အပြင်းအထန်တုံ့ပြန်ခြင်း၊ လွှတ်ချလိုက်

“ရွှပ်...”

ယန်ချီသည် ပါးစပ်နှင့်နှာခေါင်းမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး လော့ချန်ဆီသို့ လက်ကိုရွယ်ကာ လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် တောင့်တင်းစွာဖြင့် လဲကျသွားသည်။ မျက်လုံးနှစ်ဖက်သည် ပြူးကျယ်နေပြီး အတွင်းတွင် အံ့အားသင့်မှု၊ နောင်တရမှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်သော ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူသေဆုံးသည့်အချိန်အထိ အဖြေရမသွားခဲ့ချေ...။

လော့ချန်က အဘယ်ကြောင့် သူ့ကို သတ်လိုက်ရသနည်း...။

လော့ချန်က သူ့ကို သတ်ရဲသည်လား...။

ယန်ချီလဲကျသွားသည်နှင့်အမျှ သိုင်းပြိုင်ကွင်းတစ်ခုလုံးသည် ထူးဆန်းသော တိတ်ဆိတ်မှုထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသည်။

လူအားလုံးသည် အံ့အားသင့်လျက် စင်မြင့်ပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသော လော့ချန်၏ သန်မာသည့်ပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

“လော့ချန်က ယန်ချီကို တကယ်သတ်လိုက်တယ်... ဒီလောက်ထိ အပြင်းအထန်လုပ်ရဲတယ်လား...”

အံ့အားသင့်စွာပြောလိုက်သော စကားသံတစ်ခုက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။

ဤတိုက်ပွဲမတိုင်မီ ဤသို့သော အဆုံးသတ်ကို မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်တစ်၏ အလယ်ပိုင်းတွင်သာ ရှိသော လော့ချန်သည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်နှစ်သို့ တက်လှမ်းခဲ့သော ယန်ချီကို အနိုင်ယူလိုက်သည်။

ထို့အပြင် လူအများကို ပို၍အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ရမ်ရှောင်ကွမ်အပါအဝင် မင်းသားတန်းမှ ထူးချွန်သူများစွာ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် တားဆီးမှုများကြားမှပင် လော့ချန်သည် ယန်ချီကို ဓားတစ်ချက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

မည်သည့် တွေဝေမှုမျှမရှိ၊ အေးစက်စွာပင် ရဲရဲရင့်ရင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

မင်းသားတန်းကို လုံးဝဂရုမစိုက်သည့်ပုံစံဖြစ်သည်။

မင်းသားတန်းမှ အဖွဲ့ဝင်များစွာ၏ မျက်နှာများသည် ဒေါသတကြီး နီရဲလာကြသည်။ လော့ချန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေသည်။

ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတွင် မင်းသားတန်းမှ အဖွဲ့ဝင်များသည် အမြဲတမ်း အခြားသူများကို အနိုင်ကျင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

ယနေ့တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ထက် ပို၍အနိုင်ကျင့်ရဲခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ထိုသူသည် အသုံးမကျသည့်သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားခဲ့သော အသုံးမကျသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

ဒါက တကယ်ကို မဖြစ်နိုင်စရာပဲ...

“လော့ချန်က ယန်ချီကို တကယ်သတ်လိုက်တယ်...”

ယွမ်ချီလန်လည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူမသည် ယန်ချီကို သနားသည်မဟုတ်။ သို့သော် လော့ချန်၏ ဤလုပ်ရပ်သည် မင်းသားတန်းကို လုံးဝရန်စမည်ကို စိုးရိမ်သည်။

ချန်လင်းယူကမူ လော့ချန်၏ လုပ်ရပ်သည် ပြတ်သားပြီး ဓားသမားတစ်ဦး၏ ကျက်သရေရှိမှုကို ပြသနိုင်သည်ဟု ထင်မြင်သည်။

“ဒီနေ့ သူ ယန်ချီကို မသတ်ရင် ယန်ချီဟာ နောက်ပိုင်းမှာ သူ့ကို သတ်ဖြတ်မှာ သေချာတယ်... ရန်သူတစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်ရင် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု လျော့သွားတာပဲ...”

သူမက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

“မမှားဘူး...”

ကူးလင်ဖန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဤအကြိမ် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရခဲ့မှုကို ကြုံတွေ့ပြီးနောက် သူ၏စိတ်ထားသည်လည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤလောကကြီးသည် သန်မာသူဦးစားပေးသည့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လောကဖြစ်သည်။ အားနည်းလွန်းသူများသည် ဘယ်သောအခါမှ ထွန်းပေါက်လာနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သတ်သင့်လျှင်သတ်မှ နောင်ဘေးကင်းမည်။

“လော့ချန်... မင်း မိုက်ရိုင်းလှချည်လား... တစ်ဂိုဏ်းတည်းသား အချင်းချင်းကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်တာ အပြစ်ပေးခံရမယ့်ပြစ်မှုပဲ...”

