← Chapters

ကျွန်တွေလား၊ ငါ မတွေ့ပါဘူး

Vol. 26 Ch. 380

ကျွန်တွေလား၊ ငါ မတွေ့ပါဘူး

Vol. 26 Ch. 380

လူမိုက်များသည် ကျွန်များကို ခိုးယူသွားခဲ့သောကြောင့် သူတို့ကို ဟော်လိတ်ပိုင်ဆိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့နောက် ကျွန်များကို မျောလွင့်နဂါးကျွန်းမှ ကယ်ဆယ်ခဲ့သည်။ ဟန်ရှောင်းသည် ကျွန်များအားလုံး၏ သံကြိုးများကို ဖွင့်ပေးခဲ့သောကြောင့် သူတို့သည် တစ်ချိန်က ကျွန်များဖြစ်ခဲ့ကြောင်း မည်သူမျှ သက်သေပြနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သူက သူတို့သည် လွတ်လပ်သောလူများဖြစ်သည်ဟု ပြောပါက မည်သူမျှ ကန့်ကွက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဟော်လိတ်သည် သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။ ကျွန်များ ဆုံးရှုံးသွားသောအခါ သူတို့ကို ပြန်ဖမ်းနိုင်သော်လည်း သူသည် ထိုအခွင့်အာဏာမရှိပေ။ တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ အစောင့်များကို လာဘ်ထိုးပြီး လုပ်ခိုင်းရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အစောင့်ကပ္ပတိန် ဝီလ်ဆန်ဒါသည် ထိုအချိန်တွင် ဘေးနားတွင် ရပ်နေ၏။ သူသည် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ဟန်ရှောင်းကို သိသိသာသာ မျက်နှာသာပေးနေသည်။ အစောင့်ကပ္ပတိန်၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် မည်သူက လုပ်ဆောင်ရဲမည်နည်း။

ဟော်လိတ်သည် အစောင့်များထဲတွင် သီရွန်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သီရွန်သည် တုန်ယင်သွားပြီး လူအုပ်၏နောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားသည်။ ဤအရာကို မြင်လိုက်သောအခါ ဟော်လိတ်သည် သီရွန်ကို အားကိုး၍မရနိုင်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ ဤလူသည် ဘလက်စတား၏ လူများကို လုံးဝ ကြောက်ရွံ့နေသည်။

ဟန်ရှောင်း၏ ငြိမ်သက်နေသော မျက်နှာထားကို ကြည့်ရင်း ဟော်လိတ်သည် ဒေါသထွက်နေသည်။ သို့သော် ကျွန်များအတွက် သူသည် ထိုဒေါသကို ခံနိုင်ရည်ရှိရုံသာ ဖြစ်သည်။ မာနမရှိတော့ဘဲ သူသည် ဟန်ရှောင်းထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသာ ကြားနိုင်သော အသံဖြင့် သူက ဒေါသတကြီး “ကောင်းပြီ၊ မင်းနိုင်တယ်။ မင်း ဆေးလ်ဗားတွေကိုပဲ လိုတာ မဟုတ်လား။ သူတို့ကို မင်းပိုင်တယ်။ ကျန်တဲ့ကျွန်တွေက မင်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ ငါ သူတို့ကို ပြန်ဝယ်နိုင်တယ်၊ ဈေးပြော”

ဟန်ရှောင်းက အသာစီးရနေပြီး ဟော်လိတ်သည် သည်းခံရုံသာတတ်နိုင်ပြီး ဆေးလ်ဗားများကို လက်လွှတ်လိုက်ရသည်။ သူသည် ကြီးကြီးမားမား အနစ်နာခံရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီး အခြားကျွန်များနှင့် လဲလှယ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။ မဟုတ်ပါက သူ၏စီးပွားရေးသည် ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်။

“ငါ အခုပဲ ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ဒီမှာ လွတ်လပ်တဲ့လူတွေပဲ ရှိတယ်” ဟန်ရှောင်းသည် ပုခုံးတွန့်လိုက်သည်။

