အားလုံးငါ့အပိုင်ပဲ
Vol. 14 Ch. 209
“စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန်…”
လှံကိုင်ထားသော ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံလူငယ်တစ်ဦး စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာသည်နှင့် လူအားလုံး၏ အကြည့်များသည် သူ့ထံသို့ ချက်ချင်းရောက်ရှိလာသည်။
“အဆင်ပြေပြီ… စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန်က လက်စွမ်းပြမယ်ဆိုတော့ လော့ချန်ဆိုတဲ့ကောင် သေချာပေါက်ရှုံးမှာပဲ…”
“ဘယ်နည်းနဲ့မှ မဖြစ်နိုင်စရာမရှိဘူး… စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန်က လှံနှလုံးအဆင့်ကို ကျင့်ကြံနိုးကြားထားတဲ့ သူပဲ… ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်ခါစမှာတင် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်အလယ်ပိုင်းရှိသူတွေကို တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့တာ… အခုဆို စီနီယာချန်ရဲ့ စွမ်းအားက ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်နောက်ပိုင်းထိ ရောက်နေပြီ… လော့ချန်ကို အနိုင်ယူဖို့ ငှက်ပျော်သီးအခွံနွှာသလောက်ပဲ လွယ်မှာပါ…”
“ဟားဟား… ဒီအသုံးမကျတဲ့ကောင်က ဘယ်လိုများ ဆက်ပြီး မာန်တက်နေဦးမှာလဲ…”
“ငါတို့မင်းသားတန်းရှေ့မှာ မာန်တက်ရဲတယ်ဆိုတာ တကယ်ကို သေဖို့မသိတဲ့သူပဲ… ငါတို့ထဲက စီနီယာတစ်ယောက်ယောက်ထွက်လာရင်တောင် ဒီကောင်ကို ခြေထောက်နဲ့ တစ်ချက်နင်းရုံနဲ့ ကြေမွသွားမှာ…”
စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန်ကို လူအုပ်က မှတ်မိသွားသည်နှင့် သိုင်းကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုလှိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
မင်းသားတန်းမှ အဖွဲ့ဝင်များသည် တစ်ဦးချင်းစီ အကြည့်များထဲတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး လော့ချန်ကို ကြည့်ရင်း သေလူတစ်ယောက်ကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ရမ်ရှောင်ကွမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ပြုံးရိပ်တစ်ခုပေါ်လာပြီး သူက ပြောသည်။
“စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန် ကျင့်စဉ်ထားတဲ့ လှံပညာက ကြယ်လေးပွင့်အဆင့် မွေးရာပါခန္ဓာခွဲလှံပညာပဲ… ဒီလှံပညာက ကြီးကျယ်တဲ့အောင်မြင်မှုအဆင့်ထိ ရောက်နေပြီ… ဒီလှံပညာရဲ့ ထိခိုက်နိုင်စွမ်းက အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ ဖြစ်ပြီး တစ်ကွက်ချင်းစီတိုင်းက လူတစ်ယောက်ကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်နိုင်တယ်…”
“လော့ချန်ရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက ဒီလောက်ထိ သန်မာတာက သူ့ရဲ့ ရွှေခန္ဓာအဆင့်ကို ကျင့်စဉ်အောင်မြင်ထားလို့ပဲ… သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က သန်မာပြီး မွေးရာပါခန္ဓာခွဲလှံပညာက သူ့ကို ထိထိရောက်ရောက် တန်ပြန်ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်…”
“ငါလောင်းကြေးထပ်ရဲတယ်… ဆယ်ကွက်အတွင်း လော့ချန်က သေချာပေါက်ရှုံးမှာ… စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန်က သူ့ကို ပျားအုံလို ထိုးဖောက်ပစ်လိမ့်မယ်…”
စိတ်လှုပ်ရှားမှုအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားရင်း ရမ်ရှောင်ကွမ်းသည် နှုတ်ခမ်းကို လျှာနှင့် လျက်လိုက်မိသည်။ ဤမျှကြာ စိတ်ဓာတ်ကျခဲ့ရပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ရင်ထဲမှ ဒေါသတစ်ခုကို ဖယ်ရှားနိုင်တော့မည်။
