ဖောက်သည် ဦးစားပေး

ဟန်ရှောင်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဟော်လိတ်ကို ဘာမှမပြောဘဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။ ခဏအကြာတွင် ဟန်ရှောင်းသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “ကျွန်တော် သူတို့ကို စည်းရုံးဖို့ ကူညီမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငွေကို ထားလိုက်ပါ” ဟုပြောလိုက်သည်။

ဟော်လိတ်သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ “ဘာလို့လဲ”

“အရာရာတိုင်းမှာ စည်းကမ်းတွေ ရှိတယ်” ဟန်ရှောင်းသည် ငွေရရှိရန် ကြေးစားစစ်သားတစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း သူသည် ဤအလုပ်ကို စတင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် လုပ်ငန်းတွင်ရှိသော စည်းကမ်းများကို လိုက်နာလိမ့်မည်။ အလုပ်ရှင်ကို သစ္စာဖောက်ခြင်းသည် လူတစ်ဦး ကျူးလွန်နိုင်သည့် အဆိုးဆုံးရာဇဝတ်မှုဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ခိုင်မာသော ကိုယ်ကျင့်တရားများရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူ၏အလုပ်ရှင်ကို လှည့်စားရန် ဟော်လိတ်၏ ကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

“မင်း ပိုက်ဆံမရှာချင်ဘူးလား။ ဒါက မင်း ကြေးစားစစ်သားဖြစ်ဖို့ ရွေးချယ်ရတဲ့ အကြောင်းပြချက် မဟုတ်လား။ ဆယ့်ငါးယောက်က သုံးသန်း Enas ရောင်းနိုင်တယ်။ မင်းက ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ ရတယ်ဆိုရင်တောင် မင်း တခြားသူတွေကို အလုပ်လုပ်ပေးနေရင်းနဲ့ မရနိုင်တဲ့ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီးပဲ။ ငါက မင်းရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဖြစ်လို့ မင်းရဲ့ကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့ မစ်ရှင်မအောင်မြင်ပြီးနောက် မင်းဆုံးရှုံးခဲ့တဲ့ ဆုလက်ဆောင်ကို ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းဖို့ အကျိုးအမြတ်အချို့ကို ဝေမျှဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာ။ မင်း တကယ် ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခံချင်တာလား” ဟော်လိတ်က ပခုံးတွန့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

“စိတ်မကောင်းပါဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ယုံကြည်ချက်က ဂုဏ်ရှိတယ်။ ကျွန်တော် လျှို့ဝှက်အလုပ်မျိုးတွေ မလုပ်ဘူး” ဟန်ရှောင်းသည် ငွေပမာဏကြောင့် ဆွဲဆောင်မခံရပေ။ သူသည် ဟော်လိတ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မလိုက်လိုချေ။ သူသည် ယုံကြည်စိတ်ချရသည့်ပုံရိပ် ရှိလို၏။ ထို့အပြင် သူသည် ဆေးလ်ဗားထံမှ မစ်ရှင်ကို လက်ခံခဲ့သော်လည်း ငွေအတွက်မဟုတ်ဘဲ အသိပညာရရှိရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် မစ်ရှင်သည် ဆေးလ်ဗားသည် ညှိနှိုင်းမှုနှင့်ပတ်သက်၍ သဘောတူညီချက်ရရှိမရအပေါ်တွင် မူတည်နေသေးသည်။ အကယ်၍ သူတို့ သဘောတူခဲ့လျှင် ကြေးစားစစ်သားများအတွက် ဘာလိုအပ်သေးလဲ။ ဟန်ရှောင်းသည် မည်သည့်ဆုလက်ဆောင်မှ ရရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ဟော်လိတ်သည် ဘဲမျက်နှာလုပ်လိုက်သည်။ “မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ မင်းရဲ့သူဌေးနဲ့ ငါကိုယ်တိုင် သွားပြောမယ်”