ဟော်လိတ်သည် အထင်မှားသွားသည်။ သူ၏မျက်နှာထားသည် တင်းမာလာပြီး “သိပ်လွန်မလာနဲ့! မင်းက ကျွန်တွေအားလုံးကို လိုချင်တာလား။ ဒါပေမဲ့ အိမ်တော်ထိန်းက မင်းကို ဒီလိုလုပ်ခွင့် ပေးမှာမဟုတ်ဘူး”

“အားလုံးကို ယူမှာလား။ ဟဲဟဲ၊ မင်း မနားလည်သေးဘူးလား။ သူတို့က ကျွန်တွေ မဟုတ်တော့ဘူး” ဟန်ရှောင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်း ရူးနေတာလား” ဟော်လိတ်သည် အံ့အားသင့်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ဟန်ရှောင်းသည် ပိုက်ဆံပိုလိုချင်သည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု သူ နားလည်သွားပြီ။ ဟန်ရှောင်းသည် ကျွန်များအားလုံးကို လွှတ်ပေးရန် စီစဉ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံးကို တကယ် လွတ်လပ်မှုပေးမည်။ ဒါက အလွန်ဖြုန်းတီးခြင်းဖြစ်သည်။ သူ နားလည်ရခက်နေ၏။ ဟန်ရှောင်းသည် မသက်ဆိုင်သော ကျွန်များကို အလကားကယ်တင်ခြင်းမှ ဘာကို ရလိုသနည်း။

ဤအချိန်တွင် လေယာဉ်တစ်စီး ဆင်းသက်လာသည်။ အိမ်တော်ထိန်း ဂျန်နီနှင့် သူမ၏လူများသည် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဟော်လိတ်၏မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာပြီး သူသည် အားကိုးရာကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဟန်ရှောင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန်ပင် ဂျန်နီထံသို့ ပြေးသွားသည်။

“အိမ်တော်ထိန်း၊ ကျွန်တော်… ကျွန်တော့်ကျွန်တွေကို ပြန်လိုချင်ပါတယ်…” ဟော်လိတ်သည် ဖြစ်ပျက်နေသည့်အရာများကို ရှင်းပြပြီး “အသစ်ဝင်လာတဲ့ ဘလက်စတားက ကျွန်တော့်ကျွန်တွေကို လွှတ်ပေးချင်တယ်၊ သူ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုလုပ်နိုင်တာလဲ။ သူက ခင်ဗျားကို မလေးမစား လုပ်နေတာ” ဟု တိုင်တန်းသည်။

“ငါသိတယ်” ဂျန်နီ သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဟန်ရှောင်းဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

ဟော်လိတ်သည် ချက်ချင်းပင် ယုံကြည်မှုရှိလာသည်။ သူသည် နောက်ကနေ လိုက်ပြီး ဟန်ရှောင်းကို လှောင်ပြောင်နေသည်။

ဂျန်နီသည် ဟန်ရှောင်း၏ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး “ဘလက်စတား၊ မင်း ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့တယ်။ မင်း ရန်သူတွေရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို မဖျက်ဆီးခဲ့ဘူးဆိုရင် သူတို့ အောင်မြင်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါဟာ နဂါးအစောင့်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် ကြီးမားတဲ့ ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုပဲ။ နဂါးဧကရီ အိမ်မှာ မရှိတဲ့အချိန်မှာ မင်း ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့တယ်။ ဒီအကျိုးဆောင်မှုကို မင်းရဲ့ဖိုင်ထဲမှာ ထည့်ပေးမယ်။ မင်းရဲ့ယုံကြည်မှု အခွင့်အာဏာကို တိုးမြှင့်ပေးမယ်။ အကျိုးဆောင်တဲ့သူတွေက ဆုချီးမြှင့်ခံရမယ်။ မင်း ငွေကြေးဆုချီးမြှင့်မှု ဒါမှမဟုတ် တခြားတစ်ခုခုကို တောင်းခံနိုင်တယ်…”

