မြစ်ကမ်းနားမှ ရေသံ

ယန်ကျန့်က ရှုန်ဝမ်ဝမ်၏ လာရောက်လည်ပတ်မှုကို အံ့ဩမနေခဲ့ပေ။ သူက ရှုန်ဝမ်ဝမ်က သူ၏မိခင် ချန်ရှူမေ့ကို ဆွဲခေါ်လာခဲ့သည့်အတွက် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရုံသာ ဖြစ်၏။

ဒီကလေး၏ ဦးနှောက်က တကယ်ပင် တစ်မျိုးဖြစ်၏။

လျိုရှောင်ယွိက ခဏတာ မှင်တက်သွား၏။ သူမ၏ အလိုအလျောက်တုံ့ပြန်မှုမှာ ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ယန်ကျန့်နှင့် ဆွေးနွေးရန် အရေးကြီးသည့်အရာတစ်ခုခု ရှိနေသလားဟု တွေးမိခြင်းဖြစ်၏။ သို့သော် သူ၏ဘေးတွင် ချန်ရှူမေ့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမက အနည်းငယ် သံသယဝင်သွား၏။

ချန်ရှူမေ့က အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွား၏။ ရင့်ကျက်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအနေဖြင့် လျိုရှောင်ယွိနှင့် ယန်ကျန့်တို့မှာ အလုပ်အတွက် တွေ့ဆုံခြင်းမဟုတ်ဘဲ ချိန်းတွေ့ခြင်းဖြစ်နိုင်ခြေများကြောင်း သူမရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်၏။ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့က အသက်အရွယ်သိပ်မကွာခြားဘဲ လျိုရှောင်ယွိ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုက လူငယ်များကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဆွဲဆောင်နိုင်၏။

"ရှောင်ယန် ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က မေးလိုက်၏။

ယန်ကျန့်က မျက်နှာအမူအရာမပြောင်းဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ခေါက်ဆွဲစားနေတာ"

"မင်း တကယ်ပဲ ဒီမှာခေါက်ဆွဲစားဖို့ စိတ်ရှိနေသေးတယ် မင်းကတိကို ဖျက်ပြီးတော့ ကလေးတစ်ယောက်ကိုတောင် လိမ်ညာနေတာ မင်း လူဟုတ်ရဲ့လား"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ဒေါသတကြီး ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ့ဖေဖေရှုန်က အခုမင်းနဲ့ငြင်းခုံချင်စိတ်မရှိဘူး။ ငါ ငါ့အမေကို နင့်ဆီခေါ်လာခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် မင်း တာဝန်ယူရမယ်။ ပြီးတော့ လျိုရှောင်ယွိ ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ ငါနဲ့အတူ အမြန်ထွက်သွားမယ် လာ တတိယလူ မလုပ်နဲ့"

"………."

လျိုရှောင်ယွိက ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း မသိခင်မှာ အတော်လေးကြာအောင် ရှုပ်ထွေးသွား၏။ ယန်ကျန့်က သူမကိုသာမက ချန်ရှူမေ့ကိုပါ တွေ့ဆုံရန် စီစဉ်ထားပုံရ၏။

"ဒီလိုကိုး"

လျိုရှောင်ယွိက ယန်ကျန့်ကို သူက ထိုကဲ့သို့သော လူစားမျိုးဟု သူမ ထင်မထားခဲ့ကြောင်း ပြောနေသည့် မျက်နှာအမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

ထို့နောက် သူမက ချန်ရှူမေ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူမက အမှန်တကယ်ပင် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ကာ သူမပင်လျှင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်ဟု တွေ့ရှိမိပြီး ယောက်ျားများကို ပြောစရာမလိုတော့ကြောင်း မိမိကိုယ်ကို ဝန်ခံလိုက်၏။

"တကယ်ပဲ ခက်ခဲတဲ့အခြေအနေတစ်ခုမှာ ရောက်နေတာပဲ"

လျိုရှောင်ယွိက အကူအညီမဲ့စွာ ခံစားရင်း အတွင်းစိတ်မှ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

သို့သော် သူမစကားမပြောမီမှာပင် ရှုန်ဝမ်ဝမ်က လာပြီး သူမကိုဖမ်းဆုပ်ကာ ဆွဲထုတ်သွား၏။ ရှုန်ဝမ်ဝမ်မှာ စက္ကူလူတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိသော်လည်း သူ၏အင်အားက ကြီးမားလှပြီး လျိုရှောင်ယွိက မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေ။

