ကြက်သတ်ခွေးသတ်၊ ကြယ်သုံးပွင့်ရတနာလက်နက်

အပြာရောင်လက်ရာပုံရိပ်သည် လေထဲတွင် ဟုန်းခနဲဖြတ်သန်းသွားပြီး အရာအားလုံးကို ဖိစီးနှိမ်ချလိုက်သည်။

“တကယ်ကို သန်မာလှတယ်... ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်ဆိုတာ အမှန်ပဲ”

“ဒီလက်ဖဝါးတစ်ချက်နဲ့တင် လော့ချန်က သေချာပေါက် ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန်ရသွားမှာ...”

“သူဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်မိုက်မဲရဲတင်းနေရတာလဲ...”

ယန်ချီ လက်ချလိုက်သည်ကိုမြင်သောအခါ မင်းသားတန်းမှ တပည့်များသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အကြည့်များထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ချီစွမ်းအင်ကို အပြင်သို့ထုတ်လွှတ်ပြီး အကွာအဝေးမှ ရန်သူကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်း၊ ခြေလှမ်းဆယ်လှမ်းခန့် အကွာမှာတောင် လက်ဖဝါးရာပုံရိပ်သည် ဤမျှထိတိုက်စွမ်းအားပြည့်ဝနေခြင်းသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့် သိုင်းသမားတစ်ဦး၏ စွမ်းရည်ပင်ဖြစ်သည်။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ပထမအဆင့်ရှိ မည်သည့်သိုင်းသမားမဆို ဤလက်ဖဝါးတစ်ချက်ကို အလွယ်တကူ ခုခံရင်ဆိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

လော့ချန်ကမူ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်သို့ လတ်တလော ဖြတ်ကျော်တက်လှမ်းလာခဲ့သူဖြစ်သည်။

“ချီစွမ်းအင်ကို အပြင်သို့ထုတ်လွှတ်ခြင်း။ တကယ်ကို သန်မာလှတယ်...”

သုံးရက်ခန့်အကြာကဆိုလျှင် လော့ချန်သည် ဤလက်ဖဝါးတစ်ချက်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းသိုင်းကျင့်စဉ်ကို အစွမ်းကုန်အသုံးပြုပြီး ရှောင်တိမ်းရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်လျှင် အလွန်အမင်း အတိဒုက္ခဖြစ်ရမည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်သည်။

ယခုအခါမှာတော့ ထိုသို့သော ဒုက္ခမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရနိုင်ဖွယ်မရှိတော့ပေ။

ချီစွမ်းအင်တုန်ခါလှုပ်ရှားလာပြီး လော့ချန်သည် လက်သီးတစ်ချက်ကို ထိုးထုတ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

အပြာရောင်လက်ဖဝါးရာပုံရိပ်သည် မီးခိုးများအဖြစ် လွင့်ပျံပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေထဲတွင် အနည်းငယ်လှိုင်းထလျက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ယန်ချီ၏ မျက်ဆံများသည် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

“ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ပထမအဆင့်အလယ်ပိုင်း...”

တစ်ခုလုံးသိုင်းပြိုင်ကွင်းတွင် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဆူညံသံများသည် ဟုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ငါ နားကြားမမှားဘူးမဟုတ်လား... လော့ချန်က ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ပထမအဆင့်အလယ်ပိုင်းအထိ ရောက်နေပြီတဲ့လား...”

“ဒီလောက်ကြီးကျယ်လွန်းတာလား... သုံးရက်အတွင်းမှာ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်တက်လှမ်းရုံတင်မကဘူး၊ ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ပထမအဆင့်အလယ်ပိုင်းအထိပါ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တယ်တဲ့...”

“ဒါကြောင့်မို့လို့ ယန်ချီရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ချက်ကို ခုခံနိုင်ခဲ့တာပေါ့...”

