ခင်ဗျား ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ
Vol. 28 Ch. 411
ဘောင်းဘီမဝတ်သူသည် ယာဉ်ပျံကြီး၏ မာနာ မှော်အက္ခရာ ပုံစံကွက်မှ ထွက်လာပြီး ဆိုင်းဘုတ် တစ်ခု ကိုင်ကာ ပိုလီယိုနှင့် စကားပြော နေသော ရွှံ့ဗွက် မွန်းစတား တစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက် ရသည်။
ဆိုင်းဘုတ်တွင် စာလုံးများ ရေးသားထားသည်-
"ဘယ်သူမှဒီနာမည် မရှိဘူး" ကြေးစားစစ်သည်အဖွဲ့ကို မီးတောင်နက် မြို့ငယ်လေးမှ နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုပါသည်။ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ခရီးသွားလမ်းညွှန် ရွှံ့ဗွက် မွန်းစတားပါ။"
ဂိမ်းမာ အများစုသည် အဝေးရှိ မြို့ငယ်လေး၏ ဝင်ပေါက်ကို မြင်တွေ့ နေသော်လည်း ယာဉ်ပျံကြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လွတ်နေသော နေရာမှ မထွက်ခွာ ကြသေးပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဂိမ်းမာ တစ်ဦးချင်းစီ နေရာရွှေ့ပြောင်း ဝင်ပေါက်မှ ထွက်လာသောအခါ သူတို့၏ ရှေ့တွင် တဖျပ်ဖျပ် ပေါ်နေသော စနစ် အသိပေးချက် တစ်ခု ပေါ်ပေါက် လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်-
[ယာဉ်ပျံကြီး အနီးတစ်ဝိုက်မှ မထွက်ခွာသွားပါရန်။ အရှင်ရှားလော့ခ် ရောက်ရှိလာ နေပါသည်။]
ဂိမ်းမာ အများစုသည် အသိပေးချက်ကို မြင်ပြီးနောက် နေမြဲအတိုင်း ဆက်နေ ကြလိမ့်မည်။ လှည့်လည် သွားလာနေသော ဂိမ်းမာအနည်းငယ် မှာမူ အဝေးရှိ မြို့ငယ်လေးသို့ မသွားရ သေးသော်လည်း မလှုပ်ရှား နိုင်ကြတော့ပေ။
ရှားလော့ခ် ရောက်ရှိလာပြီး ဂိမ်းမာများကို ဇာတ်လမ်းပိုင်း အန်နီမေးရှင်း စနစ်ဖြင့် ချုပ်တည်း လိုက်သည်။
ဂိမ်းမာများသည် မာနာ မှော်အက္ခရာ ပုံစံကွက်မှ ဆက်တိုက် ပေါ်ထွက်လာကြပြီး ယာဉ်ပျံကြီး ပေါ်မှဆင်းကာ လွတ်နေသော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဇာတ်လမ်းပိုင်း အန်နီမေးရှင်း စနစ်သို့ ဝင်ရောက် သွားကြသည်။
ရှားလော့ခ်သည် ဇာတ်လမ်းပိုင်း အန်နီမေးရှင်းကို စတင်ရန် အလျင်မလိုခဲ့ပေ။ သူသည် ရွှံ့ဗွက် မွန်းစတားနှင့် စကားစမြည် ပြောဆိုပြီးနောက် သူ့ကို ပိုလီယိုနှင့် ကြက်ဥခေါင်းကို ဈေးဝယ်ထွက်ရန် ခေါ်ဆောင်သွား ခိုင်းလိုက်သည်။
"နေဦး၊ ဒါက အဖွဲ့ဝင် ၅,၀၀၀ ပါဝင်တဲ့ ဈေးဝယ်အုပ်စု မဟုတ်ဘူးလား။"
ရွှံ့ဗွက် မွန်းစတား ခရီးသွားလမ်းညွှန်သည် ကြောင် တစ်ကောင်နှင့် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းသော နဂါးနက် တစ်ကောင်သာ ဈေးဝယ်ထွက်မည်ကို ကြားရသောအခါ အံ့ဩသွားသည်။