ဟန်ရှောင်းသည် ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို ထုတ်ယူပြီး အလုပ်ရှင်ကို ခေါ်လိုက်သည်။ ဆေးလ်ဗား၏ မျက်နှာသည် ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။ ဟန်ရှောင်းကို မြင်ရသောအခါ ဆေးလ်ဗားသည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ခဏကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူတို့သည် ဟန်ရှောင်းသည် သူတို့၏ကြေးစားစစ်သားများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သတိရသွားသည်။ သူတို့သည် ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “မင်း ဘာလို့ ငါတို့ကို ခေါ်တာလဲ။ ကောင်းကင်ကြိုးဝိုင်းက လူတွေက ဘယ်မှာလဲ။ အိုး ဟုတ်သားပဲ၊ မင်း အခု ဘယ်မှာလဲ။ မင်း ဘယ်တော့ ပြန်လာမှာလဲ”

ဟန်ရှောင်းသည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “မတော်တဆမှုတွေ ရှိခဲ့တယ်။ ငါတို့ တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရပြီး ဓားစာခံတွေက ကျွန်ဈေးကို ပို့ခံရတယ်။ ကောင်းကင်ကြိုးဝိုင်း၊ ဓါးသွားများနဲ့ ခရမ်းရောင်ရွှေက လူတွေ အားလုံး ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရတယ်၊ ဒါကြောင့်မို့ မစ်ရှင်ကို ကျွန်တော် တာဝန်ယူရတော့မယ်။ ဒီကျွန်ဈေးရဲ့ မန်နေဂျာကို ကျွန်တော် ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ၊ သူက ခင်ဗျားနဲ့ ဈေးညှိနှိုင်းချင်နေတယ်”

“ဟဲဟဲ၊ မင်းရဲ့ လူတွေက ငါ့လက်ထဲမှာပဲ…” ဟော်လိတ်သည် သူ၏အဝတ်အစားများကို ဆန့်ယန့်အောင်လုပ်လိုက်ပြီး သူ၏တောင်းဆိုမှုများကို စတင်ပြောတော့သည်။

ဆေးလ်ဗားသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် “အဲဒါ အရမ်းဈေးကြီးတယ်! အဲဒီဈေးကို ငါတို့ လက်မခံနိုင်ဘူး!”

“စိတ်မကောင်းပါဘူး။ ခင်ဗျားက ပြန်ပြောနိုင်တဲ့ အနေအထားမှာ မရှိဘူး” ဟော်လိတ်က နက်ရှိုင်းပြီး ခိုင်မာသော အသံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ ဓားစာခံများသည် သူ၏လက်ထဲတွင်ရှိပြီး ဆေးလ်ဗားသည် သူတို့၏လူများကို စွန့်ပစ်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူယုံကြည်သည်။ သုံးသန်း Enas သည် များပြားသော်လည်း ဆေးလ်ဗား၏ပိုက်ဆံအိတ်များသည် လုံလောက်စွာ နက်ရှိုင်းသောကြောင့် သူတို့သည် ငွေလုံလောက်စွာ ညှစ်ထုတ်နိုင်သေးသည်။

“ငါတို့ ဆွေးနွေးဖို့ အချိန်လိုတယ်” ဆေးလ်ဗားသည် သူ၏သွားများကို ကြိတ်လိုက်သော်လည်း ကမ်းလှမ်းမှုကို သူငြင်းပယ်၍ မရပေ။

“ခင်ဗျားတို့ နိဂုံးချုပ်ပြီးရင် ကျွန်တော့်ကို ခေါ်လိုက်ပါ၊ ဒါပေမယ့် အချိန်ကန့်သတ်ချက်တော့ ရှိတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ချစ်ရတဲ့ဖောက်သည်တွေ အများကြီးက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကို တကယ် ဝယ်ချင်နေတာမို့ ခင်ဗျားက တစ်ဦးတည်းသော ဝယ်သူမဟုတ်ဘူး” ဟော်လိတ်က ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို ပိတ်လိုက်ပြီး မည်သည့်အမူအရာမျှမရှိဘဲ ထွက်သွားသည်။ ဟော်လိတ်သည် လက်ပြနှုတ်ဆက်ချင်သော်လည်း တစ်လက်မမျှ မလှုပ်ဘဲ သူ၏ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။

