ဒုက္ခကို လမ်းကြောင်းလွှဲခြင်း၊ အခြေတည် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူကို ကိုယ်စားစတေးခံသူအဖြစ် ရှာဖွေခြင်း
Vol. 9 Ch. 133
ဝှစ်.. ဝှစ်… ဝှစ်…။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တိမ်မြူခိုးတောင်တန်းအတွင်း၌။
ကျင့်ကြံသူများစွာသည် ဦးတည်ချက်မဲ့ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးနေကြပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော ယောင်သားရဲများ၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံနေရသည်။
၎င်းတို့ထဲတွင် အဆင့်နှစ် ယောင်သားရဲ အနည်းငယ်လည်း ပါဝင်သည်။
သူတို့သည် ရှန်၊ မုနှင့် ရှောင်မိသားစုများမှ ကျင့်ကြံသူများဖြစ်ကြပြီး၊ အချို့မှာ အခြေတည်အဆင့်တွင် ရှိကြကာ အချို့မှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွင် ရှိကြသည်။
သို့သော် ဤသို့သော ယောင်သားရဲအလုံးအရင်းလိုက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူတို့သည် နစ်မြုပ်နေသော သင်္ဘောကို စွန့်ခွာနေသော ကြွက်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျပါက၊ ဤယောင်သားရဲများ၏ အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး မည်သည်မျှ ကျန်ရစ်မည်မဟုတ်ပေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ယောင်သားရဲများမှာ ရာပေါင်းများစွာ၊ ထောင်ပေါင်းများစွာပင် ရှိသည်။
"ချီးမှ.. အဲ့ဒီ အဆင့်သုံးယောင်သားရဲ... တိမ်မြူခိုးတောင်တန်း မျောက်ဝံဘုရင်က ဆရာသခင်ဝမ်လျူရဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ ဖြစ်နေတာပဲ..."
ရှန်မိသားစုမှ အကြီးအကဲ ရှန်ရှန်းသည် အကြီးအကျယ်စိတ်ညစ်နေသည်။
သူတို့၏ ဤတစ်ကြိမ်အစီအစဉ်မှာ အလွန်ချောမွေ့မည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။
အခြေတည်အဆင့် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို စုဆောင်းခဲ့ပြီး တစ်လကျော် အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။ ဂူစံအိမ်ရှိ တားမြစ်အစီအရင်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေမှုကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့သည်။
ဆရာသခင်ဝမ်လျူ ချန်ထားခဲ့သော ရတနာများကို လုယက်ရန် ဂူစံအိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခါနီးတွင်၊ သူတို့သည် မမျှော်လင့်ဘဲ တိမ်မြူခိုးတောင်တန်းမှ အဆင့်သုံးယောင်သားရဲ မျောက်ဝံဘုရင်ကို နှိုးဆွမိခဲ့သည်။
ထိုအဆင့်သုံးယောင်သားရဲသည် တစ်ချိန်က ဆရာသခင်ဝမ်လျူ၏ ဝိညာဉ်သားရဲ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဆရာသခင်ဝမ်လျူ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သော်လည်း၊ ဝိညာဉ်သားရဲမှာမူ ၎င်း၏ရှည်လျားသော သက်တမ်းကြောင့် အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်သည်။
ထို့အပြင်၊ ၎င်း၏ခွန်အားမှာ ပို၍ပင် အားကောင်းလာပြီး၊ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။
၎င်းသည် သခင်၏ ဂူစံအိမ်အား အပြင်လူများ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသည်ကို အာရုံခံမိပြီး သဘာဝအတိုင်း ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားသည်။
ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် ယောင်သားရဲအမြောက်အမြားကို သတ်ဖြတ်ရန် တိုက်ရိုက်ဦးဆောင်လာသည်။
ရလဒ်မှာ ကြိုတင်၍ပင် ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ မိသားစုကြီးသုံးစုမှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် အခြေတည်အဆင့် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများစွာတို့ ချက်ချင်းပင် အပြင်းအထန် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ကြသည်။
ထက်ဝက်ခန့်မှာ ပွဲချင်းပြီး သေလျှင်သေ၊ မဟုတ်လျှင် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားကြသည်။
အဆုံးတွင် ရှန်ရှန်းကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များက ဂူစံအိမ်၏အစီအရင်ကို ဖောက်ခွဲလိုက်ပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပျက်စီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ အဆင့်သုံး ယောင်သားရဲ၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကို အနိုင်နိုင် ခုခံနိုင်ခဲ့သည်။
ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား မျောက်ဝံဘုရင်မှာမူ မဆုတ်မနစ် လိုက်လံနေဆဲဖြစ်သည်။
သူတို့သာ အဖမ်းခံခဲ့ရပါက သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။
"ငါသေလို့မဖြစ်ဘူး.. ငါ လုံးဝ သေလို့မဖြစ်ဘူး..."
