ကံကြမ္မာ

"တတိယစက်ဝန်းတစ်ခုရှိသင့်တယ် ဒါက အရိပ်ကမ္ဘာက လက်တွေ့ကမ္ဘာကို စိမ့်ဝင်စေတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်မယ် "

ကောင်းမင်သည် ကောင်းယန်ကို အသေးစိတ်မေးမြန်းရမည်ဖြစ်သော်လည်း အချိန်မကျသေးပေ။

ကောင်းယန်၏ ရပ်တည်ချက်သည် မရှင်းလင်းခြင်း သို့မဟုတ် သူဘာလုပ်ရန် လိုအပ်သည်ကို ကောင်းမင်အား ပြောပြခဲ့ခြင်း။ သူသည် ကံကြမ္မာမှ ပစ်မှတ်ထားခံ‌နေရခြင်း သို့မဟုတ် မမျှော်လင့်ထားသည့်တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပုံရသည်။ ကောင်းမင်သည် ယင်းကို မျက်စိစုံမှိတ်လိုက်မည် မဟုတ်ပါ‌ပေ။ ကောင်းယန်၏ ရပ်တည်ချက်ကို နားလည်ပြီးနောက် သူ ဘာလုပ်ရမည်ကို သိလိုက်သည်။

"စီတုအန်း ငါ စီတုအန်းကို စားရမယ် ! "

သူ့မျက်ဆံများတွင် သွေးမျာယှက်သန်းလာသည်။ကောင်းမင်သည် ဒေါက်တာလု အရည်ပျော်သွားသည့် နေရာသို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။သူသည် စီတုအန်း နှင့်ပတ်သက်သည့် သေခြင်းမှတ်ဉာဏ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ငိုက်မြည်းနေသော သားစားကြူးနတ်ကို နိုးကြားစေခဲ့သည်။စီတုအန်းသည် သားစားကြူးနတ်ကို ဝတ်ပြုခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။သူမအောင်မြင်ခဲ့ရင်တောင် သူ့အပေါ်တွင် နတ်ဘုရားရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

"အဲဒါက အဖွားရှန်း ပြောတဲ့အတိုင်း အတိအကျပဲ သူ့ကို တားဖို့ ငါမရှိရင် သူက သားစားကြူးနတ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ် "

ဒေါက်တာလု၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လုံးလုံး ပြိုကွဲသွားပြီးနောက် သွေးအိုင်သည် ယဇ်ပလ္လင်ထဲသို့ မဝင်သွားဘဲ ရုံးခန်းအဆောက်အဦဆီသို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

"မင်းကို တွေ့ပြီ ! "

ကောင်းယန်ထံမှ သတိပေးမှုနှင့်အတူ ကောင်းမင်သည် အရေးအကြီးဆုံးသဲလွန်စကို ရရှိလိုက်သည်။ရေလွှမ်းမိုးခြင်း လူသေဓာတ်ပုံကို သူနိူးဆွလိုက်သည်။

နောက်ကျိနေသော လှိုင်းလုံးကြီးများ လွင့်ထွက်သွားသည်။ ခွေးကြီးသည် ရေလှိုင်းများကို စီး၍ ရုံးခန်းအဆောက်အဦးဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။ ခွေးကြီးရဲ့ ခြေသည်းများက အရိပ်ပေါ် နင်းဖြတ်သွား၏။အလင်းနှင့်အသံများသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ စုပ်ယူခံနေရသည်။ပထမတွင် ရုံးခန်းအဆောက်အဦးရှိ စုံစမ်းရေးမှူးများက ကောင်းမင်အား မြင်တွေ့နိုင်သေးသော်လည်း မကြာမီ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အရိပ်အရိုးခေါင်းအနက်အတွင်းမှ နှလုံးခုန်သံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။စီတုအန်း၏ နောက်ဆုံးယဇ်ပူဇော်မှုသည် အောင်မြင်မှုအကြီးကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်။သူသည် အရိပ်ကမ္ဘာမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်ရန် သူ့ကိုယ်ပိုင်ကလေးများကို စတေးခဲ့သည်။ကျောင်းသားများ၏အဆိုးမြင်ခံစားချက်များပါဝင်သော ‌အရိုးခေါင်းများသည် အပိုင်းပိုင်း ကွဲအက်သွားသည်။လက်တစ်ဖက်က ဆန့်ထွက်လာပြီး‌နောက် မြေအောက်မှာ လူသားအုတ်ခဲများ ပြိုကျကုန်သည်။၎င်းသည် အရိပ်ကမ္ဘာမှ ‌လမ်းကြောင်း‌ပြောင်းနေသော ဟန်သဲ့ကိုယ်ပိုင်အကယ်ဒမီအား ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော စွမ်းအားဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားနေ၏။

