တစ်လလောက် ကြာနိုင်တယ်

လုချန်းသည် စုဟန်ယန်အား စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအားဖြင့် ပြင်ဆင်ရန် လုံလောက်သော အချိန် ပေးထားခဲ့သည်။ ကျင့်စဉ်ကျင့်သူများ ညီလာခံ ပြီးနောက်တွင် စုဟန်ယန်အပေါ် တိုက်ရိုက် လှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့သော်လည်း ထိုသို့ မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား စုဟန်ယန်ကို လီချင်ရို့နှင့် ဝူကျန်းဝမ်တို့နှင့် တွေ့ဆုံခွင့် ပေးခဲ့သည်။

ဝူကျန်းဝမ်နှင့် လီချင်ရို့တို့မှတစ်ဆင့် စုဟန်ယန် လုချန်းကို ပို၍ပင် နားလည်လာခဲ့သည်။ ဟုတ်ပါသည်။ လုချန်း၏ ဇနီးများအပေါ် ကြင်နာမှုများ အားလုံးသည် ဟန်ဆောင်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်ဟု သူမ ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်၏။

ထိုသို့ပြုလုပ်ရသည့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူအတွက် ဆန္ဒရှိရှိ စတေးပေးစေရန် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါမှ သူတို့သည် အနာဂတ်တွင် သူ့အား ကာကွယ်ပေးသူများ၊ သို့မဟုတ် သူ၏ ကြီးမြတ်သော လမ်းစဉ်အတွက် ယဇ်ပူဇော်ခံများ ဖြစ်လာကြမည် ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်တွင် လီချင်ရို့ တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားပုံရသည်။ သူမက စုဟန်ယန်အား

“ဆရာမ။ ဒီည ဆရာမ အတွက် အသုံးဝင်လောက်မယ့် ကျင့်စဉ်တစ်ခု ကျွန်မဆီမှာ ရှိတယ်။”

စုဟန်ယန်က စူးစမ်းစွာဖြင့်

“ဘာကျင့်စဉ်လဲ”

လီချင်ရို့က

“လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မိန်းမပျိုကျင့်စဉ်ပါ”

လီချင်ရို့၏ အဖြေကို ကြားသောအခါ စုဟန်ယန်ပို၍ စူးစမ်းချင်သွားသည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မိန်းမပျိုကျင့်စဉ်တဲ့လား။

ဒါက ဘယ်လိုကျင့်စဉ်မျိုးလဲ။ သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။ ဘာ့ကြောင့် သူမ ဒါကို ဒီည အသုံးပြုဖို့ လိုအပ်ရတာလဲ။

စုဟန်ယန် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေစဉ်တွင် လီချင်ရို့က ထိုကျင့်စဉ်ကို စိတ်အာရုံမျှင်တန်းတစ်ခုအဖြစ် ချက်ချင်း စုစည်းလိုက်ပြီး စုဟန်ယန်ထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သည်။

လီချင်ရို့၏ စိတ်အာရုံမျှင်တန်းသည် စုဟန်ယန်၏ နဖူးပေါ်ရှိ ပန်းပွင့်ပုံ အဆင်တန်ဆာ သုံးခုကို ဖြတ်သန်းသွားကာ သူမ၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မိန်းမပျိုကျင့်စဉ်၏ အကြောင်းအရာအားလုံးကို စုဟန်ယန် လက်ခံရရှိလိုက်သည်။

စုဟန်ယန်သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မိန်းမပျိုကျင့်စဉ်၏ အကြောင်းအရာများကို အာရုံခံရင်း သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှိတ်ထားလိုက်သည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မိန်းမပျိုကျင့်စဉ်၏ ထူးခြားမှုကို အာရုံခံမိပြီးနောက် စုဟန်ယန် ခဏခန့် မှင်တက်သွားသည်။ ထိုကျင့်စဉ်သည် ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

စုဟန်ယန် ချက်ချင်း မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်ပြီး လီချင်ရို့ကို ကြည့်ကာ

“ချင်ရို့။ နင် ဒီကျင့်စဉ်ကို ဘယ်က ရခဲ့တာလဲ”

လီချင်ရို့သည် အောက်ကမ္ဘာတစ်ခု၏ ဒေသခံ တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်။ သူမအနေနှင့် ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်စရာ အကြောင်း မရှိပေ။

အမှန်တကယ်တော့ လီချင်ရို့ မပြောလျှင်ပင် ဤကျင့်စဉ် မည်သည့်နေရာမှ လာသည်ကို စုဟန်ယန် ခန့်မှန်းမိပြီး ဖြစ်သည်။