"ခင်ဗျား အထင်မှားနေတယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်။ ကြောင်နက် တစ်ကောင်ရဲ့ ဝယ်ယူနိုင်စွမ်းကို ခင်ဗျား အထင်သေးတာကို ကျွန်တော် နားလည်ပေးနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက နဂါးနက် တစ်ကောင်ပဲ။ နဂါးနက်ကို သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက် ခိုင်းလိုက်ပါ။"
ကြက်ဥခေါင်းသည် သူ၏ ဝဖြိုးသောကိုယ်ကို လှုပ်ရှားကာ ခေါင်းမော့၍ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ ရွှံ့ဗွက် မွန်းစတားကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်၊ "ငါက တောင်တန်းများ၏ မဟာအရှင်၊ အေဇာရို့သ်၏ ကယ်တင်ရှင်၊ မီးတောင်နက်၏ မီးလျှံဘုရင်၊ စင်နားရီးယပ်စ်၏ စောင့်ရှောက်သူ၊ သွေးရွက်သင်္ဘော ဗိုလ်ချုပ်၊ နာရူ၏ စစ်သည်တော်၊ အာဒါ၏ လက်..."
ရှားလော့ခ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာမေးလိုက်သည်၊ "မင်း ဝါးခရက်ဖ်ကမ္ဘာ ကစားနေတာလား။ ဘယ်နယ်မြေလဲ။"
"ဘရုရဲ့ ဆာဗာနဲ့ပါ။ ကျွန်တော် အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်နေလို့ ရက်အနည်းငယ် ကမှ စကစား ဖြစ်တာ။ ကျွန်တော် ဖောက်သည်ဝန်ဆောင်မှု လုပ်နေတုန်း သူတို့ထဲက တစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ဂိမ်းအကောင့် တစ်ခု ပေးခဲ့တယ်လေ။ ကျွန်တော် ဟူဟူရန် ဆာဗာကို သွားမလို့ ရည်ရွယ်ခဲ့ပေမဲ့ ဆွေးနွေးချက် ဖိုရမ်အရ အဲ့ဒါက ရံဖန်ရံခါမှ ဝင်ကစားတဲ့ ဂိမ်းမာတွေ အတွက် ပထမဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်နေတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် မသွားခဲ့ဘူး။" ကြက်ဥခေါင်းက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ရှားလော့ခ် ခေါင်းညိတ်ကာ ပါးစပ် အဟောင်းသား ဖြစ်နေသော ခရီးသွားလမ်းညွှန်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်၊ "ခင်ဗျားကြားတဲ့ အတိုင်းပဲ၊ နဂါးနက် တစ်ကောင်ရဲ့ ဝယ်ယူနိုင်စွမ်းကို ခင်ဗျား သံသယဝင်လို့ မရဘူး၊ အထူးသဖြင့် သူ့ရဲ့ ခမ်းနားတဲ့ ဘွဲ့အမည်တွေနဲ့ ဆိုရင်ပေါ့။ သူတို့ကို ချက်ချင်း ဈေးဝယ် ထွက်ဖို့ ခေါ်သွားလိုက်ပါ။"
ရွှံ့ဗွက် မွန်းစတားသည် ရှားလော့ခ်၏ စကားများကြောင့် ယုံကြည်သွားပြီး ပိုလီယိုနှင့် ကြက်ဥခေါင်းကို အဝေးရှိ မြို့ငယ်လေး၏ ဈေးဝယ် ရပ်ကွက်သို့ ခေါ်ဆောင် သွားခဲ့သည်။
