အေရိုရှီးယား၊ အဆင့် A ဆက်တိုက်မစ်ရှင် (၁)

အမှောင်ကြယ်စစ်သည်များသည် မေးခွန်းများဖြင့် အမ်ဘာကို ကြည့်လိုက်သည်။

အမ်ဘာသည် ဟန်ရှောင်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။ သူတို့ ထိုနေရာတွင် ကုန်ဆုံးခဲ့သည့်အချိန်သည် သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။ ဟန်ရှောင်းကို ချက်ချင်း ဖမ်းနိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း သူသည် ထိုသို့သော ပြင်းထန်သည့် စွမ်းရည်များဖြင့် ရင်ဆိုင်ရန် မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။ ထို့အပြင် ဟန်ရှောင်း၏ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည့် စွမ်းရည်သည် မည်မျှအားကောင်းကြောင်းနှင့် မည်မျှ ထပ်မံ၍ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်သည်ကို သူတို့ မသေချာပေ။

ဟန်ရှောင်းတွင် ကန့်သတ်ချက်တစ်ခု ရှိနေကြောင်း အမ်ဘာ ယုံကြည်သည်။ ပြဿနာမှာ ထိုကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိရန် သူ့အတွက် မည်မျှကြာမည်နည်း။ ဟန်ရှောင်း၏ တောင့်တင်းမှုသည် ယန္တရားပညာရှင်တစ်ဦး၏ ပျမ်းမျှထက် အလွန်ကျော်လွန်နေသည်။ သူတို့သည် သူ့ကို တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ စွမ်းအင်နှင့် ခံနိုင်ရည်အားသည် အကန့်အသတ်ရှိ၏။ သူတို့၏ အသက်ရှူသံသည် ပုံမှန်ထက် မြန်နေပြီး နှလုံးခုန်နှုန်း မြန်နေသည်။ မရပ်မနား တိုက်ခိုက်မှုများသည် အမှောင်ကြယ်စစ်သည်များကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေပြီး သူတို့၏ အမြင့်ဆုံး စွမ်းဆောင်ရည်ကို မရောက်ရှိနိုင်တော့ပေ။

ဆုတ်ခွာမလား ဆက်သွားမလား။ အမ်ဘာ တွန့်ဆုတ်နေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်မှာ ဟန်ရှောင်းသည် ကောင်းကင်ကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် သူဖန်တီးထားသော အခန်းကို လှောင်ပြောင်သည့် မျက်နှာဖြင့် မော့ကြည့်နေသည်ကိုပင်။

သူတို့ မတုံ့ပြန်နိုင်မီတွင် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုများသည် အခန်းအပြင်ဘက်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ နံရံများ တုန်ခါသွားပြီး အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာသည်။

ဘုန်း!

သူတို့၏ခေါင်းပေါ်ရှိ နံရံသည် ရုတ်တရက် အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားခဲ့ပြီး မီးရောင်များ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။ လေယာဉ်များစွာသည် ကောင်းကင်တွင် ဝဲနေပြီး ၎င်းတို့၏ လေဆာအမြောက်များကို အမှောင်ကြယ်၏လူများကို ချိန်ရွယ်ထားသည်။

“လက်နက်ချပြီး ချက်ချင်း အဖမ်းခံပါ” ဟားလပ်စ်သည် စပီကာမှတဆင့် အော်ပြောလိုက်သည်။

အမှောင်ကြယ်စစ်သည်များ၏ မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။

“သေစမ်း၊ အစောင့်တွေ ရောက်လာပြီ။ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုက မိနစ်အနည်းငယ်ပဲ ကြာသေးတယ်။ ငါတို့ စစ်ဆေးထားတဲ့ နယ်မြေမှာ ကင်းလှည့်သူတွေ မရှိဘူး။ အစောင့်တစ်ဖွဲ့က ဒီနားကနေ ဖြတ်သွားတာလား။ သူ ကံကောင်းသွားတာပဲ”

ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှု စတင်ချိန်မှစ၍ တိုက်ပွဲပြီးဆုံးချိန်အထိ ဆယ်မိနစ်ပင် မပြည့်သေးပေ။ စူပါများ၏ အရှိန်နှင့် တုံ့ပြန်မှုများ ပိုမိုအားကောင်းလာသည်နှင့်အမျှ တစ်စက္ကန့်အတွင်း သူတို့လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် လှုပ်ရှားမှုသည်လည်း ပိုမိုမြင့်မားလာသည်။ တိုက်ပွဲအတွင်းတွင် အချိန်သည် သူတို့၏ အာရုံခံစားမှုတွင် အလွန်နှေးကွေးနေမည်ဖြစ်ပြီး တစ်စက္ကန့်သည် ဆယ်ဆ သို့မဟုတ် ရာဂဏန်းအထိ နှေးကွေးနေမည်ဟု ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ အဆင့်တူ ပြိုင်ဘက်များသည် တိုက်ပွဲအတွင်းရှိ သေးငယ်သည့် အသေးစိတ်တိုင်းကို အသုံးပြု၍ အလွန်မြန်ဆန်သောနှုန်းဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုများကို ဖလှယ်နိုင်သည်။ သို့သော် သာမန်လူများ၏ မျက်လုံးများတွင် အရိပ်များနှင့် ဝိညာဉ်များကိုသာ မြင်နိုင်ပေသည်။

“ဒါက ကံကောင်းတာ မဟုတ်ဘူး။ လေယာဉ်ပေါ်ကလူတွေက ဘလက်စတားရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေ။ သူ စစ်ကူ ခေါ်လိုက်တာဖြစ်ရမယ်” တစ်စုံတစ်ယောက်က မယုံကြည်နိုင်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

အမ်ဘာသည် ဟန်ရှောင်းကို စိုက်ကြည့်ပြီး လေးနက်သော လေသံဖြင့် “ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကို ငါ လျှော့တွက်မိတာကို ဝန်ခံပါတယ်။ ဘလက်စတား၊ မင်းနာမည်ကို ငါမှတ်ထားမယ်။ ပြန်ဆုတ်!”

သူ၏စကားကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်နှင့် အခန်းကန့်သည် ချက်ချင်း ပြိုလဲသွားပြီး နေရာအနှံ့တွင် အနက်ရောင်ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အချက်ပြစနစ်နှင့် မြင်ကွင်းကို နှောင့်ယှက်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် အမ်ဘာသည် သတ္တုချောင်းတစ်ချောင်းကို ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် အစွန်းနှစ်ဖက်ကို ကိုင်ထားပြီး လှည့်၍ ကိရိယာကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ အပြာရောင်အလင်းမှတ်လေးတစ်ခု အလယ်တွင် ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏အလင်းသည် သုံးမီတာကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ အမှောင်ကြယ်စစ်သည်များသည် အပြာရောင်အလင်းဖုံးအုပ်ထားသည့် နေရာထဲသို့ အလျင်အမြန် လျှောက်သွားကြသည်။ ထို့နောက် အမ်ဘာသည် သတ္တုချောင်းကို တစ်ဖန် ပြန်လှည့်လိုက်သည်။ အပြာရောင်မှတ်သည် ကျုံ့သွားပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုနေရာရှိ လူများနှင့် ဖုန်မှုန့်များ တစ်စွန်းတစ်စပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ဖုန်မှုန့်များ ပြန့်ကျဲသွားသောအခါ ဟန်ရှောင်းသည် သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ ဖုန်မှုန့်များကို သုတ်လိုက်ပြီး အမ်ဘာနှင့် အခြားသူများ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် နေရာသို့ လျှောက်သွားသည်။ သူသည် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဖုန်မှုန့်များကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် စက်ဝိုင်းပုံအမှတ်အသားတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ခရီးတိုတယ်လီပို့စက်၊ ဘာအစအနမှ မကျန်ခဲ့ဘူး… ငါတို့ လိုက်လို့မရဘူး” ဟန်ရှောင်းသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အနည်းငယ် အားမလိုအားမရ ဖြစ်နေသည်။ အခြားသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အမှောင်ကြယ်၏ နည်းပညာသည် သူ၏လက်ရှိနည်းပညာထက် အတော်လေး အဆင့်မြင့်နေသည်။

လေယာဉ်များသည် ပတ်ပတ်လည်တွင် ဝဲနေပြီး ဘာကိုမျှ မတွေ့ရှိတော့ပေ။ သူတို့ ဆင်းသက်လာပြီးနောက် ဟန်ရှောင်းသည် သူတို့ကို မစ်ရှင်ပြီးမြောက်ခြင်း ဆုလာဘ်ကို ပေးလိုက်သည်။

