မင်းက ဘယ်လိုနတ်ဆိုးလဲ

ပျက်စီးနေသော အစိတ်အပိုင်းများသည် မြေပြင်အနှံ့တွင် ရှိနေပြီး အသံလှိုင်းစက်လုံးနှင့် ပျံဝဲလွန်းပြန်ဒိုင်းတို့လည်း ပါဝင်သည်။ ကောက်ရိတ်ဓါးသည် အနီးကပ်လက်နက်အတိုဖြစ်သောကြောင့် အလွန်မာကျောသည်။ ၎င်း၏ဓားပြားသည် အတော်လေးကျယ်ပြီး ဒိုင်းအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ ဟန်ရှောင်း ကျန်ရှိနေသေးသော တစ်ခုတည်းသော လက်နက်ဖြစ်သည်။

ဟွမ်!

အခန်းအတွင်းတွင် ဝဲနေသော ကာဗွန်ဖုန်မှုန့်များသည် မြေပြင်သို့ ချိန်ရွယ်ထားသော ချွန်ထက်သော ကတော့ချွန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် မိုးရွာသကဲ့သို့ ပြုတ်ကျလာသည်။ ဖုံးလွှမ်းထားသည့် ဧရိယာသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းသောကြောင့် ရှောင်တိမ်းနိုင်သည့် ဦးတည်ရာတိုင်းကို ပိတ်ဆို့ထား၏။

ပစ်မှတ်တွင် ယန္တရားဝတ်စုံရှိပါက ဤကဲ့သို့သော ဧရိယာကျယ် တိုက်ခိုက်မှုသည် ခြိမ်းခြောက်မှုကြီးကြီးမားမား မရှိနိုင်ပေ။ သို့သော် ဘလက်စတား၏ ယန္တရားဝတ်စုံကို သူဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ အကာအကွယ်မရှိသော ယန္တရားပညာရှင်သည် ထိခိုက်လွယ်သည်။

အမ်ဘာသည် ဟန်ရှောင်းကို မသတ်ချင်ပေ - မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့သည် သူ့ကို အရှင်ဖမ်းရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် ဟန်ရှောင်းကို ခံစားရစေရန် အလွန်ဆန္ဒရှိသည်။ သူသည် အသက်မသေစေနိုင်မည့် နေရာများကိုသာ ပစ်မှတ်ထားနေသည်။

ရှူး!

ကောက်ရိတ်ဓါးသည် ချဉ်းကပ်လာသော ချွန်ထက်သော ကတော့ချွန်များကို ဖယ်ရှားလိုက်သော်လည်း အမ်ဘာ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ၎င်းတို့သည် အဆုံးမရှိပေ။ ဟန်ရှောင်းသည် သူတတ်နိုင်သမျှ ဖယ်ရှားပြီး သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်လိုက်သည်။ ကျန်ရှိသည်များကို သူ့ကို ထိမှန်စေရုံမှတပါး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

လျှပ်စစ်ပုံသဏ္ဌာန် စွမ်းအင်သည် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို ဖုံးအုပ်ထားပြီး အကာအကွယ်အလွှာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ချွန်ထက်သောကတော့ချွန်များသည် သူ့ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိမှန်သည်နှင့် ပျက်စီးသွားကြပြီး ခြစ်ရာများသာ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

အမ်ဘာသည် သူ၏စွမ်းအားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး အေးစက်သောလေသံဖြင့် “ယန္တရားပညာရှင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းက အနီးကပ်တိုက်ခိုက်တဲ့ နည်းဗျူဟာကို ဘယ်တော့မှ မသင်ခဲ့ဘူး။ မင်းမှာ စစ်သည်တော် တစ်ယောက်လို စွမ်းအင်တွေ အများကြီးမရှိဘူး။ မင်းရဲ့ပင်ကိုယ်အရည်အသွေးတွေက စစ်သည်တော် တစ်ယောက်နဲ့ လုံးဝကို ကွဲပြားတယ်။ ဒါတောင်မှ မင်းက စစ်သည်တော် တစ်ယောက်လို တိုက်ခိုက်ချင်နေတယ်။ မင်းက တိုက်ခိုက်ရေးယန္တရားပညာရှင်တစ်ယောက်သာဆိုရင် အခွင့်အရေးရှိနိုင်လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ယန္တရားပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ။ မင်း ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံနိုင်မယ်ထင်လဲ။ မင်းရဲ့ခုခံမှုက အချည်းနှီးပါပဲ။ မင်း အရှုံးမပေးသေးဘူးလား”