ရှားလော့ခ်သည် ဂိမ်းမာများ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ သူ၏ လက်များကို ဆန့်တန်းရင်း ပြောလိုက်သည်၊ "ထာဝရတိုင်းပြည်၏ စစ်သည်တော်တို့။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ အကျပ်အတည်းကို ငါတို့ ဖြေရှင်းပေးရမယ်။ ဒီဧရိယာကို ဗွိုင့်ဒ်စစ်တပ်က ညစ်ညမ်း စေတာကို ငါ ခံစားမိပြီး စာရိတ္တပျက်ပြားတဲ့ အနံ့အသက်ကိုလည်း ရနေတယ်။ ငါတို့ ဒေသခံ နေထိုင်သူတွေကို မကယ်တင်ဘူး ဆိုရင် သူတို့ ပျက်စီး ဆုံးရှုံးခြင်းနဲ့ ကြုံတွေ့ ရလိမ့်မယ်။ စစ်သည်တော်တို့။ အမြန်ဆုံး ငါတို့ရဲ့ ရှေ့တန်းစခန်းကို တည်ဆောက်ကြ။ ငါတို့ ရက်အနည်းငယ် အတွင်း မီးတောင်နက်ဆီကို စူးစမ်း ရှာဖွေဖို့ ထွက်ခွာကြမယ်။ ဒီအချိန် အတောအတွင်းမှာ မင်းတို့ရဲ့ ရှိသမျှ နည်းလမ်း အားလုံးနဲ့ တတ်နိုင်သမျှ သတင်း အချက်အလက်တွေ များများ ရှာဖွေကြ။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ကုန်သည်အဖွဲ့အပေါ် တိုက်ခိုက်မှုရဲ့ နောက်ကွယ်က အမှန်တရားကို ရှာဖွေကြတော့။"
ဂိမ်းမာများ ရှေ့တွင် မစ်ရှင် တစ်ခု ပေါ်လာသည်-
[မစ်ရှင်ခေါင်းစဉ်- မီးတောင်နက်၏ အဝေးရှိ မြို့ငယ်လေးကို စုံစမ်း စစ်ဆေးပါ
မစ်ရှင်ဖော်ပြချက်- အဝေးရှိ မြို့ငယ်လေးသည် အန္တရာယ် ကျရောက်နေပြီး သူတို့၏ ငြိမ်းချမ်းသော ဘဝသည် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့၏ ကုန်တန်းသည် ခိုးယူခံခဲ့ရပြီး ဗွိုင့်ဒ်စစ်တပ်က ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေ မြင့်မားသည်။ ငါတို့ အမှန်တရားကို ရှာဖွေ ရမည်။
မစ်ရှင် ရည်မှန်းချက်- အဝေးရှိ မြို့ငယ်လေးကို စုံစမ်း စစ်ဆေးပြီး အချက်အလက် ရှိသော သတ္တဝါများကို ရှာဖွေပါ။ တတ်နိုင်သမျှ ထောက်လှမ်းရေး အချက်အလက်များ စုဆောင်းပါ။
မစ်ရှင်ဆုလာဘ်- အသုံးဝင်သော အချက်အလက် တစ်ခုစီကို သက်ဆိုင်ရာ ဂုဏ်သတင်း ရမှတ်များနှင့် ဂိမ်းငွေကြေး တို့ဖြင့် လဲလှယ် နိုင်ပါသည်။]
မစ်ရှင်ဆုလာဘ်မှာ မရှင်းလင်း သော်လည်း မစ်ရှင်သည် အရေးပါသော ဇာတ်လမ်းပိုင်း တစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သည်။ ဤမီးတောင်နက်သည် အဝေးမှ ကြည့်လျှင်ပင် ခံ့ညားလှသည်။ မီးတောင်ရှေ့မှ မြို့ငယ်လေး နှင့်အတူ ဇာတ်လမ်းပိုင်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းမည်မှာ သေချာသည်။
အဝေးရှိ မြို့ငယ်လေးသို့ ဝင်ရောက် ပြီးနောက် ဂိမ်းမာများသည် အခြားတာဝန် တစ်ခုကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင် ရမည် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဆိုက်ကပ် ထားသော ယာဉ်ပျံကြီးကို ကာကွယ်ရန် ယာယီရှေ့တန်းစခန်း တစ်ခု တည်ဆောက် ရပေမည်။
ဤသည်မှာ ဗွိုင့်ဒ်စစ်တပ်က ညစ်ညမ်းစေခဲ့သော မြေ ဖြစ်သည်။
...