"ဝမ်ဝမ် ရှောင်ယွိကို အနိုင်မကျင့်နဲ့ သူ့ကိုချက်ချင်းလွှတ်လိုက်"

ချန်ရှူမေ့က ဆူပူစပြုလာပြီး သူမက ကြမ်းတမ်းပုံမပေါ်ဘဲ ပို၍နူးညံ့နေ၏။

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က အလွန်ကြောက်လန့်သွားပြီး ချက်ချင်းလွှတ်လိုက်ကာ ထို့နောက် ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်တော်သူ့ကို အနိုင်ကျင့်နေတာမဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်က သူ့ကိုဒီနေရာကနေ ခေါ်ထုတ်သွားနေတာပဲ၊ ဒါမှသူတို့က အမေ့ရဲ့ ရှောင်ယန်နဲ့ ချိန်းတွေ့တာကို မနှောင့်ယှက်တော့မှာပေါ့"

ချန်ရှူမေ့၏ မျက်နှာက ချက်ချင်းနီရဲသွား၏။ သူမက ယန်ကျန့်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ဆုံးဖြတ်ရခက်သွား၏။

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာ ကျန်ရှိနေပြီး သူ၏အကြည့်က မည်သည့်အနှောင့်အယှက် အရိပ်အယောင်မှမရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေ၏။ သူက ထရပ်ပြီး ဆိုလိုက်သည်။

"ဘယ်သူမှလုပ်စရာမရှိဘူးဆိုတော့ ငါမင်းတို့ကို တာချန်းမြို့ပတ်လည် လိုက်ပို့ပေးမယ်။ အန်တီချန်ကလည်း တာချန်းမြို့ကို အသစ်ရောက်လာပြီး ဒါနဲ့မရင်းနှီးသေးဘူး၊ လျိုရှောင်ယွိလည်း ဒီအတိုင်းပဲ။ ဒီနေ့က အတူတူခရီးထွက်ဖို့ နေ့ကောင်းတစ်နေ့ပဲ"

"ဟင်"

လျိုရှောင်ယွိက ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်နှာအမူအရာက ထူးဆန်းနေ၏။

"နင် ပြန်ချင်လို့လား"

ယန်ကျန့်က မေးလိုက်၏။

လျိုရှောင်ယွိက ဖြေလိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ပါဘူး"

"အန်တီချန်ကရော"

ယန်ကျန့်က နောက်တစ်ကြိမ် စုံစမ်းမေးမြန်းလိုက်၏။

ချန်ရှူမေ့က အနေရခက်စွာ ဆို၏။

"ကျွန်မကတော့ ယန်ရဲ့အစီအစဉ်အတိုင်း လိုက်ပါ့မယ်"

"အဲဒီလိုသာဆိုရင် သွားကြစို့"

ယန်ကျန့်က ဆိုပြီး အုပ်စုကို ဦးဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွား၏။

လျိုရှောင်ယွိက ရှုပ်ထွေးသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။ သူမ၏ယန်ကျန့်နှင့် ပထမဆုံးချိန်းတွေ့မှုက ပျက်စီးသွားပြီး တွေ့ဆုံပွဲတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပုံရ၏။ ယန်ကျန့်၏ အမူအရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူက ချန်ရှူမေ့အပေါ်တွင် ဘာအတွေးမှမရှိဘဲ လုံးဝပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဆန်စွာ ပြုမူနေသည်။

ယန်ကျန့်က ဒါကိုမစ်ရှင်တစ်ခုကဲ့သို့ အမှန်တကယ် ချဉ်းကပ်ခဲ့ပြီး လျိုရှောင်ယွိ ချန်ရှူမေ့နှင့် ရှုန်ဝမ်ဝမ်တို့ကို တာချန်းမြို့မှ နေရာအမျိုးမျိုးသို့ ခေါ်ဆောင်သွား၏။

တစ္ဆေနယ်မြေ အသက်ဝင်နေသည်နှင့် သူတို့က လမ်းလျှောက်ရန်မလိုအပ်ဘဲ ဒီမြို့မှ မည်သည့်နေရာသို့မဆို ချက်ချင်းခရီးသွားနိုင်၏။

