သံမဏိအရိုး မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို အပြတ်ချေမှုန်းခြင်း

ဤသို့ အလွန်အမင်း တန်ခိုးကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါအောက်တွင် ကံဆိုးသော ကျင့်ကြံသူသည် တိုးညှင်းသော ညည်းညူသံတစ်ချက် ပြုလိုက်ပြီး ခြေလှမ်းများစွာ လွှင့်စင်သွားကာ သွေးတစ်လုပ်စာ အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။

ကျန်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးလည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော အမူအရာများဖြင့် ရှိနေကြသည်။

ဤသို့ ကြီးမားသော အရှိန်အဝါဖြင့်ပင် ရွှေရောင်အင်မော်တယ်တစ်ဝက်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်သည်လား...

ထိုအချိန်တွင် ကျင့်ကြံသူသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကာ အကျယ်လောင်ဆုံး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ပြီးတော့ အဲ့လူက ပြော... ပြောပါတယ်... မိုးလင်းတာနဲ့ သူက သံမဏိအရိုး မဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ ဖန်မိသားစုကို အပြတ်ချေမှုန်းမယ်တဲ့"

"သောက်အကောင်"

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ ကျိယင်း နှင့် ဖန်ယုဝေါ်တို့သည် ဒေါသကြောင့် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားကြသည်။

အထူးသဖြင့် ဖန်ယုဝေါ်သည် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ဒေါသသည် အလွန် ပေါက်ကွဲလွယ်ဆဲ ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် သူ အချစ်ဆုံး မျိုးဆက်နှစ်ဦး ဆက်တိုက် အသတ်ခံခဲ့ရသောကြောင့် ဤသည်မှာ သူ့ကို ဒေါသကြောင့် သေမတတ် ဖြစ်စေရန် လုံလောက်လုနီးပါး ဖြစ်သည်။

"ငါ ကိုယ်တိုင် အဲ့အကောင်ကို သွားသတ်မယ်"

ဖန်ယုဝေါ်သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် အေးဆေးတည်ငြိမ်သော အသံတစ်ခုသည် အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သွားစရာမလိုပါဘူး၊ ငါ ရောက်နေပြီ"

ဘမ်း

သံမဏိအရိုး မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ဌာနချုပ် တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။

ဤနေရာရှိ ကာကွယ်ရေးများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် အလွန်တင်းကျပ်သောကြောင့် ရွှယ်အန်းသည် အပေါ်ဘက် ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်လာချိန်....,

အစောင့်အရှောက် အများအပြားသည် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ချက်ချင်း ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

အဖြူရောင် ဓားအလင်းတန်းများသည် ကျိန်စာ အမှတ်အသားပါသော လေးမြှားများနှင့် ရောနှောကာ ရွှယ်အန်းထံသို့ ပျံသန်းလာကြသည်။

ရွှယါအန်းသည် လက်နောက်ပစ်လျက် တစ်လက်မမျှ မလှုပ်ဘဲ ရပ်နေသည်။

ထို တိုက်ခိုက်မှုများသည် တိတ်ဆိတ်စွာပင် အမှုန်အမွှားများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဖန်ယုဝေါ် နှင့် ကျိယင်းတို့သည် အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်ကာ တင်းမာသော မျက်နှာထားများဖြင့် ရွှယ်အန်းကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"မင်းကဘယ်သူလဲ၊ ဘာလို့ ငါ့ရဲ့ သံမဏိအရိုး မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ဆန့်ကျင်နေရတာလဲ"

ကျိယင်းက အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

ရွှယ်အန်းက ပြန်ဖြေသည်။

"မင်း အဲ့ဒါကို စီဟွာမြို့က အကြီးအကဲကို သွားမေးသင့်တယ်"

ကျိယင်းသည် ဒေါသထွက်လွန်းသောကြောင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းက အဲ့စီဟွာမြို့ရဲ့ မိန်းကလေးတွေဘက်က ရပ်တည်ပေးနေတာပေါ့၊ ကောင်းပြီလေ၊ ဒီနေ့ ငါ မင်းကို အရင်သတ်ပြီး ငါ့သားအတွက် လက်စားချေမယ်၊ ပြီးရင် အဲ့ဒီ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံးကိုဖမ်းပြီး ပြည်တန်ဆာတန်းကို ပို့ပစ်မယ်"