လူတိုင်းသည် မျက်လုံးများပြူးကျယ်လျက် မယုံကြည်နိုင်စွာ အံ့အားသင့်နေကြသည်။

ပရိသတ်ထိုင်ခုံရှေ့တန်းတွင်ထိုင်နေသော ရမ်ရှောင်ကွမ်သည် အနည်းငယ်ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ၏လျှာကို မတော်တဆ ကိုက်မိတော့မလိုပင် ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် မနေ့ကမှ ဆေးလုံးပြတိုက်တွင် လော့ချန်နှင့်တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး ထိုအချိန်က လော့ချန်သည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်သို့ မဖြတ်ကျော် မတက်လှမ်းရသေးကြောင်း သူ ထင်ထင်ရှားရှား မှတ်မိပြီး ထိုအခါက လော့ချန်ကို ပြောင်လှောင်ပြောဆိုခဲ့ဖူးသည်။

တစ်ရက်အတွင်းမှာတင် သေမျိုးဘဝမှ ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ပထမအဆင့်အလယ်ပိုင်းအထိ ဖြတ်ကျော်တက်လှမ်းသွားနိုင်သည်တဲ့လား။ ဒါက လုံးဝမဖြစ်နိုင်စရာပင်။

ချီဂူယွမ်သည် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း အကြည့်များထဲတွင် အလင်းတန်းများဖြတ်သန်းသွားသည်။ “ဒါပေမဲ့ ငါ့ဝမ်းကွဲအစ်ကိုက အကုန်လုံးကို ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီးသားပဲ... ဒီနေ့မှာ မင်းသေမယ်ဆိုတာ သေချာပြီးသားပါလေ...”

အနည်းငယ်ထိတ်လန့်သွားပြီးနောက် ချီဂူယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားသည်။

ယန်ချီ၏ လက်ဖဝါးတစ်ချက်သည် အမှန်တကယ်ပင် လေးလံစွာ ထုတ်လွှတ်ထားခြင်းမဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ကျင်းမင်က ယန်ချီအား အခြေအနေတစ်ခု စီစဉ်ပေးထားခဲ့သေးသည်။ ဤတိုက်ပွဲတွင် ချီဂူးယွမ်သည် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိပြီး လော့ချန်သည် မည်သည့်လှိုင်းလုံးကြီးကိုမှ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်မည်ဟု မယုံကြည်ပေ။

“ဒီကောင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်မြန်မြန် အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ရတာလဲ...”

ဧည့်သည်တော်ထိုင်ခုံများပေါ်တွင် ချင်တို့ယွမ်သည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားရင်း မျက်နှာအမူအရာမှာ မည်းမှောင်နေသည်။

သူသည် လော့ချန်ကို ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်လို ယန်ချီလက်ထဲတွင် လက်ဖဝါးတစ်ချက်နှင့် ဖျစ်ညှစ်ချေမွမိမည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အပြောင်းအလဲမျိုးကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သူနှင့် လော့ချန်အကြား ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုများသည် ရှိပြီးသားဖြစ်ပြီး လော့ချန် အင်အားကြီးမားလာလေ သူ၏စိတ်ထဲတွင် မသာမယာဖြစ်လာလေပင်။

ပဉ္စမအကြီးအကဲ၏ စိတ်ခံစားမှုမှာ အလွန်ကောင်းမွန်နေပြီး လော့ချန်ကို ကြည့်ရင်း ပြုံးလျက်ဆိုသည်။

“ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ပထမအဆင့်အလယ်ပိုင်းအထိ ဖြတ်ကျော်တက်လှမ်းလာခဲ့တာ... ဒီကလေးက တကယ်ကို လူတွေကို အံ့အားသင့်စေတတ်တယ်။ ဒီတိုက်ပွဲမှာ အပြောင်းအလဲတွေ ရှိလာနိုင်သေးတယ်”

ချင်တို့ယွမ်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ရင်း ဆိုသည်။

“ဘာမှပြောင်းလဲမှာမဟုတ်ဘူး... ယန်ချီက ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်မှာ ရှိနေတာပဲ။ တကယ်လိုက်လံတိုက်ခိုက်လာရင် လော့ချန်မှာ ဘာမှအခွင့်အရေးရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ သေမှာသေချာတယ်...”

ပဉ္စမအကြီးအကဲက ချင်တို့ယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အငြင်းအခုံမပြုခဲ့ပေ။

တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်တွင်...

လော့ချန်၏ ဝတ်ရုံသည် လေထဲတွင် လွင့်လူးနေပြီး ယန်ချီကို ကြည့်ရင်း ဆိုသည်။

“မင်းရဲ့အင်အားအကုန်ကို ထုတ်သုံးလိုက်တော့”

“မိုက်မဲလိုက်တာ...”