အစပိုင်းတွင် ချန်ရှူမေ့နှင့် လျိုရှောင်ယွိတို့နှစ်ဦးလုံးက အနည်းငယ် အနေရခက်စွာ ခံစားခဲ့ရ၏။

သို့သော် မကြာမီ နှစ်ယောက်သားက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကောင်းကောင်းသိရှိသွားကြပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင် စကားစမြည်ပြောကာ ရယ်မောနေကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှုန်ဝမ်ဝမ်က သူ၏ခေါင်းကို မကြာခဏကိုင်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားမှုမရှိပုံရ၏။

"ရှောင်ယန်က တကယ်ပဲ ကျရှုံးမှုတစ်ခုပဲ။ ငါသူ့ကို ဒီလောက်အများကြီး ကူညီခဲ့ပေမယ့် သူကငါ့အမေကို မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူး။ ဒါပင်ပန်းစရာပဲ"

ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ညည်းတွားလိုက်၏။ သူက ဒီလောက်ငယ်ရွယ်တဲ့အရွယ်နဲ့ အများကြီးစိုးရိမ် ပူပန်ခဲ့ရပေမယ့် နားလည်မှုလွဲမှားခံနေရဆဲဟု ခံစားနေရ၏။ သို့သော် သူက ဒါက ဖေဖေရှုန်၏ ကြီးမြတ်မှုအတိအကျဖြစ်ကြောင်း လျင်မြန်စွာ သိရှိသွား၏။

ညဆယ်နာရီတွင်…

သုံးနာရီမှလေးနာရီကြာ သွားပြီးနောက် လျိုရှောင်ယွိနှင့် ချန်ရှူမေ့တို့၏ စွမ်းအင်များ ကုန်ဆုံးသွား၏။ သူတို့က သာမန်လူများဖြစ်ပြီး တစ္ဆေဆရာများမဟုတ်သောကြောင့် သူတို့က အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ် နေသည်ဟု ခံစားနေရပြီး မြစ်ကမ်းနားတွင် ထိုင်ကာ ခဏအနားယူပြီး လေညင်းခံကာ ထို့နောက် ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြ၏။

လျိုရှောင်ယွိနှင့် ချန်ရှူမေ့တို့က အတူတူထိုင်ပြီး စကားစမြည်ပြောနေကြ၏။

"အစ်မချန် ယန်ကျန့်က ရှင့်ကိုစိတ်ဝင်စားတယ်လို့ ရှင်ထင်လား"

လျိုရှောင်ယွိက မဝေးလှသော နေရာတွင် ရပ်နေသော ယန်ကျန့်ကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေးမေးလိုက်၏။

ချန်ရှူမေ့က နှုတ်ခမ်းစေ့ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန်က အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက်ပါ။ သူကျွန်မကို အများကြီးကူညီခဲ့ပြီး ဝမ်ဝမ်ကိုတောင် ကယ်တင်ခဲ့တယ်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ကျွန်မသူ့ကို အရမ်းကျေးဇူးတင်တယ်၊ ပြီးတော့ ဝမ်ဝမ်က ကျွန်မနဲ့ ခေါင်းဆောင်ယန်အတွက် အမြဲတမ်းတွန်းအားပေးနေတယ်။ ခေါင်းဆောင်ယန်က ကျွန်မနဲ့ ချိန်းတွေ့ချင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်မလုံးဝစိတ်မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူက တခြားဘာရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိဘူးထင်တယ်"

"ဖြစ်နိုင်တာက လျိုရှောင်ယွိ ရှင်အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်သင့်တယ်။ ကျွန်မထင်တာတော့ ခေါင်းဆောင်ယန်က ရှင်နဲ့ပိုလိုက်ဖက်တယ်။ ရှင်က သူ့ရဲ့ဆက်သွယ်ရေးတာဝန်ခံပဲ၊ ဒါကြောင့် ရှင်တို့က ပိုပြီးရင်းနှီးသင့်တယ်"

