အေရိုရှီးယား

သင်သည် မစ်ရှင် [အဝေးမှ ဧည့်သည်တော်] ကို အစပျိုးခဲ့သည်။

မစ်ရှင်နိဒါန်း - မင်းသူမကို ပထမဆုံးကြည့်ကတည်းက ဒီမျက်လုံးတွေက မင်းရဲ့နှလုံးသားနဲ့ ဝိညာဉ်ပေါ်မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ မြူခိုးတွေလို ရိုက်နှိပ်ထားပြီးသား ဖြစ်သွားပြီ။ မှောင်မိုက်နေသော ရေတွင်းတစ်ခုလို၊ နက်ရှိုင်းသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုလို မင်းရဲ့စိတ်နှလုံးထဲက အသံတစ်ခု ပေါ်လာတယ် - ဒီမိန်းကလေးကို အဝေးကို ခေါ်သွားချင်တယ်။

မစ်ရှင်လိုအပ်ချက်များ - သူမကို ကျွန်ဈေးကွက်မှ ကယ်တင်ပြီး သူမဘေးမှာ ၆ ရက်နေပါ။

ဆုကြေး - ၁,၈၀၀,၀၀၀ အတွေ့အကြုံအမှတ်၊ အမည်မသိဆုတစ်ခု။

_________________________________

‘ဒီမစ်ရှင်နိဒါန်းက အချစ်ဂိမ်းတစ်ခုရဲ့ နိဒါန်းလိုကြီးလား‽’ ဟန်ရှောင်းတစ်ယောက် ကြက်သီးထသွားသည်

‘တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် မစ်ရှင်စသွားတယ် - ဒီမိန်းကလေးက သာမန်မဟုတ်တာ သေချာတယ်’။ သူ့အရင်ဘဝတွင် ဤဇာတ်ကောင်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသည့်အတွက် သူမအကြောင်း ဘာမှမသိပေ။ ထိုအချိန်တုန်းက သူမကို မည်သည့်ကစားသမားမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ၊ ထို့ကြောင့် သူမသည် ဖုံးကွယ်ခံထားရသော ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သည်။

"သူမက ဘာထူးခြားလဲ" ဟန်ရှောင်းက မေးသည်။

“ပရိုဂျက်တာက သူမရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာဟာ သာမန်စကြဝဠာမျိုးနွယ်မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ပြနေတယ်” ဟော်လိတ်က ပြောလိုက်သည်။ “သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှေးကျတဲ့ သတ္တဝါမျိုးရဲ့ သွေးတွေ ရှိနေပြီး အဲဒါနဲ့တူညီတဲ့ အရာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။ သူမက ဘယ်လိုမျိုးနွယ်စပ်လဲဆိုတာကိုကို မသိဘူး။ စွမ်းအင်စူးစမ်းကိရိယာနဲ့ စစ်ဆေးကြည့်တာ၊ သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က စွမ်းအင်တုံ့ပြန်မှုဟာ သာမန်သတ္တဝါတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ ကွာခြားတယ်။ အနိမ့်ဆုံးက အနည်းဆုံးအဆင့် C စူပါအဆင့်ဖြစ်ပြီး အမြင့်ဆုံးက အဆင့် B ထက်တောင် ကျော်သွားတယ်…”

"ဒီလောက်အားကောင်းတဲ့ စူပါကို မင်းလူတွေက ဘာလို့ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တာလဲ။" ဟန်ရှောင်းအံ့သြသွားသည်။ သူသည် လက်ပတ်များနှင့် အလိုအလျောက်ဖျက်စီးရေးကော်လာကို ညွှန်ပြပြီး "ဒါတွေက အဆင့် B စူပါကို မသတ်နိုင်ပါဘူး"

ဟော်လိတ်က သူ့လက်စွပ်ကို ပွတ်သပ်ပြီး ပြုံးကာပြောသည် "ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့မှာ အဆင့် C အထက် စူပါတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမရှိပေမယ့်၊ သူမက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စွမ်းအင်ကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ မသိဘူး။ သူမမှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား မရှိဘူး။ နောက်ပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုနဲ့ ဒီမှာနေနေတာ။”

ဟန်ရှောင်းသည် နေရာတွင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

“သူမရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ဆိုင်ရာ ပြဿနာတချို့ရှိတာကြောင့် သူမ ဘာတွေတွေ့ကြုံခဲ့ရလဲဆိုတာကို မမှတ်မိနိုင်ဘူး၊ ဘာသာစကားတစ်ခုတည်းပဲ ရတယ်။ ဒါပေမယ့် သူမရဲ့ ဉာဏ်ရည်အဆင့်အတန်းက မွေးကင်းစကလေးလိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဉာဏ်ရည်မြင့်မားပြီး ပြောဆိုဆက်သွယ်နိုင်သူပါ…”

"ဒါဆို သူမက အတိတ်မေ့နေတာလား?