ယန်ချီ ဒေါသတကြီးဖြစ်သွားပြီး အေးစက်စွာဆိုသည်။

“ဟား... ဟား... ငါ့ရဲ့တိုက်ခိုက်မှုတစ်ချက်ကို မတော်တဆ ခုခံနိုင်လိုက်လို့ ငါနဲ့ တန်းတူရှိတယ်လို့ ထင်နေတာလား... အခုတင်က ငါစမ်းသပ်ကြည့်လိုက်တာပါ။ အင်အားတစ်ဝက်တောင် မသုံးရသေးဘူး...”

“မင်းကို သတ်ဖို့ဆိုတာ ကြက်သတ်ခွေးသတ်လိုက်သလိုပဲ။ ဒါပေမဲ့ အလွယ်တကူ သေရလွယ်မယ်လို့ မထင်နဲ့။ ငါတို့ မင်းသားတန်းကို ပြစ်မှားမိတာက ဒုက္ခကနေ သေမှပဲ လွတ်မြောက်နိုင်မယ်။ ငါကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အရိုးတွေကို တစ်ချောင်းချင်း ဖယ်ထုတ်ပြီး အသက်ရှင်လျက်နဲ့ သေလို့မရတဲ့ဘဝကို ရောက်အောင် လုပ်ပေးမယ်...”

လော့ချန်၏ တည်ငြိမ်အေးဆေးသော အမူအရာသည် ယန်ချီ၏ ဒေါသမီးကို လုံးဝထွန်းညှိလိုက်ပြီး ရက်စက်စွာ ရယ်မောနေသည်။

လော့ချန်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာဆိုသည်။

“ငါ့ကို ကြက်သတ်ခွေးသတ်လိုက်သလို သတ်မယ်တဲ့လား... လှုပ်ရှားလိုက်တော့။ မင်းရဲ့ မာန်မာနတွေကို ငါ တစ်ခုချင်း ချိုးဖျက်ပြမယ်...”

“သေချင်နေတာပဲ...”

ယန်ချီ ဒေါသတကြီးဖြစ်သွားပြီး အရှိန်အဟုန်သည် ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ လက်ဖဝါးများကို ဆက်လက်ထုတ်လွှတ်ပြီး အကွာအဝေးမှ တိုက်ခိုက်သည်။

“ဟုန်း... ဟုန်း... ဟုန်း...”

အပြာရောင်လက်ဖဝါးရာပုံရိပ်များသည် ကောင်းကင်အနှံ့အား ဖုံးလွှမ်းလျက် လော့ချန်ဆီသို့ တိုက်ခိုက်လာသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို လော့ချန်သည် လက်ဖဝါးရာပုံရိပ်များအောက်တွင် လုံးဝပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပုံရိပ်ကို မမြင်ရတော့ပေ။

“ဟမ်း... ဟမ်း... အခုမင်းဘယ်လိုလုပ်ပြီး မိုက်မဲရဲတင်းနေရဲသေးလဲ ကြည့်စမ်းပါဦး...”

ယန်ချီက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် လက်ဆကို မထိန်းသိမ်းတော့ပေ။ သူ၏အင်အားရှိသမျှ အစွမ်းကုန်ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်းပင်။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ပထမအဆင့်အလယ်ပိုင်းရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦး မဆိုထားနှင့် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ပထမအဆင့်အထွတ်အထိပ်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးပင်ဖြစ်စေ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ မသေလျှင်တောင် မသန်စွမ်းဖြစ်သွားမည်သာ။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်လင်းယူအပါအဝင် လူများသည် ကရုဏာဖြင့် အသက်ရှူမဝတော့ပေ။ လက်ဖဝါးထဲတွင် ချွေးများစီးကျလာသည်။

ထို့နောက်အဆင့်တစ်...

“ချီစွမ်းအင်စုစည်းပြီး အိုးကြီးဖြစ်ပေါ်လာခြင်း...”

အေးဆေးသောအသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး လေထုသည် တင်းမာလာကာ ပြိုင်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်တွင် အမှန်တကယ်ပုံပေါ်လာသလို ခံစားရသော ချီစွမ်းအင်ဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသည့် အိုးကြီးတစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုအိုးကြီးသည် လူတစ်ဦးထက် ပိုမိုမြင့်မားပြီး ခြေထောက်သုံးချောင်းနှင့် နားရွက်နှစ်ဖက်ပါဝင်ကာ ရှေးဟောင်းဆန်ဆန် ခိုင်မာတည်ငြိမ်ပြီး လေးမျက်နှာအား တည်ငြိမ်စေသည်။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ်သို့ ဖြတ်ကျော်တက်လှမ်းပြီးနောက် ချီစွမ်းအင်၏ အရည်အသွေးနှင့် ပမာဏသည် ထိုးတက်လာပြီး ကောင်းကင်အိုးလက်သီးစွမ်းရည်သည်လည်း ၎င်း၏ စစ်မှန်သောစွမ်းအားကို အပြည့်အဝထုတ်ဖော်ပြသနိုင်ခဲ့သည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

ချက်ချင်းဆိုသလို တိုက်ခိုက်လာသော အပြာရောင်လက်ဖဝါးရာပုံရိပ်များသည် အိုးကြီးအောက်တွင် အားလုံး ချေမွမိသွားပြီး ကွဲထွက်သွားသော စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် တစ်ခုလုံးသော သိုင်းပြိုင်ကွင်းကို မုန်တိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

“ထပ်ပြီး ခုခံလိုက်နိုင်ပြန်ပြီ...”

“လက်သီးတစ်ချက်နဲ့ ယန်ချီရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို ပြိုကွဲပျက်စီးသွားအောင် လုပ်လိုက်တယ်...”

လူတိုင်းသည် အံ့အားသင့်လျက် ထိတ်လန့်နေကြသည်။

မင်းသားတန်းမှလူများသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး မျက်နှာများနီရဲလာပြီး မူလရည်ရွယ်ထားသော ဝမ်းမြောက်အော်ဟစ်သံများကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။

“တကယ်ကို နက်နဲတဲ့အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ သိုင်းကွက်ပဲ... ဒါက ဘယ်လိုလက်သီးစွမ်းရည်မျိုးလဲ”

ပဉ္စမအကြီးအကဲသည် အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားပြီး လော့ချန်လက်သီးထိုးထုတ်လိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် တောင်ကြီးတစ်လုံးလို မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေပြီး ကောင်းကင်ထက်ပင် မြင့်မားသည့်ခံစားမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

လက်ဖဝါးရာပုံရိပ်များကွဲထွက်သွားပြီးနောက် လော့ချန်သည် ယန်ချီကို ကြည့်ရင်း တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာသည်။

“တခြားဘာနည်းလမ်းတွေ ရှိသေးလဲ... အကုန်ထုတ်သုံးလိုက်တော့။ ဒါက မင်းရဲ့နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးဖြစ်လိမ့်မယ်...”

ယန်ချီ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် သံမဏိရောင်ဖြစ်နေပြီး လော့ချန်၏ အင်အားသည် သူထင်မှတ်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။

“မင်းဘယ်နှစ်ချက်ထိ ခုခံနိုင်မလဲဆိုတာ ငါကြည့်ရအောင်... ချင်းယွမ်လက်ဖဝါးစွမ်းရည်...”

ဒေါသတကြီးအော်ဟစ်လိုက်ပြီး ယန်ချီက ချီစွမ်းအင်ကို အထွတ်အထိပ်အထိ တွန်းအားပေးအသုံးပြုလိုက်သည်။ သူ၏အနောက်တွင် ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့်ရှိ ထူးဆန်းသောငါးဝိညာဉ်တစ်ခုပေါ်ထွက်လာပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆက်လက်ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ စိမ်းပြာရောင်လက်ဖဝါးရာပုံရိပ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်ချက်ချင်းစီသည် အင်အားအပြည့်ဖြည့်ထားကာ လော့ချန်ကို ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

“ဖျက်စီးလိုက်...”

လော့ချန်၏ အကြည့်များသည် တည်ငြိမ်နေပြီး ဓားကိုဆွဲထုတ်လိုက်ကာ ဓားအစွန်းကို တစ်ချက်ယမ်းလိုက်သည်။

“ရွှီ... ရွှီ... ရွှီ...”

