နိုင်သူရှင်ပြီး ရှုံးသူသေ

“အဟွတ်... ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ စီနီယာကျင်းမင်ပေးထားတဲ့ ခရမ်းပြာရောင်ချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ထားလို့ပေါ့... မဟုတ်ရင်...”

ယန်ချီ သည် သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်က ချပ်ဝတ်ပေါ်ရှိ ဓားခြစ်ရာကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာဖြူဖျော့ကာ နှလုံးခုန်သံများ ပြန်လည်တည်ငြိမ်လာသည်။

ချက်ချင်းပင် သူသည် ယခုမှ ငရဲတံခါးဝမှ လွတ်မြောက်လာသူတစ်ဦးနှင့်တူသည်။

ဤကြယ်သုံးပွင့်ရတနာချပ်ဝတ်မရှိခဲ့လျှင် ထိုဓားတစ်ချက်သည် သူ့ကို ထိုးဖောက်ပြီး သေမည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။

သက်ပြင်းကိုကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်မျိုချရင်း ယန်ချီသည် ခရမ်းပြာရောင်ချပ်ဝတ်ကို အလျင်အမြန်အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ခရမ်းရောင်ကျောက်သလင်းတံတိုင်းသည် သူ့ကို ခိုင်မြဲစွာ ကာကွယ်ပေးထားသည်နှင့်အမျှ သူ၏ စိတ်နှလုံးမှာ အနည်းငယ်မျှ တည်ငြိမ်လာသည်။

ပရိသတ်ထိုင်ခုံများထဲတွင် တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခုက ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ လူအားလုံးသည် ရှေ့တွင်ဖြစ်ပေါ်နေသော မြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားသင့်နေကြသည်။

ဤတိုက်ပွဲသည် မူလက မည်သည့်သံသယမှမရှိဘဲ အနိုင်ရမည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း စတင်တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းထားသူ ယန်ချီသည် လော့ချန်ထံမှ အဆက်မပြတ် ဖိနှိပ်ခံနေရပြီး ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ချက်ချင်းသေဆုံးလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။

ဤရလဒ်သည် လူတိုင်း၏ ထင်မျှော်လင့်ချက်များကို လုံးဝကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

“ယန်ချီ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ အသုံးမကျတဲ့သူတစ်ယောက်ကိုတောင် မသတ်နိုင်ဘူးလား...”

ရမ်ချင်သည် ခန္ဓာကိုယ်မလှုပ်ရှားနိုင်သော်လည်း မျက်နှာမှာ ဒေါသတကြီးဖြစ်နေပြီး ပြင်းထန်သောဒေါသအဟုန်ကြောင့် သွေးအန်လုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

ရမ်ရှောင်ကွမ်သည် လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်လျက် ဒေါသထွက်နေသည်။

“ဒီကောင်က ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်အောက်မှာပဲရှိတာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်သန်မာနိုင်ရတာလဲ...”

သူလည်း သတိပြုမိသည်မှာ ယခင်ဓားတစ်ချက်သည် အင်မတန်အန္တရာယ်များပြီး ယန်ချီကို ချက်ချင်းသတ်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။

ချီဂူးယွမ်သည် ဓားလက်ကိုင်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဆုပ်ကိုင်ထားရာမှ အနည်းငယ်ဖြေလျှော့လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့... ခရမ်းပြာရောင်ချပ်ဝတ်က ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်မြင့်ရတနာပစ္စည်းပါ။ ဒါက ယန်ချီရဲ့ ကာကွယ်ရေးချီစွမ်းအင်ကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးနှင့် ညီမျှတဲ့ ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်းကို ပေးစွမ်းနိုင်ပါတယ်...”

“ဒီခရမ်းပြာရောင်ချပ်ဝတ်ရှိရင် လော့ချန်က ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်နေပါစေ ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်ခံရမှာပါ...”

ဤမတိုင်မီက ချီဂူးယွမ်သည် ယန်ချီကဲ့သို့ပင် ဤတိုက်ပွဲတွင် ခရမ်းပြာရောင်ချပ်ဝတ် မလိုအပ်ဟု ထင်မြင်ခဲ့ပြီး ၎င်းကို အသုံးပြုခြင်းသည် မလိုအပ်သော လုပ်ရပ်ဟု ယူဆခဲ့သည်။

ယခုမှသာ ချီဂူးယွမ်သည် သူ့ဝမ်းကွဲအစ်ကိုဖြစ်သူ ကျင်းမင်၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုကို အံ့အားသင့်စွာ လေးစားမိတော့သည်။

မဟုတ်လျှင် ယနေ့တွင် ဤနေရာ၌ ကြီးကြီးမားမား ရှုံးနိမ့်သွားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

“လော့ချန်၊ မင်းက ငါ့ကို အနိုင်ယူမယ်ဆိုတာ အိပ်မက်မက်နေတာပဲ... ဒီနေ့ ငါမင်းကို မသတ်နိုင်ရင် လူမလုပ်တော့ဘူး...”

