှင့် ဝမ်ယုံတို့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။ မကြာမီမှာပင် သူတို့သုံးယောက်က တံခါးမှ ထွက်လျှောက်သွားပြီး တာဟန်မြို့မှ စွန့်ပစ်ထားသော ပိတ်ဆို့ထားသည့် လမ်းတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားကြ၏။

"ခေါင်းဆောင် ငါတို့စာတိုက်ရဲ့ အတိတ်အကြောင်း ပိုမမေးသင့်ဘူးလား။ မဖြေရှင်းရသေးတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတွေ အများကြီးရှိနေပုံပဲ"

လီယန်က ရုတ်တရက် မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"ဒါကအရေးမကြီးတော့ဘူး အခုစာတိုက်ရော စာပို့သမားတွေရော ပျောက်ကွယ်သွားပြီ အရာအားလုံးကို မြှုပ်နှံလိုက်ပါစေ။ ဒီသဘာဝလွန်နေရာက ချမှတ်ထားတဲ့ အဓိကဝှက်ထားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုက အများအားဖြင့် ဖယ်ရှားပြီးသွားပြီ ပြီးတော့ ကျန်ရှိနေတဲ့ စာပို့သမားတွေက ငါတို့ကျေးဇူးကြောင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် မလိုအပ်တဲ့အရာတွေကို လိုက်လံရှာဖွေစရာမလိုတော့ဘူး"