မကျေနပ်တဲ့သူ တက်ခဲ့

လော့ချန်သည် ပြိုင်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း မင်းသားတန်းမှ လူအုပ်ထံမှ ဖိအားပေးနေသော အရိပ်အခြည်ကို ခံစားမိသည်။ သူ၏ ထက်ထက်မြက်မြက် အကြည့်များထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ခဏအတွင်း သူသည် တစ်ပြားမှမရှိသူတစ်ဦးမှ သန်းနှင့်ချီသော ငွေကြေးများကိုပိုင်ဆိုင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဤအရာက သူ့စိတ်ကို မတုန်လှုပ်စေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

စွမ်းအင်ရေဝဲကိုးခုကို ပြည့်စုံမှုအထိ လေ့ကျင့်ရန် သန်းပေါင်းရာချီသော ငွေကြေးများ လိုအပ်နေသေးသည်။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်လည်း ဝိညာဉ်ဆေးများနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများ မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။

သန်းပေါင်းအနည်းငယ်မျှဖြင့် မလုံလောက်ချေ။

"လူယုတ်မာကောင်... ငါမင်းနဲ့ တစ်ပွဲထိုးမယ်..."

မီးလျှံထက် ပိုမိုပူလောင်သော ဒေါသမီးများကို မထိန်းနိုင်တော့သူတစ်ဦးက စင်မြင့်ပေါ်သို့ တဟုန်ထိုး တက်လာသည်။

ထိုသူမှာ အရပ်ရှည်ရှည်၊ မျက်နှာထားတည်တည်နှင့် ဆံပင်မည်းမည်းရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

"စီနီယာဝမ်ရှီ ပါ..."

"စီနီယာဝမ်ရှီရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်က ကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့်ပဲ... သူ့ရဲ့စွမ်းအားက သိပ်ကိုကြီးမားတာ... လော့ချန်ကို သေချာပေါက် အနိုင်ယူနိုင်မှာ..."

"စီနီယာဝမ်ရှီ အားပေးပါတယ်... ဒီကောင်လေးကို ကောင်းကောင်းသင်ခန်းစာပေးလိုက်ပါ..."

အရပ်ရှည်ရှည်လူငယ်သည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သိုင်းပြိုင်ကွင်းတစ်ခုလုံး၏ လေထုသည် ရုတ်တရက် ဆူညံပွက်လောရိုက်လာသည်။

မင်းသားတန်းမှ အဖွဲ့ဝင်များစွာက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်ကာ ဝမ်ရှီကို အားပေးနေကြသည်။

ဝမ်ရှီသည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာပြီး လော့ချန်ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာသည်။ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားရင်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟန်ရွှမ်ညီမလေးကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ရဲတယ်ပေါ့... မင်းရဲ့အပြစ်ကို သိရဲ့လား... ဒူးထောက်ပြီး ချက်ချင်းဝန်ခံလိုက်... ဒါဆို မင်းကို နည်းနည်းလောက်ပဲ နာကျင်စေရမယ်..."

လော့ချန်က ဝမ်ရှီကို တစ်ချက်အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူမှာ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်အလယ်ပိုင်းသာဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရသည်။ သူ အံ့ဩမှုကို မဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပေ။

ရှေ့ဖြစ်ခဲ့သော တိုက်ပွဲနှစ်ပွဲကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်အလယ်ပိုင်းရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးက သူ့ရှေ့တွင် ဤမျှမာနကြီးထွားစွာ ပြောဆိုနိုင်သေးသည်။

ဤသည်ကလည်း အံ့ဩစရာမရှိပေ။ မင်းသားတန်းမှ တပည့်များသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများ သို့မဟုတ် မြင့်မြတ်သူများဖြစ်ကြပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းက လိုတရသူများဖြစ်သည်။ မာနကြီးမားသူများဖြစ်သဖြင့် သူ့ကဲ့သို့ ‘အသုံးမကျသူ’ တစ်ဦးကို မျက်စိထဲတွင် ထည့်လိုကြမည်မဟုတ်ပေ။

ခေါင်းကို ခါရမ်းလိုက်ရင်း လော့ချန်က ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ပစ္စည်းတွေကို ချထားလိုက်... ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ငါခွင့်လွှတ်ပေးမယ်..."