လျိုရှောင်ယွိက သက်ပြင်းပြင်းချပြီး ဆို၏။

"ကျွန်မက ယန်ကျန့်ကို ရှင့်လိုပဲ ယုံကြည်ပါတယ် အစ်မချန်၊ ဒါပေမဲ့ သူက အရမ်းထူးခြားတယ်၊ ပြီးတော့ သူ့ကိုလှုပ်ရှားအောင်လုပ်ဖို့ ကျွန်မအတွက် ခက်ခဲတယ်။ ဒါ့အပြင် ကျွန်မအလုပ်က လျှို့ဝှက်ချက် လိုအပ်တယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်မက ယန်ကျန့်အပြင် တခြားသူတွေနဲ့ အဆက်အသွယ် အများကြီး မလုပ်နိုင်ဘူး၊ အထူးသဖြင့် မရင်းနှီးတဲ့ သူစိမ်းတွေနဲ့ ပေါက်ကြားမှုတွေကို ကာကွယ်ဖို့"

"ကျွန်မတာချန်းမြို့ကို လာခဲ့ရတာ ကံကောင်းပါတယ်။ ကျွန်မသာဌာနချုပ်မှာဆိုရင် အပြင်ထွက်ဖို့ အခွင့်အရေးတောင် ရမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မဒီအလုပ်အတွက် လုံးဝနောင်တမရပါဘူး။ ကျွန်မလူ့အဖွဲ့အစည်းအတွက် တစ်ခုခုပံ့ပိုးပေးနိုင်လို့ ဝမ်းသာတယ်"

သူမက ဆိုပြီး အနားယူခုံတန်းမှ ထရပ်ကာ မြစ်ကမ်းနားကို စိုက်ကြည့်ရင်း အေးမြသော ညလေပြေကို ရှူရှိုက်ကာ အလွန်သက်တောင့်သက်သာခံစားလိုက်ရ၏။

"ကျွန်မဒီနေရာကို ကြိုက်တယ်၊ ကျွန်မဒီမြို့ကို ကြိုက်တယ်"

"ကျွန်မရောပဲ၊ ဒီနေရာက ကျွန်မကိုတည်ငြိမ်တဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ပေးတယ်"

ချန်ရှူမေ့က မြစ်လေကြောင့် ရှုပ်ပွသွားသော သူမ၏ဆံပင်ကို သပ်ရပ်အောင်လုပ်ရင်း ပြုံးပြီး ဆို၏။

နှစ်ယောက်သားက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နားလည်ကြ၏။ သူတို့နှစ်ဦးလုံးက သူတို့မှာရှေ့ဆက်တိုးရန် အခွင့်အလမ်းမရှိကြောင်း သတိပြုမိကြပြီး ယန်ကျန့်က သူတို့ကို အခွင့်အရေးမပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ကာ သူတို့က ၎င်းကိုမဆုပ်ကိုင်ချင်၍မဟုတ်ပေ။

နောက်ဆုံးတော့ လက်တွေ့ဘဝက နောက်ထပ်ပြဿနာတစ်ခုကို ပေးခဲ့၏။ သူတို့မှာရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

မည်သူကမှ ခေါင်းဆောင်အဆင့်၏ အော်ပရေတာတစ်ယောက်ကို ချဉ်းကပ်ရန် မရဲဝံ့ပေ။ ဌာနချုပ်နှင့် ယန်ကျန့်တို့က လမ်းကိုပိတ်ဆို့ထားသော ကြီးမားသော တောင်နှစ်လုံးဖြစ်၏။ အလားတူပင် မည်သူကမှ ထူးဆန်းသော စက္ကူကလေးတစ်ယောက်၏ မိခင်ကို ကြိုဆိုရန် မရဲဝံ့ပေ။

ယန်ကျန့်တစ်ယောက်တည်းသာ ဒါအားလုံးကို ပွေ့ဖက်နိုင်၏။

ဒီလောကကြီးထဲတွင် လျိုရှောင်ယွိနှင့် ချန်ရှူမေ့တို့သာ ရွေးချယ်စရာ မရှိသူများမဟုတ်ပေ။ များစွာသော သူတို့မှာ ဘာမှမရှိပေ။

ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်ခြင်းက ဇိမ်ခံပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်နေနှင့်ပြီ။

"ဗွမ်း"

ရုတ်တရက် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မြစ်ကမ်းနားမှ တစ်စုံတစ်ယောက် ရေထဲသို့ ပြုတ်ကျသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ရေသံက ကျယ်လောင်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက် ရေထဲသို့ ခုန်ချလိုက်သကဲ့သို့ လျိုရှောင်ယွိကို ထိတ်လန့်သွားစေ၏။