တိုက်ပွဲကွင်းပြင်တွင် နေရာတိုင်းမှ တိုက်ခိုက်မှုများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အခြား အမှောင်ကြယ်စစ်သည်များက ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားပြီး တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူတို့၏ခေါင်းဆောင်က ဘလက်စတားကို အနိုင်ယူရန်အတွက် ဘေးမှ ရပ်စောင့်နေကြသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ အမ်ဘာသည် အစွယ်မရှိသော ရန်သူကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်သောကြောင့် ကူညီရန်မလိုအပ်ပေ။

ရလဒ်သည် သေချာသည်။

ဗုန်း!

ရုတ်တရက် မြေပြင်ကို ကွဲအက်သွားစေသော ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် ဟန်ရှောင်းသည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အမှောင်ကြယ်ယန္တရားပညာရှင်ဆီသို့ ပြေးသွားသည်။ သူသည် တိုက်ခိုက်မှုများကို ထပ်မံ၍ ဖယ်ရှားခြင်းမပြုတော့ဘဲ မရေမတွက်နိုင်သော ချွန်ထက်သည့် ကတော့ချွန်များကို သူ့ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိမှန်စေသည်။ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ကောက်ရိတ်ဓါး၏ဓားသည် ကွဲထွက်သွားပြီး လျှပ်စစ်မီးပွားများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော လျှပ်စစ်သံလိုက်ဓားရှစ်ချောင်းခန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လွန်ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုအဖြစ် လှည့်ပတ်သွားသည်။

“ငါ့ရဲ့ လျှပ်စစ်နဂါးလွန်ကို ခံစားလိုက်” ဟန်ရှောင်းသည် အော်လိုက်သည်။ လွန်သည် အမှောင်ကြယ်ယန္တရားပညာရှင် အလျင်အမြန်ထုတ်လုပ်ထားသော ဒိုင်းကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး သူ့ကို လေထဲသို့ ပျံသန်းသွားစေသည်။ အမှောင်ကြယ်ယန္တရားပညာရှင်၏ တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံသည် လျှပ်စစ်ကြောင့် မီးလောင်ပြီး မဲနက်နေသည်။ ကွဲနေသော အစိတ်အပိုင်းများသည် လျှပ်စစ်မီးပွားများဖြင့် လင်းလက်နေသည်။ ထိခိုက်မှုများကြောင့် သူ၏ဝတ်စုံသည် ပုံမှန်အလုပ်မလုပ်တော့ပေ။

“အရူးကောင်၊ မင်း သေချင်နေတာလား” အခြား အမှောင်ကြယ်စစ်သည်များ၏ မျက်နှာများသည် ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။ အမ်ဘာ၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏ ကာကွယ်မှုများကို စွန့်လွှတ်ရဲပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်ကို သူတို့ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ သူတို့အားလုံး၏ သတိထားမှု ကျဆင်းသွားသောကြောင့် ဟန်ရှောင်း အောင်မြင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် ပြဿနာများစွာ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်းမရှိပေ။ သူတို့သည် အားလုံး အဆင့်တူစူပါများ ဖြစ်သောကြောင့် ဤလောက်လွယ်လွယ်နှင့် သေမည်မဟုတ်ပေ။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဤအပြုအမူကြောင့် ဟန်ရှောင်းသည် တိုက်ခိုက်မှုများစွာကို ပိုမိုထိမှန်ခဲ့သည်။