"ဟမ်..."

ဝမ်ရှီက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"စကားကြီးစကားကျယ်ပြောနေတာပဲ... ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်တစ်အလယ်ပိုင်းသာရှိတဲ့မင်း ငါ့ရှေ့မှာ ဒီလိုမာနတက်ပြီး ပြောရဲတယ်ပေါ့... ခုနက ဟန်ရွှမ်က သိပ်ပေါ့ဆလို့ မင်းကို အနိုင်မယူနိုင်တာ... မဟုတ်ရင် မင်းနဲ့ယှဉ်လို့တောင် မရဘူး..."

လော့ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောသည်။

"ဒါဆိုလည်း မင်းစမ်းကြည့်လေ..."

"ဝူး..."

ဝမ်ရှီ၏ စကားများက မာနကြီးထွားနေသော်လည်း လော့ချန်ကို အထင်သေးရန် မဝံ့ရဲချေ။ သူသည် သိုင်းဝိညာဉ်ကို ချက်ချင်းထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုဝိညာဉ်မှာ ကြယ်ခြောက်ပွင့်အဆင့်ရှိသော မီးလျှံကျားသစ်တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး သူ့အတွက် အရှိန်အဟုန်ကို တိုးမြှင့်ပေးသည်။

"လက်သီးတစ်ချက်နဲ့ပဲ မင်းကို အနိုင်ယူမယ်... မီးကျားတိုက်စွမ်းရည်..."

ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ရင်း ဝမ်ရှီက ခြေတစ်ဖက်ဖြင့် မြေကြီးကို ဆောင့်နင်းလိုက်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လော့ချန်ဆီသို့ ထိုးဖောက်လာပြီး အရှိန်ယူကာ လက်သီးတစ်ချက်ကို ထုရိုက်လိုက်သည်။

"ကျွီ..."

သွေးရောင်အလင်းတန်းများ လျှပ်တပြက် ထွက်ပေါ်လာရင်း စင်မြင့်ပေါ်တွင် ကျားဟောက်သံများ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ သွေးရောင်လှိုင်းတံပိုးတစ်ခုက ဒလဟောထိုးအရှိန်ဖြင့် လော့ချန်ဆီသို့ ထိုးဖောက်လာသည်။

လော့ချန်က မျက်ခုံးတစ်ချက်ပင့်လိုက်သည်။ ဝမ်ရှီ၏ ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် အလွန်ထူးချွန်ပြီး ဟန်ရွှမ်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။ ဤသို့ဖြစ်နေသဖြင့် သူ့တွင် ဤမျှယုံကြည်မှုရှိသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။

သို့သော် လော့ချန်အားတိုက်ခိုက်ရန် ဤမျှဖြင့် မလုံလောက်ချေ။

သွေးရောင်လှိုင်းတံပိုးသည် သူ့ရှေ့သို့ ရောက်လာသည့်အခါ လော့ချန်က နောက်ဆုံးတွင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ညာလက်မောင်းကို ကွေးညွှတ်လိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက်ကို ထုရိုက်လိုက်သည်။

"ဘုန်း..."

လက်သီးနှစ်ခုသည် ပြင်းထန်စွာ ထိခတ်လိုက်ရာ လေထုသည် ဖိသိပ်ကာ ပြိုကွဲသွားသည်။ သွေးရောင်အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရိုးကျိုးသံများပါ ထင်ရှားစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝမ်ရှီက မသက်မသာ ညည်းညူလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အင်အားကို ထိန်းမနိုင်ဘဲ နောက်သို့ အဆက်မပြတ် ဆုတ်ခွာသွားသည်။ ညာလက်မောင်းတစ်ခုလုံး အောက်သို့ တွဲလျောင်းကျလာပြီး အရိုးများ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကျိုးပဲ့သွားသည်။

လော့ချန်က ပြိုင်ဘက်အား အနားယူခွင့်ပေးရန် မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။ မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး နောက်ထပ်လက်သီးတစ်ချက်ကို ဆက်လက်ထုရိုက်လိုက်သည်။

"သေစမ်း..."

