ချယ်ရီ၏ ခန့်မှန်းချက်

ယော့ခ်နယ်စားကြီး သည် ဗစ်တိုးရီးယားမြို့၏ နိုင်ငံသား အားလုံးကို ကျွန်ပြု ချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့နှင့် သူ၏ သဘောတူညီချက်ကြောင့် ထိုသို့ မလုပ်နိုင် ခဲ့ပေ။

ဗစ်တိုးရီးယားမြို့၏ ခေါင်းဆောင်၊ ယော့ခ်နယ်စားကြီးက မြို့တော်ဝန်ဟု ရည်ညွှန်းခဲ့သူမှာ မြို့စားကတော် လီလို ဖြစ်သည်။ ဘွဲ့အမည် တရားဝင်ခြင်း ရှိ၊မရှိကို ဆွေးနွေးမည် မဟုတ်ပေ။ မြေရှင် တစ်ဦး အပေါ် အကြမ်းဖက်မှု ပြုလုပ်ခြင်းသည် ကောလာဟလများ ဖြစ်ပေါ် စေလိမ့်မည်။

စစ်ကြေညာခြင်းနှင့် သူ၏ အပေါ် ပိတ်ဆို့ အရေးယူမှုများ အတွက် အမျိုးမျိုးသော အကြောင်းပြချက်များ ရှိရလိမ့်မည်။

ယော့ခ်နယ်စားကြီး ပိတ်ဆို့ အရေးယူခြင်းသာ မခံရ စေလိုသောကြောင့် ဗစ်တိုးရီးယားမြို့အပေါ် စစ်ကြေညာရန် ခိုင်လုံသည့် အကြောင်းပြချက် တစ်ခု လိုအပ် ခဲ့သည်။

အရှက်ရစေခြင်းသည် စစ်ပွဲစတင်ရန် အတွက် သင့်တော်သော အကြောင်းရင်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ အားလုံး ထွက်ခွာလို့ ရပြီ။ ငါ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့ကို ဒီအတိုင်း ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ယော့ခ်နယ်စားကြီး သူ၏ အရှက်ရနေသော သူရဲကောင်းများကို နှစ်သိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်၊ "အရှက်ရခဲ့ရတဲ့ သတင်းကို တိုင်းပြည်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း အားလုံးကို ဖြန့်ဝေပြီး ဗစ်တိုးရီးယားမြို့ကို သတိပေးဖို့ နောက်ထပ် သူရဲကောင်းအုပ်စု တစ်စု လွှတ်လိုက်။ နောက် ဘာလုပ်ရမယ် ဆိုတာ မင်းတို့ သိမှာပါ။"

"ကျွန်တော်မျိုး နားလည်ပါပြီ မဟာနယ်စားကြီး။"

အကြံပေးအရာရှိက မြို့စားကြီးကို အသိအမှတ် ပြုကာ ထွက်ခွာ သွားခဲ့သည်။

ယော့ခ်နယ်စားကြီး စားပွဲနောက်တွင် ကောက်ကျစ်သော အပြုံးဖြင့် ထိုင်နေခဲ့သည်။ သူ အခန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ ရှေးရိုးဆန်စွာ ဝတ်စားထားသော အမျိုးသမီး အစေခံ တစ်ဦး ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်ကာ အဝတ်လျှော် နေသည်ကို တွေ့လိုက် ရသည်။

အမျိုးသမီး အစေခံသည် အရှက်ရခြင်းကြောင့် မျက်ရည်များ တသွင်သွင်ကျ နေခဲ့သည်။

...

အာသာ မစ်ရှင် လိုအပ်ချက်ကို မသေချာခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက် မစ်ရှင် တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် မစ်ရှင်လမ်းညွှန် သို့မဟုတ် ဆုလာဘ် ညွှန်ပြချက် မရှိခဲ့ပေ။ ချယ်ရီက အာသာကို စာတိုက်၊ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်နှင့် မြို့ငယ်လေးရှိ ကလေးများ အံ့ဩဖွယ်ရာ ကမ္ဘာ ကစားကွင်း၊ ဈေးဝယ် စင်တာများနှင့် သူငယ်တန်း ကဲ့သို့သော အခြား ဖျော်ဖြေရေး နေရာများသို့ သူနှင့် အတူ လိုက်ပါရန်သာ ခိုင်းခဲ့သည်။

သူတို့ လက်ခံသူ မရှိသော စာအကြောင်း အမှန်တရားကို အတည်ပြုရန် စာတိုက်သို့ သွားရောက် ခဲ့ကြသည်။ ဂနိုင်သား ပြောခဲ့သည့် အတိုင်း စာသည် ရက်အနည်းငယ် အကြာက စာတိုက်သို့ ပို့ဆောင် ခံခဲ့ရသည်။ မည်သူမျှ စာမပို့ခဲ့ဘဲ လေထဲမှ ပေါ်ပေါက် လာခဲ့သည်။ ၎င်းကို ဂနိုင်သားက ရှာဖွေ တွေ့ရှိ ခဲ့သည်။

