ကြောင်သူတော် လုချန်းအပေါ် လုံးဝ သဘောကျ၍ မဖြစ်ပါ

ကျင့်စဉ်ကျင့်သူများ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချမှတ်ပါက သူတို့၏ ကျင့်စဉ်စိတ်ထားကို မတည်မငြိမ် ဖြစ်စေမည်လား သို့မဟုတ် စိတ်အတွင်းမှ နတ်ဆိုးများကို ပေါက်ဖွားစေမည်လား ဆိုသည်ကို ဦးစွာ စဉ်းစားကြသည်။ သူမ လုချန်းနှင့် ရင်းနှီးသွားလျှင်ပင် စိတ်အတွင်းမှ နတ်ဆိုးများကို ပေါက်ဖွားစေမည် မဟုတ်ကြောင်း စုဟန်ယန် သေချာသည်။ လုချန်း၏ ချောမောသော ရုပ်ရည်သည် ကျင့်စဉ်လောက၏ အထက်ပိုင်း ကမ္ဘာများတွင်ပင် အဆင့်မြင့်သော အဆင့်အတန်းတွင်ရှိမည်။

သူ၏ ရုပ်ရည်အသွင်အပြင်အပြင် အခြားရှုထောင့်တစ်ခုကိုလည်း စုဟန်ယန် တွေးတောမိသည်။ လုချန်း၏ အဆင့်အတန်းနှင့်ဆိုလျှင် သူ့၌ များပြားလှသော ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အထောက်အပံ့များ သေချာပေါက် ရှိပေမည်။

အကယ်၍ လုချန်းဆီမှ ကျင့်ကြံခြင်း အထောက်အပံ့များ ပိုမိုရရှိနိုင်ပြီး သူမ၏ အင်အားကို လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်နိုင်မည်ဆိုပါက နောင်တွင် သူ့အနားမှ ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး ရရှိလာမည်ဖြစ်သည်။

လုချန်းက သူမကို အလိုရှိခြင်းမှာ အကြောင်းရင်းနှစ်ခုအနက် တစ်ခုကြောင့် ဖြစ်သည်။ တစ်ခုမှာ သူမအား ကျင့်စဉ်မီးဖိုအဖြစ် အသုံးတော်ခံစေရန်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ခုမှာ အနာဂတ်တွင် သူမက သူ့အတွက် ယဇ်ပူဇော်ခံချင် လာစေသည်အထိ သူ့ကို ချစ်ခင်စုံမက်သွားစေရန် ဖြစ်သည်။

လုချန်းသည် သူ့အတွက် ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒအလျောက် စတေးမည့်သူများအား ပြုစုပျိုးထောင်ရန် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူမအပေါ် ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံမည်မှာ သေချာပြီး သူ့ကို ချစ်ခင်စုံမက်လာစေရန် ကြိုးပမ်းလိမ့်မည်။

သူမလည်း ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ လုချန်းထံမှ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အထောက်အပံ့များ ပိုမိုရယူကာ ယခုထက် အားကောင်းလာစေရန် လုပ်ဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ယဇ်ပူဇော် စတေးခြင်းများ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သော အဆင့်က ယေဘုယျအားဖြင့် ကျင့်စဉ်များ၏ နောက်ဆုံးအဆင့်တွင်ဖြစ်သည်။

လုချန်းသည် အစွမ်းထက်သော်လည်း သူထုတ်လွှတ်နေသော အငွေ့အသက်အရ သူ၏ အဆင့်မှာ အများဆုံး မူလအစကမ္ဘာ နယ်ပယ်အဆင့်တွင်သာ ရှိကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

လုချန်း၏ ကျင့်ကြံမှုအခြေအနေမှာ မူလအစကမ္ဘာ နယ်ပယ်အဆင့်တွင် ရှိနေသေးသဖြင့် စတေးမှုများ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သော နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ အနည်းဆုံး နှစ်သန်းပေါင်း ဆယ်ချီကြာမြင့်မည်ဖြစ်သည်။