ရတနာချပ်ဝတ်ဖြင့် ကာကွယ်ထားမှုကြောင့် ယန်ချီသည် ယုံကြည်မှုပြည့်ဝလာပြီး လော့ချန်ကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများသည် သွေးစီးကျလုနီးပါး နီရဲနေသည်။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်ရှိ မင်းသားတန်းအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သူသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ပထမအဆင့်ရှိ အသုံးမကျသူတစ်ဦးကို မနိုင်နင်းနိုင်ဘဲ ဤမျှဖရိုဖရဲဖြစ်နေရသည်မှာ အမှန်တကယ် မဖြစ်နိုင်စရာပင်။

လော့ချန်သည် စကားမပြောဘဲ အကြည့်များသည် စူးရှလှသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လျှင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အရိပ်သည် ခန္ဓာကိုယ်နောက်မှ လိုက်ပါလာကာ ဓားတစ်ချက်ထပ်မံထိုးဖြတ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ဓားရှည်သည် ခရမ်းပြာရောင်တံတိုင်းပေါ်သို့ ထိုးဖြတ်လိုက်ရာ ကျောက်သလင်းတံတိုင်းသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး မကြာမီမှာပင် တည်ငြိမ်မှုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

ယန်ချီသည် အနောက်သို့ ရုတ်ချည်းဆုတ်ခွာသွားပြီး မျက်နှာတွင် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာသည်။

“အသုံးမကျဘူး... ဒီခရမ်းပြာရောင်ချပ်ဝတ်က စီနီယာကျင်းမင်က ပေးထားတဲ့ ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်မြင့်ရတနာပစ္စည်းပဲ... အခု ငါ့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးချီစွမ်းအင်က ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးနဲ့ ညီမျှတဲ့ ခုခံအားရှိတယ်... မင်းလို လူက ဒါကို ဖောက်ထွင်းနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား... အိပ်မက်မက်နေတာပဲ...”

“ဒူးထောက်ပြီး ခေါင်းနှိမ့်လိုက်စမ်းပါ... ငါ မင်းကို ချက်ချင်းသေနိုင်အောင် လုပ်ပေးမယ်...”

လော့ချန်သည် သူ၏ ကာကွယ်ရေးချီစွမ်းအင်ကို မဖောက်ထွင်းနိုင်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ယန်ချီသည် စိတ်ထဲတွင် အေးချမ်းသာယာလာသည်။

“ဟုတ်လား... ဒါဆိုလည်း မင်းရဲ့ လိပ်ခွံကပဲ မာမလား၊ ငါ့ရဲ့ဓားကပဲ ပိုထက်မြက်မလား ကြည့်ကြည့်ရအောင်...”

လော့ချန်၏ မူလတည်ငြိမ်သော စိတ်ဓာတ်သည် ရုတ်တရက် စူးရှလာသည်။

“ရှူး...”

စကားသံပြီးဆုံးသည်နှင့် လော့ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ အရိပ်သည် မရေမတွက်နိုင်သော ပုံစံများဖြင့် လှုပ်ရှားနေသည်။ ကောင်းကင်ယံ၏ တိမ်စိုင်များကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဌာန်မရှိ၊ ပုံပန်းမထင်ရှားသည့်အလားပင်...။

“ချင်း ချင်း ချင်း...”

အသက်ရှုတစ်ချက်အတွင်း ယန်ချီသည် ခြောက်ကြိမ်တိုက်ခိုက်ခံရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အနောက်သို့ ဆက်လက်ဆုတ်ခွာသွားရသည်။ ကျောက်သလင်းတံတိုင်းသည် ပြင်းထန်စွာ ပုံပျက်သွားသော်လည်း ကွဲထွက်သွားခြင်းမရှိသည့် လက္ခဏာမျိုး ပြသနေသည်။

“ဟားဟား... မင်းက အသုံးမကျတဲ့သူတစ်ယောက်ဖြစ်ရုံတင်မကဘူး မိုက်မဲတဲ့သူတစ်ယောက်လည်းဖြစ်နေသေးတယ်... မရဘူးလို့ ပြောထားပြီးမှ ထပ်ကြိုးစားနေသေးတယ်... မင်းရဲ့ ချီစွမ်းအင်ကုန်သွားတဲ့အခါ မင်းဘယ်လိုသေမလဲဆိုတာ ငါကြည့်ရတော့မယ်...”