ဟန်ရှောင်းသည် တံခါးအပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာသည်နှင့် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော လူတစ်ဦးသည် အခန်းထဲသို့ ဝင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပခုံးချင်းတိုက်မိသွားပြီး ထိုအချိန်တွင် အချိန်သည် ရပ်တန့်သွားသည်။ ဟန်ရှောင်း၏ ဆံပင်များ အားလုံး ထောင်လာပြီး သူ၏နဖူးပေါ်တွင် ချွန်ထက်သောအရာတစ်ခု ချိန်ရွယ်ထားသည်ဟု ခံစားရသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် လက်သီးများ ဖလှယ်ခဲ့ကြသကဲ့သို့ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ မြင်ကွင်းသည် နေရာတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်အားလုံး ၎င်း၏အရောင်ကို ဆုံးရှုံးသွားကာ သူတို့၏မျက်လုံးများသာ မြင်နိုင်တော့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အရောင်နှင့်အသံသည် တင်းမာနေမှုများကို ချိုးဖျက်လိုက်သည်။ သူတို့သည် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ကြသလို ဆက်လျှောက်သွားကြသည်။

ခြေလှမ်းအနည်းငယ်လှမ်းပြီးနောက် ဟန်ရှောင်းသည် ထိုလူကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ပိုမိုကြီးမားသော စွမ်းအားဖြင့် သူသည် အပြင်ဘက်ကမ္ဘာနှင့်ပတ်သက်၍ ပိုမိုကောင်းမွန်သော အာရုံခံစားမှုရှိသည်။ အစွမ်းထက်သော သတ္တဝါတစ်ဦးနှင့် နီးကပ်စွာနေပြီးနောက်တွင် သူသည် အန္တရာယ်ရှိသည်ဟု ခံစားရသကဲ့သို့ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသောလူက ဟန်ရှောင်းကို ထိုသို့ခံစားချက်မျိုး ပေးနေသည်။ ၎င်းသည် ခွန်အားတစ်ခုတည်းသာမကပေ၊ ထိုလူ၏ အရှိန်အဝါက သေဆုံးသူများ၏ သွေးနံ့ကို အရိပ်အမြွက်ပြနေသည်။ အားကောင်းသော အာရုံခံစားမှုရှိသူများသာ ဤအသေးစိတ်အချက်ကို သတိထားမိနိုင်သည်။

ဟန်ရှောင်း၏ အသိစိတ်က မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသောလူသည် ဆေးလ်ဗားအတွက် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေသည်ဟု သူ့ကို ပြောပြနေသည်။

“သူ ဘယ်ကလာတာလဲ မသိဘူး…”

ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏လက်ကို လှုပ်လိုက်ပြီး အလုပ်ရှင်ကို ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

ဆေးလ်ဗားသည် စိတ်ဆိုးနေ၏။ “သွားကယ်နေတဲ့သူတွေက ဘာလို့အဖမ်းခံရတာလဲ။ အခု ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။ ငါတို့ ပိုက်ဆံ ပေးရမှာလား”

“အလျင်စလို မဆုံးဖြတ်ပါနဲ့” ဟန်ရှောင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ဓားစာခံတွေက လုံခြုံနေသေးတဲ့ပုံပဲ။ ကျွန်တော် တခြားနည်းလမ်းကို စဉ်းစားပါ့မယ်”

“…ကောင်းပြီ။ ခင်ဗျား သူတို့ရဲ့ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို ဦးစားပေးဖို့ သတိရပါ။”

ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်တွင် ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏ဆံပင်များကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ခေါင်းကိုက်လာသည်ဟု ခံစားရသည်။

“ငါ ဘာလုပ်သင့်လဲ။ ဓားစာခံတွေ အားလုံးက ဟော်လိတ်နဲ့အတူ ရှိနေတာ။ အခု ငါက မျောလွင့်နဂါးကျွန်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး၊ အဲဒါကြောင့် အာရုံစိုက်ခံရအောင် လုပ်လို့မရဘူး။ အင်း… ဟော်လိတ်ကို ဓားစာခံတွေကို လက်လွှတ်ဖို့ အတင်းအကျပ်ခိုင်းစေဖို့ တစ်ခုပဲရှိတယ်။ ဂျင်နီနဲ့ အေးမီစ်ကို စည်းရုံးဖို့ လိုတယ်…” သူသည် ရုတ်တရက် အကြံတစ်ခု ရရှိသွားပြီး ဤအစီအစဉ်ကို ရေးဆွဲရန် အလျင်အမြန် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အမ်ဘာ - မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသောလူသည်လည်း ဆေးလ်ဗားကို ဝယ်ယူရန် ကြိုးစားနေသည်။