စတေးမှုက လုချန်း ဧကရာဇ်တစ်ပါးအဆင့် ဖြစ်လာမှသာ လိုအပ်မည်ဟု စုဟန်ယန် မှန်းဆသည်။

လုချန်း ဧကရာဇ်မဖြစ်မီ အတောအတွင်း ဤယောက်ျားထံမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် အချိန်များစွာ ရှိနေပေမည်။

သူမ လုချန်းအပေါ် နောက်ဆုံးတွင် သဘောကျသွားမည်လား ဆိုသည့် မေးခွန်းကတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဟု သူမ သတ်မှတ်ထားသည်။

သူမ၏ အမြင်အရ ဝူကျန်းဝမ်နှင့် လီချင်ရို့တို့ လုချန်းအပေါ် သဘောကျသွားရခြင်းမှာ သူ့၌ မသမာသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေသည်ကို အစပိုင်းတွင် သူတို့ သတိမမူမိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့က လုချန်းအား သူတို့၏ အလှတရားကို တပ်မက်သော ကာမလိုက်စားသူတစ်ယောက်ဟုသာ ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

လုချန်းက သူတို့အား သူ့အတွက် စိတ်ပါလက်ပါ စတေးစေလိုသည်ကို ထိုနှစ်ယောက် သဘောပေါက်ချိန်တွင်မူ သူတို့သည် လုချန်းကို ချစ်ခင်စုံမက်နေခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ထိုနွံထဲမှ ရုန်းမထွက်နိုင်တော့ပေ။

ထို့ကြောင့် အမှန်တရားကို သိရှိသွားသည့်တိုင်အောင် နှစ်ယောက်လုံးသည် လုချန်းနှင့်အတူ ဆက်ရှိနေကြမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမက‌တော့ မတူပါ။

လုချန်းသည် သူ့အတွက် စတေးခံမည့်သူတစ်ဦးကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် ရည်ရွယ်နေခြင်းဖြစ်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် သက်သက်ကို လိုလားနေသော သာမန်ကာမလိုက်စားသူတစ်ယောက် မဟုတ်ကြောင်း အစကတည်းက သူမ သိထားပြီးဖြစ်သည်။

ဤအရာအားလုံးမှာ သူ၏ အကျိုးစီးပွားများအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသဖြင့် သူမ အနေနှင့် ဤကြောင်သူတော် လုချန်းအား လုံးဝ သဘောကျ၍ မဖြစ်ပေ။

ထိုအရာအားလုံးကို တွေးတောပြီးနောက်

ထျန်းချန်ကမ္ဘာ၏ ကျင့်စဉ်ကျင့်သူများ အစည်းအဝေး ကျင်းပပြီးစီးသည့်အခါ လုချန်းနှင့် တွေ့ဆုံ၍ သူနှင့် အပေးအယူတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် စုဟန်ယန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

…….

ထိုအချိန်တွင်။

စကြဝဠာ ဟင်းလင်းပြင် နေရာတစ်ခုတွင် နတ်လှေတစ်စင်းသည် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ လွင့်ပျံနေသော ဥက္ကာခဲ အပိုင်းအစမျိုးစုံကြားတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ခုတ်မောင်းသွားလာနေသည်။

ထိုအခိုက်တွင် လူတစ်ယောက် နတ်လှေ၏ ကုန်းပတ်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။ ထို့နောက် သူ၏လက်ညှိုးကို မြှောက်ကာ လေထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို စတင်ရေးသားလိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ထိုရွှေရောင် စာလုံးများသည် အစုအဝေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နတ်လှေ၏ နောက်ဘက်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ထို့နောက် ထိုလူက နတ်လှေကို မောင်းနှင်နေသူအား

“အရှိန်မြှင့်လိုက်”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ။ အကြီးအကဲစုန့်။”

…….