ဝမ်ရှီ၏ အကြည့်များထဲတွင် ဒေါသရိပ်နှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတစ်စုံတစ်ရာ ရောယှက်နေသည်။ သူ၏ ဘယ်လက်သီးပေါ်တွင် သွေးရောင်အလင်းတန်းများ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်သီးရိပ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အပြည့်အဝ တားဆီးရန် ကြိုးစားသည်။

"ဘုန်း..."

လက်သီးရိပ်များသည် အလွှာလိုက်ပေါက်ကွဲသွားပြီး လော့ချန်၏ လက်သီးသည် နဂါးတစ်ကောင်အလား ဝမ်ရှီ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာသည်။

"ဘုန်း..."

ဝမ်ရှီက လေထဲတွင် သွေးတစ်ပုံတစ်ပင်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြိတ်စက်ကြီးတစ်ခုအလား စင်မြင့်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားသည်။ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြန်လည်ခုန်ထွက်လာသည့်တိုင် မြေပြင်ပေါ်တွင် အက်ကွဲရာများစွာ ဖြစ်ပေါ်စေရုံသာဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် အသက်ရှုမဝဖြစ်နေသော အနေဖြင့် လဲလျောင်းနေရသည်။

သိုင်းပြိုင်ကွင်းတစ်ခုလုံးသည် ထပ်မံတိတ်ဆိတ်သွားသည်။

လက်သီးနှစ်ချက်သာ...

လက်သီးနှစ်ချက်ဖြင့် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်အလယ်ပိုင်းရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးကို အနိုင်ယူလိုက်သည်။

ဤမျှအထိ အားကောင်းမောင်းသန်ဖြစ်နေသည်။

ထိုသူမှာ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်အဆင့်တစ်အလယ်ပိုင်းရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး အသုံးမကျသည့် သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားသူဖြစ်သည်ဟု မည်သူမျှ မယုံကြည်နိုင်ပေ။

လော့ချန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး အကျင့်ပါနေသည့်အလား ဝမ်ရှီထံသို့ လျှောက်သွားကာ သူ၏ ပစ္စည်းဥစ္စာများကို တစ်ခါတည်း သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ဤသူ၏ ပစ္စည်းဥစ္စာများမှာ မဆိုးလှချေ။ အားလုံးပေါင်းလိုက်လျှင် ငွေကျပ်ခြောက်သန်းမှ ခုနစ်သန်းအထိ ရှိသည်။ လုပ်အားခ အနည်းငယ် ရရှိလိုက်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ပစ္စည်းဥစ္စာများကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် လော့ချန်က ဝမ်ရှီကို စင်မြင့်အောက်သို့ ခြေထောက်တစ်ချက်ဖြင့် ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် မင်းသားတန်းမှ လူအုပ်သည် ဒေါသတကြီး ဖြစ်လာကြသည်။

သူတို့သည် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းတွင် အမြဲတမ်း မာနကြီးထွားစွာ ပြုမူနေကြသူများဖြစ်ပြီး ဤမျှအထိ အရှက်ရစရာ ဘယ်သောအခါမှ မခံစားခဲ့ရဖူးချေ။

"သေစမ်း... အားလုံးက အသုံးမကျတဲ့သူတွေချည်းပဲ... အသုံးမကျတဲ့ကောင်တစ်ကောင်ကိုတောင် မဖြေရှင်းနိုင်ဘူး..."

ရမ်ရှောင်ကွမ်သည် နဖူးပေါ်တွင် သွေးကြောများ ထင်းထင်းထောင်ထလာပြီး မျက်နှာသည် ဒေါသတကြီး နီရဲလာသည်။

ဤသို့သော လုပ်ရပ်များသည် မင်းသားတန်းအား ပြတ်ပြတ်သားသား စိန်ခေါ်နေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

အသုံးမကျသူတစ်ဦးက ဤမျှအထိ ရဲရင့်စွာ ပြုမူရဲသည်ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ် မဖြစ်နိုင်သည့်ကိစ္စပင်။

အကယ်၍ အဆင့်အတန်းကို မစဉ်းစားရလျှင် သို့မဟုတ် ယွမ်မန်လီ မရှိခဲ့လျှင် ရမ်ရှောင်ကွမ်သည် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ထွက်သတ်ချင်နေသည်။

ချီဂူးယွမ်က စကားမပြောဘဲ ဓားကိုင်ထားသည့် ညာလက်သည် အားပြင်းစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသဖြင့် လက်ဆစ်များ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့လာသည်။

ဧည့်သည်တော်ထိုင်ခုံများပေါ်တွင်...