ချယ်ရီ တစ်ခု သေချာ သိနေခဲ့သည်၊ စာတိုက်တွင် စာကို ထားခဲ့သူမှာ အဝေးရှိ မြို့ငယ်လေး၏ နေထိုင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဤသတ္တဝါသည် မြို့မှ မထွက်ခွာသေးပေ။

အာသာ ချယ်ရီ၏ ကောက်ချက်ကြောင့် အံ့ဩ သွားခဲ့သည်။ သူ အလိုအလျောက် မေးလိုက် မိသည်၊ "ဘာလို့လဲ။"

အာသာ မေးမြန်းခဲ့သည့် အတွက် နောင်တ ရမိသည်။ အမ်ပီစီ တစ်ဦးကို ဇာတ်လမ်းပိုင်းအကြောင်း မေးမြန်းခြင်းမှာ အဓိပ္ပါယ် မရှိပေ။

ချယ်ရီ အာသာကို လေးနက်စွာ ပြန်ဖြေ လိုက်သည်၊ "ဒါက မေးခွန်းကောင်း တစ်ခုပဲ။ ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်အရ စာက စာတိုက်မှာ ငါးရက်ထက် မနည်း ရှိနေခဲ့တယ်။ စာမှာ လက်ခံသူ လိပ်စာ ဒါမှမဟုတ် ပို့ဆောင်သူ မပါဘူး၊ ဒါကြောင့် ဒါက အဝေးရှိ မြို့ငယ်လေးရဲ့ နေထိုင်သူ တစ်ယောက်ဆီကပဲ ဖြစ်ရမယ်။ လှုပ်ရှားနေတဲ့ မီးတောင်နက်ကြောင့် သတ္တဝါက ဒီမြို့က မထွက်ခွာ သွားနိုင်ခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ ဘယ်သူမှ ဒီကို ခရီးထွက် လာဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မြို့ရဲ့ နေထိုင်သူ တစ်ယောက်က လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးရက်အကြာက ဒီစာကို ထားခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး ပစ္စည်း ထုပ်ပိုးပြီး ထွက်ခွာသွားဖို့ အချိန် မမှီခဲ့ဘူး။ သူ ထွက်မသွားခဲ့ဘူးလို့ ငါ့မှာ ပင်ကိုယ် အသိစိတ်အရ သိနေတယ်။ ဒါက ငါ့ရဲ့ ဆဠမအာရုံပဲ။"

ချယ်ရီ မူလက အချက်အလက်ဖြင့် ခန့်မှန်းနေခဲ့ပြီးနောက် နောက်ကျ သူ၏ ပင်ကိုယ် အသိစိတ်သို့ လမ်းလွဲသွားခဲ့သည်။ အာသာ ၎င်းသည် အမ်ပီစီ၏ သတ်မှတ်ချက် ဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

တစ်ရက်ကြာ စုံစမ်း စစ်ဆေးပြီးနောက် အသုံးဝင်သော သဲလွန်စများ မရခဲ့ပေ။ အဝေးရှိ မြို့ငယ်လေးမှ မည်သူမျှ ဒိုင်ယာရီပါ အကြောင်းအရာများကို မသိရှိ ခဲ့ကြဘဲ သူတို့ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ကုန်သည်အဖွဲ့ကိုလည်း မသိရှိ ခဲ့ကြပေ။ သူတို့ ပြန်ဖြေနေစဉ် အလွန် ကြိုးစားပြီး ပြန်လည် စဉ်းစားယူ နေရသည်။

"မီးတောင် ငြိမ်သက်နေတဲ့ ရာသီအတွင်းမှာ ခရီးသွားတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တယ်လေ။ ခရီးသွား ၂,၅၀၀ ပါ အုပ်စု တစ်စုကို သတိထားမိဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။"

ချယ်ရီ၏ စုံစမ်း စစ်ဆေးမှုမှာ လမ်းဆုံးသို့ ရောက်ရှိ သွားခဲ့သည်။

ချယ်ရီ ၎င်းကို စဉ်းစားသောအခါ ခေါင်းကိုက် လာခဲ့သည်။ သူ သူ၏ စိတ်ကို ရှင်းလင်းစေရန် သွေးဂန္ဓမာ လက်ဖက်ရည်အချို့ သောက်သုံးရန် ဆုံးဖြတ် လိုက်သည်။ အလုပ်ဆင်းချိန် ရောက်ပြီ။ ချယ်ရီ အာသာကို အချိန်ပို အလုပ်,လုပ်စေချင်စိတ် မရှိသောကြောင့် အာသာကို ထွက်ခွာခွင့် ပြုလိုက်သည်။