အတန်ငယ် ကြာသောအခါ။

စကြဝဠာ ဟင်းလင်းပြင် နေရာတစ်ခုတွင် ယင်မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းနေသော လှေတစ်စင်းသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ရှေ့ဆက်နေသည်။

၎င်း၏ ကိုယ်ထည်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်စားခံထားရသော ရှေးဟောင်းကျောက်စာတိုင်တစ်တိုင်နှင့် တူ၏။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်သည် အကွက်အပြောက်များ ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော အမှတ်တံဆိပ်များနှင့် ဆန်းကြယ်သော ပုံစံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မှိန်ဖျော့သော အလင်းအေးတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

အနက်ရောင် မြူခိုးထုတစ်ခုက ထိုလှေကို သေမင်း၏ ဝတ်ရုံကဲ့သို့ ဖုံးအုပ်ထားကာ နတ်လှေအား အေးစက် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ လေထုတစ်ခုဖြင့် ရစ်သိုင်းထားသည်။

လှေ၏ ဦးပိုင်းတွင် ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲခေါင်းတစ်ခေါင်းကို ထွင်းထုထားသည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးများသည် သတ္တဝါတိုင်း၏ ဝိညာဉ်ကို ဝါးမျိုနိုင်သည့်အလား တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ စိမ်းဖန့်ဖန့် တောက်ပနေသည်။

နတ်လှေသည် ကြယ်တာရာများကြား ဖြတ်သန်းသွားလာနေစဉ် ထိုသားရဲ၏ မျက်လုံးများ အသက်ဝင်လာပုံကာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကြယ်များကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သည့် အေးစက်စက် ဖိအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

နတ်လှေ၏ အတွင်းပိုင်းက ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။ သွေးနီရောင် အင်းကွက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော နံရံများနှင့် ကြမ်းပြင်များ‌ပေါ်သို့ မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်တစ်ခု ကျရောက် နေသည်။

ဤအင်းကွက်များသည် အသက်ဝင်နေပုံရ၏။ ၎င်းတို့သည် လှေဝမ်းအတွင်း၌ တုန်ခါနေကြပြီး ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

လှေဝမ်းအတွင်းမှ လေထုသည် အသက်ရှူရကြပ်လောက်သော သွေးညှီနံ့တို့ဖြင့် ထုံမွှမ်းနေသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော သတ္တဝါများကို ဤနေရာတွင် ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ထိုအခိုက်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ရှေ့ဘက် အာကာသ ဟင်းလင်းပြင်မှ ပျံသန်းလာပြီး နတ်လှေ၏ ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။ ထိုစဉ် အရေနှင့် အရိုးသာ ကျန်တော့သည့် ပိန်လှီသော အကြီးအကဲတစ်ဦးက ၎င်းကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။

ရှေ့မှ ပေးပို့လိုက်သော သတင်းစကားကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် စစ်မာဟောင်ယန်က ပြုံးလျက်

“လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ရဲ့ နန်းတော်သခင်က တော်တော်လေး သတိကြီးပုံပဲ။ ကံကောင်းတာက လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်မှာ ငါတို့လူတွေ ရှိနေတာပဲ။”

ထိုအချိန်တွင် အပြာရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ယောက်က

“အကြီးအကဲစစ်မာ။ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ”

စစ်မာဟောင်ယန်က

“ကင်းထောက်တွေဆီက ပြန်ပို့တဲ့ ထောက်လှမ်းရေး သတင်းအရတော့ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ရဲ့ နန်းတော်သခင်က ကျွန်တော်တို့ကို ဒီဘက်လမ်းကြောင်းအတိုင်း တမင်တကာ ဦးဆောင်ခေါ်လာတာပဲ။ သူတို့ အခု လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားပြီ။”

“ထျန်းချန်ကမ္ဘာရဲ့ တကယ့်တည်နေရာက ဒီကြယ်တာရာပြ မြေပုံရဲ့ အနောက်မြောက်ဘက် လမ်းကြောင်းမှာ ရှိလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ခန့်မှန်းတယ်။”