"ငါ့မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို ရရှိဖို့ မျှော်လင့်ချက်တွေ ရှိနေသေးတယ်... ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ငါ ဘယ်လို သေဆုံးနိုင်မှာလဲ..."
အကြီးအကဲ ရှန်ရှန်းသည် ကြမ်းတမ်းသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ဤတစ်ကြိမ် ဆရာသခင်ဝမ်လျူ၏ ဂူစံအိမ်သို့ ဝင်ရောက်ရာတွင် အကျိုးအမြတ်များမှာ သိသာထင်ရှားလှသည်။
သူတို့သည် ဆရာသခင်ဝမ်လျူ၏ အမွေအနှစ် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းကို ရရှိခဲ့ရုံသာမက၊ သူချန်ထားခဲ့သော ရတနာများစွာကိုပါ ရရှိခဲ့သည်။
၎င်းတို့ထဲတွင် တတိယအဆင့် ဆေးလုံးဖြစ်သော ရွှေရည်ကျောက်စိမ်းပြန်လည်ရှင်သန်ရေးဆေးလုံး ပါဝင်သော ပုလင်းတစ်လုံးလည်း ရှိသည်။
ဤဆေးလုံးသည် ရွှေအမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းဆိုင်ရာ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးဝါးတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး၊ အခြေတည် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ရွှေအမြုတေဖွဲ့စည်းနိုင်ခြေကို သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။
၎င်း၏တန်ဖိုးမှာ လုံးဝ တိုင်းတာ၍ပင် မရနိုင်ချေ။
အကယ်၍ ရွှေရည်ကျောက်စိမ်းပြန်လည်ရှင်သန်ရေးဆေးလုံးတစ်လုံးသာ အပြင်လောကတွင် ပေါ်ထွက်လာပါက ရွှေအမြုတေဂိုဏ်းများအကြားတွင်ပင် စစ်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားစေနိုင်ပေသည်။
သို့သော် ဤနေရာတွင် အနည်းဆုံး ရွှေရည်ကျောက်စိမ်းပြန်လည်ရှင်သန်ရေးဆေးလုံး သုံးလုံး ပါဝင်သော ပုလင်းတစ်လုံး ရှိနေသည်။
ထို့ကြောင့် သူသာ အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာသွားနိုင်ပါက၊ သူ၌ ရွှေအမြုတေဆရာသခင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန်နှင့် နှစ်ငါးရာသက်တမ်း ရရှိရန် ငါးဆယ်မှ ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည်။
ထို့ကြောင့် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူသည် ရှင်သန်လွတ်မြောက်ရန် လိုအပ်သည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် သူ၏အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းမှု ရရှိရန် အခွင့်အရေးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ ယောင်သားရဲအမြောက်အမြား လိုက်လံဖမ်းဆီးနေပြီး မျောက်ဝံဘုရင်မှာလည်း သတိကြီးစွာ ရှိနေသည်။
သူ၌ ထွက်ပြေးစရာနေရာ လုံးဝမရှိပေ။
"ဟုတ်သားပဲ.. အခြေတည်အဆင့် အမျိုးသမီး.. အဲ့ဒီ အခြေတည် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်အမျိုးသမီး..."
"ဒီမိန်းမရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက မရိုးရှင်းဘူး.. သူက တိမ်မြူခိုးမိစ္ဆာလေးကောင်ကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တယ်..."
"ငါသာ ဒီမိန်းမရဲ့ အစွမ်းကို ငှားရမ်းနိုင်ခဲ့ရင်.. ဒါမှမဟုတ် ဒီမိန်းမကို ကိုယ်စားစတေးခံသူအဖြစ် အသုံးချနိုင်ခဲ့ရင်...”
"အဆင့်သုံးယောင်သားရဲ မျောက်ဝံဘုရင်ကို တောင့်ခံထားဖို့ ငါ့ကို ကူညီနိုင်မယ်.. ဒါဆိုရင် ရှင်သန်လွတ်မြောက်နိုင်ခြေ နည်းနည်း ရှိနိုင်လောက်တယ်..."