"ဟားဟား၊ အဲဒါက မရိုးရှင်းဘူး" ဟော်လိတ်က သူ့ခေါင်းကို ညွှန်ပြပြီး "အတိတ်မေ့နေတဲ့ သာမန်လူတွေဟာ ကြောက်တတ်ပြီး သူတို့ ဘယ်သူလဲဆိုတာနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းချင်စိတ် ရှိကြတယ်၊ ဒါပေမယ့် သူမရဲ့ စိတ်အခြေအနေက အရမ်းထူးခြားတယ်။ သူမဘယ်သူလဲ၊ ဘာကြောင့်ဒီမှာရှိနေတာလဲ၊ ဘာဆက်လုပ်မယ်ဆိုတာကို မရှာဖွေဘူး။ သူမတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်နဲ့ လုပ်ချင်ကိုင်ချင်စိတ် မရှိသည့်အပြင် မှတ်ဉာဏ်တွေ မရှိတာကြောင့် လုံးဝထိတ်လန့်တာမျိုးလည်း မရှိဘူး။ အိပ်မက်မက်နေသူလို နိုးတစ်ဝက် အိပ်တစ်ဝက်နဲ့။ သူမမှာ သူမသည် သူမှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြန်ရှာဖို့ ရည်ရွယ်ချက်လည်း မရှိဘဲ ဒီနေရာမှာ အေးအေးချမ်းချမ်း နေနေတယ်။ သူမ၏ အသက်ပုံစံသည် အရမ်းထူးခြားပြီး သူမမှာ သိစိတ် ဒါမှမဟုတ် ဆန္ဒတွေလိုမျိုး မပါပုံရတယ်။ အစာစားဖို့၊ အညစ်အကြေး စွန့်ဖို့ မလိုဘူး၊ အတော်လေးကို ထူးခြားတယ်။”

ဟန်ရှောင်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ ဤမိန်းမသည် ထူးဆန်းလေလေ၊ သူ့တွင်ပါရှိသော လျှို့ဝှက်ချက်သည် ကြီးမားလေဖြစ်သည်။ ဒီလိုနဲ့ သူတော်တော် သိချင်လာ၏။ "သူမနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ?"

“ကျွန်တော် သူ့ကို “အေရိုရှီးယား ဆီကိုလားမား ဒိုရာနစ်” လို့ နာမည်ပေးထားတယ်…” ထိုအမည်တွင် စကားလုံးပေါင်း ငါးဆယ့်ခြောက်လုံး ပါရှိပြီး ဟော်လိတ်သည် ၎င်းကို လုံး၀ ပြီးဆုံးရန် အချိန်အတော်ကြာသွားသည်။ "ပုံမှန်အားဖြင့် ကျွန်တော် သူ့ကို အေရိုရှီးယားလို့ ခေါ်လေ့ရှိပါတယ်။"

ဟန်ရှောင်း၏ မျက်လုံးများ တွန့်သွားသည်။

[အဲဒါဆို ဒီလောက်ရှည်တဲ့ နာမည်ပေးထားတာက ဘာလဲ။ အရမ်းအားနေတာလား။]

ဤရုတ်တရက် ပေါ်လာသော မစ်ရှင်၏ အတွေ့အကြုံအမှတ်သည် ပမာဏများလွန်းပြီး အမည်မသိ ဆုလာဘ်တစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်။ ဆုလာဘ်သည် မစ်ရှင်အခက်အခဲနှင့် ဆက်စပ်မှုရှိသောကြောင့် ဟန်ရှောင်းက စမ်းကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဟော်လိတ်ကို သူ မလုယက်နိုင်သောကြောင့် သူမကို ဝယ်ယူရန် ပိုက်ဆံသုံးရလိမ့်မည်။

"သူမက ဘယ်လောက်လဲ?"