“မင်း ဘယ်လောက် ပေးမှာလဲ” ဟော်လိတ်က မေးလိုက်သည်။

“တစ်ယောက်ကို ငါးသောင်း”

ဟော်လိတ်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး စိတ်ဝင်စားမှုမရှိပုံပေါ်သည်။

အမ်ဘာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ဒီဈေးက မူရင်းဈေးထက် ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ပိုများနေပြီ။ မင်း ဘာလို့ ငြင်းနေတာလဲ”

“ပိုပြီး ပေးမယ့်သူ ရှိတယ်” ဟော်လိတ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ခုနစ်သောင်း” အမ်ဘာ က ထပ်ပြောသည်။

ဟော်လိတ်သည် ခေါင်းဆက်ခါနေသည်။

“တစ်သိန်း။ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ နောက်ဆုံးကမ်းလှမ်းမှုပဲ”

“မလုံလောက်သေးဘူး”

“ဒါဆို မင်း ဘယ်လောက် လိုချင်တာလဲ” အမ်ဘာ က စိတ်ရှည်သည်။

ဟော်လိတ်သည် ရယ်လိုက်သည်။ “ရက်ရောတဲ့ ဝယ်သူက တစ်ယောက်ကို ၂၁၀,၀၀၀ ပေးမယ်လို့ ကမ်းလှမ်းထားတယ်။ သေချာတာပေါ့၊ အရောင်းအဝယ်က မပြီးသေးဘူး။ ဒါပေမယ့်… မင်း ၂၀၀,၀၀၀ ထက် ပိုပေးနိုင်ရင် အဲဒီအချက်က ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်…”

“ကောင်းပြီ။ ကျွန်တော် စဉ်းစားပါ့မယ်”

အမ်ဘာ သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျွန်ဈေးမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

“ခေါင်းဆောင်၊ ဈေးညှိနှိုင်းမှု ဘယ်လိုလဲ” သူ၏အဖွဲ့ဝင်က မေးလိုက်သည်။

အမ်ဘာ သည် သူ၏မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်ပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် “အစီအစဉ် ပြောင်းသွားပြီ။ ငါတို့က ဓားစာခံတွေကို အတင်းအကျပ် ယူမယ်”

အမှောင်ကြယ်တွင် ပေးချေရန် ငွေရှိသော်လည်း ၎င်းသည် ထိုက်တန်ခြင်းမရှိပေ။ သူတို့ ဈေးနှုန်းကို သဘောတူခဲ့လျှင်ပင် မန်နေဂျာသည် ဈေးကို ထပ်မံတိုးမြှင့်နိုင်ခြေရှိသည်။

အမှောင်ကြယ်သည် ဘယ်လိုအဖွဲ့အစည်းမျိုးလဲ။ သူတို့က လူဆိုးတွေပဲ! သူတို့က ဒီလိုအမိန့်တွေကို နာခံခဲ့လျှင် ဗီလိန်တွေအနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ဘယ်လိုဖြစ်သွားမလဲ။

…

ဖွန်းနဂါးငွေ့တန်း၏ ဂြိုလ်ပေါ်တွင် ဆေးလ်ဗားများအကြား ပဋိပက္ခဖြစ်နေသည်။

“သူတို့က ဈေးနှုန်းတစ်ခုကို သတ်မှတ်ပြီးသားပဲ။ ငါတို့ ဘာကို စောင့်နေတာလဲ။ ပိုက်ဆံရအောင် လုပ်ကြရအောင်”