လီချင်ရို့က

“ဒါက လုချန်းက သူ့ရဲ့ ဇနီးတွေကို သင်ပေးထားတဲ့ ကျင့်စဉ်ပဲ။ ပြန်လည်သန်စွမ်းစေ‌သောစွမ်းအားလိုပဲ သူ့ဇနီးတွေအားလုံး ဒါကို သိကြတယ်။”

ဒါက လုချန်း သင်ပေးခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်ဟု စုဟန်ယန် တွေးလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ဒါက ပုံမှန် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်အဆင့် နတ်လှေတစ်စင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော လုချန်းကဲ့သို့ ယောက်ျားတစ်ယောက်တွင် ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်စဉ်များစွာ ရှိနေခြင်းက အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။ ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်စဉ်များတင်မဟုတ် သူတော်စင်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို မျှဝေပေးလျှင်ပင် ထူးဆန်းမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအခါ စုဟန်ယန် သူမ၏ မျက်လုံးများကို တစ်ဖန် ပြန်မှိတ်လိုက်ကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မိန်းမပျိုကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံရန် အတွက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင်များကို စတင် လည်ပတ်စေလိုက်သည်။

ဒါက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မိန်းမပျိုကျင့်စဉ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကျင့်ကြံခြင်းကြောင့်လား ဟုတော့ သူမ မသိပေ။ သို့သော်

သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအား လည်ပတ်မှု ပို၍ ချောမွေ့လာသည်ကို စုဟန်ယန် ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးလည်း အလွန် သက်သောင့်သက်သာ ရှိသွားသည်။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် ထိုကျင့်စဉ်နှင့် ပတ်သက်၍ တစ်စုံတစ်ခု ထူးဆန်းနေသည်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ် တက်ကြွလာသလို ဖြစ်လာပြီး တစ်စုံတစ်ခု လိုအပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

ထို့နောက် စုဟန်ယန်လည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မိန်းမပျိုကျင့်စဉ်ကို လည်ပတ်နေခြင်းအား ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မျက်လုံး ဖွင့်၍ လီချင်ရို့ကို ကြည့်ကာ

“ထူးဆန်းလိုက်တာ။ ဒီကျင့်စဉ်က တစ်ခုခု လိုနေသလိုပဲ။”

လီချင်ရို့ တိတ်ဆိတ်နေစဉ် ဝူကျန်းဝမ်က “ဆရာမ။ ဒီကျင့်စဉ်က စုံတွဲကျင့်စဉ် တစ်မျိုးပါ။ ကျင့်စဉ်အဖော်နဲ့ ကျင့်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။”

ဒါက...

စုဟန်ယန် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့် လီချင်ရို့က သူမ ဤကျင့်စဉ်ကို ဒီညတွင် လိုအပ်နိုင်သည်ဟု ပြောခဲ့သည်ကို သူမ ယခု နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဤညတွင် သူမ၏ အပျိုစင်ဘဝကို ဆုံးရှုံးရနိုင်သည်။ လီချင်ရို့က သူမအား ဤကျင့်စဉ်ကို ပေးခြင်းမှာ သူမ၏ အာရုံကို လွှဲပြောင်းစေလိုခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

လုချန်းက သူမအပေါ် ထိုသို့ အမှန်တကယ် ပြုလုပ်သောအခါ ဤကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံ၍ အာရုံလွှဲနိုင်သည်။ ၎င်းက သူမ၏ ကျင့်ကြံမှု အခြေအနေကိုပါ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လီချင်ရို့၏ စေတနာကို နားလည်သဘောပေါက်လျက် စုဟန်ယန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး

“ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ချင်ရို့။”

ဤကျင့်စဉ်နှင့်ဆိုလျှင် လုချန်း သူမကို ပိုင်ဆိုင်သည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် ၎င်းကို လေ့ကျင့်မှုတစ်ခုအဖြစ် သဘောထားနိုင်သည်။ ဤနည်းဖြင့် သူမ၏ မသက်မသာဖြစ်မှုများ လျော့ကျသွားမည် ဖြစ်သည်။

အဓိကအချက်မှာ ဤကျင့်စဉ်က သူမ၏ ကျင့်ကြံမှု အခြေအနေကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူမကို လျင်မြန်စွာ ပိုမို အားကောင်းလာစေရန် ကူညီပေးလိမ့်မည်။