ပဉ္စမအကြီးအကဲက အခြေအနေ ပို၍ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်ကို မြင်ပြီး ကိစ္စများ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်ကာ မျက်ခုံးကို တွန့်ကွေးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလောက်ဆို လုံလောက်ပြီထင်တယ်..."

ပဉ္စမအကြီးအကဲသည် ဤကိစ္စများကို ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်ခွင့်မပြုရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

"ပဉ္စမအကြီးအကဲ... ဒီလိုလုပ်တာက မကောင်းဘူးလား..."

ချင်တို့ယွမ်က ပြောလိုက်သည်။

"အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲကြီးက နီးကပ်လာနေပြီ... ဒါက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကို ရင်ဆိုင်ကြည့်ဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုပဲ... ဂိုဏ်းထဲက တပည့်တွေကို လှုံ့ဆော်ပြီး တိုးတက်လာအောင် လုပ်နိုင်မယ်..."

"ဖန်လုံအိမ်ထဲမှာတော့ သစ်ပင်ကြီးတွေ မပေါက်နိုင်ဘူး... လူငယ်မျိုးဆက်တွေ အမြန်ဆုံးတိုးတက်လာမှ ကျွန်တော်တို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းက လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းကို လိုက်မီပြီး လာမယ့်ကမ္ဘာကြီးကို ရင်ဆိုင်နိုင်မှာ..."

"ဒါက..."

ပဉ္စမအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာထဲတွင် ဝန်လေးမှုရိပ်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူသည် ချင်တို့ယွမ်နှင့် လော့ချန်အကြား ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုကို သိထားပြီး ချင်တို့ယွမ်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မဖြူစင်ကြောင်း နားလည်သည်။

သို့သော် သူပြောသည့်စကားများမှာလည်း မမှားပေ။

ဂိုဏ်းအတွင်း၌ သတ်ဖြတ်မှုကို တားမြစ်ထားသော်လည်း တပည့်များအကြား ယှဉ်ပြိုင်မှုနှင့် တိုက်ပွဲများကို မျက်စိတစ်ဖက်ပိတ်ကာ လျစ်လျူရှုထားသည်။

သိုင်းပညာကျင့်စဉ်သည် ရေစီးဆန်လှေလှော်ခြင်းနှင့်တူသည်။ ယှဉ်ပြိုင်မှုရှိမှသာ အလျင်အမြန် တိုးတက်နိုင်သည်။

ထို့အပြင် ချူဧကရီ ပျောက်ဆုံးသွားသည့်သတင်းသည် ပြန့်နှံ့လာပြီဖြစ်သည်။

ဤထူးချွန်သော ဧကရီ၏ ဖိနှိပ်မှုမရှိတော့သည့်အခါ ယွမ်လန်နယ်မြေအုပ်စုတစ်ခုလုံးသည် အောက်ပိုင်းတွင် ရေစီးကြမ်းစီးဆင်းနေပြီဖြစ်သည်။ အနီးအနားရှိ မင်းဆက်နယ်မြေများတွင် စစ်ပွဲများ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး နတ်ဆိုးများ ပေါ်ထွက်လာသည့် သတင်းများလည်း ထပ်တလဲလဲ ထွက်ပေါ်နေသည်။

မကြာမီ လက်ရှိရှိရင်းစွဲ ငြိမ်းချမ်းမှုသည် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

ဖရိုဖရဲကမ္ဘာတွင် ရှင်သန်လိုလျှင် ဂိုဏ်းဖြစ်စေ၊ တစ်ဦးချင်းဖြစ်စေ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရမည်ဖြစ်သည်။

ပဉ္စမအကြီးအကဲ ဝန်လေးနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် အသံတစ်သံသည် သိုင်းပြိုင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

လော့ချန်က မင်းသားတန်းမှ လူအုပ်ကို အကြည့်ဖြင့် စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့အားလုံး မကျေနပ်ကြဘူးမဟုတ်လား... ဒါဆိုရင် ရှုပ်တယ်ကွာ... ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့်အောက်မှာ ရှိတဲ့သူတွေထဲက မကျေနပ်တဲ့သူရှိရင် တက်လာခဲ့..."