"ယန်ကျန့်၊ အမြန်လာပြီး ကြည့်လိုက်ဦး။ ကျွန်မခုနက တစ်ယောက်ယောက် ရေထဲခုန်ချတာကို မြင်လိုက်တယ်ထင်တယ်"

လျိုရှောင်ယွိက စိုးရိမ်ပူပန်စွာ အော်ခေါ်လိုက်၏။

ယန်ကျန့်က ဒီအချိန်မှာ လျှောက်လာပြီး ဆို၏။

"မြစ်ကမ်းနားကို ပိတ်ဆို့ဖို့ အမိန့်ကို ငါပေးခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ ငါဒါကိုမဖျက်သိမ်းရသေးဘူး။ တာချန်းမြို့က မြစ်ကမ်းနားအားလုံးက ငါတို့ကလွဲလို့ ဗလာဖြစ်နေတယ်"

"ဒီနေရာက ဒီလောက်တိတ်ဆိတ်နေတာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ဘူး"

ချန်ရှူမေ့က ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်၏။ မြစ်ကမ်းနားပလာဇာတွင် မီးများလင်းနေသော်လည်း လူသူကင်းမဲ့နေ၏။ အစပိုင်းတွင် သူမက ဒီနေရာကို ဘယ်သူမှမလာဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း အခုတော့ ဒါက အဲဒီလိုမဟုတ်ဟု ထင်ရ၏။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မခုနက တစ်ယောက်ယောက် ရေထဲပြုတ်ကျတာကို တကယ်ပဲမြင်လိုက်တယ်ထင်တယ်။ စောင့်ဦး၊ မြစ်ကမ်းနားကို ပိတ်ဆို့ထားတာလား။ အဲဒီတစ္ဆေရေကန်ဖြစ်ရပ်"

လျိုရှောင်ယွိက ဘာဖြစ်နေသည်ကို ရုတ်တရက် သိရှိသွားပြီး ကြောက်ရွံ့တကြား လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်ကာ ယန်ကျန့်၏ လက်မောင်းကို ဖမ်းဆုပ်ပြီး သူ၏နောက်တွင် ပုန်းကွယ်လိုက်၏။

"ဒါဆို ခုနက ရေထဲပြုတ်ကျသွားတဲ့အရာက လူတစ်ယောက်မဟုတ်ဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်လား"

သူမဒီစကားကို ဆိုလိုက်သောအခါ လျိုရှောင်ယွိ၏ မျက်လုံးများက ထိတ်လန့်မှုကို ပြသနေပြီး သူမက အနည်းငယ်ကြောက်လန့်နေ၏။ သူမက ခုနကအသံနှင့် အလွန်နီးကပ်နေ၏။

ချန်ရှူမေ့ကလည်း စိတ်မအေးစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး မြစ်ကမ်းနားမှ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွား၏။ သူမက ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို လှမ်းကြည့်ပြီး သူ့ကိုလျင်မြန်စွာ လက်ယပ်ခေါ်ကာ လျင်မြန်စွာ လာရန်နှင့် လျှောက်မသွားရန် အချက်ပြလိုက်၏။

"စိတ်အေးအေးထားပါ ဘာမှဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါအနီးကပ်စောင့်ကြည့်နေတယ်"

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာ ဆို၏။

"ဒါ့အပြင် မကြာသေးခင်က မြစ်နားမှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကြောင့် သေဆုံးသွားတဲ့လူ တစ်ယောက်ရှိတယ်လို့ ငါဘာအစီရင်ခံစာမှ မရသေးဘူး ဒါကြောင့် ငါဒီနေရာက ဘေးကင်းတယ်လို့ ထင်တယ်။ အနည်းဆုံးတော့ သဘာဝလွန်လွှမ်းမိုးမှုက အဲဒီလောက်မသိသာဘူး။ ငါဒီဧရိယာကို သတိထားတဲ့အနေနဲ့ ပိတ်ဆို့ခဲ့ရုံပဲ"

တစ္ဆေရေကန်၏ ရင်းမြစ်က တာချန်းမြို့တွင် မရှိပေ။ ဒီနေရာမှ မြစ်များနှင့် ရေများက အများဆုံးအားဖြင့် သဘာဝလွန်ညစ်ညမ်းမှုအချို့ကိုသာ ခံစားရ၏။