“မင်းကတော့ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းတော့မှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်။ မင်းမှာ စိတ်ဓာတ်ကောင်းရှိတယ်” အမ်ဘာက စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ချီးကျူးလိုက်သည်။ ထို့နောက် မျက်နှာမသာမယာဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ ခုခံတာက အချည်းနှီးပဲ၊ မင်းမှာ ဘာမှမရှိတော့ဘူးဆိုတာ ပြနေတယ်။ ဒါတောင် တိုက်ခိုက်ဖို့ အိမ်မက်မက်နေတယ်… ငါ့ရဲ့ သည်းခံနိုင်မှုက အကန့်အသတ်နဲ့နော်၊ မင်းရဲ့ အခြေအနေကို နားမလည်သေးဘူးဆိုတော့ နားလည်အောင် သေလုနီးပါး ရိုက်နှက်ရလိမ့်မယ်”

ဤတစ်ကြိမ်တွင် အမ်ဘာသည် သူ၏ဧရိယာကျယ် တိုက်ခိုက်မှုများကို ထပ်မံ၍ အသုံးပြုတော့မည် မဟုတ်ပေ။ အမှောင်ကြယ်စစ်သည်များသည် အမ်ဘာ၏အမိန့်ကို လက်ခံရရှိပြီး တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ကာ ဟန်ရှောင်းကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။

သူ၏ဝတ်စုံ၏ အကူအညီမပါဘဲ ဟန်ရှောင်းသည် ချက်ချင်းဆိုသလို အန္တရာယ်ရှိသော အနေအထားတွင် ရောက်ရှိသွားသည်။ လေမုန်တိုင်းကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းကြောင့် သူသည် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရုံမှတပါး အခြားမတတ်နိုင်ပေ။ ရန်သူများ၏ စနစ်ကျသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကြောင့် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှု သို့မဟုတ် ရှောင်တိမ်းမှုမဆို တားဆီးခံရ၏။ သူသည် နေရာတစ်ခုတည်းတွင် ရပ်နေရန် အတင်းအကြပ် တွန်းပို့ခံခဲ့ရပြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်၍မရတော့ပေ။

ဗုန်း!

တိုက်ခိုက်မှုများသည် ဆူနာမီလှိုင်းကဲ့သို့ ဟန်ရှောင်းအပေါ်သို့ ပေါက်ကွဲကျရောက်လာသည်။ အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲမှုများသည် ဖုန်မှုန့်များကို မွှေနှောက်လိုက်ပြီး သူတို့၏မြင်ကွင်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

ဘေးတွင် ရပ်နေသော အေရိုရှီးယားသည် လျှပ်စီး၊ ဗုံးများ၊ လှံများနှင့် စွမ်းအင်များသည် ထူထပ်သော ဖုန်မှုန့်များထဲသို့ မရေမတွက်နိုင်အောင် ဝင်ရောက်သွားသည်ကိုသာ မြင်နိုင်သည်။ သို့သော် သူမသည် ဟန်ရှောင်းကို မမြင်ရပေ။ အဆုံးမရှိသော ပေါက်ကွဲသံများနှင့် တိုက်ခိုက်သံများသည် သူမ၏နားထဲ ပြည့်လျှံနေသည်။ သို့သော် ဒေါသတကြီး ကြိမ်းဝါးသံ သို့မဟုတ် အော်ဟစ်သံ မရှိပေ။ တိုက်ပွဲသံမှလွဲ၍ ဟန်ရှောင်း မည်သည့်အသံကိုမျှ ပြုလုပ်သည်ကို သူမ မကြားရပေ။

ဤအရာကိုမြင်သောအခါ အေရိုရှီးယားသည် ရုတ်တရက် အရာအားလုံးကို ရပ်တန့်ရန် ဆန္ဒပြင်းပြလာသည်။ မသိမသာ စိတ်အားထက်သန်မှုတစ်ခုသည် သူမကို လှုပ်ရှားရန် တွန်းအားပေးနေသည်။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် အမ်ဘာသည် ရုတ်တရက် သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

“တော်ပြီ၊ သူ အခုဆို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရနေလောက်ပြီ။ သူ့ကို လက်ထိပ်ခတ်ပြီး ဒီနေရာကနေ ချက်ချင်းထွက်သွားကြရအောင်…”

ဗြုန်း!