သူမသည် ခဏရပ်လိုက်ပြီး ထပ်ပြောလိုက်သည်။ “နည်းနည်းနောက်ကျနေပေမဲ့… မျောလွင့်နဂါးကျွန်းက ကြိုဆိုပါတယ်”

+၃၀၀ မျောလွင့်နဂါးကျွန်းနှင့် ဂုဏ်သတင်း

လက်ရှိဆက်ဆံရေး: ကြားနေ (၇၀၀/၁၀၀၀)

ဟန်ရှောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဂျန်နီ၏သဘောထားကို သူ လုံးဝအံ့အားမသင့်ပေ။ သူသည် ဝီလ်ဆန်ဒါနှင့် စကားပြောနေစဉ်က ဂျန်နီ လည်း ဆက်သွယ်ရေးချန်နယ်တွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ သူသည် ဂျန်နီ ကို လျှို့ဝှက်စွာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ဆက်သွယ်ခဲ့ပြီး သဘောတူညီမှု ရရှိခဲ့သည်။ ဟော်လိတ်တစ်ယောက်သာ မသိခဲ့ဘဲ၊ သူသည် အသက်ကယ်ကောက်ရိုးကို တွေ့သည်ဟု တွေးနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဟော်လိတ်သည် နားထောင်လေလေ တစ်ခုခုမှားနေသည်ဟု ခံစားရလေလေဖြစ်သည်။ ဂျန်နီသည် သူ့ကို ကူညီနေသည်နှင့်မတူဘဲ ဟန်ရှောင်းကို ချီးကျူးနေသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ သူသည် ရုတ်တရက် ဆက်၍ မထိုင်နိုင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဂရုတစိုက် ဝင်ပြောပြီး “အိမ်တော်ထိန်း၊ ကျွန်တွေ…” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဂျန်နီက ဟော်လိတ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ငါတို့က ကျွန်တွေကို ဝယ်တာရောင်းတာပဲ လုပ်တယ်။ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် တစ်ခါမှ မဖမ်းခဲ့ဘူး။ သူတို့က လွတ်လပ်ပြီဆိုတော့ သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပါ”

အမြဲတမ်းလိုပင် ဂျန်နီ သည် တရားဝင်အရာများကို တရားဝင်နည်းလမ်းဖြင့် ကိုင်တွယ်ခဲ့သည်။ မျောလွင့်နဂါးကျွန်းသည် ကြားနေအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူတို့သည် ကြားခံလုပ်ငန်းအဖြစ် ကျွန်ကုန်ကူးမှုတွင် ပါဝင်ရုံသာဖြစ်သည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင် ကျွန်များကို မဖမ်းကြပေ။

ဟန်ရှောင်းသည် ဤကိစ္စ၏ သူရဲကောင်းဖြစ်သောကြောင့် သူမသည် ဤအရာကို ဂရုစိုက်ပြီး သူ့ကို သင့်လျော်သော အခွင့်အရေးများ ပေးကာ ဟန်ရှောင်း၏လုပ်ရပ်များကို သဘောတူခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ကျွန်လုပ်ငန်း၏ အမြတ်သည် သာမန်မျှသာပြီး နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဟော်လိတ်သည် စာရင်းကို လိမ်လည်ခဲ့သည်။ သူမသည် အမြဲတမ်း သိခဲ့သော်လည်း ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဒီနေ့တွင် သူမသည် ဟော်လိတ်အတွက် ပြောပေးစရာမရှိခဲ့ပေ။

