မီးတောင်နက် စူးစမ်း ရှာဖွေရေး ခရီးစဉ်

ဆိုင်ရှင် မရပ်မနား စကားပြောနေစဉ် ဘေးမှ ကြည့်ရှုသူ တစ်ဦးက အော်ဟစ် လိုက်သည်၊ "ငါတို့ကို ဝင်ခွင့်ပေး။ ငါတို့ကို ဝင်ခွင့်ပေး။ ငါတို့က ပါဝင် ပတ်သက်သူတွေပါ။"

ချယ်ရီသည် လက်ဖက်ရည် ဆိုင်ပိုင်ရှင် ဖြစ်သော မျက်မြင်သက်သေ၏ ထွက်ဆိုချက်ကို မှတ်တမ်း တင်နေစဉ် ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံ တစ်ခု ကြားလိုက် ရသည်။ သူ မျက်မှောင် ကြုတ်လိုက်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် ထာဝရတိုင်းပြည်မှ နိုင်ငံသားများ အုပ်စု တစ်စုထံမှ ဖြစ်သည်။

တပ်စောင့် တစ်ဦး သူတို့ ထံသို့ လျှောက်သွားကာ မေးလိုက်သည်၊ "ခင်ဗျားတို့က ပါဝင် ပတ်သက်သူတွေလား။ ဘာ ပါဝင် ပတ်သက်သူတွေလဲ။"

"ငါတို့ ပေါက်ကွဲမှု ထဲမှာ သေဆုံးခဲ့ကြတာ။ ဒါက ဂနိုမ်း အကြမ်းဖက်သမား တစ်ယောက်ပဲ။ ဒီနောက်ကွယ်မှာ ပူးပေါင်းကြံစည်မှု တစ်ခု ရှိရမယ်။" ဂနိုင်သားက ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြော လိုက်သည်။

...

"ချယ်ရီ။ အချိန် မရှိတော့ဘူး၊။ ချယ်ရီ၊ အချိန် မရှိတော့ဘူး၊။ စာ။ စာကိုရှာ။"

ပုံရိပ်များ တွင် အနီရင့်ရောင် အသားအရောင် ရှိသော ဂနိုမ်း တစ်ဦး ပေါက်ကွဲခြင်း မပြုမီ အော်ပြော လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပုံရိပ်များ ရပ်တန့်သွားသည်။

"အရှင်ရှားလော့ခ်၊ ဒီအဖြစ်အပျက်က မရိုးရှင်းဘူး။"

ရှားလော့ခ် ပုံရိပ်များ ကို ပြန်လည် ဖွင့်ကြည့်နေစဉ် ဘရုက ပြောလိုက်သည်၊ "သူတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေတဲ့ ဗုံးခွဲသမားတွေကို သုံးနေတယ်။ ကျွန်တော်တို့ တခြားတစ်ဖက်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို မသိသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို ဆန့်ကျင်နေတာတော့ သေချာတယ်။ သူတို့က အမှောင်ထဲမှာ ရှိနေတာကြောင့် ကျွန်တော်တို့ အတွက် မကောင်းဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို တိုက်ခိုက်ပြီး မဟာဗျူဟာကျတဲ့ နေရာ တစ်ခု ကို ခြေကုပ်ရယူထားဖို့ အကြံပြုပါတယ်။"

"ငါ့မှာ မင်းနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် အမြင် တစ်ခု ရှိတယ်။ ပုံရိပ်တွေအရ ဂနိုမ်းက,ကျိန်စာ ဒါမှမဟုတ် အချိန်ဆွဲ နှောင့်နှေးထားတဲ့ မာနာစွမ်းရည်ရဲ့ သက်ရောက်မှု ခံခဲ့ရပြီး ဂိမ်းမာတွေက သူနဲ့ မတော်တဆ တွေ့ဆုံခဲ့ကြတာ သက်သက်ပဲ။" ရှားလော့ခ်က ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့လိုလား။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့က နောက်ထပ် ဘေးအန္တရာယ် တစ်ခု ကနေ လွတ်မြောက်သွားတာ ကံသီတာပဲ။ ဒီကိစ္စက ချယ်ရီနဲ့ ပတ်သက် နေလောက်တယ်။ သူ့ ရန်သူ ဖြစ်နိုင်မလား။" ဘရုက စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။