"ဘုန်း..."

ဤစကားထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သိုင်းပြိုင်ကွင်းတစ်ခုလုံးသည် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားပြီး အသံလှိုင်းများသည် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ထိုးတက်သွားသည်။

"ငါ နားကြားမမှားဘူးမဟုတ်လား... လော့ချန်က မင်းသားတန်းက ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့်အောက်မှာရှိတဲ့ သိုင်းသမားအားလုံးကို စိန်ခေါ်မယ်တဲ့..."

"သူက ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်အထွတ်အထိပ်ရှိတဲ့ သိုင်းသမားနဲ့တောင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်နေတာလား... ဒါက ကောင်းကင်ကို ဆန်တက်တာနဲ့ တူတယ်လေ..."

"ရူးနေပြီ... သူသေချာပေါက် ရူးသွားပြီ..."

လော့ချန်၏ စကားများက လူတိုင်းကို အံ့ဩမှင်တက်မိစေသည်။

ချန်လင်းယူအပါအဝင် လူများပင် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်ကာ အံ့ဩမှုကြောင့် စကားမပြောနိုင်ကြချေ။

"သိပ်ကို မာနကြီးလွန်းတယ်... သိပ်ကို စဉ်းစားဉာဏ်မရှိဘူး... ဒါက ကျွန်တော်တို့မင်းသားတန်းကို မျက်နှာပေါ်တည့်တည့် ရိုက်ပုတ်နေတာပဲ..."

"ဒီကောင်လေးကို ဒီနေ့မှာ မဖျက်ဆီးလိုက်ရင် ကျွန်တော်တို့မင်းသားတန်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာက ဘယ်မှာရှိတော့မှာလဲ..."

"ဘယ်စီနီယာက စင်မြင့်ပေါ်တက်ပြီး ဒီကောင်လေးကို ဖျက်ဆီးလိုက်မှာလဲ..."

မင်းသားတန်းမှ လူအုပ်သည် ဒေါသအမျက်ထွက်လာကြပြီး တစ်ဦးစီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသမီးလျှံများ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေကာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်လျှံနေသည်။

သို့သော် လော့ချန်၏ စွမ်းအားသည် ထိုနေရာ၌ ရှိနေသည်။ လူများစွာက သူ့ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သတိထားကြပြီး အင်အားပြင်းထန်သူတစ်ဦးဦးက စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာကာ လော့ချန်ကို အပြတ်အသတ် ဖျက်ဆီးပြီး ယခင်အရှက်တရားကို ဖယ်ရှားပေးရန်သာ မျှော်လင့်ကြသည်။

ရမ်ရှောင်ကွမ်က ပါးစပ်ကို အကျယ်ကြီး ဟလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟား... ဒီကောင်လေးက နဂါးအသည်းနှင့် ဖီးနစ်အဆီစားထားတာပဲ... ညီလေးချီ... သူကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စိန်ခေါ်နေတာဆိုတော့ ဒီနေ့မှာ သူ့ကို တရားဝင် ဖျက်ဆီးလိုက်လို့ရပြီ..."

ချီဂူးယွမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ လှုပ်ယမ်းနေပြီး နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ရင်း သူ့နောက်မှ ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးကို ပြောလိုက်သည်။

"ချန်ကျွမ်းရှန်... မင်းသွားလိုက်... လက်ရွံ့မထားနဲ့... သူ့ကို တစ်ခါတည်း ဖျက်ဆီးလိုက်... အကျိုးဆက်အားလုံးကို ငါတာဝန်ယူမယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့..."

ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် လူငယ်သည် မျက်ခုံးများကို ထောင်မတ်ထားပြီး ကြယ်ရောင်အလင်းများပါသော မျက်လုံးများနှင့် ထူးခြားသော ကျက်သရေရှိသည်။ သူသည် ချက်ချင်းထလိုက်ပြီး သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ခရမ်းရောင်ရွှေလှံတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် စင်မြင့်ပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လာသည်။