"နင်တို့ဒီမှာနေခဲ့၊ ငါသွားပြီး စစ်ဆေးကြည့်လိုက်မယ်"

ယန်ကျန့်က လျိုရှောင်ယွိ၏ လက်ကို ပုတ်ပြီး သူမကိုလွှတ်ရန် ညွှန်ပြလိုက်၏။

"သတိထားပါ"

လျိုရှောင်ယွိက ယန်ကျန့်ကို သတိထား၍ လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး အနည်းငယ်စိုးရိမ်နေ၏။

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်ပြီး မြစ်ကမ်းနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားကာ ရေသံဖြစ်ပွားခဲ့ရာသို့ လျှောက်သွား၏။

လျင်မြန်စွာ… သူ၏ခြေလှမ်းများက ရပ်တန့်သွား၏။ ရေအနီးမှ မြေပြင်ပေါ်တွင် သူက စိုစွတ်သော ခြေရာများဆက်တိုက်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ခြေချောင်းများက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ကာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရေထဲမှ ခြေဗလာဖြင့် ကမ်းပေါ်သို့ တက်လာကြောင်း ညွှန်ပြနေ၏။

သို့သော် ခြေရာများ၏ အကွာအဝေးက မြစ်ကမ်းနားမှ တစ်မီတာခန့်သာရှိပြီး ပို၍ရှေ့ဆက်မသွားနိုင်ပေ။

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာက သူ၏ရှေ့မှ တည်ငြိမ်သော မြစ်မျက်နှာပြင်ကို ကြည့်ရင်း သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွား၏။ နောက်ကျိနေသော ရေထဲတွင် သူပင်လျှင် မထိုးဖောက်နိုင်သော တစ်စုံတစ်ခု ဝှက်ထားပုံရ၏။

လျင်မြန်စွာ… သူက သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်၏။

မြစ်ရေက တစ္ဆေမျက်လုံး၏ အကြည့်ကို မတားဆီးနိုင်ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ယန်ကျန့်က ရေနက်ထဲတွင် အလောင်းတစ်လောင်းကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ထိုအလောင်းက ထူးဆန်းပြီး ပေါ်မနေသလို အောက်ခြေသို့လည်း မနစ်မြုပ်ဘဲ ရေထဲတွင် မတ်တပ်ရပ်နေကာ မြစ်ရေ၏ စီးဆင်းမှုနှင့်အတူ ယိမ်းနွဲ့နေ၏။

မြစ်အတွင်းတွင် လျှောက်လှမ်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သူက သူ၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းပြီး အလောင်းကို လျစ်လျူရှုလိုက်၏။ အကြောင်းမှာ ထိုအလောင်းက တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်မဟုတ်ဘဲ ကံမကောင်းသော သားကောင်တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်ခြေများသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် မြစ်ထဲတွင် သေဆုံးသွားသော လူက သဘာဝလွန်၏ စွန်းထင်းခြင်းကို ခံရပုံရပြီး ရေထဲတွင် ထာဝရ ပိတ်မိနေ၏။ အလောင်းက မပုပ်သိုးသလို ဖောင်းပွခြင်းလည်းမရှိဘဲ အရောင်ကင်းမဲ့နေရုံသာ ဖြစ်ပြီး အလွန်ဖြူဖျော့နေ၏။

"ဒီအလောင်းက မြစ်ညာကနေ မျောပါလာသင့်တယ်"

ယန်ကျန့်က သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်၏။ ထိုကဲ့သို့သော ဖြစ်စဉ်များက တစ္ဆေရေကန်၏ လွှမ်းမိုးမှုက ကျယ်ပြန့်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေ၏။

"ယန်ခေါင်းဆောင်၊ အဲဒီဘက်က အခြေအနေဘယ်လိုလဲ။ ဘာမှမမှားဘူးဆိုရင် အန္တရာယ်ရှောင်ဖို့ အမြန်ပြန်လာခဲ့"

ချန်ရှူမေ့က ယန်ကျန့်ထိုနေရာတွင် ခဏတာရပ်နေသောကြောင့် စိုးရိမ်တကြီး ခေါ်လိုက်၏။

ဒီအသံကို ကြားသောအခါ… ယန်ကျန့်က သူ၏အတွေးများထဲမှ လန့်နိုးလာပြီး နောက်ပြန်လှည့်လိုက်သည်။