အမ်ဘာသည် သူ၏ စကားမဆုံးမီတွင် မြေပြင်ကွဲအက်သံသည် ဖုန်မှုန့်များထဲမှ ထွက်လာသည်။

ဟန်ရှောင်းသည် အမြောက်ကဲ့သို့ ထွက်လာသည်။ သူသည် ဒဏ်ရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူ့နောက်တွင် ဖုန်မှုန့်များ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ တိုက်ခိုက်မှုများစွာကို ခံယူခဲ့ရပြီးနောက်တွင်ပင် သူ၏ဒဏ်ရာများသည် အသေးစားဒဏ်ရာများသာဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရာကမျှ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခြင်းမရှိပေ။

စွမ်းအင်သည် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာပတ်လည်တွင် လင်းလက်နေပြီး သူ၏ ကောက်ရိတ်ဓါးကို ဖျတ်ခနဲ ခုတ်ချလိုက်သည်။

ခလန့်!

အမ်ဘာ၏ စိန်လက်မောင်းနှင့် ဟန်ရှောင်း၏ ကောက်ရိတ်ဓါးတို့သည် ထိတွေ့ခဲ့ကြပြီး မီးပွားများသည် အမ်ဘာ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာကို မြင်တွေ့သွားစေသည်။

“မင်း ဘယ်လိုလုပ် အဆင်ပြေနေတာလဲ”

သူတို့သည် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ထိခိုက်မှုများစွာကို ခံယူပြီးနောက်တွင် သူသည် ယန္တရားပညာရှင်မဟုတ်ဘဲ အဆင့်တူ စစ်သည်တော် တစ်ဦးဖြစ်နေပါလျှင်ပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဟန်ရှောင်းသည် လုံးဝအကောင်းအတိုင်း ရှိနေသေးသည်။

စစ်သည်တော် တစ်ယောက်ထက် မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ပိုမာကျောနေရတာလဲ။

“ဟဲဟဲ…” ဟန်ရှောင်းသည် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာတစ်ခြမ်းသည် သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း သူ့မျက်နှာသည် လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နေသည်။ သူသည် ခပ်သြသြအသံဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး “မင်းတို့ ဒီလောက်ပဲလား။ ငါ့အတွက် အယားဖြေပေးနေတာလား”

အမ်ဘာ၏မျက်နှာသည် ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နေသည်။ သူသည် သူ၏စွမ်းအားကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ကာဗွန်အက်တမ်များသည် မြွေတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဟန်ရှောင်း၏ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်ကာ ဖုန်မှုန့်များအလယ်တွင် နောက်သို့ တွန်းပို့လိုက်ပြီး သူ့ကို ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဖိထားလိုက်သည်။

“ဆက်တိုက်” အမ်ဘာသည် ဒေါသတကြီး အော်လိုက်သည်။

မင်းက သန်မာနေရင် ဘာဖြစ်လဲ။ မင်းက သက်ရှိပစ်မှတ်တစ်ခုပဲ။ ငါတို့က အသာစီးရထားတဲ့သူတွေ။

အမှောင်ကြယ်စစ်သည်များသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး သူတို့၏ အာရုံစူးစိုက်မှုအဆင့်ကို တစ်ဖန် ပြန်လည် မြှင့်တင်လိုက်သည်။ တိုက်ခိုက်မှုများသည် ဟန်ရှောင်းကို ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံ လွှမ်းမိုးလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် တိုက်ခိုက်မှုများသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ အန္တရာယ်ရှိသော တိုက်ခိုက်မှုများသည် အမ်ဘာထံမှ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏မျက်လုံးများသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေ၏။ သူသည် လုံးဝချုပ်ထိန်းမထားတော့ဘဲ တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

ဤအရာကိုမြင်သောအခါ အေရိုရှီးယား၏မျက်လုံးများတွင် လှိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူမသည် အနည်းငယ် ရှေ့သို့တိုးသွားပြီး ဟန်ရှောင်း အစောပိုင်းက ချထားခဲ့သော လျှပ်စစ်သေနတ်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ သူမ၏လက်များကို မြှောက်လိုက်ပြီး အမ်ဘာကို ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း!