ရုတ်တရက် မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရမ်ရှောင်ကွမ်သည် မျက်နှာမည်းမှောင်လျက် လော့ချန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသလှိုင်းများ တဖွဲဖွဲ ထွက်ပေါ်နေသည်။

သူသည် လော့ချန်ကို တားဆီးရန် စကားပြောခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း လော့ချန်က လူကို သတ်ရဲသည်။

ဤသည်က သူ့မျက်နှာကို မည်သို့ ထားရမည်နည်း...။

“ချင်း...”

လော့ချန်သည် ဓားကိုကျင်လည်စွာ တစ်ပတ်လှည့်ကာ ဓားအိမ်ထဲသို့ သေသပ်စွာပြန်ထည့်လိုက်ပြီး ရမ်ရှောင်ကွမ်ကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲတစ်ခုမှာ စင်ပေါ်တက်လာတဲ့သူဟာ သေဖို့အဆင်သင့်ဖြစ်နေရမယ်... သူက ငါ့ကို သတ်လို့ရပေမဲ့ ငါက သူ့ကို သတ်လို့မရဘူးလား... ဒါက တကယ်ကို ရယ်စရာပဲ...”

“ငါ့မှာ အပြစ်ရှိမရှိဆိုတာ မင်းပြောစရာ အကြောင်းကိုမရှိဘူး... မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်သူထင်နေလဲ... ဂိုဏ်းအကြီးအကဲလား၊ ဒါမှမဟုတ် အသက်သတ်ဖြတ်ပိုင်ခွင့်ရှိတဲ့ စစ်မှန်တဲ့တပည့်လား...”

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အပြင်စည်းတပည့်များစွာ၏ မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရမ်ရှောင်ကွမ်ဆိုသည်မှာ မည်သူသနည်း။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်သုံးသိုင်းသမား၊ အပြင်စည်းတွင် ထိပ်တန်းနှစ်ဆယ်အတွင်း အဆင့်သတ်မှတ်ခံရသူ။ ယန်ချီကဲ့သို့သောသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရသူဖြစ်သည်။

လော့ချန်က သူ့ကို ဤသို့သော လေသံဖြင့် ပြောဆိုရဲသည်ဆိုသည်မှာ အမှန်ပင် ရဲရင့်လွန်းသည်။

ရမ်ရှောင်ကွမ်သည် ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေသည်။ သို့သော် လော့ချန်၏ “စစ်မှန်သောတပည့်” ဟူသော စကားတစ်ခွန်းက သူ့ကို နိုးကြားစေသည်။ သူ အံကို ကြိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို ကျောထောက်နောက်ခံပေးနေလို့ မင်း စိတ်ထင်ရာလုပ်နိုင်တယ်လို့ မထင်နဲ့... ငါတို့ မင်းသားတန်းကို ရန်စရင် မင်းမှာ သေရာလမ်းပဲ ရှိတယ်... စောင့်ကြည့်ထား၊ တစ်နေ့ မင်းဟာ ငါ့လက်ထဲ ကျလာမှာ...”

“အဟက်... အဲ့ဒီနေ့ကို ငါ စောင့်နေမယ်...”

လော့ချန်သည် တစ်ဖက်လူ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

ရမ်ရှောင်ကွမ်၏ မျက်နှာသည် သံမဏိအလား မည်းမှောင်လာပြီး လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ရင်း ကျီးကနဲ အသံထွက်လာသည်။

သူသည် လုံးဝ သန်မာနေပြီဖြစ်ပြီး လော့ချန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မိုးနှင့်မြေပမာပင်။ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးကတည်းက သူ၏စကားကို ဂရုမစိုက်ရဲသူအဖြစ် ပထမဆုံးအကြိမ် ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် ပဉ္စမအကြီးအကဲက စကားဖွင့်လိုက်သည်။

“သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲမှာ အသက်ရှင်သေဆုံးမှုကို ကံကြမ္မာက ဆုံးဖြတ်တယ်... ဒါက ယန်ချီကိုယ်တိုင် ကတိပြုခဲ့တဲ့အရာပဲ... ဒီအကြောင်းကို ဒီမှာ ရပ်လိုက်ပါ...”