"ငါ မသိဘူး။ ငါတို့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို စောင့်ကြည့်ပြီး အဲ့ဒီ တပ်စောင့်တွေကို ကိုင်တွယ် ခိုင်းလိုက်မယ်။ မနက်ဖြန် မီးတောင်နက်ကို သွားဖို့ ပြင်ဆင်ထားလိုက်။ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတဲ့ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သူ အားလုံးကို ရှာဖွေ။ သယ်ယူ ပို့ဆောင်ခြင်း မပြုရသေးတဲ့ ဒန်ဂျင်အမြုတေကိုလည်း မမေ့နဲ့။" ရှားလော့ခ်က ဘရုကို သတိပေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုး နားလည်ပါပြီ အရှင်ရှားလော့ခ်။"

...

လီလိုသည် ရဲတိုက်တွင် ထိုင်ကာ ထွက်ပြေးနေသော လူသား သူရဲကောင်း အနည်းငယ်ကို ကြည့်ရှု နေသည်။ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့မှ ဂိမ်းမာအုပ်စု တစ်စုသည် ဝင်ပေါက်တွင် ရပ်ကာ ထွက်ခွာသွားသော သူရဲကောင်းများကို ကြည့်နေကြသည်။

လူဆိုးလေး ကဲ့သို့သော ဂိမ်းမာ အနည်းငယ် အတူ လိုက်ပါ ချင်ကြသော်လည်း လီလို၏ လွှမ်းမိုးနိုင်သော ဩဇာအရှိန်အဝါကြောင့် ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့ရှိ ဂိမ်းမာများ၏ မာနာစွမ်းရည်သည် လီလိုထံမှ လာသောကြောင့် သူမ သူတို့ကို ထိန်းချုပ် နိုင်ခဲ့သည်။

"မြို့စားကတော် လီလို၊ ခင်ဗျား အခုလုပ်ရပ်ရဲ့ အကျိုးဆက်တွေကို သိလား။ ကျွန်တော် ယော့ခ်နယ်စားကြီး အကြောင်း ကြားဖူးတယ်၊ သူက ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်တဲ့ အရှင်အုပ်ချုပ်သူ တစ်ယောက်ပဲ။ သူက သူ့ ရည်မှန်းချက်တွေ အောင်မြင်ဖို့ ဘာမဆို လုပ်လိမ့်မယ်။ သူအဲ့ဒီ သူရဲကောင်းတွေကို ဘာလို့ စေလွှတ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် မသိပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ ရန်လိုမုန်းတီးမှု မပြသခင် သူတို့နဲ့ အရင် ညှိနှိုင်းသင့်တယ်။" လန်ဆလော့က လီလို ရှေ့တွင် ရပ်ကာ အကြံပြု လိုက်သည်။

"ဆာလန်ဆလော့၊ ခင်ဗျား ပဋိပက္ခအတွင်းမှာ မရှိခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ အဲ့ဒီ သူရဲကောင်းတွေဘက်က အရင်ဆုံး စတိုက်ခိုက်ခဲ့တာ၊ ငါတို့က ငါတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ချုပ်တည်းထား ခဲ့ရတယ်။" ဘော့စ်အကြီးက ဘေးမှ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ သူတို့ကို မထိခိုက်စေခဲ့ဘူး။ သူတို့ ဘာမှ မဖြစ်ဘဲ ထွက်ခွာသွားရတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။" ဒုတိယဘော့စ်က မှော်ဖန်လုံးရှိ ပုံရိပ်များ ကို ညွှန်ပြ လိုက်သည်။ ထွက်ပြေးနေသော သူရဲကောင်းများသည် သူတို့၏ အတွင်းခံများဖြင့် သာရှိနေသည်။

"ဒါက ဘာမှ မဖြစ်တာနဲ့ မဆိုင်ဘူး..."