အပ်ကျည်ဆန်များသည် အမ်ဘာ၏ စိန်အရေပြားဖြင့် ကာကွယ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

အမ်ဘာသည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လွှဲလိုက်ပြီး အေရိုရှီးယား၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကာဗွန်ဒြပ်စင်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး သူမကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်ကာ မရွေ့နိုင်အောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှု စတင်ခဲ့ချိန်တွင် အမ်ဘာသည် အေရိုရှီးယား၏ရှိနေမှုကို ခံစားခဲ့ရပြီးသားဖြစ်သည် - သူမသည် သာမန်လူတစ်ယောက်သာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အမ်ဘာသည် သူမကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဘေးတွင်ထားခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင် သူမသည် သူ့ကို ပစ်ခတ်ခဲ့သော်လည်း အမ်ဘာသည် လုံးဝ စိတ်မပူပန်ပေ။ သူသည် သူမကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိန်းချုပ်ထားပြီး ဟန်ရှောင်းကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ဆက်လက်အာရုံစိုက်နေသည်။

ကြာရှည်စွာ အဆက်မပြတ်တိုက်ခိုက်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် မြေမျက်နှာပြင်ပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဟန်ရှောင်း ရပ်နေသော မြေပြင်သည် တစ်မီတာနီးပါးနက်သော တွင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး မြင်ကွင်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် ထူထပ်သော ဖုန်မှုန့်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

“ရပ်”

အမ်ဘာ၏ အသက်ရှူသံသည် အနည်းငယ်မြန်နေသည်။ သူ၏စွမ်းအားကြောင့် သူ့ကို စွမ်းအင်များစွာ ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။ အမှောင်ကြယ်စစ်သည်များသည် သူတို့၏နဖူးတွင် ချွေးများ စီးကျနေပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြသည်။ သူတို့ရပ်လိုက်သည်နှင့် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

“သူ အသက်ရှင်နေသေးလား” အမှောင်ကြယ်စစ်သည်များက အပေါက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“မသေသေးဘူး။ သူ့တည်ရှိမှုကို ငါခံစားနိုင်တယ်။ အရမ်းကို အားနည်းနေပြီ - ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူတကယ်သေလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ” အမ်ဘာသည် ယုံကြည်မှုရှိစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ချိန်တွင် အမ်ဘာ၏မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူခံစားခဲ့ရသော အားနည်းသော တည်ရှိနေမှုသည် အလွန်ထူးဆန်းသောနည်းဖြင့် ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သောနှုန်းဖြင့် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။

ဖုန်မှုန့်များကြားတွင် လူတစ်ဦး၏ပုံသဏ္ဌာန်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လာသည်။ မသိရသော မှော်ဆန်သည့် အင်အားစုတစ်ခုရှိနေသကဲ့သို့ လူတိုင်း၏မျက်လုံးများသည် ထိုပုံသဏ္ဌာန်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ထပ်၊ ထပ်၊ ထပ်!

ခြေသံတိုင်းသည် အမ်ဘာ၏ နှလုံးသားပေါ်သို့ တက်နင်းနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နေသော ကောက်ရိတ်ဓါးအနက်ရောင်သည် မြူများထဲမှ ဦးစွာ ထွက်လာသည်။ လူတိုင်း၏အမြင်တွင် ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းသည် အပိုင်းပိုင်းကွဲကြေသွားပြီး အမှိုက်စ အစုအပုံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို ဟန်ရှောင်းသည် ထွက်လာသည်။ လူတိုင်း၏မျက်လုံးများသည် သူ့ကို ကြည့်ရန် လှည့်လိုက်ကြသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူတို့၏မျက်လုံးများသည် မယုံနိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နေသည်။

ဟန်ရှောင်းသည် ဖုန်မှုန့်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း သူ၏ဒဏ်ရာများအားလုံးသည် ဘယ်နေရာတွင်မှ ရှာမတွေ့တော့ပေ။ သူသည် သူ၏လည်ပင်းကို ချိုးလိုက်ပြီး ယခင်ကထက် ပို၍အားအင်ပြည့်နေပုံရသည်။

“မင်းတို့ ပြီးပြီလား” သူ၏လေသံသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြစ်ပြီး ခုလေးတင် အိပ်ရာမှ နိုးလာသလိုပင်။