သူ၏ အသံ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် စစ်မာဟောင်ယန်သည် စိတ်အာရုံကို ချက်ချင်း အသုံးပြု၍ ဆက်သွယ်လိုက်သည်။ စိတ်အာရုံမျှင်တန်းတစ်ခုမှတစ်ဆင့် ချန်ယွမ်ကမ္ဘာတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သော လုယန်ဟွာထံသို့ ဤနေရာမှ အခြေအနေကို သတင်းပေးပို့လိုက်သည်။

စစ်မာဟောင်ယန် ချန်ယွမ်ကမ္ဘာသို့ သတင်း ပေးပို့ပြီးနောက် အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူက

“ထျန်းချန်ကမ္ဘာမှာ ရတနာတချို့ ရှိနိုင်တယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားမိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက မှန်လား မှားလားတော့ မသိဘူး။”

စစ်မာဟောင်ယန်က

“မှန်လား မှားလား ဆိုတာတော့ ကျွန်တော်တို့ ဟိုရောက်တာနဲ့ သိရမှာပေါ့။ မင်းသားကျင်းကတော့ ကျွန်တော်တို့ကို လိမ်ညာမှာ မဟုတ်တာ သေချာတယ်။”

လန်ဟွေက

“အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်တော့ မင်းသားကျင်းရဲ့ စကားတွေကို ကျွန်တော် နည်းနည်း သံသယရှိတုန်းပဲ။ ယင်မီးဂိုဏ်းက နတ်ဆိုးဂိုဏ်းလေ။ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ဒီလောက် ယုံကြည်နိုင်ရတာလဲ”

“ထျန်းချန်ကမ္ဘာမှာ ရတနာတွေ ရှိတယ်လို့တောင် အရိပ်အမြွက် ပြောသေးတယ်။”

“တကယ်လို့ ထျန်းချန်ကမ္ဘာမှာ သူ့လို ဧကရာဇ်သားတော်တစ်ပါးကိုတောင် စိတ်လှုပ်ရှားစေနိုင်တဲ့ ရတနာတွေ ရှိနေတယ်ဆိုရင် သူက ယင်မီးဂိုဏ်းက ကျွန်တော်တို့ကို လာရှာနေစရာ မလိုဘူး။ ထျန်းချန်ကမ္ဘာကို အရင်ဆုံး သွားမှာပဲ။”

စစ်မာဟောင်ယန်က ခပ်အေးအေး ပြုံးလျက်

“ခင်ဗျား နားမလည်သေးဘူး။ ထျန်းချန်ကမ္ဘာက ဧကရာဇ်သားတော် တစ်ပါးပါးရဲ့ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပဲ။”

“ဧကရာဇ်သားတော် တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းသားကျင်းက ထျန်းချန်ကမ္ဘာကို ဘယ်လိုလုပ် သွားရဲမှာလဲ။”

“တကယ်လို့ သူ ထျန်းချန်ကမ္ဘာမှာ ပေါ်လာပြီး အဲဒီ ဧကရာဇ်သားတော်ရဲ့ လေ့ကျင့်မှုကို နှောင့်ယှက်ခဲ့ရင် အဲ့ဒီလူက သူ့ကို အပြစ်တင်လိမ့်မယ်။”

အစပိုင်းတွင် လုယန်ဟွာလည်း ထျန်းချန်ကမ္ဘာရှိ ရတနာများကို စိတ်ဝင်စားသဖြင့် တိုက်ရိုက် သွားရောက်ရန် စဉ်းစားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ တိုက်ရိုက် မသွားရောက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး ထိုတာဝန်ကို ယင်မီးဂိုဏ်းသို့ လွှဲအပ်ခဲ့သည်။

ရှန်ဝူဧကရာဇ်က လုချန်းအပေါ် လက်လျှော့ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း ညီအစ်ကိုများ အချင်းချင်း တိုက်ရိုက် မထိခိုက်စေရဟူသော တားမြစ်ချက်ကို လုယန်ဟွာ မ ဖောက်ဖျက်ရဲပေ။