ချီဂူးယွမ်ကမူ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ စင်မြင့်ပေါ်ရှိ လူနှစ်ဦးကို ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်နေသည်။ သူသည် စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန်ကို ထွက်တိုက်ခိုင်းခဲ့ခြင်းမှာ ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိသောကြောင့်ပင်။
စင်မြင့်ပေါ်တွင်။
စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန်သည် ခရမ်းရောင်ပိုးသားဝတ်ရုံကို သန့်ရှင်းစွာဝတ်ဆင်ထားပြီး လှံကို ကိုင်ထားကာ အနက်ရောင်ဆံပင်ရှည်များ လွင့်လူးနေသည်။ ကြယ်များနှင့်တူသော မျက်လုံးမည်းများဖြင့် အရာအားလုံးကို မြင်ကွင်းထဲထည့်ထားပြီး လော့ချန်ကို ကြည့်ရင်း မာန်တက်စွာ ပြောသည်။
“မင်းက ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ပထမအဆင့်အလယ်ပိုင်းမှာတင် ဟွမ်ဝမ်ဟူးတို့လို လူတွေကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တာ မဆိုးဘူးပဲ…”
“ဒါပေမဲ့ မင်းက မလုပ်သင့်မလုပ်အပ်တဲ့အမှုတွေထဲမှာ ဒီလောက်မာန်တက်ပြီး ငါတို့မင်းသားတန်းက လူအားလုံးကို စိန်ခေါ်ခဲ့တာပဲ… ဒီနေ့ ငါမင်းရဲ့သွေးနဲ့ မင်းသားတန်းရဲ့ အရှက်ကို ဆေးကြောပစ်မယ်…”
လော့ချန်ကမူ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန်၏ လက်ထဲရှိ လှံကို သာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
ထိုလှံသည် မင်ပြာရောင်ဖြစ်ပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မိုးကြိုးပုံစံ အက်ကွဲရာများရှိသည်။ မှော်အလင်းရောင်များ ဝှက်ဖွက်ထားပြီး ထက်ရှသောအရိပ်အမြွက်များ ဖုံးကွယ်ထားသည်။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သာမန်ပစ္စည်းမဟုတ်ကြောင်း သိသာသည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန်က မာန်တက်စွာ ပြောသည်။
“ဒီလှံက ကျောက်ခွဲလှံလို့ နာမည်ရတယ်… ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်မြင့်ရတနာလက်နက်ဖြစ်ပြီး အလေးချိန်က ပေါင်တစ်သောင်းသုံးထောင်ရှိတယ်… ငါ ဒီလှံနဲ့ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်နောက်ပိုင်းက သိုင်းသမားတစ်ယောက်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်ခဲ့ဖူးတယ်… မင်းက ဒီလှံအောက်မှာ ရှုံးနိမ့်ရတာ ဂုဏ်ယူစရာပဲ…”
“ဘုန်း…”
စကားပြောနေရင်း စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန်က ချီစွမ်းအင်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး လှံကို တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
“ဝူး…”
လှံစွမ်းအားသည် ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထုကို ဖြတ်ထိုးသံဖြင့် ထူးခြားသော အသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော အက်ကွဲရာတစ်ခု ချက်ချင်းပေါ်ပေါက်လာသည်။
လော့ချန်၏ မျက်လုံးများ တလက်လက်တောက်ပလာပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန်ကို မော့ကြည့်ရင်း ပြောသည်။
“တကယ်ကို ပစ္စည်းကောင်းပဲ… ငါယူလိုက်မယ်…”
ဤစကားထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် လူအားလုံး အံ့အားသင့်သွားသည်။
ရမ်ရှောင်ကွမ်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
လော့ချန်သည် ဤမျှအထိ မိုက်မဲစွာ မာန်တက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့မိချေ။
ဤစကားမျိုး မပြောလျှင်တောင် ကိစ္စမရှိသေးပေမယ့် ပြောပြီးမှ ရှုံးနိမ့်သွားမည်ဆိုလျှင်တော့ အရှက်ကွဲလွန်းလှမည်ပင်။
တခြားလူများလည်း အတူတူပင် တွေးမိကြပြီး လော့ချန်သည် အလွန်အမင်း မာန်တက်နေသည်ဟု ထင်ကြသည်။
“ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် ပြောရဲလှချည်လား...”
စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန်က အေးစက်စွာ ဟွှီးခနဲ ရေရွတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အရိပ်အမြွက်များ ပေါ်လာသည်။
ယခင်က သူနှင့်ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ရန်သူများထဲတွင် မည်သူမဆို တုန်လှုပ်ကြောက်ရွံ့ပြီး အလွန်အမင်းထိတ်လန့်နေခဲ့ရာ လော့ချန်ကမူ ဤသို့ ရဲဝံ့စွာ ပြောဆိုလာသည်။
“ငါ့ရဲ့ ကျောက်ခွဲလှံကို လိုချင်တယ်ဆိုရင် မင်းမှာ ဒီလောက်အစွမ်းအစရှိရဲ့လားဆိုတာ ကြည့်ရမယ်… ငါ့လှံတစ်ချက်ကိုတောင် မခံနိုင်ဘဲ မရှိစေနဲ့…”
ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ရင်း စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန်၏ အရှိန်အဟုန်သည် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စီးဆင်းနေသည်။
“ဘုန်း…”
ခြေဖဝါးတစ်ချက်လှုပ်လိုက်သည်နှင့် မြေပြင်သည် ပေါက်ကွဲသွားပြီး စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန်သည် လူပုံစံသားရဲရိုင်းတစ်ကောင်နှင့်တူစွာ လော့ချန်ထက်သို့ လျင်မြန်စွာ ခုန်တက်လာပြီး လက်ထဲရှိ လှံဖြင့် တိုက်ရိုက်ထိုးဖောက်လာသည်။
“ဘုန်း…”
မင်ပြာရောင်လှံသည် တစ်ယောက်တည်းကြယ်တစ်လုံးနှင့်တူစွာ လော့ချန်ထံသို့ ဦးတည်လာပြီး လေထုသည် ဆက်လက်တုန်ခါနေသည်။
လော့ချန်ကမူ အကြည့်များ တည်ငြိမ်နေပြီး လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။
“ဘုန်း…”
လှံသည် တစ်ချက်တုန်ခါသွားပြီး စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန်သည် မူလထက် ပိုမိုလျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားကာ စင်မြင့်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ခြေရာများ ထင်ကျန်ရစ်သည်။
“ရွှေခန္ဓာအဆင့်ကို ကျင့်စဉ်အောင်မြင်ထားလို့ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားက အဆင့်တူတွေထဲမှာ ဘယ်သူမှ မယှဉ်နိုင်ဘူးလို့ ပြောတာ မဆန်းပါဘူး… တကယ်ကို သန်မာတယ်… ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ မွေးရာပါခန္ဓာခွဲလှံပညာက အင်အားနဲ့ အင်အားကို ချိုးဖျက်ဖို့ပဲ… မင်းကို ထိထိရောက်ရောက် ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်… ငါ မင်းရဲ့ရွှေခန္ဓာကို ဘယ်လိုခွဲပစ်မယ်ဆိုတာ ကြည့်နေစမ်း…”
စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန်က မထီမဲ့မြင်ပြုစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများသည် လှံထဲသို့ အရူးအမူးစီးဝင်သွားသည်။
ထို့နောက် မင်ပြာရောင်လှံသည် ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန်တရာတောက်ပနေသော ခရမ်းရောင်သက်တံ့တစ်ခုနှင့်တူသည်။
“လေးမျက်နှာလွှမ်းမိုးခြင်း…”
အော်ဟစ်လိုက်ရင်း စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန်က လှံတစ်ချက်ကို အားအပြည့်ဖြင့် ထိုးဖောက်လိုက်သည်။
“ဘုန်း…”
ဤလှံတစ်ချက်သည် အလွန်တရာ ရက်စက်ပြီး အနီးအနားရှိ မိုးမြေချီစွမ်းအင်များကိုပင် ဖိသိပ်လိုက်ကာ လေဟာနယ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ရက်စက်သော အရှိန်အဟုန်သည် ကောင်းကင်ပြင်မှ ကြယ်ကြွေတစ်လုံး ပြုတ်ကျလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