စစ်ကူကြောင့် အမ်ဘာသည် ဆုတ်ခွာရန် တွန်းအားပေးခံခဲ့ရပြီး ဟန်ရှောင်းကို ပြန်ပေးဆွဲရန် အမှောင်ကြယ်၏ အစီအစဉ်သည် မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း ဟန်ရှောင်းသည် ပျော်ရွှင်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ အမ်ဘာ၏ ကျရှုံးမှုသည် အမှောင်ကြယ်ကို သူ့အပေါ် ပိုမိုအာရုံစိုက်လာစေလိမ့်မည်။ သူသည် သူ၏စွမ်းရည်အချို့ကို ပြသခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် လျှို့ဝှက်နေ၍မရတော့ပေ။

ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်မှုပြီးနောက် ဒုတိယအကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုလည်း ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ဟန်ရှောင်းတွင် ထိုကဲ့သို့သော အဖွဲ့အစည်းကြီးတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ရန် လက်ရှိတွင် အင်အားမလုံလောက်သေးပေ။ သူ၏ ကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့ လုပ်ငန်းလည်း ထိခိုက်နိုင်ပေသည်။

ပြန်ကြည့်လျှင် ၎င်းသည် အမှောင်ကြယ်၏ ကြံစည်မှုနှင့် မထင်မှတ်ဘဲ တွေ့ဆုံစေခဲ့သော သူတို့ ငှားရမ်းထားသည့် အလုပ်ကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဆေးလ်ဗားများကို ကယ်တင်တော့မည် ဖြစ်သောကြောင့် သူသည် လျှို့ဝှက်ပုတီးစေ့ကို ရရှိထားသည်ဖြစ်စေ မရရှိထားသည်ဖြစ်စေ နောက်ဆုံးတွင် အမှောင်ကြယ်၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မည်။ အစကတည်းက အမှောင်ကြယ်သည် ဤအရာတွင် ပါဝင်နေသည်ကို သူ မသိခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ အချိန်ကို နောက်သို့ ပြန်လှည့်ရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။ အနည်းဆုံး သူသည် အမှောင်ကြယ်၏ပစ်မှတ်ကို သိရှိခဲ့ပြီး အဓိကပစ္စည်း - လျှို့ဝှက်ပုတီးစေ့ကို သူ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။ သူသည် အမ်ဘာကို အောင်မြင်စွာ ဆုတ်ခွာစေရုံသာမက လျှို့ဝှက်ပုတီးစေ့နှင့် ပတ်သက်၍ သူသိရှိနေသည့် အမှန်တရားကိုပါ အောင်မြင်စွာ ဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ပုံအမှန်သည် မပေါ်သေးပေ။

‘လျှို့ဝှက်ပုတီးစေ့ကို အမှောင်ကြယ်ကို မပေးတာ ပိုကောင်းပါတယ်။ ဒါက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ အမှောင်ကြယ်၏ လုပ်ပုံကိုင်ပုံက ရက်စက်လွန်းတယ်။ ဒါကြောင့် ငါ့အကြောင်း အများကြီးပေါ်သွားရင် ငါ့ကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိင်တယ်’ ဟန်ရှောင်း တွေးလိုက်သည်။

ဟားလပ်စ်သည် သူ့နောက်သို့ လျှောက်လာပြီး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား”

“သိပ်မနာပါဘူး။ မင်းတို့ အချိန်မီ ရောက်လာတာပဲ” ဟန်ရှောင်းသည် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် အင်အားဖြည့်တင်းမှုကို တောင်းခံရန် စတင်ခဲ့သူများမှာ ကစားသမားများ ဖြစ်ကြသည်။ ဟားလပ်စ်သည် အစပိုင်းတွင် သံသယရှိခဲ့သည်။ ယခုတွင် ဟန်ရှောင်းနှင့် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများတွင် တစ်မျိုးတစ်ဖုံသော စိတ်ချင်းဆက်သွယ်မှု ရှိနေကြောင်း သူအတည်ပြုလိုက်သည်။

“ဒီရန်သူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ။ ဘာလို့ မင်းကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်တာလဲ”

“သူတို့က ကျွန်ဈေးကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ ရိုင်းစိုင်းတဲ့သူတွေပဲ။ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားကို ငါမှတ်မိတယ်။ သူတို့က လက်စားချေချင်ပုံရတယ်” ဟန်ရှောင်းသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။ သူသည် လှည့်၍ အေရိုရှီးယားဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး သူမကို ထူပေးလိုက်သည်။

အေရိုရှီးယားသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူမမနာကျင်ကြောင်း အချက်ပြလိုက်သည်။

ဟန်ရှောင်းသည် စဉ်းစားပြီး “မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အင်အားကြီးတဲ့ စွမ်းအင်တစ်ခုရှိနေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း အဲဒါကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ မသိဘူး”