ယင်မီးဂိုဏ်းသည် ရှန်ယွဲ့မင်းဆက်အတွင်းရှိ အကြီးဆုံး နတ်ဆိုး ကျင့်စဉ်ကျင့်သူများ၏ ဂိုဏ်း ဖြစ်သည်။

ရှန်ယွဲ့အင်ပါယာသည် ယင်မီးဂိုဏ်းဝင်များကို ရှင်းလင်းရန် အကြိမ်များစွာ တပ်များ စေလွှတ်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ယင်မီးဂိုဏ်းသည် ဆက်လက် လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်ငယ်တစ်ခုနှင့် တူသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ကို ချေမှုန်းလိုက်လျှင်ပင် သူတို့သည် မကြာမီ ပြန်လည် မီးထတောက်လာပြီး ယခင်ကထက်ပင်ပိုမို အားကောင်းလာကြသည်။

ယင်မီးဂိုဏ်းအား လုချန်းကို သတ်ခွင့်ပေးခြင်းဖြင့် အပြစ်အားလုံးကို သူတို့အပေါ် ပုံချနိုင်စေမည် ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် လန်ဟွေက

“တကယ်လို့ မင်းသားကျင်းက ထျန်းချန်ကမ္ဘာရဲ့ ဧကရာဇ်သားတော် ကိစ္စကို ကျွန်တော်တို့ကို ဖြေရှင်းခိုင်းတယ်ဆိုတာ အဲဒီလူက သိသွားခဲ့ရင် သူ ဒုက္ခရောက်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။”

စစ်မာဟောင်ယန်က ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင်

“ဧကရာဇ်သားတော်တွေကြားမှာ တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှု မရှိသရွေ့တော့ အဲဒီလူက ဝင်စွက်ဖက်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

“ဖြစ်နိုင်တာက သူ့မျက်စိထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကိုလည်း ထျန်းချန်ကမ္ဘာမှာ ရှိနေတဲ့ ဧကရာဇ်သားတော်ရဲ့ လေ့ကျင့်မှု တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် မြင်ကောင်းမြင်နိုင်တယ်။”

“သူက ဘယ်လိုလူစားမျိုးလဲဆိုတာ ခင်ဗျားလည်း သိသားပဲ။”

စစ်မာဟောင်ယန်၏ စကားက အကျိုးအကြောင်း ဆီလျော်မှု အချို့ရှိသည်ဟု လန်ဟွေ ခံစားမိသည်။

ရှန်ဝူဧကရာဇ်၏ စိတ်နေသဘောထားအရ သားတော်တစ်ပါး သေဆုံးသွားလျှင်ပင် ထိုသားတော်သည် လုံလောက်သော အင်အားမရှိ၊ အသုံးမကျသူဟုသာ သူက တွေးတောမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ သေဆုံးမှုမှာ အရေးမပါသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေမည်။

ထို့နောက် စစ်မာဟောင်ယန်သည် သစ်ခြောက်ပင်တစ်ပင်၏ အခေါက်နှင့်တူသော သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ကာ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားကို နတ်လှေ၏ ထိန်းချုပ်ရေး နည်းဗျူဟာ ပုံစံအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းကာ စုန်ယွမ် ပေးပို့လိုက်သော ကြယ်တာရာ တည်နေရာများဆီသို့ လှေကို ကိုယ်တိုင် မောင်းနှင်လိုက်သည်။

နတ်လှေကို ထိန်းချုပ်နေရင်း စစ်မာဟောင်ယန်က ကြောက်မက်ဖွယ် အသံဖြင့်ရယ်မောလိုက်ကာ

“ဧကရာဇ်သားတော်တစ်ပါးရဲ့ သွေးအရသာက ဘယ်လိုရှိမလဲဆိုတာကို မြည်းစမ်းကြည့်ဖို့ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး။”