စုဟန်ယန် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ ဤကျင့်စဉ်နှင့်ဆိုလျှင် အနာဂတ်တွင် မည်သူက မည်သူ့ကို အသုံးချနေသည်မှာ မသေချာတော့ပေ။

လုချန်းထံတွင် သူမ၏ အပျိုစင်ဘဝကို ဆုံးရှုံးရခြင်းမှာ ကိစ္စကြီးတစ်ခု မဟုတ်ဟု စုဟန်ယန် ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ အမှန်တကယ်တော့ သူမကပင် အမြတ်ထုတ်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သေးသည်။

သူမအား ယဇ်ပူဇော်ရန် လိုအပ်ချိန်တွင် လုချန်း၏ အနားမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ပါက ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုစဉ် ဝူကျန်းဝမ်က

“မြူခိုးမှော်ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲကို အရင် အကြောင်းကြားထားရင် ကောင်းမယ် ဆရာမ။ ဆရာမက နန်းတွင်းမှာ တကိုယ်တည်း သီးသန့်ကျင့်ကြံဖို့ အစီအစဉ်ရှိတယ်လို့ ပြောထားလိုက်ပါ။ ပြီးတော့ ဆရာမ ပြန်လာဖို့ တစ်လလောက် ကြာနိုင်တယ်လို့လည်း ပြောခဲ့ပါ။”

ထိုသို့ ကြားသောအခါ စုဟန်ယန် တစ်စက္ကန့်မျှ မှင်တက်သွားသည်။

တစ်လ။

စုဟန်ယန်က နားမလည်စွာဖြင့်

“ဘာဖြစ်လို့လဲ”

လီချင်ရို့က

“ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ နောက် လဝက်လောက် ဒါမှမဟုတ် တစ်လလောက်အထိတောင် ဆရာမ နန်းတွင်းကနေ ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်လို့ပဲ။”

လီချင်ရို့က အနည်းငယ် သွယ်ဝိုက်ပြောဆိုနေသဖြင့် စုဟန်ယန် နားမလည်သေးပဲ

“ဆွမ်ဧကရာဇ်က ငါ့ကို တစ်လလောက် အကျဉ်းချထားမလို့လား။”

လီချင်ရို့နှင့် ဝူကျန်းဝမ်တို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် လီချင်ရို့က ထပ်ပြောသည်။

“အရင်တုန်းက ကျူးနိုင်ငံတော် ပျက်စီးပြီး တပည့်ကို လုချန်းက ဖမ်းမိသွားခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီတုန်းက သူက တပည့်အပေါ်မှာ အဲဒီလို ကိစ္စမျိုးကို လဝက်ကျော်ကျော် မရပ်မနား လုပ်ခဲ့တယ်။”

စုဟန်ယန်သည် လူအတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ လီချင်ရို့ ပြောလိုက်သည့် စကားအရ သူမ ဘာကို ဆိုလိုသည်မှာ ထင်ရှားနေသည်။

စုဟန်ယန်၏ ဖြူစင်ဝင်းပသော မျက်နှာပေါ်တွင် သွေးရောင် လွှမ်းသွားသည်။ သူမ ထိုသို့သော အရာများကို မကြုံတွေ့ဖူးပေ။ သို့သော် သူမသည် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်ခဲ့သူဖြစ်သဖြင့် ဆိုလိုရင်းကို နားလည်နိုင်သည်။

ထိုသို့သော လုပ်ရပ်များကို လဝက်ကြာသည်အထိ ခံနိုင်ရည်ရှိသူ တစ်ယောက်ယောက်အကြောင်း သူမ တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။

နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် စုဟန်ယန်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်သွားပြီး

“ချင်ရို့။ နင့်ကို သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်မီးဖိုလို သဘောမထားခဲ့ဘူး မဟုတ်လား”

ကျင့်စဉ်မီးဖိုနှင့် ကျင့်ကြံမှသာ အချိန်ကို ဤသို့ ဆွဲဆန့်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်လျှင်ပင် ကျင့်စဉ်မီးဖိုတစ်ခုနှင့် လဝက်ကြာအောင် ကျင့်ကြံပါက ထိုကျင့်စဉ်မီးဖို ပျက်စီးသွားဖွယ်ရှိသည်။

လီချင်ရို့က

“တကယ်လို့ လုချန်းက တပည့်ကို သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်မီးဖိုလို့ သဘောထားခဲ့ရင် သူ့ရဲ့စွမ်းရည်တွေနဲ့ဆို တပည့် သေသွားတာ ကြာပြီ။”