ဟော်လိတ်သည် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ၏ရင်ထဲတွင် ဒေါသများ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ ဟန်ရှောင်း၏ လှောင်ပြောင်နေသော မျက်နှာထားကို ကြည့်ရင်း သူသည် ထိန်းချုပ်၍မရတော့ဘဲ “ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို ဆေးလ်ဗားတွေကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် ဘလက်စတားက ဦးဆောင်ခဲ့တယ်လို့ ငါ သံသယရှိတယ်။ ဟုတ်တယ်၊ အဲ့လိုပဲ ဖြစ်ရမယ်။ လူမိုက်တွေက သူ့ရဲ့ ငှားရမ်းထားတဲ့ အကူအညီတွေပဲ၊ ပြီးတော့ သူက သူတို့ထဲက အုပ်စုတစ်စုကိုလည်း လွှတ်ပေးလိုက်တယ်။ အဲ့ဒီအုပ်စုက သူ့လူတွေပဲ ဖြစ်ရမယ်”

ဟော်လိတ်သည် ပြောလေလေ စိတ်လှုပ်ရှားလေလေဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော အတွေးတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း သူသည် ၎င်းသည် အလွန်ယုတ္တိရှိသော ခန့်မှန်းချက်ဖြစ်သည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏မျက်ခုံးများကို မြှင့်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် “ငါတို့က လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေပဲ၊ မင်းက ငါ့ကို ဘယ်လို စွပ်စွဲနိုင်တာလဲ

ဟော်လိတ်သည် သူ့ထံသို့ အပြစ်ပုံချသော်လည်း ၎င်းသည် အလွန်အန္တရာယ်ရှိသော လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ဤခန့်မှန်းချက်သည် လုံးဝ အဓိပ္ပါယ်မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့တွင် ဂျန်နီဆီမှ အလီဘိုင် ရှိနေသည်။

ဂျန်နီသည် ဤလူသစ်ကြောင့် မရေမရာဖြစ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် သူတို့ကို လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ကြည့်ရန် လူများကို စီစဉ်ခဲ့ပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းသည် အစွမ်းအထက်ဆုံး သက်သေအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။ ထို့ကြောင့် ဂျန်နီသည် လုံးဝမယိမ်းယိုင်သွားပေ။ သူမသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပဲ ဟော်လိတ်၊ မင်းက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ကို အလကား စွပ်စွဲဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။ မင်းကို ခဏ ဆိုင်းငံ့ထားမယ်။ မင်း စိတ်အေးသွားတဲ့အခါ မင်းကို အလုပ်အသစ်တစ်ခု ပေးမယ်”

ဟော်လိတ်၏နှလုံးသည် အေးစက်သွား၏။ အခြေအနေ မပြင်နိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်သောအခါ သူသည် အမုန်းတရားဖြင့် အံကြိတ်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူသည် ယခင်က ဟန်ရှောင်းကို ဤနည်းလမ်းဖြင့် ကိုင်တွယ်ခဲ့သည်ကို သတိရသွားပြီး ဟန်ရှောင်းသည် ဤနည်းလမ်းဖြင့်ပင် လက်စားချေခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် အားကိုးရာမဲ့ဖြစ်နေသည်။ အားနည်းမှုတစ်ခုသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး မျက်လုံးများ လည်သွားကာ နောက်တစ်ခေါက် သတိလစ်သွားတော့သည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဘာမှ ပြောင်းလဲမရတော့သောကြောင့် နည်းနည်းပိုအိပ်နေတာက ပိုကောင်းတယ်မဟုတ်လား။ ဒီနည်းနဲ့ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေရဲ့ လှောင်ပြောင်ရယ်မောခြင်းကြောင့် ဒေါသဖြင့် သေဆုံးတော့မည်မဟုတ်ပေ။

ဟော်လိတ်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဟန်ရှောင်းသည် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး “ဂျန်နီ၊ ကျွန်တော်…”