"မင်းဘယ်သူလဲဆို အရေးမကြီးဘူး မင်းဒီကိုရောက်လာတာနဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာရမယ် "

ကျောင်းသားကောင်စီဥက္ကဌသည် သူ့လက်ချောင်းများဖြင့် သူ့ရင်ဘတ်ကို ထိုးစိုက်လိုက်ပြီး ရင်ဘတ်တစ်ဝိုက်ရှိ အရေပြားကို ဆွဲခွာလိုက်သည်။ကျောင်းစည်းမျဉ်းများ၏ ပထမဆုံးစည်းကမ်းမှာ --- ကျောင်းတွင်းရှိ လူသားနှင့် သရဲတိုင်းသည် ကျောင်းစည်းကမ်းများကို လိုက်နာရမည်။

ဥက္ကဌသည် အရိပ်လက်ကြီးဖြင့် ဝေးကွာသော်လည်း ဥက္ကဌ၏အရေပြားသည် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကြီးမားသော လက်ကြီးသည် နာကျင်နေပုံရသည်။ဥက္ကဌ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မပြည့်စုံတော့သော်လည်း သူ့အမူအရာမှာ များစွာပြောင်းလဲခြင်းမရှိပေ။သူသည် ရေလှိုင်းများထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသော ကောင်းမင်အား မျက်လုံးထောင့်မှတဆင့် ဖျတ်ခနဲကြည့်လိုက်သည်။

"ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး မှောင်မဲနေတဲ့ ချောက်နက်ထဲမှာ ပိတ်မိနေခဲ့ရတယ် ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ကွာခြားသွားပြီ "

မင်းရဲ့ ရောက်ရှိလာခြင်းက ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းကို ပြောင်းလဲစေခဲ့ပြီ ၊ နံရံမှာ ကပ်တွယ်နေတဲ့ အလောင်းတိုင်း လွတ်‌မြောက်သွားခဲ့ပြီ ၊ ကံကြမ္မာရဲ့အစိတ်အပိုင်းတွေကနေ ငါတွားထွက်လာခဲ့တယ် ၊ သေခြင်းတရားနှင့် ကံကြမ္မာကို ခုခံလိုစိတ်နဲ့ အချိန်လိုဏ်ခေါင်းထဲက ငါထွက်လာခဲ့တယ် "

"တစ်နေ့တော့ ငါတို့ပြန်သွားရမယ့်ပုံပါပဲ ၊ ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီမတိုင်ခင်တော့ ပြဌာန်းထားတဲ့ အနာဂတ်ကိုခုတ်ဖြတ်ဖို့အတွက် ငါ့လက်ထဲက ဓားကို သုံးမယ် "

အရိပ်ကမ္ဘာမှ အမည်မသိတည်ရှိမှုကို တိုက်ထုတ်နေခြင်းမှာ ကျောင်းသားကောင်စီတစ်ဖွဲ့တည်းမဟုတ်ပေ။ ကျန်းတင်သည် ကျောင်းအကြောင်းကို ပဏာမနားလည်လာခဲ့သည်။ သူသည် ကာယဆရာကို ဦးဆောင်၍ အားကစားအဆောက်အဦး၏ ဒုတိယထပ်တွင် လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ လူပြက်မိတ်ကပ်သည် ဆေးကြောခံလိုက်ရပြီး ရင့်ကျက် သန်စွမ်းသော မျက်နှာတစ်ခုထွက်ပေါ်လာ၏။ကျန်းတင်းနောက်တွင် မင်လောင်လမ်းမှ ဝန်ထမ်းများနှင့် ဖောက်သည်များရှိနေလေသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ဆယ်နှစ်က ငါတို့မှာ သရဲစွမ်းအားတွေ ရှိနေခဲ့ရင် ရေကြီးမှုကို ငါတို့တားနိုင်လောက်တယ် "

ကျန်းတင်းက ‌မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ကာယဆရာကို ရှေ့သို့ ပစ်လွတ်လိုက်သည်။သူ့နောက်ရှိ လူများကို လက်ယမ်းပြလိုက်ပြီး