လန်ဆလော့ ခဏ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး မည်သို့ ပြောရမည်ကို မသိဖြစ်နေသည်။

"စားချိန်လား။" ဝတုတ်အိုတာကု ဘေးတွင် ရပ်ကာ သူ၏ အစ်ကို နှစ်ယောက်ကို စိုက်ကြည့် နေသည်။

"နေဦး၊ မင်း ခုနက ဆာလန်ဆလော့လို့ ပြောခဲ့တာလား။" ဒုတိယဘော့စ်က သူ၏ ညီလေးကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ ထိုအစား သူ ဘော့စ်အကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။" ဘော့စ်အကြီးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ နားလည်မှု အရ လန်ဆလော့ကို ဆာ တပ်ခေါ်လို့ မရဘူး၊ ဘာလို့ လဲဆိုတော့ မြေရှင်ပဒေသရာဇ် စနစ် မရှိလို့ပဲ။ အရှင်ရှားလော့ခ်က ငါတို့ကို အရင်က သင်ပေးခဲ့တယ်လေ။ မင်း မေ့သွားပြီလား။"

"ဒါပေမဲ့ ငါ စာအုပ်တချို့ ဖတ်ခဲ့တယ်၊ သူတို့က ဒီမှာဆာ၊ ဟိုမှာဆာလို့ ရေးထားတယ်။ သူရဲကောင်း တစ်ယောက်ကို ဆာလို့ ခေါ်မရဘူးလား။"

"ဒါက မတူဘူး။ သဘောတရား နှစ်ခုက မတူဘူး။"

"ဂိမ်းမာ အများကြီးက သူ့ကို ဆာလန်ဆလော့လို့ ခေါ်ခဲ့တယ်။ ထို့အပြင် ဆာလန်ဆလော့ကလည်း သူ့ကို ခေါ်တဲ့ ပုံစံကို မပြောင်းလဲ ခိုင်းခဲ့ဘူး။"

"ဒါက သူ့မာနကြောင့်ပဲ။"

ဘော့စ်အကြီးနှင့် ဒုတိယဘော့စ်တို့သည် လန်ဆလော့ကို မည်သို့ ခေါ်ဝေါ် ရမည်ကို ငြင်းခုံ နေကြစဉ် လီလို သူမ၏ မာနာစွမ်းရည်ကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မှော်ဖန်လုံးရှိ ပုံရိပ်များ ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့သည်။

ဘော့စ်အကြီးနှင့် ဒုတိယဘော့စ်တို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ဘေးတွင် ရပ်ကာ လီလို စကား စပြောရန် စောင့်ဆိုင်း နေကြသည်။

"လန်ဆလော့၊ ယော့ခ်နယ်စားကြီးက ငါတို့ကို တိုက်ခိုက် မှာလား။" လီလိုက မေးလိုက်သည်။

"မြို့စားကတော် လီလို၊ ယော့ခ်နယ်စားကြီးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ကျွန်တော်တို့ ခုခံဖို့ ကြိုပြင်ဆင်ထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ။"

လန်ဆလော့ အဖြေ အလွန် ရှင်းလင်းခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ ငါတို့ နိုင်ငံသားတွေကို တိုက်ပွဲ အတွက် ပြင်ဆင် ခိုင်းလိုက်ပါ။" လီလိုက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်၊ "ရှင်တို့ အားလုံး ထွက်ခွာလို့ ရပြီ။"

လန်ဆလော့ မှင်သက်သွား သော်လည်း ဟမ်းစတား သုံးကောင် နောက်သို့ လိုက်ပါ သွားခဲ့သည်။

မြို့စားကတော် လီလို ကဲ့သို့ပင် ထိုဟမ်းစတား သုံးကောင်သည် သူနှင့် တူညီသော စိတ်ဖိစီးမှု မရှိ နေခဲ့ကြပေ။