ယန်ချီသည် မျက်လုံးများထဲတွင် အောင်မြင်မှုအရိပ်အယောင်များဖြင့် ရက်စက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

လော့ချန်၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် မည်မျှပင်သန်မာနေစေကာမူ သူသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ပထမအဆင့်အလယ်ပိုင်းရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးသာဖြစ်သည်။

ယန်ချီသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးဖြစ်သည်။

ချီစွမ်းအင်၏ အရည်အသွေးနှင့် ပမာဏအရ ယန်ချီသည် အဆမတန် သာလွန်နေသည်။ ဤမျှ တိုက်ပွဲဆက်လက်ဆင်နွှဲပါက လော့ချန်၏ ချီစွမ်းအင်သည် ကုန်ခမ်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအခါ သူသည် စဉ်းနှီးတုံးပေါ်ရှိ ငါးတစ်ကောင်နှင့်မခြားဘဲ ယန်ချီလက်ထဲတွင် အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

“သေစမ်း...”

ရက်စက်စွာ ရယ်မောနေရင်းမှာပင် ယန်ချီသည် လော့ချန်ဆီသို့ တက်ကြွစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး လက်ဖဝါးတစ်ချက်ကို ပြင်းပြစွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

လော့ချန်သည် ဂရုမစိုက်ဘဲ ဘယ်လက်ဖြင့် လက်သီးဆုပ်ကာ ထိုးဖြတ်လာသော လက်ဖဝါးကို ရင်ဆိုင်လိုက်ပြီး ထပ်မံ၍ ဓားတစ်ချက်ကို စောင်းဖြတ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ယန်ချီသည် ရုတ်ချည်းအနောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးစီးကျလာသည်။

ကာကွယ်ရေးချီစွမ်းအင်သည် သူ့ကို ဒဏ်ရာမရအောင် ကာကွယ်ပေးနိုင်သော်လည်း အင်အားထုတ်လွှတ်မှုကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ ကြီးမားသော တုန်ခါမှုအင်အားသည် သူ၏ သွေးစွမ်းအင်ကို ဆူပွက်စေပြီး သွေးအန်လုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

ဤအပေါ်တွင် ယန်ချီသည် ဂရုမစိုက်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်တည်ငြိမ်သည်နှင့် လော့ချန်ဆီသို့ ထပ်မံ၍ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။

သူသည် လော့ချန်၏ ချီစွမ်းအင်ကို အမြန်ဆုံး ကုန်ခမ်းစေလိုပြီး ထို့နောက် ယခင်အရှက်တရားကို ပြန်လည်ဆပ်ပြစ်ရန် ကြံရွယ်ထားသည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

ခဏအတွင်း တိုက်ပွဲစင်မြင့်တစ်ခုလုံးသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲအရိပ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး စွမ်းအင်လှိုင်းများ လေးဖက်လေးတန်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

တစ်ခဏအတွင်း ၎င်းတို့သည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး အကြိမ်တိုင်းတွင် ယန်ချီသည် ရုတ်ချည်းဆုတ်ခွာသွားရသည်။

တိုက်ပွဲအကြိမ်ရေ များလာသည်နှင့်အမျှ ယန်ချီ၏ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်မှ သွေးများစီးကျလာပြီး အတွင်းဒဏ်ရာများ ရရှိလာပြီဖြစ်သည်။

သူသည် ဂရုမစိုက်ဘဲ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော အတွေးဖြစ်သော လော့ချန်၏ ချီစွမ်းအင်ကို အမြန်ဆုံး ကုန်ခမ်းစေပြီး သူ့ကို ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ရန်သာ ရည်မှန်းထားသည်။

“တကယ်ကို ပုံမှန်မဟုတ်တာပဲ... ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ပထမအဆင့်အလယ်ပိုင်းမှာပဲရှိတာ၊ ယန်ချီကို ဖိနှိပ်ပြီး တိုက်နေတာလား...”

“ဖိနှိပ်ပြီး တိုက်နေလည်း ဘာဖြစ်လဲ... ကာကွယ်ရေးကို မဖောက်ထွင်းနိုင်ရင် အားလုံးဟာ အလဟဿပဲ... သူ့ရဲ့ ချီစွမ်းအင်ကုန်သွားတဲ့အခါ စီနီယာယန်ချီက လက်ဖဝါးတစ်ချက်နဲ့ သတ်ပစ်လိုက်ရုံပဲ...”

“မင်းသားတန်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို စိန်ခေါ်ရဲတဲ့သူ သေရုံထက်ပိုသေထိုက်တယ်...”