ထိုအချိန်တွင်၊ ရွှယ်အန်း၏ နောက်မှ မမြင်ရသော လေဓားတစ်စင်းသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ချဉ်းကပ်လာပြီး ရွှယ်အန်း၏ ခါးအောက်ပိုင်းကို ထိုးစိုက်ရန် အသင့်အနေအထားတွင် ရှိနေသည်။

ဤအရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နေသော ဖန်ယုဝေါ်သည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်သော အမူအရာတစ်ခု ပြသနေသည်။

သူသည် ဤ ခံစားချက်ကို အတော်လေး သဘောကျသည်။

သားကောင်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်၊ လေဓားဖြင့် ထိုးစိုက်ပြီး၊ တစ်စစီ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ကာ သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် သူ၏ ရှေ့မှ လူသည် သူ့မျိုးဆက်နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤသည်က ဖန်ယုဝေါ်၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ပိုမို တိုးပွားစေသည်။

သို့သော် သူ၏ လေဓားသည် ရွှယ်အန်း၏ အဝတ်အစားများကို ထိလုနီးပါး ဖြစ်သောအခါ...

ဖန်ယုဝေါ်သည် ရုတ်တရက်ပင် ပြင်းထန်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အန္တရာယ်အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင်...

သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ချိတ်ဆက်ထားသော ထိုလေဓားသည် မိုးခြိမ်းသံပမာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ဖန်ယုဝေါ်သည် တိုးညှင်းသော ညည်းသံတစ်ချက် ပြုလိုက်ပြီး ဒဏ်ရာ အနည်းငယ် ရရှိသွားခဲ့သည်။

သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သံမဏိ

အရိုး မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင် ကျိယင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါမျ တိုးထွက်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငရဲကို သွားစမ်း"

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် ကျိယင်းသည် သူ၏ အကျီလက်စကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မြပြာရောင် အလင်းတန်း တစ်ချက်သည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်း ပျံသန်းသွားပြီး၊ရွှယ်အန်းထံသို့ တည့်တည့် တိုးဝင်လာသည်။

၎င်း ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင်၊ အာကာသကြီးပင် ဖိသိပ်ခံနေရသကဲ့သို့ တဖျစ်ဖျစ် မြည်သံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဤလှုပ်ရှားမှုဖြစ်သော မြသားသစ်သားနတ်အလင်းတန်းသည် ကျိယင်း၏ အဓိက လက်နက် ဖြစ်သည်။

ထိုမျှသာမဟုတ်ပဲ...

ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်ခဲ့သော ဖန်ယုဝေါ်သည်လည်း ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ကောင်လေး၊ ငါ့ရဲ့ နောက်ထပ် ခုတ်ချက်တစ်ချက်ကို ခံယူလိုက်စမ်း"

သူပြောလိုက်သည်နှင့် မရေမတွက်နိုင်သော လေပြင်းများသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် စုစည်းလာပြီး ကောင်းကင်မှ တိမ်တိုက်များကိုလည်း ဆွဲငင်လိုက်ရာ ၎င်းတို့သည် မိုင်ပေါင်း ရာချီရှည်သော ဧရာမ ဓားအလင်းတန်းကြီး အဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပေါင်းစပ်သွားပြီး၊ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်း ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ဤ လူနှစ်ယောက်၏ ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မှုသည် သံမဏိ အရိုး မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ကြည့်ရှုနေသူ အားလုံးကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

ဘမ်း

နျူကလီးယား ဗုံးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲသည့်ပမာ နားကွဲလုမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဧရာမ မှိုပွင့်တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခုသည် ကောင်းကင်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ တက်လာသည်။

ပေါက်ကွဲမှုမှ လေလှိုင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ရိုက်ခတ်သွားပြီး မိုင်တစ်ရာ အတွင်းရှိ သစ်ပင်များ အားလုံးကို ချက်ချင်း ကျိုးပဲ့သွားစေသည်။