"ဘာမှမမှားပါဘူး ရေထဲမှာ ထူးခြားတာတစ်ခုခုပဲ။ မြစ်ကမ်းနားကို ပိတ်ဆို့ဖို့ ငါ့ရဲ့အမိန့်က မှန်ကန်ခဲ့တယ်ထင်တယ်။ ညဉ့်နက်နေပြီ။ ငါ မင်းတို့ကို အိမ်ပြန်လိုက်ပို့ပေးမယ်။ အနာဂတ်မှာ တစ်ယောက်တည်းရှိနေရင် ရေနဲ့နီးနီးကပ်ကပ်မနေတာကို ရှောင်ပါ။ သာမန်လူတွေအတွက် နည်းနည်းအန္တရာယ်များတယ်"

"ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်မလား"

လျိုရှောင်ယွိက မေးလိုက်၏။

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရတာ မလွယ်ဘူး အကွာအဝေးက အရမ်းကြီးတယ်။ လောလောဆယ်တော့ ဒါကိုစိတ်မပူပါနဲ့။ ဌာနချုပ်မှာ အစီအစဉ်တွေရှိလိမ့်မယ်"

သူက တစ္ဆေရေကန်ဖြစ်ရပ်ကို ယာယီအားဖြင့် မကိုင်တွယ်ချင်သေးပေ။ ဒါက S-အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံးရှိ၏။

တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို ခုမှကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးကာစတွင် သူက နောက်ထပ်ဒုက္ခများသော ကိစ္စတစ်ခုတွင် မပါဝင်ချင်သောကြောင့် စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ခဏအကြာတွင် အခြားခေါင်းဆောင်များက ဒါကိုကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးလောက်ပြီဖြစ်သည်။

လျိုရှောင်ယွိက ခေါင်းညိတ်ပြီး နောက်ထပ်မမေးတော့ပေ။

အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး ယန်ကျန့်က သူတို့ကိုမြစ်ကမ်းနားမှ ခေါ်ဆောင်သွား၏။

သို့သော် ယန်ကျန့်နှင့် အခြားသူများ ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင်…

မြစ်နားတွင် ရေပက်သံတစ်ခု နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ထူးဆန်းသော ပုံရိပ်တစ်ခုက ရေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကာ ကမ်းပေါ်သို့ တက်ရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း မြစ်ကမ်းနက်ပေါ်တွင် ခဏတာသာ ကြန့်ကြာပြီး စိုစွတ်သော ခြေရာများဆက်တိုက် ချန်ထားခဲ့ကာ မြစ်ထဲသို့ ပြန်လည်ကျဆင်းသွား၏။ ပတ်ဝန်းကျင်က လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်သွား၏။

သို့သော် မကြာမီ တူညီသောအသံက နောက်တစ်ကြိမ် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ကမ်းပေါ်သို့ တက်ရောက်ခဲ့သော နေရာသာ ပြောင်းလဲသွား၏။

တစ္ဆေက အခွင့်အရေးတစ်ခုရှာဖွေရင်း ထပ်ခါတလဲလဲ ကြိုးစားနေ၏။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ တာချန်းမြို့တွင်သာမက အခြားနေရာများတွင်ပါ အလားတူဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ပွားနေပြီး အချို့နေရာများတွင် တစ္ဆေက အောင်မြင်သွားနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

ကွမ်းကျန်းလူနေအိမ်ရာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ…

လျိုရှောင်ယွိ၊ ချန်ရှူမေ့နှင့် ရှုန်ဝမ်ဝမ်တို့က နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်ခွာသွားကြသည်မှာ သူမက မနက်ဖြန်အလုပ်သွားရမည်ဖြစ်ပြီး စောစောထရမည်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ချန်ရှူမေ့ကလည်း ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို အိမ်သို့ခေါ်သွား၏။

သူတို့ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ကျန့်က အနည်းငယ်စိတ်အေးသွား၏။ သူ့မှာလုပ်စရာတွေ ရှိနေသေးပြီး တစ္ဆေစာပို့တိုက်ဖြစ်ရပ်ကို ဆက်လက်မှတ်တမ်းတင်ရန် ကျန်းလီချင်ကို လိုအပ်ကာ မှတ်တမ်းတစ်ခု ဖန်တီးရန်နှင့် သူ၏အတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည်ပြောပြရန် နှစ်မျိုးလုံးဖြစ်သည်။