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရင်း ပရိသတ်ထိုင်ခုံများထဲရှိ အပြင်စည်းတပည့်များသည် နှလုံးခုန်သံများ ထိတ်လန့်စွာ တဒိန်းဒိန်းဖြစ်နေသည်။

ယန်ချီ၏ အခြေအနေသည် အလွန်ပင် ဆိုးရွားနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လူတိုင်းသိထားသည်မှာ လော့ချန်၏ ချီစွမ်းအင်ကုန်ခမ်းသွားသည်နှင့် တိုက်ပွဲသည် ချက်ချင်းပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

“ဘုန်း...”

ထပ်မံတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုတွင် ကျောက်သလင်းတံတိုင်းသည် နက်ရှိုင်းသော အက်ကွဲရာတစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာပြီး ယန်ချီသည် ရုတ်ချည်းအနောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကာ လည်ချောင်းထဲမှ သွေးနံ့သင်းသင်းနှင့်အတူ သွေးတစ်ပွက်အန်ထွက်လာသည်။

လော့ချန်သည် ထပ်မံ၍ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ယန်ချီသည် တစ်ခုခုမမှန်ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားပြီး ထိတ်လန့်ဒေါသထွက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မင်း... မင်းရဲ့ ချီစွမ်းအင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မကုန်ခမ်းသေးတာလဲ...”

ယခုအချိန်ထိ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေရသည်နှင့်အမျှ ယန်ချီ၏ ချီစွမ်းအင်သည် တစ်ဆယ်ပုံ ခုနစ်ပုံခန့် ကုန်ခမ်းသွားပြီဖြစ်ပြီး ကျောက်သလင်းတံတိုင်းသည်ပင် သုံးပုံတစ်ပုံခန့် အားနည်းသွားသည်။

သို့သော် လော့ချန်ကို ကြည့်လိုက်လျှင် ဘာမှမဖြစ်သလိုပင် ရှိနေပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုအရှိန်သည် ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာသည့်ပုံပေါ်သည်။

“မင်းပဲ ခန့်မှန်းကြည့်လိုက်စမ်းပါ...”

လော့ချန်သည် အေးစက်စွာ စကားနှစ်ခွန်းကို ထုတ်ပြောလိုက်ပြီး လှုပ်ရှားမှုများမရပ်တန့်ဘဲ ထပ်မံ၍ ဓားတစ်ချက်ကို စောင်းဖြတ်လိုက်သည်။ အလွန်သန့်စင်သော ဓားအလင်းတန်းသည် ၎င်း၏ ထက်မြက်မှုကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

“ကျွတ်...”

ကျောက်သလင်းတံတိုင်းသည် ခဏတာမျှ ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အသံနှင့်အတူ ကွဲထွက်သွားပြီး မှန်ကဲ့သို့ အလင်းစီးကြောင်းအပိုင်းအစများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဓားအလင်းတန်းသည် တစ်ချက်ဖြတ်တောက်လိုက်ရာ ယန်ချီ၏ ညာဘက်လက် လက်ချောင်းလေးချောင်းကို တပြိုင်နက်ဖြတ်ထုတ်လိုက်သည်။

“အား...”

သိုင်းပြိုင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည့် ပြင်းထန်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခုနှင့်အတူ ယန်ချီသည် သွေးတစ်ပွက်ကို ပန်းထွက်လိုက်ပြီး တိုက်ပွဲစင်မြင့်ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားသည်။

“ဘာလဲ... ခရမ်းပြာရောင်ချပ်ဝတ်ရဲ့ ခုခံအားကို ဖောက်ထွင်းလိုက်ပြီလား...”

အစဉ်တည်ငြိမ်အေးဆေးနေခဲ့သော ချီဂူးယွမ်သည် မျက်ဆံများကျုံ့သွားပြီး လက်ဖဝါးဖြင့် ထိုင်ခုံလက်ကိုင်ကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ထိုင်ခုံလက်ကိုင်သည် ချက်ချင်းပင် မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကွဲထွက်သွားသည်။

ယန်ချီသည် ခရမ်းပြာရောင်ချပ်ဝတ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည့်အချိန်မှစ၍ သူသည် ဤတိုက်ပွဲ၏ အနိုင်အရှုံးကို ဆုံးဖြတ်ပြီးသည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။

လော့ချန်သည် ယန်ချီ၏ ကာကွယ်ရေးချီစွမ်းအင်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်မည်မဟုတ်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုမှာတော့ အဖြစ်မှန်က သူ့ကို ပြင်းပြစွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

“အသုံးမကျတဲ့ကောင်...”