အဝေးရှိ မြို့ငယ်လေးသည် မီးတောင်နက် အောက်ရှိ ခရီးသွား အပန်းဖြေစခန်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။ မီးတောင်သည် အကြိမ် အနည်းငယ် ပေါက်ကွဲပြီး ချော်ရည်များ မီတာ ဒါဇင်ပေါင်း များစွာ အထိ ပန်းထွက်သော်လည်း မြို့သူမြို့သားများသည် စိတ်အေးလက်အေး ငြိမ်းချမ်းသော ဘဝဖြင့် နေထိုင်နိုင်ကြသည်။
"ဖောင်း။"
၎င်းသည် အဝေးရှိ မီးတောင်၏ ပေါက်ကွဲမှု တစ်ခု ဖြစ်သည်။
မီးတောင် ပေါက်ကွဲနေစဉ် ဂနိုမ်းအဖိုးအို တစ်ဦး ယိမ်းထိုးကုလားထိုင်တွင် ထိုင်ကာ သူ၏ နေ့လည်ခင်း လက်ဖက်ရည်ကို သောက်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်၊ "ငြိမ်းချမ်းတဲ့ နေ့တစ်နေ့ပါလား..."
ဤသည်မှာ အဝေးရှိ မြို့ငယ်လေး၏ တပ်စောင့်ဝင်ပေါက် အပြင်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။ အညိုရောင် ဝတ်စုံနှင့် ကောင်းဘွိုင် ဦးထုပ် ဆောင်းထားသော အရပ်ရှည်ရှည် အော့ခ် တစ်ဦး တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်လာခဲ့သည်။
"မစ္စတာချယ်ရီ၊ ကျွန်တော်တို့ ခင်ဗျားရဲ့ ကိုယ်ရေး ရာဇဝင်ကို တွေ့ပြီးပါပြီ။ ဒါက ကျွန်တော်တို့ တပ်စောင့်အဖွဲ့ရဲ့ လိုအပ်ချက်နဲ့ ကိုက်ညီပါတယ်။ ကျွန်တော် သိပ်နားမလည်တာက..." ချယ်ရီနှင့် တူညီသော ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း ချယ်ရီထက် အလှဆင် ပစ္စည်းများ ပိုမို ပါဝင်သော ဂနိုမ်း စစ်ဆေးရေးမှူး တစ်ဦးက ပြောသည်၊ "ခင်ဗျား ဘာလို့ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကနေ နုတ်ထွက် ခဲ့တာလဲ၊ ဒါက,ကြီးမားတဲ့ ဒန်ဂျင် တစ်ခုပဲလေ။"
"ကျွန်တော် သူငယ်ချင်းကောင်း တစ်ယောက်ရဲ့ လိမ်လည် လှည့်ဖြားမှုကို ခံခဲ့ရပြီး ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို ထိခိုက်စေတဲ့ အရာတွေ လုပ်ခဲ့မိတယ်လေ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အပြစ်ရှိစိတ်ကြောင့် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကနေ ထွက်ခွာခဲ့တာပါ။" ချယ်ရီ ဘာမှ မဖုံးကွယ်ဘဲ အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။
ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ တပ်စောင့်ဗိုလ်ကြီး ချယ်ရီသည် ပျော်ရွှင်ပြီး ပြည့်စုံသော ဘဝဖြင့် နေထိုင်ခဲ့သည်။ ထာဝရတိုင်းပြည်၏ ဂိမ်းမာများ ပြစ်မှုများ ကျူးလွန်ပြီး သူ၏ အလုပ်ဝန်ပိမှုကို တိုးမြှင့် စေသော်လည်း သူတို့သည် သူ၏ အလုပ်၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် မိမိကိုယ်မိမိ သတ်သေခဲ့သော ဘွန်းက သူ့ကို ထာဝရတိုင်းပြည် အကြောင်းကို စုံစမ်း စစ်ဆေးပေးရန် တောင်းဆို ခဲ့သည်။ ထာဝရတိုင်းပြည်သည် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို မည်သည့် အန္တရာယ်မှ မပေးလိုကြောင်း သူ သက်သေ အထောက်အထားများ ရှာဖွေ တွေ့ရှိခဲ့သည်။
အိုဂါခံတပ်ရှိ အိုဂါများသည် မော်ဂန်နှင့် ပူးပေါင်းကာ ထာဝရတိုင်းပြည်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြံစည် ခဲ့ကြသည်။ ဘွန်းသည်လည်း ကုန်သည်မဟာမိတ် အဖွဲ့နှင့် ပူးပေါင်းကာ ထာဝရတိုင်းပြည်ကို အပုပ်ချပြီး အားနည်းစေရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ထာဝရတိုင်းပြည်ကို မော်ဂန်နှင့် ဒန်ဂျင်စစ်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်စေရန် ကြံစည် ခဲ့သည်။