ရုတ်တရက်ပင် ရှန်မိသားစုအကြီးအကဲ ရှန်ရှန်းသည် ချိုင့်ဝှမ်းရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အခြေတည်အဆင့် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူကို တွေးတောမိလိုက်သည်။ သူ၏နှလုံးသားမှာ ချက်ချင်းပင် ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ခုန်ပေါက်သွားပြီး နောက်ဆုံး ကောက်ရိုးမျှင်တစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်မိလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် ဘေးဒုက္ခကို သူမထံသို့ လမ်းကြောင်းလွှဲလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ၏လုပ်ရပ်များက သူမကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမည်လားဟု သူဂရုမစိုက်ပေ။ သူကိုယ်တိုင် ရှင်သန်လွတ်မြောက်နိုင်သရွေ့ ၎င်းမှာထိုက်တန်ပေသည်။
ထို့အပြင် သူမနှင့် သူ၏ဆက်ဆံရေးမှာ အစကတည်းက အထူးတလည် မကောင်းမွန်ခဲ့ပေ။
သူတို့သည် နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် အခြားတစ်ဖက်ကို သေလုမျောပါး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေရုံသာ ဖြစ်၏။
ဤသည်မှာ အခြားတစ်စုံတစ်ယောက်အား ချောက်တွန်းရန် ပြီးပြည့်စုံသော အခွင့်အရေးဖြစ်သည်။
သူတို့သည် အားကောင်းသော ရန်သူတစ်ဦးကို ဖယ်ရှားနိုင်ရုံသာမက၊ အခြားတစ်ယောက်အား မျောက်ဝံဘုရင်ကို ခုခံကာကွယ်စေပြီး သူတို့အား ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်စေနိုင်သည်။
ဝှစ်.. ဝှစ်.. ဝှစ်…။
ဤသို့ စိတ်ကူးလိုက်သည်နှင့် ရှန်မိသားစုအကြီးအကဲ ရှန်ရှန်းသည် ကျင့်ကြံသူအုပ်စုကြီးတစ်ခုကို ကျိုးစွေ့နှင့် အခြားသူများတည်ရှိရာ ချိုင့်ဝှမ်းသို့ ဦးဆောင်သွားသည်။
"အကြီးအကဲ ငါတို့ ရောက်ပြီ... ငါတို့ ရောက်ပြီ.. ရှေ့မှာ အခြေတည်အဆင့် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ နေတဲ့ ချိုင့်ဝှမ်းပဲ..."
ရှန်မိသားစု ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီမှာ ပထမအဆင့် ကာကွယ်ရေးအစီအရင်တစ်ခု ရှိနေတယ်.. ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ..."
အခြားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။
"ညီလေးကျိုး.. ညီလေးကျိုး.. ငါတို့ကို ကယ်ပါ.. ငါတို့ကို ကယ်ပါ.. အပြင်မှာ သားရဲတွေ လိုက်ဖမ်းနေလို့ပါ..."
"ကျေးဇူးပြုပြီး.. အစီအရင်ကို မြန်မြန်ဖွင့်ပြီး ငါတို့ကို ဝင်ခွင့်ပြုပါ..."
"ငါတို့သာ ကံကောင်းပြီး လွတ်မြောက်ခဲ့ရင်.. အနာဂတ်မှာ မင်းကို သေချာပေါက် ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်..."
အကြီးအကဲ ရှန်ရှန်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏စကားလုံးများမှာ ကျယ်လောင်သော လှိုင်းလုံးတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားပြီး၊ အစီအရင်အတွင်းမှ လူများ ကြားကာ သူ့ကို ဝင်ခွင့်ပြုရန် မျှော်လင့်နေသည်။
သို့သော်၊ ချိုင့်ဝှမ်းမှာမူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှမရှိပေ။
"အကြီးအကဲ.. အဲ့ဒီခွေးကောင်က ငါတို့ကို လျစ်လျူရှုနေတယ်..."
ရှန်မိသားစု ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက အလွန်မှောင်မှိုင်းသောမျက်နှာဖြင့် ပြောသည်။
တိတ်ဆိတ်ခြင်းသည် ခိုလှုံခွင့်တောင်းဆိုမှုကို ငြင်းပယ်လိုက်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
၎င်းမှာ အမှန်တကယ်တွင် အလွန်ပင် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူတို့သည် သားရဲတစ်အုပ်၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံနေရသည်။ အကယ်၍ သူတို့ကို ခိုလှုံခွင့်ပေးခဲ့ပါက ၎င်းမှာ ဒုက္ခကို ဖိတ်ခေါ်ခြင်းမဟုတ်လော။
အကယ်၍ သူတို့သာ ဤအခြေအနေတွင် ရှိခဲ့ပါက၊ သူတို့သည်လည်း တွေဝေခြင်းမရှိ တောင်းဆိုမှုကို ငြင်းပယ်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ယခု ဒုက္ခရောက်နေသူများမှာ သူတို့ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းကို သည်းမခံနိုင်ကြပေ။
"ချီးဘဲကွာ.. အဲ့ဒီခွေးကောင်တွေ... ပြောရရင် ငါတို့မှာ.. ကောင်းမွန်တဲ့ဆက်ဆံရေးနဲ့ မကြာခဏ ကုန်သွယ်မှုတွေ ရှိခဲ့တာတောင်မှ.. အရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ ငါတို့ကို ကူညီဖို့ ငြင်းဆန်ကြတယ်... သူတို့က မကောင်းတဲ့သူတွေဆိုတာ ငါသိသားပဲ..."
မုမိသားစုမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ မကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သူသည် ဤဒုက္ခကို မိမိကိုယ်တိုင် ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး အခြားသူများကို ကိုယ်စားခံရန် ရှာဖွေနေသည်ကို မေ့လျော့နေသည်။
ထို့အပြင် ယခုအခါ သူသည် အခြားသူများကို ကူညီရန်ငြင်းဆန်သည့်အတွက် အပြစ်တင်နေသည်။
အချို့လူများမှာ ကျေးဇူးမသိတတ်ဘဲ မွေးဖွားလာကြပြီး၊ ဘယ်တော့မှ ကျေနပ်အောင် လုပ်၍မရပေ။
"ချိုးဖျက်လိုက်စမ်း...”
ရှန်မိသားစုအကြီးအကဲ ရှန်ရှန်းသည် ပို၍ စိုးရိမ်ပူပန်လာသည်။ နောက်မှသားရဲများ၏ အငွေ့အသက်များ ပိုမိုနီးကပ်လာသည်ကို သူအာရုံခံမိသည်။ သူသာ ယခု မလှုပ်ရှားပါက သူတို့ နောက်ကျသွားပေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ချိုင့်ဝှမ်းကို စောင့်ကြပ်နေသော ပထမအဆင့် အစီအရင်ကို ပစ်မှတ်ထား တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
ဘုန်း…။
တိုက်ကွက်တစ်ခုတည်းဖြင့် ချိုင့်ဝှမ်းကို ဖုံးအုပ်ထားသော ပထမအဆင့် အစီအရင်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားသည်။
အတွင်း၌ အကြမ်းထည် ကျောက်တုံးအိမ်များ ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။
သို့သော် ဤအကြမ်းထည်အိမ်များမှလွဲ၍ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှမရှိပေ။ သူတို့သည် ထိုနေရာမှ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။
"သွားပြီ.. ညီလေးကျိုးနဲ့ တခြားသူတွေ ထွက်ပြေးသွားကြပြီ.. သူတို့ ဒီမှာ မရှိတော့ဘူး.."
ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ကျင့်ကြံသူများစွာ၏ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြသည်။
သူတို့သည် မူလက အခြားသူအပေါ် ပြဿနာထုပ်အား လက်လွဲကာ၊ အဆင့်သုံးသားရဲ မျောက်ဝံဘုရင်ကို ခုခံကာကွယ်စေရန် စီစဉ်ထားခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ဤနေရာတွင် လူသားတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရှိနေမည်မဟုတ်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။
ချိုင့်ဝှမ်းရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ ခြေရာကောက်၍မရအောင် ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။
ဘုန်း...။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အဆင့်နှစ် သားရဲအမြောက်အမြား လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာပြီး၊ အဆင့်သုံးသားရဲ မျောက်ဝံဘုရင်၏ ကြီးမားသောပုံရိပ်က သူတို့အထက်တွင် မိုးလျက်ရှိကာ တုနှိုင်းမရသော ရက်စက်ကြမ်းတမ်းမှုအား ထုတ်ဖော်နေသည်။
"ကိစ္စတော့တုံးပြီ... အဲ့ဒီခွေးကောင်တွေ ငါတို့ကို လှည့်စားသွားပြီ..."
ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ရှန်မိသားစုအကြီးအကဲ ရှန်ရှန်း၏ မျက်နှာမှာ စိမ်းဖန့်သွားပြီး၊ လုံးဝ စိတ်ပျက်အားငယ်သွားကာ အဆုံးစွန်သောနောင်တဖြင့် ယိမ်းယိုင်သွားသည်။
အခြေတည်အဆင့် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူကို သူတို့၏ ကိုယ်စားစတေးခံအဖြစ် ပြုလုပ်ရန် ကြိုးစားမည့်အစား၊ သူတို့သာ အစောကြီးကတည်းက လူခွဲထွက်ပြေးခဲ့ပါက ရှင်သန်လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေးရှိနေနိုင်သေးသည်။
သို့သော် သူတို့၏နှောင့်နှေးမှုက လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့ချေပြီ။