“ခဏလေးစောင့်ပါဦး။ ဒီကိစ္စတစ်ခုလုံးက သံသယဖြစ်စရာကောင်းတယ်။ ကြေးစားစစ်သားတွေက ကျွန်ဈေးမန်နေဂျာတွေနဲ့ပေါင်းပြီး ငါတို့ကို လိမ်နေတာလား။ ကွဲအက်ကြယ်စင်ကွင်းထဲက လူတိုင်းက လောဘကြီးတဲ့ ဂိုဘလင်တွေလိုပဲ။ ငါတို့ ဒီလို ဖြစ်နိုင်ခြေအတွက် ပြင်ဆင်ထားဖို့ လိုတယ်” အဖွဲ့ထဲမှ တစ်စုံတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

“နောက်ဆုံးတော့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးက ဦးစားပေးပဲ။ ကောင်းကင်ကြိုးဝိုင်း၊ ဓါးသွားများ၊ နဲ့ ခရမ်းရောင်ရွှေတို့ အားလုံး ရှုံးနိမ့်ခဲ့တာဆိုတော့ ငါတို့ ဒီဘလက်စတားအဖွဲ့ကို ဘယ်လို ယုံကြည်နိုင်မှာလဲ။ သူတို့က သူတို့ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ပြီး သူရဲကောင်းဖြစ်ဖို့ ကြိုးစားရင် ဓားစာခံတွေကို အန္တရာယ် ပိုဖြစ်စေနိုင်တယ်။ ပိုက်ဆံကို ပေးလိုက်ကြရအောင်”

“သူတို့က ငါတို့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေကို ပေးပြီးတဲ့နောက် ဓားစာခံတွေကို မလွှတ်ပေးခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ” လူတစ်ဦးက စိုးရိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရှုပ်ထွေးသော ဆွေးနွေးမှုအချို့အပြီးတွင် နောက်ဆုံးတွင် ကပ္ပတိန်သည် တည်ငြိမ်နေပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ “သူတို့ နောက်ဆုံးအကြိမ်မှာ ကျရှုံးခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက သူတို့က လူအင်အားနည်းခဲ့လို့ပဲ။ ငါ သူတို့ကို နောက်ဆုံးအကြိမ် ထပ်ယုံကြည်လိုက်မယ်။ ငါတို့က ဘလက်စတားကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြိုးစားခိုင်းမယ်၊ သူတို့ မလုပ်နိုင်ရင် သူတို့က ငါတို့ကို တိကျတဲ့ အဖြေတစ်ခု ပေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။ ပိုက်ဆံပေးတာက ငါတို့ရဲ့ နောက်ဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ”

…

ကစားသမားအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် လေယာဉ်တစ်စီးကိုစီးကာ ဧရိယာပတ်ပတ်လည်တွင် လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေသည်။

လီကဲသည် လေယာဉ်ပေါ်တွင် ရှိနေသည်။ သူသည် လူတိုင်း၏ မျက်စိအောက်မှ ရှောင်ရှားသွားပြီး လျှို့ဝှက်ပုတီးစေ့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

“ဒါကဘာလဲ” လီကဲသည် သူ့ဖာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်။ “လမ်းညွှန်ချက်မှာ ပြောတာက သတ်မှတ်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ဒါပေးလိုက်ရင် ဘောနပ်စ်ဆုလာဘ်ရှိမယ်လို့ ပြောထားပေမယ့် ဘယ်လဲဆိုတာ အရိပ်အမြွက်မှ မပါဘူး။ ငါ့ဖာသာ အသက်သွင်းရမယ်…”

လီကဲတွင် ဂိမ်းကစားခြင်း အတွေ့အကြုံများစွာရှိသည်။ ရှင်းလင်းသော လမ်းညွှန်ချက်များ မရှိသော ပစ္စည်းများဖြင့် ကစားသမားသည် အစပျိုးလုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ဤပစ္စည်းကို မတူညီသော ကွန်ပျူတာဇာတ်ကောင်များအား ပြသရမည်ဖြစ်သည်။ ကွန်ပျူတာဇာတ်ကောင် တစ်ဦးသည် ကျန်သူများနှင့်မတူဘဲ ကွဲပြားစွာ တုံ့ပြန်ခဲ့လျှင် ၎င်းသည် ‘သတ်မှတ်ထားသော ဇာတ်ကောင်’ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“ဒီလိုပဲ လုပ်တာပေါ့” လီကဲသည် သူ့စိတ်ကို ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။