ကုန်သည်မဟာမိတ် အဖွဲ့သည် ကြားနေရပ်တည်ချက် ရှိရမည် ဖြစ်သော်လည်း ဤသို့သော အရှုပ်တော်ပုံဖြင့် အမည်းစက် စွန်းထင်း ခဲ့ရသည်။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ဒန်ဂျင်အရှင် နီကိုလပ်စ်သည် အချက်အလက်များကို အသေးစိတ် တင်ပြခဲ့ပြီး ကုန်သည်မဟာမိတ် အဖွဲ့ကို လှုပ်ခတ်စေခဲ့သော အကျိုးဆက် တုံ့ပြန်မှုများ ဆက်တိုက် ဖန်တီး ခဲ့သည်။
အမှန်တရား အများစုမှာ ဘွန်း၏ သေဆုံးမှု နှင့်အတူ မြှုပ်နှံ ခံခဲ့ရသည်။
ချယ်ရီ အလွန် စိတ်ထိခိုက်မိခဲ့သည်။ သူ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို သစ္စာစောင့်သိ သော်လည်း ကုန်သည်မဟာမိတ် အဖွဲ့၏ စည်းမျဉ်းများကို ချိုးဖောက် ခဲ့သည်။ နီကိုလပ်စ် သူ့ကို အပြစ်ပေးမည် မဟုတ်လျှင်ပင် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့တွင် နေထိုင်ရန် သူ၌ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ လိပ်ပြာလုံမှုနှင့် သတ္တိ မရှိခဲ့ပေ။ သူ အလုပ်မှ နုတ်ထွက် ပြီးနောက် သူသည် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့နှင့် ထာဝရတိုင်းပြည်တို့နှင့် ဝေးကွာသော မီးတောင်နက်သို့ ရောက်ရှိ လာခဲ့သည်။
ချယ်ရီ အဝေးရှိ မြို့ငယ်လေး၏ စစ်ဆေးရေးမှူးကို မပြောပြခဲ့သော အခြား အကြောင်းရင်း တစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။ သူသည် အစိမ်းရောင် သင်္ကေတများ ပါသော ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများနှင့် ထပ်မပတ်သက် လိုခဲ့ပေ။
သူ၏ စပ်စုစိတ်ကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် သူ စိတ်သက်သာရာ ရနေခဲ့သည်။
"ကောင်းပြီလေ၊ အဲ့လိုလုပ်ဖို့ မလိုအပ်ဘူးလို့ ထင်ပေမဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကျွန်တော် လေးစားပါတယ်။ ခင်ဗျား ဒီမှာ ပျော်ရွှင်စွာ အလုပ်,လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်တယ်။" စစ်ဆေးရေးမှူးက ချယ်ရီ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော် အဝေးရှိ မြို့ငယ်လေးကို ဂရုစိုက်ပါ့မယ်။" ချယ်ရီက ရိုးသားစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
သူ ငြိမ်းချမ်းသော အဝေးရှိ မြို့ငယ်လေးကို ကြည့်ကာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်း လိုက်သည်။ သူသည် ယနေ့မှစ၍ သူ၏ ဘဝခရီးစဉ်၏ အဆင့်သစ် တစ်ခုကို စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဒုက္ခများကို နှုတ်ဆက်လိုက်လေပြီ။
သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် အစိမ်းရောင် သင်္ကေတများ ပါသော ဂိုဘလင်အနည်းငယ် သူ၏ ရှေ့တွင် လမ်းလျှောက်လာနေ ကြသည်။ ချယ်ရီ သူတို့ကို မြင်ပြီး သူတို့လည်း ချယ်ရီကို မြင်ကြသည်။ ဂိုဘလင် တစ်ဦးက အော်ပြောလိုက်သည်၊ "ဘုရားရေ။ သူက ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ တပ်စောင့်ဗိုလ်ကြီး ချယ်ရီ မဟုတ်ဘူးလား။ သူ ဘာလို့ ဒီမှာ ရောက်နေတာလဲ။"
"ပိုစ့် တစ်ခု တင်လိုက်တော့။ ငါ့ရဲ့ အတွေ့အကြုံရမှတ်တွေ ရယူနေတာ။"
"ခွေး*သား၊ အခုချက်ချင်း မတင်နဲ့ဦး။ ငါ့ မင်းအစားပိုစ့် တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်မယ်။"
ဂိုဘလင်များ အော်ဟစ် ကြတော့သည်။
...