ရမ်ရှောင်ကွမ်သည် ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေသော်လည်း ပဉ္စမအကြီးအကဲကို ဆန့်ကျင်ရဲခြင်း မရှိပေ။ ဒေါသမီးများကို အတင်းမြိုချလိုက်ပြီး မျက်လုံးနှစ်ဖက်ဖြင့် လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

လော့ချန်သည် တစ်ဖက်လူကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ယန်ချီ၏ အလောင်းဆီသို့ လှည့်ထွက်သွားပြီး လူအများ၏ အံ့အားသင့်သည့် အကြည့်များအောက်တွင် စတင်ရှာဖွေလိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မင်းသားတန်းမှ အဖွဲ့ဝင်များသည် ပို၍ပင် ဒေါသထွက်လာကြသည်။

ဤလုပ်ရပ်သည် မင်းသားတန်း၏ မျက်နှာကို အိုးမည်းနှင့်သုတ်ခြင်းပင်။

လော့ချန်သည် အလွန်စေ့စေ့စပ်စပ် ရှာဖွေသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ယန်ချီ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ငွေစက္ကူတစ်သိန်းခန့်နှင့် ချီစွမ်းအင်ဆေးလုံးအနည်းငယ်သာရှိသည်။ ထို့အပြင် အနိမ့်အဆင့်ဆေးလုံးများလည်း ရှိသေးသည်။ စုစုပေါင်း တန်ဖိုးသည် ငွေတစ်သိန်းခန့်သာရှိသည်။

“ဒီလောက်ပဲရှိတယ်လား...”

လော့ချန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

ယန်ချီသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်နှစ်သိုင်းသမားဖြစ်ပြီး မင်းသားတန်းမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် သိန်းပေါင်းများစွာ ရရှိမည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း မျှော်လင့်ချက်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သွားသည်။

“အဲ... ငါ ဒါကို ဘာလို့မေ့သွားရတာလဲ...”

ယန်ချီ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ခရမ်းပြာရောင် ချပ်ဝတ်ပေါ်သို့ အကြည့်ကျရောက်သွားသည့်အခါ လော့ချန်၏မျက်လုံးများ လက်ခနဲဖြစ်သွားသည်။

ကြယ်အဆင့်ရတနာလက်နက်များ၏ တန်ဖိုးသည် မရေမတွက်နိုင်ပေ။ များသောအားဖြင့် တူညီသော ကြယ်အဆင့်ဆေးလုံးများထက် ဆယ်ဆထက်ပင် ပိုများသည်။ ကြယ်သုံးပွင့်လက်နက်တစ်ခုသည် ငွေသိန်းပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် သိန်းဆယ်ချီ တန်ဖိုးရှိသည်။

အကာအကွယ်အတွက် ကြယ်အဆင့်ရတနာလက်နက်များသည် ပို၍ပင် တန်ဖိုးကြီးမားလှသည်။

အကြောင်းမှာ အသက်သည် တစ်ခုသာရှိပြီး မည်သည့်စည်းစိမ်မျှ အသက်ထက် ပို၍မထူးကဲပေ။

ဤချပ်ဝတ်သည် ယန်ချီ၏ အကာအကွယ်ချီစွမ်းအင်ကို ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်သုံးသို့ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။ သာမန်ပစ္စည်းမဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ ကြယ်သုံးပွင့်ရတနာလက်နက်များထဲတွင် အထူးကောင်းမွန်သောအရာ ဖြစ်နိုင်ပြီး အနည်းဆုံး ငွေသိန်းတစ်ဆယ်တန်ဖိုးရှိသည်။

မည်သည့် တွန့်ဆုတ်မှုမျှမရှိဘဲ လော့ချန်သည် ယန်ချီ၏အဝတ်အစားများကို ဆုတ်ဖြဲပြီး ခရမ်းပြာရောင် ချပ်ဝတ်ကို ချွတ်ယူရန် ပြင်ဆင်သည်။

ဤအချိန်တွင် မျက်နှာမည်းမှောင်နေသော ချီဂူးယွမ်က ရုတ်တရက် လှမ်းအော်လိုက်သည်။

“တခြားပစ္စည်းတွေကို မင်း ယူသွားလို့ရတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီခရမ်းပြာရောင်ချပ်ဝတ်က ငါ့ဝမ်းကွဲအစ်ကိုကြီး ကျင်းမင်ရဲ့ပစ္စည်း... ချထားလိုက်စမ်း...”