သူသည် အေရိုရှီးယားအစောပိုင်းက ပစ်ခတ်နေသည်ကို မြင်ခဲ့သည်။ အမ်ဘာသည် သူမကို ချက်ချင်း ထိန်းချုပ်ထားသည်ကို မြင်ခဲ့သည် - သူမသည် လုံးဝမကူညီနိုင်ခဲ့ပေ။ သူတို့ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခံရချိန်တွင် အေရိုရှီးယားသာ တိုက်ခိုက်နိုင်မည်ဆိုပါက သူသည် တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်နေရမည်မဟုတ်ပေ။

ဟန်ရှောင်းသည် တာဝန်မဲ့သူတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ မစ်ရှင်ပြီးမြောက်သည်နှင့် သူမကို စွန့်ပစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူသည် အေရိုရှီးယားကို ခေါ်ဆောင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူမသည် ကြေးစားစစ်သားအဖွဲ့သို့ ပါဝင်ရမည်။ သူသည် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်သူကို မလိုအပ်ပေ။ အေရိုရှီးယားတွင် အလားအလာများစွာရှိသည် - သူမသည် ပျိုးထောင်ပေးရန် ထိုက်တန်သည်။ သူမသည် စူပါတစ်ဦး ဖြစ်လာပါက အနည်းဆုံး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် သူမသည် အကူအညီပင် ဖြစ်လာနိုင်သည်။

“ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ စွမ်းအင်ရှိတယ်?” အေရိုရှီးယားသည် မော့ကြည့်ပြီး သူမ၏နှလုံးသားကို ဖိထားသည်။ “တကယ်လား”

“မင်းမှာ စူပါတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ အရည်အချင်းရှိတယ်။ မင်းရဲ့အလားအလာကို နားလည်ပြီး စူပါတစ်ယောက်ဖြစ်လာအောင် ငါသင်ပေးနိုင်တယ်၊ ဒါမှ မင်းရဲ့အရည်အချင်းတွေ အချည်းနှီး မဖြစ်မှာ” ဟန်ရှောင်း ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မကို စူပါအသိပညာတွေကို သင်စေချင်တာလား”

ဟန်ရှောင်းသည် ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး “မင်းအရင်က ဘယ်သူဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါမသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့အတွက် မင်းပြန်သင်ယူဖို့ လိုတယ်။ မင်းအရင်က အရမ်းအားကောင်းတဲ့ စူပါတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ မင်း မယုံနိုင်လောက်တဲ့ အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးတက်လာနိုင်တယ်”

“ကျွန်မ တစ်ခါမှ မပြောဖူးသေးတဲ့အရာ ရှိသေးတယ်” အေရိုရှီးယားသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်မဟာ အာကာသအံ့ဖွယ် တစ်မျိုး ဖြစ်နေပုံရတယ်။ မင်း ကျွန်မကို ခေါ်သွားလို့မရဘူး”

ဟန်ရှောင်းသည် နေရာတွင် တုံ့ကနဲ ရပ်သွားခဲ့သည်။

“ကျွန်မ တကယ်မသေနိုင်ဘူးလို့ သူတို့ပြောတယ်။ ကျွန်မသေပြီးတဲ့နောက် ပြန်ရှင်လာပြီး မသေခင်က အရာအားလုံးရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ဆုံးရှုံးပြီး မူလမှတ်ဉာဏ်မရှိတဲ့ အခြေအနေကို ပြန်ရောက်သွားမယ်။ ကျွန်မ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ သုံးနှစ်ကြာ ‘အသက်ရှင်ခဲ့တယ်’ လို့ မှတ်မိတယ်။ ငါးကြိမ် ရောင်းစားခံခဲ့ရတယ်။ တစ်ကြိမ်စီမှာ ခြောက်ရက်ပြီးနောက် ကျွန်မ အဲဒီအခန်းထဲကို ပြန်ရောက်လာတယ်။ ဘယ်လောက်ဝေးဝေးပဲဖြစ်ဖြစ် ချက်ချင်း ပြန်ရောက်လာတာပဲ။ ဘယ်သူမှ ကျွန်မကို ခေါ်သွားလို့ မရဘူး”