အဝေးရှိ မြို့ငယ်လေး တပ်စောင့် ရုံးခန်းတွင်။
ချယ်ရီသည် ယိုယွင်းနေသော စားပွဲ တစ်ခု နောက်တွင် ထိုင်နေစဉ် အပြင်ဘက်တွင် လူတန်းရှည်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သူတို့သည် ခေါင်းပေါ်တွင် အစိမ်းရောင် သင်္ကေတများ ပါသော ဂိမ်းမာများ ဖြစ်ကြသည်။ အကြောင်း အချို့ကြောင့် သူတို့သည် အချက်အလက်များ တောင်းခံရန် ဤနေရာတွင် တန်းစီ နေကြသည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ သူတို့ အမှန်အတိုင်း ပြောနေကြခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် ပြစ်မှုများ တိုင်ကြားရန် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိ လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။
"ခင်ဗျား ဘာလို့ အဝေးရှိ မြို့ငယ်လေးမှာ ရောက်နေတာလဲ။" ဂိမ်းမာ တစ်ဦး ထိုင်ချကာ ပြစ်မှုများ တိုင်ကြားရန် အလှည့်ကျသောအခါ ချယ်ရီကို မေးလိုက်သည်။
"ခင်ဗျား မေးခွန်းတွေ မေးဖို့ ဒီကိုရောက်နေတာ ဆိုရင် အခုချက်ချင်း အပြင်ထွက်သွားပါ။ ခင်ဗျား ပြစ်မှုတွေ တိုင်ကြားဖို့ ဒီကိုရောက်နေတာ မှန်ရင် မြန်မြန် လုပ်ပါ။"
ချယ်ရီ စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ၎င်းကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် မကြောက်ရွံ့ခဲ့ပေ။
"ကျွန်တော် ပြစ်မှုတွေ တိုင်ကြားဖို့ ဒီကို ရောက်နေတာပါ။ ဗွိုင့်ဒ်စစ်တပ်က ဒီနေရာကို ဖျက်ဆီး နေတယ်။ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အဆုံးသတ် ရောက်လာ တော့မယ်။ ကျွန်တော့်ကို ပြောပြပါလား၊ ခင်ဗျား ဘာလို့ ဒီမှာ ရောက်နေတာလဲ။"
"နောက်တစ်ယောက်။" ချယ်ရီက စိတ်ခံစားချက်မဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။
တန်းစီနေသော ဂိမ်းမာများ ပျာယာခတ်နေသော ဂိမ်းမာကို ဆွဲထုတ် သွားကြသည်။ တန်းစီနေသော ဂိမ်းမာ နောက်တစ်ယောက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထိုင်ချကာ ချယ်ရီကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်၊ "ခင်ဗျား ဘာလို့ အဝေးရှိ မြို့ငယ်လေးမှာ ရောက်နေ တာလဲ။"