လန်ဆလော့သည် ဗစ်တိုးရီးယားမြို့၏ နိုင်ငံသားများ အံ့ဩဖွယ်ရာ ပြန်လည် ရှင်သန်နိုင်စွမ်း ရှိကြောင်း သိရှိခဲ့သော်လည်း ဤစွမ်းရည်တွင် ကန့်သတ်ချက် ရှိနိုင်သလော။ ယော့ခ်နယ်စားကြီး၏ ကြီးမားသော စစ်တပ်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အကန့်အသတ်မဲ့ ပြန်လည် ရှင်သန်မှုများ ရှိလျှင်ပင် သူတို့ မည်မျှ ကြာအောင် ခံနိုင်ရည် ရှိမည်နည်း။

လန်ဆလော့သည် ဤအကျိုးဆက်များကြောင့် ဗစ်တိုးရီးယားမြို့နှင့် ယော့ခ်နယ်စားကြီးတို့ စစ်ပွဲဖြစ်ပွား လာမည်ကို မလိုလားခဲ့ပေ။ ယော့ခ်နယ်စားကြီးသည် တစ်ဦး တည်းသော အရှင်အုပ်ချုပ်သူ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သူသာ ဘုရင်ထံမှ အကူအညီ တောင်းခံခဲ့လျှင်...

လန်ဆလော့ ခေါင်းခါ လိုက်သည်။ အနာဂတ် အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်ရန် မလိုအပ်ပေ။ သူ၏ လက်ရှိ တာဝန်များကို ကိုင်တွယ်ခြင်းက သူ့ အတွက် ပိုကောင်းသည်။

လန်ဆလော့ နေ့စဉ် ပျော်ရွှင်နေသော ဂိမ်းမာများ ထံသို့ လျှောက်သွား လိုက်သည်။ သူတို့ ကြည့်ရတာ စိုးရိမ်ပူပန်မှု မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ လန်ဆလော့ သူတို့၏ လေ့ကျင့်ရေး ဝန်ပိမှုကို တိုးမြှင့် တော့မည်။

...

မီးတောင်နက်၏ တောင်ခြေရင်းတွင်။

"ဒါက ကျော်ကြားတဲ့ မီးတောင်နက်ပဲ။" ရွှံ့ဗွက် မွန်းစတား ခရီးသွား လမ်းညွှန်က ကြက်ဥခေါင်းနှင့် ပိုလီယိုကို ပြောလိုက်သည်။

ရွှံ့ဗွက် မွန်းစတား နောက်တွင် မီးတောင်နက်သည် ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲပြီး မြေကြီး စတင် တုန်ခါလာသည်။

ကြက်ဥခေါင်းနှင့် ပိုလီယိုနောက်တွင် စကားပြောဆိုနေသော ဂိမ်းမာ ထောင်ပေါင်း များစွာ ရှိနေသည်။

ကြက်ဥခေါင်းက သူတို့သည် သူ၏ ကိုယ်ရံတော်များ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။

ရွှံ့ဗွက် မွန်းစတား လိမ်လည်မှု တိုင်ကြားချင်သော်လည်း နဂါးနက်က သူ့ကို သေအောင် ရိုက်နှက်မည်ကိုလည်း စိုးရိမ် နေခဲ့သည်။ သူ နဂါးနက် ခရီးသွား တစ်ဦး တစ်ခါမှ မရခဲ့ဖူးပေ။ နဂါးများသည် သူတို့၏ အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ ပျံသန်းနိုင်ခြင်း မရှိသလော။

ရွှံ့ဗွက် မွန်းစတား ခရီးသွား လမ်းညွှန်က ကြက်ဥခေါင်း၊ ပိုလီယိုနှင့် ဂိမ်းမာ အုပ်စုကို သူတို့၏ မီးတောင်နက် စူးစမ်း ရှာဖွေရေး ခရီးစဉ်သို့ ခေါ်ဆောင် သွားခဲ့သည်။