ဟော်လိတ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပုံမှန်စီးပွားရေးသမားတစ်ယောက်၏ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"စျေးမကြီးပါဘူး၊ ၃၀၀,၀၀၀ ပဲရှိပါတယ်"

“နှုတ်ဆက်ပါတယ်။” ဟန်ရှောင်းသည် နေရာကို လှည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာသေဖြင့် ထွက်သွားသည်။

[မင်းငါ့ဆီက သင်ယူနေတာလား။ အမြတ်ကြီးစားသူအချင်းချင်း ဘာလို့ ခက်ခဲအောင် လုပ်နေတာလဲ။]

ဟော်လိတ်က အလျင်စလို လိုက်အော်ပြီး “ဈေးကြီးတယ်လို့ ခံစားရရင် ငါတို့ ညှိနှိုင်းလို့ရတယ်။ ၂၀၀,၀၀၀ ဆို ဘယ်လိုလဲ။ ၁၀၀,၀၀၀? မဟုတ်ဘူး? ၅၀,၀၀၀? အိုကေ၊ ငါအရှုံးခံတယ်လို့ထားလိုက် ၁၀,၀၀၀ နဲ့ ရောင်းမယ်။ ဒါ အနိမ့်ဆုံးပဲ!”

ဟန်ရှောင်း သံသယများ ပြည့်နှက်သွား၏။ ‘၉၇% လျှော့စျေး ၊ ဘာကြောင့် ဒီလိုမျိုးတွေ ဖြစ်လာတာလဲ။ တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတယ်။’ မစ်ရှင်လိုအပ်ချက်ဖြစ်သော ခြောက်ရက်ကို တွေးကြည့်မိပြီး သူ မသိုးမသန့် ဖြစ်သွားသည်။

စဉ်းစားပြီးနောက်၊ ဟန်ရှောင်းသည် ဤမစ်ရှင်ကို ခေတ္တဘေးဖယ်ထားပြီး ဆက်လက်စမ်းသပ်မှုတော့သည်။ “အခုက ဈေးအဆင်ပြေပေမယ့် တခြားရှားပါး ကျွန်တွေကိုတော့ ဝယ်ချင်သေးတယ်။ မင်းမှာ တခြားပစ္စည်းတွေ မရှိဘူးလား"

ဟော်လိတ်က ပြုံးပြီးပြောတယ် "ဟားဟား၊ မင်းကံကောင်းတယ်၊ မကြာခင်မှာ ရှားပါးပစ္စည်းအသစ်တစ်အုပ် ရောက်လာတော့မယ်။ သူတို့လာတဲ့အခါ ပြန်ကြည့်လို့ရတယ်။”

‘ကုန်ပစ္စည်းအသစ်တစ်အုပ်က ဆေးလ်ဗားတွေ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ကံကောင်းလို့ သူတို့ဒီကို မရောက်သေးဘူး။ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ဖို့ အစီအစဥ်က အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်။’

"အဲဒါအရမ်းကောင်းတယ်! ငါ ပစ္စည်းတွေ ထပ်ကြည့်ဖို့လာပြီး အေရိုရှီးယား ကို တစ်ပြိုင်တည်း ဝယ်လိုက်မယ်။" ဟန်ရှောင်းသည် ကျေနပ်အားရစွာ ပြုမူပြီး ဝယ်လိုသော စိတ်ရင်းကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သော်လည်း ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပိုက်ဆံမပေးရပေ။ သူထွက်သွားဖို့ ပြင်နေသည်ဖြစ်၍ ဟော်လိတ်က သူ့လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်အား ဟန်ရှောင်းကို လိုက်ပို့ခိုင်းဖို့ကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ချေ။

ဟော်လိတ်သည် မြေအောက်အကျဉ်းခန်းစင်္ကြံတွင် တဦးတည်းသာ ကျန်တော့သည် “ဒါဆို သူဘာပေးမှာလဲ။ သူက သေချာပေါက် အေရိုရှီးယား ကို မဝယ်ချင်ဘူး..."