အေရိုရှီးယား၏ အစောဆုံးမှတ်ဉာဏ်မှာ သူမ ထိုအခန်းထဲတွင် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့် အချိန်ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဘယ်ကလာသည်နှင့် သူမ၏တည်ရှိမှုသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မတိုင်မီက အရာအားလုံးကို လုံးဝမသိရှိပေ။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမ၏ ‘ဘဝ’ သည် သုံးနှစ်ကြာခဲ့ပြီး ဤသုံးနှစ်၏ မှတ်ဉာဏ်တိုလေး သူမတွင် ရှိနေသည်။ သူမသည် အချိန်အတော်ကြာကတည်းက သူမ မည်မျှ ထူးခြားကြောင်း သိခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ဘဝပုံစံသည် အလွန်ထူးခြားသည် - သူမတွင် မည်သည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆန္ဒ သို့မဟုတ် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်မှ မရှိပေ။ သူမသည် အစားအစာကို စားသုံးရန် မလိုအပ်ဘဲ သိချင်စိတ်လည်း မရှိပေ။ ဘာတစ်ခုမှ အရေးမပါသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကမ္ဘာအကြောင်း သူမ၏ အသိပညာသည် စက္ကူအလွတ်တစ်ရွက်ဖြစ်သော်လည်း သူမသည် အပြစ်ကင်းသော ကလေးတစ်ဦးနှင့် မတူပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် သူမတွင် အလွန်အားကောင်းသော တွေးခေါ်နိုင်စွမ်းများ ရှိနေသည်။

ဟော်လိတ်သည် ထိုစဉ်က လုံးဝရိုးသားခဲ့ခြင်းမရှိပေ - ဟန်ရှောင်းသည် အေရိုရှီးယား၏လျှို့ဝှက်ချက်ကို မသိခဲ့ပေ။ ယခုအခါတွင် ဟော်လိတ်သည် သူမသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြန်ရောက်လာလိမ့်မည်ကို သိရှိသောကြောင့် သူမကို ကြော်ငြာနေခဲ့ပြီး ထိုအရာကို လိမ်လည်မှုတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ကြောင်း သူသဘောပေါက်သွားသည်။ ဟန်ရှောင်းသည် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

“ဒီစွမ်းအားကို မင်း ထိန်းချုပ်လို့မရဘူးလား” ဟန်ရှောင်းသည် အံ့ဩစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အေရိုရှီးယားသည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “မရဘူး”

ဤအရာကိုကြားသောအခါ ဟန်ရှောင်းသည် ပိုမိုစိတ်ဝင်စားလာသည်။ အေရိုရှီးယားတွင် မိမိကိုယ်ကို သိရှိနေမှုရှိသော်လည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် အခန်းထဲတွင် ပိတ်မိနေသည်။ ဤသည်မှာ သူမ၏ ရွေးချယ်မှု မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ အာကာသအံ့ဖွယ် ဖြစ်ပါက မေးခွန်းတစ်ခုရှိသည်။ အေရိုရှီးယားသည် အာကာသအံ့ဖွယ်လား။

သူက အရင်က သီးခြားဘဝပုံစံဖြစ်ပြီး အာကာသအံ့ဖွယ်၏ အစိတ်အပိုင်း မဟုတ်ဘဲ၊ အာကာသအံ့ဖွယ် ဖြစ်လာတာက မတော်တဆလား။ ဆိုလိုတာက အေရိုရှီးယားရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ဆုံးရှုံးမှု၊ ထူးခြားတဲ့ ဘဝပုံစံ၊ ဆန္ဒလုံးဝမရှိသလောက်ဖြစ်တဲ့ စိတ်… ဒါတွေအားလုံးကို အာကာသအံ့ဖွယ်က ပေးနိုင်ပါသလား။ ဒါဆိုရင် ဒီအာကာသအံ့ဖွယ်က ဘာလဲ။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံစံမရှိဘဲ ပုံသဏ္ဌာန်မရှိသော စွမ်းအင်တစ်မျိုးမျိုးလား။

ဝမ်းနည်းစရာမှာ ဤအရာအတွက် အဖြေတစ်ခုရှိနေစေကာမူ အေရိုရှီးယားမသိပေ။ အမှန်တရားသည် သူမဆုံးရှုံးခဲ့သော မှတ်ဉာဏ်များတွင် ရှိနေနိုင်သည်။ ဤအချိန်တွင် ဟန်ရှောင်း အများဆုံးစိတ်ပူပန်သောအရာမှာ အေရိုရှီးယားကို ခေါ်သွား၍မရနိုင်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

“ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူးလား”

“မသိဘူး” အေရိုရှီးယားသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ခြောက်ရက်မြောက်နေ့ကို သုံးနာရီပဲ ကျန်တော့တယ်”