မှုန်ဝါးပြီး မထင်ရှားသော ဓားအလင်းတန်းများသည် မထိန်းချုပ်နိုင်စွာ လှုပ်ရှားနေပြီး လေထုကို လှည့်ပတ်ဖြစ်ပေါ်စေကာ ဓားတစ်ချက်ထိုးထွက်တိုင်း လက်ဖဝါးရာပုံရိပ်များစွာသည် ပျက်စီးသွားသည်။

“ဒီတိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်လိုက်တော့မယ်...”

ဤကဲ့သို့ စိန်ခေါ်မှုမရှိသော တိုက်ပွဲမျိုးကို လော့ချန်သည် စိတ်ဝင်စားဖွယ်မရှိဟု ခံစားရပြီး လက်ဖဝါးရာပုံရိပ်များကို ဆက်လက်ဖျက်ဆီးပြီးနောက် သူ၏ပုံရိပ်သည် ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်လာပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို မှုန်ဝါးသွားသည်။

“ရှူး...”

ချက်ချင်းဆိုသလို ပြိုင်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်တွင် လော့ချန်၏ ပုံရိပ်များစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်စပ်နေကာ မည်သည့်အရာက အစစ်အမှန်မှန်း ခွဲခြားရန်ခက်ခဲလှသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ယန်ချီရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“အရိပ်နှင့်အတူလိုက်ပါလာခြင်း... ဒါက ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့်ရှိ မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းသိုင်းကျင့်စဉ်ပဲ... ပြီးတော့ သေးငယ်သောအောင်မြင်မှုအဆင့်အထိလည်း ရောက်ရှိနေပြီ...”

တစ်ဦးက ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာ အံ့အားသင့်နေသည်။

ထို့နောက်အဆင့်တစ် တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ယန်ချီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထွန်းလင်းလာသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး...”

ယန်ချီ ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်သွားပြီး ဦးရေပြားထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများဖြစ်ပေါ်လာကာ ရှောင်တိမ်းရန်မဖြစ်နိုင်သည့်အခြေအနေတွင် ချီစွမ်းအင်ကို အစွမ်းကုန် တွန်းအားပေးအသုံးပြုလိုက်ရသည်။

“ဘုန်း...”

ရှည်လျားသောဓားသည် တောင်ကြီးတစ်လုံး ပြိုကျလာသလို ယန်ချီ၏ ကာကွယ်ရေးချီစွမ်းအင်ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာပြီး သူ့ကို ဖောက်ထွင်းတော့မည်ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက်။

“ချင်း...”

သံချွန်နှင့်သံမဏိထိခတ်သံထွက်ပေါ်လာပြီး ကြယ်ကြွေဓားသည် ယန်ချီ၏ဝတ်ရုံအတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လိုက်သော်လည်း ထပ်မံထိုးဖောက်မရနိုင်တော့ဘဲ ကွေးညွတ်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပြန်လည်ဖြောင့်တန်းသွားသည်။

“ဘုန်း...”

ယန်ချီသည် မီတာဆယ်ဂဏန်းခန့် လွင့်ထွက်သွားပြီး ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးစီးကျလာသည်။

လော့ချန်သည်လည်း အနောက်သို့ အနည်းငယ်ဆုတ်ခွာသွားပြီး မော့ကြည့်လိုက်သည်။

အလွန်ကြီးမားသော အင်အားအောက်တွင် ယန်ချီ၏ ဝတ်ရုံသည် စုတ်ပြဲသွားပြီး အတွင်းထဲတွင် ခရမ်းရောင်ဖြင့် ရောစပ်ထားသော အပြာရောင်ချပ်ဝတ်တစ်ခုပေါ်ထွက်လာသည်။ ချပ်ဝတ်၏ ရင်ဘတ်နေရာတွင် ဓားရာအနည်းငယ် ခပ်ပါးပါးရှိနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ခရမ်းပြာရောင်ချပ်ဝတ်ပေါ်တွင် အလင်းတန်းများစီးဆင်းလှုပ်ရှားနေပြီး ယန်ချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင် ခရမ်းရောင်ကျောက်သလင်းကဲ့သို့ အကာအကွယ်တစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာကာ ကြယ်သုံးပွင့်သည် တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းနေသည်။

“ကြယ်သုံးပွင့်ရတနာလက်နက်...”