သူဤကျွန်စျေးကွက်ကို လက်လွှဲယူသောအခါ၊ အေရိုရှီးယားသည် ဤနေရာတွင် ရှိနေပြီးဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးပိုင်ရှင်က အထူးဂရုစိုက်ရန် မလိုအပ်ကြောင်း ပြောခဲ့ပြီး ပုံမှန်အတိုင်းသာ ရောင်းချပေးခဲ့သည်။ သို့သော် အေရိုရှီးယားကိုဝယ်ယူသည့် ဖောက်သည်တစ်ဦးရှိခဲ့ပြီး၊ ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် အေရိုရှီးယားသည် အကျဉ်းခန်းအတွင်း တစ်ဖန်ပြန်ပေါ်လာကာ သူ့ကိုအတော်လေးထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။ ဖောက်သည်သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြန်ပြေးလာပြီးမှ သူသိလိုက်ရသည်။ အေရိုရှီးယားကို ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အလွန်ထူးဆန်းသော နည်းလမ်းဖြင့် အကျဉ်းခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာ၏။

ဟော်လိတ်သည် ယခင်ပိုင်ရှင်အား မေးမြန်းခဲ့ရာတွင် အေရိုရှီးယားသည် မျောလွင့်နဂါးကျွန်းကို တည်ဆောက်ပြီး မကြာမီကတည်းက ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပိုင်ရှင်သည် အခြေအနေကို အထက်အရာရှိများထံ ပြန်လည်တင်ပြပြီး ဤသတင်းသည် မျောလွင့်နဂါးကျွန်း အုပ်ချုပ်သူ၏ နားသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။ အဆင့် A အထက်ဆင့် သူဌေးက လာကြည့်ပြီး 'နားမလည်ရင် သတ်ပစ်လိုက်' ဟူသော သူ့ယုံကြည်ချက်အရ အေရိုရှီးယား ကို ပြာဖြစ်သွားအောင် သုတ်သင်ပစ်လိုက်သည်။

သို့သော် ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်တွင် အေရိုရှီးယားသည် ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ တစ်ဖန်ပြန်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူဌေးက သူမကို နောက်တစ်ကြိမ် သတ်ရန် ရောက်ရှိလာပြီး၊ ထိုသို့ အကြိမ်သုံးဆယ်ကျော်ကြာအောင် ထပ်ခါထပ်ခါ သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ကောက်ချက်ချခဲ့သည်။ ဒါက ရှင်းပြလို့မရနိုင်တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အာကာသအံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပါ။

စူးစမ်းလေ့လာခြင်းအားဖြင့်၊ အချိန်တစ်ခုတွင် 'အေရိုရှီးယား' တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနိုင်မည်။ သူမ သေပြီးသွားလျှင် အချိန်တစ်ခုကြာပြီးနောက် ပြန်လည်ရှင်သန်လာမည်ဖြစ်သော်လည်း မသေဆုံးခင် အချိန်များ၏ မှတ်ဥာဏ်များ ပျောက်ကွယ်သွားကာ မူလအတိတ်မေ့ခြင်းအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။ သူမ ဒီအကျဉ်းခန်းကနေ ထွက်သွားလျှင် တခြားနေရာကနေ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။ အဲဒီနေရာမှာ ဘယ်လိုအဆောက်အဦးပဲရှိရှိ အချုပ်ခန်းရှိရာကို ပြန်ရောက်လာလိမ့်မည်။

သုံးသပ်ချက်အရ၊ သူမသေသည်ဖြစ်စေ ဝယ်သည်ဖြစ်စေ အေရိုရှီးယား သည် ခြောက်ရက်ထက်ပို၍ ထွက်ခွာမည်မဟုတ်ပေ။

မျောလွင့်နဂါးကျွန်း၏အုပ်ချုပ်သူသည် အလွန်အပူအပင် ကင်းမဲလွန်းပြီး အာကာသအံ့ဖွယ်ကို ကျွန်ဈေးကွက်ကိုသာ ကိုင်တွယ်ခွင့်ပေးလိုက်သည်။ ပိုင်ရှင်သည် သူမအား ကျွန်အဖြစ်ရောင်းစားကာ ဝယ်သူများ၏ငွေကို လိမ်လည်ပြီး ကုန်ကျစရိတ်သုညဖြင့် ငွေရှာခဲ့သည်။