အာသာ အမ်ပီစီကို ကူညီပြီးနောက် မည်သည့် ဆုလာဘ်မှ မရရှိခဲ့ဘဲ ဇာတ်လမ်းပိုင်း တွင်လည်း မည်သည့် တိုးတက်မှုမှ မရှိခဲ့ပေ။

ဤသည်မှာ အတုအယောင် ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက် မစ်ရှင် တစ်ခု ဖြစ်နိုင်မည်လော။

အခြား ဂိမ်းမာများ တပ်စောင့်စခန်း အပြင်ဘက်တွင် စုဝေးကာ စကားစမြည် ပြောနေကြစဉ် အလားတူ အတွေးများ ရှိနေ ခဲ့ကြသည်။

ဂိမ်းမာ အများစုမှာ ရှေ့ဆောင်လမ်းပြ မဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြပြီး ဂိမ်းဇာတ်လမ်းပိုင်းကို စိတ်ဝင် စားကြသည်။ သူတို့ ဇာတ်လမ်းပိုင်းကို တိုးတက်စေပြီး ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက် မစ်ရှင်များ ပိုမို ရှာဖွေ တွေ့ရှိ ချင်ကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့ ဆုအဖြစ် ပစ္စည်း ကိရိယာများ ရရှိနိုင်ပါက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဂိမ်းမာများ ချယ်ရီ အလုပ်ဆင်းတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့် ရုံးမှ ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ် လိုက်ကြသည်။ သို့သော် ဂိမ်းမာ အနည်းငယ် ရုတ်တရက် အော်ဟစ် လိုက်ကြသည်၊ "ရုံးခန်းထဲမှာ တစ်ယောက်ယောက် ရှိနေတယ်။ ချယ်ရီရဲ့ ရုံးခန်းထဲမှာ။"

ဂိမ်းမာများသည် ချယ်ရီနှင့် အာသာတို့ ခုလေးတင် ထွက်ခွာ သွားခဲ့သော လွတ်နေသော ရုံးခန်းတွင် ဂနိုမ်း တစ်ဦးကို တွေ့လိုက် ရသည်။

အကယ်၍ ဂိမ်းမာ တစ်ဦးက ရုံးခန်းကို စောင့်ကြည့် မထားခဲ့ပါက မည်သူမျှ ဂနိုမ်းကို သတိပြုမိလောက်မည် မဟုတ်ပေ။

အာသာ ပြေးဝင်သွားပြီး မီးလောင်နေသော ဒိုင်ယာရီကို ကိုင်ထားသော ဂနိုမ်းကို တွေ့လိုက် ရသည်။

"ခွေး*သား။ သူက ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက် ပစ္စည်းကို ဖျက်ဆီး နေတယ်။"

မည်သူ အော်ဟစ် လိုက်သည်ကို မသိရသော်လည်း ဂိမ်းမာများ ပြေးဝင်ကာ ဂနိုမ်းပေါ်သို့ ခုန်အုပ် လိုက်ကြသည်။ ပိုမို တိကျစွာ ပြောရလျှင် သူတို့ မီးလောင်နေသော ဒိုင်ယာရီပေါ်သို့ ခုန်အုပ် လိုက်ကြသည်။

ဒိုင်ယာရီသည် အရေးကြီးသော သက်သေ အထောက်အထား တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဂနိုမ်းက ဒိုင်ယာရီကို အဘယ်ကြောင့် မီးရှို့ နေသည်ကို တိတိကျကျ မသိသော်လည်း သူ ၎င်း၏ တည်ရှိမှုကို သိနေခဲ့သည်။ သူ ကုန်သည်အဖွဲ့၏ တည်နေရာကိုပင် သိရှိ နေနိုင်သည်။

ဂိမ်းမာများသည် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ အစောင့်အရှောက်များ၏ အထက်တန်းစား ပစ္စည်း ကိရိယာများ အကြောင်း စဉ်းစား မိသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှား လာကြသည်။ သူတို့ သူတို့ကို တားဆီးနေသော တပ်စောင့်များကိုပင် ဂရုမစိုက် နိုင်တော့ပေ။ သူတို့ ဂနိုမ်းကို ဖမ်းဆီးရန် အလွန် အလျင်စလို ဖြစ်နေကြသည်။

"သူ့ကို အရှင် ဖမ်း။"

"သူ့ကို မသတ်နဲ့။ သူ့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းကြ။"

"ဒိုင်ယာရီကို ကယ်တင်ပါ။"