မစ်ရှင်လိုအပ်ချက်မှာ သူမကို ကျွန်ဈေးမှ ကယ်တင်ပြီး သူမနှင့်အတူ ခြောက်ရက်ကြာ နေထိုင်ရန်ဖြစ်သည်။ ဟန်ရှောင်းသည် ယခုမှသာ ၎င်း၏အခက်အခဲကို သိရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် မစ်ရှင်တစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် ပြီးမြောက်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိရမည်ဖြစ်သည်။

အဲဒီအခန်းထဲမှာ သဲလွန်စတွေ ရှိသင့်တယ်။

ဟန်ရှောင်းသည် ကျန်လူများကို ပတ်ပတ်လည်တွင် ကင်းလှည့်ရန်နှင့် ရန်သူကို ရှာဖွေရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ သူသည် တကယ်တမ်း ဘာကိုမျှ တွေ့ရှိမည်ဟု မျှော်လင့်ခြင်းမရှိသော်လည်းဖြစ်သည်။ သူသည် အရန် Amphiptere ကို ခေါ်ယူလိုက်ပြီး ၎င်းကို ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အေရိုရှီးယားနှင့်အတူ ကျွန်ဈေး… အပျက်အစီးများသို့ လိုက်ပါသွား၏။

တစ်ချိန်တည်းတွင် အမှောင်ကြယ်မှလူများသည် မျောလွင့်နဂါးကျွန်း၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် ပေါ်လာပြီး သူတို့၏မျက်နှာများတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများဖြင့် ရှိနေကြသည်။

ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုသည် အလျင်စလိုလုပ်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဘလက်စတားအကြောင်းကို သိပ်မသိဘဲ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏စွမ်းအားနှင့် နည်းပညာသည် သူတို့ကို အသာစီးကို ပေးလိမ့်မည်ဟု သူတို့ထင်ခဲ့ကြပြီး ပြိုင်ဘက်ကို လျှော့တွက်မိစေသည်။

သူတို့၏မာနသည် သူတို့၏ ကျရှုံးမှုအတွက် အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။

အမ်ဘာသည် ဒေါသထွက်နေသည်။ သူသည် သူ့ထက် အားနည်းသော ပစ်မှတ်ကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ပထမဆုံးအကြိမ် ကျရှုံးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤကျရှုံးမှုသည် သူ့အတွက် အလွန်စိုးရိမ်စရာဖြစ်သည်၊ ၎င်းသည် သူ သူ့နှလုံးသားတွင် အမှတ်အသားတစ်ခု ချန်ထားခဲ့ပြီး အလွန်မပျော်မရွှင်ဖြစ်နေသည်။

အမ်ဘာသည် ရလဒ်ကို အစီရင်ခံရန် ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏မပျော်မရွှင်ဖြစ်မှုကို ထိန်းထားပြီး သူတို့၏ ကျရှုံးမှုလုပ်ငန်းစဉ်ကို ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။ အမှောင်ကြယ်၏ အကြီးအကဲများသည် အလွန်အံ့ဩသွားကြသည်။ သူတို့၏ အံ့ဩမှုနှင့် စိတ်ပျက်မှုသည် အမ်ဘာ၏မာနကို တစ်ဖန်ပြန်၍ နာကျင်စေခဲ့သည်။

သူ၏ မှတ်တမ်းသည် အမြဲတမ်း ပြည့်စုံခဲ့ပြီး ဤအရာသည် ၎င်းပေါ်တွင် အမည်းစက်တစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်။

“ဆာရိုတာက ရာဇဝတ်ကောင်တွေအားလုံးကို ဖမ်းဆီးထားပြီးပြီ၊ ဘာသဲလွန်စမှ မရှိဘူး။ ကြေးစားစစ်သားတွေပဲ ကျန်တော့တယ်။ လျှို့ဝှက်ပုတီးစေ့က ကြေးစားစစ်သားတွေရဲ့ လက်ထဲမှာရှိနေဖို့ ရာခိုင်နှုန်း ရှစ်ဆယ်ရှိတယ်”

“ကျွန်တော် ဘလက်စတားကို ကိုင်တွယ်ဖို့ အခွင့်အရေးကို ဆက်ရှာရမလား”

“မင်း တစ်ကြိမ် ကျရှုံးခဲ့ပြီ၊ အန္တရာယ်မယူနဲ့၊ ဆုတ်ခွာ” အကြီးအကဲများသည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အမ်ဘာ၏လက်တွင် သွေးကြောများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဟုတ်ကဲ့၊ အကြီးအကဲ…”