စွမ်းအားနိမ့်ကျသော အပြင်စည်းတပည့်များသည် ဝေးဝေးမှ ကြည့်နေရုံဖြင့်ပင် နှလုံးခုန်သံများ ရပ်တန့်သွားပြီး ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ဧရာမကျောက်တုံးတစ်တုံး ဖိထားသလို ခံစားရသည်။
“အင်အားနဲ့ အင်အားကို ချိုးဖျက်ပြီး ငါ့ကို ထိန်းချုပ်မယ်တဲ့လား… ဒါဆို ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မလဲ ကြည့်ကြည့်ရအောင်…”
လော့ချန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာပြီး စွမ်းအားအပြည့်ဖြင့် လက်သီးတစ်ချက်ကို ထိုးထုတ်လိုက်သည်။
မည်သည့်အလှအပမျှမပါရှိသော လက်သီးတစ်ချက်သည် စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန်၏ ရက်စက်ပြီး အင်အားပြည့်ဝသော လှံတစ်ချက်နှင့် ချက်ချင်း ရင်ဆိုင်ထိခတ်လိုက်သည်။
“မိုက်မဲတဲ့ကောင်…”
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရမ်ရှောင်ကွမ်က မထီမဲ့မြင်ပြုစွာ ပြောလိုက်သည်။
စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန်၏ အရှိန်အဟုန်သည် သာလွန်ကောင်းမွန်နေပြီး လက်ထဲတွင်လည်း ထက်ရှပြီး ယှဉ်မရသော ကြယ်သုံးပွင့်ရတနာလက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
ဤလှံတစ်ချက်သည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်နောက်ပိုင်းရှိ သိုင်းသမားများပင် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရန် ခက်ခဲသည်။ လော့ချန်ကမူ ဤသို့ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရဲသည်မှာ သေရာသို့ ကိုယ်တိုင်လျှောက်သွားခြင်းသာဖြစ်သည်။
ရမ်ရှောင်ကွမ်ကမူ လော့ချန်သည် ဤလှံတစ်ချက်ကို မခံနိုင်သဖြင့် သေလျှင်သေ၊ မသေလျှင်တောင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရမည်ဟု ယူဆသည်။
လူအများစုလည်း ဤအတွေးမျိုးပင် ရှိကြသည်။
လူအားလုံး၏ အကြည့်များအောက်တွင် အင်အားနှစ်ခုသည် အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
“ခလွပ်... ခလွပ်.... ခလွပ်…”
ထိုစဉ် မယုံနိုင်စရာမြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ လက်သီးစွမ်းအားနှင့် လှံစွမ်းအားများထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ရက်စက်သော လှံစွမ်းအားသည် ချက်ချင်းပင် ကွဲကြေသွားပြီး သန့်စင်စွာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။
“ဘာလဲ…”
စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန်သည် တုံ့ပြန်ရန်အချိန်မရလိုက်ဘဲ စီးဆင်းလာသော ဧရာမအင်အားကြောင့် သွေးများအန်ထွက်လာပြီး မင်ပြာရောင်လှံသည် လက်ထဲမှ လွတ်ထွက်သွားသည်။
“ဒုန်း…”
စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန်နှင့် လှံသည် တစ်ပြိုင်နက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး လှံသည် စင်မြင့်ပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ထူထားပြီး လှံလက်ကိုင်သည် တလှုပ်လှုပ်တုန်ခါနေသည်။
“ဘာဖြစ်သွားတာလဲ…”
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ နေရာတွင်ရှိသူအားလုံး၏ မျက်လုံးများသည် ထွက်ကျလုနီးပါ ပြူးကျယ်ကုန်ကြသည်။
လူများစွာသည် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို မမြင်လိုက်ရဘဲ၊ မြင်လိုက်သူများပင် ယုံကြည်ရန် မလိုလားခဲ့ကြချေ။
စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန်သည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်ရှိ ထိပ်တန်းသိုင်းသမားတစ်ဦးဖြစ်သည်။
ယခုလေးတင်ထိုးလိုက်သော လှံတစ်ချက်သည် အရှိန်အဟုန်ကြီးမားပြီး နတ်ဆိုးများပင် ရှောင်ဖယ်ရမည့်အဆင့်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော လှံတစ်ချက်သည် လက်သီးတစ်ချက်အောက်တွင် ရှုံးနိမ့်သွားနိုင်သည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။
ချန်လင်းယူတစ်ဦးတည်းသာ အကြည့်များ တည်ငြိမ်နေသည်။
သူမသည် လူတိုင်းထက် ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားသည်မှာ လော့ချန်သည် ဓားနှလုံးပြည့်စုံမှုအဆင့်ကို နိုးကြားထားသော ထူးချွန်သော ဓားသမားဖြစ်သည်ဟူသောအချက်ပင်။ ဓားမထုတ်ဘဲ တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် သူ၏ ပြည့်စုံသော ယုံကြည်မှုကို ပြသရာရောက်သည်။
သို့သော်လည်း လော့ချန်သည် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန်ကို အနိုင်ယူလိုက်ခြင်းသည် ချန်လင်းယူ၏ စိတ်အတွင်းတွင် တုန်လှုပ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
သူမသည် ဤဂျူနီယာမောင်လေး၏ စွမ်းအားအမှန်ကို လုံးဝမမြင်နိုင်သည်ဟု ခံစားရသည်။
“ငါကမှ မင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်တာပဲ ထင်တယ်…”
လော့ချန်က စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာအမူအရာသည် တည်ငြိမ်ပြီး ပေါ့ပါးနေသည်။
သူသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ကို မဖြတ်ကျော်မီကပင် ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်ရှိ သိုင်းသမားများနှင့် ယှဉ်နိုင်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ စွမ်းအားသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အားအပြည့်ထိုးထုတ်သော လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်မယူနိုင်လျှင်သာ ထူးဆန်းမည်ဖြစ်သည်။
သော့ချက်မှာ သူလုပ်ချင်သလား မလုပ်ချင်သလားဆိုသည့်အချက်ပင်။
စကားပြောနေရင်း လော့ချန်သည် စင်မြင့်ပေါ်တွင် စိုက်ထူထားသော ကျောက်ခွဲလှံဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။
ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်မြင့်ရတနာလက်နက်သည် လေလံပွဲတွင် ရောင်းချလျှင် အနည်းဆုံး ငွေကျပ်သိန်းတစ်ရာဖိုးရှိမည်။
“ကျောက်ခွဲလှံက ငါ့အပိုင်ဖြစ်သွားပြီ…”
စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန်၏ မျက်လုံးများသည် နီရဲလာပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကာ မဆင်မခြင် အပြေးတစ်ပိုင်းဖြင့် ကျောက်ခွဲလှံကို ပြန်လည်ရယူရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
လော့ချန်က လက်ယာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လက်ဝါးဖြင့် အားပြင်းစွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။
“ဖျောင်း…”
စီနီယာချန်ကျွမ်းရှန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားပြီး စင်မြင့်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်နစ်ဝင်သွားသည်။
“မင်းဟာမဟုတ်ဘူး… အားလုံးငါ့ဟာပဲ…”