“လုချန်းက ယောက်ျားနဲ့ မိန်းမတို့ရဲ့ သာယာမှုတွေကို နှစ်သက်ရုံသက်သက်ပါ။ ဆရာမ အနေနှင့် လုချန်းအပေါ်မှာ အထင်အမြင် လွဲမှားမှုတချို့ ရှိနိုင်တာကို တပည့် သိပါတယ်။ ဒီည လုချန်းနဲ့ တကယ် တွေ့ဆုံပြီးတဲ့အခါမှာတော့ သူက ဘယ်လို ယောက်ျားမျိုးလဲဆိုတာ ဆရာမ နားလည်သွားပါလိမ့်မယ်။”

ထိုသို့ ကြားသောအခါ စုဟန်ယန်၏ စိတ်ထဲ တင်းကျပ်သွားသည်။ သူမ၏ အပျိုစင်ဘဝကို ဆုံးရှုံးရခြင်းမှာ ကိစ္စကြီးတစ်ခု မဟုတ်ဟု အစက သူမ သဘောပိုက်ထားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ တစ်ညတာမျှသာ ဖြစ်ပြီး ဤညပြီးနောက် သူမ အသားကျသွားနိုင်သည်ဟု တွေးခဲ့သည်။

သို့သော် လီချင်ရို့၏ စကားများကြောင့် သူမ ကြောက်လန့်သွားသည်။ မည်သူက ထိုသို့သော ကိစ္စများတွင် ဆယ်ရက်မှ လဝက်လောက်အထိ နစ်မွန်းနေနိုင်မည်နည်း။ သူက လူသားတစ်ဦးရော ဟုတ်သေးရဲ့လား။

ကိုယ်ပိုင်အင်အား ဖြည့်တင်းရန် အတွက် ယန်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူသော နတ်ဆိုး ကျင့်စဉ်ကျင့်သူများပင် ထိုစွမ်းရည်မျိုးကို မပိုင်ဆိုင်ကြပေ။

အကယ်၍ လီချင်ရို့သာ သူမ၏ တပည့် မဟုတ်ခဲ့ပါက သူမအား ခြောက်လှန့်ရန် ကြိုးစားနေသည်ဟုပင် စုဟန်ယန် သံသယဝင်မိနိုင်စရာ ရှိသည်။

စုဟန်ယန်၏ တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ဝူကျန်းဝမ်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။ သူမက

“ဆရာမ အရမ်းကြီး စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ လုချန်းက သူ့ရဲ့ ပြန်လည်သန်စွမ်းစေ‌သောစွမ်းအားကို ပြည့်စုံတဲ့အထိ ကျွမ်းကျင်ပြီးသားပါ။ ဒါကြောင့် ဆရာမ ဘာမှ မသက်မသာ ခံစားရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”

လုချန်းနှင့် မတွေ့ဆုံမီ ကြောက်ရွံ့မှု ခံစားရခြင်းက ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ ဝူကျန်းဝမ်နှင့် လီချင်ရို့တို့လည်း လုချန်း၏ ပိုင်ဆိုင်ခြင်းကို ခံရတော့မည် အချိန်တွင် ကြောက်ရွံ့မှု အချို့ ခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူတို့ သူ၏ မိန်းမများ ဖြစ်သွားသည်နှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သူတို့ ယုံကြည်သည်က သူတို့၏ ဆရာမ လုချန်း၏ မိန်းမ ဖြစ်သွားသည်နှင့် ဤအခက်အခဲကို ကျော်လွှားသွားလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သူတို့၏ ဆရာမလည်း သူတို့ကဲ့သို့ပင် သူ့အနားမှ မည်သည့်အခါမှ ထွက်ခွာသွားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဤသည်မှာ လွတ်လပ်သော ဆန္ဒဖြင့် ဆုံးဖြတ်နိုင်သည့် အရာတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ ဤယောက်ျားသည် အမျိုးသမီးများနှင့် ဆက်ဆံခြင်းတွင် အထူးစွမ်းရည်အချို့ အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ထိုအခိုက်တွင် လီချင်ရို့ကလည်း

“ဆရာမက ယင်ယန်နယ်ပယ်အဆင့် တစ်ယောက်ပါ။ တပည့်တစ်ယောက်တောင် လဝက်လောက် ခံနိုင်ရည် ရှိခဲ့တယ်။ ဆရာမရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နဲ့ဆို တစ်လမပြောနဲ့၊ နှစ်လတောင် ဘာပြဿနာမှ ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”