သူ သေသွားပြီလား

လူတိုင်း အနည်းငယ် သံသယဝင်သွားကြသည်။

သို့သော် ရလဒ်သည် လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်သွားသည်။

ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ယိုင်နဲ့သွားပြီး နောက်သို့ လွှင့်စင်သွားသည်။

ကျိယင်း နှင့် ဖန်ယုဝေါ်တို့ နှစ်ဦးလုံးသည် တိုက်ခိုက်မှု၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ရုန်းကန်နေရပြီး အရှက်တကွဲ ဆုတ်ခွာနေရသည်။

ထိုအခါ ဖုန်မှုန်များ ပြန်ကျသွားသောအခါ ရွှယ်အန်းသည် ဟင်းလင်းပြင်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်ရှိ လှောင်ပြုံးသည်ပင် မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။

"ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ကျင့်ကြံသူများ အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ရွှယ်အန်းသည်ကား ကျိယင်း နှင့် ဖန်ယာဝေါ်တို့ကို ကြည့်ကာ မထူးခြားသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက မင်းတို့ရဲ့ အစွမ်းအကုန်ပဲလား"

ကျိယင်းသည် ရွှယ်အန်းကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ နှလုံးသားသည် နားမလည်နိုင်သော တုန်လှုပ်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုလူ၏ စွမ်းအားသည် သူ၏ မျှော်မှန်းချက်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။

"အခု ငါ မင်းတို့ကို မေးမယ်၊ စီဟွာမြို့ကို ပစ်မှတ်ထားဖို့ ဘယ်သူ ညွှန်ကြားခဲ့တာလဲ

"

ရွှယ်အန်းက မေးလိုက်သည်။

"ဟက်၊ အဲ့ဒီမေးခွန်းကိုတော့ မင်း မြေအောက်ကမ္ဘာမှာရှိတဲ့ လုရိယွမ်ကို မေးဖို့ ယူသွားလိုက်"

ကျိယင်းက လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ထ သူ၏ မျက်လုံးထဲရှိ အလင်းရောင်သည် ပိုပြင်းထန်လာသည်။

"အချိန်စွမ်းအား"

ကျိယင်း၏ ရွှေအင်မော်တယ်နတ်ဘုရား စွမ်းရည်သည် အချိန်၏စွမ်းအား ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရား စွမ်းရည် တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဤအရာဖြင့် သူသည် သံမဏိ အရိုး မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုကျင့်ကြံသူများ အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး ရွှယ်အန်း သေမှာ သေချာပြီဟု ယုံကြည်လိုက်ကြသည်။

ခရက်...

ကောင်းကင်ယံရှိ ရွှယ်အန်းသည် တစ်စုံတစ်ခုဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသည့်ပမာ သူ၏ ဝတ်ရုံ အနားစသည်ပင် လေထဲတွင် တလူလူ လွင့်မနေတော့ပေ။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ဖန်ယုဝေါ်သည်လည်း လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"လေသတ်ဖြတ်ခြင်း"

ဖန်ယိဝေါ၏ ရွှေရောင် မသေမျိုး နတ်ဘုရား စွမ်းရည်သည်လည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

မြေကြီးကို တုန်ခါစေသော မုန်တိုင်းများ မဖြစ်ဘဲ မရေမတွက်နိုင်သော သေးငယ်သည့် လေဆင်နှာမောင်းများသည် ရွှယ်အန်း၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

သို့သော် ဤမပြောပလောက်ဟု ထင်ရသော လေဆင်နှာမောင်းများသည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ဤကဲ့သို့သော ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် မည်သူမျှ ဒဏ်ရာမရဘဲ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ကျိယင်း နှင့် ဖန်ယုဝေါ်တို့ သက်ပြင်းမချနိုင်မီမှာပင် ချည်နှောင်ခံထားရသော ရွှယ်အန်းသည် ရုတ်တရက် မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

ဘမ်း

တဖျစ်ဖျစ် မြည်သံနှင့်အတူ...