အမ်ဘာသည် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

ဟန်ရှောင်း၏ဒဏ်ရာများသည် သူ့ဘာသာသူ မည်သို့ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်သနည်း။ သူ့တွင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေသည့် စွမ်းအားရှိသလား။

သတ္တုစပ် ကောက်ရိတ်ဓါးပင် ကွဲကြေသွားသည်။ သို့သော် ထိုလူသည် ဒဏ်ရာပင်မရှိပေ။ ဟန်ရှောင်းသည် အလွန်အားအင်ပြည့်နေ၏ - သူသည် သတ္တုစပ် ကောက်ရိတ်ဓါးထက်ပင် ပိုမိုမာကျောနေသည်။

ရိုက်နှက်နေသော လူများသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း အရိုက်ခံရသူသည် အသက်ရှင်လျက်ပင် ရှိနေသေးသည်။ သူတို့သည် မည်သို့ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ကြမည်နည်း။

ဟန်ရှောင်းသည် အမှောင်ကြယ်မှ လူများကို စိုက်ကြည့်ပြီး သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

“မင်းတို့ မပြီးသေးရင် ငါ မင်းတို့နဲ့ ဆက်ကစားပေးမယ်”

သူသည် ကစားသမားများအား မစ်ရှင်ကို အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ပေးထားခဲ့သောကြောင့် လုံးဝ ထိတ်လန့်ခြင်းမရှိပေ။ ထို့အပြင် သူတွင် အော်ရိုရာ၏ ဇာတ်ကောင် ဆင့်ခေါ်ကတ် ရှိနေသည်။ တစ်ခုတည်းသော အာနိသင် - အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်း၊ ရိုးရှင်းပြီး အစွမ်းထက်၊ ခြောက်ကြိမ် အသုံးပြုနိုင်ခြင်း။ လွန်ခဲ့သည့်အချိန်က သူ၏ကျန်းမာရေးသည် ၁၅ ရာခိုင်နှုန်းအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူ အသုံးပြုခဲ့သည်။

ဟန်ရှောင်းသည် အစကတည်းက အလွန်တောင့်တင်းသောသူဖြစ်သည်။ ဤစွမ်းရည်ဖြင့် ဤ အမှောင်ကြယ်စစ်သည်များသည် သူတို့ကိုယ်တိုင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေစေသော်လည်း သူ့ကို မသတ်နိုင်တော့ပေ။

အမ်ဘာ၏ အမူအရာသည် အံ့ဩမှုမှ ထိတ်လန့်မှုသို့၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ရပ်တန့်သွားသည်။

သူ၏ပုံစံသည် ပိုမိုနိမ့်ကျသွားပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မဟုတ်တော့ပေ။ ၎င်းသည် အလွန်အလေးအနက်ထားသော အနေအထား ဖြစ်လာသည်။

ဤသည်မှာ သူသည် အန္တရာယ်ရှိသော ရန်သူကို ရင်ဆိုင်နေရခြင်း၏ လက္ခဏာပင်ဖြစ်သည်။

ဟန်ရှောင်းကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါတွင် အမ်ဘာသည် အစပိုင်းတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် အလေးအနက်မထားဘဲ ဆက်ဆံခဲ့သည်။ ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏စွမ်းအားကို ခုခံနိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရမှသာ သူ့ကို ပိုမိုအလေးအနက်ထားခဲ့သည်။ သူသည် အလွန်အလေးအနက်ထားနေပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ဟန်ရှောင်းကို သူ လျှော့တွက်မိနေသေးကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

တိုက်ပွဲစတင်ခဲ့ချိန်မှစ၍ တိုတောင်းသောအချိန်အတွင်းတွင် ဟန်ရှောင်းသည် သူ့ကို အဆက်မပြတ် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ဟန်ရှောင်းအပေါ် သူ၏အထင်အမြင်သည် လုံးဝပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

အမ်ဘာသည် ဟန်ရှောင်းကို စိုက်ကြည့်ပြီး တစ်လုံးချင်းစီ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းက ဘယ်လိုနတ်ဆိုးလဲ”