ရမ်ရှောင်ကွမ်၏ မျက်နှာသည် သံမဏိအလား မည်းမှောင်နေပြီး လော့ချန်ကို လက်ဖဝါးတစ်ချက်ဖြင့် သတ်ပစ်ရန် ကိုယ်တိုင်တက်သွားလိုသည်အထိ ဒေါသထွက်နေသည်။

ကူးလင်ဖန်တို့သည် မှင်တက်မိနေကြပြီဖြစ်သည်။

ဤတိုက်ပွဲသည် စတင်ချိန်မှစ၍ ယခုအချိန်ထိ ၎င်းတို့၏ နှလုံးခုန်သံများသည် ခယောင်းလမ်းပေါ် ဖြစ်ပြေးနေသော ရထားလုံးပေါ်တွင် စီးနင်းနေရသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်တွင်...

ယန်ချီသည် သွေးများကို ဆက်လက်အန်ထုတ်နေပြီး နောက်ဆုံးဓားတစ်ချက်တွင် ပါဝင်သော အင်အားသည် သူ၏ အဆုတ်နှင့် အတွင်းကလီစာများကို အက်ကွဲစေကာ ပြင်းထန်သော အတွင်းဒဏ်ရာများ ရရှိထားသည်။

တစ်လှမ်းချင်း ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာသော လော့ချန်ကို ကြည့်ရင်း ယန်ချီသည် မတ်တတ်ထရပ်ရန် အားယူလိုက်ပြီး သွားများကို ကျစ်ကျစ်ကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“လော့ချန်၊ ဒီနေ့ရဲ့ ကိစ္စကို ငါမှတ်ထားပြီး နောင်တစ်ချိန်မှာ မလွဲမသွေ ပြန်ဆပ်မယ်...”

လော့ချန်သည် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

“မင်းမှာ နောင်တစ်ချိန်ဆိုတာ ရှိလာမှာ မဟုတ်တော့ဘူး... သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲမှာ အနိုင်ရသူပဲအသက်ရှင်ပြီး ရှုံးနိမ့်သူဟာ သေဆုံးရတယ်... ဒီလို ရိုးရှင်းတဲ့ အကြောင်းအမှန်ကို မင်းမသိဘူးလား...”

လော့ချန်ထံမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ခံစားမိသည်နှင့် ယန်ချီ၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မင်း... မင်း ငါ့ကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့... ဒီနေရာမှာ မင်းသားတန်းအဖွဲ့ဝင် ဘယ်နှစ်ယောက်ရှိမှန်း မင်းသိရဲ့လား... စီနီယာချီဂူးယွမ်လည်း ဒီမှာပဲရှိတယ်... မင်း ငါ့ကို သတ်ရဲရင် မင်းသားတန်းအဖွဲ့ဝင်အားလုံးနဲ့ ရန်သူဖြစ်သွားမှာပဲ... မင်း သေချင်နေတာလား...”

ယန်ချီသည် အပြင်ပန်းတွင် ပြင်းထန်ပုံပေါ်သော်လည်း အတွင်းစိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့နေသည်။

သူသည် လော့ချန်က ဤနေရာ၌ သူ့ကို တကယ်သတ်ရဲလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

အခြားသူများကို မဆိုထားနှင့် ချီဂူးယွမ်တစ်ဦးတည်းကပင် ၎င်းကို ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။

“လော့ချန်၊ အနိုင်အရှုံးက ပြတ်ပြီးပြီ... ယန်ချီကို အမြန်လွှတ်လိုက်စမ်း...”

ရမ်ရှောင်ကွမ်သည် ထရပ်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မင်းသားတန်းအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးကလည်း ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“စီနီယာယန်ချီကို လွှတ်လိုက်စမ်း... မလိုအပ်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေ လုပ်ရဲရင် မင်းကို သင်္ချိုင်းမရှိအောင် သေစေမယ်...”

ချီဂူးယွမ်သည် စကားမပြောဘဲ လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေရင်း အကြည့်များသည် အင်မတန်အေးစက်လျက် လေထုကို ဖြတ်တောက်နိုင်လောက်သည်။

မင်းသားတန်းအဖွဲ့ဝင်များ၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများကြားတွင် လော့ချန်သည် တည်ငြိမ်စွာပင် ယန်ချီ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ရုတ်တရက် ဓားကို မြှောက်လိုက်ပြီး ထိုးဖောက်ချလိုက်သည်။

“ချီ...”

အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဓားတစ်ချက်ဖြင့် လည်ချောင်းကို ဖောက်ထွင်းလိုက်သည်။