"ရှောင်ကောင်းက လှုပ်ရှားနေပြီ ၊ ငါတို့ သူ့ကို ကူညီရမယ် "

‌ကျန်းတင်သည် ဒုတိယထပ်မှ ခုန်ချလိုက်ပြီး ရေလုံးကြီးထဲတွင် ပျော်ဝင်သွား၏။သူသည် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရေလှိုင်းများကြားတွင် ကူးခတ်နေလေသည်။ရေကြီးမှုသည် ဟန်သဲ့ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းကို ဝါးမြိုနေခဲ့သည်။ရေသရဲများသည် ပြင်းထန်သောနာကြည်းမှုများကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။သူတို့သည် စူပါမား‌ကတ်အောက်တွင် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကြာပိတ်မိနေခဲ့ရသော နစ်နာသူများဖြစ်သည်။သူတို့ လွတ်မြောက်လာသည်နှင့် သူတို့သည် လွန်စွာရန်လိုနေကြတော့သည်။ကျန်းတင်းတစ်ယောက်သာ သူတို့အား သေချာသည့်အခြေအနေတစ်ခုတွင် ထိန်းချုပ်လွှမ်းမိုးနိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိပေသည်။

ရုံးခန်းအဆောက်အဦးရှေ့ရှိ အရိပ်ပလ္လင်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်ဟလာ၏။၎င်းအား ကြိုဆိုနေသည့်အရာမှာ အရူးအမူးယုံကြည်သူများမဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်အား ဝါးမြိုနေသည့် လှိုင်းလုံးများသာဖြစ်ပေသည်။

အားလုံးကို အံ့ဩစေသည်မှာ အဝေးရှိ ကျောင်းခန်းမမှ ဧရာမသစ်ပင်ကြီး၏ အကိုင်းရှစ်ခုသည် စတင်ပြန့်ကားလာခြင်းဖြစ်သည်။မုန်တိုင်းထဲတွင် ဝိဉာည်များ ငိုကြွေးနေကြသည်။ကျောင်း၏အခြေခံအုတ်မြစ် လှုပ်ခါသွားသည်နှင့် ပထမဆုံးသက်ရောက်ခံသောအဆောက်အဦးသည် ကျောင်းခန်းမဖြစ်သည်။အရုပ်သည် အရိပ်ပလ္လင်ထံမှ ဧရာမခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဖြေရှင်းမည့် သူ့နည်းလမ်းမှာ အလွန်ရိုးရှင်းသည်။၎င်းတို့အား အကြောက်တရားကူးစက်စေရန်ပင်ဖြစ်သည်။

များစွာသောအကြောက်ရောဂါသည်များမှ ပြုလုပ်ထားသော အမြစ်များသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တစ်လှစ်လှစ်ပြေးလွှားနေကြသည်။ဧရာမသစ်ပင်ကြီးရဲ့ အလယ်တွင် ရှိနေသည့် ကျိကျဲသည် အော်ဟစ်ရင်း တွန့်လိမ်နေ၏။ သူ့လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် လူနာများ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အများအပြား တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ အကြောက်တရားသည် အဆုံးမရှိသော လောင်စာကဲ့သို့ သစ်ပင်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာနေ၏။ဖိနှိပ်တတ်သော ဧရာမသစ်ပင်ကြီးသည် ရုံးခန်းအဆောက်အဦးဆီသို့ရွေ့လျားနေပြီး မြေပြင်ကား တုန်ခါနေတော့သည်။

သရဖူသဏ္ဍာန်သစ်ပင်ကြီးသည် မဲမှောင်နေသောတိမ်တိုက်များကဲ့သို့ ပြန့်ကျဲလာသည်။မုန်တိုင်းနှင့်ရေလွှမ်းမိုးမှုသည် သစ်ပင်ကြီးကို လုံးဝမသက်ရောက်နိုင်ပေ။အတုတ်ခိုင်ဆုံးအမြစ်ရှစ်ခုသည် ကျောင်းပတ်ဝန်းကျင်တွင် တွားသွားနေကြသည်။အကြောက်တရားရှိသည့်အခါတိုင်း အကိုင်းအခက်များ ကြီးထွားလာလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ အကြောက်ရောဂါ၏ အရင်းအမြစ်အနေဖြင့် ကျိကျဲသည် ဧရာမအသားသစ်ပင်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူသည် အကြောက်ရောဂါအရုပ်ကို ချီထားခဲ့သည်။သူသည် အခြားသူများထက် ပိုကြောက်တတ်သော်လည်း အရာအားလုံးသည် အစစ်အမှန်ဖြစ်သည်ဟူသော သူ့ယုံကြည်ချက်က အသန်မာဆုံးဖြစ်နေခဲ့သည်။