ဟော်လိတ် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ သူသည် အေရိုရှီးယား၏ အချုပ်ခန်းကို မသိစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်မိပြီး မူလက ထောင့်တွင်ထိုင်နေသည့် အေရိုရှီးယား သည် ယခုအခါ ပြတင်းပေါက်ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ရပ်နေသည်။ ပြတင်းပေါက်မှ နက်နဲငြိမ်သက်သော မျက်လုံးတစ်စုံကိုသာ သူမြင်ရသည် ။

ဟော်လိတ် လန့်သွား၏။ သူ စိတ်တည်ငြိမ်ဖို့ အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီးမှ ထွက်ခွာသွား၏။

အကျဉ်းခန်းထဲတွင်၊ အေရိုရှီးယား ၏မျက်လုံးများသည် ဟော်လိတ်၏နောက်သို့ လိုက်ပါရွေ့လျားသွားသည်။

သို့သော်၊ ၎င်းသည် တစ်ဖက်မြင်ပြတင်းပေါက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ အချုပ်ခန်းအတွင်းမှ အပြင်ကို မမြင်နိုင်ပေ။

…

"ငါ မေးပြီးပြီ၊ ဆေးလ်ဗားတွေ မရောက်သေးဘူး" အဖွဲ့သို့ပြန်ရောက်သောအခါ၊ ဟန်ရှောင်းသည် သတင်းကို မျှဝေလိုက်သည်။ ကျန်တဲ့ခေါင်းဆောင် သုံးယောက်က တက်ကြွသွား၏။

"ကောင်းပြီ၊ ကယ်ဆယ်ရေးအစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ပြီ!" ခရမ်းရောင်ရွှေ၏ခေါင်းဆောင် စာလန်နီကဆိုသည်။ “အချိန်က ရှားတယ်၊ စကာဗန်ဂျာတွေ ဘယ်တော့ ရောက်လာမယ်ဆိုတာ ငါတို့ မသိဘူး။ သူတို့ ဘယ်သူဆိုတာ ငါတို့ မသိဘူးဆိုတော့၊ ကျွန်ဈေးကွက်ကိုလာတဲ့ လမ်းကြောင်းတိုင်းမှာ လူခွဲပြီး ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲရှိတယ်၊ သံသယဖြစ်စရာ ဘယ်သူ့ကိုမှ လက်လွတ်ခံလို့မရဘူး။ ဆေးလ်ဗားသုံ့ပန်းတွေကို စျေးကွက်ကို မရောင်းခင် ကယ်ဖို့လိုတယ်။”

ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ရန်အတွက် သူတို့၏ လူဖြန့်ခွဲမှုကို ဆုံးဖြတ်ကြသည်။ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရေး ဧရိယာများသည် ဆိပ်ခံမှ ကျွန်ဈေးကွက်သို့ တစ်လျှောက်လုံးရှိပြီး လမ်းတိုင်းနှင့် လမ်းဆုံတိုင်းတွင် ကြေးစားစစ်သားများ ရှိနေရမည်။

ကျွန်ဈေးကွက်နှင့် အကွာအဝေးကို တိုင်းတာမှုတစ်ခုအနေဖြင့် အသုံးပြု၍ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရေးကို အလွှာလေးခု ခွဲခြားနိုင်သည်။ ပထမအလွှာသည် ဆိပ်ခံအနီး၊ စတုတ္ထအလွှာသည် ကျွန်ဈေးကွက်နှင့် အနီးဆုံးဖြစ်ပြီး စျေးကွက်၏ဘေးတွင်ဖြစ်သည်။

ခေါင်းဆောင်သုံးဦးက ၎င်းတို့နှင့်မတူဘဲ ဘလက်စတားသည် ရာဇ၀တ်ကောင်များကို ကြောက်ရွံ့သည်ဟု ယူဆထားသောကြောင့် ဟန်ရှောင်းသည် တတိယအလွှာကို တာဝန်ယူရသည်။ ဤနေရာသည် ရာဇ၀တ်ကောင်များ ပြည့်နေသော ဆိပ်ခံထက် အနည်းငယ် ပိုလုံခြုံပြီး ဂိုအာအဖွဲ့က နောက်ဆုံးအလွှာကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။

ရိုးရှင်းသော ရုပ်ဖျက်ခြင်းဖြင့် အဖွဲ့တိုင်းသည် ၎င်းတို့၏ နေရာသို့ သွားကာ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ပြင်ဆင်ပြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။