ဂိမ်းမာများ အော်ဟစ် ကြသော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဂနိုမ်း၏ အရေပြားမှာ နီရဲပူကျစ် လာခဲ့သည်။ ဂိမ်းမာများ သူ့ကို ဝိုင်းရံလိုက်သည်နှင့် သူ ပေါက်ကွဲ သွားခဲ့သည်။

"ဘုန်း—။"

ချယ်ရီ စိတ်ရှုပ်ထွေး နေခဲ့သည်။ ဂိမ်းမာများ ဂနိုမ်းကို အရေးကြီးသော ဒိုင်ယာရီ မီးရှို့နေခြင်းအား ရပ်တန့်ရန် အော်ဟစ်နေသည့် အသံ ကြားသောအခါမှ သူ ပြန်လည် သတိရ လာခဲ့သည်။

"ဒါက အောင်မြင်မှု တစ်ခုပဲ။ ငါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးမိတယ်။"

ချယ်ရီ သူ၏ ရုံးခန်းသို့ ပြေးဝင်ကာ ဒိုင်ယာရီကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး စစ်ဆေးရန် ပြုလိုက်သည်။ အောင်မြင်မှုများမှာ ဒိုင်ယာရီထဲတွင် ရှိနေသည်။

သို့သော် သူဂိမ်းမာများ၏ လူတံတိုင်းကို မကျော်ဖြတ် နိုင်ခဲ့ပေ။

ဂိမ်းမာများ ရူးသွပ်သော သတ္တဝါများကဲ့သို့ ရုံးခန်းသို့ ရေလွှမ်းမိုးသလို ဝင်ရောက် လာကြသည်။ ချယ်ရီ စိတ်ဓာတ် ကျသွားခဲ့သည်။ သူ ဝင်ပေါက် လမ်းတစ်ခု ဖန်တီးနိုင်ရန် ပူလောင်နေသော သွေးဂန္ဓမာ လက်ဖက်ရည်ကိုပင် ပစ်ပေါက်ခဲ့သည်။ အပူလောင်သွားသော ဂိမ်းမာများမှာမူ ရုံးခန်းသို့ ညှပ်ဝင်နေစဉ် ဂရုပင် မစိုက်ခဲ့ကြပေ။

ထို့နောက် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲမှုနှင့် နောက်ဆက်တွဲ အပူလှိုင်းကြောင့် ချယ်ရီ အပြင်သို့ လွင့်ထွက် သွားခဲ့သည်။

ချယ်ရီ နံရံ တစ်ခုနှင့် တိုက်မိကာ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ ပြိုကွဲသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်သည်။ သူ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ထရပ်လိုက်ရာ သူ၏ ရုံးခန်း အပျက်အစီးများကို မြင်လိုက် ရသည်။ ဂိမ်းမာများ ရှေ့တွင် ရှိနေပြီး သူ့ကို တံတိုင်းသဖွယ် ကာကွယ်ပေး ထားသောကြောင့် ချယ်ရီ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ပေ။

ဂိမ်းမာများ ပြင်းထန်သော ထိခိုက်ဒဏ်ရာများ ရရှိခဲ့ပြီး သူတို့ အားလုံး ငိုကြွေး နေကြသည်။

"ဘုရားရေ။ ဒါ နောက်ထပ် ပေါက်ကွဲမှု တစ်ခုပဲ။ ပစ္စည်း ကိရိယာတွေ။ ငါတို့ ပစ္စည်း ကိရိယာတွေ။"

"ဒါက သောက်ပြဿနာပဲ။ ငါ နှေးနေတာ ကံကောင်း သွားတယ်။ ဒါမှမဟုတ်ရင် ငါ့ ပစ္စည်း ကိရိယာတွေပါ ပျောက်ကွယ် သွားလောက်ပြီ။"

"ဒိုင်ယာရီကို ရှာစမ်းပါ။"

"ဘာရှာစရာ ရှိသေးလဲ။ ပေါက်ကွဲမှုက ဒါကို ပြာမှုန့် ဖြစ်သွား စေလောက်ပြီ။" အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော ဂိမ်းမာများ အော်ဟစ်ကြသည်။

အူသံများ ချယ်ရီ၏ နားစည်ထဲတွင် ပြည့်နှက်နေစဉ် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်အချို့က သူ့ကို ကူညီနေကြပြီး သူ နားမလည်နိုင်သော အသံများကို ကြားနေရသည်။

"ချယ်ရီ။ ချယ်ရီ။ ဘာဖြစ်တာလဲ။ မင်း အဆင်ပြေရဲ့ လား။"

ချယ်ရီ စိတ်ရှုပ်ထွေး နေခဲ့သည်။ သူ မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်လည် သတိဝင်လာပြီး သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့် ဂိမ်းမာများကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ နားလည်သွားလေပြီ— ထာဝရတိုင်းပြည်၏ နိုင်ငံသားများ သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့ကြသည်။