လူနာအားလုံး ကုသပြီးသွားလျှင်ပင် ကျိကျဲသည် ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်မည်မဟုတ်‌ပေ။ အကြောက်တရားသည် သူ့ကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ သူသည် အကြောက်တရားကို တက်ကြွစွာ ပွေ့ဖက်ထားသည့် တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်သည်။သူသည် အပြင်းထန်ဆုံးသော အကြောက်တရားကို ခံစားခဲ့ရပြီး နေရာတိုင်းတွင် အကြောက်တရားများ ပျံ့နှံ့သွားစေခဲ့သည်။ သူသည် အရုပ်ရှေ့တွင် အမြဲတမ်းရပ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"ခန်းမထဲကဟာကြီး လာနေပြီဟ! "

စုံစမ်းရေးမှူးများ ခြောက်ခြားသွားကြသည်။သူတို့ဖတ်ခဲ့ရသော စာရွက်စာတမ်းများထဲတွင် မည်သည့်အသားသစ်ပင်အကြောင်းမှ မပါဝင်ပေ။၎င်းသည် မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း ဘယ်သူမှ မသိပေ။အကြောက်ရောဂါသည် စုံစမ်းရေးမှူးများကို တိတ်တဆိတ်ကူးစက်နေလေသည်။စီတုအန်းထားခဲ့သော စားပွဲပေါ်ရှိ ယဇ်ပူဇော်မှုသည် နှောက်ယှက်ခံနေရသည်။

ယဇ်ပူဇော်ပွဲကို ကျင်းပနေသည့် အမည်မသိတည်ရှိမှုသည် နောက်ဆုံးတွင် ဧရာမသစ်ပင်ကြီးကို သတိပြုမိသွားသည်။ ထိုအရာကြီးသည် ၎င်းထက် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဟန်သဲ့ကိုယ်ပိုင်အကယ်ဒမီ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်နေသော 'သရဲ' များကား အလွန်များပြားလှသည်။ ဤအဆင့် ၄ မူမမှန်မှုသည် အထိန်းအကွပ်မဲ့တော့မည်မှာ မလွဲမသွေပင်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျောင်းသားကောင်စီကသာ ကျောင်းစည်းကမ်းများကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းလိုခြင်း ဖြစ်နိုင်၏။ အခြားသူတိုင်းသည် သူတို့၏ နောက်ဆုံးရွေးချယ်မှုများကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။

ရေကြီးမှုကြောင့် ရုံးခန်းပြတင်းပေါက်များ ကွဲအက်သွားသည်။ ခွေးနက်ကြီးသည် လှိုင်းလုံးကြီးများဖြင့် ရုံးခန်း အဆောက်အဦးထဲသို့ လျှောဆင်းလိုက်သည်။

အသွေးအသားများ တည်ရှိမှုကို ခြေရာခံရင်း ခွေးကြီးသည် ဒေါက်တာလု၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ လွတ်မြောက်သွားသော သွေးများနှင့် အနီးကပ် အကွာအဝေးတစ်ခုတွင် ရှိနေသည်။ ရုံးခန်းအ‌ဆောက်အဦးတွင် အခန်းများစွာရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။လှေကားထစ်များကို တွဲ၍ လိမ်ခေါက်ထားသည်။ အတွင်းပိုင်းသည် ဝင်္ကပါတစ်ခုလိုပင်။

ခွေးကြီးသည် နာရီဝက်ခန့် ပြေးလိုက်နေပြီးနောက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ချွန်ထက်နေသည့် ခြေသည်းများသည် အရိပ်ထဲမှ ခုန်ထွက်လိုက်သည်။ခွေးကြီး သူ့ရှေ့က အခန်းကို စိုက်ကြည့်နေခြင်းဖြစ်သည်။အခန်းထဲမှ အလွန်အန္တရာယ်ရှိသော တည်ရှိမှုတစ်ခုကို သူအာရုံခံမိလိုက်သည်။

"သင်ကြားမှုအကဲဖြတ်ခြင်းနဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်းအခန်းလား ၊ ငါ ရုံးခန်း အဆောက်အဦးကို နောက်ဆုံးလာခဲ့တုန်းက ဒါကို မသိမထားမိဘူး "