“မင်းက ငါ့ကို… ထားလိုက်ပါ၊ ငါ့နာမည်နဲ့ပဲ ခေါ်ပါ” ဂျန်နီ၏မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ များသောအားဖြင့် ဘော့စ်အေးမီစ် ၊ ဝီလ်ဆန်ဒါနှင့် ဟယ်ယာတို့သာ သူမ၏နာမည်ဖြင့် ခေါ်ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ပုံစံကြောင့် လက်အောက်ခံများသည် သူမကို ကြောက်ရွံ့ကြသည်။ ဤသည်မှာ လက်အောက်ခံတစ်ဦးက သူမ၏နာမည်ဖြင့် ခေါ်သည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားရခြင်းဖြစ်သောကြောင့် သူမသည် အနည်းငယ် ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

“ထွက်ပြေးသွားတဲ့လူတွေရဲ့ အထောက်အထားကို ကျွန်တော် သိတယ်။ သူတို့က သာမန်လူမိုက်တွေ မဟုတ်ဘူး…” ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏အသံကို နိမ့်လိုက်ပြီး “သူတို့က အမှောင်ကြယ်က လာတာ”

ဂျန်နီ ၏မျက်လုံးများ အာရုံစိုက်လာပြီး သူမသည် အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် “ဒီကိစ္စတွေ ပြီးရင် ကျွန်မဆီကို ချက်ချင်းလာပြီး အသေးစိတ်အစီရင်ခံစာ လုပ်ပေး”

ထို့နောက် ဂျန်နီသည် သူမ၏လူများနှင့်အတူ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားပြီး ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးအဖွဲ့ကိုသာ အပျက်အစီးများကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရန် ထားခဲ့သည်။

ဟန်ရှောင်းနှင့် အခြားသူများသည် ဘေးသို့ ရောက်လာကြသည်။ ကယ်ဆယ်ခံရသော ကျွန်များအားလုံးသည် သူ၏မျက်နှာကို မတူညီသော အမူအရာများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏လွတ်လပ်မှုကို ရရှိခဲ့ကြပြီး ၎င်းကို ထပ်မံဆုံးရှုံးလိုခြင်းမရှိပေ။ သူတို့သည် နောက်ပိုင်းတွင် မည်သို့စီစဉ်ခံရမည်ကို မသေချာကြပေ။

ဟန်ရှောင်းသည် လူအုပ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ကာ “ကျွန်တော့်နာမည် ဘလက်စတား၊ ဘလက်စတား ကြေးစားတပ်ဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပါ။ ကျွန်တော့်နာမည်ကို မှတ်ထားပါ။ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ကို လွတ်လပ်မှုပေးခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော့်ကို အကြွေးတင်နေတယ်။ တစ်နေ့ကျရင် ငါတို့ ထပ်တွေ့ရင် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အကူအညီကို လိုကောင်းလိုလိမ့်မယ်။ အခု သွားကြတော့”

ကျွန်များအားလုံး တောင့်တင်းသွားကြသည်။ တစ်ဦးက တုန်ယင်စွာဖြင့် “ကျွန်တော်တို့… တကယ် ထွက်သွားလို့ရပြီလား”

ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူတို့သည် အချိန်မရွေး သွားနိုင်ကြောင်း အချက်ပြလိုက်သည်။

လူတစ်ဦးသည် ဂရုတစိုက် လျှောက်သွားပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် နောက်သို့ ပြန်ကြည့်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မီတာ ဒါဇင်အနည်းငယ်အကွာတွင် မည်သူမျှ သူ့ကို မတားကြောင်း သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူသည် အလွန်ပျော်ရွှင်သွားသည်။

“ငါတို့ တကယ် လွတ်လပ်သွားပြီ” လူအုပ်သည် လွတ်လပ်မှုသည် ဤမျှလွယ်ကူစွာ ရောက်ရှိလာသည်ကို မယုံနိုင်ကြပေ။