သူသည် မမြင်ရသော မှန်တစ်ချပ်ကို ခွဲလိုက်သည့်ပမာ ရွှယ်အန်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် ပုံမှန် အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

ထို့နောက် ရွှယ်အန်းသည် သူ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ လေဆင်နှာမောင်းများသည် အသိုက်ပြန်လာသော ပျံလွှားငှက်များကဲ့သို့ သူ၏ လက်ဖဝါးထံသို့ ပျံသန်းလာပြီး အဆက်မပြတ် စုစည်းလာသည်။

၎င်းတို့သည် လျင်မြန်စွာပင် ကောင်းကင်သို့ ထိလုနီးပါး ဧရာမ လေဆင်နှာမောင်းကြီး အဖြစ်သို့ ဖွဲ့စည်းသွားသည်။

ထို့နောက် ရွှယ်အန်းသည် သူ၏ လက်ကို ရုတ်တရက် ဆုပ်လိုက်သည်။

ဘမ်း

ဤ ကြီးမားပြီး အစွမ်းထက်သော လေဆင်နှာမောင်းကြီးသည် ရွှယ်အန်း၏ လက်ဗလာဖြင့် ကြိတ်ချေခံလိုက်ရပြီး ၎င်း တည်ရှိခဲ့ကြောင်း သက်သေအဖြစ် အစိမ်းရောင် မီးခိုးငွေ့ အမျှင်တန်းများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"မင်းက ဒါကို အချိန်ရဲ့ နတ်ဘုရား စွမ်းရည်လို့ ခေါ်တာလား"

ရွှယ်အန်းက သူ၏ လက်ဖြင့် ညွှန်ပြကယမေးလိုက်သည်။

"ကံတရား"

ကျိယင်းနှင့် ဖန်ယိဝေါ်တို့သည် အန္တရာယ်ကို ခံစားမိပြီး ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ရွှယ်အန်း၏ စကားသံနှင့်အတူ သူတို့ နှစ်ဦးလုံး နေရာတွင်ပင် တောင့်ခဲသွားကြသည်။

"ပြောင်းပြန်လှန်"

ဘမ်း

ကျိယင်း နှင့် ဖန်ယုဝေါ်တို့ နှစ်ဦးလုံး၏ မျက်လုံးများတွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများသည် လျင်မြန်စွာ အိုမင်းလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် သူတို့သည် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်မှ ခြောက်ကပ်နေသော အဘိုးအိုများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုမျှသာ မဟုတ်သေးပဲ အသက်ရှူချိန် အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်

ဂျီယင်း နှင့် ဖန်ယိဝေါတို့သည် ဆက်လက် မထိန်းထားနိုင်တော့ဘဲ အသံကျယ်ကြီးနှင့်အတူ ပြာမှုန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့၏ အသက်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်တို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဤအရာအားလုံးသည် အလွန် လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ရွှယ်အန်း ပေါ်လာချိန်မှစ၍ နှစ်ဦးသား သေဆုံးချိန်အထိ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် သောက်စာ အချိန်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် လူအများအပြား၏ စိတ်ထဲတွင် ဗလာဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ယခုလေးတင် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။

ရွှယ်အန်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ လက်လှမ်းလိုက်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသော ဝိညာဉ်အာရုံ နှစ်ခုကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

"ငါ့ကိုမသတ်ပါနဲ့"

ကျိယင်း၏ ဝိညာဉ်အာရုံသည် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်ကာ တောင်းပန်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ရွှယ်အန်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် မပြောင်းဘဲ သူတို့ နှစ်ယောက်လုံး၏ ဝိညာဉ်အာရုံများကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကြိတ်ချေပစ်လိုက်သည်။

တစ်ခဏအကြာတွင်...

ရွှယ်အန်းသည် သူတို့၏ ဝိညာဉ်အာရုံများ အတွင်းမှ မှတ်ဉာဏ်များထဲမှ သူ လိုအပ်သော အရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။

"အလယ်ပိုင်းဒေသ... သွေးပိုးအိမ်တောင်”