သူ၏လေသံသည် အေးစက်ပြီး အာဏာပါသည့် အထက်တန်းစားတစ်ဦး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို သယ်ဆောင်ထားသည်။ မိုးကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ဧရာမလူသားတစ်ဦးက မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပုရွက်ဆိတ်ကို အမိန့်ပေးနေသလိုပင်။

လူအားလုံးသည် ချီဂူးယွမ်၏ ဒေါသအရိပ်ကို ခံစားမိပြီး စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့သွားကြသည်။

အပြင်စည်း၏ ထိပ်တန်းတပည့်ကြီးဖြစ်ပြီး အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင်၏ ဝမ်းကွဲညီအစ်ကိုဖြစ်သူ ချီဂူးယွမ်ဆိုသည်မှာ အပြင်စည်းတပည့်များအပေါ် မယှဉ်နိုင်သော ဖိအားတစ်ခုကို ပေးစွမ်းသည်။ မည်သူမျှ သူ့ကို ဆန့်ကျင်ရဲခြင်း မရှိပေ။ ဤအချိန်တွင် လူအများသည် အသက်ပင် မရှူရဲကြတော့ပြီ။

သို့သော် လော့ချန်သည် ထိုစကားများကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ခရမ်းပြာရောင် ချပ်ဝတ်ကို လျင်မြန်စွာ ချွတ်ယူကာ ကြည့်ပင်မကြည့်ဘဲ သိုလှောင်ဝိညာဉ်လက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

သူသည် ချီစွမ်းအင်ရေဝဲကိုးခုကို ကျင့်စဉ်ပြီးမြောက်ရန် ငွေသိန်းပေါင်းများစွာ လိုအပ်နေပြီး ယခုအခါ အရင်းအမြစ်များ အလွန်ပင်လိုအပ်နေသည်။

ယန်ချီ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဤခရမ်းပြာရောင်ချပ်ဝတ်သာ တန်ဖိုးရှိသည်။ ထိုအရာကို ပြန်ပေးလိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကျင်းမင်၏ပစ္စည်းဖြစ်သည်ဆိုပါက ပို၍ပင် ပြန်မပေးနိုင်ပေ။

ပြဿနာများနှင့်ပတ်သက်လျှင် လော့ချန်သည် ယခုအခါ ပြဿနာများစွာနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီဖြစ်သဖြင့် နောက်ထပ်တစ်ခုနှစ်ခု ထပ်တိုးလာသည်ကို မကြောက်ရွံ့ပေ။

လော့ချန်သည် ခရမ်းပြာရောင်ချပ်ဝတ်ကို သိမ်းယူလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချီဂူးယွမ်၏ မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူ၏ တည်ငြိမ်နေသော မျက်နှာအမူအရာသည် လူအများကို ထိတ်လန့်ဖွယ်ဖိအားတစ်ခုကို ပေးစွမ်းသည်။ သူက အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြောမယ်... ခရမ်းပြာရောင်ချပ်ဝတ်ကို ပြန်ချထားလိုက်စမ်း...”

လော့ချန်သည် တစ်ဖက်လူ၏ ဖိအားကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ပေါ့ပါးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒီချပ်ဝတ်ကို ငါ စီနီယာယွမ်မန်လီဆီ ပေးလိုက်မယ်... ဒါက စီနီယာကျင်းမင်ရဲ့ပစ္စည်းဆိုတော့ သူကိုယ်တိုင် စီနီယာယွမ်မန်လီထံသွားပြီး ပြန်တောင်းလိုက်ပေါ့...”

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ချီဂူးယွမ်၏ မျက်လုံးများသည် ထောင်စုနှစ်များစွာ အေးခဲနေသော ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သွားသည်။

ထင်ရှားသည်မှာ လော့ချန်သည် ယွမ်မန်လီကို အသုံးပြုပြီး သူ့ကို ဖိနှိပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် လှောင်ပြောင်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဟား... ဟား... တကယ်ကို အရှက်မရှိတာပဲ... ကြယ်သုံးပွင့်ရတနာလက်နက်တစ်ခုအတွက် ဒီလောက်ထိ အကြံအစည်နဲ့ လုပ်ရဲတယ်... သေးသေးလေးအောင်မြင်လာတာနဲ့ မာန်တက်လာတဲ့ အောက်တန်းစားလူတစ်ယောက်ရဲ့ ပုံစံပဲ... စီနီယာယွမ်မန်လီက ထူးချွန်တဲ့သမီးတော်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး နင့်လို အရှက်မရှိတဲ့ အသုံးမကျသူကို ဘာကြောင့် အလေးထားနေတာလဲ မသိဘူး...”

ပရိသတ်ထိုင်ခုံများပေါ်တွင် ပိုးသားထည်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသည့် အသက်တစ်ဆယ့်ငါး တစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်ခန့်ရှိသော မျက်နှာလှပသည့် မင်းသားတန်းမှအမျိုးသမီးတပည့်တစ်ဦးက လှောင်ပြောင်စွာ မဲ့ပြုံးတစ်ချက် ပြုံးလိုက်သည်။ သူမ၏ သိမ်မွေ့ရှည်လျားသော ဖီးနစ်မျက်လုံးများသည် လော့ချန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။