ပထမဆုံး ထွက်သွားသော ကျွန်သည် ချက်ချင်း မပြေးသွားခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူသည် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း မျက်နှာဖြင့် နောက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး ဟန်ရှောင်းကို တိုင်းရင်းသားများ၏ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း သင်္ကေတတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။ သူသည် “ဘလက်စတား၊ ဒီနာမည်ကို ကျွန်တော် မှတ်ထားမယ်” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကျွန်များသည် ကျေးဇူးတင်ကြောင်းဖြင့် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားကြပြီး ဟန်ရှောင်းကို အမျိုးမျိုးသော ဓလေ့ထုံးတမ်းများကို ပြသကြသည်။ ဟန်ရှောင်းသည် သိပ်ခံစားမှုမရှိသော်လည်း သူ့နောက်မှ ကစားသမားများသည် အောင်မြင်မှုနှင့် သက်သောင့်သက်သာရှိသော ခံစားချက်ကို ရရှိကြသည်။ သူတို့သည် ခေါင်းများကို မြှင့်ထားကြပြီး ကောင်းသောအရာတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ဟု ခံစားကြရသည်။

ဟားလပ်စ်သည် နားလည်မှုအရှိဆုံးဖြစ်သည်။ သူသည် ဟန်ရှောင်း၏ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး ချီးကျူးလိုက်သည်။ “ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့တယ်”

အဖွဲ့ဝင်များအားလုံးသည် ဟန်ရှောင်း၏ပုံရိပ်ကို အကောင်းမြင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ရှုကြပြီး ဤအချိန်တွင် ဟန်ရှောင်းအပေါ် သူတို့၏ အသိအမှတ်ပြုမှု တိုးတက်လာ၏။ ကစားသမားများက ဇာတ်ကောင်တစ်ဦးကို ချစ်မြတ်နိုးစေရန်အတွက် ခွန်အားအပြင် နောက်ထပ် အခြေအနေတစ်ခုရှိသေးသည်၊ ဆွဲဆောင်မှုနှင့် သဘောတူမှုတို့ ဖြစ်သည်။ ဟန်ရှောင်းသည် ကစားသမားများ၏ မျက်လုံးများတွင် အလွန်ကောင်းမွန်သော ပုံရိပ်ကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ ကျွန်များကို လွှတ်ပေးခြင်းလုပ်ရပ်သည် သူ၏ပုံရိပ်ကို တစ်ဖန် တိုးမြှင့်စေသည်။

Bun-Hit-Dog သည် ဤမြင်ကွင်းကို ရိုးသားစွာ မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။

ဟန်ရှောင်းသည် နောက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ အံ့အားသင့်စရာကောင်းသည်မှာ လူမျိုးစုတစ်ခုမှ ကျွန်များစွာသည် နေရာတွင် ရှိနေပြီး မထွက်ခွာကြပေ။

“မင်းတို့ ဘာလို့ မသွားတာလဲ”

ဤလူအနည်းငယ်သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သိကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အနည်းငယ် ဆင်တူကြသည်။ သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး တစ်ဦးက “ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုတွေက တစ်ချိန်က ကြေးစားစစ်သားတွေပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့က ကြေးစားစစ်သားအုပ်စုငယ်လေးတစ်ခုနဲ့ မစ်ရှင်တစ်ခု လုပ်ဆောင်တဲ့အခါ အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတယ်။ အဖွဲ့ဝင်အများစုက သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ဒီမှာရှိတဲ့ ကျွန်တော်တို့ အနည်းငယ်သာ ကံကောင်းစွာနဲ့ လွတ်မြောက်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်ကုန်သည်က ဖမ်းမိပြီး တစ်နှစ်ကျော်လောက် အကျဉ်းချခံခဲ့ရတယ်။ ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့က ပျက်စီးသွားတာ ကြာပြီ၊ သွားစရာနေရာ မရှိဘူး။ ကျွန်တော်တို့ မျှော်လင့်တာက ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကို ခေါ်သွားပြီး အလုပ်တစ်ခု ပေးဖို့ပါ။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကယ်တင်ရှင်ပဲ၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားအတွက် အလုပ်လုပ်ဖို့ အသင့်ရှိပါတယ်”

All Chapters